สำรวจซากอดีตกาล: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/256169320
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ขอดูแผนที่ก่อนนะ... น่าจะอยู่แถว ๆ นี้แหละ...
Paimon:จะว่าไป ก่อนหน้านี้ยังไม่รู้สึกอะไรเลยแท้ ๆ แต่พอเข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้น หัวใจฉันก็เต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ...
Traveler:แบบนี้สินะที่เรียกว่ายิ่งใกล้บ้าน ยิ่งหวั่นใจ
Paimon:รู้สึกว่าคำพูดนั้นจะไม่ได้ใช้กับสถานการณ์แบบนี้นะ?
Paimon:ดูสิ พวก Tighnari นี่นา! ทุกคนมาถึงเร็วจัง
Traveler:คงเดินทางตอนกลางคืนละมั้ง
Paimon:ใช่ คนทั่วไปทนอุณหภูมิในทะเลทรายได้ไม่นานนัก การเดินทางตอนกลางคืนเป็นความคิดที่ถูกต้อง
Paimon:ฮาย พวกเรามาถึงแล้ว!
Tighnari:อ๊ะ! ตรงเวลาดีนะ
Traveler:คุณดูไม่เหนื่อยเลยนะ
Tighnari:อืม ตอนนี้ยังไม่ร้อนเท่าไหร่ และฉันก็ได้รับน้ำเพียงพอด้วย ไม่ต้องห่วง
Sethos:งั้นตามที่คุณ Layla บอก ก็เหลือแค่สองคนสุดท้าย
Traveler:แล้ว Djer ล่ะ ไม่ไปด้วยกันเหรอ?
Sethos:Djer จะอยู่ที่นี่ ถ้าผ่านไปสักพักแล้วเรายังไม่กลับมา เขาจะรับหน้าที่นำทีมช่วยเหลือไปทำการค้นหา
Djer:ไว้ใจฉันได้เลย
Paimon:โอ้! รอบคอบดีแฮะ
Tighnari:เราได้แจ้งให้คุณ Cyrus ทราบแล้ว ช่วงนี้เขาอยู่ที่หมู่บ้าน Aaru ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็ไปหาเขาได้เลย
Paimon:ฮิ ๆ มีเพื่อนร่วมทีมที่พึ่งพาได้แบบนี้ ฉันก็ไม่รู้สึกกังวลแล้ว
Traveler:Layla ล่ะ? หลับสบายมั้ย?
Layla:อืม นอนเต็มอิ่มเลย
Layla:เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อน อาจารย์ที่ปรึกษาจึงให้ฉันหยุดพักผ่อนเป็นกรณีพิเศษ แล้วค่อยคิดเรื่องหัวข้อวิจัย
Paimon:เอ๋? แล้วอาจารย์ที่ปรึกษารู้เรื่องที่เธอมาสำรวจทะเลทรายมั้ย?
Layla:อืม ตอนแรกเขาคิดจะห้ามฉัน แต่พอรู้ว่ามีเจ้าหน้าที่มหามาตรามาด้วย ถึงได้ยอมให้ฉันมา
Paimon:นายนี่พึ่งพาได้จริง ๆ Cyno
Cyno:อืม...
Paimon:เป็นอะไรไป Cyno? ทำไมถึงไม่พูดไม่จาเลยล่ะ อารมณ์ไม่ดีเหรอ?
Cyno:เปล่า
Cyno:คนที่ถนัดในการใช้ภาษาก็เป็นผู้ฟังที่ดีเช่นกัน ฉันกำลังตั้งใจฟังสิ่งที่พวกเธอพูด และไตร่ตรอง...
Tighnari:อ๊ะ! Alhaitham! Kaveh! ทางนี้!
Cyno:ให้ตายเถอะ... คนกำลังจะพูดเรื่องสำคัญแท้ ๆ...
Sethos:เอาเถอะ ๆ ยังมีโอกาสน่า
Sethos:ในที่สุดเสมียนกับสถาปนิกชื่อดังก็มาถึงสักที สวัสดี
Kaveh:ไม่ขนาดนั้นหรอก...
Kaveh:อีกอย่าง ทำไมถึงมีแต่ฉันที่โด่งดังล่ะ? คนคนนี้ก็มีชื่อเสียงพอ ๆ กับ Cyno, Dehya และ Nilou ไม่ใช่เหรอ?
Alhaitham:นายดังกว่าอยู่แล้ว พนักงานธรรมดา ๆ ของสถาบันจะเทียบได้ยังไง?
Kaveh:เลิกเสแสร้งได้แล้ว นายมีสิทธิ์ในการพูดจะตายไป คราวก่อนยังยืมหนังสือดี ๆ เล่มใหม่จากวังแห่งปัญญามาได้อยู่เลยไม่ใช่เหรอ?
Alhaitham:ก็แค่ยืมหนังสือเอง พนักงานคนไหนก็ทำได้
Kaveh:เฮ้อ ฉันจะไม่รู้ได้ยังไง? คำพูดก็เป็นแค่คำพูด คงเพราะเห็นแก่หน้าเสมียนแน่ ๆ
Alhaitham:งั้นก็แจ้งท่านหญิงน้อย Kusanali สิว่ามีคนไม่พอใจการแบ่งหน้าที่ของสถาบัน
Kaveh:เฮ้ ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นสักหน่อย
Sethos:ฮ่าฮ่า ทั้งสองยังเถียงกันได้น่าประทับใจเหมือนเดิมเลยนะ
Mehrak:ปิ๊บปุ้ง! ปิ๊บปุ้ง!
Sethos:แกก็ด้วย Mehrak! ดูเหมือนว่าผู้ช่วยของ Kaveh จะกระตือรือร้นมากนะ
Sethos:เวลาไม่คอยท่า เราไม่รู้ว่าจะมีอะไรรออยู่ รีบลงมือเถอะ
Sethos:จะปล่อยให้เธอไปคนเดียวได้ยังไง
Sethos:Djer! นี่คือทางเข้าสินะ?
Djer:ใช่แล้ว!
Sethos:โอเค ถ้าพร้อมแล้วก็เริ่มกันเลย
Paimon:ถุย ๆ! แค่ก ทรายเต็มปากเลย... ที่แท้ในทรายดูดก็เป็นแบบนี้นี่เอง...
Tighnari:ไม่... ถ้าตกลงไปในทรายดูดจริง ๆ จะหายใจลำบาก แต่ความรู้สึกแบบนี้... มันเหมือนกับว่าเรามุดผ่านทราย มาโผล่ที่ไหนสักแห่งมากกว่า
Cyno:อืม ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
Sethos:ฮ่าฮ่า แสดงว่า Paimon แค่เผลอกินทรายเข้าไปสินะ?
Paimon:อย่าหัวเราะสิ ฉันไม่เชื่อหรอกว่ามีแค่ฉันคนเดียว...
Kaveh:ถุย ๆ!
Paimon:เห็นมั้ย!
Alhaitham:หึ
Kaveh:หัวเราะอะไร! ในรองเท้านายก็ต้องมีทรายเหมือนกันแน่ ๆ...
Traveler:(ที่นี่... ดูคุ้น ๆ แฮะ...)
Traveler:(ดูเหมือนทุกคนจะไม่เป็นไร ไปต่อดีกว่า)
Traveler:(ตามที่ Layla อีกคนบอก แถวนี้น่าจะมีประตูที่มีอุปกรณ์แปลก ๆ อยู่ข้างหน้าด้วย... เจอแล้ว)
Traveler:(แต่ประตูปิดอยู่ แถมอุปกรณ์... ก็ดูเหมือนจะไม่มีพลังงานเหลือ? งั้นก็คงใช้งานไม่ได้แล้ว)
Traveler:(ก็ดี แบบนี้จะได้ไม่ติดกับดักเดิม ๆ ต้องเตือนทุกคนว่าอย่าแตะต้องของมั่วซั่ว)
Kaveh:อืม แน่นอนอยู่แล้ว
Sethos:เรื่องนั้นเราเข้าใจ แต่ดูสิ...
Sethos:ถ้าจะไปต่อก็ต้องผ่านประตูที่ล็อกอยู่บานนี้
Paimon:อ๊ะ ได้เวลาตามหากุญแจอีกแล้วเหรอ?
Paimon:จากประสบการณ์การผจญภัยของฉันกับ Traveler เราต้องหาเจอในเวลาอันสั้นแน่
Kaveh:Mehrak... ที่นี่คงไม่ใช่บ้านเกิดของแกจริง ๆ หรอกนะ?
Mehrak:ปี๊บปุ๊ง?
Paimon:ฮิฮิ ถึงจะไม่เข้าใจว่า Mehrak ต้องการจะสื่ออะไร แต่น้ำเสียงของมันฟังดูมีความสุขนะ
Alhaitham:สิ่งมีชีวิตจักรกลก็คิดถึงบ้านเกิดเหมือนกัน นี่ถือเป็นการค้นพบใหม่เลย
Paimon:ในเมื่อมี Mehrak คอยนำทาง งั้นก็น่าจะปลอดภัยแหละมั้ง?
Mehrak:ปิ๊บปุ้ง!
Paimon:แย่แล้ว! ตำแหน่งสุดยอดไกด์นำทางของฉัน คงไม่โดนกระเป๋าถือจักรกลแย่งไปหรอกนะ...
Paimon:ฮือฮือ... ซึ้งใจจัง แต่ไม่รู้ทำไมถึงเศร้าหนักกว่าเดิม...
Sethos:ทุกคน ข่าวดี จนถึงตอนนี้ เรายังไม่พบผลข้างเคียงอะไรเลย
Sethos:แต่...
Layla:ตรงนี้มี... ประตูสามบาน...
Cyno:จะแยกกันลงมือเหรอ?
Cyno:อ๊ะ ขอบอกไว้ก่อนว่า "แยกกันลงมือ" ในที่นี้ไม่ได้มีความหมายไม่ดี
Tighnari:อืม เข้าใจแล้ว
Sethos:อืม ถ้าเห็นท่าไม่ดีก็รีบกลับมาทางเดิมทันทีนะ
Paimon:โอ้ ๆ... ฟังดูน่าตื่นเต้นแฮะ...
Paimon:งั้นเราจะแบ่งกลุ่มกันยังไงดีล่ะ?
Paimon:ฉันจะอยู่ทีมเดียวกับ Traveler!
หลังจากหารือกันสั้น ๆ ทุกคนก็แบ่งกลุ่มและกำหนดเส้นทางการสำรวจของแต่ละทีม
Mehrak เนื้อหอมตามคาด แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจให้มันติดตาม... ไม่สิ ให้มันนำทางเจ้าของของมัน
Tighnari:ห้องที่ใหญ่ขนาดนี้... ไม่รู้ว่าเอาไว้ใช้ทำอะไร...
Cyno:โอ้
Tighnari:เป็นอะไรไป?
Cyno:ดูเหมือนจะเหยียบโดนอะไรบางอย่าง... แผ่นหินงั้นเหรอ?
Tighnari:ดูเหมือนจะมีลวดลายอยู่บนแผ่นหิน... แต่มีฝุ่นเกาะจนมองไม่ชัด
Tighnari:เอ๋? ดูสิ รูปร่างของมันตรงกับรอยบนพื้นตรงนั้นเลย
Cyno:ลองเอาไปวางดูเถอะ
Sethos:ตรงกันจริง ๆ ด้วย หมายความว่าเราต้องหาแผ่นหินที่แตกอีกสามอันที่คล้ายกัน
Tighnari:งั้นเราไปหาด้วยกันเถอะ แต่ระวังฝีก้าวด้วยนะ
Tighnari:เหลือแค่ชิ้นสุดท้ายแล้ว...
???:เมี้ยว...
Tighnari:!
Tighnari:ดูสิ แมวนี่นา... หรือว่าจะเป็นตัวที่ Djer พูดถึง?
Cyno:ไม่ต้องระวังขนาดนั้นหรอก ดูเหมือนมันจะไม่กลัวคน
Sethos:แถมดูเหมือนอยากจะให้พวกเราตามไปอีกต่างหาก
Cyno:เจอชิ้นสุดท้ายแล้ว ขอบใจนะ เจ้าเหมียว
Tighnari:พอได้ยินนายพูดคำว่า "เจ้าเหมียว" แล้วรู้สึกแปลก ๆ แฮะ
Cyno:งั้นนายคงไม่เคยได้ยินว่าอาจารย์คุยกับมะเขือเทศยังไง
Tighnari:เอาละ เท่านี้ก็เรียบร้อย ต่อไปก็หาวิธีกำจัดฝุ่นพวกนี้
Cyno:ดูสิ! กลไกมหามนตรา!
Sethos:บอกมาตามตรงเถอะ นายรอวันนี้มานานแล้วใช่มั้ย?
Tighnari:มาเปิดใช้งานกลไกกันก่อนดีกว่า...
Sethos:ได้ผลจริง ๆ ด้วย
Sethos:มีรูปสลักอยู่ด้วย มันคือรูปของ...
Cyno:Hermanubis ทั้งสาม?
Tighnari:ไม่ใช่มั้ง หูไม่ได้ตั้งตรง
Cyno:จริงด้วย หมวกฉันเท่กว่าตั้งเยอะ
Tighnari:แกะ นกกุลา แล้วก็จระเข้...
Cyno:สมกับที่เป็นนักพฤกษศาสตร์ รู้จักสัตว์ดีจริง ๆ
Tighnari:ขอบคุณที่เชื่อใจ
Tighnari:แต่ที่ฉันอยากพูดคือ ทั้งสามดูคล้ายกับเสาทั้งเจ็ดของราชา Deshret ที่นายเคยพูดถึง
Sethos:ใช่ ทั้งสามเป็นเพื่อนร่วมงานเก่าของพวกเรา
Tighnari:ใครนะ?
Cyno:พวกเรา?
Sethos:ฮ่าฮ่า ล้อเล่นน่ะ ฉันหมายถึง ทั้งสามเป็นเพื่อนร่วมงานของ Hermanubis ในตอนนั้น
Sethos:ที่อยู่ตรงกลางคือหัวหน้าเสนาบดีทั้งปวง ราชาแห่งแกะ Heryshaf เป็นมหาเสนาบดีที่เทพอสูร Amun ไว้วางใจมากที่สุด
Sethos:บันทึกระบุว่าเขาเป็นอุปราชแห่งทะเลทราย และเป็นหัวหน้าของเสาทั้งเจ็ดของราชา Deshret
Cyno:เก่งกว่า Hermanubis อีกเหรอเนี่ย... "แกะรอยกันมา" งั้นสินะ...
Sethos:...
Cyno:ขอโทษที มันอดไม่ไหวน่ะ
Tighnari:...คิก
Tighnari:อะแฮ่ม... บอกตามตรง มุกนี้ไม่เลว
Cyno:จริงเหรอ? ฉันยังมีมุกแบบนี้อีกเยอะ...
Sethos:อ๊ะ พูดถึงไหนแล้วนะ?
Sethos:ส่วนคนนี้คือหัวหน้าแห่งแม่ทัพทั้งปวง ราชาแห่งจระเข้ Sobek ความหมายตามชื่อ เขาเป็นแม่ทัพผู้กล้าหาญ ที่มีอำนาจเหนืออาวุธสงครามทั้งหมด
Sethos:และคนสุดท้ายคือหัวหน้าเลขาธิการทั้งปวง ราชาแห่งนกกุลา Thoth
Cyno:ความจำไม่เลว เทียบได้กับความสามารถในการจำการ์ดของฉันเลย
Tighnari:เลขา... คงไม่ได้คอยดูแลเอกสารเหมือน Alhaitham หรอกนะ?
Sethos:Alhaitham มีหน้าที่แค่ดูแลเอกสารเหรอ? เสมียนของสถาบันว่างขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ?
Tighnari:เท่าที่ฉันได้ยินมาจากเพื่อนของเขา เขาไม่ค่อยยุ่งจริง ๆ นั่นแหละ
Sethos:ฉันไม่รู้สถานการณ์ของสถาบัน แต่ราชาแห่งนกกุลา ต้องไม่ใช่แค่ผู้ดูแลห้องเก็บเอกสารแน่
Sethos:ตามบันทึกของวิหารแห่งความเงียบงัน เขาเป็นตัวแทนของด้านที่ฉลาดที่สุดของราชา Deshret ได้คิดค้นอักษรทะเลทราย และเวทมนตร์ตามคำสั่งของราชา
Tighnari:เป็นคนที่น่าทึ่งจริง ๆ
Cyno:หรือจะบอกว่าเป็นสัตว์ก็ได้
Tighnari:...แต่ทำไมในนี้ถึงมีแค่พวกเขาสามคนล่ะ? ไม่มีเพื่อนร่วมงานคนอื่นแล้วเหรอ?
Sethos:เพราะ... พวกเขาสามคนมีความสัมพันธ์ที่ดี?
Cyno:เหมือนเราสามคนน่ะเหรอ?
Sethos:เป็นความคิดที่ดี น่าจะหาใครสักคนมาสลักพวกเราไว้บนแผ่นหินเป็นที่ระลึกนะ
Tighnari:แค่ถ่ายรูปก็พอแล้วมั้ง
Tighnari:เลิกเล่นได้แล้ว ดูสิ ที่มุมของแผ่นหินมีตัวอักษรเล็ก ๆ สลัก อยู่ใช่มั้ย?
Sethos:เอ๋ จริงด้วย... แถมยังเป็นอักษรโบราณของทะเลทรายด้วย
Cyno:ดูเหมือนว่าราชาแห่งนกกุลาจะทิ้งการบ้านไว้ให้นายนะ
Sethos:รอเดี๋ยวนะ ฉันจะลองแปลดู...
Sethos:"...เหล่าเสนาบดีไร้คุณธรรม เหล่าเลขาไร้สติปัญญา เหล่าแม่ทัพไร้ศีลธรรม..."
Sethos:"...จุดจบของข้าหาใช่จุดจบของมนุษย์ไม่..."
Sethos:"...ขอมอบ... ความเป็นนิรันดร์〔Aaru〕ของอีกฟากฝั่ง"
Sethos:ไม่จริงมั้ง พวกเขาเข้าไปใน Aaru แล้วเหรอ?
Cyno:ฟังดูเหมือนไม่ได้เป็นการสมัครใจนะ
Sethos:"ความเป็นนิรันดร์ของอีกฟากฝั่ง"... ว่ากันว่า เป็นดินแดนแห่งความฝันอันสูงสุดของชาวทะเลทรายทุกคน แต่ถ้ามีสถานที่แบบนั้นจริง ๆ งั้นมันก็เป็นเหมือนคุกที่ไม่มีวันได้ออกมาน่ะสิ
Tighnari:อืม และถ้าดูจากเนื้อหาที่เขียน เห็นได้ชัดว่าราชา Deshret ไม่ค่อยพอใจกับสามคนนี้
Tighnari:งั้นคำว่า "ขอมอบ" ในที่นี้... ฟังดูเหมือนรางวัลและการลงโทษจากราชามากกว่า
Cyno:จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกว่า "แกะ" ไม่ได้อยาก "ตามรอย" ขนาดนั้นแล้วล่ะ
Tighnari:หืม... พอเล่นมุกเดิมซ้ำแล้ว ความตลกหายไปเยอะเลยแฮะ
Cyno:เป็นไปได้ยังไง?!
Sethos:...
Sethos:ดูเหมือนว่าบนแผ่นหินจะมีแค่นี้ ไปกันต่อดีมั้ย?
Tighnari:โอเค ต้องเร่งมือหน่อย
Kaveh:เอ๋ Mehrak หยุดแล้ว
Kaveh:เป็นอะไรไป เจออะไรงั้นเหรอ?
Alhaitham:มีบางอย่างถูกทรายปกคลุมอยู่
Kaveh:เอาล่ะ มาช่วยกันหน่อย...
Kaveh:อ๊ะ แผ่นหินนี่นา! ทำได้ดีมาก Mehrak!
Mehrak:ปิ๊บปุ้ง ปิ๊บปุ้ง!
Alhaitham:ขอฉันดูหน่อย
Kaveh:หืม... ดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของภาพอะไรบางอย่างนะ น่าจะเอาไปวางตรงนั้นได้?
Alhaitham:งั้นก็ต้องยังมีชิ้นส่วนอื่น ๆ ที่เอามาประกอบเข้าด้วยกันได้
Kaveh:เรามาหาด้วยกันเถอะ... เฮ้ ทำไมจู่ ๆ ถึงนั่งลงล่ะ!
Alhaitham:หืม ฉันนึกว่า Mehrak จะช่วยซะอีก
Kaveh:นี่นายเข้าใจคำว่า "ช่วย" หรือเปล่า? หรือคิดจะนั่งเฉย ๆ แล้วปล่อยให้ Mehrak ออกแรงคนเดียว?
Alhaitham:ฉันว่านายทำไม่ได้หรอก
Kaveh:ใช่
Alhaitham:แต่ฉันทำได้
Kaveh:นาย... ฉัน...!
Mehrak:ปิ๊บปุ้ง!
Alhaitham:เห็นมั้ย
Kaveh:บ้าชะมัด ความทรงจำตอนที่ร่วมงานกับเจ้านี่ย้อนกลับมาแล้ว...
Alhaitham:ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพสักเท่าไหร่นะ
Alhaitham:ชิ้นนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง ที่เหลือก็ฝากพวกนายด้วย
Kaveh:ดูเหมือนจะครบแล้ว เอามาประกอบเข้าด้วยกันได้พอดี
Kaveh:แต่มองไม่ค่อยชัดเลยว่ามีอะไรอยู่บนนี้...
Alhaitham:หันหลัง
Kaveh:หา?
Alhaitham:ดูสิ
Kaveh:อ๊ะ! อันนี้ฉันเคยเห็น มันสามารถสร้างลมแรงได้ เหมาะสำหรับใช้เป่าแผ่นหินให้สะอาด
Kaveh:งั้นพวกเรา... เฮ้!
Alhaitham:ไม่ต้องห่วงฉัน ฉันนั่งตรงนี้ไม่โดนลม
Kaveh:งั้นก็นั่งใกล้ ๆ เลยสิ มันจะได้พัดนายกลับไปที่เมือง Sumeru
Kaveh:เรียบร้อย!
Kaveh:แต่... ทำไมแมวที่อยู่บนนี้ถึงตัวใหญ่ขนาดนี้?
Kaveh:แถมยังมีมงกุฎที่แตกหักนี่ด้วย ดูเหมือนจะบันทึกเรื่องราวอะไรเอาไว้...
Alhaitham:ดูสิ มีตัวอักษรด้วย
Alhaitham:"...ราชาแห่งนกกุลาตอบรับชนชั้นสูงผู้อ่อนเยาว์... และมอบสติปัญญาที่เขาปรารถนา..."
Alhaitham:"...แต่ในที่สุดมงกุฎอันบอบบาง ก็ถูกทำลายด้วยคำโกหก..."
Alhaitham:"...ขอทิ้งชื่อ ...Goudarz เอาไว้"
Kaveh:Goudarz? ฉันจำได้ว่าเคยเห็นชื่อนี้ ในหนังสือประวัติศาสตร์สักเล่ม
Kaveh:เขาเป็นชนชั้นสูงผู้อ่อนเยาว์ที่ตั้งใจจะกอบกู้อาณาจักร และยังเป็นราชาที่รวมทะเลทรายเป็นหนึ่งด้วย...
Alhaitham:อืม แต่วิธีของเขาไม่ค่อยโปร่งใสสักเท่าไหร่
Alhaitham:ในระหว่างการปกครองอันยาวนาน เขาทรยศต่อญาติพี่น้องและชนชั้นสูงที่สนับสนุนตน กว่าจะสำนึกได้ก็ตอนที่ถูกศัตรูต้อนจนมุม
Alhaitham:แต่มันสายเกินไปแล้ว
Kaveh:รู้สึกอย่างกับว่าในประวัติศาสตร์ เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นหลายครั้ง...
Alhaitham:เป็นเรื่องปกติ คนเราทำผิดพลาดแบบเดียวกันได้
Kaveh:...
Kaveh:ตรงนี้เขียนถึงราชาแห่งนกกุลา แต่ในภาพกลับเป็นแมว หรือว่า...
Alhaitham:ดูเหมือนแผ่นหินก้อนนี้ จะถ่ายทอดเรื่องราวในประวัติศาสตร์อย่างตรงไปตรงมานะ
Alhaitham:แมวตัวนี้คงเป็นตัวแทน หรือไม่ก็ร่างอวตารของราชาแห่งนกกุลา
Alhaitham:บันทึกโบราณมักใช้วิธีพรรณนาเกินจริง เพื่อแสดงให้เห็นถึงการมีอยู่ของผู้ที่มีสถานะสูงกว่า
Alhaitham:อีกอย่าง คงยังจำได้สินะว่า Layla กับ Djer ได้ยินเสียงร้องของแมวตอนที่กำลังหนี
Kaveh:นายหมายความว่า ราชาแห่งนกกุลา ซึ่งเป็นหนึ่งในเสาทั้งเจ็ดของราชา Deshret ในตำนาน อยู่ที่นี่ และยังคงช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อนงั้นเหรอ?
Alhaitham:ก็อาจเป็นไปได้... หืม?
???:เมี้ยว...
Kaveh:มีแมวจริง ๆ ด้วย?!
Mehrak:ปิ๊บปุ้ง!
Kaveh:อ๊ะ! Mehrak ไล่ตามแมวไปแล้ว!
Alhaitham:ดูเหมือนมันกำลังนำทางเรา รีบตามไปเถอะ
Kaveh:โอเค!
Kaveh:แมว... หายไปแล้ว...?
Alhaitham:แต่มันพา Mehrak มาเจอสิ่งนี้ มาดูสิ
Kaveh:โอ้...
Kaveh:นี่มัน... แผ่นหินที่ดูคล้ายกับอันเมื่อกี้...
Kaveh:...
Kaveh:ก็ได้ ๆ นายพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวจะเหนื่อยซะก่อน!
Kaveh:คล้ายกับภาพก่อนหน้านี้เลย...
Alhaitham:เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องราวอีกเรื่อง
Alhaitham:"...ราชาแห่งนกกุลาตอบรับนักระบำผู้มีเลือดของญิน และมอบสติปัญญาที่เธอปรารถนา..."
Alhaitham:"...ทว่าศัตรูต้องการฆ่าคนใกล้ชิดของเธอ... พิษงูคือจุดจบที่เธอเลือก..."
Alhaitham:"...ขอทิ้งชื่อ ...Makhaira เอาไว้"
Kaveh:คณิกาแห่งภัยพิบัติ?
Alhaitham:เคยได้ยินเหรอ?
Kaveh:แน่นอน ฉันไม่ได้แค่วาดรูปเป็นอย่างเดียวสักหน่อย ในวิทยานิพนธ์หลายฉบับ ที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยทะเลทราย ต่างก็กล่าวถึงเธอ
Kaveh:ฉันจำได้ว่า เธอถูกมอบเป็นเครื่องบรรณาการ แก่กษัตริย์แห่งเมือง Gurabad และต่อมาเธอก็สบโอกาสสังหารเขา
Kaveh:หลังจากแก้แค้นสำเร็จ เธอก็ขึ้นเป็นราชินีเป็นเวลานาน... จนกระทั่งสวรรคตในศึกชิงอำนาจ
Alhaitham:อืม ข้อมูลตรงกับที่ฉันเคยอ่าน แต่ดูเหมือนราชินีองค์นี้ จะมีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับราชาแห่งนกกุลา
Kaveh:การ "มอบสติปัญญา" ก็น่าคิดเหมือนกัน ถ้าดูจากชีวิตของ Goudarz กับ Makhaira นี่อาจไม่ใช่เรื่องที่ดี
Kaveh:แต่ถ้าแมวที่คอยนำทางเราเกี่ยวข้องกับราชาแห่งนกกุลาจริง ๆ งั้นมันก็ดูไม่มีพิษมีภัยนะ...
Alhaitham:มนุษย์นั้นซับซ้อน ผู้รับใช้พระเจ้าก็เช่นกัน ไม่ว่าพวกเขาจะมีสติปัญญา หรือมีอำนาจมากแค่ไหนก็ตาม
Alhaitham:เก็บความเห็นไว้แล้วไปกันต่อเถอะ
Paimon:ว่าแต่ Layla ทั้ง ๆ ที่กลับมาเยือนที่เก่า แต่ความทรงจำที่หายไป ก็ยังไม่กลับคืนมาเหรอ?
Layla:ขอโทษนะ...
Layla:บอกตามตรง แค่ได้อยู่ที่นี่ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่สำหรับฉันแล้ว
Layla:ฉันมักจะเอาแต่สังเกตดวงดาวบนท้องฟ้า จึงไม่ค่อยมีโอกาสได้เข้าไปสำรวจในโบราณสถาน
Paimon:อ๊ะ งั้นดูเหมือนว่า ฉันจะเป็นรุ่นพี่ได้แล้วสินะ! Layla อยู่ใกล้ ๆ ฉันกับ Traveler เอาไว้นะ!
Layla:อื้อ!
Layla:เพดานสูงจัง...
Paimon:ทั้ง ๆ ที่ห้องใหญ่ขนาดนี้ แต่กลับไม่มีร่องรอยการอยู่อาศัยเลย
Paimon:ชีวิตคนสมัยก่อนคงน่าเบื่อน่าดู วัน ๆ ได้แต่มองเพดาน
Layla:พูดถึงเรื่องนี้ ได้ยินมาว่าเมื่อก่อน เคยมีคนเคยวาดแผนผังดวงดาวไว้บนเพดานโค้ง
Layla:และเพื่อให้สังเกตการโคจรของดวงดาวได้ดียิ่งขึ้น หลังคาจึงถูกสร้างให้เป็นแบบโปร่งใส
Layla:ดีจัง แค่นอนอยู่บ้านก็ดูดาวได้...
Layla:อ๊ะ ดูสิ ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่ข้างบนด้วย...?
Traveler:Paimon ลองบินขึ้นไปดูหน่อย
Paimon:หือ? ...จริงสิ ฉันบินได้นี่นา!
Paimon:รอเดี๋ยวนะ นักผจญภัย Paimon จะทำการตรวจสอบโดยเร็วที่สุด...
Paimon:กลับมาแล้ว!
Paimon:บนนั้นไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษ มีแค่ชั้นวางของ โต๊ะ ขวดโหล และม้วนหนังสืออะไรพวกนั้น...
Paimon:แล้วก็ฝุ่น ดิน ทรายเต็มไปหมด... คิดจะไปรื้อค้นจริง ๆ เหรอ?
Paimon:งั้นก็ตามนั้น!
Paimon:เรารีบขึ้นไปดูกันเถอะ ไม่แน่อาจมีของมีค่าก็ได้!
Traveler:สูงเอาเรื่องเหมือนกัน ระวังด้วยนะ
Layla:อืม ฉันจะตามให้ทัน
Layla:ฉันดูเกือบหมดแล้ว เอกสารส่วนใหญ่เป็นอักษรโบราณของทะเลทรายด้วย มีแค่พวกนี้ที่...
Layla:ถึงจะเก่ามาก แต่ลายมือเดียวกัน ไม่เหมือนกับอันอื่น ๆ
Traveler:มีระบุวันที่ด้วย
Paimon:จริงด้วย! งั้นเราเรียงตามวันที่ก่อน แล้วค่อยอ่านให้ละเอียดดีมั้ย
Paimon:เรียบร้อย! ไหนขอดูหน่อยซิ...
Traveler:(ดูเหมือนจะเป็นข้อความจากผู้ที่ติดอยู่ที่นี่)
Layla:อาจเป็นข้อความจากคนที่เข้ามาในนี้โดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อนานมาแล้ว เหมือนฉันกับคุณ Djer ก็ได้?
Paimon:แต่ดูจากน้ำเสียงของคนคนนี้แล้ว ดูเหมือนจะไม่กังวลกับสถานการณ์ของตัวเองเลยสักนิด
Paimon:ฮิฮิ ถ้าไม่ใช่สุดยอดนักผจญภัยเหมือน Traveler ก็ต้องเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีเป็นพิเศษแน่!
Layla:"มองโลกในแง่ดี"... ฉันอยากมีความสามารถแบบนั้นบ้างจัง...
Paimon:ใช่แล้ว! Layla เป็นคนที่ทั้งรอบคอบและจริงจัง เป็นเพื่อนที่พึ่งพาได้ที่สุดในการผจญภัย
Paimon:คนที่ "มองโลกในแง่ดี" คนนี้คิดแต่จะสำรวจทุกซอกทุกมุม... ไม่แน่เขาอาจเจออันตรายเพราะความบุ่มบ่ามของตัวเองก็ได้
Layla:ฮิฮิ... ขอบคุณที่ชม
Layla:พอฟังแล้วเหมือนโดนมนตร์สะกดเลย จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองทำได้ทุกอย่าง
Layla:หวังว่าเวทมนตร์นี้จะอยู่ได้นานหน่อย... อย่างน้อยก็จนกว่าฉันจะกำหนดหัวข้อวิจัยใหม่ได้...
Traveler:อ่านต่อเถอะ
Layla:Paimon พูดถูก...
Paimon:เห็นมั้ย ว่าแล้วเชียว! คนที่วู่วามแบบนี้จบไม่สวยสักราย!
Paimon:แถมยังเรื่องรุ่นพี่รุ่นน้องอะไรนี่อีก ที่แท้ก็เป็นนักเรียนเหมือน Layla นี่นา!
Paimon:เห็นเขาพูดจาอวดดีขนาดนั้น ฉันก็นึกว่าเป็นนักวิชาการอาวุโสซะอีก
Layla:หืม...
Paimon:เอ๋? เป็นอะไรไป ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ?
Layla:เปล่าหรอก
Layla:อาจจะฟังดูเสียมารยาทไปหน่อย แต่ฉันรู้สึกว่าคำพูดของคนคนนี้มันค่อนข้าง...
Traveler:เย็นชา?
Layla:อืม คุณก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันสินะ
Layla:แม้ว่าการช่วยรักษาแผลให้เพื่อนจะเป็นเรื่องที่ดี แต่ดูเหมือนเขาจะแค่ทำเพื่อไม่ให้ส่งผลเสียต่อตัวเอง หรืออาจถึงขั้นทำเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองด้วยซ้ำ
Layla:ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้... แน่นอนว่าฉันอาจคิดไปเองก็ได้
Paimon:จริงด้วย...
Paimon:ตามหลักแล้ว ถ้าเคยผ่านอันตรายมาด้วยกัน ก็น่าจะพูดถึงบ้าง
Paimon:ถ้าฉันต้องเขียนไดอารี่ขณะเข้าตาจน ฉันต้องระบุชื่อเพื่อนร่วมทางทุกคนแน่!
Traveler:ยังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดี
Layla:อันที่จริง วิธีของ Paimon ค่อนข้างสมเหตุสมผล ต่อให้คำนึงถึงเรื่องความปลอดภัยเพียงอย่างเดียว ก็ควรจะเขียนบอกสถานการณ์ของผู้ที่กำลังตกอยู่ในอันตรายทั้งหมด
Layla:แบบนั้น เมื่อทีมกู้ภัยมาถึงและเจอบันทึกที่ทิ้งไว้ ก็จะเข้าใจสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว
Paimon:ว้าว Layla ฉลาดจริง ๆ!
Layla:เอ่อ ฉันก็แค่เรียนรู้มาจากรุ่นพี่ Faruzan ฉันไม่มีประสบการณ์ตรงหรอก...
Layla:ฉันเป็นแค่นักเรียนนะ!
Paimon:ไม่ต้องเกรงใจ ในเมื่อเธอให้ความรู้พวกเรา ก็ถือว่าเธอเป็นอาจารย์ของพวกเรา!
Paimon:แต่ดูแล้ว นักเรียนที่ทิ้งบันทึกไว้คนนี้ดูแปลก ๆ จริง ๆ นั่นแหละ... เราลองอ่านหน้าถัดไปเถอะ
Paimon:เดี๋ยวก่อน... จู่ ๆ ข้อมูลก็เยอะขึ้น... ฉันขอจัดระเบียบหน่อยนะ...
Paimon:"ราชาแห่งนกกุลา"... คนคนนี้ได้พบกับราชาแห่งนกกุลาที่นี่งั้นเหรอ?
Traveler:ฉันจำได้ว่า Nefer เคยพูดถึง...
Layla:เอ๋? ใครเหรอ?
Traveler:หมายถึงราชาแห่งนกกุลาหรือว่า Nefer?
Paimon:เอาอีกแล้ว เลิกแกล้ง Layla ได้แล้วน่า
Paimon:สรุปคือ ก่อนหน้านี้เราได้ยินเพื่อนคนอื่นพูดถึงราชาแห่งนกกุลา แต่ก็ไม่รู้รายละเอียดอะไรมาก...
Traveler:(ครั้งนี้ Paimon ฉลาดมากที่ไม่เล่าเรื่องของ Nefer ทั้งหมด)
Traveler:(หรืออาจเพราะรู้สึกยำเกรงเจ้าของเคหาสน์แห่งความลับก็ได้)
Layla:อย่างนี้นี่เอง
Layla:ก็ไม่แปลกหรอก ชาว Sumeru ส่วนใหญ่รู้จักราชา Deshret อยู่แล้ว และคนของสถาบัน ก็น่าจะพอรู้เกี่ยวกับเสาทั้งเจ็ดของราชา Deshret
Layla:ตำนานเล่าว่า ราชา Deshret, Al-Ahmar ได้นำนักปราชญ์จำนวนหนึ่งมาปกครองทะเลทราย และชี้นำผู้คนของพวกเขาให้แสวงหาขีดจำกัดของภูมิปัญญา
Layla:อารยธรรมของราชา Deshret ได้ทิ้งสมบัติล้ำค่ามากมายไว้ให้คนรุ่นหลัง ซึ่งมีความเกี่ยวพันในเกือบทุกสาขาการวิจัย
Layla:ดูจากข้อความแล้ว นักเรียนคนนี้กับรุ่นพี่ของเขา น่าจะได้รับการช่วยเหลือจากราชาแห่งนกกุลา
Layla:แต่นึกไม่ถึงเลยว่า จะเจอราชาแห่งนกกุลาที่นี่ได้...
Layla:ไม่รู้ว่าบันทึกถูกเขียนขึ้นเมื่อไหร่ แต่เสาทั้งเจ็ดของราชา Deshret ไม่ได้หายไปนานแล้วหรอกเหรอ...
Paimon:จริงด้วย จากคำอธิบายของเขา ดูเหมือนราชาแห่งนกกุลา จะอยู่ในสถานะที่ถูกจำกัดความสามารถ
Paimon:แล้ว "รูปลักษณ์" ที่ว่าหมายถึงยังไงกันแน่?
Layla:ไม่แน่ใจเหมือนกัน... ลองเปิดหน้าต่อไปเถอะ
Paimon:นี่เป็นข้อความสุดท้าย แถมยังทิ้งชื่อเอาไว้ด้วย
Paimon:ดูเหมือนพวกเขาจะออกไปได้อย่างราบรื่นนะ ดีจริง ๆ!
Traveler:หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น...
Layla:แต่ประโยคที่ว่า "อย่าเชื่อใจราชาแห่งนกกุลา" ...
Paimon:จะว่าไป ก่อนหน้านี้เพื่อนคนนั้นก็เคยบอกพวกเราเหมือนกัน ว่าราชาแห่งนกกุลาเป็นคนขี้โกหก...
Paimon:แถมในบันทึกก็บอกด้วยว่าราชาแห่งนกกุลาดูแปลก ๆ...
Paimon:อ๊ะ! หรือว่าเขาจะไม่ใช่เสาทั้งเจ็ดของราชา Deshret อะไรนั่น แต่เป็นนักต้มตุ๋น!
Paimon:เอ่อ ขออภัย ท่านราชาแห่งนกกุลา! ถ้าท่านกำลังฟังอยู่ โปรดยกโทษให้ฉันด้วย อย่าขังเราไว้ที่นี่เลย...
Layla:ฉันว่าที่ Paimon พูดมาก็มีเหตุผล พวกเราระวังตัวไว้หน่อยดีกว่า
Layla:เบาะแสที่เจอมีแค่นี้ ต่อไปก็...
Mehrak:ปี๊บปุ๊ง?
Paimon:เอ๋ นั่น Mehrak นี่นา! พวก Kaveh ก็มาด้วยเหรอ?
Kaveh:เฮ้... คนที่อยู่ข้างบน... ได้ยินมั้ย...
Paimon:ได้ยิน...
Alhaitham:ตามหลักแล้ว ในห้องที่โล่งกว้าง ไม่จำเป็นต้องเสียงดังขนาดนั้นก็ได้ยิน
Alhaitham:แน่นอนว่า ถ้าพวกเธอแค่อยากแสดงความตื่นเต้นที่ไม่ได้เจอกันนาน ถือซะว่าฉันไม่ได้พูดก็แล้วกัน
Paimon:อ๊ะ จริงด้วย ตะโกนเสียงดังแบบนี้ก็เหนื่อยเหมือนกัน เราลงไปรวมตัวกับพวกเขาข้างล่างดีกว่า
Sethos:เอ๋! ดูเหมือนเราจะวนกลับมาที่เดิมนะ
Layla:นั่นสิ บังเอิญจัง
Cyno:อืม บังเอิญจริง ๆ นั่นแหละ
Tighnari:...
Sethos:...
Layla:...?
Traveler:...
Cyno:ทำไมเงียบกันหมดเลยล่ะ?
Tighnari & Sethos:กำลังรอให้นายพูดจบน่ะสิ
Cyno:ก็ได้
Cyno:บังเอิญจัง เหมือนช็อกโกแลตที่มักจะอยู่ในกล่องเสมอ
Traveler:?
Sethos:นึกไม่ถึงเลย เป็นเวอร์ชันใหม่เหรอเนี่ย
Tighnari:อะไรนะ นายไม่เคยได้ยินเหรอ?
Alhaitham:...
Kaveh:เป็นอะไรไป? กำลังหาอะไรอยู่?
Alhaitham:หาที่นั่งอ่านหนังสือ
Kaveh:ให้มันน้อย ๆ หน่อย!
Tighnari:ดูเหมือนทุกคนจะปลอดภัยดีนะ
Tighnari:พักดื่มน้ำหน่อยมั้ย? จะได้คุยกันว่าเราเจออะไรบ้าง
Kaveh:เอาสิ ทางฝั่งเราก็เจอเบาะแสเหมือนกัน
ทุกคนแบ่งน้ำและอาหาร รวมถึงข้อมูลที่แต่ละคนค้นพบ
Cyno เอาช็อกโกแลตมาจริง ๆ แถมยังใส่ไว้ในกล่องด้วย
Thoth:ยินดีต้อนรับสู่บ้านของฉัน
Paimon:โอ้... ราชาแห่งนกกุลา บ้านของคุณ... กว้างขวางดีจริง ๆ
Thoth:ฮ่าฮ่า ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
Thoth:ตอนนี้ที่นี่ไม่ถือว่าเป็นบ้านฉันด้วยซ้ำ มันกลายเป็นที่อยู่อาศัยของลูกหลานแมวที่ฉันเลี้ยงไปแล้ว
Thoth:แมวเป็นสัตว์ที่น่ารักมาก ว่ามั้ย? ลองดูตัวที่ฉันกำลัง "ยืม" อยู่ตอนนี้สิ มันตัวอวบอ้วน แถมสีขนก็สวย...
Thoth:อะแฮ่ม กลับเข้าเรื่องเถอะ... ตามธรรมเนียมดั้งเดิม ฉันควรจะมอบของขวัญให้แขกพิเศษอย่างเธอ
Thoth:น่าเสียดายที่ของขวัญของฉันมีจำกัด มาก่อนได้ก่อน ก็เลยไม่เหลือแล้ว
Paimon:อะไรนะ! สมบัติถูกแบ่งไปหมดแล้วงั้นเหรอ!
Thoth:ฮ่าฮ่า จะเรียกว่า "สมบัติ" ก็ไม่ผิด
Thoth:ทั้งใช่และไม่ใช่
Thoth:แค่ตอบคำถามของฉัน ก็จะได้รับของขวัญที่ไม่ใช่ใครก็สามารถรับได้ มีแต่ได้กับได้ ว่ามั้ย?
Thoth:เพียงแต่ว่าคำถามของฉันมาจากราชา Deshret ซึ่งดูเหมือนจะเป็นคำถามจากนายหญิงแห่งบุปผาอีกที มีแค่สามข้อ ไม่มากไปกว่านั้น
Thoth:"สิ่งใดทำให้เกิดความรุ่งเรืองและเสื่อมถอย?"
Thoth:"สิ่งใดทำลายความรักและความเกลียดชัง?"
Thoth:"สิ่งใดกำหนดความจริงและความเท็จ?"
Paimon:ยะ...ยิ่งฟังก็ยิ่งไม่เข้าใจ...
Alhaitham:Goudarz กับ Makhaira ตอบได้สองข้อสินะ?
Thoth:ฮ่าฮ่า เจอคนที่เข้าใจอีกคนแล้ว
Kaveh:ฉันเข้าใจแล้ว! สิ่งที่บันทึกไว้บนแผ่นหินทั้งสอง... ที่แท้ก็หมายความว่าอย่างนี้นี่เอง
Thoth:อ๊ะ มันเป็นของที่พวกนักบวชที่หมกมุ่นอยู่แต่กับการจดบันทึกทิ้งเอาไว้
Thoth:หลังจากถูกขังอยู่ใน Aaru ฉันทำได้แค่อาศัยร่างของแมว เพื่อสื่อสารกับผู้คนแถวนี้ แต่ฉันก็ยังคงไม่ชอบพูดคุยกับพวกเขาเหมือนเดิม
Thoth:คุยกันไม่รู้เรื่อง น่าเบื่อ!
Thoth:มนุษย์ที่บุกเข้ามาเป็นครั้งคราวอย่างพวกเธอต่างหาก ที่น่าสนใจ
Paimon:เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนจะออกนอกเรื่องอีกแล้ว...
Paimon:คำถามสามข้อที่คุณพูดถึงเมื่อกี้ มีไว้เพื่ออะไรกันแน่?
Thoth:เรื่องมันเริ่มมาจากราชา Deshret...
Sethos:ย้อนกลับไปไกลอีกแล้ว
Thoth:คนเรามักจะคิดถึงช่วงเวลาดี ๆ ในอดีตอยู่เสมอ
Thoth:ในตอนนั้น เขาเป็นราชาผู้โดดเดี่ยว...
Thoth:เขามองดูเราพูดคุยถึงปัจจุบัน อนาคต และสติปัญญาที่เรามีหรือกำลังจะมี
Thoth:เราเป็นใคร? พวกเราคือข้ารับใช้ผู้ภาคภูมิใจของราชา ซึ่งเชื่อว่าขอแค่แสดงความสามารถออกมาอย่างเต็มที่ ทุกอย่างก็จะดีขึ้นเอง
Thoth:แต่ความทะเยอทะยานของราชา Deshret ถูกกำหนดไม่ให้เกิดขึ้นในโลกที่ปิดกั้นใบนี้ ทุกอย่างจึงไม่เป็นไปตามที่คิด
Thoth:แต่จะว่าไป ตอนจบนี้เริ่มเห็นเค้าราง ๆ ตั้งแต่ตอนที่เสาทั้งเจ็ดของราชา Deshret มักจะปรากฏตัวแค่หกคนแล้ว
Thoth:Al-Ahmar มักจะนับรวมราชามังกรแห่งพรรณไม้เอาเองทั้ง ๆ ที่เจ้าตัวไม่ต้องการ
Cyno:เหมือนการ์ดที่จั่วออกมาจากสำรับไม่ได้
Kaveh:ฟังดูเหมือนการ์ดใบนั้น ไม่ได้อยู่ในสำรับตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ
Thoth:Al-Ahmar ก็เป็นแบบนี้แหละ เราทำอะไรไม่ได้
Thoth:และถ้าเทียบกับการเล่นการ์ดแล้ว เราชอบเล่นหมากรุกมากกว่า
Thoth:สรุปคือ ราชา Deshret ไม่สามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้ ด้วยเหตุผลหลายอย่าง แต่ผู้ที่ยังอยู่ก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
Thoth:สำหรับผู้รับใช้อย่างเราก็โชคร้ายหน่อย เพราะถึงแม้จะมีทางหนีทีไล่ แต่ทั้งหมดก็เป็นแผนที่ราชาวางเอาไว้
Thoth:ดังนั้น ฉัน เจ้าจระเข้ และเจ้าแกะจึงถูกราชา Deshret ขังไว้ใน Aaru จนถึงทุกวันนี้
Sethos:เจ้าจระเข้...
Tighnari:เจ้าแกะ...?
Thoth:คงไม่คุ้นกับชื่อพวกนี้สินะ? งั้นฉันเรียกด้วยชื่อที่พวกเธอคุ้นเคยก็แล้วกัน ราชาแห่งจระเข้ Sobek และราชาแห่งแกะ Heryshaf
Thoth:Heryshaf ชอบพูดไปเรื่อยเปื่อยเวลาดูหมากรุก ส่วน Sobek ก็มักจะได้รับอิทธิพลจากเขา ถึงขั้นหาว่าฉันโกง
Thoth:การเล่นหมากรุกเป็นการทดสอบความอดทน จะใจร้อนแบบเขาไม่ได้ พวกเธออย่าไปเลียนแบบเขาล่ะ
Thoth:สรุปคือ ถึงแม้สองคนนั้นจะเล่นหมากรุกไม่เก่ง แต่เพราะฉันเป็นฝ่ายชนะตลอด พวกเราจึงมีความสัมพันธ์ที่ดีก่อนที่จะมาที่ Aaru และมักจะเล่นหมากรุกด้วยกันบ่อย ๆ
Thoth:หัวเราะอะไร? หรือฉันพูดอะไรผิด?
Paimon:มะ... ไม่มีใครหัวเราะเลยนะ... ฉันไม่กล้าหรอก...
Thoth:ฉันไม่ได้หมายถึงพวกเธอ เจ้าแกะหัวเราะแบบไม่มีสาเหตุอีกแล้ว พวกเธอไม่ได้ยินเหรอ?
Thoth:อ้อ พวกเธอไม่น่าจะได้ยินอยู่แล้ว มีแค่ฉันและพวกที่ยังอยู่ใน Aaru ได้ยินกันและกัน...
Paimon:รู้สึกว่าสถานการณ์ชักจะซับซ้อนขึ้นซะแล้ว...
Paimon:เขาคงไม่ได้ถูกขังไว้นานจนสติแตกหรอกนะ?
Cyno:นักโทษที่ถูกจำคุกตลอดชีวิตบางทีก็มีอาการแบบนี้แหละ
Sethos:จะว่าไปแล้ว ช่วงนี้ Azar เป็นยังไงบ้าง?
Tighnari:ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ
Sethos:ก็ดี งั้นฉันก็วางใจแล้ว
Thoth:พวกเธอหมายความว่ายังไง ไม่เชื่อฉันเหรอ? งั้นฉันไม่พูดแล้ว!
Kaveh:พวกเขาคุยกันเรื่องอื่นน่ะ ไม่ได้หมายถึงคุณ เชิญพูดต่อได้เลย
Thoth:พูดถึงไหนแล้วนะ...
Paimon:เอ่อ... ว่าแต่เมื่อไหร่จะพูดถึงคำถามสามข้อนั้น...?
Thoth:อ๊ะ! จะพูดถึงเดี๋ยวนี้แหละ
Thoth:ก่อนที่ฉันจะเข้ามาใน Aaru ราชา Deshret บอกว่า ถ้ามนุษย์ที่ฉันเลือกให้คำตอบที่ถูกต้องสำหรับคำถามสามข้อนี้ ฉันก็จะหลุดพ้นจากผนึกแห่งนิรันดร์
Thoth:คนที่ฉันคิดว่ามีแววคือ Goudarz
Thoth:ฉันถามเขาว่า "สิ่งใดทำให้เกิดความรุ่งเรืองและเสื่อมถอย?" เขาตอบว่า "การสมรู้ร่วมคิดและการทรยศ เพราะมันทำให้คนที่ฉลาดและชอบธรรมประสบกับความล้มเหลว จนนำไปสู่การล่มสลายของประเทศชาติ"
Thoth:ฉันคิดว่าคำตอบของเขาน่าสนใจ จึงได้มอบพลังแห่งการ "หลอกลวง" ให้เขา
Thoth:ผู้ถูกเลือกคนที่สองมีชื่อว่า Makhaira
Thoth:ฉันถามเธอว่า "สิ่งใดทำลายความรักและความเกลียดชัง?" เธอตอบว่า "ฉันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว มีเพียงการแก้แค้นเท่านั้น ที่จะทำให้ความรักและความเกลียดชังหายไปได้"
Thoth:ฉันคิดว่าคำตอบของเธอน่าสนใจ จึงได้มอบพลังแห่งการ "ถูกรัก" ให้เธอ
Kaveh:แต่ตอนจบของพวกเขา...
Thoth:หึหึ... พ่อหนุ่ม เธอคิดว่าตอนจบของพวกเขาเกิดจากคำตอบของพวกเขาเอง หรือเกิดจากพลังที่ฉันมอบให้?
Kaveh:ฉันไม่ได้อยู่ในสถานการณ์เดียวกับพวกเขา จึงไม่สามารถตอบได้
Thoth:เป็นคำตอบที่ฉลาดมาก
Thoth:ฉันก็ไม่อยากวิจารณ์หรอก ยังไงเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว
Thoth:ฉันแค่หวังว่าคำตอบของพวกเขา จะได้รับการยอมรับจากกฎของราชา Deshret ฉันจะได้เข้าใกล้การถูกปลดปล่อยมากขึ้นอีกก้าว
Thoth:ส่วนคนสุดท้าย... ตอนจบของเธอยังมาไม่ถึง ดังนั้นฉันจึงขออนุญาตปิดบังชื่อของเธอ
Traveler:(Nefer สินะ...)
Thoth:ฉันถามเธอว่า "สิ่งใดกำหนดความจริงและความเท็จ?" เธอได้ให้คำตอบที่ฉันคิดว่าน่าสนใจ ฉันจึงได้มอบพลังที่คู่ควรให้
Thoth:แต่ก็อย่างที่เห็น คำตอบของเธอในตอนนั้นไม่ได้ช่วยให้ฉันเป็นอิสระ จึงชัดเจนว่านั่นไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง
Thoth:แต่ตอนนี้ฉันได้ถามคำถามทั้งสามข้อแล้ว ที่เหลือก็แค่รอคำตอบ
Thoth:รอจนกว่าสติปัญญาของเธอจะเทียบเท่ากฎของราชา Deshret และรอจนกว่าเธอจะพบคำตอบที่แท้จริง
Alhaitham:มิน่าถึงไม่มีแผ่นหินแผ่นที่สาม
Alhaitham:หรือบางที คุณอาจยังไม่พร้อม ที่จะเอาเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราว ซึ่งถือเป็นการแสดงความเมตตาจากคุณ
Thoth:ใช่ แต่นั่นไม่ใช่แค่เพราะเธอยังไม่ถึงจุดหมาย
Thoth:เมื่อนักบวชที่เหลืออยู่ค่อย ๆ จากไปทีละคน ก็ไม่เหลือคนที่จะบันทึกเรื่องราวหลังจากนั้น
Thoth:ใน Great Red Sand แผ่นหินเป็นสิ่งที่หาได้ยาก พื้นที่ส่วนใหญ่มีแต่ผืนทรายอันกว้างใหญ่ ที่ไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้
Thoth:แต่จะว่าไป...
Thoth:ถ้าเด็กหนุ่มที่ฉันเจอเมื่อหลายร้อยปีก่อนคนนั้น ยอมตอบคำถามของฉัน ตอนนี้ฉันอาจจะได้ออกไปจาก Aaru แล้วก็ได้
Paimon:เดี๋ยวก่อน ยังมีคนอื่นอีกเหรอ?
Thoth:แน่นอนอยู่แล้ว ผ่านไปตั้งหลายพันปี ยังไงก็ต้องมีคนผ่านมาบ้าง แต่ฉันจะเลือกเฉพาะคนที่ "พิเศษ" ที่สุด
Thoth:เด็กหนุ่มคนนั้นฉลาดเป็นพิเศษ ส่วนคนที่มากับเขาไม่ได้มีอะไรโดดเด่น
Traveler:เดี๋ยวก่อน หรือว่า...
Layla:หรือว่าจะเป็นผู้เขียนบันทึกที่เราเจอ? นักเรียนที่ชื่อ Zandik คนนั้น?
Thoth:อ๊ะ... นั่นแหละชื่อของเขา
Thoth:บอกตามตรง ตอนที่ตัดสินใจจะมอบของขวัญชิ้นที่สามที่เหลือให้เขา ฉันก็ลังเลอยู่เหมือนกัน
Thoth:แม้ว่าเขาจะฉลาดมาก แต่ก็ขี้ระแวงและทะนงตัวสุด ๆ เช่นกัน และดูเหมือนจะไม่มีเส้นแบ่งใดที่เขาก้าวข้ามไม่ได้
Thoth:การที่คนแบบนี้มีความสามารถมากเกินไปไม่ใช่เรื่องดี ดังนั้นตอนที่เขาปฏิเสธ ฉันจึงรู้สึกโล่งใจ
Layla:เขาได้บอกเหตุผลมั้ย?
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Cyrus:นี่มันกี่โมงแล้ว ทำไมใช้เวลานานขนาดนี้? ฉันเก็บมะเขือเทศไปตั้งสามรอบแล้ว!
Cyno:เวอร์เกินไปหน่อยแล้ว อาจารย์
Cyrus:ไม่เข้าใจหรอกว่านี่คือการแสดงอารมณ์ที่จำเป็น
Tighnari:ขอโทษที่ให้รอนาน
Traveler:ขอโทษที่ให้รอนาน
Cyrus:เห็นมั้ยว่าพวกเขามีมารยาทขนาดไหน ไม่มีใครบาดเจ็บใช่มั้ย?
Paimon:ไม่มี ๆ มันราบรื่นกว่าที่คิดเลย!
Cyrus:แสดงว่าตรวจสอบเสร็จแล้วสินะ? รีบเล่าให้ฉันฟังเร็วเข้า
คุณเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ Cyrus ฟังคร่าว ๆ...
Cyrus:พวกเธอนี่โชคดีจริง ๆ
Cyrus:ถ้าเคยอ่านบทความทางวิชาการของภาควิชาสมุฏฐานวิทยา ก็จะรู้ว่าราชาแห่งนกกุลาเคยทำเรื่องที่ทั้งดีและแย่
Cyrus:อาจเพราะอายุเยอะแล้วก็เลยคิดได้ จึงเลือกที่จะช่วยเหลือพวกเธอ
Alhaitham:หรืออาจแค่ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ช่วยก็ได้
Mehrak:ปิ๊บปุ้ง!
Alhaitham:เห็นมั้ย Mehrak ก็เห็นด้วยเหมือนกัน
Kaveh:นายรู้ได้ยังไงว่ามันกำลังพูดอะไร บางทีมันอาจจะแค่ดีใจก็ได้
Sethos:ก็น่าดีใจจริง ๆ นั่นแหละ เรารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับ Djer และ Layla แถมยังได้รู้อะไรมากกว่านั้นด้วย
Layla:อืม นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้รู้เรื่องราวของบรรพบุรุษ...
Layla:ฉันเข้าใจมาตลอดว่าตัวเองเป็นแค่นักเรียนธรรมดา ๆ ไม่เคยคิดมาก่อนเลย...
Tighnari:จะว่าไป บรรพบุรุษของ Layla อาจเป็นเพื่อนกับบรรพบุรุษของฉันก็ได้
Layla:อ๊ะ จริงด้วย!
Layla:ฉันน่าจะกลับไปที่บ้าน เพื่อดูว่ามีบันทึกอะไรหลงเหลืออยู่หรือเปล่า...
Tighnari:ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้นแหละ ไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นหรอก
Layla:ไม่เป็นไร อาจารย์ที่ปรึกษาให้ฉันหยุดได้อีกหลายวัน ฉันสามารถ...
Layla:อ๊ะ ไม่สิ! หัวข้อวิจัยยังไม่มีความคืบหน้าเลย ฉันควรจะโฟกัสกับเรื่องนี้มากกว่า...
Traveler:ค่อยเป็นค่อยไปเถอะ...
Layla:ฮือ... เข้าใจแล้ว...
Cyno:อาจารย์ ช่วยเธอหน่อยได้มั้ย?
Layla:เอ๋? ไม่ต้อง...
Cyrus:ฉันเหรอ? ฉันอยู่ภาควิชาทฤษฎีธาตุ และ Naphis กับ Zaha Hadi ก็ไม่ได้ศึกษาเรื่องดวงดาวด้วย
Cyrus:สิ่งที่ฉันพอจะให้ได้คงมีแต่มะเขือเทศเชื่อม...
Cyrus:แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ฉันจะลองไปถามเพื่อนเก่าดูว่า มีหัวข้อวิจัยที่น่าสนใจบ้างมั้ย
Layla:ไม่ต้องหรอก ฉันไม่อยากรบกวน...
Cyrus:ไม่เป็นไร ฉันถือโอกาสถามตอนรดน้ำต้นไม้ก็ได้ แค่นี้เรื่องเล็ก
Layla:ขอบคุณมาก ๆ เลย!
Cyrus:เริ่มจะดึกแล้ว พวกเธอคงเหนื่อยน่าดู อย่ามัวแต่ยืนคุยกันอยู่ตรงนี้เลย
Cyrus:มีคนบอกว่า ค่ำคืนในทะเลทรายคือ ความเมตตาของดวงอาทิตย์ที่แผดเผา เรารีบไปตอนที่มันยังแสดงความเมตตาเถอะ
Localized evidence
สำรวจซากอดีตกาล: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/256169320No text in the selected or fallback locales.
มุ่งสู่ผืนทราย
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3938792738Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/40610267
10266
EQ
2043
4021129
UI_ChapterIcon_SumeruAdventureTraining
4021102
event