สดุดีจันทราใต้แสงโคม ฉากที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/1705252208
Story Chapters
Story evidence
Paimon:พวกเรามาแล้ว! Xiao, จ้าววังวนเมฆา, มาดาม Ping! มีข่าวคราวของ Zhongli บ้างมั้ย?
Paimon:เอ๋? ดูเหมือนจะขาดเซียนไปอีกสองคนนะ?
มาดาม Ping:ฮ่าฮ่า จ้าวบงการถูก Xianyun ห้ามไม่ให้เข้าใกล้ภูเขา Aocang เป็นเวลาสามวัน
Paimon:แล้ว... จ้าวดับจันทร์ตะวันฉายล่ะ?
Xianyun:สองคนนั้นเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกัน จะลำเอียงได้ยังไง? ทั้งคู่ถูกห้ามเป็นเวลาสามวัน
Paimon:ว้าว! จ้าววังวนเมฆาเข้มงวดจัง!
Xiao:กลับเข้าเรื่องเถอะ เราได้ข่าวจาก Rex Lapis แล้ว
Paimon:เอ๋? นี่มันของ Zhongli ไม่ใช่เหรอ...
Xianyun:ใช่ เสาหินอันนี้ตกลงมาจากท้องฟ้าเมื่อเช้านี้ ต้องเป็นฝีมือของ Rex Lapis แน่ แต่ไม่ว่าเราจะสัมผัสยังไง ก็ไม่มีการตอบสนอง...
Paimon:หมายความว่ายังไง? หรือว่าเขากำลังเจอปัญหา?
Xiao:อาจไม่ใช่ก็ได้ บางที Rex Lapis อาจวางกลไกบางอย่างเอาไว้ และมีเพียงบุคคลที่เจาะจงเท่านั้น ที่จะเข้าใจความหมายของมัน
Xiao:Traveler ก่อนที่ Rex Lapis จะจากไป ได้ฝากฝังกับเธอแค่คนเดียว
Paimon:อ๋อ! แสดงว่านี่เป็นข้อความที่ส่งมาถึง Traveler โดยเฉพาะเหรอ?
Xiao:เธอลองดูก็จะรู้เอง
Traveler:(สัมผัสเสาหิน)
เมื่อนิ้วของคุณสัมผัสกับหินโบราณ เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในใจ พร้อมกับความรู้สึกที่หนักแน่น...
"Traveler มาที่น้ำพุที่อยู่ในหุบเขา Qingce ฉันเตรียมทางเข้าไว้ให้เธอแล้ว..."
Xiao:เป็นยังไงบ้าง?
Traveler:Zhongli น่าจะอยู่ที่หุบเขา Qingce
Xianyun:อย่างที่คิดไว้เลย ดูเหมือนครั้งนี้ Rex Lapis จะไม่ยอมให้พวกเราเข้าไปยุ่งเกี่ยว
มาดาม Ping:ฮ่าฮ่า เขาโปรดปราน Traveler มาโดยตลอด นี่ถือเป็นเรื่องปกติ
มาดาม Ping:แต่พวกเรารับใช้ Rex Lapis มาเป็นพันปีแล้ว การที่เขาไม่ให้พวกเรามีส่วนร่วมไม่ใช่เพราะลำเอียง แต่คงเป็นเพราะต้องการที่จะปกป้องพวกเรา
Xiao:ใช่แล้ว ดังนั้นแม้จะมี Rex Lapis อยู่ด้วย เธอก็ห้ามประมาทเด็ดขาด
Traveler:เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ
Paimon:งั้นเราออกเดินทางกันเถอะ รอฟังข่าวดีจากพวกเราได้เลย!
???:นึกไม่ถึงว่าเทพแห่งหินผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต จะมานั่งทำโคมจันทราบนม้านั่งเล็ก ๆ ในป่าไผ่
???:คุณดูเหมือนคนแก่จริง ๆ นะ
Zhongli:นี่คือโคม Xiao ไม่ใช่โคมจันทรา
???:หืม?
Zhongli:ในอดีต เมื่อเกิดสงครามเทพอสูร และโลกตกอยู่ในความวุ่นวาย ผู้คนจะจุดโคมไฟแบบนี้ เพื่อนำทางให้นักรบที่ต่อสู้อยู่แนวหน้ากลับบ้าน
Zhongli:ถ้าตอนนั้นเธออยู่บนโลกนานกว่านี้ ก็คงได้เห็นมันแล้ว
???:แต่มันดูคล้ายกับโคมจันทรา ที่ใช้บูชาสวรรค์ในตอนนั้น นี่เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ?
Zhongli:ทั้งบังเอิญและไม่บังเอิญ
Zhongli:ใครจะกล้าพูดว่า หยกงามจาก Lang-Gan ในอดีต ไม่ได้กลายเป็นรากฐานของท่าเรือ Liyue ในปัจจุบัน?
Zhongli:พิธีกรรมก็คงถูกสืบทอดกันมาในรูปแบบนี้เช่นกัน
???:เลิกพูดเล่นสักที ต่อให้มีแก้วมณีมีหยกงามมากแค่ไหน Lang-Gan ก็ไม่อาจหนีรอดจากการถูกสวรรค์กวาดหายไปได้
???:น่าเสียดายที่วันนี้มนุษย์คนนั้นเจอเรื่องเข้าให้ คงไม่มีโอกาสได้ถามพระจันทร์อีกแล้ว...
???:ว่าแต่คุณเถอะ ราชาหิน ตอนนี้คุณเป็นถึงผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้ ทำไมต้องเสี่ยงอันตราย เพื่อมาพบคนบาปหนาอย่างฉันด้วย?
???:คุณไม่กลัวว่า การลงโทษแห่งกาลเวลาที่อยู่ในตัวฉัน จะลบเลือนรูปลักษณ์ราชาหินของคุณเหรอ?
Zhongli:ในอดีตเธอกล้าถึงขนาดท้าทายลิขิตฟ้า วันนี้ฉันแค่มาพบเธอ ไม่ถือว่าเป็นการเสี่ยงหรอก
???:ชิ ฉันเคยบอกไปหลายครั้งแล้วว่า คนที่ขัดขืนลิขิตฟ้าไม่ใช่ฉัน
Ziqiao:ฉันเป็นเพียงเทพอสุภะที่ ถูกตัดขาดจากหล่อน ก่อนที่วิญญาณของหล่อน จะหลุดออกจากร่าง เรื่องราวในอดีตของ Lang-Gan ไม่เกี่ยวข้องกับฉันอีกต่อไปแล้ว ราชาหิน คุณควรจะเรียกฉันว่า Zijiao
Ziqiao:จะมองว่าพวกเราเป็นคนเดียวกัน เพียงเพราะว่าเราต่างก็กลายเป็นม้าขาวไม่ได้นะ?
Ziqiao:ม้าขาวตัวนี้ไม่ใช่ตัวที่คุณกำลังมองหา
Ziqiao:รีบบอกมาเถอะ ว่าคุณอุตส่าห์ดั้นด้นมาหาฉันเพราะอะไร
Zhongli:ก็ได้... ฉันมาเพื่อจิตวิญญาณเงามืด
Ziqiao:หืม? ที่แท้ก็มาตามหาวิญญาณมนุษย์ของ Zibai นี่เอง... คุณจะเอาไปทำอะไร ราชาหิน?
Zhongli:ในยุคปัจจุบัน ความเปลี่ยนแปลงเริ่มปรากฏให้เห็น จันทราใหม่ถือกำเนิด กรงที่กักขังขังเงาจันทร์กำลังแตกสลาย และวิญญาณฟ้ากำลังจะหวนคืน
Zhongli:ที่ตั้งเดิมของ Lang-Gan สั่นคลอนเพราะเหตุนี้ วิญญาณดินปรากฏขึ้น และวิญญาณมนุษย์ดวงสุดท้ายอยู่ในมือเธอ
Ziqiao:น่าสนใจ...
Zhongli:ฉันจะรวบรวมวิญญาณทั้งสาม เพื่อเรียกเพื่อนเก่ากลับมา
Ziqiao:ดูเหมือนว่าข้างนอกจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นนะ แต่... ท่าทางคุณจะลืมอะไรบางอย่างไป ราชาหิน
Ziqiao:เมื่อครั้งที่คุณปลดปล่อยฉันออกจากภาพเขียนนี้ ฉันก็ได้ช่วยคุณในศึกหุบเขา Chenyu และนำความสงบสุขมาสู่หุบเขา Qingce จึงเกิดข้อตกลงขึ้น
Ziqiao:หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ติดค้างอะไรกัน ทำไมถึงคิดว่าฉันจะช่วยคุณอีกครั้งล่ะ?
Zhongli:ฉันกับ Zibai เป็นเพื่อนกันมานาน ในเมื่อเธอเป็นสิ่งที่เกิดจากความคิดที่ขุ่นมัว ในร่างของหล่อน อีกทั้งยังได้รับเศษเสี้ยววิญญาณของหล่อน แล้วจะบอกว่า ไม่ใช่ม้าขาวตัวที่ฉันกำลังมองหาได้ยังไง?
Ziqiao:ฮ่า ๆ ฉันกับภาพวาดเป็นสองสิ่งที่แยกจากกัน และสิ่งที่เคยงดงามก็กลายเป็นธุลีแล้ว สิ่งที่คุณเห็นอยู่ในตอนนี้ ต่างจากสิ่งที่คุณเคยเห็นในอดีต
Ziqiao:เทพแห่งหินผู้ยิ่งใหญ่ หากคุณยังไม่เข้าใจ ก็โปรดกลับไปเถอะ
Zhongli:...ในเมื่อเป็นความผิดพลาดของฉัน ก็ดี งั้นเรื่องนี้ฉันก็จะปล่อยมันไป
Ziqiao:เฮ้! เดี๋ยวสิ ในเวลาแบบนี้คุณควรจะเสนอสัญญาใหม่ ที่ฉันไม่อาจปฏิเสธได้ไม่ใช่เหรอ?
Ziqiao:แม้แต่คนธรรมดา ยังรู้จักการต่อรองราคาเวลาค้าขาย แล้วเทพแห่งสัญญาอย่างคุณ ไม่คิดจะเจรจาต่อรองบ้างเหรอ?
Ziqiao:เร็วเข้า! เลิกวางท่าสักที ถึงตาคุณเสนอข้อต่อรองแล้ว!
Zhongli:งั้นก็ดี อันที่จริง ฉันเตรียมสัญญาฉบับใหม่ไว้ให้เธอแล้ว
Ziqiao:ฮึ่ม นึกแล้วว่าคุณต้องเตรียมตัวมาแล้ว
Ziqiao:ฉันใช้ชีวิตอย่างอิสระบนภูเขา บางครั้งก็มีมนุษย์หลงเข้ามา ทำให้ฉันได้หาความสนุกจากพวกเขา โดยไม่ได้ต้องการอะไรไปมากกว่านี้
Zhongli:แล้วทำไม เธอถึงเอาแต่เล่าเรื่องราวสมัยก่อน ที่จะฟ้าถล่มดินทลายให้มนุษย์ฟัง?
Ziqiao:ก็แค่ฆ่าเวลาเท่านั้นแหละ เล่าแล้วทำไม? คิดเหรอว่าจะมีใครเชื่อ หรือจำคำบอกเล่าของคนที่อยู่บนภูเขาได้?
Zhongli:เรื่องราวเหล่านั้น ได้แพร่หลายในหมู่มนุษย์มานานแล้ว
Ziqiao:...
Zhongli:ถ้าเธอไม่เชื่อ ฉันได้หาผู้นำทางสองคนมาให้เธอแล้ว เธอลองลงเขาไปกับพวกเขา แล้วมองดูโลกใบนี้ด้วยตาตัวเองดูสิ
Zhongli:ตอนนี้ที่ Liyue กำลังจัดเทศกาล Lantern Rite อยู่พอดี ดังนั้นจึงครึกครื้นเป็นพิเศษ
Ziqiao:นี่น่ะเหรอสัญญาที่คุณเตรียมไว้ให้ฉัน?
Zhongli:อืม เป็นสัญญาเที่ยวเทศกาลหนึ่งวัน
Ziqiao:คุณคิดจะชวนฉันลงเขามาเดินเล่น เพื่อแลกกับจิตวิญญาณเงามืดงั้นเหรอ? แบบนั้นมันเท่ากับเอาชีวิตฉันเลยนะ ราชาหิน คุณจะหน้าเลือดเกินไปหน่อยแล้ว
Zhongli:เธอไปเดินเล่นก่อนก็ได้ แล้วค่อยตัดสินใจ จะตกลงหรือไม่ตกลงก็ขึ้นอยู่กับเธอ
Ziqiao:หือ? งั้นก็ยังต่อรองกันได้ แล้วผู้นำทางที่คุณพูดถึงอยู่ไหน?
Paimon:อ๊ะ... Zhongli! พวกเราตามหาคุณซะเหนื่อยเลย... นึกว่าคุณหายตัวไปซะแล้ว!
Traveler:คนคนนี้คือ...?
Zhongli:พวกเธอมาแล้วเหรอ
Ziqiao:พวกเธอคือผู้นำทางเหรอ? หน้าตาไม่เลวนี่นา
Paimon:ผะ...ผู้นำทาง?
Ziqiao:เด็กน้อยผู้น่าสงสาร ลอร์ดแห่งหินผู้เมตตา ได้ขายพวกเธอให้ฉันแล้ว วันนี้พวกเธอเป็นของฉัน
Paimon:เอ๋?! ขายพวกเรา? Zhongli คุณจะทำอะไรกันแน่?
Zhongli:หล่อนพูดเกินไปหน่อย แค่จะให้พาหล่อนไปเดินชมเมือง Liyue เท่านั้นเอง
Traveler:แล้วคุณจะช่วยพวกเราเหรอ?
Ziqiao:นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าฉันจะได้เจออะไรสนุก ๆ หรือเปล่า
Paimon:อะ...อะไรสนุก ๆ งั้นเหรอ?!
Traveler:แล้วคุณอยากไปไหน?
Ziqiao:ไปที่ท่าเรือ Liyue ที่พวกเธอพูดถึงนั่นแหละ ไม่มีที่ไหนจะน่าสนใจ ไปกว่าที่ที่มนุษย์มารวมตัวกันอีกแล้ว
Paimon:เซียนคนนี้... ไม่เหมือนกับที่จินตนาการไว้เลย...
Traveler:เราลองดูสถานการณ์กันไปก่อนก็แล้วกัน
Paimon:โอเค ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง! ถ้าพูดถึงการเป็นผู้นำทาง ฉันไม่เป็นสองรองใครใน Teyvat!
Paimon:ดูสิ นี่แหละท่าเรือ Liyue!
Paimon:นอกจากจะเป็นท่าเรือที่เจริญที่สุดใน Teyvat แล้ว ยังเป็นแหล่งรวมตัวหลักของชาว Liyue ด้วย
Paimon:เซียน Zijiao คุณอยากไปดูที่ไหนก่อนเหรอ?
Ziqiao:อาหาร ไวน์ และเสื้อผ้าดี ๆ ช่วยให้ลืมความทุกข์ได้
Paimon:ว้าว! เริ่มจากอาหารเลยเหรอ? คุณถามถูกคนแล้ว ฉันจะแนะนำให้เอง
Paimon:Liyue มีอาหารอยู่ 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ อาหาร Li ซึ่งเน้นวัตถุดิบจากภูเขา และอาหาร Yue ซึ่งเน้นวัตถุดิบจากทะเล ร้านที่มีชื่อเสียงที่สุดของอาหารทั้งสองประเภทนี้คือ Liuli Pavilion และ Xinyue Kiosk ที่โด่งดัง
Paimon:พูดแล้วก็รู้สึกหิวขึ้นมาเลย ไปลองกินทั้งสองร้านเลยมั้ย?
Ziqiao:ฟังดูไม่เลว มันเป็นที่ที่ชาว Liyue ชอบไปกันเหรอ?
Paimon:ก็ไม่เชิง เพราะทั้งอาหาร Li และอาหาร Yue ต่างก็ใช้วัตถุดิบชั้นดี ราคาจึงไม่ถูก
Paimon:แต่ไม่ต้องห่วง วันนี้ Zhongli เลี้ยง!
Traveler:แบบนั้น Hu Tao ก็ลำบากแย่น่ะสิ?
Paimon:เธอสนิทกับ Hu Tao ไม่ใช่เหรอ แค่นี้จ่ายได้สบายอยู่แล้วน่า
Traveler:เธอแค่อยากดื่มกินด้วยเงินหลวงสินะ?
Paimon:ฉันแค่อยากมอบบริการที่ดีที่สุดให้กับเซียน Zijiao เท่านั้นเอง! ว่ามั้ย?
Ziqiao:ฟังดูเข้าท่า
Ziqiao:แต่เมื่อกี้ฉันเห็นคนแบกหามเดินผ่านมา ปกติพวกเขากินข้าวที่ไหนกัน?
Paimon:คนส่งของน่ะเหรอ? ถ้าต้องไปกินอาหารล่ะก็ ฉันรู้ว่าพวกเขาชอบไปกินข้าวที่ไหน!
Traveler:ภัตตาคาร Wanmin
Paimon:ใช่แล้ว! ที่นั่นไม่แบ่งประเภทอาหาร และมีวัตถุดิบมากมาย ที่สำคัญคือราคาไม่แพง รสชาติก็อร่อย ใคร ๆ ก็ชอบไปกันทั้งนั้น!
Paimon:แถมเจ้าของร้านก็เป็นเพื่อนเราด้วย
Ziqiao:ภัตตาคาร Wanmin... ฟังดูเป็นร้านที่คึกคักดี ไปที่นี่เป็นที่แรกก็แล้วกัน
Paimon:ฮิฮิ! ภัตตาคาร Wanmin ก็ไม่เลว ฉันหิวแล้ว... งั้นไปกันเถอะ! ไปที่ภัตตาคาร Wanmin กัน!
Paimon:Xiangling... รอก่อนนะ! พวกเรามาแล้ว!
Paimon:Xiangling! เชฟ Mao! พวกเรามากินข้าวแล้ว!
เชฟ Mao:อ๊ะ แขกคนพิเศษนี่นา ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ!
Xiangling:Traveler กับ Paimon นี่เอง วันนี้ในร้านคนค่อนข้างเยอะ รีบหาที่นั่งเถอะ!
Xiangling:ว่าแต่พี่สาวคนนี้... หน้าตาไม่คุ้นเลย เป็นเพื่อนใหม่เหรอ?
Paimon:อ๊ะ... จะ...จะว่าอย่างนั้นก็ได้มั้ง?
Traveler:พวกเราพาเธอมาร่วมเทศกาล Lantern Rite
Xiangling:อ๋อ! สวัสดี ในเมื่อเป็นเพื่อนของ Traveler ก็ถือว่าเป็นเพื่อนของฉันด้วย ฉันจะต้อนรับให้ดีที่สุด สั่งอาหารตามสบายเลย! วันนี้ฉันเลี้ยงเอง!
Xiangling:จริงสิ ฉันชื่อ Xiangling เป็นเชฟของภัตตาคาร Wanmin คุณชื่ออะไรเหรอ?
Ziqiao:Xiangling เธอเคยได้ยินเกี่ยวกับเซียนตนหนึ่งใน Liyue ที่ชื่อว่าเซียนม้าขาวหรือเปล่า?
Xiangling:เคยสิ! ทำไมเหรอ?
Ziqiao:ฉันนี่แหละคือเซียนม้าขาว
Paimon:หา?!
Xiangling:คะ... คะ...คุณคือเซียนเหรอ?!
เชฟ Mao:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! คนหนุ่มสาวอย่างพวกเธอนี่ตลกดีนะ Xiangling ลูกตามยุคสมัยไม่ทันแล้วนะ
เชฟ Mao:พ่อได้ยินมาว่า เกมสวมบทบาทโดยการแต่งตัวเป็นตัวละครชื่อดัง กำลังเป็นที่นิยม สาวน้อยคนนี้ดูก็รู้ว่าเป็นมืออาชีพ
เชฟ Mao:เพื่อนของ Traveler นี่ทันสมัยจริง ๆ
Xiangling:พ่อ ทำไมพ่อถึงรู้ดีกว่าฉันล่ะ? ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย
เชฟ Mao:ได้ยินมาจากลูกค้าในร้านน่ะ ก็บอกแล้วว่าให้ลดการเก็บผักป่าลง แล้วหาเพื่อนใหม่ ๆ บ้าง ดูตอนนี้สิ ลูกตามพ่อไม่ทันด้วยซ้ำ
Xiangling:ทำไมถึงพูดอย่างกับว่า หนูไม่อยากมีเพื่อนล่ะ ดูสิ ตอนนี้หนูก็มีเพื่อนใหม่ ที่อินเทรนด์แล้วไม่ใช่เหรอ?
Xiangling:พี่สาว งั้นฉันขอเรียกคุณว่า "เซียนม้าขาว" ได้มั้ย?
Ziqiao:ฉันคือเซียนม้าขาวจริง ๆ นะ
Xiangling:โอเค ๆ คุณนี่อินกับบทบาทดีจัง งั้นฉันเรียกคุณว่า "เซียนม้าขาวตัวจริง" ดีมั้ย?
Paimon:คิก... งั้นก็เรียกฉันว่า "Traveler ตัวจริง"!
Traveler:ส่วนฉันคือ "Paimon ตัวจริง"
Xiangling:เฮ้อ พวกเธอสองคนไม่เป็นมืออาชีพเอาซะเลย อย่างน้อยก็เปลี่ยนชุดก่อนสิ!
Ziqiao:พวกเธอนี่น่าสนใจจริง ๆ เล่นเป็นเพื่อนพวกเธอก็ไม่เลว
Xiangling:เอาละ อย่ามัวแต่ยืนเฉย รีบไปหาที่นั่งด้านหลังเถอะ เดี๋ยวฉันจะจัดอาหารให้
Lu Xiangxiang:ไม่ทราบว่า... คุณ Xiangling กับเชฟ Mao อยู่มั้ย?
Paimon:อื้อ พวกเขาอยู่นั่น เอ๋? คุณคือ...?
Xiangling:Traveler สั่งอาหารเถอะ วันนี้อยากกินอะไร? เอ๋? คุณคือคนที่...
Lu Xiangxiang:ฉันเอง Lu Xiangxiang คุณ Xiangling วันก่อนฉันทำข้าวของในร้านคุณเสียหาย
Lu Xiangxiang:ขอโทษด้วยจริง ๆ! ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หวังว่าคุณจะให้อภัยฉัน...
เชฟ Mao:อ๊ะ เธอนี่เอง วันนั้นฉันตกใจแทบแย่ คงไม่ได้อาหารเป็นพิษเพราะกิน Black-Back Perch Stew จริง ๆ หรอกนะ?
Xiangling:พ่อ เธออุตส่าห์ขอโทษแล้ว ยังจะพูดอะไรแบบนั้นอีก?
Xiangling:ไม่เป็นไรหรอกคุณ Xiangxiang วันนั้นคุณคงป่วยสินะ? ดีใจที่เห็นคุณหายดีแล้ว!
Xiangling:ไปหาที่นั่งเถอะ วันนี้ฉันเลี้ยงเอง!
Lu Xiangxiang:แบบนี้เกรงใจแย่เลย...
Xiangling:ไม่ต้องเกรงใจ เวลาออกมาข้างนอกใคร ๆ ก็ไม่สบายได้ เชิญนั่งเถอะ!
Xiangling:อ๊ะ วันนี้ลูกค้าเยอะจนไม่มีที่นั่งเลยแฮะ
Paimon:มานั่งโต๊ะเดียวกับเรามั้ย? มีที่นั่งสี่ที่พอดี
Traveler:นั่นสิ ไหน ๆ ก็มาแล้ว
Xiangling:เยี่ยมเลย วันนี้ทุกคนอยากกินอะไร? สั่งได้ตามสบายเลยนะ!
Ziqiao:ฉันอยากลองชิม Black-Back Perch Stew ที่ทำให้อาหารเป็นพิษนั่นดูหน่อย
Lu Xiangxiang:มะ...ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก เป็นความผิดของฉันเอง...
Xiangling:ฮ่าฮ่าฮ่า งั้นก็ Black-Back Perch Stew หนึ่งที! แล้วพวกเธอล่ะ?
Paimon:ฉันเอา... อืม... ฉันเอา...
Traveler:ในเมื่อ Xiangling เลี้ยง ก็ให้ Xiangling เลือกให้ก็แล้วกัน
Xiangling:ก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อ Paimon เลือกไม่ถูก งั้นฉันจะเลือกให้เอง! รับรองว่าพวกเธอต้องชอบแน่
Xiangling:ขอนึกก่อนนะ Black-Back Perch Stew ที่สั่งไปเมื่อกี้ค่อนข้างเผ็ด งั้นฉันจะสั่ง Stir-Fried Shrimp ให้ จะได้ช่วยดับความเผ็ด
Xiangling:ช่วงนี้เป็นเทศกาล Lantern Rite ดังนั้นต้องมีเมนูพิเศษอย่าง Triple-Layered Consommé และ Come and Get It
Xiangling:ส่วนอาหารจานหลัก ในเมื่อวันนี้มีเพื่อนใหม่มาด้วย งั้นก็สั่ง Right at Home กับ Chili-Mince Cornbread Buns สูตรเฉพาะของทางร้านด้วย รสชาติของมันพวกเธอต้องลืมไม่ลงแน่
Xiangling:แล้วก็ต่อด้วยของว่าง Lucky Snow Delight มันเป็นเมนูใหม่ ที่ฉันเพิ่งลองทำเมื่อไม่กี่วันก่อน รอชิมได้เลย!
Paimon:ว้าว! เยอะจัง! วันนี้อิ่มหนำสำราญแน่
Lu Xiangxiang:เยอะไปหรือเปล่า?
Xiangling:ไม่เยอะหรอก ไม่ต้องห่วง แล้วก็ปิดท้ายด้วยอาหารจานเด็ด "Adeptus' Temptation" ฮิฮิ ปกติแล้วที่ภัตตาคาร Wanmin ของเรา ไม่ค่อยได้ทำเมนูนี้หรอกนะ
Xiangling:แต่วันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เจอเซียนม้าขาว ฉันต้องทำให้คุณประทับใจให้ได้!
Xiangling:เอาละ คุยกันไปก่อนนะ เดี๋ยวจะเอาอาหารมาเสิร์ฟให้
Lu Xiangxiang:เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้คุณ Xiangling พูดถึงเซียนม้าขาวเหรอ?
Ziqiao:ถูกต้อง ฉันนี่แหละเซียนม้าขาว
Paimon:อะแฮ่ม... แค่สวมบทบาทน่ะ ไม่ใช่ตัวจริงหรอก!
Lu Xiangxiang:ตกใจหมดเลย... ที่แท้ก็แค่สวมบทบาทเป็นเซียนม้าขาวนี่เอง
Ziqiao:ทำไม? สาวน้อย เธอมีธุระอะไรกับเซียนม้าขาวเหรอ?
Lu Xiangxiang:เมื่อไม่นานมานี้ฉันได้เข้าร่วมทีมโบราณคดี และขุดพบโบราณวัตถุจำนวนหนึ่งที่ Chasm
Lu Xiangxiang:หลังจากนั้นมีการตีความว่า ของพวกนั้นมาจากอาณาจักรโบราณ ที่มีชื่อว่า Lang-Gan ว่ากันว่าบรรพบุรุษของชาวหุบเขา Chenyu บางส่วนมาจากที่นั่น
Ziqiao:แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเซียนม้าขาวเหรอ?
Lu Xiangxiang:เพราะโบราณวัตถุเหล่านั้นปรากฏภาพ และบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษร ที่คล้ายกับเซียนม้าขาว
Lu Xiangxiang:แม้จะมีตำนานมานานแล้วว่า เซียนม้าขาวเป็นเซียนในยุคนั้น แต่ก็ยังมีเรื่องเล่าอื่น ๆ อีกมากมาย
Lu Xiangxiang:ถ้าฉันเจอบันทึกที่มีรายละเอียดมากกว่านี้ คงเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่แน่...
Ziqiao:เธอสนใจประวัติศาสตร์มากเลยเหรอ?
Lu Xiangxiang:ฉะ...ฉันแค่บังเอิญได้เข้าร่วมทีมโบราณคดี แต่ในเมื่อได้เข้าวงการนี้แล้ว ก็อยากสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองหน่อยน่ะ
Lu Xiangxiang:แต่ช่วงนี้ฉันเจอแต่เรื่องแย่ ๆ ฉันสร้างปัญหา และทำให้คนอื่นได้รับบาดเจ็บ...
Ziqiao:หือ? เธอคิดจะไปเอาดีด้านศิลปะการต่อสู้หรือไง?
Lu Xiangxiang:มะ...ไม่ใช่แบบนั้นหรอก! แค่แผลถลอกนิดหน่อย แม่ฉันจ่ายค่าชดเชยให้ และอีกฝ่ายก็ยกโทษให้แล้ว...
Traveler:มันไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก...
Lu Xiangxiang:เฮ้อ... แต่อาชีพของฉันคงจบสิ้นแล้ว ถึงฝ่ายกิจการทั่วไปกับอีกฝ่าย จะไม่เอาเรื่อง แต่พ่อฉันบอกว่า จะลงโทษฉันตามกฎประจำตระกูล
Paimon:กะ...กฎประจำตระกูล?!
Lu Xiangxiang:อืม ฉันถูกกักบริเวณเพื่อให้สำนึกผิด หลังจากเทศกาล Lantern Rite สิ้นสุดลง ฉันก็ต้องกลับไปที่หมู่บ้าน Qiaoying ไม่รู้ว่าจะได้ออกมาอีกเมื่อไหร่...
Paimon:เข้มงวดจัง! ฟังดูเหมือนเป็นวิธีการของตระกูลผู้ดีเลยแฮะ...
Lu Xiangxiang:ตระกูลผู้ดีอะไรกัน เราก็แค่มีไร่ชาไม่กี่แปลงในหมู่บ้าน Qiaoying แล้วก็โรงแรมอีกแห่งที่ท่าเรือ Liyue เท่านั้นเอง...
Paimon:โรงแรม? อย่าบอกนะว่า... Baiju Guesthouse?
Traveler:งั้นเถ้าแก่ Lu เจ้าของ Baiju Guesthouse ก็เป็น...?
Lu Xiangxiang:ใช่! เขาเป็นปู่ของฉันเอง ที่แท้พวกคุณก็รู้จักเหรอเนี่ย
Paimon:บังเอิญจัง!
Paimon:ฉันจำได้ว่าความปรารถนาของเถ้าแก่ Lu... คือการขอให้เซียนม้าขาวสำแดงฤทธิ์...
Traveler:(ซึ่งเซียนม้าขาวทำแบบนั้นแล้วจริง ๆ...)
Paimon:แต่ดูเหมือนจะผิดเพี้ยนไปหน่อย...
Traveler:(ชู่ว...)
Ziqiao:สาวน้อย ฟังดูเหมือนเธอจะมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย ทำไมต้องมาเข้าร่วมกับทีมโบราณคดีด้วย ชีวิตในป่าเขามันไม่ง่ายหรอกนะ
Lu Xiangxiang:แต่การพึ่งพาที่บ้าน ก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตจะดีเสมอไป ไม่เชื่อก็ดูพ่อฉันสิ
Lu Xiangxiang:เมื่อไม่นานมานี้คุณปู่ให้เขารับช่วงต่อ Baiju Guesthouse ซึ่งเขาคิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรหลาย ๆ อย่าง โดยเริ่มจากเปลี่ยนชื่อโรงแรม
Lu Xiangxiang:แต่ผลลัพธ์ไม่เป็นไปอย่างที่หวัง เขาโดนคุณปู่ด่าอยู่หลายวัน แถมยังถูกเรียกว่าลูกไม่เอาไหน ตอนนี้ทั้งพวกเขาก็ยังทะเลาะกันอยู่เลย
Paimon:เอ่อ... เรื่องนี้พวกเราก็พอจะรู้เหมือนกัน...
Lu Xiangxiang:งั้นพวกคุณก็คงเข้าใจ ว่าถ้าคิดจะพึ่งพาใคร ก็ต้องยอมตกเป็นเบี้ยล่าง พ่อฉันต้องพึ่งพาที่บ้าน ถึงต้องยอมอยู่ใต้อำนาจคุณปู่
Lu Xiangxiang:ดังนั้นฉันถึงตัดสินใจ ออกมาเผชิญโลกภายนอก ต่อให้ต้องลำบากแค่ไหนฉันก็ยอม การอดทนต่อความยากลำบาก จะช่วยให้อยู่เหนือคนอื่น
Ziqiao:ฮ่าฮ่าฮ่า...
Lu Xiangxiang:คะ...คุณหัวเราะอะไรน่ะ?
Ziqiao:มนุษย์อย่างพวกเธอนี่น่าสนใจจริง ๆ อุตส่าห์มาเกิดทั้งที แต่กลับยอมลำบาก แค่เพื่อจะเหยียบหัวคนอื่นงั้นเหรอ?
Ziqiao:ฉันนึกว่าจะออกไปดูโลกใบนี้ให้เต็มที่ เหมือนฉันซะอีก
Lu Xiangxiang:เอ๋?
Ziqiao:เธอเคยลองหาสิ่งที่ตัวเองชอบจริง ๆ บ้างหรือเปล่า? โบราณคดี? ศิลปะการต่อสู้? ปลูกชา? หรือเปิดโรงแรม?
Lu Xiangxiang:สิ่งที่ชอบงั้นเหรอ?
Ziqiao:อืม เวลาทำเรื่องที่ชอบ มันไม่ได้ลำบากขนาดนั้นหรอก ว่ามั้ย? ขอแค่เธอชอบ เธอก็จะไม่รู้สึกเหนื่อยกับมัน
Lu Xiangxiang:แต่... มีสิ่งแบบนั้นอยู่จริง ๆ เหรอ?
Ziqiao:แน่นอน เธอไม่เห็น Xiangling หรือไง? เวลาที่หล่อนแกว่งตะหลิว ไม่เห็นจะมีท่าทางเหนื่อยล้าเลย
Ziqiao:ถ้าเธอคิดจะเดินบนเส้นทางที่ยากลำบากจริง ๆ อย่างน้อย ก็ควรจะหาสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุขบ้าง
Lu Xiangxiang:...เช่นการสวมบทบาทเป็นตัวละคร?
Ziqiao:อะแฮ่ม... ก็ประมาณนั้นแหละ
Paimon:คิก... เธอคนนี้เป็นมืออาชีพ ในการสวมบทบาทเป็นเซียนม้าขาวเชียวนะ!
Lu Xiangxiang:เข้าใจแล้ว... ก่อนกลับบ้านฉันจะไปคุยกับคุณ Xiangling ดู...
Xiangling:ขอโทษที่ให้รอนาน! อาหารมาแล้ว!
Paimon:ว้าว! หอมจัง!
Ziqiao:ในที่สุดก็จะได้ลองชิมเมนู ที่ทำให้อาหารเป็นพิษสักที...
Paimon:บอกแล้วไงว่าไม่ใช่เพราะเมนูนี้! ถ้าจะให้พูดจริง ๆ ละก็ มัน... เป็นความผิดของตัวคุณอีกคนต่างหาก!
Ziqiao:อึก...
Paimon:คะ...คุณเป็นอะไรไป?
Ziqiao:เผ็ดจัง!
ท่ามกลางเสียงเคี้ยวอาหารอย่างเอร็ดอร่อย พวกคุณกินอาหารจนหมด...
Lu Xiangxiang ผู้กำลังสับสนกับอนาคตตัวเองลุกขึ้นยืน และตัดสินใจไปขอคำแนะนำจาก Xiangling เกี่ยวกับการค้นหาอาชีพที่เธอรัก...
พวกคุณเดินไปตามท้องถนน และคุยกันว่าจะไปที่ไหนกันต่อสำหรับการเที่ยว Liyue ในวันนี้
Ziqiao:อืม พอกินอิ่มก็ถึงเวลาหาอะไรสนุก ๆ ทำแล้วสินะ? จะไปไหนกันดี?
Paimon:ชาว Liyue มีกิจกรรมยามว่างมากมาย ทั้งดื่มชา, เลี้ยงนก, เล่นหมากรุก, ดูงิ้ว, ฟังเรื่องเล่า...
Ziqiao:ฟังเรื่องเล่า...?
Paimon:ก็คือการฟังคนอื่นเล่าเรื่องราวไง! ตำนานมากมายของ Liyue ถูกดัดแปลงเป็นบทงิ้วหรือไม่ก็การเล่าเรื่อง
Paimon:ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเทพธิดาแห่งการทำลายล้าง, มอบชีวิตให้มังกร, แปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou...
Ziqiao:มีเรื่องไหน เล่าเกี่ยวกับดวงจันทร์บนฟ้าบ้างหรือเปล่า?
Paimon:ไม่เคยได้ยินเลยแฮะ แต่ก็มีเรื่องราวเกี่ยวกับดวงจันทร์อยู่ไม่น้อย แม้แต่คำว่า "yue" ในชื่อของ Liyue ก็ยังหมายถึงดวงจันทร์เลย
Paimon:จริงสิ... จะว่าไป คุณก็ชอบเล่าเรื่องเหมือนกันสินะ? เราไปดูกันหน่อยมั้ย?
Ziqiao:งั้นก็รบกวนผู้นำทางทั้งสองช่วยนำทางด้วยนะ
Paimon:เย่! งั้นก็ไปกันเลย! Third-Round Knockout!
Tian จอมคารมคมคาย:คำนี้ออกเสียงยากจัง ถ้าฉันไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน แล้วต้องไปอ่านบนเวที คงโดนคนอื่นหัวเราะเยาะแน่
Tian จอมคารมคมคาย:"ก๊าก กล้าเรียกตัวเองว่า Tian จอมคารมคมคายได้ยังไง น่าจะเรียกว่า Tian จอมคาราคาซังมากกว่า!"
Yun Jin:ฮ่าฮ่า ทีแรกฉันก็เคยเป็นเหมือนคุณ
Yun Jin:แต่ถ้าพยายามทำความเข้าใจความหมาย ที่แฝงอยู่ในคำนั้น ๆ และจำให้ขึ้นใจ แล้วท่องซ้ำหลาย ๆ ครั้ง เดี๋ยวก็คล่องเอง
Tian จอมคารมคมคาย:อาจารย์ Yun พูดถูก ฉันจะลองดูอีกครั้ง
Paimon:Yun Jin! เธอก็อยู่ที่นี่ด้วย! พวกเธอคุยอะไรกันอยู่เหรอ?
Yun Jin:อ๊ะ เจอกันอีกแล้ว ทั้งสองคน ว่าแต่คนคนนี้คือใคร?
Ziqiao:เรียกฉันว่าเซียนม้าขาวก็ได้
Tian จอมคารมคมคาย:เซียนม้าขาว?!
Paimon:อะแฮ่ม... ไม่ใช่เซียนตัวจริงหรอก
Traveler:...แค่สวมบทบาทน่ะ
Yun Jin:อย่างนี้นี่เอง พวกเธอนี่หาวิธีสร้างความบันเทิงให้ตัวเอง ได้เสมอเลยนะ
Tian จอมคารมคมคาย:อ๊ะ! เรื่องนี้ฉันรู้ดี
Tian จอมคารมคมคาย:เมื่อก่อนตอนที่เล่าเรื่อง "มอบชีวิตให้มังกร" ฉันเคยสวมบทบาทเป็นลอร์ดแห่งหิน เพื่อจะได้เข้าใจจิตใจของเขาในการปราบปีศาจ!
Paimon:ฟังดูเหมือนคุณแค่จินตนาการ เพื่อให้ตัวเองพอใจนะ...
Tian จอมคารมคมคาย:เฮ้ เรื่องของผู้ที่มีความรู้ด้านศิลปะ และวรรณกรรมอย่างพวกเรา คุณไม่มีทางเข้าใจหรอก!
Paimon:ฮึ่ม! ทำไมถึงคิดว่าฉันไม่มีความรู้? ฉันกับ Traveler เดินทางไปทั่วทุกสารทิศ สิ่งที่พบเจอมา ถ้าเล่าให้ฟังละก็คุณต้องตกใจแน่!
Tian จอมคารมคมคาย:ถ้าคุณบอกว่าตัวเองมีความรู้ งั้นลองท่องบทกวีโบราณ ให้ทุกคนฟังหน่อยสิ
Paimon:บทกวีโบราณ? บทไหนล่ะ?
Tian จอมคารมคมคาย:เห็นมั้ย ความแตกแล้ว ชื่อบทกวีก็คือ "บทกวีโบราณ"!
Paimon:ใครเขาตั้งชื่อแปลก ๆ แบบนั้นกัน!
Yun Jin:ฮ่า ๆ อย่าแกล้ง Paimon เลย เรื่องนี้เราเอง ก็เพิ่งรู้จากตัวอักษรบนวัตถุโบราณวัตถุชุดล่าสุดเหมือนกัน
Yun Jin:เพราะตอนแรกไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร ก็เลยเรียกมันว่า "บทกวีโบราณ" ไปก่อน
Yun Jin:จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ นักวิชาการได้ตีความความหมายคร่าว ๆ ออกมา จึงได้รู้ว่ามันน่าจะเป็นบทกวี ที่ใช้บูชาดวงจันทร์และเซียนม้าขาว
Paimon:อ๊ะ ฉันจำได้ว่า Keqing เคยพูดถึงเรื่องนี้ มันเกี่ยวข้องกับ Lang-Gan สินะ?
Yun Jin:ใช่ ฝ่ายกิจการทั่วไปได้ประกาศว่า คืนนี้ดวงจันทร์อาจจะหายไป แต่ทุกคนไม่ต้องตื่นตระหนก มันไม่ได้มีอันตรายอะไร
Yun Jin:ถ้ายังรู้สึกกังวล ก็ลองท่องบทกวีนี้เหมือนคนโบราณ เพื่อเรียกเซียนม้าขาว แล้วเธอจะคุ้มครองดวงจันทร์และพวกเรา
Paimon:เอ๋? มหัศจรรย์ขนาดนั้นเลยเหรอ?! ขอฉันดูหน่อยว่าบทกวีนี้เขียนว่าอะไร...
Paimon:"ใต้จันทรานิรันดร์ ท่ามกลางราตรีเรืองรอง นารี..." เอ่อ นารีอะไรเนี่ย มันหมายถึงอะไรกัน?
Paimon:"ใต้จันทราล้อแสงรุ้ง ในราตรีศักดิ์สิทธิ์ นารี..." เอ่อ... นารีไรบลาบลาบลา... โอ๊ย ข้ามไปเลยดีกว่า! ประโยคต่อไป
Paimon:"พะ... พรวน" พึมพำ พึมพำ "เพาะ" พึมพำ พึมพำ ให้ตายเถอะ! อ่านว่าอะไรกันแน่?
Ziqiao:จอบพลั่วไถพรวนพสุธา หว่านกล้าเมล็ดพันธุ์ ก่อเกิดชีวิตจากผืนดิน
Paimon:ว้าว! คุณท่องได้โดยไม่ต้องอ่านเลยเหรอ!
Tian จอมคารมคมคาย:โอ้โห! ดูเหมือนวันนี้จะได้เจอผู้เชี่ยวชาญตัวจริงแล้วสิ
Tian จอมคารมคมคาย:หญิงสาวคนนี้ ศึกษาเกี่ยวกับเซียนม้าขาวอย่างละเอียด สมแล้วที่สวมบทบาทเป็นเธอ
Ziqiao:เพราะฉันนี่แหละคือเซียนม้าขาว
Tian จอมคารมคมคาย:เยี่ยมมาก! ต้องคิดแบบนั้นแหละถึงจะเข้าถึงบทบาทได้! ส่วนฉันคือราชาแห่งหิน!
Tian จอมคารมคมคาย:ฉันเข้าใจคุณดี ฉันก็เคยเป็นเหมือนคุณ
Ziqiao:คุณนี่น่าสนใจจริง ๆ
Yun Jin:คุณเซียนม้าขาว ฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้พบคุณ ไม่ทราบว่า คุณเข้าใจความหมายของบทกวีนี้ทั้งหมดมั้ย ฉันยังมีข้อสงสัยอยู่บ้างน่ะ
Ziqiao:อยากให้ฉันอธิบายความหมายเหรอ?
Yun Jin:หวังว่าจะได้รับคำชี้แนะจากคุณนะ
Ziqiao:น่าสนใจ... ตอนนี้ Liyue ยังคงให้ความสำคัญกับมรดกทางวัฒนธรรมเหรอเนี่ย?
Yun Jin:ชาว Liyue ชอบประวัติศาสตร์ แต่ก็ไม่ใช่แบบนี้ทุกคนนะ ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง ที่เชี่ยวชาญศิลปะแห่งร็อกแอนด์โรลจาก Fontaine
Tian จอมคารมคมคาย:ใช่แล้ว! แล้วก็ยังมีคุณกับฉัน ที่เชี่ยวชาญการสวมบทบาทเป็นตัวละครด้วย!
Yun Jin:ฮ่า ๆ ดังนั้นแทนที่จะพูดว่า Liyue ยังคงให้ความสำคัญกับอดีต น่าจะบอกว่า เป็นยุคแห่งความหลากหลายทางความคิดมากกว่า
Ziqiao:อย่างนี้นี่เอง... งั้นฉันจะอธิบายให้ฟัง ที่จริงมันเป็นแค่บทกวีขอพรธรรมดา ๆ ความหมายของมันคือ
Ziqiao:เมื่อจันทรานิรันดร์ เคลื่อนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืน มีหญิงสาวที่สวมเครื่องประดับหยก ลงมาบนโลก เธอปกป้องเถาคุดซูและใบมัลเบอร์รี ให้เจริญงอกงาม เพื่อใช้ทำผ้าดิบที่นุ่มสบาย
Ziqiao:เมื่อจันทราสีรุ้ง เคลื่อนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืน มีหญิงสาวที่สวมเครื่องประดับหยก ลงมาบนโลก เธอปกป้องเถาคุดซูและใบปอ ให้เจริญงอกงาม เพื่อใช้ทำผ้าเนื้อดีที่หรูหรา
Ziqiao:เมื่อจันทราน้ำค้างแข็ง เคลื่อนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืน มีหญิงสาวที่สวมเครื่องประดับหยก ลงมาบนโลก เธอปกป้องใบผักคราดและ พาให้เจริญงอกงาม เพื่อใช้ในการทำนายโชคชะตา
Yun Jin:เป็นเซียนที่มาจากดวงจันทร์จริง ๆ เหรอเนี่ย...
Ziqiao:เธอสอนผู้คนให้ใช้พลั่วและเสียม ในการกำจัดหญ้าและพรวนดิน เพื่อทำให้ดินอุดมสมบูรณ์ ใช้จอบหว่านเมล็ด เพื่อให้ทุกเมล็ดเติบโต
Ziqiao:เธอปกป้องข้าวโพดและถั่วให้เจริญงอกงาม ทำให้ต้นกล้าของพวกมัน แผ่ขยายออกไปไม่สิ้นสุด เธอปกป้องข้าวสาลีและข้าว ให้เจริญงอกงาม ทำให้รวงข้าวสมบูรณ์ชุ่มชื้น
Paimon:ว้าว เธอเก่งเรื่องการเพาะปลูกจริง ๆ!
Ziqiao:นำพืชผลที่เก็บเกี่ยวมาทำเป็นสุราชั้นดี และเตรียมไว้สำหรับมอบให้ แขกผู้ทรงเกียรติรวมถึงเทพธิดา ทุกขั้นตอนของพิธีกรรมต้องสมบูรณ์แบบ เพื่อให้เธอรับรู้ถึงความศรัทธา และความเคารพของพวกเรา
Ziqiao:เทพธิดาเอ๋ย ท่าทางของท่านที่ลอยอยู่บนฟ้า ดูราวกับนางฟ้าที่ลงมาจากสวรรค์
Ziqiao:เทพธิดาเอ๋ย ท่าทางที่งดงามของท่าน ดูราวกับเทพแห่งผืนดินและธัญพืช ที่คุ้มครองบ้านเมืองของเราเลย
Ziqiao:ขอส่งความปรารถนาของฉันขึ้นสู่ฟากฟ้า พร้อมกับอธิษฐานขอให้ปีหน้า พบเจอแต่โชคลาภและสิ่งดี ๆ
Paimon:ที่แท้ก็มีความหมายแบบนี้นี่เอง...
Tian จอมคารมคมคาย:ซึ้งใจจริง ๆ คุณผู้หญิง คุณคือนักสวมบทบาทตัวจริง!
Yun Jin:น่าชื่นชมจริง ๆ เลย ไม่นึกว่า หลังจากที่ฝ่ายกิจการทั่วไป ประกาศออกมาแค่ไม่กี่วัน ก็มีคนศึกษาบทกวีนี้ได้ลึกซึ้งขนาดนี้
Yun Jin:ทีแรกฉันนึกว่าตัวเองเข้าใจแล้วซะอีก แต่ก็ยังมีคนที่เก่งกว่า ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมาย
Ziqiao:เธอถ่อมตัวเกินไปแล้ว เธอกับท่าเรือ Liyue ในวันนี้ต่างหาก ที่ทำให้ฉันรู้สึกประหลาดใจ...
Yun Jin:ดูเหมือนคุณจะไม่ใช่ชาว Liyue สินะ? ทำไมคุณถึงรู้สึกประหลาดใจล่ะ?
Ziqiao:ฮ่าฮ่า ไม่มีอะไรหรอก แค่ความทรงจำเก่า ๆ ที่ไม่สำคัญอะไร
Ziqiao:เอาละ ผู้นำทางทั้งสอง ได้เวลาไปที่ต่อไปแล้วมั้ง? ฉันอยากไปดูที่ท่าเรือหน่อย เป็นไง?
Paimon:มะ...ไม่มีปัญหา! วันนี้เราจะไปทุกที่ที่คุณอยากไปเลย
Yun Jin:จะไปแล้วเหรอ? จริงสิ... ฉันคือ Yun Jin หัวหน้าคณะละครงิ้ว Yun-Han ขอทราบชื่อของคุณหน่อยได้มั้ย?
Ziqiao:ฮ่า ๆ ชื่อของฉันไม่ควรค่าแก่การพูดถึงหรอก แต่ในเมื่อเธอถามมา... ฉันจะบอกชื่อของบทกวีขอพรอันนั้น ให้แทนก็แล้วกัน
Paimon:เอ๋? มันไม่ได้ชื่อว่าบทกวีโบราณหรอกเหรอ?
Ziqiao:ฮ่าฮ่า ไม่ใช่หรอก บทกวีนี้มีชื่อว่า "ลมแห่ง Lang: Zibai"
Yun Jin:ลมแห่งหยก... Zibai...
Ziqiao:อืม ไว้เจอกันใหม่
Yanfei:Ganyu! เธอคงยังไม่รู้สินะ เมื่อไม่นานมานี้ฉันไปที่ Nod-Krai แล้วเจอเรื่องน่าสนใจ ในคลังหนังสือของลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็งด้วย
Yanfei:ในบันทึกโบราณของพวกเขา ได้กล่าวถึง ทูตศักดิ์สิทธิ์ที่อาศัยอยู่บนดวงจันทร์!
Ganyu:ทูตศักดิ์สิทธิ์บนดวงจันทร์? หรือว่าจะหมายถึงเซียนม้าขาว?
Yanfei:เรื่องนั้นยังสรุปไม่ได้ แต่ทั้ง ๆ ที่ Liyue กับ Nod-Krai อยู่ห่างไกลกันขนาดนี้ ตำนานของทั้งสองที่ กลับมีจุดที่คล้ายคลึงกัน...
Yanfei:ความคล้ายคลึงกันที่ห่างไกลแบบนี้ มันน่าสนใจไม่ใช่เหรอ?
Ganyu:นั่นสิ ถึงจะอยู่คนละที่ แต่แค่เงยหน้าขึ้นมอง ก็จะเห็นท้องฟ้าผืนเดียวกัน และดวงจันทร์ดวงเดียวกัน
Yanfei:ใช่มั้ยล่ะ! เหมือนกับว่าทุกคนเชื่อมโยงถึงกัน เวลาพวกเราฉลองเทศกาล Lantern Rite ก็เหมือนกับว่าเพื่อน ๆ จากต่างแดนกำลังฉลองเทศกาล Lantern Rite ด้วยเช่นกัน เป็นความรู้สึกที่วิเศษมากเลยใช่มั้ย?
Ganyu:อืม Yanfei มิน่าพอเธอกลับมาก็ลากฉันมาดูโคม Xiao เธอคงชอบเรื่องราวของเซียนม้าขาวมากสินะ
Yanfei:อืม น่าเสียดายที่แม้แต่อาจารย์ ก็ยังไม่เคยเจอเซียนม้าขาว บางทีเธออาจมีตัวตน แค่ในเรื่องเล่าและตำนานก็ได้
Paimon:Yanfei! Ganyu! เซียนม้าขาวไม่ใช่แค่ตำนานนะ!
Yanfei:เอ๋? Traveler กับ Paimon นี่นา รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอกันนานเลย! ดีใจจังที่ได้เจอพวกเธอ! สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ!
Ganyu:ฉันก็เหมือนกัน สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ!
Traveler:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite
Yanfei:ว่าแต่ Paimon ที่เธอพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง? เธอเคยเจอเซียนม้าขาวเหรอ?
Ziqiao:ใช่ เพราะหนึ่งในผู้ที่ยืนอยู่ที่นี่ในตอนนี้ ก็คือเซียนม้าขาว
Ganyu:เอ๋? คุณคือ...?
Ziqiao:ใช่ ฉันเอง ฉันก็คือเซียนม้าขาว
Paimon:...คราวหน้าช่วยเปลี่ยนคำทักทายใหม่ได้มั้ย?
Yanfei:อ๊ะ... คุณคือเซียนม้าขาวเหรอ?!
Traveler:...หล่อนสวมบทบาทเป็นเซียนม้าขาวน่ะ
Paimon:ใช่ ใช่ ใช่ ฉันจะแนะนำให้รู้จัก นี่คือเพื่อนใหม่ของพวกเรา! เธอชื่อ Zijiao งานอดิเรกของเธอ คือสวมบทบาทเป็นเซียนม้าขาว!
Yanfei:ฮ่าฮ่า! อย่างนี้นี่เอง งั้น... สวัสดีคุณ Zijiao ฉันชื่อ Yanfei ช่วงนี้กำลังติดตามเรื่องของเซียนม้าขาวอยู่
Ganyu:พวกเธอสองคนต้องเข้ากันได้ดีแน่ อ้อ เรียกฉันว่า Ganyu ก็ได้
Yanfei:ฮ่าฮ่า คุณ Zijiao คุณก็มาดูโคม Xiao เหมือนกันสินะ?
Ziqiao:หืม? โคม Xiao รูปม้าอันนี้ หรือว่า...?
Yanfei:ใช่แล้ว! มันคือโคม Xiao ที่ใช้รำลึกถึงเซียนม้าขาว สวยมากใช่มั้ยล่ะ?
Ziqiao:คิก...
Paimon:เอ๋? คุณหัวเราะทำไม?
Ziqiao:ฉันหัวเราะโคมไฟอันนี้ และหัวเราะตัวเองด้วย
Paimon:หมายความว่ายังไง?
Ziqiao:โคมอันนี้ทำได้ประณีตจริง ๆ แต่พวกเธอเคยเห็นม้ามาก่อนหรือเปล่า?
Paimon:เอ่อ... พอคุณพูดแบบนี้แล้ว ดูเหมือนฉันจะไม่เคยเห็นจริง ๆ นั่นแหละ แล้วเธอล่ะ Traveler?
Ziqiao:ม้าในโคมไฟกำลังวิ่งเหยาะ ๆ ในลักษณะที่ขาทั้งสองข้างสลับกันไปมา ซึ่งหาได้ยากมาก...
Ziqiao:แต่พอนึกถึงตัวเอง... เซียนม้าขาวที่วิ่งโดยขยับขาหน้า และหลังด้านเดียวกันพร้อมกัน ก็อดขำไม่ได้...
Yanfei:หือ...? มีแบบนี้ด้วยเหรอ วันนี้ได้ความรู้ใหม่อีกแล้ว
Paimon:...เอาน่า มันเป็นแค่การดัดแปลงผลงานของคนอื่น ไม่จำเป็นต้องเหมือนต้นฉบับก็ได้!
Traveler:แล้วทำไมคุณถึงหัวเราะตัวเองล่ะ?
Ziqiao:ฮ่าฮ่า... ฉันหัวเราะตัวเองที่คิดอะไรตื้น ๆ ทีแรกนึกว่าเรื่องราวของเซียนผู้นี้ คงไม่มีใครสนใจแล้ว ไม่นึกว่าจะได้เห็นโคม Xiao ของเธอ
Yanfei:งั้นก็ผิดถนัดเลย! เรื่องราวของเซียนม้าขาวน่ะ เฉพาะที่ฉันรู้มาก็มีตั้งหลายเวอร์ชันแล้ว อย่างเช่น...
Paimon:Yanfei เรื่องพวกนั้นเราเคยได้ยินมาหมดแล้ว!
Yanfei:เป็นไปไม่ได้ ฉันมั่นใจว่า ต้องยังมีเรื่องที่พวกเธอไม่เคยได้ยินแน่!
Paimon:เอ๋? จนถึงตอนนี้แล้วยังมีเรื่องเล่าใหม่อีกเหรอ?
Yanfei:แน่นอน ฉันเพิ่งได้ยินมาจาก Ganyu เมื่อวานนี้เอง! Ganyu เธอช่วยเล่าให้ทุกคนฟังอีกทีได้มั้ย?
Ganyu:ก็ได้... ขอเรียบเรียงก่อนนะ... พวกเธอยังจำเทศกาล Moonchase ของ Liyue ได้มั้ย?
Paimon:อ๋อ! ที่เป็นเทศกาลรำลึก Guo... รำลึกถึงเทพแห่งเตาไฟสินะ
Ganyu:ถูกต้อง แต่เทศกาลเทพแห่งเตาไฟนั้น แท้จริงแล้วมีวิวัฒนาการมาอย่างยาวนาน
Ganyu:และรูปแบบดั้งเดิมที่สุดของมัน คือพิธีกรรมของเซียนที่เรียกว่า Moonchase
Paimon:หืม... รู้สึกว่ามาดาม Ping ก็พูดแบบนี้เหมือนกัน แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าพิธีกรรม Moonchase คืออะไรกันแน่...
Ganyu:ตามที่จ้าววังวนเมฆากล่าวไว้ Moonchase แท้จริงแล้วคือพิธีกรรม ที่ใช้ในการสื่อสารกับดวงจันทร์
Ziqiao:สื่อสารกับดวงจันทร์? สื่อสารเรื่องอะไร?
Ganyu:เดิมทีจ้าววังวนเมฆาก็ไม่ทราบเช่นกัน เพราะผู้ดำเนินพิธีคือราชาแห่งหินมาโดยตลอด
Paimon:Zhong... ราชาแห่งหินน่ะเหรอ?! ฟังดูเหมือนเป็นพิธีที่สำคัญมากเลยนะ...
Ganyu:ใช่ แต่น่าเสียดาย แม้ว่าพิธีจะถูกจัดขึ้นหลายครั้ง แต่ดวงจันทร์ก็ไม่เคยตอบสนอง... ดังนั้นพิธีกรรมจึงค่อย ๆ หายไปในที่สุด
Ganyu:แต่เมื่อวาน Keqing ได้นำภาพดวงจันทร์ที่ถูกหลุมดำบดบัง มาหาจ้าววังวนเมฆา และถามว่ามันเกี่ยวข้องกับพิธี Moonchase หรือเปล่า
Ganyu:เมื่อได้เห็นภาพ จ้าววังวนเมฆาก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง และบอกว่าพิธี Moonchase อาจเป็นพิธีกรรม ที่ใช้เพื่อพยายามสื่อสารกับเซียนม้าขาว...
Paimon:...หมายความว่า... Zhongli เคยพยายามชุบชีวิตเซียนม้าขาวมาก่อน งั้นเหรอ...
Yanfei:เป็นยังไงบ้าง? นึกไม่ถึงสินะ? ไม่น่าเชื่อว่าเซียนม้าขาว จะเกี่ยวข้องกับเทศกาล Moonchase ด้วย
Ganyu:ถ้า Keqing ไม่ได้เอารูปมาถาม พวกเราก็คงไม่รู้เรื่องพวกนี้...
Paimon:ที่วันนั้น Keqing บอกว่านึกอะไรบางอย่างได้ ก็คงเป็นพิธี Moonchase นี่แหละ...
Ziqiao:เทพแห่งหิน... ที่แท้ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณก็พยายามที่จะปลุก...
Yanfei:หืม? ปลุกใครเหรอ?
Ziqiao:...ไม่มีอะไร ฉันหมายถึงว่า เรื่องนี้... ช่วยเปิดหูเปิดตาได้ดีจริง ๆ
Ziqiao:จริงสิ ผู้นำทางทั้งสอง ในท่าเรือ Liyue นี้ มีตรงไหนมองเห็นวิวสวย ๆ ในมุมกว้างบ้างมั้ย?
Paimon:เอ๋? จะไปที่ต่อไปแล้วเหรอ? ฉันยังไม่ทันได้ซึมซับเรื่องราวนี้เลย!
Ziqiao:เพราะแบบนี้ไง เราถึงต้องหาที่ที่เหมาะสมเพื่อดื่มด่ำกับมัน
Ganyu:ที่แท้พวกคุณก็กำลังเที่ยวชมท่าเรือ Liyue อยู่งั้นเหรอ? ถ้าอยากเห็นวิวกว้าง ๆ ลองไปที่ Yujing Terrace ดูสิ
Yanfei:นั่นสิ ที่นั่นอยู่สูง เทียบกับการมองดูทะเลจากท่าเรือแล้ว การยืนชมวิวจากที่นั่น จะทำให้รู้สึกปลอดโปร่ง และผ่อนคลายมากกว่า
Traveler:เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลยจริง ๆ
Yanfei:อืม จะว่าไป พวกเราก็ควรกลับไปหาอาจารย์ได้แล้ว อีกไม่นานเทศกาล Lantern Rite ก็จะเริ่มแล้วล่ะ
Ganyu:หวังว่าคืนนี้จะได้เจอกันในงานนะ
Paimon:จะไปกันแล้วเหรอ? งั้น... ไว้เจอกันนะ!
Yanfei:อื้ม! ไว้เจอกัน!
Ziqiao:เอาละ ผู้นำทางทั้งสอง พวกเรายังรออะไรกันอยู่เหรอ?
Paimon:กะ... ก็ได้! งั้นเราไปที่ Yujing Terrace กันเถอะ วันนี้ตามใจคุณเลย!
Traveler:เดี๋ยวก่อน
Ziqiao:มีอะไรอีกเหรอ?
Traveler:เรามาถ่ายรูปรวมที่หน้าโคม Xiao กันเถอะ
Paimon:โอ๊ะ! ไอเดียดีนะ!
Ziqiao:"ถ่ายรูป" คืออะไร?
Paimon:เป็นสิ่งประดิษฐ์สุดเจ๋ง ที่สามารถบันทึกช่วงเวลาได้ในพริบตาเดียว!
Ziqiao:หือ? ต้องเตรียมตัวอะไรมั้ย?
Paimon:ไม่ต้องเตรียมอะไรทั้งนั้น คุณแค่คิดว่าตัวเองจะโพสท่าไหน ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ Traveler
Paimon:เร็วเข้า! มาลองกันเถอะ!
Paimon:ดูสิ! เป็นภาพที่สวยจริง ๆ... ฉันจะตั้งชื่อให้มันว่า "เซียนม้าขาวเยี่ยมชมเซียนม้าขาวที่ท่าเรือ Liyue"!
Ziqiao:หึ... มนุษย์ค้นพบวิธีทำให้เวลาหยุดนิ่งได้งั้นเหรอ... อยากรู้จังว่ามีอะไรที่พวกเธอทำไม่ได้บ้าง?
Ziqiao:เอาละ เราไปกันเถอะ Yujing Terrace น่าจะอยู่ทางนั้นสินะ?
Paimon:เอ๋! รอพวกเราด้วย!
Ziqiao:อืม ตรงนี้วิวสวยดี พระอาทิตย์กำลังจะตกดินพอดี ท่าเรือ Liyue ในช่วงเวลานี้มีเสน่ห์เฉพาะตัวจริง ๆ
Paimon:ใช่ อีกสักพักทุกคนก็จะปล่อยโคม Xiao กัน วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดของปีเลยล่ะ
Paimon:ผู้คนจะมารวมตัวกับครอบครัวและเพื่อน ๆ เพื่อกินข้าวด้วยกัน พูดคุยกัน และจุดดอกไม้ไฟ พอถึงตอนนั้นท่าเรือ Liyue จะสวยขึ้นไปอีก! อยากไปดูมั้ย?
Ziqiao:ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไรหรอก ให้วันที่น่าเบื่อนี้สิ้นสุดลงแค่นี้ก็พอ
Paimon:วันที่น่าเบื่อ...? คุณ... ไม่ชอบสิ่งที่พบเจอในวันนี้เหรอ?
Ziqiao:ฉันนึกว่าพวกเธอจะให้เซียนลงมาจากสวรรค์ เพื่อแสดงอิทธิฤทธิ์ต่อหน้าผู้คน หรือไม่ก็ช่วยเหลือผู้ที่กำลังเดือดร้อนซะอีก
Ziqiao:หรืออย่างน้อยก็แจกเงินสักหน่อย แบบนั้นถึงจะเรียกว่าความสุข
Ziqiao:น่าเสียดายที่ไม่มีอะไรพวกนี้เลย พวกเราแค่กินข้าว ฟังเรื่องเล่า และดูโคมม้าขาวจำลอง ที่ต่างจากของจริงอย่างสิ้นเชิง... แถมพระอาทิตย์ก็กำลังจะตกดิน
Ziqiao:ช่างเป็นวันที่จืดชืดจริง ๆ
Paimon:ขะ...ขอโทษนะ... ถ้ารู้ว่าคุณชอบอะไรแบบนั้น พวกเราก็คงเตรียมไว้ให้ตั้งแต่แรก!
Paimon:ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของ Zhongli ที่ไม่ยอมบอกความต้องการของลูกค้าให้ชัดเจน!
Ziqiao:สายไปแล้ว เธอคิดเหรอว่า ฉันจะยอมมอบวิญญาณ ที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฉันแล้ว?
Paimon:เอ่อ...
Traveler:อย่าขู่ Paimon ให้กลัวสิ
Ziqiao:หึ นึกแล้วว่าเธอฉลาดกว่า
Paimon:เอ๋?! คุณหลอกให้ฉันกลัวเหรอ?
Ziqiao:แน่นอนอยู่แล้ว ดูเหมือนว่าดินแดนของเทพแห่งหิน จะทำให้ผู้คน "หน้าแข็งทื่อ" มากกว่าเดิมนะ
Paimon:นี่คุณ... แค่ล้อเล่นเหรอ?
Ziqiao:แล้วยังไงล่ะ? ฉันก็แค่อยากคุยเล่นกับพวกเธอ ให้มากขึ้นเท่านั้นเอง
Ziqiao:ฉันเคยเจอมนุษย์มาบ้าง และได้เล่าเรื่องราวให้พวกเขาฟัง ฉันนึกว่ามันจะไม่ถูกจดจำ แต่... ฉันดูถูกพวกเขาเกินไป
Ziqiao:อาจจะเป็นอย่างที่ลอร์ดแห่งหินของพวกเธอบอกไว้ก็ได้ หยกงามจาก Lang-Gan ในอดีต อาจมีอยู่สองสามอัน ที่กลายมาเป็นฐานรากของดินแดนแห่งนี้
Paimon:งั้น... คุณตัดสินใจที่จะช่วยพวกเราใช่มั้ย?
Ziqiao:ใช่ ฉันคิดจะช่วยพวกเธอตั้งนานแล้ว
Traveler:ตั้งแต่เมื่อไหร่?
Ziqiao:ตอนที่เดินเข้ามาในเมืองนี้ ฉันได้เห็นภาพที่น่าสนใจ
Ziqiao:ฉันเห็นคนแบกลังไม้ผ่านตรอกซอกซอย เห็นพ่อค้าเร่กำลังเข็นรถเข็น ที่มีว่าวและโคมไฟแขวนอยู่
Ziqiao:เห็นพ่อครัวทำอาหาร นักเล่าเรื่องที่กำลังถ่ายทอดเรื่องราว นักวรรณกรรมที่กำลังขับขานบทกวี นักรบที่กำลังลาดตระเวน เด็ก ๆ ที่กำลังวิ่งเล่น คนแก่ที่กำลังพักผ่อน ขุนนางที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ และผู้คนที่กำลังมีความสุข...
Ziqiao:พวกเขาบางคนได้พบสิ่งที่ตัวเองรักแล้ว ในขณะที่บางคนยังคงกังวลกับอนาคตอยู่
Ziqiao:แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ควรได้ต้อนรับเทศกาล และแสงอรุณของวันพรุ่งนี้ ภายใต้ระเบียบที่เรียบง่ายแต่เงียบสงบเช่นนี้
Ziqiao:ภาพที่ฉันเคยปรารถนาจะได้เห็นใน Lang-Gan ได้ปรากฏขึ้นที่ท่าเรือ Liyue ในอีกหลายพันปีให้หลัง
Ziqiao:ช่างเป็น... ดินแดนของมนุษย์ที่น่าอัศจรรย์จริง ๆ
Traveler:ขอบคุณนะ
Paimon:ขอบคุณนะ! เซียนม้าขาว!
Ziqiao:ฮ่าฮ่า เซียนอย่างฉัน... ก็แค่คนซ่อนตัวอยู่ในภูเขาเท่านั้นแหละ...
Ziqiao:แต่เมื่อออกจากภูเขานั้น ก็จะสามารถกลับมาเป็นมนุษย์ได้อีกครั้ง
Ziqiao:ดังนั้น ฉันต้องขอบคุณพวกเธอ Traveler กับ Paimon พวกเธอทำให้วันนี้ เป็นวันที่น่าสนใจที่สุดสำหรับฉัน
Ziqiao:เอาละ เอาของที่พวกเธอต้องการไปได้เลย
Paimon:ตอนนี้เลยเหรอ? พวกเรา... คุณ... จะรอ Zhongli ก่อนมั้ย?
Ziqiao:ไม่จำเป็นหรอก
Ziqiao:ทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนแปลงและมีจุดจบ แต่เราจะได้พบกันอีก
Ziqiao:จงอย่ากลัวว่าชีวิตคือการจากลา
Paimon:เธอ... ไปแล้วเหรอ?
Zhongli:ใช่ เดิมทีเทพอสุภะเกิดจากพลังงานลบ ที่อยู่ระหว่างอวัยวะภายใน จึงไม่อาจอยู่บนโลกได้นาน หากไม่ใช่เพราะวิญญาณของ Zibai ที่สิงอยู่ ก็คงสลายไปนานแล้ว
Zhongli:ตอนนี้วิญญาณได้ออกจากร่างแล้ว จึงต้องตัดขาดจากโลกมนุษย์
Paimon:Zhongli! คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่?
Zhongli:สักพักแล้ว
Paimon:ฉันนึกว่าคุณจะอยากบอกลาซะอีก...
Zhongli:แม้หินผาจะไม่เคลื่อนไหว แต่สายน้ำก็สามารถกัดเซาะเหลี่ยมสันของมันได้ ร่องรอยที่ผู้ปกครองแห่งกาลเวลาทิ้งไว้บนร่างของหล่อน ฉันจะเผชิญหน้ากับมันด้วยความระมัดระวัง
Traveler:คุณแค่บอกลาไม่เก่งมากกว่ามั้ง
Zhongli:...
Zhongli:แม้ต้องจากลา แต่เราจะได้พบกันอีก
Paimon:จริงเหรอ? เมื่อไหร่กันล่ะ?
Zhongli:อาจจะอีกหลายปีข้างหน้า
Zhongli:หรือไม่ก็อาจจะคืนนี้ในเทศกาล Lantern Rite
Paimon:คุณหมายความว่า... ถ้าเซียนม้าขาวฟื้นคืนชีพ เธอจะยังมีความทรงจำของสามเทพอสุภะอยู่ และยังจำพวกเราได้งั้นเหรอ?
Zhongli:เราจะได้รู้คำตอบในเร็ว ๆ นี้
Zhongli:เทศกาล Lantern Rite กำลังจะเริ่มแล้ว
Paimon:เราทำสำเร็จเหรอ?! นั่นคือเซียนม้าขาวตัวจริงเหรอ?!
???:...
???:ที่นี่... คือที่ไหน?
Zhongli:ที่นี่คือ Liyue
???:Liyue? แ〔Li〕ก้วไพฑูรย์ในศิลา... จัน〔Yue〕ทรากลางเมฆา...
???:แล้วพวกเธอเป็นใคร?
Paimon:แย่แล้ว! ดูเหมือนเธอจะจำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไม่ได้เลย...
???:แล้วโคมไฟที่ลอยเต็มท้องฟ้านี่คืออะไร...?
Zhongli:ขอให้ความสุขและโชคดีจงมีแก่ทุกคน และขอส่งความปรารถนาดี ในวันอันแสนพิเศษนี้
???:นี่วันเกิดใคร?
Zhongli:Zibai เพื่อนของฉัน
???:...Zibai?
Paimon:Zibai ก็คือคุณนั่นแหละ! จำไม่ได้เหรอ?
???:ฉันเหรอ...?
Zibai:อ๋อ ใช่... ฉันคือผู้ส่งสารแห่งวังจันทรา... ชื่อของฉันคือ... Zibai
Zibai:งั้นคุณ... ก็คือ...
Zibai:คุณคือ... ดวงดาวแห่งสวรรค์ ลอร์ดแห่งหินคนนั้น...
Zhongli:หลายปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน สหาย Zibai ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
Zibai:กลับบ้าน...?
Zibai:แต่ทำไมที่ที่เรียกว่า Liyue แห่งนี้ถึงได้รู้สึกทั้งแปลกตาและคุ้นเคย...?
Traveler:งั้นคุณจำพวกเราได้มั้ย?
Zibai:พวกเธอ...? เธอคือ... อ๋อ... ฉันนึกออกแล้ว
Zibai:เธอคือเจ้าหนูวูซูที่มาขอลูกศิษย์/สาวน้อยนักล่าสมบัติที่อาหารเป็นพิษเพราะกินปลา
Zibai:เรื่องรับลูกศิษย์ราบรื่นดีมั้ยล่ะ? ได้ลูกศิษย์เยอะหรือยัง?/หาสมบัติไปถึงไหนแล้ว? ประสบความสำเร็จรึยังล่ะ?
Paimon:เฮ้ ๆ! จำผิดแล้ว! นั่นมัน Gaming ต่างหาก/Lu Xiangxiang ต่างหาก! แล้วเธอก็ไม่ได้อาหารเป็นพิษด้วย...
Zibai:หืม? ไม่ใช่เหรอ... อ๊ะ! เธอคือเจ้าเด็กหัวทอง/ยัยเด็กหัวทองไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ที่เอาแต่ขัดขวางฉัน...
Zibai:กล้าดียังไง...
Zibai:ถึงมาเป็นผู้นำทางให้ฉัน?
Zibai:อ๊ะ นี่มันผู้นำทางทั้งสองของฉันนี่นา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
Paimon:เอ่อ... ถึงจะจำไม่ผิดก็เถอะ แต่รู้สึกแปลก ๆ แฮะ... เหมือนถูกยัด Slime เข้าไปในหัวเลย!
Zhongli:อาจเป็นเพราะวิญญาณเพิ่งมารวมตัวกัน จิตใจยังสับสน สติจึงยังไม่ฟื้นเต็มที่
Paimon:หือ? หมายความว่ายังไม่ตื่นเต็มที่ สติอีกครึ่งหนึ่งยังอยู่ในความฝันเหรอ?
Traveler:ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะฟื้นตัวเต็มที่?
Zhongli:อาจจะหลายวัน หรือหลายปี ฉันก็บอกไม่ได้เหมือนกัน
Paimon:หลายปี?!
Zhongli:เมื่อเข้าสู่ความฝัน ก็ยากที่จะวัดด้วยเวลาของโลกมนุษย์
Paimon:เอาเถอะ... อย่างน้อยที่อยู่ตรงหน้าเราในตอนนี้ ก็คือเซียนม้าขาวที่สมบูรณ์ แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ใช่มั้ย?
Zhongli:อืม ไม่ต้องคิดมาก ที่เหลือก็แค่รอเวลา
Zibai:อ๊ะ มนุษย์พวกนั้นกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?
Paimon:ทุกคนกำลังฉลองเทศกาล Lantern Rite กันอยู่! ที่อยู่บนท้องฟ้าพวกนั้นคือโคม Xiao ปีนี้โคมแต่ละอัน จะมีความปรารถนาเล็ก ๆ อยู่ด้วย
Zibai:เทศกาล Lantern Rite...? งั้น... ฉันขอเข้าร่วมด้วยได้มั้ย?
Paimon:แน่นอน! ที่พวกเรายุ่งกันมาหลายวัน ก็เพื่อสิ่งนี้แหละ!
Paimon:Traveler เราพาเซียนม้าขาวไปเดินเที่ยวเทศกาล Lantern Rite กันดีมั้ย?
Paimon:ถ้าได้เจอเพื่อนใหม่หน้าเก่า อาจช่วยให้ฟื้นตัวได้เร็วขึ้น
Traveler:ไม่มีปัญหา
Paimon:Zhongli คุณไม่มีธุระอะไรอย่างอื่นแล้วสินะ? ไปด้วยกันกับเรามั้ย?
Zhongli:ก็ไม่เลวเหมือนกัน
Paimon:จริงสิ เซียนม้าขาว อย่าลืมทักทายทุกคนด้วยนะ ปกติพวกเราจะพูดว่า "สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite!"
Zibai:สุขสันต์... เทศกาล Lantern Rite?
Traveler:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite
Zibai:อื้ม สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ
Paimon:ฮิฮิ งั้นเราไปกันเถอะ!
Zhongli:เทศกาล Lantern Rite ขอให้ดวงจันทร์สว่างไสว การเฉลิมฉลองจงมีแก่โลก ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า
Localized evidence
สดุดีจันทราใต้แสงโคม ฉากที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1705252208No text in the selected or fallback locales.
ณ แดนโลกา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3466757418Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/40910270
2
10268
EQ
4022408
UI_ChapterIcon_SeaLamp
4022401
event