ปีกเงินย้อนจันทรา ปักษาทอประกาย - 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/252088720
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Lan Yan พวกเรามาแล้ว! พร้อมออกเดินทางรึยัง?
Lan Yan:ดูเหมือนว่าบรรพจารย์จะยังไม่มีทีท่าว่าจะไปไหนเลย
Paimon:มีอะไรเหรอ?
Lan Junming:แค่อยากจะ... มองดูอีกสักครั้ง ถ้าการเดินทางในครั้งนี้ทำลายผนึก และทำให้เศษเสี้ยววิญญาณกลับคืนมาได้จริง ๆ ล่ะก็ ตาแก่อย่างข้าก็คงอยู่เที่ยวต่อในโลกนี้ไม่ได้แล้วล่ะ
Paimon:อืม...
Lan Junming:ก็ไม่จำเป็นต้องขนาดนั้นหรอก... สำหรับเรื่องความเป็นความตายแล้ว ข้าก็ไม่ได้ยึดติดอะไรมากหรอกนะ
Lan Junming:เพียงแต่ที่ได้กลับมาเยือนหุบเขา Chenyu อีกครั้งในช่วงนี้ ก็ทำให้เห็นว่าทิวทัศน์ของที่นี่ยังสวยเหมือนในอดีต แต่แล้วจู่ ๆ ก็อยากจะมองดูให้นานขึ้นอีกสักหน่อย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ถึงยังตัดใจไม่ค่อยลงเลย...
Lan Yan:ท่านบรรพจารย์ ฉันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ท่านเคยบอกว่า ฉันช่วยรักษาสภาพเศษเสี้ยววิญญาณไว้ได้ เพราะงั้นเราไม่ต้องรีบไปกันขนาดนั้นก็ได้นะ
Lan Yan:งั้นพวกเราไม่ไปทางน้ำ แล้วค่อย ๆ เดินตามทางเดินไม้ในภูเขามุ่งหน้าไป Wangshu Inn ระหว่างทางจะแวะชมวิวเมื่อไหร่ก็ได้ ถือซะว่านี่เป็น "การมองดูครั้งสุดท้าย" ของบรรพจารย์ แบบนี้ดีมั้ย?
Lan Junming:ฮ่าฮ่า... ไม่เลวเลย เอาตามนี้แหละ เจ้าหนูนี่พูดได้ถูกใจตาแก่อย่างข้าจริง ๆ
Lan Junming:แต่หลายวันมานี้ลำบากเจ้าแล้วจริง ๆ ถ้าเป็นข้าตอนหนุ่ม ๆ คงไม่มีความอดทนมาคอยดูแลตาแก่คนหนึ่งแน่ ๆ
Lan Yan:ถึงยังไงท่านก็เป็นบรรพจารย์ของตระกูล Lan ลูกหลานอย่างฉันก็แค่อยากทำอะไรเพื่อตระกูลบ้างก็เท่านั้นเอง
Lan Junming:ทำอะไรเพื่อตระกูล? พอเจ้าพูดแบบนี้ ก็ดูไม่เหมือนข้าซะแล้วสิ
Lan Junming:ฟังข้านะ ถ้าเจ้าอยากจะเอาอย่างบรรพจารย์จริง ๆ ก็ต้องทำตัวให้เหมือนนก บินทะยานขึ้นไปบนฟ้า จะไปสนเรื่องจุกจิกบนพื้นดินทำไมกัน
Paimon:นี่ใช่สิ่งที่บรรพจารย์ควรสอนงั้นเหรอ?
Lan Yan:ฮิฮิ ก่อนจะบินขึ้นไปบนฟ้า อย่างน้อยก็ต้องช่วยบรรพจารย์จัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อนจริงมั้ย?
Lan Junming:นั่นสินะ... งั้นก็รบกวนด้วยนะ
Gaming:โอ๊ะ...
Paimon:นี่มัน Gaming ไม่ใช่เหรอ แล้วก็...
Traveler:ทำไมทุกคนถึงได้มารวมตัวกันที่นี่ล่ะ?
Gaming:โอ๊ะ บังเอิญจังเลยนะ Traveler เรื่องทางนี้น่ะ... เล่าแล้วเดี๋ยวจะยาว นั่งก่อนสิ เดี๋ยวฉันเลี้ยงน้ำชาเอง!
Gaming:วันนี้ฉันคุ้มกันขบวนสินค้าจากท่าเรือ Yilong ไปท่าเรือ Liyue แล้วตอนที่ผ่านมาทางนี้ จู่ ๆ ก็มีฝูงมอนสเตอร์ฝูงนึงแห่มาล้อมเอาไว้
Gaming:ถ้าไม่ได้หัวหน้าโถงฯ Hu และคนอื่น ๆ ช่วยเอาไว้ การคุ้มกันสินค้ารอบนี้คงต้องจบเห่อยู่ที่นี่แน่ ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าฉันต้องตอบแทนบุญคุณอีกเท่าไหร่เนี่ย
Hu Tao:ไม่เป็นไร หัวหน้าโถงฯ คนนี้เพิ่งกลับมาหลังจากเสร็จธุระที่ Wuwang Hill พอดี ก็ถือว่าช่วยระหว่างทางแหละน่า
Xingqiu:Chongyun เกิดในตระกูลนักปราบปีศาจอยู่แล้ว เขาถือว่าการกำจัดปีศาจเป็นหน้าที่ของตัวเอง ไม่ต้องขอบคุณพวกเราหรอก
Chongyun:"พวกเรา"? ตลอดทางที่ผ่านมาแทบจะมีแต่ฉันที่ออกโรงนะ?
Xingqiu:นายชอบเรื่องปราบปีศาจผดุงคุณธรรมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ออกเดินทางคราวนี้จะได้สนุกให้เต็มที่ แล้วฉันจะเข้าไปยุ่งได้ยังไงล่ะ?
Chongyun:ฟังดูมีเหตุผลนะ... ยังไงฉันก็เถียงนายไม่ชนะอยู่ดี
Lan Junming:ร่างกายแห่งหยางบริสุทธิ์... เด็กน้อย หรือว่าเจ้าจะเป็นผู้สืบทอดเจ้าสำนักภูเขา Tianheng?
Chongyun:สำนักภูเขา Tianheng เหรอ? ไปเอาเรื่องนี้มาจากไหนกัน?
Lan Junming:ทำไมล่ะ? นักปราบปีศาจในภูเขา Tianheng ให้ความสำคัญกับการสืบทอดมากที่สุด สุดท้ายกลับไม่ได้ก่อตั้งสำนักงั้นเหรอ?
Xingqiu:ท่านคงไม่ได้ไปฟังมาจากนักเล่าเรื่องคนไหนมาใช่มั้ย? Liyue ไม่มีสำนักภูเขา Tianheng อะไรหรอกนะ ถ้าจะพูดถึงสำนักที่มีอยู่จริงละก็ ต้องเป็นสำนัก Guhua ของฉันสิ
Lan Junming:สำนัก Guhua? เด็กน้อย ข้าดูแล้วเจ้าไม่เหมือนนักปราบปีศาจเลย กลับดูเหมือนนักดาบซะมากกว่า หรือว่าสำนัก Guhua จะสอนวิชาดาบด้วยงั้นเหรอ?
Xingqiu:ใช่แล้วล่ะ วิชาสะบั้นพิรุณของฉันก็เรียนมาจากที่นั่นแหละ
Lan Junming:ถ้า Liyue มีสำนักใหญ่ที่ถ่ายทอดวิชาดาบอยู่จริง ทำไมถึงไม่ใช่ "สำนัก Yunlai" ล่ะ? แล้ว Guhua นี่เป็นยอดฝีมือจากที่ไหนกัน?
Lan Junming:Liyue แห่งนี้ ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่
Gaming:ลุงคนนี้เป็นอะไรไปเนี่ย?
Paimon:เรื่องนี้น่ะเหรอ ถ้าเล่าแล้วเดี๋ยวจะยาว...
Hu Tao:ทุกคนถอยไปก่อน... ใครเป็นคนควบคุมหุ่นเชิดตัวนี้?
Paimon:เดี๋ยวนะ!
Traveler:เข้าใจผิดแล้วล่ะ!
ด้วยการอธิบายอย่างใจเย็นของคุณและ Lan Yan ในที่สุดทุกคนก็เข้าใจต้นสายปลายเหตุของเรื่องราว
Lan Yan:บรรพจารย์ ครั้งหน้าให้ฉันแนะนำก่อนแล้วค่อยพูดเถอะนะ
Lan Junming:เด็กสมัยนี้นี่มัน... แค่ก ๆ...
Xingqiu:ท่านก็คือผู้อ่านสายลม หนึ่งในแปดผู้วิเศษคนนั้นงั้นเหรอ?
Chongyun:ฉันมักจะได้ยินพวกผู้ใหญ่พูดถึงเรื่องราวของผู้อ่านสายลมคนนี้อยู่บ่อย ๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอตัวจริง ว่ากันว่าบรรพบุรุษตระกูลฉันก็เคยศึกษาวิชา Qimen จากเขาด้วยเหมือนกัน
Gaming:ก็เหมือนกับคนประเภทที่ เวลาพ่อจะบ่นว่าไม่ยอมพยายาม ก็จะยกขึ้นมาอ้างนั่นแหละ
Hu Tao:ผู้อาวุโส ต้องขอโทษด้วย ที่ล่วงเกินคุณไปเมื่อกี้
Lan Junming:ไม่เป็นไร จะว่าไป ฝีมือของเด็กคนนี้นี่ร้ายกาจจริง ๆ ทำเอาตาแก่อย่างข้านึกถึงสหายเก่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก... หรือว่าจะเป็นเจ้าแดงแคระคนนั้นกัน?
Hu Tao:เจ้าแดงแคระ... ผู้อาวุโสหมายถึงปู่ Wuwang รึเปล่า? โดนเรียกแบบนี้ เขาจะไม่โกรธเอาเหรอ?
Lan Junming:โกรธสิ เขาเลยตั้งฉายาให้ข้าว่า "Lan สติเพี้ยน" เพื่อเอาคืนยังไงล่ะ ฮ่า ๆ...
Lan Junming:แต่สหายเก่าที่ข้ามองเห็นจากตัวเจ้าน่ะ ไม่ได้มีแค่เจ้าแดงแคระนั่นหรอกนะ
Paimon:ทุกคนอย่าเพิ่งไปสนใจเขาเลย ตอนนี้เขาจำเรื่องหลายอย่างไม่ค่อยได้แล้วล่ะ
Lan Yan:ทุกคนก็กำลังจะไปทาง Wangshu Inn เหมือนกันใช่มั้ย? งั้นไปด้วยกันเลยดีกว่า จะได้ช่วยกันรับมือพวกมอนสเตอร์ด้วย
Gaming:ได้สิ แต่พอพูดถึงมอนสเตอร์พวกนั้นแล้ว...
Lan Junming:สิ่งชั่วร้ายที่สิงสู่อยู่ในมอนสเตอร์พวกนั้น เดิมทีเกิดจากเศษซากเทพอสูร การจะปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายเหล่านี้ คิดว่าคงต้องใช้วิชาขั้นสุดยอดของข้าซะแล้วล่ะ
Paimon:โห บรรพจารย์ของ Lan Yan จะแสดงพลังแล้วเหรอ?
Lan Junming:น่าเสียดายที่วิชาร้ายกาจในอดีตพวกนั้น เศษเสี้ยววิญญาณของข้าแทบจะจำไม่ได้เลย ออกโรงช่วยไม่ได้จริง ๆ คงต้องทำให้พวกเจ้าผิดหวังซะแล้วล่ะ...
Paimon:แบบนั้นไม่ต้องพูดก็ได้มั้ง?
Hu Tao:ผู้อาวุโส ไม่ต้องห่วงหรอกนะ คนรุ่นหลังอย่างพวกเรามีความสามารถจัดการสิ่งชั่วร้ายพวกนั้นอยู่แล้วล่ะ ไม่ต้องรบกวนท่านหรอก
Lan Junming:อย่างนั้นเหรอ?
Xingqiu:ความจริงแล้ว ถ้าแค่ต้องการผ่านที่นี่ไปละก็ ให้ Chongyun กับหัวหน้าโถงฯ Hu โชว์ฝีมือสักหน่อย พวกเราก็คงผ่านไปได้ตั้งนานแล้ว
Xingqiu:แต่ว่าสินค้าล็อตนี้ที่ Gaming คุ้มกันมาทั้งมีราคาและเปราะบาง ถ้าไม่ระวังปล่อยให้มอนสเตอร์พวกนั้นทำพังเข้า ที่เขาวิ่งงานมาตลอดครึ่งปีก็เท่ากับสูญเปล่าน่ะ เขาถึงได้กลุ้มใจอยู่นี่ไง
Gaming:ทำอาชีพรับจ้างคุ้มกันสินค้า เจอสถานการณ์แบบนี้ก็เลี่ยงไม่ได้หรอกนะ ทำให้ทุกคนมาพลอยกลุ้มใจไปด้วย ฉันเองก็รู้สึกผิดมากจริง ๆ
Hu Tao:ไม่เป็นไร ๆ ได้ช่วยเพื่อนทั้งที มีความสุขจะตาย ทำไมจะไม่ทำล่ะ?
Lan Yan:งั้นรวมฉันด้วยคนสิ ฉันต้องเดินทางไปเป็นเพื่อนบรรพจารย์ที่ Wangshu Inn พอดีต้องหาทางผ่านที่นี่ไปให้ได้เหมือนกัน
Paimon:ฉันกับ Traveler ก็เอาด้วย!
Gaming:งั้นฉันต้องหาโอกาสไปจองโต๊ะสั่งอาหารอร่อย ๆ ที่ Xinyue Kiosk เพื่อตอบแทนน้ำใจของทุกคนให้เต็มที่ซะแล้วสิ
Lan Yan:ช่วยเล่าให้ฟังเพิ่มหน่อยได้มั้ยว่าติดปัญหาตรงไหน?
Chongyun:มอนสเตอร์ที่ถูกสิ่งชั่วร้ายสิงสู่พวกนี้รับมือได้ไม่ยาก แต่หลังจากถูกโค่นแล้ว สิ่งชั่วร้ายในตัวพวกมัน ก็จะตามหามอนสเตอร์ตัวอื่นที่อยู่ใกล้เคียง เพื่อสิงร่างเข้าไปอีกครั้งทันที น่ารำคาญชะมัด
Hu Tao:ดูเหมือนจะต้องกำจัดมอนสเตอร์แถวนี้ทั้งหมดในรวดเดียว แต่ดูจากกำลังคนของเราคงต้องใช้เวลานาน น่าจะเสียเวลาแย่เลย
Lan Yan:ถ้าอย่างนั้น... ฮิฮิ ฉันคิดออกแล้วล่ะ
Hu Tao:โอ๊ะ? Lan Yan ลองเล่าให้ทุกคนฟังหน่อยสิ
Lan Yan:แต่ว่า ถ้าพึ่งแค่ฉันคนเดียวคงไม่ไหวแน่
Hu Tao:ไม่เป็นไร พวกเราทุกคนจะช่วยเอง!
Lan Yan อธิบายกลยุทธ์ของเธอให้ทุกคนฟังอย่างละเอียด ทุกคนจึงเริ่มลงมือทันที
Lan Yan:เดี๋ยวฉันจัดการสิ่งชั่วร้ายที่หนีไปพวกนั้นเอง
Lan Yan:ฉันควบคุมให้หุ่นหวายบินขึ้นไปบนฟ้าได้ แบบนี้ก็จะขับไล่สิ่งชั่วร้ายพวกนั้นไปพร้อมกันได้เลย
Paimon:หุ่นหวายใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
Lan Yan:หุ่นหวายยังมีประโยชน์อีกเยอะเลยล่ะ
Gaming:แหะ ๆ แบบนี้ค่อยโล่งอกหน่อย ขอบคุณทุกคนจริง ๆ เดี๋ยวฉันขอจัดของแป๊บนะ แล้วเราออกเดินทางกันเลย
Lan Junming:ฝีมือควบคุมหุ่นหวายของเจ้านี่ไม่เลวเลยจริง ๆ ไปเรียนมาจากใครเหรอ?
Lan Yan:ที่จริงฉันเรียนเองน่ะ อาจจะเพราะมันคล้ายกับการเล่นว่าวล่ะมั้ง ฉันชอบเล่นว่าวมาตั้งแต่เด็กแล้ว พอเรียนรู้วิชาลี้ลับแบบนี้ก็เลยทำได้คล่องมือมาก
Lan Junming:เพราะชอบงั้นเหรอ? พอพูดแบบนี้ เจ้าก็เหมือนกับข้าจริง ๆ นั่นแหละนะ
Lan Junming:สมัยก่อนข้าก็ไม่เคยฝากตัวเป็นศิษย์ใคร ชอบทำตามความชอบของตัวเองเสมอ เรียนตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย พอใช้ลูกเล่นสนุก ๆ ออกมาได้บ้างก็พอใจแล้ว
Lan Junming:จากนั้น ข้าก็เอาสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้มาหลอมรวมกัน จนเข้าใจอย่างถ่องแท้ ทำให้ข้าก่อตั้งสำนักของตัวเองขึ้นมาได้
Lan Junming:ฮ่า ๆ... Lan Yan บางทีสักวันหนึ่งเจ้าอาจจะก่อตั้งสำนัก แล้วเป็นบรรพจารย์ซะเองก็ได้นะ
Lan Yan:ก่อตั้งสำนักเหรอ... ปกติฉันไม่ค่อยวางแผนอะไร ชอบทำตามใจตัวเอง รับมือกับงานของสำนักไม่ไหวหรอก
Lan Junming:ที่พูดมาก็ไม่ผิด ข้าเข้าใจดี! ฮ่า ๆ... เข้าใจเจ้าดีเลยล่ะ... ตอนนั้น ทำไมข้าถึงได้มาเป็นบรรพจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักกันนะ?
Lan Junming:แปลกจริง พอได้มองคนหนุ่มสาวแล้ว ก็มักจะทำให้นึกถึงอดีต... แต่ก็จำเรื่องราวมากมายไม่ได้แล้ว มีแต่จะทำให้ว้าวุ่นใจเปล่า ๆ
Gaming:Traveler, Lan Yan พวกเราออกเดินทางกันเถอะ!
Lan Yan:บรรพจารย์ ท่านอยากจะดูอีกสักหน่อยมั้ย?
Lan Junming:พระจันทร์กำลังจะขึ้นแล้ว ขืนชักช้าคงไม่ดีแน่ พวกเราไปกันเถอะ
มอนสเตอร์ที่ถูกสิงร่าง:กรร!
Gaming:ตรงนี้ยังมีอยู่อีกเหรอ? ทุกคนระวังตัวด้วย!
Paimon:นั่น Xiao นี่นา! แล้วก็คุณลุงที่ตกปลาคนนั้นด้วย?
Xiao:Traveler? พวกเธอมาจากทางนั้นได้ยังไง? จากที่นี่ไปถึง Stone Gate มีมอนสเตอร์ที่ถูกสิ่งชั่วร้ายสิงอยู่มาก มันไม่ปลอดภัยเลยนะ
Xiao:สิ่งชั่วร้ายแถว ๆ Wangshu Inn ถูกจัดการจนหมดแล้ว กองทหาร Millelith พวกนี้กับนักปราบปีศาจที่เดินทางมาด้วย กำลังเตรียมจะไปทาง Stone Gate
Lan Yan:ไม่ต้องห่วง พวกเราจัดการมอนสเตอร์พวกนั้นไปแล้วล่ะ
หัวหน้ากองทหาร Millelith:งั้นเหรอ? ช่วยได้มากเลย!
Lan Junming:...
Lan Junming:ข้องใส่ปลากับเซียน Xiao งั้นเหรอ?
Jiangxue:หรือว่าจะเป็น Lan สติเพี้ยนที่บรรพบุรุษเคยพูดถึง?
Xiao:อืม... เศษเสี้ยววิญญาณของผู้อ่านสายลมเหรอ?
Paimon:ตอนแรกฉันก็เครียดอยู่ว่าจะแนะนำพวกเธอให้รู้จักกันยังไง แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่จำเป็นแล้วแฮะ...
Xiao:มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
Lan Yan:ให้ทุกคนไปพักกันก่อนดีกว่า แล้วฉันจะอธิบายสถานการณ์ให้คุณฟังเอง
Xiao:ก็ดี
คุณและ Lan Yan เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ Xiao ฟัง
Xiao:อืม... อย่างนี้นี่เอง
Jiangxue:ใช้วิชากักวิญญาณกับตัวเอง... ก็สมกับเป็น Lan สติเพี้ยนอยู่
Lan Yan:ขอโทษที่เสียมารยาทนะ แต่ดูเหมือนคุณจะรู้จักบรรพจารย์ของฉันเป็นอย่างดีเลยใช่มั้ย?
Jiangxue:...จะว่าอย่างนั้นก็ได้
Lan Junming:ตาแก่อย่างข้าดูไม่ผิดแน่ ฝีมือของเจ้า น่าจะเป็นผู้สืบทอดของเจ้าข้องใส่ปลานั่น เขาชอบเอาข้อเสียของข้าไปบ่นให้คนอื่นฟังมากเลยล่ะ
Lan Yan:ข้องใส่ปลา?
Lan Junming:เขายังมีอีกฉายาหนึ่งที่ผู้คนรู้จักกันดีกว่า ข้าจำได้ว่าคือ "นักตกปลา Yunlai"
Paimon:อะไรนะ!? คุณลุงคนนี้เป็นผู้สืบทอดของ "นักตกปลา Yunlai" เหรอ?
Xiao:เขาไปไหนมาไหนคนเดียวเสมอ คนที่รู้เรื่องนี้มีไม่เยอะหรอก
Jiangxue:...ยังไงก็อย่าแพร่งพรายเรื่องนี้นะ
Lan Junming:ข้าเข้าใจดี เจ้าข้องใส่ปลานั่นฝึกฝนวรยุทธ์โดยเน้นเรื่องสภาวะจิตใจเป็นสำคัญ พอมีคนเดินผ่านไปมาอยู่รอบตัวเยอะ ๆ ปลาก็จะไม่กินเบ็ดแล้ว
Xiao:Traveler เมื่อกี้พวกเธอเพิ่งบอกว่า จะตามหาเบาะแสผ่านงานชมจันทร์ เพื่อช่วยทำความปรารถนาของเขาให้สำเร็จสินะ
Xiao:เท่าที่ฉันรู้ โต๊ะจัดเลี้ยงของงานชมจันทร์ยังเหลืออีกหนึ่งที่ที่ยังไม่ได้จองนะ ยังไงตอนนี้ก็รีบไปหา Huai'an ดีกว่า จะได้ทันเวลา
Paimon:ดีจัง Xiao คอยช่วยเหลือเวลาสำคัญ ๆ ทุกครั้งเลย!
Traveler:ต้องติดหนี้บุญคุณเธออีกแล้ว
Xiao:หนี้บุญคุณ? ก็แค่เรื่องเล็กน้อย ไม่ต้องคิดมากหรอก
Lan Yan:ถ้าอย่างนั้น ฉันขอขอบคุณแทนบรรพจารย์ล่วงหน้าเลยนะ
Paimon:Lan Yan พวกเราไปเรียกทุกคนมากันเถอะ วันนี้จัดการมอนสเตอร์มาเหนื่อยขนาดนี้ ก็ถึงเวลากินมื้อใหญ่กันแล้ว!
Traveler:Xiao ก็มาด้วยกันนะ ห้ามบ่ายเบี่ยง
Xiao:...ก็ได้
Jiangxue:ข้าขอผ่านละกัน บรรพบุรุษมีคำสอนไว้ว่า หากเจอคนอย่าง Lan สติเพี้ยน ให้พยายามหลีกเลี่ยงให้มากที่สุด นี่เจอ Lan สติเพี้ยนตัวเป็น ๆ ยิ่งแล้วใหญ่
Lan Junming:เจ้าข้องใส่ปลาถึงกับตั้งกฎแบบนี้ไว้เลยเหรอเนี่ย?
Jiangxue:บรรพบุรุษมักจะบอกเสมอว่า การอยู่กับคนแบบเจ้านานเกินไป จะทำให้เสียอารมณ์ในการตกปลาได้ง่าย
Xiangling:อาหารร้อน ๆ พร้อมเสิร์ฟแล้วจ้า... ว้าว! ครั้งนี้มีแต่คนคุ้นหน้าคุ้นตากันทั้งนั้นเลยเหรอเนี่ย?
Paimon:Xiangling? ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ?
Xiangling:ตอนที่จัดงานชมจันทร์ ที่ Wangshu Inn จะมีแขกมาเยอะมาก Yanxiao คนเดียวทำไม่ทัน ก็เลยจะเชิญพ่อครัวคนอื่นมาช่วยน่ะ
Xiangling:ไม่ต้องห่วงหรอก ยังมี Shenhe อยู่นะ ฉันบอกเจ้าตัวไปแล้วว่าไม่มีอะไรต้องระวังเป็นพิเศษ แค่ไล่พวกที่คิดจะกินฟรีไปก็พอแล้ว
Paimon:งั้นให้ Shenhe จัดการก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรอยู่แล้วล่ะ
Traveler:Xiangling ก็มาร่วมกับพวกเราด้วยสิ
Paimon:ใช่ ๆ เพื่อนเข้าครัวทำอาหาร แต่ตัวเองกลับเอาแต่กินเนี่ย ขนาดฉันยังรู้สึกเกรงใจเลย
Xiangling:ไม่มีปัญหา รอฉันจัดอาหารให้เสร็จก่อนนะ
Xiangling:นี่คือ Almond Tofu ที่ Yanxiao ตั้งใจทำให้เซียนโดยเฉพาะเลยนะ เขาบอกว่าจะไปส่งอาหารให้คนรู้จักคนนึง ก็เลยยังไม่มาตอนนี้น่ะ
Guoba:?
Lan Junming:เจ้าก้อนกลมนี่มาจากไหนกันน่ะ?
Guoba:!
Lan Yan:ท่านบรรพจารย์ นี่คือคู่หูของคุณ Xiangling ชื่อว่า Guoba
Xiangling:ผู้อาวุโสท่านนี้คือ?
Paimon:คงต้องเล่ายาวเลยล่ะ...
Hu Tao:นั่งก่อนสิ กินไปคุยไป งานชมจันทร์จะได้เริ่มสักที
Xiangling:ว้าว นี่ใช่ท่านผู้อ่านสายลมคนนั้นจริง ๆ เหรอ?
Lan Junming:มันก็แค่ชื่อเสียงในตอนหลังเท่านั้น อาหารที่เจ้ายกมาเสิร์ฟต่างหากที่น่าประทับใจกว่า ให้เรียกว่าเป็นสุดยอดความโอชะแห่งแดนมนุษย์ก็คงไม่เกินไปหรอก
Xiangling:ฮิฮิ ไม่ต้องชมอาหารที่ฉันทำขนาดนั้นก็ได้...
Guoba:♪~♪~
Gaming:ท่านผู้อาวุโส ช่วยเล่าเรื่องของคุณให้พวกเราฟังหน่อยได้มั้ย? ตอนที่ฉันหางานที่ท่าเรือ Liyue ก็เคยได้ยินเรื่อง "แปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou" จากนักเล่านิทานเหมือนกัน
Gaming:ฉันสงสัยมาตลอดเลยว่า "แปดผู้วิเศษ" มารวมตัวกันได้ยังไง?
Lan Junming:ก็เหมือนกับพวกเจ้าในวันนี้นี่แหละ
Paimon:เหมือนกับทุกคนเนี่ยนะ?
Lan Yan:ท่านบรรพจารย์น่าจะสื่อว่า แปดผู้วิเศษในตอนนั้นก็เหมือนกับพวกเราในวันนี้ ที่บังเอิญมาเจอกันที่ร้านน้ำชาริมทางรึเปล่า?
Lan Junming:ใช่ พวกข้าในตอนนั้นไม่ได้ถูก Rex Lapis เรียกตัวมา หรือรวมตัวกันใต้ธงแห่งอุดมการณ์อะไรหรอก
Lan Junming:พวกข้าเองก็เหมือนกับพวกเจ้าที่บังเอิญเจอกันที่โรงน้ำชาข้างทาง และได้ประจักษ์ถึงฝีมือของกันและกัน จู่ ๆ ก็มีคนเสนอขึ้นมาว่าต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อขุนเขาลำธารแห่งนี้...
Lan Junming:แต่คิดไม่ถึงเลยว่า สุดท้ายกลับทิ้งชื่อเสียงจอมปลอมเอาไว้มากมายเพียงนี้
Gaming:แสดงว่าแปดผู้วิเศษในตอนนั้นก็รู้จักกันตอนดื่มชางั้นเหรอ? ฉันบอกแล้วไงว่าการดื่มชาน่ะสำคัญมาก ไม่ใช่แค่เรื่องกิน ๆ ดื่ม ๆ หรอกนะ
Hu Tao:และวันนี้ก็เหมือนกับตอนนั้นไม่มีผิด... งั้นเรามาตั้ง "แปดผู้วิเศษกลุ่มใหม่" กันบ้างดีมั้ย?
Gaming:เข้าท่าดีนะ ไหนว่ามาซิ?
Hu Tao:หัวหน้าโถงฯ คนนี้, Lan Yan แล้วก็ Chongyun ต่างก็เป็นเลิศในหมู่นักปราบปีศาจแห่ง Liyue ยุคปัจจุบัน ให้ตั้งกลุ่ม "สามวีรชนแห่ง Chenli" ไปประชันกับ "สามฤๅษีแห่ง Guizang" น่ะได้เลย
Lan Yan:"เป็นเลิศ"? ฟังดูเกินไปหน่อยนะ ฉันว่าถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่...
Hu Tao:ส่วน Gaming, Xingqiu กับ Xiangling เป็นยอดฝีมือการต่อสู้ในหมู่ชาวบ้าน ตั้งกลุ่ม "สามจอมยุทธ์แห่ง Wangshu" ไปประชันกับ "สามปีศาจแห่ง Tao Dou" ได้เลย
Xiangling:ฉันด้วยเหรอ? ที่จริงฉันถนัดแค่เรื่องทำอาหารนะ...
Xingqiu:ไม่ลงตัวสักนิด "สามปีศาจแห่ง Tao Dou" เป็นเซียนทั้งนั้นเลยนะ
Xingqiu:ลองแยกฉันกับ Chongyun ออกมาตั้งเป็น "สองจอมยุทธ์แห่ง Xingyun" ก่อน จะได้ไปประชันกับ "สองนักปราชญ์แห่ง Lianshan" ได้พอดี เป็นไง?
Chongyun:...นี่เรากำลังจริงจังกับเรื่องนี้เกินไปรึเปล่า?
Hu Tao:แบบนั้นไม่ลงตัวเลย นายกับ Chongyun ไม่ได้ฝึกเคล็ดวิชาลับอะไรด้วยกันสักหน่อย แต่มันก็ขาดเซียนไปอีกสองสามคนจริง ๆ...
Hu Tao:งั้นนับ Paimon เป็นหนึ่งคนก่อนละกัน ยังไง Paimon ก็บินได้ แถมยังต่างจากคนอย่างเรา ๆ ก็ต้องจัดอยู่ในกลุ่มเซียนอยู่ละ
Traveler:แล้วฉันจัดอยู่กลุ่มไหนล่ะ?
Paimon:เดี๋ยวนะ ฉันควรจะถูกจัดอยู่กลุ่มเดียวกับ Traveler ไม่ใช่รึไง? เอาเป็นชื่อ... จู่ ๆ ก็นึกฉายาเพราะ ๆ ไม่ออกแฮะ
Hu Tao:กลุ่มเดียวกัน? งั้นก็ยิ่งไม่ลงตัวเข้าไปใหญ่เลย
Lan Junming:นั่นสิ ไม่ลงตัวเลยสักนิด... ถึงสุดท้ายจะคล้ายแต่ก็ไม่เหมือนกัน Liyue ในตอนนี้ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบ แต่ก็ไม่ใช่ที่ที่ตาแก่คนนี้ควรจะรั้งอยู่ต่อ
Lan Junming:ขออภัย ข้าทำให้ทุกคนหมดสนุกรึเปล่า?
Hu Tao:พูดอะไรแบบนั้น อุตส่าห์ได้มีโอกาสร่วมโต๊ะดื่มกับผู้อาวุโสทั้งที พระจันทร์ยังขึ้นไม่ทันสูงเลย! อยู่คุยกันต่ออีกสักหน่อยเถอะ
Lan Junming:ข้าเองก็ไม่อยากให้งานชมจันทร์ครั้งนี้จบเร็วเกินไป แต่มีหลายเรื่องบนโลกนี้ที่ไม่อาจฝืนได้ คงถึงเวลาที่ตาแก่คนนี้จะได้ทำตามความปรารถนาให้สำเร็จ และจากไปอย่างสงบเสียที
Hu Tao:...ก็ดีเหมือนกัน งั้นทุกคนมาช่วยผู้อาวุโสคิดกันเถอะ!
Lan Yan:ท่านบรรพจารย์นึกอะไรออกบ้างมั้ย? งานชมจันทร์นี้ใช่สิ่งที่ตามหารึเปล่า?
Lan Junming:ตอนที่พูดถึงเรื่องราวในอดีตของแปดผู้วิเศษกับพวกเจ้าเมื่อกี้นี้ ข้าเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้
Lan Junming:"Moonchase" ที่ข้าตามหาเกี่ยวข้องกับงานชมจันทร์นี้ก็จริง แต่ว่ามันคืออะไรกันแน่ ข้าก็ยังนึกไม่ออก...
Xiao:ฉันพอจะจำงานชมจันทร์ที่จัดขึ้นที่นี่ได้ พันปีมานี้ สิ่งที่เรียกว่างานชมจันทร์ ก็มีแค่การขึ้นที่สูงเพื่อชมจันทร์ และดื่มสุราแต่งกลอน
Xiao:สิ่งที่คุณอยากจะนึกให้ออก เกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้รึเปล่า?
Paimon:ขึ้นที่สูง ชมจันทร์ ดื่มสุรา... ขาดแค่แต่งกลอนสินะ?
Lan Junming:แต่งกลอน...
Hu Tao:พอพูดถึงเรื่องนี้ หัวหน้าโถงฯ คนนี้คงต้องขอพูดอะไรบ้างแล้ว
Paimon:ว่าแล้วเชียว...
Hu Tao:จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่าพ่อเคยเล่าเรื่องในอดีตของบรรพบุรุษให้ฟังตอนเด็ก ๆ มันเกี่ยวกับกลอนพอดีน่ะ
Hu Tao:ว่ากันว่าในตอนนั้น ปู่ Wuwang กับผู้อ่านสายลมต่างก็เป็นยอดฝีมือในหมู่นักปราบปีศาจแห่ง Liyue คนหนึ่งถนัดวิชาใช้ยันต์ Qihuang ส่วนอีกคนก็เชี่ยวชาญวิชา Qimen
Hu Tao:ทั้งสองมักจะแอบลักจำวิชาของกันและกัน และชอบประลองฝีมือ แต่ก็กินกันไม่ลงอยู่เสมอ แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ปู่ Wuwang เอาชนะผู้อ่านสายลมได้อย่างขาดลอย
Hu Tao:นั่นก็คือ... การประชันกลอน!
Hu Tao:จะว่าไป พรสวรรค์ด้านบทกลอนของหัวหน้าโถงฯ คนนี้อาจจะสืบทอดมาจากปู่ Wuwang ก็ได้ มันก็คงไม่แปลกอะไรที่เขาจะเอาชนะคู่ปรับเก่าในการประชันกลอนได้
Lan Junming:เจ้าแดงแคระนั่นแต่งกลอนแบบไหนออกมากันแน่ ถึงทำให้ตาแก่คนนี้ยอมแพ้ได้?
Hu Tao:ฉันขอคิดเดี๋ยวนะ... นึกออกแล้ว!
Hu Tao:ว่ากันว่าหลังจากเหตุการณ์แปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou นั่นคือการกลับมารวมตัวกันอีกครั้งของเหล่าแปดผู้วิเศษ หลังร่ำสุรากันไปได้สักพัก ผู้อาวุโสและท่านบรรพจารย์ของตระกูลฉันก็ได้ประชันบทกลอน เพื่อตัดสินแพ้ชนะกันอีกครั้ง
Hu Tao:ท่านบรรพจารย์ตระกูลฉันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วร่ายกลอนออกมาบทหนึ่ง...
Hu Tao:วิหคเทพล่องวายุตามจันทร์สารท ผีเสื้อผงาดโผบินสิ้นพฤกษ์สันต์ เซียนแลมนุษย์ดั่งเมฆกั้นพาไกลกัน จอกว่างพลันฝันสลายรู้สายไป
Lan Junming:...
Xingqiu:เป็นบทกลอนที่ดีจริง ๆ
Lan Yan:นกศักดิ์สิทธิ์จิตวายุ...
Hu Tao:ว่ากันว่า พอบรรพจารย์ตระกูลฉันร่ายกลอนบทนี้จบ ผู้อ่านสายลมก็เงียบไป จึงแพ้การประชันบทกลอนไปโดยปริยาย... ใช่แล้ว เหมือนกับตอนนี้เลย
Lan Yan:ท่านบรรพจารย์ ท่าน...
Lan Junming:ตาแก่คนนี้ลืมเรื่องพวกนี้ไปได้ยังไงกัน? ข้าลืมไปได้ยังไงนะ... Lan Yan ใน Liyue ตอนนี้ยังมีธรรมเนียม "ส่งนกนางแอ่นในสารทฤดู" อยู่มั้ย?
Lan Yan:ส่งนกนางแอ่นในสารทฤดู? ฉันรู้แค่ว่าเมื่อก่อนหุบเขา Chenyu เคยมีธรรมเนียมต้อนรับนกนางแอ่นในวสันตฤดู แต่เรื่องส่งนกนางแอ่นในสารทฤดูนี่เพิ่งเคยได้ยินแฮะ
Lan Junming:นั่นสินะ นี่คงเป็น "ธรรมเนียมเทศกาล Moonchase" ที่มีแค่ข้ากับนางเท่านั้นที่รู้ วิหคเทพล่องวายุตามจันทร์สารท...
Wuwang น้อย:...จอกว่างพลันฝันสลายรู้สายไป
Lan Junming:อืม...
Wuwang น้อย:เจ้า Lan สติเพี้ยน เจ้าร่วมเดินทางกับนางมาตั้งนาน ถ้ายังคิดไม่ตกอีกล่ะก็ ไม่สู้เปลี่ยนชื่อเป็นเจ้า Lan จอมทึ่มไปเลยดีกว่า!
Lan Junming:เจ้าแดงแคระ เลิกโวยวายได้แล้ว!
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:เป็นอะไรไป? ข้าไม่ค่อยเห็นเจ้าขมวดคิ้วเลย งานเลี้ยงแบบนี้หาได้ยากนะ ร่าเริงหน่อยดีกว่า
Lan Junming:...เจ้าจะไปจริงหรือ?
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:สงครามระหว่าง Rex Lapis กับเหล่าเทพอสูรยังไม่จบ เหล่าเซียนภายใต้สังกัดของเขาต่างก็ทุ่มเทเต็มที่ แล้วจะขาดข้าไปได้ยังไง?
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:หลายวันนี้ที่ได้เที่ยวเล่นขุนเขาลำธารไปกับเจ้า ข้าพบว่าเศษซากเทพอสูรที่หลงเหลือจากสงคราม ได้พัวพันเข้ากับไอความแค้นต่าง ๆ จนเกิดสิ่งชั่วร้ายขึ้นมากมาย และออกอาละวาดอยู่ในที่ที่เซียนคนอื่นดูแลไม่ทั่วถึง
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:ถึงยังไงนักปราบปีศาจอัจฉริยะอย่างเจ้าก็มีน้อยเกินไป ชาวบ้านส่วนใหญ่ต่างก็หมดหนทางเมื่อต้องเผชิญกับสิ่งชั่วร้าย ข้าคงไม่อาจนิ่งดูดายได้
Lan Junming:ทำไมเซียนแห่ง Liyue ถึงได้ประหลาดกันนักนะ? ทั้งที่โบยบินในท้องนภาได้แท้ ๆ แล้วไยต้องสนใจเรื่องสัพเพเหระบนพื้นดินอีก?
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:ข้าเป็นนกนางแอ่นนะ ต่อให้โบยบินบนท้องนภาได้ แต่ก็ยังคงคาบโคลนกับเศษไม้กลับมาเพื่อถักทออะไรบางอย่างอยู่ดี
Lan Junming:เฮ้อ...
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:Junming เจ้าไม่เคยคิดอยากจะทำอะไรบ้างเลยหรือ?
Lan Junming:เพื่ออะไรเล่า? เพื่อชาติบ้านเมืองงั้นหรือ? ข้าก็แค่คนธรรมดาที่อาวรณ์ในขุนเขาลำธาร สิ่งที่ชอบก็มีแค่การเที่ยวเล่นเท่านั้น
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:แต่ข้ากลับคิดเช่นนี้ เมื่อนานมาแล้ว บนผืนแผ่นดิน Liyue ไม่ได้มีประเทศอะไรทั้งนั้น มีเพียงผู้คนมากมายที่หลงใหลในขุนเขาลำธารแห่งนี้
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:ต่อมาผู้คนเช่นนี้ก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ "ความอาวรณ์" ที่พวกเขามีต่อขุนเขาลำธารแห่งนี้ จึงกลายเป็นอุดมการณ์เพื่อชาติบ้านเมือง
Lan Junming:...ข้าไม่เคยห้ามเจ้าได้เลย ถ้ายืนกรานที่จะไป ข้าก็พอจะมีลู่ทาง อาจจะช่วยให้เจ้าเบาใจขึ้นได้บ้าง
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:เจ้าจะสอนข้าหรือ?
Lan Junming:ช่วงนี้ข้าลักจำวิชา Qihuang จากเจ้าแดงแคระมาได้ไม่น้อย พอนำมาผสมผสานกับวิชา Qimen ของข้า ก็กลายเป็นวิชาปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายที่ทรงพลัง
Lan Junming:และวิชาอาคมนี้ก็เอาไปวาดลงบนยันต์ได้
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:ถ้าข้าเดาไม่ผิด วิธีการใช้งานยันต์นี้ ก็เป็นความคิดอันแยบยลของเจ้าด้วยใช่มั้ย?
Lan Junming:นกนางแอ่นเชี่ยวชาญการบินเป็นพิเศษ สำหรับเจ้าแล้ว แม้แต่การบินข้าม Liyue คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร
Lan Junming:หากเราถือยันต์ชนิดนี้ไว้คนละแผ่นได้ ในระหว่างทางที่เจ้าบินไปมา ข้าก็จะสามารถอาศัยพลังเซียนของเจ้า กระจายอาคมนี้ไปทั่วทั้ง Liyue ได้
Lan Junming:แต่สงครามเทพอสูรยืดเยื้อมานาน บนผืนดินนี้ได้ก่อเกิดสิ่งชั่วร้ายขึ้นมากมาย ถ้าคิดจะจัดการให้จบในคราวเดียว คงไม่มีทางเป็นไปได้
Lan Junming:เราสองคนต้องร่วมมือกันสานต่ออาคมบนยันต์นี้ทุกปี ถึงจะสะกดสิ่งชั่วร้ายได้อย่างต่อเนื่อง และถือเป็นการช่วยเหล่าเซียนแห่ง Liyue อีกแรง
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:เป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ... และไม่น่าจะใช่วิธีที่คิดขึ้นมาได้แบบกะทันหันด้วย ที่แท้เจ้าก็เป็นห่วงคนพวกนั้นเหมือนกันสินะ?
Lan Junming:บางทีข้าอาจจะแค่คอยคิดหาวิธีอยู่ตลอด ว่าทำยังไงเจ้าถึงจะมาพบข้าได้ปีละครั้ง
เซียนนกศักดิ์สิทธิ์:Junming...
Lan Junming:ถึงยังไง ถ้าเป็นภาพขุนเขาลำธารที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของเจ้า หากจะอาวรณ์ให้มากขึ้นหน่อย ก็คงไม่เสียหายอะไร...
Lan Junming:...ตั้งแต่ตอนนั้นมา ข้าจึงได้สัญญากับนางเอาไว้ว่า ในช่วงเทศกาล Moonchase ของทุกปี ข้าจะกลับมาพบกับนางอีกครั้ง เพื่อสานต่อวิชาบนยันต์นั้น จากนั้นก็ส่งนางไล่ตามจันทรา
Lan Junming:เช่นนี้ "ส่งนกนางแอ่นในสารทฤดู" จึงกลายเป็นธรรมเนียมในเทศกาล Moonchase ที่มีเพียงข้าและนางเท่านั้นที่ทำตาม และนี่ก็คือ "Moonchase" ในใจของข้า
Xiao:เป็นเรื่องธรรมดาที่นกนางแอ่นจะบินกลับมาได้ทุกปี แต่เพื่อนเก่ากลับไม่เป็นแบบนั้น
Lan Junming:ข้าอุตส่าห์เพิ่มผนึกให้กับวิชากักวิญญาณนี้ไว้ คงแค่อยากจะรั้งเศษเสี้ยววิญญาณนี้เอาไว้ตลอดไป เพื่อที่จะได้มาตามนัดทุกปี และสานต่ออาคมนี้ให้คงอยู่ต่อไป
Lan Junming:ใครจะไปคิดว่า เศษเสี้ยววิญญาณนี้เพิ่งจะฟื้นขึ้นมาเมื่อไม่กี่วันก่อน ข้าผิดนัดมากี่ปีแล้วกันแน่นะ? แค่ก ๆ...
Xiao:วิชากักวิญญาณแบบนี้ไม่มีวันคงอยู่ตลอดไปอยู่แล้ว รีบคลายผนึกออกเถอะ ไม่งั้นเศษเสี้ยววิญญาณของคุณจะต้องสลายไปจนหมดแน่
Lan Yan:ท่านบรรพจารย์ ไม่ต้องกังวลเรื่องสิ่งชั่วร้ายพวกนั้นหรอก ตอนนี้ Liyue มีความสามารถพอที่จะจัดการกับพวกมันได้ คงไม่ต้องรบกวนท่านกับเซียนนกศักดิ์สิทธิ์อีกแล้วละ
Lan Junming:ข้าเข้าใจ... แต่ผนึกนี้ดูจะเชื่อมโยงกับอาคมนั้นโดยตรง อย่างน้อยก็ต้องร่ายวิชาให้สำเร็จอีกครั้ง ข้าถึงจะคลายมันได้
Lan Junming:ตอนนั้นเพื่อให้แน่ใจว่าจะทำตามสัญญาได้สำเร็จ ข้าได้ทำทุกวิถีทางจริง ๆ... แต่อาคมชนิดนั้นเป็นข้าและเซียนนกศักดิ์สิทธิ์ร่วมมือกันร่ายขึ้นมา หากไม่อาจพบนางได้อีกครั้ง...
Lan Junming:ผ่านมานานขนาดนี้ คงไร้ข่าวคราวมานานแล้วล่ะ
Hu Tao:ผู้อาวุโสไม่ต้องห่วง เราทุกคนยินดีช่วยให้คุณได้เจอเซียนนกศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง แต่ตอนนี้เราควรจะไปตามหาเธอที่ไหนดีล่ะ?
Hu Tao:จะว่าไปแล้ว เราเองก็เคยเจอเซียนมาไม่น้อย แต่ตั้งแต่จำความได้ ฉันยังไม่เคยได้ยินว่ามีใครเคยเจอเซียนนกศักดิ์สิทธิ์เลยนะ
Paimon:Xiao...
Xiao:มีเซียนอยู่ไม่น้อยในช่วงสงครามเทพอสูร... ส่วนเบาะแสของเซียนนกศักดิ์สิทธิ์ท่านนั้น ฉันไม่รู้แน่ชัดเหมือนกัน คงจะด่วนสรุปไม่ได้
Xiao:ในเมื่อนัดกับเธอไว้ แล้วได้ตกลงวิธีติดต่อกันรึเปล่า?
Lan Junming:...ข้าจำได้แค่ว่านัดพบกับนางที่ศาลาแห่งหนึ่งทางทิศตะวันออกของ Teatree Slope หากคำนวณตามเวลาแล้ว น่าจะเป็นอีกสองวันให้หลังแหละ
Lan Yan:ท่านบรรพจารย์ ฉันขอช่วยจนถึงที่สุดนะ
Paimon:ใช่ เราก็จะช่วยด้วยอีกแรง!
Lan Junming:เช่นนั้นก็ขอบคุณคนรุ่นหลังอย่างพวกเจ้าด้วยนะ... ข้าช่างโง่เขลาเสียจริง
Localized evidence
ปีกเงินย้อนจันทรา ปักษาทอประกาย - 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/252088720No text in the selected or fallback locales.
ขี่หงสาขาวฝ่าแพรหมอกหมอง อินทรีมังกรผูกมณีโลหิตแดง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2796327946Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/41310274
2
10259
EQ
4025007
UI_ChapterIcon_LunaRiteV2
4025001
event