ยามปะการังบรรจบเกลียวคลื่น - 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1069134920
Story Chapters
Story evidence
Yelan:ใช้เวลานานกว่าที่คิดไปหน่อย แต่สุดท้ายก็เจอที่ซ่อนของเขาจนได้
Chevreuse:ฉันขอยืนยันให้มั่นใจอีกทีแล้วกัน เพราะยังไงซะอีกฝ่ายก็อาจจะกุมระบบอาวุธ ที่อันตรายร้ายแรงเอาไว้ในมือ ทางฝั่ง Liyue มีแผนรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้วใช่มั้ย?
Yelan:เรื่อง "สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด" น่ะเราจัดการได้ เหมือนกับที่ก่อนหน้านี้ฉันเชื่อใจคุณนั่นแหละ ฉันเองก็หวังว่าทาง Fontaine จะเชื่อใจในคำสัญญาของชาว Liyue เหมือนกัน
Beidou:วางใจได้เลย ฉันให้ลูกเรือเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว
Chevreuse:ตกลงตามนี้
Navia:ถึงคุณจะบอกว่าภารกิจนี้ไม่เหมาะจะใช้คนเยอะเกินไป แต่ถ้าจะมีแค่สมาชิกทีมลาดตระเวนพิเศษอย่างเดียว ก็ดูจะไม่ค่อยปลอดภัยนัก
Navia:ฉันเลยคัดคนหนุ่มสาวฝีมือดีจากองค์กรมาช่วยอีกแรง ส่วนทางฝั่งงานนิทรรศการน่ะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันกับ Clorinde คอยจับตาดูก็แล้วกัน
Paimon:ดูเหมือนว่าทุกคนจะเตรียมตัวพร้อมกันหมดแล้วนะ
Yelan:ในเมื่อคนกลางคนสำคัญก็มาถึงแล้ว งั้นพวกเราออกเดินทางกันเลยเถอะ
Traveler:ไปกันเถอะ
Raya:เอ่อ คือ...
Chevreuse:พวกเธอไปกับพวกเราไม่ได้หรอกนะ ตกลงกันไว้แล้วนี่ว่าพวกเธอต้องอยู่ที่งานนิทรรศการ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของพวกเธอเอง
Neb:พวกเรารู้... พวกเราแค่อยากถามหน่อยว่า คุณคิดว่าคุณลุงเขาเป็นพวกเดียวกับคนเลวพวกนั้นจริง ๆ รึเปล่า?
Chevreuse:ตอนนี้ฉันยังตอบคำถามนี้ไม่ได้หรอก เพราะฉันจะใช้ความรู้สึกมาตัดสินไม่ได้
Neb:ผ่านมาสองวันแล้ว ลุงยังทิ้งพวกเราไว้ที่นี่อยู่เลย... เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน หรือเขาจะเป็นพวกเดียวกับคนพวกนั้นจริง ๆ ก็เลยกลัวว่าจะถูกพวกคุณจับได้...
Neb:ถ้าเขาเป็นพวกเดียวกับคนพวกนั้น เขาต้องเคยผลิตอาวุธหรือค้าอาวุธด้วยแน่ ๆ แบบนี้เขาก็เป็นคนเลวเหมือนกันน่ะสิ...
Navia:ผลิตอาวุธ ค้าอาวุธงั้นเหรอ? อันที่จริงในงานนิทรรศการนี้ ก็มีหลายคนมาก ๆ ที่ทำเรื่องแบบนั้นนะ แต่พวกเขาจะเป็นคนเลวรึเปล่า ก็ยังด่วนตัดสินไม่ได้หรอกนะ
Neb:พี่สาว...
Navia:คุณลุงของพวกเธอเป็นคนยังไง ก็อย่าเพิ่งด่วนสรุปไปเลยนะ ต่อให้เขาทำเรื่องพวกนั้นจริง แต่ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นล่ะ? ยังไงก็ต้องถามให้ชัดเจนก่อนสิถึงจะถูก
Navia:ชาว Fontaine ของพวกเราถึงขั้นออกแบบขั้นตอนที่ยาวเหยียด เพื่อใช้ยืนยันคำตอบของปัญหานี้โดยเฉพาะเลยนะ
Neb:นั่นสินะ ทำไมคุณลุงถึงทำเรื่องแบบนั้นกันนะ?
Navia:เอาอย่างนี้เป็นไง ฉันจะให้พี่สาวที่แบกปืนคาบศิลา กับพี่สาวที่เล่นลูกเต๋าสัญญากับพวกเธอ ว่าไม่ว่าจะยังไง ก็จะหาทางพาคุณลุงของพวกเธอกลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้
Navia:เอาไว้ถึงตอนนั้น พวกเธอก็ไปถามเจ้าตัวเขาเองเลย ดีมั้ย?
Ati:ขอบคุณนะพี่สาว!
Clorinde:สถานการณ์ที่ทุกคนต้องเผชิญตอนลงมืออาจจะซับซ้อนมาก คำสัญญาที่เธอรับปากแทนคนอื่นนั่น จะไม่ใจกว้างเกินไปหน่อยเหรอ?
Beidou:ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่เป็นไรหรอก ต่อให้สถานการณ์จะซับซ้อนแค่ไหน พวกเราก็เตรียมพร้อมรับมือไว้แล้วล่ะ
Chevreuse:คำสัญญานี้ยังจำเป็นอยู่ เพราะคำตอบที่พวกเขาได้รับ จะเป็นตัวตัดสินว่าพวกเขามอง "ความยุติธรรม" ยังไง
Yelan:งั้นพวกเรามาทำให้ความร่วมมือในครั้งนี้สำเร็จไปด้วยดีเถอะ
Chevreuse:อย่าขยับนะ!
Paimon:หายไปไหนแล้วล่ะ?
Yelan:กลายเป็นว่ามาเสียเที่ยวสินะ...
Chevreuse:แต่ว่า เขาทิ้งร่องรอยไว้ที่นี่เยอะเลย ทุกคนช่วยกันตรวจค้นที่นี่ดูหน่อยนะ เผื่อจะเจอเบาะแสอะไรบ้าง
Paimon:นี่มัน...
Chevreuse:เป็นโมเดลจัดแสดงที่มาคู่กับเครื่องต้นแบบของพวกคุณใช่มั้ย? ดูท่าเขาจะเป็นคนขโมยเครื่องต้นแบบไปจริง ๆ นั่นแหละ
Yelan:สถานการณ์อาจจะแย่กว่าที่คิดนะ ดูเหมือนเขาจะเป็นคนที่มีความรู้เรื่องเทคโนโลยีอาวุธสูงมาก ฉันคาดว่าเขาน่าจะปลดระบบนิรภัยของเครื่องต้นแบบได้แล้ว
Chevreuse:หมายความว่าตอนนี้เขามี Guizhong Ballista ที่พร้อมใช้งานจริงอยู่ในมืองั้นเหรอ?
Paimon:แบบนี้ก็แย่แล้วน่ะสิ!
Yelan:แต่ก็น่าแปลกนะ เห็นได้ชัดว่าที่นี่มีร่องรอยการเคลื่อนไหวของเขาแค่คนเดียว แล้วทำไมถึงต้องปลดล็อกระบบนิรภัยของสินค้า ก่อนที่จะได้พบกับเจ้านายที่อยู่เบื้องหลังด้วยล่ะ?
Chevreuse:ตอนนี้คงยังสนเรื่องนั้นมากไม่ได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ต้องรู้ให้ได้ว่าเขาจะไปที่ไหนต่อ
Chevreuse:บันทึกพวกนี้...
Yelan:คุณก็ไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญเหมือนกันใช่มั้ย?
Paimon:มีอะไรเหรอ?
Chevreuse:ตอนที่ตรวจสอบข่าวกรองกันคราวก่อน ฉันเคยบอกว่าแก๊งนี้ระมัดระวังตัวมาก แทบจะไม่เคยทิ้งเบาะแสให้ตามตัวได้เลย
Chevreuse:จนกระทั่งเราเจอช่องโหว่เพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือรายการขนส่งสินค้าที่อีกฝ่ายเผลอทำตกไว้ พอมีเบาะแสนี้ เราถึงได้สืบมาจนถึง Nod-Krai
Yelan:ทางฝั่งฉันเองก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่
Chevreuse:และในบันทึกที่ Ashvapati ทิ้งไว้ ก็มีรายการขนส่งสินค้าชุดนี้อยู่ด้วย
Paimon:หรือว่าเขาจะเป็นคนที่ทำเบาะแสหลุดออกมาจากแก๊งนั้นโดยไม่ตั้งใจ?
Yelan:พอมาคิดดูตอนนี้ เบาะแสชิ้นเดียวกัน แต่กลับถูกพบโดย Fontaine และ Liyue พร้อมกัน ไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่เหมือน "ไม่ตั้งใจ" แล้วล่ะ
Chevreuse:เหมือนกับว่าจงใจล่อให้พวกเรามา... จุดประสงค์ของเขาคืออะไรกันแน่?
Paimon:ทำไมตรงนี้ถึงมีจดหมายอยู่ด้วยล่ะ?
Yelan:วางไว้ซะดิบดีขนาดนี้ หรือว่าเขาจะจงใจทิ้งไว้ให้พวกเรากันนะ?
Chevreuse:คุณจะบอกว่าเขารู้ล่วงหน้าว่าพวกเราจะมาที่นี่งั้นเหรอ?
Yelan:ถ้าเป็นแบบนั้นจริง เขาก็เป็นคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจมากเลยนะ
Chevreuse:เดี๋ยวตอนสรุปข่าวกรองหลังจากนี้ พวกเราค่อยมาดูกันว่าในจดหมายนี่เขียนอะไรไว้บ้าง
Chevreuse:ทุกคนช่วยกันตรวจค้นให้ละเอียดอีกทีนะ เผื่อจะเจอเบาะแสอะไรเพิ่มเติม
Yelan:แปลกจัง จงใจล่อพวกเรามาที่นี่งั้นเหรอ?
Yelan:เรื่องราวดูเหมือนจะซับซ้อนกว่าที่พวกเราคิดไว้นะ Ashvapati คนนั้นมีความเกี่ยวข้องกับแก๊งที่เราตามสืบอยู่ก็จริง แต่ความสัมพันธ์แบบนี้...
Chevreuse:คุณคิดว่าเขาไม่ได้เป็นพวกเดียวกับคนกลุ่มนั้นเหรอ?
Yelan:ทั้งจงใจล่อให้พวกเรามาที่ Nod-Krai แถมยังตระเตรียมอาวุธด้วยตัวคนเดียว ดูแล้วน่าจะเป็นบุคคลที่สามที่คอยปั่นหัวพวกเรากับแก๊งนั้นมากกว่า
Chevreuse:ถ้าอยากจะสืบต่อ ก็คงต้องเริ่มสืบจากตัวเขาแล้วล่ะ
Traveler:ดูจดหมายนั่นก่อนเถอะ
Chevreuse:อื้ม นี่เป็นเบาะแสเดียวที่ยังไม่ได้ตรวจสอบในตอนนี้
Ashvapati:ขอบคุณสำหรับความทุ่มเทนะ ทำให้กลุ่มนั้นเสียกำลังคนไปกว่าครึ่งภายในวันเดียว ทีมลาดตระเวนพิเศษแห่ง Fontaine และเจ้าหน้าที่ข่าวกรองของ Liyue Qixing สมคำร่ำลือจริง ๆ
Ashvapati:ถ้าอย่างนั้น อีกไม่นานที่ซ่อนตัวนี้ของฉันก็คงถูกพบ ต่อไปก็คงถึงตาของฉันแล้วสินะ
Ashvapati:แต่โชคดีที่ฉันไม่ต้องหนีอีกแล้ว ก่อนที่จะรับการพิพากษาของตัวเอง ขอให้ฉันได้สารภาพความผิดต่อทุกคนก่อนนะ
Ashvapati:และความผิดทั้งหมดนี้ ก็เริ่มมาจากนักวิชาการภาควิชาเทคโนโลยีคนหนึ่ง ที่ถูกไล่ออกจากสถาบัน เพราะละเมิดข้อห้าม
Ashvapati:เขาเร่ร่อนไปจนถึงทะเลทราย วิชาความรู้ที่เรียนมาทั้งชีวิต ก็ยังช่วยให้เขาหาแลกน้ำสักกามาดับกระหายไม่ได้เลย
Ashvapati:แค่ก ๆ... ขอน้ำให้ฉันดื่มสักอึกได้มั้ย? ฉะ...ฉะ...ฉันเป็นนักวิชาการของภาควิชาเทคโนโลยี ถ้ามีอะไรที่ต้องการละก็ ฉัน...
Khaemwaset:นักวิชาการที่เร่ร่อนมาถึงทะเลทรายส่วนใหญ่ก็เป็นเหมือนเจ้านี่แหละ ทั้ง ๆ ที่ทุกคนฉลาดเป็นกรด แต่พอมาถึงทะเลทรายแห่งนี้ การเอาตัวรอดกลับกลายเป็นเรื่องยากลำบากซะงั้น
Ashvapati:นี่นายอยากจะเยาะเย้ยฉันเหรอ?
Khaemwaset:เปล่า ก็แค่บ่นว่าทำไมฉันถึงต้องใจอ่อนให้คนนอกอย่างนายตลอด... เอากระติกน้ำมา
Ashvapati:อึก...
Khaemwaset:นายมีที่ไปมั้ย?
Ashvapati:แค่ก แค่ก... ถ้าไม่มีน้ำในกานี้ละก็ ฉันคงจะลงไปอยู่ในท้องของแร้งสีชาดในทะเลทรายละมั้ง
Khaemwaset:ฮ่าฮ่า... ตอนพูดประโยคนั้น นายดูเหมือนชาวทะเลทรายจริง ๆ เลยนะ สนใจจะอยู่ที่นี่ เข้าร่วมกลุ่มของฉันมั้ยล่ะ?
Ashvapati:ฉันจะไปที่ไหนได้อีกล่ะ... แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง?
Khaemwaset:ก็เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่ถูกรับเข้ามานั่นแหละ ช่วยรวบรวมอาหาร แล้วก็ดูแลแหล่งน้ำ
Khaemwaset:แน่นอนว่าถ้านายมีสิ่งที่ถนัด ก็โชว์ออกมาได้เลย ขอแค่ช่วยทุกคนได้ก็พอ
Ashvapati:สิ่งที่ฉันถนัดที่สุดก็คือ... วิจัยเทคโนโลยีอาวุธ
Khaemwaset:เทคโนโลยีอาวุธ?
Ashvapati:ใช่ อาวุธ! ไม่ว่าจะเป็นอาวุธขนาดใหญ่ทรงพลัง หรือขนาดเล็กอันตรายถึงชีวิต ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ฉันก็ชอบค้นคว้าทั้งหมดเลย!
Ashvapati:ฉันคิดว่าแก่นแท้ทางวิชาการทั้งหมดของภาควิชาเทคโนโลยี ถูกย่อรวมไว้ในอาวุธชนิดต่าง ๆ และเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับอาวุธ ก็คอยขับเคลื่อนโลกใบนี้ให้ก้าวหน้าอยู่เสมอ
Ashvapati:เพราะงั้น การศึกษาอาวุธทั้งหมดให้ถี่ถ้วน และออกแบบอาวุธที่ล้ำสมัยยิ่งขึ้น นี่แหละคือสิ่งที่ฉันแสวงหามาตลอดชีวิต!
Ashvapati:เพื่อเป้าหมายที่ว่านี้ การที่ฉัน "ยืมอ่าน" ตำราที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนโดยไม่ได้รับอนุญาต ก็เป็นเรื่องที่พอเข้าใจได้ใช่มั้ยล่ะ? แต่คนระดับสูงของสถาบันกลับไม่เข้าใจฉันเลย...
Khaemwaset:ฉันไม่สนเรื่องนั้นหรอก เหตุผลที่นักวิชาการอย่างพวกนาย ถูกเนรเทศมาที่ทะเลทรายก็แปลกเสมอแหละ ประเด็นสำคัญคือ "ความถนัด" ของนาย จะช่วยทุกคนได้ยังไง?
Ashvapati:ฉะ...ฉันช่วยพวกนายสร้างอาวุธที่แข็งแกร่งกว่าเดิมได้นะ! ในทะเลทรายที่อันตรายขนาดนี้ มันต้องช่วยพวกนายได้แน่ ๆ
Khaemwaset:อาวุธงั้นเหรอ? ในทะเลทรายถือว่าเป็นของจำเป็นจริง ๆ กองทหารส่วนใหญ่มักจะซื้ออาวุธจากพ่อค้าเร่ที่ผ่านไปมา
Khaemwaset:แต่ถ้าทำเพื่อปกป้องคนในกลุ่มละก็ แค่ดาบโค้งในมือฉันเล่มนี้ก็พอแล้ว "อาวุธ" ที่นายพูดถึงน่ะ เกินความจำเป็นสำหรับพวกเราไปหน่อย
Ashvapati:พวกนายคิดว่า "อาวุธ" เป็นสิ่งเกินความจำเป็นงั้นเหรอ...
Khaemwaset:เพราะถึงยังไง กลุ่มของฉันก็โชคดีมาก บรรพบุรุษของพวกเราค้นพบว่า ขอแค่รับมือกับลมและทรายให้ดี แหล่งน้ำของโอเอซิสแห่งนี้ก็จะไม่มีวันแห้งเหือด
Khaemwaset:นอกจากนี้ที่นี่ยังตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล และไม่ค่อยเกิดความขัดแย้งกับกลุ่มอื่น
Khaemwaset:สิ่งนี้ทำให้เรามีสถานที่ที่เรียกว่าบ้านเกิดได้ ไม่ต้องกังวลว่าวันหนึ่งจะต้องอพยพเดินทางไกล เพื่อไปต่อสู้กับกลุ่มอื่น
Khaemwaset:ในทะเลทรายมีคนที่ตายเพราะความทะเยอทะยานเยอะเกินไปแล้ว เพราะงั้นพวกเราเลยคิดว่า แค่รักษาที่พักพิงเอาไว้ได้ก็ดีมากแล้วล่ะ
Ashvapati:อย่างนี้นี่เอง... งั้นดูเหมือนว่าฉันคงทำได้แค่ช่วยพวกนายทำงานจิปาถะแล้วล่ะ
Khaemwaset:อืม... ฉันได้ยินมาว่านักวิชาการของภาควิชาเทคโนโลยี ก็ถนัดเรื่องประดิษฐ์ของชิ้นเล็ก ๆ ที่น่าสนใจอยู่เหมือนกันนี่ แบบที่พวกเด็ก ๆ ชอบกันน่ะ
Ashvapati:หมายถึง... ของเล่นงั้นเหรอ?
Khaemwaset:ใช่ ถ้าเป็นไปได้ รบกวนช่วยหาเวลาว่างทำของเล่นให้พวกเด็ก ๆ หน่อยเถอะ ชีวิตในทะเลทรายมันน่าเบื่อจะตาย
Ashvapati:ก็ได้...
Ashvapati:เรื่องก็เป็นอย่างนี้แหละ นักวิชาการภาควิชาเทคโนโลยีผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีอาวุธต่าง ๆ คนหนึ่ง สุดท้ายกลับต้องมาอยู่ในทะเลทราย คอยทำของเล่นให้พวกเด็ก ๆ
Ashvapati:แต่ถ้าให้พูดจากใจจริง นอกจากน่าเบื่อไปหน่อยแล้ว ชีวิตช่วงนั้นก็ถือว่าไม่เลวเลยนะ คนในกลุ่มยอมรับฉันอย่างรวดเร็ว และพวกเด็ก ๆ ก็ชอบฉันมากเหมือนกัน
Ashvapati:พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ ฉันหวังจริง ๆ ว่าตัวเองจะได้แก่ตายในทะเลทรายไปแบบนั้น แต่ฉันดันไปเจอกับเจ้าพวกเลวพวกนั้นเข้าให้...
Ashvapati:อย่าเร่งสิ วัสดุพวกนี้ไม่ได้หากันง่าย ๆ นะ
ยามประจำกลุ่ม:พวกเขายังมีหน้ากลับมาอีกงั้นเหรอ?
Khaemwaset:Sennedjem ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
Sennedjem:ไม่ว่าจะว่ายังไง โอเอซิสแห่งนี้ก็มีส่วนของพวกเราอยู่เหมือนกัน ในกลุ่มคนที่ค้นพบโอเอซิสในตอนแรก ก็มีบรรพบุรุษของพวกเราอยู่ด้วย!
ยามประจำกลุ่ม:พวกนายรังเกียจว่าที่นี่เป็นที่กันดารไม่ใช่เหรอ? ตอนที่ลมและทรายพัดแรงเป็นพิเศษคราวนั้น ทุกคนต่างก็ช่วยกันหาวิธีรับมือ แต่พวกนายกลับหนีไปเฉย ๆ เลยนี่!
Sennedjem:ทะเลทรายกว้างใหญ่ขนาดนี้ จะให้จมปลักอยู่ที่เดียวได้ยังไง...
ยามประจำกลุ่ม:ถ้าตอนนั้นพวกเราทำตามพวกนายแล้วหนีไปเฉย ๆ แหล่งน้ำที่นี่ก็คงแห้งเหือดไปนานแล้ว เพราะงั้นโอเอซิสแห่งนี้ก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกนายอีกแล้ว!
สมาชิกกลุ่ม:ฉันได้ยินมาว่าหลังจากที่พวกเขาจากไปแล้ว ก็เคยไปเข้าร่วมกับกลุ่มอื่น แต่สุดท้ายก็ถูกไล่ออกมา ที่กลับมาคราวนี้ คงเป็นเพราะไม่มีทางไปแล้วสินะ?
ยามประจำกลุ่ม:ท่านผู้นำ จะไล่พวกเขาไปมั้ย?
Sennedjem:เฮ้ย ถ้าจะลงมือละก็ พวกเรา... พวกเราก็ไม่ใช่ว่าจะรังแกกันได้ง่าย ๆ หรอกนะ!
Khaemwaset:...ช่างมันเถอะ แหล่งน้ำตรงนี้เลี้ยงดูได้สองกลุ่มอยู่แล้ว ทำไมต้องเสี่ยงทำให้เกิดการนองเลือดด้วยล่ะ?
Khaemwaset:สิ่งที่สำคัญกว่าทุกสิ่งคือ ทุกคนปลอดภัยนะ
Ashvapati:ในตอนนั้นฉันคิดว่า นั่นเป็นเพียงความเมตตาอีกครั้งของ Khaemwaset
Ashvapati:ฉันเองก็กลับไปใช้ชีวิตที่น่าเบื่อแบบนั้นอีกครั้ง แต่ว่า การจะให้นักวิชาการคนหนึ่งละทิ้งการแสวงหาทางวิชาการก่อนหน้านี้ ไปอย่างสิ้นเชิง ยังไงก็เป็นเรื่องที่ยากมากนะ
Ashvapati:ฉันเลยมักจะแอบเปิดดูแบบแปลนต่าง ๆ ที่เคยคัดลอกเอาไว้ สิ่งที่ฉันให้ความสนใจมากที่สุดในตอนนั้นคือ Ruin Drake ที่พบเห็นได้ทั่วไปใน Sumeru
Ashvapati:เท่าที่ฉันรู้ ในตอนนั้นยังไม่มีนักวิชาการคนไหน วิเคราะห์และจำลองเทคโนโลยีที่แฝงอยู่ในจักรกลอัตโนมัติชนิดนี้ได้เลย
Ashvapati:แต่ฉันพบวิธีหนึ่ง ซึ่งจะสร้างอุปกรณ์ล่อเหยื่อชนิดหนึ่งขึ้นมา เพื่อล่อให้มันโจมตีเป้าหมายที่กำหนด และเปลี่ยนมันให้เป็นอาวุธได้ในระดับหนึ่ง
Ashvapati:และก็เพราะจุดนี้แหละ ที่ทำให้พวกเขาเพ่งเล็งฉัน
Sennedjem:ขอโทษที่เสียมารยาทนะ แต่สิ่งที่คุณกำลังวิจัยอยู่นี้ เป็นอาวุธชนิดหนึ่งเหรอ?
Ashvapati:เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย
Sennedjem:ฉันไปถามคนอื่นในกลุ่มมาแล้ว คุณคงจะเป็นนักวิชาการของสถาบันมาก่อนสินะ? มีความรู้ที่ลึกซึ้งแต่กลับต้องตกอับมาอยู่ในที่แบบนี้ ช่างน่าเสียดายจริง ๆ
Ashvapati:นายคิดจะทำอะไรกันแน่?
Sennedjem:ฉันอยากจะคุยเรื่องความร่วมมือกับคุณสักหน่อยน่ะ
Sennedjem:ในทะเลทรายไม่มีกฎเกณฑ์และข้อห้ามใด ๆ คุณน่าจะได้เริ่มทำวิจัยของตัวเองได้อย่างสบายใจแล้วแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับทำได้แค่นั่งเหม่อมองแบบแปลนเท่านั้น
Sennedjem:สาเหตุก็คือ สถานที่อันห่างไกลแห่งนี้ ไม่มีเงินทุนและวัสดุอุปกรณ์ที่เพียงพอ ใช่มั้ยล่ะ?
Ashvapati:นายหมายความว่า?
Sennedjem:ฉันและคนในเผ่าของฉันยินดีช่วยแก้ปัญหาเรื่องเงินทุนและวัสดุให้คุณ และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ฉันหวังว่าคุณจะสร้างของในแบบแปลนออกมาได้
Sennedjem:คนในเผ่าของฉันเชี่ยวชาญเรื่องการค้าขาย แต่ติดตรงที่ขาดสินค้าติดตลาดอยู่ในมือ ส่วนในทะเลทราย ก็มีกลุ่มกองโจรมากมายยอมจ่ายเงินก้อนโต เพื่อซื้อของในแบบแปลนนี้
Ashvapati:นายคิดจะค้าอาวุธ...
Sennedjem:นี่จะต้องเป็นความร่วมมือที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายแน่ ถ้ามีสินค้าที่คุณจัดหามา Mora ที่ฉันหาได้จากกลุ่มพวกนั้น ก็มากพอที่จะทำให้คุณทำวิจัยทางวิชาการได้สำเร็จทุกอย่างเลย!
Ashvapati:เรื่องนั้น...
Sennedjem:ฉันพอจะเดาออกว่าคุณกำลังลังเลเรื่องอะไร ของที่พวกเราขายออกไป ไม่มีทางทำร้ายคนที่นี่ได้เลย
Sennedjem:คนพวกนี้ไม่ได้มีความทะเยอทะยานเลยสักนิด ไม่เคยเข้าร่วมการต่อสู้ระหว่างกลุ่ม ศัตรูเพียงอย่างเดียวก็คงมีแค่ลมพายุทรายที่โผล่มาเป็นพัก ๆ ล่ะมั้ง
Ashvapati:...ชื่อเสียงที่นี่ของนายไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ทางที่ดีอย่ามารบกวนฉันเลยดีกว่า
Sennedjem:นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่คุณจะได้เลือกนับจากนี้แล้วก็ได้นะ
Sennedjem:จะสร้างอาวุธที่ล้ำสมัยยิ่งขึ้น เพื่อบรรลุอุดมการณ์ทางวิชาการ หรือจะอยู่ที่นี่ต่อ เพื่อทำของเล่นให้กับเด็ก ๆ พวกนี้กันล่ะ?
Ashvapati:ฉันหวังจริง ๆ ว่าตอนนั้นฉันเลือกถูกแล้ว แต่...
Sennedjem:ราคาคราวนี้ต้องสูงขึ้นอีกหน่อย!
ผู้ซื้อ:เป็นอย่างที่ลือกันจริง ๆ พวกนายไม่เคยปล่อยโอกาสทำเงินให้หลุดมือไปเลยสักครั้ง
Sennedjem:พูดอะไรแบบนั้น? มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละ ที่จะปล่อยโอกาสหาเงินหลุดมือไป
ผู้ซื้อ:ฮึ ก็ได้
Ashvapati:...ฉันคิดว่า ถึงเวลาที่ต้องยุติความร่วมมือแล้วล่ะ
Sennedjem:ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดแบบนี้ล่ะ? สินค้าของพวกเราก็ขายดีมาตลอดเลยนี่นา
Ashvapati:เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากอาวุธนั้นถูกขายออกไป ฉันพอจะรู้มาคร่าว ๆ แล้ว ฉันจะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับเรื่องพวกนี้อีกต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ
Sennedjem:ผู้สมรู้ร่วมคิด? คนลงมือก็ไม่ใช่พวกเราสักหน่อย คนในทะเลทรายมักจะต่อสู้กันเองอยู่บ่อย ๆ จะตายด้วยดาบโค้ง หรือตายด้วยอาวุธที่พวกเราขายไป แล้วมันต่างกันตรงไหน?
Ashvapati:นายแค่ขายอาวุธเฉย ๆ งั้นเหรอ? หรือจะบอกว่ามีกลุ่มทหารมากมายขนาดนั้น ที่จำเป็นต้องซื้ออาวุธพวกนี้ให้ได้จริง ๆ งั้นสิ?
Sennedjem:ถ้าอยากหาเงิน ก็ต้องมี "กลยุทธ์ส่งเสริมการขาย" กันบ้าง
Ashvapati:นี่ก็เป็นเหตุผลที่ฉันไม่อยากร่วมมือกับนายอีกเหมือนกัน
Sennedjem:ช่างเถอะ งั้นก็ให้ความร่วมมือจบลงแค่นี้ละกัน ยังไงก็ขอบใจมากนะ ช่วงนี้ฉันกอบโกย Mora ไปได้ตั้งเยอะ ก็ถึงเวลาต้องออกจากบ้านนอกนี่สักที
Ashvapati:เกิดอะไรขึ้น!?
Ashvapati:แย่แล้ว...
Ashvapati:อดทนไว้!
Khaemwaset:...
Ashvapati:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...
Sennedjem:ในทะเลทราย ไม่มีกลุ่มที่ไม่มีศัตรูหรอก ก่อนหน้านี้มีคนคิดจะแย่งชิงแหล่งน้ำของโอเอซิส แต่ก็ถูกพวกเขาขับไล่ไป ฝ่ายนั้นเลยแค้นฝังใจมาตลอด
Ashvapati:แกเอาอาวุธที่ฉันสร้างไปขายให้กับศัตรูของพวกเขา... แกทำลงไปได้ยังไง? ตอนที่พวกแกหมดหนทาง พวกเขาก็รับพวกแกไว้ พวกเขาเป็นผู้มีพระคุณของพวกแกนะ!
Sennedjem:ก็จะได้เรียกเงินเพิ่มจากอีกฝ่ายได้พอดี ไม่ใช่รึไง?
Ashvapati:ฉันมารู้ทีหลังว่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขายอมขายที่พักพิงของตัวเองเพื่อหาเงินเพิ่ม และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องจนตรอก
Ashvapati:ฉันไม่ได้ไล่ตามพวกเขาไปเพื่อเอาเรื่อง ตอนนั้นฉันแค่อยากช่วยคนเพิ่มอีกสักหน่อย เพื่อลดทอนความผิดของตัวเองให้ได้มากที่สุด
Ashvapati:อุปกรณ์ล่อเหยื่อชนิดนั้นเมื่อเริ่มทำงานแล้ว แม้แต่ฉันก็ไม่อาจหยุดผลที่ตามมาของมันได้
Ashvapati:สุดท้าย ไม่ว่าฉันจะเปิดเต็นท์ที่กำลังลุกเป็นไฟไปมากแค่ไหน ก็ช่วยทารกที่ยังแบเบาะออกมาได้แค่สามคนเท่านั้น
Ashvapati:และทั้งหมดนี้ ก็คือความผิดของฉัน
Ashvapati:หลายปีมานี้ ฉันสืบหาเบาะแสของพวกมัน ไปพร้อมกับเลี้ยงดูเด็กทั้งสามคนจนเติบใหญ่
Ashvapati:ช่วยบอกคำให้การของฉันกับพวก Ati ทีนะ นี่เป็นความจริงที่พวกเขาต้องรู้เหมือนกัน
Ashvapati:ถ้าเป็นไปได้ ช่วยหาพ่อแม่บุญธรรมที่เหมาะสมให้พวกเขาแทนฉันที ให้พวกเขาได้มีครอบครัวที่แท้จริง
Ashvapati:ส่วนฉัน ต้องไปทำสิ่งที่ยังทำไม่สำเร็จในตอนนั้นให้เสร็จสักที
Paimon:ให้ตายสิ ถ้าที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงละก็...
Yelan:เขาก็กำลังตามสืบเรื่องหัวหน้าของแก๊งนั้นเหมือนกัน แล้วก็ทำเพื่อแก้แค้นชัด ๆ
Chevreuse:เขาทิ้งเบาะแสเพื่อล่อให้พวกเรามาที่ Nod-Krai ก็เพื่อให้พวกเราช่วยเขาล้างแค้นให้สำเร็จสินะ...
Yelan:แย่แล้วสิ ดูเหมือนฉันจะรู้แล้วว่าเขาจะเอา Guizhong Ballista พวกนั้นไปทำอะไร
Paimon:งั้นพวกเราต้องรีบหาเขาให้เจอมั้ย? ฟังดูเหมือนเขาจะทำเรื่องที่อันตรายมากเลย แต่พวกเราสัญญากับพวก Ati ไว้แล้วนี่นา ว่าจะพาเขากลับไปอย่างปลอดภัยน่ะ
Chevreuse:ฉันเองก็ปล่อยให้เขาจัดการหัวหน้าแก๊งนั่นไปดื้อ ๆ แบบนี้ไม่ได้เหมือนกัน คดีพวกนี้มีเครือข่ายกว้างมาก ยังมีผู้สมรู้ร่วมคิดอีกตั้งเยอะที่ยังไม่ถูกลากตัวออกมา
Traveler:จะไปตามหาที่ไหนดีล่ะ?
Yelan:อืม...
Chevreuse:อ้อ...
Paimon:พวกเธอนึกอะไรออกงั้นเหรอ?
Yelan:เขาคงจะฉวยโอกาสตอนที่เรามาตรวจสอบที่นี่ แล้วเล่นบทเดิมของพวกเรา
Traveler:ไปซุ่มโจมตีอีกฝ่ายที่จุดนัดพบ...
Paimon:จริงด้วย! ถ้าเขาไม่ได้เป็นพวกเดียวกับคนพวกนั้น แผนเดิมของพวกเราก็ใช้ได้นี่นา
Chevreuse:ใกล้ถึงเวลานัดหมายแล้ว พวกเราต้องรีบไป
Sennedjem:Ashvapati?
Ashvapati:ไม่ได้เจอกันมาสิบกว่าปีแล้วนะ Sennedjem
Sennedjem:ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
Ashvapati:ผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว แต่รหัสลับของจุดนัดพบที่พวกแกตกลงกันไว้ก็ยังไม่เปลี่ยนเลยนะ ฉันก็แค่ปลอมตัวเป็นคนที่จะมาติดต่อ แล้วหลอกถามข้อมูลจากสายสืบที่แกส่งออกไปก็แค่นั้นเอง
Sennedjem:เจ้าพวกไร้ประโยชน์ รอให้พวกมันมาถึงก่อนเถอะ...
Ashvapati:ไม่ต้องรอแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังถูกคนของกรมการปกครองของ Fontaine และฝ่ายกิจการทั่วไปของ Liyue คุมตัวอยู่ ไม่มีใครหนีไปได้ทั้งนั้น
Sennedjem:กรมการปกครอง Fontaine และฝ่ายกิจการทั่วไปของ Liyue... พวกเขาไม่มีทางสืบมาถึงที่นี่ได้หรอก
Ashvapati:ถ้าหากมีคนจงใจทิ้งเบาะแสเพื่อล่อให้พวกเขามาที่งานนิทรรศการนี้ นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
Ashvapati:ถ้าพวกนั้นไม่จัดการสายสืบและสายลับพวกนั้นจนเกลี้ยง ฉันก็คงไม่มีทางล่อแกออกมาได้จริง ๆ
Sennedjem:ฮึ แกก็คิดจะส่งฉันให้พวกนั้นด้วยรึไง?
Ashvapati:เปล่า มีแค่แกเท่านั้น ที่ฉันจะจัดการด้วยตัวเอง
Sennedjem:เทคโนโลยีของ Fatui? แกนี่ยังเหมือนเมื่อก่อนจริง ๆ มีพรสวรรค์เป็นเลิศในเรื่องการวิจัยเทคโนโลยีอาวุธเหมือนเดิมเลยนะ
Sennedjem:ฉันรู้ ว่าแกคงเจ็บใจที่หลายปีมานี้ฉันไม่ได้พาแกไปกอบโกยเงินทองด้วยกัน ในเมื่อแกยังฝีมือไม่ตก จะมาร่วมกับพวกเราตอนนี้ก็ยังไม่สายนะ
Ashvapati:เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว คิดว่าฉันจะร่วมมือกับพวกแกงั้นเหรอ?
Sennedjem:ไม่งั้นล่ะ? หรือว่าแกยังคิดจะแก้แค้นให้คนในกลุ่มนั้นอยู่อีก?
Sennedjem:ฉันรู้ แกถูกพวกเขารับเอาไว้ ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นช่วงหนึ่ง ก็เลยรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาไปแล้ว
Sennedjem:แต่ในเมื่อแกเคยใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น ก็น่าจะยิ่งเข้าใจนะว่า พวก "บุญคุณ" หรือ "ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว" อะไรนั่น มีแต่จะทำให้ขาดทุน ทางที่ดีรีบสลัดทิ้งไปซะตั้งแต่เนิ่น ๆ เถอะ
Sennedjem:สัจธรรมเพียงข้อเดียวที่คนในเผ่าของฉันได้เรียนรู้จากทะเลทรายผืนนั้นก็คือ... คนที่หัวเราะจนถึงตอนสุดท้าย ไม่เคยเป็นคนซื่อตรง แต่เป็นคนที่ไม่ทำธุรกิจที่ขาดทุนต่างหาก
Sennedjem:ดูฉันสิ แต่ก่อนทำธุรกิจหาเงินระหว่างกลุ่ม ฉันก็คือชาวทะเลทราย หลังจากนั้นพอทำธุรกิจใน Fontaine ได้เงินเยอะกว่า ฉันก็เป็นชาว Fontaine ได้เหมือนกัน
Ashvapati:แกคิดว่าทุกคนจะไร้ยางอายเหมือนกับพวกแกรึไง?
Sennedjem:ไร้ยางอายงั้นเหรอ? ขอแค่มี Mora มากพอ แกก็ซื้อได้ทุกอย่าง รวมไปถึงชื่อเสียงอันสูงส่งด้วย
Sennedjem:ตอนนี้ ฉันเป็นคนดังแห่ง Fontaine ที่อาศัยอยู่ในย่าน Vasari เป็นนักบุญที่ไปร่วมงานเลี้ยงหรูหราต่าง ๆ ไม่มีใครกล้าว่าฉันไร้ยางอายหรอก!
Ashvapati:พูดจบรึยัง?
Sennedjem:ชิ... ฉันอดทนมามากพอแล้ว เป็นแกที่ไม่รับน้ำใจเอง
Sennedjem:แต่ว่า ถ้าคิดจะจัดการฉันจริง ๆ การบุกมาคนเดียว ออกจะดูไม่ฉลาดไปหน่อยรึเปล่า?
Ashvapati:เพราะงั้นฉันเลยไปหาอาวุธมาชิ้นนึง อาวุธที่ต่อให้แกจะพาคนมาเยอะแค่ไหนก็จัดการแกได้!
Sennedjem:นั่นมัน... แกบ้าไปแล้วเหรอ? ถ้าเจ้านั่นโจมตีเข้ามา แกเองก็ต้องจบเห่ไปด้วยนะ!
Ashvapati:ก็เอาสิ มารับการพิพากษาไปด้วยกันเลย!
Sennedjem:เจ้านี่มันบ้าไปแล้ว... ลุยเลย! หักกระดูกมันซะ บีบให้มันพังบาเรียนี้ซะ!
Chevreuse:ห้ามขยับนะ! ไม่อย่างนั้นปืนคาบศิลาในมือฉันจะไม่ปรานีแน่!
Sennedjem:คนของกรมการปกครอง...
Ashvapati:มาถึงเร็วกว่าที่คิดไว้แฮะ...
Paimon:เฮ้ ๆ เจ้าสิ่งที่อยู่บนฟ้านั่น ดูท่าทางไม่ดีเลยว่ามั้ย?
Chevreuse:Ashvapati ฉันรับรองว่าคนพวกนี้จะได้รับโทษอย่างสาสมที่ Fontaine รีบปลดบาเรีย แล้วไปกับพวกเราเดี๋ยวนี้!
Ashvapati:กฎหมายของ Fontaine นั้นอ่อนโยนกับพวกเขาเกินไป... เชิญพวกคุณถอนตัวกันไปเองเถอะ
Chevreuse:ยุ่งยากชะมัด...
Traveler:พวก Ati ยังรอนายอยู่นะ!
Ashvapati:...ฉันไม่มีสิทธิ์กลับไปเจอพวกเขาหรอก ฉันต้องชดใช้ความผิดของตัวเอง
Yelan:คุณคิดว่าความผิดที่คุณต้องชดใช้คืออะไร? การวิจัยอาวุธงั้นเหรอ?
Ashvapati:...คุณเป็นชาว Liyue สินะ? ฉันรู้ว่าชาว Liyue เชี่ยวชาญเทคโนโลยีดินปืนมาตั้งนานแล้ว แต่พวกเขาเลือกที่จะใช้เทคโนโลยีนี้มาทำดอกไม้ไฟและประทัด เพื่อเป็นของเล่นให้กับพวกเด็ก ๆ
Ashvapati:ฉันได้ยินมาว่าชาว Liyue ส่วนใหญ่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข บางทีอาจเป็นเพราะทางเลือกนี้ละมั้ง
Ashvapati:ส่วนฉันเลือกที่จะนำงานวิจัยของตัวเองไปสร้างเป็นอาวุธ จนทำให้บ้านเกิดของเด็ก ๆ มากมายต้องสูญสิ้นไป นี่มันไม่ใช่ความผิดอย่างหนึ่งหรอกเหรอ?
Yelan:แล้วคุณไม่รู้เหรอ? ว่าดอกไม้ไฟและประทัดที่เป็นของเล่น เดิมทีก็เป็นอาวุธชนิดหนึ่งเหมือนกัน
Ashvapati:อะไรนะ?
Yelan:ดอกไม้ไฟและประทัดของ Liyue ตอนที่ถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกก็คืออาวุธชนิดหนึ่ง เพราะมีอานุภาพรุนแรง เลยถูกนำมาใช้กวาดล้างปีศาจร้ายและขับไล่สัตว์ร้ายโดยเฉพาะ
Yelan:ต่อมา พวกปีศาจร้ายเริ่มหวาดกลัวแสงไฟ ส่วนสัตว์ร้ายก็ถอยไปอยู่ในป่าเขา ดอกไม้ไฟและประทัดถึงได้ถูกดัดแปลง ให้กลายเป็นของเล่นที่ใช้เพื่อการเฉลิมฉลอง
Yelan:ไม่ใช่ว่าพวกเราเลือกที่จะเปลี่ยนอาวุธให้เป็นของเล่น ถึงได้แลกมาซึ่งชีวิตที่สงบสุขของผู้คน
Yelan:แต่เป็นเพราะเราใช้อาวุธแลกมาซึ่งชีวิตที่สงบสุข ทำให้มันมีโอกาสถูกดัดแปลงเป็นของเล่นต่างหาก
Yelan:คนที่ทำชั่วก็คือมนุษย์เสมอ คนพวกนั้นที่ไม่ต่างอะไรไปจากปีศาจและสัตว์ร้าย อาวุธเป็นแค่เครื่องมือที่พวกเขาใช้ในการทำความชั่วเท่านั้น
Ashvapati:...เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว พวกคุณรีบอพยพไปเถอะ
Yelan:ไม่ต้องห่วง ในเมื่อคนพวกนี้ได้รับโทษแล้ว แม้แต่อาวุธอย่าง Guizhong Ballista ก็กลายเป็น "ของเล่น" ที่สร้างความสุขให้กับเด็ก ๆ ได้เหมือนกัน
สมาชิกทีมลาดตระเวนพิเศษ:อยู่นิ่ง ๆ หน่อย!
Ashvapati:ฉันคิดไม่ถึงเลยว่า Guizhong Ballista ของ Liyue จะใช้แบบนี้ได้ด้วย
Chevreuse:เพื่อสืบสวนความจริงของคดี ฉันหวังว่าคุณจะไปกับพวกเราด้วย
Ashvapati:ฉันไม่ขัดขืนหรอก ฉันรู้ว่าตัวเองมีความผิด เพียงแต่ตอนนี้... ฉันไม่รู้ว่าความผิดของตัวเองคืออะไร
Chevreuse:บอกตามตรงนะ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน จากเรื่องราวที่คุณเจอมา ต่อให้ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายของนครว่าการ Fontaine มาเอง ก็คงต้องปวดหัวอยู่สักพักเหมือนกันแหละ
Chevreuse:แต่อย่างน้อยก็มีเรื่องนึงที่วางใจได้ ความผิดของแก๊งนี้ชัดเจนและไม่อาจให้อภัยได้
Chevreuse:ฉันเข้าใจ ว่าแค่ให้พวกเขารับโทษทางกฎหมาย คงจะลบล้างความแค้นในใจของคุณไม่ได้ แต่ทำแบบนี้ อย่างน้อยที่สุดมันก็จะเป็นการเปิดเผยความผิดและบทลงโทษของพวกเขา ให้เหยื่อทุกคนได้รู้
Chevreuse:เมื่อเทียบกับการปล่อยให้พวกเขาถูกฆ่าล้างแค้นตายในป่าที่ไม่มีใครเห็น แบบนี้จะช่วยผดุง "ความยุติธรรม" ได้มากกว่า ไม่ใช่เหรอ?
Ashvapati:...ก็ได้
Localized evidence
ยามปะการังบรรจบเกลียวคลื่น - 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1069134920No text in the selected or fallback locales.
"ของเล่น" ที่เหลือไว้ให้พวกเด็ก ๆ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1797513514Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/38210237
10229
EQ
4023814
UI_ChapterIcon_TradeShow
4023801
event