Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_SeaLamp

Story Chapters

ณ แดนโลกา

Event StoriesChapter number: สดุดีจันทราใต้แสงโคม ฉากที่ 3

Story evidence

Chapter quests

1

ณ แดนโลกา

Open quest →
Quest flow
1

รอจนถึงตอนเช้าของอีกสองวัน (8:00)

Open step page →
2

ไปที่ภูเขา Aocang

Open step page →
Conversation 1 · 25 linesOpen full page →

Paimon:พวกเรามาแล้ว! Xiao, จ้าววังวนเมฆา, มาดาม Ping! มีข่าวคราวของ Zhongli บ้างมั้ย?

Paimon:เอ๋? ดูเหมือนจะขาดเซียนไปอีกสองคนนะ?

มาดาม Ping:ฮ่าฮ่า จ้าวบงการถูก Xianyun ห้ามไม่ให้เข้าใกล้ภูเขา Aocang เป็นเวลาสามวัน

Paimon:แล้ว... จ้าวดับจันทร์ตะวันฉายล่ะ?

Xianyun:สองคนนั้นเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกัน จะลำเอียงได้ยังไง? ทั้งคู่ถูกห้ามเป็นเวลาสามวัน

Paimon:ว้าว! จ้าววังวนเมฆาเข้มงวดจัง!

Xiao:กลับเข้าเรื่องเถอะ เราได้ข่าวจาก Rex Lapis แล้ว

Paimon:เอ๋? นี่มันของ Zhongli ไม่ใช่เหรอ...

Xianyun:ใช่ เสาหินอันนี้ตกลงมาจากท้องฟ้าเมื่อเช้านี้ ต้องเป็นฝีมือของ Rex Lapis แน่ แต่ไม่ว่าเราจะสัมผัสยังไง ก็ไม่มีการตอบสนอง...

Paimon:หมายความว่ายังไง? หรือว่าเขากำลังเจอปัญหา?

Xiao:อาจไม่ใช่ก็ได้ บางที Rex Lapis อาจวางกลไกบางอย่างเอาไว้ และมีเพียงบุคคลที่เจาะจงเท่านั้น ที่จะเข้าใจความหมายของมัน

Xiao:Traveler ก่อนที่ Rex Lapis จะจากไป ได้ฝากฝังกับเธอแค่คนเดียว

Paimon:อ๋อ! แสดงว่านี่เป็นข้อความที่ส่งมาถึง Traveler โดยเฉพาะเหรอ?

Xiao:เธอลองดูก็จะรู้เอง

Traveler:(สัมผัสเสาหิน)

เมื่อนิ้วของคุณสัมผัสกับหินโบราณ เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในใจ พร้อมกับความรู้สึกที่หนักแน่น...

"Traveler มาที่น้ำพุที่อยู่ในหุบเขา Qingce ฉันเตรียมทางเข้าไว้ให้เธอแล้ว..."

Xiao:เป็นยังไงบ้าง?

Traveler:Zhongli น่าจะอยู่ที่หุบเขา Qingce

Xianyun:อย่างที่คิดไว้เลย ดูเหมือนครั้งนี้ Rex Lapis จะไม่ยอมให้พวกเราเข้าไปยุ่งเกี่ยว

มาดาม Ping:ฮ่าฮ่า เขาโปรดปราน Traveler มาโดยตลอด นี่ถือเป็นเรื่องปกติ

มาดาม Ping:แต่พวกเรารับใช้ Rex Lapis มาเป็นพันปีแล้ว การที่เขาไม่ให้พวกเรามีส่วนร่วมไม่ใช่เพราะลำเอียง แต่คงเป็นเพราะต้องการที่จะปกป้องพวกเรา

Xiao:ใช่แล้ว ดังนั้นแม้จะมี Rex Lapis อยู่ด้วย เธอก็ห้ามประมาทเด็ดขาด

Traveler:เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ

Paimon:งั้นเราออกเดินทางกันเถอะ รอฟังข่าวดีจากพวกเราได้เลย!

3

ไปที่ภูเขา Qingce

Open step page →
4

ไปที่ภูเขา Qingce

Open step page →
Conversation 1 · 66 linesOpen full page →

???:นึกไม่ถึงว่าเทพแห่งหินผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต จะมานั่งทำโคมจันทราบนม้านั่งเล็ก ๆ ในป่าไผ่

???:คุณดูเหมือนคนแก่จริง ๆ นะ

Zhongli:นี่คือโคม Xiao ไม่ใช่โคมจันทรา

???:หืม?

Zhongli:ในอดีต เมื่อเกิดสงครามเทพอสูร และโลกตกอยู่ในความวุ่นวาย ผู้คนจะจุดโคมไฟแบบนี้ เพื่อนำทางให้นักรบที่ต่อสู้อยู่แนวหน้ากลับบ้าน

Zhongli:ถ้าตอนนั้นเธออยู่บนโลกนานกว่านี้ ก็คงได้เห็นมันแล้ว

???:แต่มันดูคล้ายกับโคมจันทรา ที่ใช้บูชาสวรรค์ในตอนนั้น นี่เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ?

Zhongli:ทั้งบังเอิญและไม่บังเอิญ

Zhongli:ใครจะกล้าพูดว่า หยกงามจาก Lang-Gan ในอดีต ไม่ได้กลายเป็นรากฐานของท่าเรือ Liyue ในปัจจุบัน?

Zhongli:พิธีกรรมก็คงถูกสืบทอดกันมาในรูปแบบนี้เช่นกัน

???:เลิกพูดเล่นสักที ต่อให้มีแก้วมณีมีหยกงามมากแค่ไหน Lang-Gan ก็ไม่อาจหนีรอดจากการถูกสวรรค์กวาดหายไปได้

???:น่าเสียดายที่วันนี้มนุษย์คนนั้นเจอเรื่องเข้าให้ คงไม่มีโอกาสได้ถามพระจันทร์อีกแล้ว...

???:ว่าแต่คุณเถอะ ราชาหิน ตอนนี้คุณเป็นถึงผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้ ทำไมต้องเสี่ยงอันตราย เพื่อมาพบคนบาปหนาอย่างฉันด้วย?

???:คุณไม่กลัวว่า การลงโทษแห่งกาลเวลาที่อยู่ในตัวฉัน จะลบเลือนรูปลักษณ์ราชาหินของคุณเหรอ?

Zhongli:ในอดีตเธอกล้าถึงขนาดท้าทายลิขิตฟ้า วันนี้ฉันแค่มาพบเธอ ไม่ถือว่าเป็นการเสี่ยงหรอก

???:ชิ ฉันเคยบอกไปหลายครั้งแล้วว่า คนที่ขัดขืนลิขิตฟ้าไม่ใช่ฉัน

Ziqiao:ฉันเป็นเพียงเทพอสุภะที่ ถูกตัดขาดจากหล่อน ก่อนที่วิญญาณของหล่อน จะหลุดออกจากร่าง เรื่องราวในอดีตของ Lang-Gan ไม่เกี่ยวข้องกับฉันอีกต่อไปแล้ว ราชาหิน คุณควรจะเรียกฉันว่า Zijiao

Ziqiao:จะมองว่าพวกเราเป็นคนเดียวกัน เพียงเพราะว่าเราต่างก็กลายเป็นม้าขาวไม่ได้นะ?

Ziqiao:ม้าขาวตัวนี้ไม่ใช่ตัวที่คุณกำลังมองหา

Ziqiao:รีบบอกมาเถอะ ว่าคุณอุตส่าห์ดั้นด้นมาหาฉันเพราะอะไร

Zhongli:ก็ได้... ฉันมาเพื่อจิตวิญญาณเงามืด

Ziqiao:หืม? ที่แท้ก็มาตามหาวิญญาณมนุษย์ของ Zibai นี่เอง... คุณจะเอาไปทำอะไร ราชาหิน?

Zhongli:ในยุคปัจจุบัน ความเปลี่ยนแปลงเริ่มปรากฏให้เห็น จันทราใหม่ถือกำเนิด กรงที่กักขังขังเงาจันทร์กำลังแตกสลาย และวิญญาณฟ้ากำลังจะหวนคืน

Zhongli:ที่ตั้งเดิมของ Lang-Gan สั่นคลอนเพราะเหตุนี้ วิญญาณดินปรากฏขึ้น และวิญญาณมนุษย์ดวงสุดท้ายอยู่ในมือเธอ

Ziqiao:น่าสนใจ...

Zhongli:ฉันจะรวบรวมวิญญาณทั้งสาม เพื่อเรียกเพื่อนเก่ากลับมา

Ziqiao:ดูเหมือนว่าข้างนอกจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นนะ แต่... ท่าทางคุณจะลืมอะไรบางอย่างไป ราชาหิน

Ziqiao:เมื่อครั้งที่คุณปลดปล่อยฉันออกจากภาพเขียนนี้ ฉันก็ได้ช่วยคุณในศึกหุบเขา Chenyu และนำความสงบสุขมาสู่หุบเขา Qingce จึงเกิดข้อตกลงขึ้น

Ziqiao:หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ติดค้างอะไรกัน ทำไมถึงคิดว่าฉันจะช่วยคุณอีกครั้งล่ะ?

Zhongli:ฉันกับ Zibai เป็นเพื่อนกันมานาน ในเมื่อเธอเป็นสิ่งที่เกิดจากความคิดที่ขุ่นมัว ในร่างของหล่อน อีกทั้งยังได้รับเศษเสี้ยววิญญาณของหล่อน แล้วจะบอกว่า ไม่ใช่ม้าขาวตัวที่ฉันกำลังมองหาได้ยังไง?

Ziqiao:ฮ่า ๆ ฉันกับภาพวาดเป็นสองสิ่งที่แยกจากกัน และสิ่งที่เคยงดงามก็กลายเป็นธุลีแล้ว สิ่งที่คุณเห็นอยู่ในตอนนี้ ต่างจากสิ่งที่คุณเคยเห็นในอดีต

Ziqiao:เทพแห่งหินผู้ยิ่งใหญ่ หากคุณยังไม่เข้าใจ ก็โปรดกลับไปเถอะ

Zhongli:...ในเมื่อเป็นความผิดพลาดของฉัน ก็ดี งั้นเรื่องนี้ฉันก็จะปล่อยมันไป

Ziqiao:เฮ้! เดี๋ยวสิ ในเวลาแบบนี้คุณควรจะเสนอสัญญาใหม่ ที่ฉันไม่อาจปฏิเสธได้ไม่ใช่เหรอ?

Ziqiao:แม้แต่คนธรรมดา ยังรู้จักการต่อรองราคาเวลาค้าขาย แล้วเทพแห่งสัญญาอย่างคุณ ไม่คิดจะเจรจาต่อรองบ้างเหรอ?

Ziqiao:เร็วเข้า! เลิกวางท่าสักที ถึงตาคุณเสนอข้อต่อรองแล้ว!

Zhongli:งั้นก็ดี อันที่จริง ฉันเตรียมสัญญาฉบับใหม่ไว้ให้เธอแล้ว

Ziqiao:ฮึ่ม นึกแล้วว่าคุณต้องเตรียมตัวมาแล้ว

Ziqiao:ฉันใช้ชีวิตอย่างอิสระบนภูเขา บางครั้งก็มีมนุษย์หลงเข้ามา ทำให้ฉันได้หาความสนุกจากพวกเขา โดยไม่ได้ต้องการอะไรไปมากกว่านี้

Zhongli:แล้วทำไม เธอถึงเอาแต่เล่าเรื่องราวสมัยก่อน ที่จะฟ้าถล่มดินทลายให้มนุษย์ฟัง?

Ziqiao:ก็แค่ฆ่าเวลาเท่านั้นแหละ เล่าแล้วทำไม? คิดเหรอว่าจะมีใครเชื่อ หรือจำคำบอกเล่าของคนที่อยู่บนภูเขาได้?

Zhongli:เรื่องราวเหล่านั้น ได้แพร่หลายในหมู่มนุษย์มานานแล้ว

Ziqiao:...

Zhongli:ถ้าเธอไม่เชื่อ ฉันได้หาผู้นำทางสองคนมาให้เธอแล้ว เธอลองลงเขาไปกับพวกเขา แล้วมองดูโลกใบนี้ด้วยตาตัวเองดูสิ

Zhongli:ตอนนี้ที่ Liyue กำลังจัดเทศกาล Lantern Rite อยู่พอดี ดังนั้นจึงครึกครื้นเป็นพิเศษ

Ziqiao:นี่น่ะเหรอสัญญาที่คุณเตรียมไว้ให้ฉัน?

Zhongli:อืม เป็นสัญญาเที่ยวเทศกาลหนึ่งวัน

Ziqiao:คุณคิดจะชวนฉันลงเขามาเดินเล่น เพื่อแลกกับจิตวิญญาณเงามืดงั้นเหรอ? แบบนั้นมันเท่ากับเอาชีวิตฉันเลยนะ ราชาหิน คุณจะหน้าเลือดเกินไปหน่อยแล้ว

Zhongli:เธอไปเดินเล่นก่อนก็ได้ แล้วค่อยตัดสินใจ จะตกลงหรือไม่ตกลงก็ขึ้นอยู่กับเธอ

Ziqiao:หือ? งั้นก็ยังต่อรองกันได้ แล้วผู้นำทางที่คุณพูดถึงอยู่ไหน?

Paimon:อ๊ะ... Zhongli! พวกเราตามหาคุณซะเหนื่อยเลย... นึกว่าคุณหายตัวไปซะแล้ว!

Traveler:คนคนนี้คือ...?

Zhongli:พวกเธอมาแล้วเหรอ

Ziqiao:พวกเธอคือผู้นำทางเหรอ? หน้าตาไม่เลวนี่นา

Paimon:ผะ...ผู้นำทาง?

Ziqiao:เด็กน้อยผู้น่าสงสาร ลอร์ดแห่งหินผู้เมตตา ได้ขายพวกเธอให้ฉันแล้ว วันนี้พวกเธอเป็นของฉัน

Paimon:เอ๋?! ขายพวกเรา? Zhongli คุณจะทำอะไรกันแน่?

Zhongli:หล่อนพูดเกินไปหน่อย แค่จะให้พาหล่อนไปเดินชมเมือง Liyue เท่านั้นเอง

Traveler:แล้วคุณจะช่วยพวกเราเหรอ?

Ziqiao:นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าฉันจะได้เจออะไรสนุก ๆ หรือเปล่า

Paimon:อะ...อะไรสนุก ๆ งั้นเหรอ?!

Traveler:แล้วคุณอยากไปไหน?

Ziqiao:ไปที่ท่าเรือ Liyue ที่พวกเธอพูดถึงนั่นแหละ ไม่มีที่ไหนจะน่าสนใจ ไปกว่าที่ที่มนุษย์มารวมตัวกันอีกแล้ว

Paimon:เซียนคนนี้... ไม่เหมือนกับที่จินตนาการไว้เลย...

Traveler:เราลองดูสถานการณ์กันไปก่อนก็แล้วกัน

Paimon:โอเค ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง! ถ้าพูดถึงการเป็นผู้นำทาง ฉันไม่เป็นสองรองใครใน Teyvat!

5

ไปที่ท่าเรือ Liyue

Open step page →
Conversation 1 · 23 linesOpen full page →

Paimon:ดูสิ นี่แหละท่าเรือ Liyue!

Paimon:นอกจากจะเป็นท่าเรือที่เจริญที่สุดใน Teyvat แล้ว ยังเป็นแหล่งรวมตัวหลักของชาว Liyue ด้วย

Paimon:เซียน Zijiao คุณอยากไปดูที่ไหนก่อนเหรอ?

Ziqiao:อาหาร ไวน์ และเสื้อผ้าดี ๆ ช่วยให้ลืมความทุกข์ได้

Paimon:ว้าว! เริ่มจากอาหารเลยเหรอ? คุณถามถูกคนแล้ว ฉันจะแนะนำให้เอง

Paimon:Liyue มีอาหารอยู่ 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ อาหาร Li ซึ่งเน้นวัตถุดิบจากภูเขา และอาหาร Yue ซึ่งเน้นวัตถุดิบจากทะเล ร้านที่มีชื่อเสียงที่สุดของอาหารทั้งสองประเภทนี้คือ Liuli Pavilion และ Xinyue Kiosk ที่โด่งดัง

Paimon:พูดแล้วก็รู้สึกหิวขึ้นมาเลย ไปลองกินทั้งสองร้านเลยมั้ย?

Ziqiao:ฟังดูไม่เลว มันเป็นที่ที่ชาว Liyue ชอบไปกันเหรอ?

Paimon:ก็ไม่เชิง เพราะทั้งอาหาร Li และอาหาร Yue ต่างก็ใช้วัตถุดิบชั้นดี ราคาจึงไม่ถูก

Paimon:แต่ไม่ต้องห่วง วันนี้ Zhongli เลี้ยง!

Traveler:แบบนั้น Hu Tao ก็ลำบากแย่น่ะสิ?

Paimon:เธอสนิทกับ Hu Tao ไม่ใช่เหรอ แค่นี้จ่ายได้สบายอยู่แล้วน่า

Traveler:เธอแค่อยากดื่มกินด้วยเงินหลวงสินะ?

Paimon:ฉันแค่อยากมอบบริการที่ดีที่สุดให้กับเซียน Zijiao เท่านั้นเอง! ว่ามั้ย?

Ziqiao:ฟังดูเข้าท่า

Ziqiao:แต่เมื่อกี้ฉันเห็นคนแบกหามเดินผ่านมา ปกติพวกเขากินข้าวที่ไหนกัน?

Paimon:คนส่งของน่ะเหรอ? ถ้าต้องไปกินอาหารล่ะก็ ฉันรู้ว่าพวกเขาชอบไปกินข้าวที่ไหน!

Traveler:ภัตตาคาร Wanmin

Paimon:ใช่แล้ว! ที่นั่นไม่แบ่งประเภทอาหาร และมีวัตถุดิบมากมาย ที่สำคัญคือราคาไม่แพง รสชาติก็อร่อย ใคร ๆ ก็ชอบไปกันทั้งนั้น!

Paimon:แถมเจ้าของร้านก็เป็นเพื่อนเราด้วย

Ziqiao:ภัตตาคาร Wanmin... ฟังดูเป็นร้านที่คึกคักดี ไปที่นี่เป็นที่แรกก็แล้วกัน

Paimon:ฮิฮิ! ภัตตาคาร Wanmin ก็ไม่เลว ฉันหิวแล้ว... งั้นไปกันเถอะ! ไปที่ภัตตาคาร Wanmin กัน!

Paimon:Xiangling... รอก่อนนะ! พวกเรามาแล้ว!

6

ไปทานข้าวที่ภัตตาคาร Wanmin

Open step page →
Conversation 1 · 27 linesOpen full page →

Paimon:Xiangling! เชฟ Mao! พวกเรามากินข้าวแล้ว!

เชฟ Mao:อ๊ะ แขกคนพิเศษนี่นา ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ!

Xiangling:Traveler กับ Paimon นี่เอง วันนี้ในร้านคนค่อนข้างเยอะ รีบหาที่นั่งเถอะ!

Xiangling:ว่าแต่พี่สาวคนนี้... หน้าตาไม่คุ้นเลย เป็นเพื่อนใหม่เหรอ?

Paimon:อ๊ะ... จะ...จะว่าอย่างนั้นก็ได้มั้ง?

Traveler:พวกเราพาเธอมาร่วมเทศกาล Lantern Rite

Xiangling:อ๋อ! สวัสดี ในเมื่อเป็นเพื่อนของ Traveler ก็ถือว่าเป็นเพื่อนของฉันด้วย ฉันจะต้อนรับให้ดีที่สุด สั่งอาหารตามสบายเลย! วันนี้ฉันเลี้ยงเอง!

Xiangling:จริงสิ ฉันชื่อ Xiangling เป็นเชฟของภัตตาคาร Wanmin คุณชื่ออะไรเหรอ?

Ziqiao:Xiangling เธอเคยได้ยินเกี่ยวกับเซียนตนหนึ่งใน Liyue ที่ชื่อว่าเซียนม้าขาวหรือเปล่า?

Xiangling:เคยสิ! ทำไมเหรอ?

Ziqiao:ฉันนี่แหละคือเซียนม้าขาว

Paimon:หา?!

Xiangling:คะ... คะ...คุณคือเซียนเหรอ?!

เชฟ Mao:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! คนหนุ่มสาวอย่างพวกเธอนี่ตลกดีนะ Xiangling ลูกตามยุคสมัยไม่ทันแล้วนะ

เชฟ Mao:พ่อได้ยินมาว่า เกมสวมบทบาทโดยการแต่งตัวเป็นตัวละครชื่อดัง กำลังเป็นที่นิยม สาวน้อยคนนี้ดูก็รู้ว่าเป็นมืออาชีพ

เชฟ Mao:เพื่อนของ Traveler นี่ทันสมัยจริง ๆ

Xiangling:พ่อ ทำไมพ่อถึงรู้ดีกว่าฉันล่ะ? ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย

เชฟ Mao:ได้ยินมาจากลูกค้าในร้านน่ะ ก็บอกแล้วว่าให้ลดการเก็บผักป่าลง แล้วหาเพื่อนใหม่ ๆ บ้าง ดูตอนนี้สิ ลูกตามพ่อไม่ทันด้วยซ้ำ

Xiangling:ทำไมถึงพูดอย่างกับว่า หนูไม่อยากมีเพื่อนล่ะ ดูสิ ตอนนี้หนูก็มีเพื่อนใหม่ ที่อินเทรนด์แล้วไม่ใช่เหรอ?

Xiangling:พี่สาว งั้นฉันขอเรียกคุณว่า "เซียนม้าขาว" ได้มั้ย?

Ziqiao:ฉันคือเซียนม้าขาวจริง ๆ นะ

Xiangling:โอเค ๆ คุณนี่อินกับบทบาทดีจัง งั้นฉันเรียกคุณว่า "เซียนม้าขาวตัวจริง" ดีมั้ย?

Paimon:คิก... งั้นก็เรียกฉันว่า "Traveler ตัวจริง"!

Traveler:ส่วนฉันคือ "Paimon ตัวจริง"

Xiangling:เฮ้อ พวกเธอสองคนไม่เป็นมืออาชีพเอาซะเลย อย่างน้อยก็เปลี่ยนชุดก่อนสิ!

Ziqiao:พวกเธอนี่น่าสนใจจริง ๆ เล่นเป็นเพื่อนพวกเธอก็ไม่เลว

Xiangling:เอาละ อย่ามัวแต่ยืนเฉย รีบไปหาที่นั่งด้านหลังเถอะ เดี๋ยวฉันจะจัดอาหารให้

7

นั่งที่ด้านหลังร้าน

Open step page →
Conversation 1 · 92 linesOpen full page →

Lu Xiangxiang:ไม่ทราบว่า... คุณ Xiangling กับเชฟ Mao อยู่มั้ย?

Paimon:อื้อ พวกเขาอยู่นั่น เอ๋? คุณคือ...?

Xiangling:Traveler สั่งอาหารเถอะ วันนี้อยากกินอะไร? เอ๋? คุณคือคนที่...

Lu Xiangxiang:ฉันเอง Lu Xiangxiang คุณ Xiangling วันก่อนฉันทำข้าวของในร้านคุณเสียหาย

Lu Xiangxiang:ขอโทษด้วยจริง ๆ! ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หวังว่าคุณจะให้อภัยฉัน...

เชฟ Mao:อ๊ะ เธอนี่เอง วันนั้นฉันตกใจแทบแย่ คงไม่ได้อาหารเป็นพิษเพราะกิน Black-Back Perch Stew จริง ๆ หรอกนะ?

Xiangling:พ่อ เธออุตส่าห์ขอโทษแล้ว ยังจะพูดอะไรแบบนั้นอีก?

Xiangling:ไม่เป็นไรหรอกคุณ Xiangxiang วันนั้นคุณคงป่วยสินะ? ดีใจที่เห็นคุณหายดีแล้ว!

Xiangling:ไปหาที่นั่งเถอะ วันนี้ฉันเลี้ยงเอง!

Lu Xiangxiang:แบบนี้เกรงใจแย่เลย...

Xiangling:ไม่ต้องเกรงใจ เวลาออกมาข้างนอกใคร ๆ ก็ไม่สบายได้ เชิญนั่งเถอะ!

Xiangling:อ๊ะ วันนี้ลูกค้าเยอะจนไม่มีที่นั่งเลยแฮะ

Paimon:มานั่งโต๊ะเดียวกับเรามั้ย? มีที่นั่งสี่ที่พอดี

Traveler:นั่นสิ ไหน ๆ ก็มาแล้ว

Xiangling:เยี่ยมเลย วันนี้ทุกคนอยากกินอะไร? สั่งได้ตามสบายเลยนะ!

Ziqiao:ฉันอยากลองชิม Black-Back Perch Stew ที่ทำให้อาหารเป็นพิษนั่นดูหน่อย

Lu Xiangxiang:มะ...ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก เป็นความผิดของฉันเอง...

Xiangling:ฮ่าฮ่าฮ่า งั้นก็ Black-Back Perch Stew หนึ่งที! แล้วพวกเธอล่ะ?

Paimon:ฉันเอา... อืม... ฉันเอา...

Traveler:ในเมื่อ Xiangling เลี้ยง ก็ให้ Xiangling เลือกให้ก็แล้วกัน

Xiangling:ก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อ Paimon เลือกไม่ถูก งั้นฉันจะเลือกให้เอง! รับรองว่าพวกเธอต้องชอบแน่

Xiangling:ขอนึกก่อนนะ Black-Back Perch Stew ที่สั่งไปเมื่อกี้ค่อนข้างเผ็ด งั้นฉันจะสั่ง Stir-Fried Shrimp ให้ จะได้ช่วยดับความเผ็ด

Xiangling:ช่วงนี้เป็นเทศกาล Lantern Rite ดังนั้นต้องมีเมนูพิเศษอย่าง Triple-Layered Consommé และ Come and Get It

Xiangling:ส่วนอาหารจานหลัก ในเมื่อวันนี้มีเพื่อนใหม่มาด้วย งั้นก็สั่ง Right at Home กับ Chili-Mince Cornbread Buns สูตรเฉพาะของทางร้านด้วย รสชาติของมันพวกเธอต้องลืมไม่ลงแน่

Xiangling:แล้วก็ต่อด้วยของว่าง Lucky Snow Delight มันเป็นเมนูใหม่ ที่ฉันเพิ่งลองทำเมื่อไม่กี่วันก่อน รอชิมได้เลย!

Paimon:ว้าว! เยอะจัง! วันนี้อิ่มหนำสำราญแน่

Lu Xiangxiang:เยอะไปหรือเปล่า?

Xiangling:ไม่เยอะหรอก ไม่ต้องห่วง แล้วก็ปิดท้ายด้วยอาหารจานเด็ด "Adeptus' Temptation" ฮิฮิ ปกติแล้วที่ภัตตาคาร Wanmin ของเรา ไม่ค่อยได้ทำเมนูนี้หรอกนะ

Xiangling:แต่วันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เจอเซียนม้าขาว ฉันต้องทำให้คุณประทับใจให้ได้!

Xiangling:เอาละ คุยกันไปก่อนนะ เดี๋ยวจะเอาอาหารมาเสิร์ฟให้

Lu Xiangxiang:เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้คุณ Xiangling พูดถึงเซียนม้าขาวเหรอ?

Ziqiao:ถูกต้อง ฉันนี่แหละเซียนม้าขาว

Paimon:อะแฮ่ม... แค่สวมบทบาทน่ะ ไม่ใช่ตัวจริงหรอก!

Lu Xiangxiang:ตกใจหมดเลย... ที่แท้ก็แค่สวมบทบาทเป็นเซียนม้าขาวนี่เอง

Ziqiao:ทำไม? สาวน้อย เธอมีธุระอะไรกับเซียนม้าขาวเหรอ?

Lu Xiangxiang:เมื่อไม่นานมานี้ฉันได้เข้าร่วมทีมโบราณคดี และขุดพบโบราณวัตถุจำนวนหนึ่งที่ Chasm

Lu Xiangxiang:หลังจากนั้นมีการตีความว่า ของพวกนั้นมาจากอาณาจักรโบราณ ที่มีชื่อว่า Lang-Gan ว่ากันว่าบรรพบุรุษของชาวหุบเขา Chenyu บางส่วนมาจากที่นั่น

Ziqiao:แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเซียนม้าขาวเหรอ?

Lu Xiangxiang:เพราะโบราณวัตถุเหล่านั้นปรากฏภาพ และบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษร ที่คล้ายกับเซียนม้าขาว

Lu Xiangxiang:แม้จะมีตำนานมานานแล้วว่า เซียนม้าขาวเป็นเซียนในยุคนั้น แต่ก็ยังมีเรื่องเล่าอื่น ๆ อีกมากมาย

Lu Xiangxiang:ถ้าฉันเจอบันทึกที่มีรายละเอียดมากกว่านี้ คงเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่แน่...

Ziqiao:เธอสนใจประวัติศาสตร์มากเลยเหรอ?

Lu Xiangxiang:ฉะ...ฉันแค่บังเอิญได้เข้าร่วมทีมโบราณคดี แต่ในเมื่อได้เข้าวงการนี้แล้ว ก็อยากสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองหน่อยน่ะ

Lu Xiangxiang:แต่ช่วงนี้ฉันเจอแต่เรื่องแย่ ๆ ฉันสร้างปัญหา และทำให้คนอื่นได้รับบาดเจ็บ...

Ziqiao:หือ? เธอคิดจะไปเอาดีด้านศิลปะการต่อสู้หรือไง?

Lu Xiangxiang:มะ...ไม่ใช่แบบนั้นหรอก! แค่แผลถลอกนิดหน่อย แม่ฉันจ่ายค่าชดเชยให้ และอีกฝ่ายก็ยกโทษให้แล้ว...

Traveler:มันไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก...

Lu Xiangxiang:เฮ้อ... แต่อาชีพของฉันคงจบสิ้นแล้ว ถึงฝ่ายกิจการทั่วไปกับอีกฝ่าย จะไม่เอาเรื่อง แต่พ่อฉันบอกว่า จะลงโทษฉันตามกฎประจำตระกูล

Paimon:กะ...กฎประจำตระกูล?!

Lu Xiangxiang:อืม ฉันถูกกักบริเวณเพื่อให้สำนึกผิด หลังจากเทศกาล Lantern Rite สิ้นสุดลง ฉันก็ต้องกลับไปที่หมู่บ้าน Qiaoying ไม่รู้ว่าจะได้ออกมาอีกเมื่อไหร่...

Paimon:เข้มงวดจัง! ฟังดูเหมือนเป็นวิธีการของตระกูลผู้ดีเลยแฮะ...

Lu Xiangxiang:ตระกูลผู้ดีอะไรกัน เราก็แค่มีไร่ชาไม่กี่แปลงในหมู่บ้าน Qiaoying แล้วก็โรงแรมอีกแห่งที่ท่าเรือ Liyue เท่านั้นเอง...

Paimon:โรงแรม? อย่าบอกนะว่า... Baiju Guesthouse?

Traveler:งั้นเถ้าแก่ Lu เจ้าของ Baiju Guesthouse ก็เป็น...?

Lu Xiangxiang:ใช่! เขาเป็นปู่ของฉันเอง ที่แท้พวกคุณก็รู้จักเหรอเนี่ย

Paimon:บังเอิญจัง!

Paimon:ฉันจำได้ว่าความปรารถนาของเถ้าแก่ Lu... คือการขอให้เซียนม้าขาวสำแดงฤทธิ์...

Traveler:(ซึ่งเซียนม้าขาวทำแบบนั้นแล้วจริง ๆ...)

Paimon:แต่ดูเหมือนจะผิดเพี้ยนไปหน่อย...

Traveler:(ชู่ว...)

Ziqiao:สาวน้อย ฟังดูเหมือนเธอจะมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย ทำไมต้องมาเข้าร่วมกับทีมโบราณคดีด้วย ชีวิตในป่าเขามันไม่ง่ายหรอกนะ

Lu Xiangxiang:แต่การพึ่งพาที่บ้าน ก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตจะดีเสมอไป ไม่เชื่อก็ดูพ่อฉันสิ

Lu Xiangxiang:เมื่อไม่นานมานี้คุณปู่ให้เขารับช่วงต่อ Baiju Guesthouse ซึ่งเขาคิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรหลาย ๆ อย่าง โดยเริ่มจากเปลี่ยนชื่อโรงแรม

Lu Xiangxiang:แต่ผลลัพธ์ไม่เป็นไปอย่างที่หวัง เขาโดนคุณปู่ด่าอยู่หลายวัน แถมยังถูกเรียกว่าลูกไม่เอาไหน ตอนนี้ทั้งพวกเขาก็ยังทะเลาะกันอยู่เลย

Paimon:เอ่อ... เรื่องนี้พวกเราก็พอจะรู้เหมือนกัน...

Lu Xiangxiang:งั้นพวกคุณก็คงเข้าใจ ว่าถ้าคิดจะพึ่งพาใคร ก็ต้องยอมตกเป็นเบี้ยล่าง พ่อฉันต้องพึ่งพาที่บ้าน ถึงต้องยอมอยู่ใต้อำนาจคุณปู่

Lu Xiangxiang:ดังนั้นฉันถึงตัดสินใจ ออกมาเผชิญโลกภายนอก ต่อให้ต้องลำบากแค่ไหนฉันก็ยอม การอดทนต่อความยากลำบาก จะช่วยให้อยู่เหนือคนอื่น

Ziqiao:ฮ่าฮ่าฮ่า...

Lu Xiangxiang:คะ...คุณหัวเราะอะไรน่ะ?

Ziqiao:มนุษย์อย่างพวกเธอนี่น่าสนใจจริง ๆ อุตส่าห์มาเกิดทั้งที แต่กลับยอมลำบาก แค่เพื่อจะเหยียบหัวคนอื่นงั้นเหรอ?

Ziqiao:ฉันนึกว่าจะออกไปดูโลกใบนี้ให้เต็มที่ เหมือนฉันซะอีก

Lu Xiangxiang:เอ๋?

Ziqiao:เธอเคยลองหาสิ่งที่ตัวเองชอบจริง ๆ บ้างหรือเปล่า? โบราณคดี? ศิลปะการต่อสู้? ปลูกชา? หรือเปิดโรงแรม?

Lu Xiangxiang:สิ่งที่ชอบงั้นเหรอ?

Ziqiao:อืม เวลาทำเรื่องที่ชอบ มันไม่ได้ลำบากขนาดนั้นหรอก ว่ามั้ย? ขอแค่เธอชอบ เธอก็จะไม่รู้สึกเหนื่อยกับมัน

Lu Xiangxiang:แต่... มีสิ่งแบบนั้นอยู่จริง ๆ เหรอ?

Ziqiao:แน่นอน เธอไม่เห็น Xiangling หรือไง? เวลาที่หล่อนแกว่งตะหลิว ไม่เห็นจะมีท่าทางเหนื่อยล้าเลย

Ziqiao:ถ้าเธอคิดจะเดินบนเส้นทางที่ยากลำบากจริง ๆ อย่างน้อย ก็ควรจะหาสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุขบ้าง

Lu Xiangxiang:...เช่นการสวมบทบาทเป็นตัวละคร?

Ziqiao:อะแฮ่ม... ก็ประมาณนั้นแหละ

Paimon:คิก... เธอคนนี้เป็นมืออาชีพ ในการสวมบทบาทเป็นเซียนม้าขาวเชียวนะ!

Lu Xiangxiang:เข้าใจแล้ว... ก่อนกลับบ้านฉันจะไปคุยกับคุณ Xiangling ดู...

Xiangling:ขอโทษที่ให้รอนาน! อาหารมาแล้ว!

Paimon:ว้าว! หอมจัง!

Ziqiao:ในที่สุดก็จะได้ลองชิมเมนู ที่ทำให้อาหารเป็นพิษสักที...

Paimon:บอกแล้วไงว่าไม่ใช่เพราะเมนูนี้! ถ้าจะให้พูดจริง ๆ ละก็ มัน... เป็นความผิดของตัวคุณอีกคนต่างหาก!

Ziqiao:อึก...

Paimon:คะ...คุณเป็นอะไรไป?

Ziqiao:เผ็ดจัง!

ท่ามกลางเสียงเคี้ยวอาหารอย่างเอร็ดอร่อย พวกคุณกินอาหารจนหมด...

Lu Xiangxiang ผู้กำลังสับสนกับอนาคตตัวเองลุกขึ้นยืน และตัดสินใจไปขอคำแนะนำจาก Xiangling เกี่ยวกับการค้นหาอาชีพที่เธอรัก...

พวกคุณเดินไปตามท้องถนน และคุยกันว่าจะไปที่ไหนกันต่อสำหรับการเที่ยว Liyue ในวันนี้

8

คิดถึงจุดหมายต่อไป

Open step page →
Conversation 1 · 10 linesOpen full page →

Ziqiao:อืม พอกินอิ่มก็ถึงเวลาหาอะไรสนุก ๆ ทำแล้วสินะ? จะไปไหนกันดี?

Paimon:ชาว Liyue มีกิจกรรมยามว่างมากมาย ทั้งดื่มชา, เลี้ยงนก, เล่นหมากรุก, ดูงิ้ว, ฟังเรื่องเล่า...

Ziqiao:ฟังเรื่องเล่า...?

Paimon:ก็คือการฟังคนอื่นเล่าเรื่องราวไง! ตำนานมากมายของ Liyue ถูกดัดแปลงเป็นบทงิ้วหรือไม่ก็การเล่าเรื่อง

Paimon:ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเทพธิดาแห่งการทำลายล้าง, มอบชีวิตให้มังกร, แปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou...

Ziqiao:มีเรื่องไหน เล่าเกี่ยวกับดวงจันทร์บนฟ้าบ้างหรือเปล่า?

Paimon:ไม่เคยได้ยินเลยแฮะ แต่ก็มีเรื่องราวเกี่ยวกับดวงจันทร์อยู่ไม่น้อย แม้แต่คำว่า "yue" ในชื่อของ Liyue ก็ยังหมายถึงดวงจันทร์เลย

Paimon:จริงสิ... จะว่าไป คุณก็ชอบเล่าเรื่องเหมือนกันสินะ? เราไปดูกันหน่อยมั้ย?

Ziqiao:งั้นก็รบกวนผู้นำทางทั้งสองช่วยนำทางด้วยนะ

Paimon:เย่! งั้นก็ไปกันเลย! Third-Round Knockout!

9

ไปที่ร้าน Third-Round Knockout

Open step page →
Conversation 1 · 73 linesOpen full page →

Tian จอมคารมคมคาย:คำนี้ออกเสียงยากจัง ถ้าฉันไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน แล้วต้องไปอ่านบนเวที คงโดนคนอื่นหัวเราะเยาะแน่

Tian จอมคารมคมคาย:"ก๊าก กล้าเรียกตัวเองว่า Tian จอมคารมคมคายได้ยังไง น่าจะเรียกว่า Tian จอมคาราคาซังมากกว่า!"

Yun Jin:ฮ่าฮ่า ทีแรกฉันก็เคยเป็นเหมือนคุณ

Yun Jin:แต่ถ้าพยายามทำความเข้าใจความหมาย ที่แฝงอยู่ในคำนั้น ๆ และจำให้ขึ้นใจ แล้วท่องซ้ำหลาย ๆ ครั้ง เดี๋ยวก็คล่องเอง

Tian จอมคารมคมคาย:อาจารย์ Yun พูดถูก ฉันจะลองดูอีกครั้ง

Paimon:Yun Jin! เธอก็อยู่ที่นี่ด้วย! พวกเธอคุยอะไรกันอยู่เหรอ?

Yun Jin:อ๊ะ เจอกันอีกแล้ว ทั้งสองคน ว่าแต่คนคนนี้คือใคร?

Ziqiao:เรียกฉันว่าเซียนม้าขาวก็ได้

Tian จอมคารมคมคาย:เซียนม้าขาว?!

Paimon:อะแฮ่ม... ไม่ใช่เซียนตัวจริงหรอก

Traveler:...แค่สวมบทบาทน่ะ

Yun Jin:อย่างนี้นี่เอง พวกเธอนี่หาวิธีสร้างความบันเทิงให้ตัวเอง ได้เสมอเลยนะ

Tian จอมคารมคมคาย:อ๊ะ! เรื่องนี้ฉันรู้ดี

Tian จอมคารมคมคาย:เมื่อก่อนตอนที่เล่าเรื่อง "มอบชีวิตให้มังกร" ฉันเคยสวมบทบาทเป็นลอร์ดแห่งหิน เพื่อจะได้เข้าใจจิตใจของเขาในการปราบปีศาจ!

Paimon:ฟังดูเหมือนคุณแค่จินตนาการ เพื่อให้ตัวเองพอใจนะ...

Tian จอมคารมคมคาย:เฮ้ เรื่องของผู้ที่มีความรู้ด้านศิลปะ และวรรณกรรมอย่างพวกเรา คุณไม่มีทางเข้าใจหรอก!

Paimon:ฮึ่ม! ทำไมถึงคิดว่าฉันไม่มีความรู้? ฉันกับ Traveler เดินทางไปทั่วทุกสารทิศ สิ่งที่พบเจอมา ถ้าเล่าให้ฟังละก็คุณต้องตกใจแน่!

Tian จอมคารมคมคาย:ถ้าคุณบอกว่าตัวเองมีความรู้ งั้นลองท่องบทกวีโบราณ ให้ทุกคนฟังหน่อยสิ

Paimon:บทกวีโบราณ? บทไหนล่ะ?

Tian จอมคารมคมคาย:เห็นมั้ย ความแตกแล้ว ชื่อบทกวีก็คือ "บทกวีโบราณ"!

Paimon:ใครเขาตั้งชื่อแปลก ๆ แบบนั้นกัน!

Yun Jin:ฮ่า ๆ อย่าแกล้ง Paimon เลย เรื่องนี้เราเอง ก็เพิ่งรู้จากตัวอักษรบนวัตถุโบราณวัตถุชุดล่าสุดเหมือนกัน

Yun Jin:เพราะตอนแรกไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร ก็เลยเรียกมันว่า "บทกวีโบราณ" ไปก่อน

Yun Jin:จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ นักวิชาการได้ตีความความหมายคร่าว ๆ ออกมา จึงได้รู้ว่ามันน่าจะเป็นบทกวี ที่ใช้บูชาดวงจันทร์และเซียนม้าขาว

Paimon:อ๊ะ ฉันจำได้ว่า Keqing เคยพูดถึงเรื่องนี้ มันเกี่ยวข้องกับ Lang-Gan สินะ?

Yun Jin:ใช่ ฝ่ายกิจการทั่วไปได้ประกาศว่า คืนนี้ดวงจันทร์อาจจะหายไป แต่ทุกคนไม่ต้องตื่นตระหนก มันไม่ได้มีอันตรายอะไร

Yun Jin:ถ้ายังรู้สึกกังวล ก็ลองท่องบทกวีนี้เหมือนคนโบราณ เพื่อเรียกเซียนม้าขาว แล้วเธอจะคุ้มครองดวงจันทร์และพวกเรา

Paimon:เอ๋? มหัศจรรย์ขนาดนั้นเลยเหรอ?! ขอฉันดูหน่อยว่าบทกวีนี้เขียนว่าอะไร...

Paimon:"ใต้จันทรานิรันดร์ ท่ามกลางราตรีเรืองรอง นารี..." เอ่อ นารีอะไรเนี่ย มันหมายถึงอะไรกัน?

Paimon:"ใต้จันทราล้อแสงรุ้ง ในราตรีศักดิ์สิทธิ์ นารี..." เอ่อ... นารีไรบลาบลาบลา... โอ๊ย ข้ามไปเลยดีกว่า! ประโยคต่อไป

Paimon:"พะ... พรวน" พึมพำ พึมพำ "เพาะ" พึมพำ พึมพำ ให้ตายเถอะ! อ่านว่าอะไรกันแน่?

Ziqiao:จอบพลั่วไถพรวนพสุธา หว่านกล้าเมล็ดพันธุ์ ก่อเกิดชีวิตจากผืนดิน

Paimon:ว้าว! คุณท่องได้โดยไม่ต้องอ่านเลยเหรอ!

Tian จอมคารมคมคาย:โอ้โห! ดูเหมือนวันนี้จะได้เจอผู้เชี่ยวชาญตัวจริงแล้วสิ

Tian จอมคารมคมคาย:หญิงสาวคนนี้ ศึกษาเกี่ยวกับเซียนม้าขาวอย่างละเอียด สมแล้วที่สวมบทบาทเป็นเธอ

Ziqiao:เพราะฉันนี่แหละคือเซียนม้าขาว

Tian จอมคารมคมคาย:เยี่ยมมาก! ต้องคิดแบบนั้นแหละถึงจะเข้าถึงบทบาทได้! ส่วนฉันคือราชาแห่งหิน!

Tian จอมคารมคมคาย:ฉันเข้าใจคุณดี ฉันก็เคยเป็นเหมือนคุณ

Ziqiao:คุณนี่น่าสนใจจริง ๆ

Yun Jin:คุณเซียนม้าขาว ฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้พบคุณ ไม่ทราบว่า คุณเข้าใจความหมายของบทกวีนี้ทั้งหมดมั้ย ฉันยังมีข้อสงสัยอยู่บ้างน่ะ

Ziqiao:อยากให้ฉันอธิบายความหมายเหรอ?

Yun Jin:หวังว่าจะได้รับคำชี้แนะจากคุณนะ

Ziqiao:น่าสนใจ... ตอนนี้ Liyue ยังคงให้ความสำคัญกับมรดกทางวัฒนธรรมเหรอเนี่ย?

Yun Jin:ชาว Liyue ชอบประวัติศาสตร์ แต่ก็ไม่ใช่แบบนี้ทุกคนนะ ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง ที่เชี่ยวชาญศิลปะแห่งร็อกแอนด์โรลจาก Fontaine

Tian จอมคารมคมคาย:ใช่แล้ว! แล้วก็ยังมีคุณกับฉัน ที่เชี่ยวชาญการสวมบทบาทเป็นตัวละครด้วย!

Yun Jin:ฮ่า ๆ ดังนั้นแทนที่จะพูดว่า Liyue ยังคงให้ความสำคัญกับอดีต น่าจะบอกว่า เป็นยุคแห่งความหลากหลายทางความคิดมากกว่า

Ziqiao:อย่างนี้นี่เอง... งั้นฉันจะอธิบายให้ฟัง ที่จริงมันเป็นแค่บทกวีขอพรธรรมดา ๆ ความหมายของมันคือ

Ziqiao:เมื่อจันทรานิรันดร์ เคลื่อนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืน มีหญิงสาวที่สวมเครื่องประดับหยก ลงมาบนโลก เธอปกป้องเถาคุดซูและใบมัลเบอร์รี ให้เจริญงอกงาม เพื่อใช้ทำผ้าดิบที่นุ่มสบาย

Ziqiao:เมื่อจันทราสีรุ้ง เคลื่อนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืน มีหญิงสาวที่สวมเครื่องประดับหยก ลงมาบนโลก เธอปกป้องเถาคุดซูและใบปอ ให้เจริญงอกงาม เพื่อใช้ทำผ้าเนื้อดีที่หรูหรา

Ziqiao:เมื่อจันทราน้ำค้างแข็ง เคลื่อนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืน มีหญิงสาวที่สวมเครื่องประดับหยก ลงมาบนโลก เธอปกป้องใบผักคราดและ พาให้เจริญงอกงาม เพื่อใช้ในการทำนายโชคชะตา

Yun Jin:เป็นเซียนที่มาจากดวงจันทร์จริง ๆ เหรอเนี่ย...

Ziqiao:เธอสอนผู้คนให้ใช้พลั่วและเสียม ในการกำจัดหญ้าและพรวนดิน เพื่อทำให้ดินอุดมสมบูรณ์ ใช้จอบหว่านเมล็ด เพื่อให้ทุกเมล็ดเติบโต

Ziqiao:เธอปกป้องข้าวโพดและถั่วให้เจริญงอกงาม ทำให้ต้นกล้าของพวกมัน แผ่ขยายออกไปไม่สิ้นสุด เธอปกป้องข้าวสาลีและข้าว ให้เจริญงอกงาม ทำให้รวงข้าวสมบูรณ์ชุ่มชื้น

Paimon:ว้าว เธอเก่งเรื่องการเพาะปลูกจริง ๆ!

Ziqiao:นำพืชผลที่เก็บเกี่ยวมาทำเป็นสุราชั้นดี และเตรียมไว้สำหรับมอบให้ แขกผู้ทรงเกียรติรวมถึงเทพธิดา ทุกขั้นตอนของพิธีกรรมต้องสมบูรณ์แบบ เพื่อให้เธอรับรู้ถึงความศรัทธา และความเคารพของพวกเรา

Ziqiao:เทพธิดาเอ๋ย ท่าทางของท่านที่ลอยอยู่บนฟ้า ดูราวกับนางฟ้าที่ลงมาจากสวรรค์

Ziqiao:เทพธิดาเอ๋ย ท่าทางที่งดงามของท่าน ดูราวกับเทพแห่งผืนดินและธัญพืช ที่คุ้มครองบ้านเมืองของเราเลย

Ziqiao:ขอส่งความปรารถนาของฉันขึ้นสู่ฟากฟ้า พร้อมกับอธิษฐานขอให้ปีหน้า พบเจอแต่โชคลาภและสิ่งดี ๆ

Paimon:ที่แท้ก็มีความหมายแบบนี้นี่เอง...

Tian จอมคารมคมคาย:ซึ้งใจจริง ๆ คุณผู้หญิง คุณคือนักสวมบทบาทตัวจริง!

Yun Jin:น่าชื่นชมจริง ๆ เลย ไม่นึกว่า หลังจากที่ฝ่ายกิจการทั่วไป ประกาศออกมาแค่ไม่กี่วัน ก็มีคนศึกษาบทกวีนี้ได้ลึกซึ้งขนาดนี้

Yun Jin:ทีแรกฉันนึกว่าตัวเองเข้าใจแล้วซะอีก แต่ก็ยังมีคนที่เก่งกว่า ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมาย

Ziqiao:เธอถ่อมตัวเกินไปแล้ว เธอกับท่าเรือ Liyue ในวันนี้ต่างหาก ที่ทำให้ฉันรู้สึกประหลาดใจ...

Yun Jin:ดูเหมือนคุณจะไม่ใช่ชาว Liyue สินะ? ทำไมคุณถึงรู้สึกประหลาดใจล่ะ?

Ziqiao:ฮ่าฮ่า ไม่มีอะไรหรอก แค่ความทรงจำเก่า ๆ ที่ไม่สำคัญอะไร

Ziqiao:เอาละ ผู้นำทางทั้งสอง ได้เวลาไปที่ต่อไปแล้วมั้ง? ฉันอยากไปดูที่ท่าเรือหน่อย เป็นไง?

Paimon:มะ...ไม่มีปัญหา! วันนี้เราจะไปทุกที่ที่คุณอยากไปเลย

Yun Jin:จะไปแล้วเหรอ? จริงสิ... ฉันคือ Yun Jin หัวหน้าคณะละครงิ้ว Yun-Han ขอทราบชื่อของคุณหน่อยได้มั้ย?

Ziqiao:ฮ่า ๆ ชื่อของฉันไม่ควรค่าแก่การพูดถึงหรอก แต่ในเมื่อเธอถามมา... ฉันจะบอกชื่อของบทกวีขอพรอันนั้น ให้แทนก็แล้วกัน

Paimon:เอ๋? มันไม่ได้ชื่อว่าบทกวีโบราณหรอกเหรอ?

Ziqiao:ฮ่าฮ่า ไม่ใช่หรอก บทกวีนี้มีชื่อว่า "ลมแห่ง Lang: Zibai"

Yun Jin:ลมแห่งหยก... Zibai...

Ziqiao:อืม ไว้เจอกันใหม่

10

ไปยังตำแหน่งของโคม Mingxiao

Open step page →
Conversation 1 · 91 linesOpen full page →

Yanfei:Ganyu! เธอคงยังไม่รู้สินะ เมื่อไม่นานมานี้ฉันไปที่ Nod-Krai แล้วเจอเรื่องน่าสนใจ ในคลังหนังสือของลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็งด้วย

Yanfei:ในบันทึกโบราณของพวกเขา ได้กล่าวถึง ทูตศักดิ์สิทธิ์ที่อาศัยอยู่บนดวงจันทร์!

Ganyu:ทูตศักดิ์สิทธิ์บนดวงจันทร์? หรือว่าจะหมายถึงเซียนม้าขาว?

Yanfei:เรื่องนั้นยังสรุปไม่ได้ แต่ทั้ง ๆ ที่ Liyue กับ Nod-Krai อยู่ห่างไกลกันขนาดนี้ ตำนานของทั้งสองที่ กลับมีจุดที่คล้ายคลึงกัน...

Yanfei:ความคล้ายคลึงกันที่ห่างไกลแบบนี้ มันน่าสนใจไม่ใช่เหรอ?

Ganyu:นั่นสิ ถึงจะอยู่คนละที่ แต่แค่เงยหน้าขึ้นมอง ก็จะเห็นท้องฟ้าผืนเดียวกัน และดวงจันทร์ดวงเดียวกัน

Yanfei:ใช่มั้ยล่ะ! เหมือนกับว่าทุกคนเชื่อมโยงถึงกัน เวลาพวกเราฉลองเทศกาล Lantern Rite ก็เหมือนกับว่าเพื่อน ๆ จากต่างแดนกำลังฉลองเทศกาล Lantern Rite ด้วยเช่นกัน เป็นความรู้สึกที่วิเศษมากเลยใช่มั้ย?

Ganyu:อืม Yanfei มิน่าพอเธอกลับมาก็ลากฉันมาดูโคม Xiao เธอคงชอบเรื่องราวของเซียนม้าขาวมากสินะ

Yanfei:อืม น่าเสียดายที่แม้แต่อาจารย์ ก็ยังไม่เคยเจอเซียนม้าขาว บางทีเธออาจมีตัวตน แค่ในเรื่องเล่าและตำนานก็ได้

Paimon:Yanfei! Ganyu! เซียนม้าขาวไม่ใช่แค่ตำนานนะ!

Yanfei:เอ๋? Traveler กับ Paimon นี่นา รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอกันนานเลย! ดีใจจังที่ได้เจอพวกเธอ! สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ!

Ganyu:ฉันก็เหมือนกัน สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ!

Traveler:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite

Yanfei:ว่าแต่ Paimon ที่เธอพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง? เธอเคยเจอเซียนม้าขาวเหรอ?

Ziqiao:ใช่ เพราะหนึ่งในผู้ที่ยืนอยู่ที่นี่ในตอนนี้ ก็คือเซียนม้าขาว

Ganyu:เอ๋? คุณคือ...?

Ziqiao:ใช่ ฉันเอง ฉันก็คือเซียนม้าขาว

Paimon:...คราวหน้าช่วยเปลี่ยนคำทักทายใหม่ได้มั้ย?

Yanfei:อ๊ะ... คุณคือเซียนม้าขาวเหรอ?!

Traveler:...หล่อนสวมบทบาทเป็นเซียนม้าขาวน่ะ

Paimon:ใช่ ใช่ ใช่ ฉันจะแนะนำให้รู้จัก นี่คือเพื่อนใหม่ของพวกเรา! เธอชื่อ Zijiao งานอดิเรกของเธอ คือสวมบทบาทเป็นเซียนม้าขาว!

Yanfei:ฮ่าฮ่า! อย่างนี้นี่เอง งั้น... สวัสดีคุณ Zijiao ฉันชื่อ Yanfei ช่วงนี้กำลังติดตามเรื่องของเซียนม้าขาวอยู่

Ganyu:พวกเธอสองคนต้องเข้ากันได้ดีแน่ อ้อ เรียกฉันว่า Ganyu ก็ได้

Yanfei:ฮ่าฮ่า คุณ Zijiao คุณก็มาดูโคม Xiao เหมือนกันสินะ?

Ziqiao:หืม? โคม Xiao รูปม้าอันนี้ หรือว่า...?

Yanfei:ใช่แล้ว! มันคือโคม Xiao ที่ใช้รำลึกถึงเซียนม้าขาว สวยมากใช่มั้ยล่ะ?

Ziqiao:คิก...

Paimon:เอ๋? คุณหัวเราะทำไม?

Ziqiao:ฉันหัวเราะโคมไฟอันนี้ และหัวเราะตัวเองด้วย

Paimon:หมายความว่ายังไง?

Ziqiao:โคมอันนี้ทำได้ประณีตจริง ๆ แต่พวกเธอเคยเห็นม้ามาก่อนหรือเปล่า?

Paimon:เอ่อ... พอคุณพูดแบบนี้แล้ว ดูเหมือนฉันจะไม่เคยเห็นจริง ๆ นั่นแหละ แล้วเธอล่ะ Traveler?

Ziqiao:ม้าในโคมไฟกำลังวิ่งเหยาะ ๆ ในลักษณะที่ขาทั้งสองข้างสลับกันไปมา ซึ่งหาได้ยากมาก...

Ziqiao:แต่พอนึกถึงตัวเอง... เซียนม้าขาวที่วิ่งโดยขยับขาหน้า และหลังด้านเดียวกันพร้อมกัน ก็อดขำไม่ได้...

Yanfei:หือ...? มีแบบนี้ด้วยเหรอ วันนี้ได้ความรู้ใหม่อีกแล้ว

Paimon:...เอาน่า มันเป็นแค่การดัดแปลงผลงานของคนอื่น ไม่จำเป็นต้องเหมือนต้นฉบับก็ได้!

Traveler:แล้วทำไมคุณถึงหัวเราะตัวเองล่ะ?

Ziqiao:ฮ่าฮ่า... ฉันหัวเราะตัวเองที่คิดอะไรตื้น ๆ ทีแรกนึกว่าเรื่องราวของเซียนผู้นี้ คงไม่มีใครสนใจแล้ว ไม่นึกว่าจะได้เห็นโคม Xiao ของเธอ

Yanfei:งั้นก็ผิดถนัดเลย! เรื่องราวของเซียนม้าขาวน่ะ เฉพาะที่ฉันรู้มาก็มีตั้งหลายเวอร์ชันแล้ว อย่างเช่น...

Paimon:Yanfei เรื่องพวกนั้นเราเคยได้ยินมาหมดแล้ว!

Yanfei:เป็นไปไม่ได้ ฉันมั่นใจว่า ต้องยังมีเรื่องที่พวกเธอไม่เคยได้ยินแน่!

Paimon:เอ๋? จนถึงตอนนี้แล้วยังมีเรื่องเล่าใหม่อีกเหรอ?

Yanfei:แน่นอน ฉันเพิ่งได้ยินมาจาก Ganyu เมื่อวานนี้เอง! Ganyu เธอช่วยเล่าให้ทุกคนฟังอีกทีได้มั้ย?

Ganyu:ก็ได้... ขอเรียบเรียงก่อนนะ... พวกเธอยังจำเทศกาล Moonchase ของ Liyue ได้มั้ย?

Paimon:อ๋อ! ที่เป็นเทศกาลรำลึก Guo... รำลึกถึงเทพแห่งเตาไฟสินะ

Ganyu:ถูกต้อง แต่เทศกาลเทพแห่งเตาไฟนั้น แท้จริงแล้วมีวิวัฒนาการมาอย่างยาวนาน

Ganyu:และรูปแบบดั้งเดิมที่สุดของมัน คือพิธีกรรมของเซียนที่เรียกว่า Moonchase

Paimon:หืม... รู้สึกว่ามาดาม Ping ก็พูดแบบนี้เหมือนกัน แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าพิธีกรรม Moonchase คืออะไรกันแน่...

Ganyu:ตามที่จ้าววังวนเมฆากล่าวไว้ Moonchase แท้จริงแล้วคือพิธีกรรม ที่ใช้ในการสื่อสารกับดวงจันทร์

Ziqiao:สื่อสารกับดวงจันทร์? สื่อสารเรื่องอะไร?

Ganyu:เดิมทีจ้าววังวนเมฆาก็ไม่ทราบเช่นกัน เพราะผู้ดำเนินพิธีคือราชาแห่งหินมาโดยตลอด

Paimon:Zhong... ราชาแห่งหินน่ะเหรอ?! ฟังดูเหมือนเป็นพิธีที่สำคัญมากเลยนะ...

Ganyu:ใช่ แต่น่าเสียดาย แม้ว่าพิธีจะถูกจัดขึ้นหลายครั้ง แต่ดวงจันทร์ก็ไม่เคยตอบสนอง... ดังนั้นพิธีกรรมจึงค่อย ๆ หายไปในที่สุด

Ganyu:แต่เมื่อวาน Keqing ได้นำภาพดวงจันทร์ที่ถูกหลุมดำบดบัง มาหาจ้าววังวนเมฆา และถามว่ามันเกี่ยวข้องกับพิธี Moonchase หรือเปล่า

Ganyu:เมื่อได้เห็นภาพ จ้าววังวนเมฆาก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง และบอกว่าพิธี Moonchase อาจเป็นพิธีกรรม ที่ใช้เพื่อพยายามสื่อสารกับเซียนม้าขาว...

Paimon:...หมายความว่า... Zhongli เคยพยายามชุบชีวิตเซียนม้าขาวมาก่อน งั้นเหรอ...

Yanfei:เป็นยังไงบ้าง? นึกไม่ถึงสินะ? ไม่น่าเชื่อว่าเซียนม้าขาว จะเกี่ยวข้องกับเทศกาล Moonchase ด้วย

Ganyu:ถ้า Keqing ไม่ได้เอารูปมาถาม พวกเราก็คงไม่รู้เรื่องพวกนี้...

Paimon:ที่วันนั้น Keqing บอกว่านึกอะไรบางอย่างได้ ก็คงเป็นพิธี Moonchase นี่แหละ...

Ziqiao:เทพแห่งหิน... ที่แท้ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณก็พยายามที่จะปลุก...

Yanfei:หืม? ปลุกใครเหรอ?

Ziqiao:...ไม่มีอะไร ฉันหมายถึงว่า เรื่องนี้... ช่วยเปิดหูเปิดตาได้ดีจริง ๆ

Ziqiao:จริงสิ ผู้นำทางทั้งสอง ในท่าเรือ Liyue นี้ มีตรงไหนมองเห็นวิวสวย ๆ ในมุมกว้างบ้างมั้ย?

Paimon:เอ๋? จะไปที่ต่อไปแล้วเหรอ? ฉันยังไม่ทันได้ซึมซับเรื่องราวนี้เลย!

Ziqiao:เพราะแบบนี้ไง เราถึงต้องหาที่ที่เหมาะสมเพื่อดื่มด่ำกับมัน

Ganyu:ที่แท้พวกคุณก็กำลังเที่ยวชมท่าเรือ Liyue อยู่งั้นเหรอ? ถ้าอยากเห็นวิวกว้าง ๆ ลองไปที่ Yujing Terrace ดูสิ

Yanfei:นั่นสิ ที่นั่นอยู่สูง เทียบกับการมองดูทะเลจากท่าเรือแล้ว การยืนชมวิวจากที่นั่น จะทำให้รู้สึกปลอดโปร่ง และผ่อนคลายมากกว่า

Traveler:เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลยจริง ๆ

Yanfei:อืม จะว่าไป พวกเราก็ควรกลับไปหาอาจารย์ได้แล้ว อีกไม่นานเทศกาล Lantern Rite ก็จะเริ่มแล้วล่ะ

Ganyu:หวังว่าคืนนี้จะได้เจอกันในงานนะ

Paimon:จะไปกันแล้วเหรอ? งั้น... ไว้เจอกันนะ!

Yanfei:อื้ม! ไว้เจอกัน!

Ziqiao:เอาละ ผู้นำทางทั้งสอง พวกเรายังรออะไรกันอยู่เหรอ?

Paimon:กะ... ก็ได้! งั้นเราไปที่ Yujing Terrace กันเถอะ วันนี้ตามใจคุณเลย!

Traveler:เดี๋ยวก่อน

Ziqiao:มีอะไรอีกเหรอ?

Traveler:เรามาถ่ายรูปรวมที่หน้าโคม Xiao กันเถอะ

Paimon:โอ๊ะ! ไอเดียดีนะ!

Ziqiao:"ถ่ายรูป" คืออะไร?

Paimon:เป็นสิ่งประดิษฐ์สุดเจ๋ง ที่สามารถบันทึกช่วงเวลาได้ในพริบตาเดียว!

Ziqiao:หือ? ต้องเตรียมตัวอะไรมั้ย?

Paimon:ไม่ต้องเตรียมอะไรทั้งนั้น คุณแค่คิดว่าตัวเองจะโพสท่าไหน ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ Traveler

Paimon:เร็วเข้า! มาลองกันเถอะ!

Paimon:ดูสิ! เป็นภาพที่สวยจริง ๆ... ฉันจะตั้งชื่อให้มันว่า "เซียนม้าขาวเยี่ยมชมเซียนม้าขาวที่ท่าเรือ Liyue"!

Ziqiao:หึ... มนุษย์ค้นพบวิธีทำให้เวลาหยุดนิ่งได้งั้นเหรอ... อยากรู้จังว่ามีอะไรที่พวกเธอทำไม่ได้บ้าง?

Ziqiao:เอาละ เราไปกันเถอะ Yujing Terrace น่าจะอยู่ทางนั้นสินะ?

Paimon:เอ๋! รอพวกเราด้วย!

11

留影$HIDDEN

Open step page →
12

留影$HIDDEN

Open step page →
13

ไปที่ Yujing Terrace

Open step page →
Conversation 1 · 57 linesOpen full page →

Ziqiao:อืม ตรงนี้วิวสวยดี พระอาทิตย์กำลังจะตกดินพอดี ท่าเรือ Liyue ในช่วงเวลานี้มีเสน่ห์เฉพาะตัวจริง ๆ

Paimon:ใช่ อีกสักพักทุกคนก็จะปล่อยโคม Xiao กัน วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดของปีเลยล่ะ

Paimon:ผู้คนจะมารวมตัวกับครอบครัวและเพื่อน ๆ เพื่อกินข้าวด้วยกัน พูดคุยกัน และจุดดอกไม้ไฟ พอถึงตอนนั้นท่าเรือ Liyue จะสวยขึ้นไปอีก! อยากไปดูมั้ย?

Ziqiao:ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไรหรอก ให้วันที่น่าเบื่อนี้สิ้นสุดลงแค่นี้ก็พอ

Paimon:วันที่น่าเบื่อ...? คุณ... ไม่ชอบสิ่งที่พบเจอในวันนี้เหรอ?

Ziqiao:ฉันนึกว่าพวกเธอจะให้เซียนลงมาจากสวรรค์ เพื่อแสดงอิทธิฤทธิ์ต่อหน้าผู้คน หรือไม่ก็ช่วยเหลือผู้ที่กำลังเดือดร้อนซะอีก

Ziqiao:หรืออย่างน้อยก็แจกเงินสักหน่อย แบบนั้นถึงจะเรียกว่าความสุข

Ziqiao:น่าเสียดายที่ไม่มีอะไรพวกนี้เลย พวกเราแค่กินข้าว ฟังเรื่องเล่า และดูโคมม้าขาวจำลอง ที่ต่างจากของจริงอย่างสิ้นเชิง... แถมพระอาทิตย์ก็กำลังจะตกดิน

Ziqiao:ช่างเป็นวันที่จืดชืดจริง ๆ

Paimon:ขะ...ขอโทษนะ... ถ้ารู้ว่าคุณชอบอะไรแบบนั้น พวกเราก็คงเตรียมไว้ให้ตั้งแต่แรก!

Paimon:ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของ Zhongli ที่ไม่ยอมบอกความต้องการของลูกค้าให้ชัดเจน!

Ziqiao:สายไปแล้ว เธอคิดเหรอว่า ฉันจะยอมมอบวิญญาณ ที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฉันแล้ว?

Paimon:เอ่อ...

Traveler:อย่าขู่ Paimon ให้กลัวสิ

Ziqiao:หึ นึกแล้วว่าเธอฉลาดกว่า

Paimon:เอ๋?! คุณหลอกให้ฉันกลัวเหรอ?

Ziqiao:แน่นอนอยู่แล้ว ดูเหมือนว่าดินแดนของเทพแห่งหิน จะทำให้ผู้คน "หน้าแข็งทื่อ" มากกว่าเดิมนะ

Paimon:นี่คุณ... แค่ล้อเล่นเหรอ?

Ziqiao:แล้วยังไงล่ะ? ฉันก็แค่อยากคุยเล่นกับพวกเธอ ให้มากขึ้นเท่านั้นเอง

Ziqiao:ฉันเคยเจอมนุษย์มาบ้าง และได้เล่าเรื่องราวให้พวกเขาฟัง ฉันนึกว่ามันจะไม่ถูกจดจำ แต่... ฉันดูถูกพวกเขาเกินไป

Ziqiao:อาจจะเป็นอย่างที่ลอร์ดแห่งหินของพวกเธอบอกไว้ก็ได้ หยกงามจาก Lang-Gan ในอดีต อาจมีอยู่สองสามอัน ที่กลายมาเป็นฐานรากของดินแดนแห่งนี้

Paimon:งั้น... คุณตัดสินใจที่จะช่วยพวกเราใช่มั้ย?

Ziqiao:ใช่ ฉันคิดจะช่วยพวกเธอตั้งนานแล้ว

Traveler:ตั้งแต่เมื่อไหร่?

Ziqiao:ตอนที่เดินเข้ามาในเมืองนี้ ฉันได้เห็นภาพที่น่าสนใจ

Ziqiao:ฉันเห็นคนแบกลังไม้ผ่านตรอกซอกซอย เห็นพ่อค้าเร่กำลังเข็นรถเข็น ที่มีว่าวและโคมไฟแขวนอยู่

Ziqiao:เห็นพ่อครัวทำอาหาร นักเล่าเรื่องที่กำลังถ่ายทอดเรื่องราว นักวรรณกรรมที่กำลังขับขานบทกวี นักรบที่กำลังลาดตระเวน เด็ก ๆ ที่กำลังวิ่งเล่น คนแก่ที่กำลังพักผ่อน ขุนนางที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ และผู้คนที่กำลังมีความสุข...

Ziqiao:พวกเขาบางคนได้พบสิ่งที่ตัวเองรักแล้ว ในขณะที่บางคนยังคงกังวลกับอนาคตอยู่

Ziqiao:แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ควรได้ต้อนรับเทศกาล และแสงอรุณของวันพรุ่งนี้ ภายใต้ระเบียบที่เรียบง่ายแต่เงียบสงบเช่นนี้

Ziqiao:ภาพที่ฉันเคยปรารถนาจะได้เห็นใน Lang-Gan ได้ปรากฏขึ้นที่ท่าเรือ Liyue ในอีกหลายพันปีให้หลัง

Ziqiao:ช่างเป็น... ดินแดนของมนุษย์ที่น่าอัศจรรย์จริง ๆ

Traveler:ขอบคุณนะ

Paimon:ขอบคุณนะ! เซียนม้าขาว!

Ziqiao:ฮ่าฮ่า เซียนอย่างฉัน... ก็แค่คนซ่อนตัวอยู่ในภูเขาเท่านั้นแหละ...

Ziqiao:แต่เมื่อออกจากภูเขานั้น ก็จะสามารถกลับมาเป็นมนุษย์ได้อีกครั้ง

Ziqiao:ดังนั้น ฉันต้องขอบคุณพวกเธอ Traveler กับ Paimon พวกเธอทำให้วันนี้ เป็นวันที่น่าสนใจที่สุดสำหรับฉัน

Ziqiao:เอาละ เอาของที่พวกเธอต้องการไปได้เลย

Paimon:ตอนนี้เลยเหรอ? พวกเรา... คุณ... จะรอ Zhongli ก่อนมั้ย?

Ziqiao:ไม่จำเป็นหรอก

Ziqiao:ทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนแปลงและมีจุดจบ แต่เราจะได้พบกันอีก

Ziqiao:จงอย่ากลัวว่าชีวิตคือการจากลา

Paimon:เธอ... ไปแล้วเหรอ?

Zhongli:ใช่ เดิมทีเทพอสุภะเกิดจากพลังงานลบ ที่อยู่ระหว่างอวัยวะภายใน จึงไม่อาจอยู่บนโลกได้นาน หากไม่ใช่เพราะวิญญาณของ Zibai ที่สิงอยู่ ก็คงสลายไปนานแล้ว

Zhongli:ตอนนี้วิญญาณได้ออกจากร่างแล้ว จึงต้องตัดขาดจากโลกมนุษย์

Paimon:Zhongli! คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่?

Zhongli:สักพักแล้ว

Paimon:ฉันนึกว่าคุณจะอยากบอกลาซะอีก...

Zhongli:แม้หินผาจะไม่เคลื่อนไหว แต่สายน้ำก็สามารถกัดเซาะเหลี่ยมสันของมันได้ ร่องรอยที่ผู้ปกครองแห่งกาลเวลาทิ้งไว้บนร่างของหล่อน ฉันจะเผชิญหน้ากับมันด้วยความระมัดระวัง

Traveler:คุณแค่บอกลาไม่เก่งมากกว่ามั้ง

Zhongli:...

Zhongli:แม้ต้องจากลา แต่เราจะได้พบกันอีก

Paimon:จริงเหรอ? เมื่อไหร่กันล่ะ?

Zhongli:อาจจะอีกหลายปีข้างหน้า

Zhongli:หรือไม่ก็อาจจะคืนนี้ในเทศกาล Lantern Rite

Paimon:คุณหมายความว่า... ถ้าเซียนม้าขาวฟื้นคืนชีพ เธอจะยังมีความทรงจำของสามเทพอสุภะอยู่ และยังจำพวกเราได้งั้นเหรอ?

Zhongli:เราจะได้รู้คำตอบในเร็ว ๆ นี้

Zhongli:เทศกาล Lantern Rite กำลังจะเริ่มแล้ว

14

ฉลองเทศกาล Lantern Rite

Open step page →
Conversation 1 · 53 linesOpen full page →

Paimon:เราทำสำเร็จเหรอ?! นั่นคือเซียนม้าขาวตัวจริงเหรอ?!

???:...

???:ที่นี่... คือที่ไหน?

Zhongli:ที่นี่คือ Liyue

???:Liyue? แ〔Li〕ก้วไพฑูรย์ในศิลา... จัน〔Yue〕ทรากลางเมฆา...

???:แล้วพวกเธอเป็นใคร?

Paimon:แย่แล้ว! ดูเหมือนเธอจะจำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไม่ได้เลย...

???:แล้วโคมไฟที่ลอยเต็มท้องฟ้านี่คืออะไร...?

Zhongli:ขอให้ความสุขและโชคดีจงมีแก่ทุกคน และขอส่งความปรารถนาดี ในวันอันแสนพิเศษนี้

???:นี่วันเกิดใคร?

Zhongli:Zibai เพื่อนของฉัน

???:...Zibai?

Paimon:Zibai ก็คือคุณนั่นแหละ! จำไม่ได้เหรอ?

???:ฉันเหรอ...?

Zibai:อ๋อ ใช่... ฉันคือผู้ส่งสารแห่งวังจันทรา... ชื่อของฉันคือ... Zibai

Zibai:งั้นคุณ... ก็คือ...

Zibai:คุณคือ... ดวงดาวแห่งสวรรค์ ลอร์ดแห่งหินคนนั้น...

Zhongli:หลายปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน สหาย Zibai ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

Zibai:กลับบ้าน...?

Zibai:แต่ทำไมที่ที่เรียกว่า Liyue แห่งนี้ถึงได้รู้สึกทั้งแปลกตาและคุ้นเคย...?

Traveler:งั้นคุณจำพวกเราได้มั้ย?

Zibai:พวกเธอ...? เธอคือ... อ๋อ... ฉันนึกออกแล้ว

Zibai:เธอคือเจ้าหนูวูซูที่มาขอลูกศิษย์/สาวน้อยนักล่าสมบัติที่อาหารเป็นพิษเพราะกินปลา

Zibai:เรื่องรับลูกศิษย์ราบรื่นดีมั้ยล่ะ? ได้ลูกศิษย์เยอะหรือยัง?/หาสมบัติไปถึงไหนแล้ว? ประสบความสำเร็จรึยังล่ะ?

Paimon:เฮ้ ๆ! จำผิดแล้ว! นั่นมัน Gaming ต่างหาก/Lu Xiangxiang ต่างหาก! แล้วเธอก็ไม่ได้อาหารเป็นพิษด้วย...

Zibai:หืม? ไม่ใช่เหรอ... อ๊ะ! เธอคือเจ้าเด็กหัวทอง/ยัยเด็กหัวทองไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ที่เอาแต่ขัดขวางฉัน...

Zibai:กล้าดียังไง...

Zibai:ถึงมาเป็นผู้นำทางให้ฉัน?

Zibai:อ๊ะ นี่มันผู้นำทางทั้งสองของฉันนี่นา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

Paimon:เอ่อ... ถึงจะจำไม่ผิดก็เถอะ แต่รู้สึกแปลก ๆ แฮะ... เหมือนถูกยัด Slime เข้าไปในหัวเลย!

Zhongli:อาจเป็นเพราะวิญญาณเพิ่งมารวมตัวกัน จิตใจยังสับสน สติจึงยังไม่ฟื้นเต็มที่

Paimon:หือ? หมายความว่ายังไม่ตื่นเต็มที่ สติอีกครึ่งหนึ่งยังอยู่ในความฝันเหรอ?

Traveler:ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะฟื้นตัวเต็มที่?

Zhongli:อาจจะหลายวัน หรือหลายปี ฉันก็บอกไม่ได้เหมือนกัน

Paimon:หลายปี?!

Zhongli:เมื่อเข้าสู่ความฝัน ก็ยากที่จะวัดด้วยเวลาของโลกมนุษย์

Paimon:เอาเถอะ... อย่างน้อยที่อยู่ตรงหน้าเราในตอนนี้ ก็คือเซียนม้าขาวที่สมบูรณ์ แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ใช่มั้ย?

Zhongli:อืม ไม่ต้องคิดมาก ที่เหลือก็แค่รอเวลา

Zibai:อ๊ะ มนุษย์พวกนั้นกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?

Paimon:ทุกคนกำลังฉลองเทศกาล Lantern Rite กันอยู่! ที่อยู่บนท้องฟ้าพวกนั้นคือโคม Xiao ปีนี้โคมแต่ละอัน จะมีความปรารถนาเล็ก ๆ อยู่ด้วย

Zibai:เทศกาล Lantern Rite...? งั้น... ฉันขอเข้าร่วมด้วยได้มั้ย?

Paimon:แน่นอน! ที่พวกเรายุ่งกันมาหลายวัน ก็เพื่อสิ่งนี้แหละ!

Paimon:Traveler เราพาเซียนม้าขาวไปเดินเที่ยวเทศกาล Lantern Rite กันดีมั้ย?

Paimon:ถ้าได้เจอเพื่อนใหม่หน้าเก่า อาจช่วยให้ฟื้นตัวได้เร็วขึ้น

Traveler:ไม่มีปัญหา

Paimon:Zhongli คุณไม่มีธุระอะไรอย่างอื่นแล้วสินะ? ไปด้วยกันกับเรามั้ย?

Zhongli:ก็ไม่เลวเหมือนกัน

Paimon:จริงสิ เซียนม้าขาว อย่าลืมทักทายทุกคนด้วยนะ ปกติพวกเราจะพูดว่า "สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite!"

Zibai:สุขสันต์... เทศกาล Lantern Rite?

Traveler:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite

Zibai:อื้ม สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ

Paimon:ฮิฮิ งั้นเราไปกันเถอะ!

Zhongli:เทศกาล Lantern Rite ขอให้ดวงจันทร์สว่างไสว การเฉลิมฉลองจงมีแก่โลก ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 1705252208
สดุดีจันทราใต้แสงโคม ฉากที่ 3
สดุดีจันทราใต้แสงโคม ฉากที่ 3

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1705252208
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ณ แดนโลกา
ณ แดนโลกา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/3466757418

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_SeaLamp
Chapter iconchapterIcon199 × 194 · 15 KBUI_ChapterIcon_SeaLampResource name

Properties

8

chapter10270

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/409
id
10270
cityId
2
groupId
10268
questType
EQ
endQuestId
4022408
chapterIcon
UI_ChapterIcon_SeaLamp
beginQuestId
4022401
chapterCategory
event