ยันต์ไม้ท้อรอรับวสันต์ - ตอนที่สาม
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/4087550176
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ว้าว ทุกคนมาถึงกันหมดแล้วเหรอ
Hu Tao:Paimon น้อย หลับสบายดีมั้ย?
Paimon:ฮี่ฮี่ ก็ไม่เลวนะ
Traveler:ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง
Ningguang:สองวันมานี้ มีผู้ป่วยมาที่ท่าเรือ Liyue เพิ่มขึ้นอีกแล้วล่ะ
Lan Yan:พี่สาวตอบจดหมายกลับมาว่า ที่ท่าเรือ Yilong ก็เริ่มมีคนป่วยแล้ว
Paimon:แม้แต่ท่าเรือ Yilong ก็เริ่มมีแล้วเหรอเนี่ย?
Hu Tao:แต่ถ้าเราสามารถแก้ปัญหาได้ กลิ่นอายความตายในร่างกายของผู้ป่วย ก็จะถูกขับออกไป และจะสามารถกลับมาแข็งแรงดังเดิมได้
Hu Tao:ข่าวดีในตอนนี้ก็คือ เพราะการกำกับดูแลของท่าน Tianquan ทำให้เราคำนวณตำแหน่งของแปดประตูใน Liyue ได้แล้ว
Paimon:เยี่ยมไปเลย! แล้วแผนเป็นยังไงเหรอ?
Ningguang:พวกเราจะเตรียมตั้งค่ายกลกันคืนนี้ และจะสร้างแท่นบูชา Homa ไว้ตรงกลางแปดประตู จากนั้นก็ใช้วิชาลับของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng เพื่อเผากลิ่นอายความตาย
Ningguang:ทั้งแปดประตูจะเชื่อมต่อกันผ่านกระแสพลัง แบบนี้วิชาลับก็จะสามารถแพร่กระจายไปทั่วทั้ง Liyue กลิ่นอายความตายจะไม่สามารถเล็ดลอดจากมุมไหน ๆ ไปได้เด็ดขาด
Hu Tao:ใช่แล้วล่ะ! นี่อาจจะเป็นพิธีชำระล้างสิ่งแปดเปื้อน ที่ใหญ่ที่สุดที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng เคยมีมาเลย
Traveler:แล้วแปดประตูนั้นอยู่ที่ไหนเหรอ?
Ningguang:ไม่ต้องห่วง ฉันเตรียมการไว้หมดแล้ว เมื่อสองวันก่อนพวกเราก็รู้ตำแหน่งของสี่ประตูแรกแล้วล่ะ
Ningguang:ประตูเกิดคือท่าเรือ Yilong ประตูหลบภัยคือภูเขา Aocang ซึ่ง Keqing กับ Ganyu ออกเดินทางไปตั้งนานแล้วล่ะ ส่วนประตูวิตกคือ Guyun Stone Forest และประตูบาดเจ็บก็คือ Chasm ทั้ง Beidou และ Yelan ต่างก็ตอบตกลงว่าจะช่วยแล้ว
Ningguang:และเมื่อคืนเราก็ได้รู้ตำแหน่งที่เหลือของแปดประตูแล้ว ประตูที่ห้าคือประตูทิวทัศน์ มันตั้งอยู่ที่ Dihua Marsh ผู้กำราบอสูรรับปากว่าจะปกป้องค่ายกลของประตูนี้เอง
Ningguang:ประตูที่หกคือประตูพักพิง ตั้งอยู่ที่หมู่บ้าน Qingce ซึ่งทาง Bubu Pharmacy สองคนก็เสนอตัวรับผิดชอบแล้ว
Ningguang:ประตูที่เจ็ดคือประตูเปิด ตั้งอยู่ในท่าเรือ Liyue ฉันกับคุณ Lan Yan จะเป็นผู้รับผิดชอบเอง
Paimon:แล้วประตูสุดท้ายล่ะ?
Hu Tao:ประตูสุดท้าย คือประตูตายแห่ง Wuwang Hill หัวหน้าโถงฯ คนนี้จะเป็นคนจัดการเอง
Paimon:เอ๋? เดี๋ยวนะ หมายความว่าพวกเธอ แบ่งงานกันเสร็จหมดแล้วเหรอ?!
Hu Tao:ขอโทษทีนะ พวกเธอมาช้าไปน่ะ
Hu Tao:อยากจะแย่งงานกับหัวหน้าโถงฯ คนนี้งั้นเหรอ? ไม่ให้หรอก
Paimon:แต่ประตูตาย ฟังยังไงก็ดูอันตรายมากเลยนะ... Hu Tao เธอเพิ่งหนีออกมาจากเขตแดนเองนะ...
Hu Tao:ใช่แล้ว ประตูตายคือประตูแห่งความโชคร้าย เพราะงั้นก็ต้องให้หัวหน้าโถงฯ คนนี้ที่เชี่ยวชาญเรื่องความเป็นความตาย เป็นคนจัดการเท่านั้นแหละ
Hu Tao:ถ้าพวกเธออยากทำงาน นู่น ไปปล้นประตูเปิดของท่าน Tianquan นู่นไป ฮิฮิ
Ningguang:Traveler ฉันรู้ว่าเธออยากช่วย พอดีเลย เดี๋ยวฉันกับคุณ Lan Yan ก็มีเรื่องอยากปรึกษาเธอเหมือนกัน
Lan Yan:ใช่แล้ว ๆ ไว้เธอกับหัวหน้าโถงฯ Hu จัดการธุระเสร็จแล้ว เราค่อยมาคุยเรื่องนี้กันอีกทีนะ
Traveler:หัวหน้าโถงฯ Hu ต้องการให้ฉันช่วยเรื่องอะไรงั้นเหรอ?
Hu Tao:ที่จริงฉันเป็นคนเสนอเองแหละ และฉันขอเวลาพวกเธอมาก่อนด้วย
Hu Tao:เทศกาล Lantern Rite ปีนี้ ฉันไม่มีเวลาเที่ยวเล่นเลย พอตกกลางคืน ฉันก็ไม่ได้อยู่ที่ท่าเรือ Liyue เลยอดดูโคมไฟเลย
Hu Tao:เพราะงั้นตอนนี้ ฉันเลยอยากจะให้เหรียญมงคลกับเพื่อน ๆ สักนิดสักหน่อยน่ะ ไหน ๆ ก็เป็นช่วงเทศกาล Lantern Rite แล้วนี่เนอะ เพราะงั้นเธอช่วยไปกับฉันได้มั้ย
Traveler:ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
Ningguang:ฮ่าฮ่า ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ หัวหน้าโถงฯ Hu คงจะไปที่ Wuwang Hill ตั้งนานแล้วล่ะ
Paimon:ที่แท้ก็รอพวกเราอยู่นี่เอง
Hu Tao:ฮิฮิ เพราะเวลามีจำกัด ฉันก็เลยขอร้องท่าน Tianquan ช่วยส่งเหรียญมงคลไปให้กับทุกคน ที่รับปากว่าจะช่วยดูแลทั้งแปดประตูนี้น่ะ
Hu Tao:ขอบคุณพวกเขามากนะที่มาช่วย ที่จริงตอนแรก มันเป็นหน้าที่ของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng น่ะ
Ningguang:หัวหน้าโถงฯ Hu พูดอะไรเนี่ย
Hu Tao:เอาเถอะ ยังมีเพื่อนอีกบางส่วน ที่ตอนนี้น่าจะยังอยู่ที่ท่าเรือ Liyue เราไปหาพวกเขากันมั้ย?
Qiqi:Hu Tao, Traveler แล้วก็ Paimon...
Baizhu:เอ๋? ไม่นึกเลยว่าทุกคนจะมาหาเวลานี้
Changsheng:พวกเรากำลังจะไปที่หมู่บ้าน Qingce น่ะ
Hu Tao:ดูเหมือนจะมาทันเวลานะ ฮิฮิ พวกเราเอาเหรียญมงคลมาให้น่ะ
Baizhu:โอ้? หัวหน้าโถงฯ Hu อารมณ์ดีจัง คนน่ารำคาญแบบฉัน ก็ได้กับเขาด้วยเหรอ?
Hu Tao:มีสิ มีสิ ก็ต้องมีอยู่แล้ว เอาอันนี้ไปสิ
Baizhu:หืม? เป็นตราทิวากรนี่นา...
Hu Tao:ใช่ เมื่อกี้อาจารย์ Bai พูดถูกแล้วล่ะ นายน่ะเป็นคนน่ารำคาญจริง ๆ
Hu Tao:เพราะงั้นฉันจะไม่อวยพรให้นายประสบความสำเร็จด้านการแพทย์ หรือบรรลุเป็นเซียนอะไรหรอกนะ เพราะแบบนั้นจะยิ่งทำให้ฉันลำบากกว่าเดิม
Hu Tao:ตราทิวากรอันนี้หมายถึงความสงบสุขของโลก ฉันขอให้หน้าประตูของอาจารย์ Bai ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บใด ๆ ขอให้ทุกผู้ทุกคนแข็งแรง ไม่เจ็บไข้ได้ป่วยนะ
Changsheng:ฮ่าฮ่า ข้าเข้าใจแล้ว หัวหน้าโถงฯ Hu กำลังอวยพรให้ Baizhu ตกงานนี่เอง
Hu Tao:ฮี่ฮี่ Changsheng นี่เป็นของเธอนะ
Changsheng:ไหนขอดูหน่อย ขอข้าดูหน่อยสิ ตราไขว้นี่นา!
Hu Tao:ใช่แล้ว ตราไขว้หมายถึงความสมานฉันท์ ระหว่างสวรรค์และโลก สรรพสิ่งเจริญรุ่งเรือง และอวยพรให้มีชีวิตที่ยืนยาว ช่วยฟื้นคืนพลังและความทรงจำที่สูญเสียไป
Changsheng:หัวหน้าโถงฯ Hu ใจดีจัง ดูเหมือน Qiqi ก็ต้องได้ด้วยสินะ
Qiqi:ฉะ...ฉันเหรอ?
Hu Tao:อืม ตราสงบสุขอันนี้เป็นของ Qiqi หมายถึงการเดินทางไปมาอย่างราบรื่นปลอดภัย ถ้าออกไปเก็บสมุนไพรคราวหน้า ก็อย่าไปที่ที่อันตรายอีกล่ะ
Hu Tao:ถ้าเธอตกอยู่ในอันตรายขึ้นมา คนที่ปวดหัวที่สุดคืออาจารย์ Bai นะ เพราะเขาจะไม่มีวิชาอมตะให้ศึกษาแล้วน่ะสิ
Hu Tao:ส่วนคนที่ปวดหัวคนที่สอง ก็คือหัวหน้าโถงฯ คนนี้ไงล่ะ เพราะหัวหน้าโถงฯ คนนี้จะไม่มีคนให้ฝังแล้ว
Qiqi:ขะ...เข้าใจแล้ว...
Paimon:ฮิฮิ ดูท่า Qiqi จะดีขึ้นเยอะแล้วนะ
Qiqi:Qiqi เป็นซอมบี้ ซอมบี้ไม่ป่วย...
Baizhu:อืม เรื่องค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตูในคืนนี้ Qiqi ก็ยืนกรานว่าจะไปด้วย ดูเหมือนเธอจะหมกมุ่นกับการกำจัดกลิ่นอายความตายอยู่นะ
Qiqi:กลิ่นอายความตาย ไม่ชอบ
Qiqi:ป่วยก็ไปหาอาจารย์ Bai รักษา ตายก็ไปให้ Hu Tao ฝัง
Qiqi:ลำบากมากเลย...
Hu Tao:ไม่ต้องห่วงนะ Qiqi คืนนี้พวกเราจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยเอง
Hu Tao:เอาล่ะ ทุกคน งั้นเราจะไปก่อนแล้วล่ะ
Baizhu:เดี๋ยวก่อนสิ หัวหน้าโถงฯ Hu
Hu Tao:เป็นอะไรไป? เอ๋? Baizhu ทำอะไรเนี่ย?
Changsheng:ที่แท้ก็ใช้วิชาลับได้แม้จะไม่มีอาการป่วยงั้นเหรอ ดูเหมือนว่าการวิจัยของ Baizhu จะก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นแล้วนะ
Baizhu:คืนนี้หัวหน้าโถงฯ จะเฝ้าประตูตายที่อันตรายมากที่สุด มันอาจจะช่วยอะไรไม่ได้มากนัก แต่ฉันถ่ายทอดพลังชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้ให้ เพื่อช่วยหัวหน้าโถงฯ ตื่นตัวและมีสมาธิ จะได้ทำงานได้สะดวกมากขึ้น
Hu Tao:มันจะไม่ส่งผลกับนายเหรอ?
Baizhu:ไม่ต้องห่วงหรอก ในฐานะศัตรูตัวฉกาจของหัวหน้าโถงฯ ฉันจะทำเรื่องที่ตัวเองเสียประโยชน์ได้ไงล่ะ?
Hu Tao:ฮ่าฮ่าฮ่า นายนี่น่าสนใจจริง ๆ Baizhu เอาล่ะ ฉันต้องไปจริง ๆ แล้ว ไว้เจอกันใหม่นะทุกคน
Qiqi:ขอให้... Hu Tao ราบรื่นนะ...
Hu Tao:Yun Jin... Yun Jin! อาจารย์ Yun! คุณ Yun!
Yun Jin:เอ๋? Hu Tao? มาได้ไงเนี่ย? แถมยังพา Traveler กับ Paimon มาด้วย...
Yun Jin:ตอนที่พวกเขาตามหาเธอเมื่อหลายวันก่อน ฉันไม่ได้พูดอะไรแย่ ๆ เลยนะ
Hu Tao:ฮ่าฮ่า ฉันคิดถึงน่ะ จะมาหาบ้างไม่ได้รึไง?
Yun Jin:ได้อยู่แล้ว
Paimon:ใช่ ๆ Hu Tao ยังมีเหรียญมงคลที่จะให้เธอด้วยนะ
Hu Tao:ฮิฮิ ดูสิ!
Yun Jin:นี่คือ...?
Hu Tao:เป็นเหรียญมงคลตราโชคลาภน่ะ! มีทั้งหมดสองอัน อันนึงให้เธอ อีกอันให้ Xinyan นะ
Hu Tao:พวกเธอเป็นศิลปินที่เก่งที่สุดในท่าเรือ Liyue เลยนะ ฉันขอให้พวกเธอประสบความสำเร็จ ก้าวหน้ายิ่ง ๆ ขึ้นไปเลยนะ
Hu Tao:อันนี้ของ Xinyan ฉันฝาก Yun Jin เอาไปให้หน่อยได้มั้ย? ฉันหาเขาไม่เจอเลย แต่ฉันรู้ว่าตอนกลางคืน เขาจะต้องมาดูการแสดงของเธอแน่นอน
Yun Jin:ขอบคุณนะ Hu Tao ฉันชอบมากเลย แต่ทำไมคืนนี้เธอไม่เอาไปให้ Xinyan เองล่ะ?
Hu Tao:เสียดายจัง งานโคมคืนนี้ฉันคงมาไม่ได้น่ะ ก็เลยมาหาพวกเธอตอนนี้ไง
Yun Jin:เอ๋? มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?
Hu Tao:ต้องไปจัดการปัญหาเรื่องงานนิด ๆ หน่อย ๆ น่ะ
Yun Jin:อ่า ได้ยินมาว่าฝ่ายกิจการทั่วไปประกาศว่า คืนนี้จะมีการจำลองวิถีคนโบราณ โดยใช้พิธีกรรมจุดไฟมาขับไล่ความมืดมน ที่เพิ่งเกิดขึ้นในช่วงนี้
Yun Jin:เรื่องที่ Hu Tao จะไปทำ เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยรึเปล่า?
Hu Tao:สมแล้วที่เป็น Yun Jin เดาถูกทันทีเลย!
Yun Jin:มันอันตรายมั้ย?
Hu Tao:แค่นิดหน่อยเท่านั้นแหละ Traveler เป็นพยานได้
Traveler:ใช่ Hu Tao พูดถูก
Yun Jin:...เป็นอย่างนั้นจริงเหรอ?
Hu Tao:โธ่ Yun Jin ถึงเธอจะไม่เชื่อฉัน แต่นี่ขนาด Traveler เธอก็ยังไม่เชื่ออีกเหรอ?
Yun Jin:ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น... เอาเถอะ ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันจะร้องเพลงแปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou ให้เธอฟังละกัน ถือว่าชดเชยให้ล่วงหน้านะ โอเคมั้ย?
Hu Tao:อิอิ Yun Jin ผู้แสนดี ขอบคุณนะ แต่จริง ๆ แล้วฉันอยากฟังอันนั้นมากกว่า เธอรู้ใช่มั้ย?
Yun Jin:อันนั้น? ฉันไม่รู้ว่าหมายถึงอันไหน...
Hu Tao:ก็เพลงนั้นไง! ที่เธอเคยร้องให้ฟังนั่นไง!
Paimon:อะไรเนี่ย? พวกเธอพูดจาอ้อมค้อมอะไรกันเนี่ย?
Hu Tao:ก็เพลง Hilitune เวอร์ชันโอเปร่าไงล่ะ! พวกเราเคยเดิมพันกันไว้ว่า คนแพ้จะต้องร้องเพลงที่อีกฝ่ายแต่งด้วยวิธีที่ตัวเองถนัด แล้ว Yun Jin ก็ร้องได้ดีมากเลยล่ะ พวกเธอควรจะได้ฟังสักหน่อยนะ
Hu Tao:Yun Jin แสนดี... คงไม่ใช่เพราะ Traveler อยู่ที่นี่ เธอก็เลยไม่กล้าร้องหรอกใช่มั้ย?
Yun Jin:นี่เธอพูดอะไรเนี่ย! บ้าจริง ๆ เลย
Hu Tao:โธ่ Yun Jin แสนดี... พี่สาวแสนสวย! ช่วยร้องให้ฟังเถอะนะ ฉันอยากจะฟังจริง ๆ
Yun Jin:ก็ได้ ๆ รอให้งานวันนี้เสร็จแล้ว ฉันจะร้องให้ฟัง โอเคมั้ย?
Hu Tao:ไม่ได้ ต้องฟังตอนนี้เลย
Yun Jin:ทำไมล่ะ?
Hu Tao:พี่สาว อย่ามาแกล้งทำเป็นไม่รู้หน่อยเลยน่า คำว่า Hu ในชื่อ Hu Tao น่ะ หมายถึงความวุ่นวายนะ! ฉันเป็นเด็ก แถมยังชอบทำตัวซุกซนด้วย ลาลาลาลาลา~
Yun Jin:เฮ้อ เธอนี่จริง ๆ เลยนะ ก็ได้ แต่ห้ามหัวเราะเยาะฉันนะ
Paimon:หูย! ฉันจะตั้งใจฟัง Hilitune เวอร์ชันโอเปร่าให้ดีเลย!
Yun Jin:Hilichurl พี่ใหญ่ป่วย Hilichurl น้องสองมองมา Hilichurl น้องสามเก็บยา Hilichurl น้องสี่เอามาตุ๋น~
Hu Tao:อิ่มอกอิ่มใจ พอใจแล้วล่ะ! เป็นไง? Traveler มากับฉันรอบนี้คุ้มค่ามั้ย?
Traveler:น่าตื่นตาตื่นใจมากเลย
Yun Jin:น่าอายจริง ๆ เลย
Hu Tao:ฮี่ฮี่ Yun Jin นี่ดีกับฉันจริง ๆ งั้นพวกเราไปก่อนนะ เราต้องเอาเหรียญมงคลไปมอบให้เพื่อนอีกคนนึงน่ะ
Yun Jin:เดี๋ยวก่อน... Hu Tao, Traveler แล้วก็ Paimon พวกเธอไม่ได้ปิดบังอะไรฉันอยู่จริง ๆ ใช่มั้ย?
Hu Tao:ไม่มีอะไรสักหน่อย ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า
Yun Jin:งั้นไว้พวกเธอทำงานเสร็จแล้ว ไม่ว่าจะวันพรุ่งนี้ มะรืนนี้ หรือวันไหน ๆ ก็เถอะ ฉันจะร้องเพลงแปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou ให้ฟังอีกรอบละกันนะ
Hu Tao:เอ๋?
Yun Jin:รับปากฉันนะ Hu Tao, Traveler พวกเธอจะต้องกลับมาฟังให้ได้เลยนะ โอเคมั้ย?
Hu Tao:อื้ม! ไม่มีปัญหา!
Baizhu:พวกเราขอรับคำอวยพรของหัวหน้าโถงฯ Hu ไว้แล้วกันนะ ทุกคนไปทำธุระของตัวเองเถอะ
Qiqi:ขอให้... Hu Tao ราบรื่นนะ...
Paimon:ว้าว! Xiangling เธอเองก็ใส่ชุดใหม่เหมือนกันเหรอ?! สวยมากเลย!
Hu Tao:โอ๊ะ งั้นก็ชมว่าหัวหน้าโถงฯ คนนี้ตาถึงสิ
Xiangling:โอเค ๆ Hu Tao นี่ตาถึงที่สุดในโลกเลย
Traveler:ที่แท้ก็เป็นของขวัญจาก Hu Tao นี่เอง
Hu Tao:เป็นของขวัญตอบแทนน่ะ ฉันก็ไปหาดีไซเนอร์จาก Fontaine คนนั้นมาเหมือนกัน ฉันแนะนำ Xiangling ให้เขารู้จัก แล้วก็บอกอยากได้อย่างนั้นอย่างนี้บลา ๆ
Xiangling:ดีไซเนอร์คนนั้นเก่งมากเลย โดยเฉพาะหมวก Guoba ใบนี้ น่ารักเหมือน Guoba ตัวจริงเลย!
Guoba:♪~
Paimon:ดีจังเลย พวกเธอสองคนใส่ชุดใหม่ แถมยังยืนด้วยกันอีก เหมือนเป็นพี่น้องแท้ ๆ กันเลย
Hu Tao:ฮิฮิ แหงอยู่แล้วล่ะ
Hu Tao:จริงสิ Xiangling นอกจากเสื้อผ้าแล้ว ฉันยังมีเหรียญมงคลที่จะมอบให้เธอด้วยนะ
Hu Tao:เหรียญความก้าวหน้าในอาชีพนี้เหมาะกับเธอที่สุด ขอให้เธอประสบความสำเร็จในการทำอาหาร และสักวันหนึ่ง ก็เปิดภัตตาคาร Wanmin ให้ได้สิบร้านเลยนะ!
Xiangling:Hu Tao เธอจะประเมินฉันสูงเกินไปแล้วนะ
Hu Tao:แล้วก็ อันนี้ตรามั่งคั่งและครอบครัวมอบให้กับ Xingqiu ส่วนอันนี้ตราจิตวิญญาณกล้าแกร่งให้ Chongyun พวกเขาน่าจะไปที่หุบเขา Chenyu แล้วใช่มั้ย? เธอช่วยเอาไปให้พวกเขาหน่อยสิ
Xiangling:รอพวกเขากลับมาแล้วค่อยให้เองไม่ดีกว่าเหรอ ทำไมต้องให้ฉันเอาไปให้อีกทีด้วยล่ะ
Hu Tao:โธ่ คืนนี้ฉันมีธุระน่ะ กลัวว่าถ้าพวกเขากลับมาแล้วฉันจะไม่อยู่น่ะสิ
Xiangling:ก็ได้... จะว่าไปแล้ว คืนนี้เธอคงไม่ได้จะไปทำพิธีอะไรนั่นหรอกใช่มั้ย ฉันได้ยินประกาศจากฝ่ายกิจการทั่วไปแล้วนะ
Hu Tao:แน่นอนอยู่แล้ว รอพิธีนี้เสร็จเมื่อไหร่ ปู่ทวดของ Xingqiu ก็จะดีขึ้น และคนรักของคุณ Ying'er ก็จะหายป่วยแล้วล่ะ
Xiangling:สุดยอดไปเลย! ที่แท้หลายวันมานี้ เธอก็ยุ่งกับเรื่องพวกนี้ตลอดเลยเหรอเนี่ย? งั้นก็คงเหนื่อยแย่เลยสิ ตอนแรกพวกเราก็ชวนเธอมากินข้าวด้วยกัน แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้กินเลย
Xiangling:รอเธอทำธุระเสร็จแล้ว เราค่อยไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อ ดีมั้ย?
Hu Tao:อื้ม ไม่มีปัญหา!
Xiangling:ถ้าเธอเบี้ยวนัดเราอีกล่ะจะทำยังไง?
Hu Tao:Traveler ช่วยรับประกันให้ฉันเอง!
Xiangling:เธอพูดแล้วนะ ถ้าเธอไม่มาอีกละก็ ฉันจะให้ Traveler ลากตัวเธอมาแล้วพูดว่า กลับมากินข้าวได้แล้วซะเลย!
Traveler:ตกลงตามนี้
Hu Tao:เยี่ยม! งั้นตกลงตามนี้นะ พวกเราไปก่อนล่ะ ไว้เจอกันนะ Xiangling!
Yun Jin:โชคดีนะ ฉันจะรอทุกคน
Paimon:ฮิฮิ อยากรู้จังว่าเหรียญมงคลของพวกเราจะเป็นอะไรนะ?
Hu Tao:ฉันหาดูก่อนนะ... โอ๊ะ Paimon อันนี้ของเธอ
Paimon:สัญลักษณ์นี้หมายถึงอะไรเหรอ?
Hu Tao:ตราสมบัติน่ะ หมายถึงการเรียกทรัพย์สมบัติมาให้ ฉันขอให้ Paimon น้อยมี Mora ไม่รู้จบ อยากกินอะไรก็ซื้อได้ตามใจปรารถนา!
Paimon:ว้าว! Hu Tao นี่รู้ใจฉันดีจัง ขอบคุณนะ Hu Tao ขอบคุณมากเลยนะ
Traveler:แล้วของฉันล่ะ
Hu Tao:ฉันจะลืมของขวัญของเธอได้ยังไงกัน? อย่าใจร้อนสิ รอเดี๋ยวนะ
Hu Tao เดินเข้าไปในโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ไม่นานนัก หัวหน้าโถงฯ ที่คุ้นเคยก็กระโดดโลดเต้นออกมา
Paimon:เอ๋? Hu Tao ทำไมเธอถึงเปลี่ยนชุดล่ะ?
Hu Tao:เพราะเดี๋ยวฉันจะไปทำธุระสำคัญน่ะสิ ฮิฮิ เวลาหัวหน้าโถงฯ คนนี้ไปทำธุระ ก็อยากจะดูเคร่งขรึมหน่อยสิ
Traveler:นี่คือของขวัญของฉันเหรอ?
Hu Tao:Traveler เธอลองดูให้ดี ๆ สิ รู้สึกมั้ยว่าหัวหน้าโถงฯ คนนี้ต่างไปจากเดิมตรงไหนบ้าง?
Hu Tao:เฮ้อ นี่ฉันควรบอกว่าเธอเป็นคนช่างสังเกต หรือไม่รู้จักสังเกตเลยดีนะ?
Hu Tao:อะ ก้านดอกท้ออันนี้ฉันให้เธอ
Paimon:เอ๊ะ นี่มันก้านดอกท้อที่อยู่บนหมวกของ Hu Tao นี่นา!
Hu Tao:แถมยังเป็นดอกไม้ที่ฉันปลูกเองกับมือด้วยนะ Traveler เธอมีเพื่อนในท่าเรือ Liyue เยอะแยะ ต้องมีคนมอบเหรียญมงคลให้เธอมากมายอยู่แล้ว
Hu Tao:เพราะงั้นฉันเลยอยากมอบของที่ไม่เหมือนใครให้เธอ เธอจะได้นึกถึงฉันทุกครั้งที่เห็นมันไงล่ะ
Paimon:เอ๋! พูดแบบนี้แล้วฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย!
Hu Tao:งั้นฉันเปลี่ยนคำพูดใหม่ วันหลังถ้าเธอคิดถึงฉันเมื่อไหร่ ก็ดูก้านดอกท้ออันนี้นะ
Traveler:แบบนี้ยิ่งไม่สบายใจหนักกว่าเก่าอีก!
Hu Tao:อะไรกัน พวกเธอคิดไปถึงไหนเนี่ย ฉันหมายถึงว่า ฉันไม่ได้อยู่ข้าง ๆ เธอตลอดเหมือนกับ Paimon และก็มีบางครั้งที่ฉันไม่ได้เจอเธอด้วยไง
Paimon:ตกใจหมดเลย...
Traveler:งั้นฉันก็มีของจะให้เธอเหมือนกัน
Hu Tao:เอ๋? ลายบนเหรียญมงคลอันนี้... นี่มันเหรียญ Rex ในตำนานงั้นเหรอ?
Paimon:Hu Tao สายตาเฉียบแหลมจริง ๆ! นี่เป็นเหรียญ Rex นั่นแหละ แต่มันอาจจะไม่ใช่ของจริงเสมอไปนะ ผู้กำราบอสูรบอกว่าบนนี้ไม่มีพลังเวทน่ะ
Traveler:นี่เป็นของที่คนเก่งกาจคนหนึ่งให้มาน่ะ
Paimon:ใช่แล้ว ๆ! บางทีอาจจะช่วยคุ้มครองให้ปลอดภัยก็ได้นะ
Hu Tao:เป็นของดีขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย งั้นฉันขอรับไว้ก่อนละกัน ฮิฮิ ขอบคุณพวกเธอมากนะ ฉันจะต้องปลอดภัยแน่นอน ไม่ต้องห่วงหรอก
Hu Tao:เอาล่ะ นี่ก็สายมากแล้ว ฉันต้องเตรียมตัวไปที่ Wuwang Hill แล้วล่ะ พวกเธอก็รีบกลับไปที่ Yujing Terrace เถอะ ท่าน Tianquan ยังมีธุระรออยู่นะ
Traveler:ระวังตัวด้วยนะ
Hu Tao:วางใจได้เลย
Paimon:งั้นพวกเราไปก่อนนะ อย่าลืมรีบกลับมากินข้าวด้วยกันนะ แล้วก็มาฟัง Yun Jin ร้องงิ้วด้วยล่ะ!
Hu Tao:ได้สิ บ๊ายบาย
Hu Tao:ฉันมีความสุขมากจริง ๆ ที่ได้อยู่กับพวกเธอแบบนี้...
Hu Tao:อ้าว! ที่ปรึกษา มาแล้วเหรอ วันนี้ไม่ดื่มชาเหรอ?
Zhongli:ดื่มน้ำไม่ลืมคนขุดบ่อ ดื่มชาก็ไม่ลืมหัวหน้าโถงฯ Hu หรอก
Hu Tao:ที่ปรึกษานี่ก็มีจิตสำนึกเหมือนกันนะเนี่ย
Zhongli:หัวหน้าโถงฯ คิดดีแล้วใช่มั้ย?
Hu Tao:ทหารมาก็ต้องต้าน น้ำมาก็ต้องกลบ เมื่อผีมาก็ต้องเผา มันเป็นแบบนี้มาหลายพันปีแล้ว
Hu Tao:ถึงแม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่ฉันใช้ค่ายกลในตำนาน และไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง แต่อย่างน้อยฉันก็รู้อย่างหนึ่ง นั่นคือฉันต้องไล่ความตายกลับไปให้ได้
Hu Tao:จริงสิ Traveler ให้เหรียญมงคลพิเศษกับฉันมา เห็นว่าเป็นเหรียญ Rex ด้วยนะ ที่ปรึกษาเป็นคนรอบรู้ งั้นช่วยฉันดูให้ฉันหน่อยสิ
Zhongli:เป็นเหรียญ Rex ของจริง มีความหมายเป็นมงคล และอาจจะช่วยคุ้มครองความปลอดภัยของผู้คนได้
Hu Tao:เข้าใจแล้วล่ะ งั้นหลังจากคืนนี้ ที่ปรึกษาก็หาเวลาเอาไปคืนให้ Traveler ทีนะ
Zhongli:หัวหน้าโถงฯ หมายความว่าไงกันแน่?
Hu Tao:Traveler เดินทางไปถึง Natlan แล้ว ฉันได้ยินมาว่าเขายังไปถึงดินแดนแห่งความตายมาแล้วด้วย มันต้องอันตรายมากแน่ ๆ เลย
Hu Tao:ตอนนี้เขาก็ยังปลอดภัยดีแหละ แต่ดูจากนิสัยของเขาแล้ว เรื่องต่อจากนี้จะต้องอันตรายมากกว่าเดิมแน่ ฉันเป็นห่วงจริง ๆ
Hu Tao:เพราะงั้น ถ้าเหรียญ Rex นี้ช่วยคุ้มครองความปลอดภัยของคนได้จริง ๆ ก็ต้องปกป้องเส้นทางข้างหน้าของเขาสิ
Zhongli:ที่หัวหน้าโถงฯ พูดมาก็มีเหตุผล แต่นี่ก็เป็นความตั้งใจของ Traveler เหมือนกันนะ
Hu Tao:ก็เพราะเป็นความตั้งใจของเขาไงล่ะ...
Hu Tao:เรื่องคืนนี้ฉันเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน ถ้าเรื่องมันร้ายแรงจนฉันกลับมาไม่ได้ แล้ว Traveler เห็นเหรียญ Rex ที่ไร้ประโยชน์นี้ท่ามกลางความวุ่นวายละก็...
Hu Tao:เขาจะต้องเสียใจมากแน่เลยใช่มั้ย? แล้วเขาจะโทษตัวเองรึเปล่า? ฉันทนเห็นเขาอยู่ในสภาพแบบนั้นไม่ได้หรอก ที่ปรึกษาเข้าใจใช่มั้ย?
Zhongli:ฉันเข้าใจ...
Zhongli:ฉันเกรงว่าหัวหน้าโถงฯ เห็นเงินนี้แล้วจะเสียใจ
Hu Tao:ฮ่าฮ่า ที่ปรึกษาตาแหลมจริง ๆ เลยนะ... คุณก็รู้นี่ว่า สิ่งที่หัวหน้าโถงฯ กลัวที่สุดก็คือการตัดใจไม่ลง แต่ใครจะกลัวเรื่องที่ไม่มีอยู่จริงกันล่ะ...
Hu Tao:แต่ครั้งนี้ ฉันจะทำผิดแบบเดียวกับพ่อไม่ได้เด็ดขาด... นี่เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด
Hu Tao:เอาล่ะ ในเมื่อพูดมาขนาดนี้แล้ว ฉันจะบอกทุกอย่างให้ฟังจนจบเลยละกัน ที่ปรึกษา ถ้าเกิดวันนี้ฉันไม่ได้กลับมาจริง ๆ ล่ะก็ คุณจะเป็นหัวหน้าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng รุ่นที่ 78 นะ
Zhongli:...หัวหน้าโถงฯ ยังมีภารกิจที่ยังทำไม่เสร็จ เกรงว่าคงจะไม่มีใครมาแทนที่ได้
Hu Tao:ใช้ชีวิตอย่างผู้มีชีวิต ตายอย่างผู้ตาย หากสิ่งใดไม่อาจฝืนได้ งั้นก็คงถึงเวลาของหัวหน้าโถงฯ คนนี้แล้วล่ะ
Zhongli:หวังว่าหัวหน้าโถงฯ จะคิดให้รอบคอบ และอย่ามัวแต่จมปลักอยู่กับอดีต อ้อ แล้วหัวหน้าโถงฯ ลืมไปประโยคหลังนะ "จงทำตามที่ใจปรารถนา และทำมันให้ดีที่สุด"
Hu Tao:ฉันเข้าใจแล้ว... เอาล่ะ ได้เวลาแล้ว ฉันต้องไปแล้วนะ
Hu Tao:วันนี้อากาศดีจังเลยนะ เหมาะกับการแต่งบทกวี และพูดคุยกันจริง ๆ เลย!
Hu Tao:เมื่อช่อดอกไม้สีแดงฉานบานสะพรั่ง จิตใจที่วิตกกังวล สิ่งที่น่าวิตกคือสายฝนโปรยในวันฟ้าโปร่ง
Hu Tao:เก็บเกี่ยวดอกไม้สีแดงฉาน พักอิงแอบอยู่ในห้องบุปผาชั่วนิรันดร์ พลันจุดธูปเครื่องหอมที่ไร้ทางเลือก
Zhongli:...ผีเสื้อพิศวงจะส่งกลิ่นหอมหวนอยู่ตรงนี้
Xiangling:พวกเธอรีบไปรีบมาล่ะ ครั้งนี้อย่าลืมกลับมากินข้าวด้วยนะ
Paimon:Ningguang, Lan Yan พวกเรากลับมาแล้ว เรียกพวกเรามามีธุระอะไรเหรอ?
Ningguang:เดี๋ยวให้คุณ Lan เล่าก็แล้วกัน
Lan Yan:จำได้มั้ย เรื่องที่ฉันส่งจดหมายไปถาม เกี่ยวกับค่ายกลเมื่อสองวันก่อนน่ะ? ตอนนี้มีจดหมายตอบกลับมาแล้วล่ะ
Paimon:อ๋อ! ฉันนึกออกแล้ว งั้นสิ่งที่ Hu Tao พูดก็ถูกสินะ? ค่ายกลนี้ไม่จำเป็นต้องซ่อนใครไว้ใช่มั้ย?
Lan Yan:น่าละอายจริง ๆ พี่สาวของฉันตรวจสอบตำราโบราณในบ้านซ้ำ ๆ แล้ว แต่ก็ยังไม่กล้ารับประกัน
Lan Yan:แต่เมื่อคำนึงถึงว่า ค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตูใช้พลังของกระแสพลังแล้ว เขาคิดว่าการซ่อนใครคนหนึ่ง อาจจะเป็นกฎของภูเขาและผืนดินก็ได้
Traveler:หมายความว่ายังไง?
Ningguang:ก็หมายความว่าการซ่อนคนคนหนึ่ง... น่าจะเป็นเงื่อนไขที่จำเป็นน่ะ เราไม่สามารถฝ่าฝืนกฎของกระแสพลังได้ และประตูตายที่ใช้ผนึกกลิ่นอายความตายในครั้งนี้ไว้ ก็คือประตูตายที่หัวหน้าโถงฯ Hu ดูแลอยู่
Paimon:หมายความว่าต้องซ่อน Hu Tao ไว้งั้นเหรอ?!
Lan Yan:นี่เป็นแค่การคาดเดาของพี่สาวน่ะ เพราะงั้นเขาเลยเสนอวิธีหนึ่งมา บางทีอาจจะพอช่วยหัวหน้าโถงฯ Hu ได้
Lan Yan:ดูนี่สิ นี่เป็นหุ่นหวายที่ฉันทำให้หัวหน้าโถงฯ Hu เอง มันมีหลายตัวเลย พวกเธอยังจำประโยชน์ของมันได้ใช่มั้ย? มันสามารถดูดซับพลังงานชั่วร้าย และป้องกันภัยพิบัติให้แก่ผู้คนได้
Lan Yan:ฉันใช้วิธีของพี่สาว เพื่อเชื่อมโยงหุ่นหวายเข้าไปในค่ายกล แบบนี้ กลิ่นอายความตายที่หัวหน้าโถงฯ Hu จะได้รับ ก็จะถูกแบ่งเบาให้กับคนอื่น ๆ ในค่ายกลด้วย
Ningguang:ทุกคนเห็นด้วยกับแผนการนี้หมดแล้ว Keqing, Ganyu, ผู้กำราบอสูร, Qiqi, Beidou, Yelan และฉันกับคุณ Lan Yan ต่างก็มีหน้าที่เป็นหุ่นหวายของหัวหน้าโถงฯ Hu
Ningguang:Liyue ในทุกวันนี้เป็น Liyue ที่สามัคคีกัน แม้จะไม่มีราชาแห่งหิน แต่ก็ยังสามารถระงับภัยจากเทพอสูรได้... เพราะงั้นเราไม่ควรปล่อยให้โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ต้องเผชิญกับภัยพิบัติแห่งความเป็น และความตายเพียงลำพังหรอก
Ningguang:แต่ว่า Traveler กลิ่นอายความตายนั้นอันตรายมาก ถึงแม้ทุกคนจะช่วยแบ่งเบามันแล้ว แต่ผลที่ตามมาก็ยากที่จะตอบได้
Ningguang:ถึงเราจะอยากได้ความช่วยเหลือจากเธอ แต่ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับเธอทั้งนั้น ถ้ามีเรื่องอะไร พวกเราก็ไม่มีทาง...
Traveler:ฉันเอาด้วย
Lan Yan:ฉันบอกแล้วไง! ว่า Traveler จะต้องช่วยแน่นอน!
Ningguang:ฮ่าฮ่า ฉันก็ไม่เคยสงสัยเหมือนกันแหละ
Lan Yan:งั้น Traveler เธอถือหุ่นหวายของหัวหน้าโถงฯ Hu ไว้นะ ฉันจะเชื่อมโยงเธอเข้ากับค่ายกลเดี๋ยวนี้เลย
Lan Yan:เอ๋? อะไรกันเนี่ย... ไม่สิ ๆ...
Traveler:มีอะไรเหรอ?
Lan Yan:ฉะ...ฉันไม่น่าจะทำผิดนะ... ฉันเชื่อม Traveler เข้าไปในค่ายกลไม่ได้
Ningguang:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ? มันเกิดปัญหาตรงไหนรึเปล่า?
Lan Yan:วิธีนี้ก็เหมือนกับค่ายกล ที่จะใช้พลังจากกระแสพลังเหมือนกัน แต่กระแสพลังไม่ตอบสนองต่อ Traveler เหมือนกับว่ากระแสพลังคิดว่าเขาไม่มีตัวตนอยู่จริง ๆ...
Paimon:อ๊ะ! หรือจะเป็นเพราะสาเหตุนี้?
Traveler:กระแสพลังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับฉันจริง ๆ นั่นแหละ
Ningguang:มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? คงจะเป็นเจตจำนงของสวรรค์สินะ...
Lan Yan:ฉันไม่เคยได้ยินเหตุผลแบบนี้มาก่อนเลย!
Traveler:ยังมีวิธีอื่นอีกมั้ย?
Lan Yan:...ฉันก็ไม่รู้ นี่เป็นครั้งแรกที่เจอเรื่องแบบนี้เหมือนกัน... ถึงจะสามารถเขียนจดหมายไปถามพี่สาวได้ แต่ก็คงไม่ทันแล้วล่ะ...
Ningguang:อืม... งานโคมก็ใกล้จะเริ่มแล้วด้วย
Ningguang:Traveler ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอนะ แต่ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เราก็พักกันสักหน่อยเถอะ
Ningguang:หวังว่าพวกเรา จะสามารถแบ่งเบาผลกระทบของหัวหน้าโถงฯ Hu ได้บ้างนะ และขอให้ทุกคนเชื่อมั่นในตัวของหัวหน้าโถงฯ Hu ด้วย... เขาจะต้องทำสำเร็จแน่นอน
หลังออกมาจาก Yujing Terrace คุณก็มองดูหุ่นหวายของ Hu Tao ในมือโดยไม่พูดอะไร
เผลอแป๊บเดียว คุณก็มาถึงประตูทางเข้าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng อีกครั้ง
Yanfei:เร็วเข้า! เทศกาล Lantern Rite ใกล้จะเริ่มแล้วนะ! อย่าพลาดการแสดงเปิดงานของอาจารย์ Yun เชียวล่ะ!
Yaoyao:ศิษย์พี่หญิงวิ่งช้า ๆ หน่อยสิ เดี๋ยวก็หกล้มเอาหรอก!
Xiangling:คนเยอะจัง... หวังว่าทาง Hu Tao จะราบรื่นนะ จะได้รีบกลับมาฉลองเทศกาลกับพวกเรา
Yun Jin:Xinyan รีบมาเร็วเข้า นี่เป็นเหรียญมงคลที่ Hu Tao มอบให้เธอน่ะ
Xinyan:อ๊ะ ให้ฉันเหรอ? แล้วเจ้าตัวไปไหนแล้วล่ะ?
Lan Yan:ท่าน Tianquan การประตูเปิดพร้อมแล้วล่ะ ทุกอย่างไม่มีปัญหา
Ningguang:อื้ม จะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับคืนนี้แล้วล่ะ
Ningguang:หัวหน้าโถงฯ Hu ขอให้พวกเราประสบความสำเร็จทีเถอะ
(test)台词文本
Zhongli:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ ทั้งสองคน
Paimon:Zhongli นี่นา! Traveler ทำไมเราถึงไม่เคยคิดจะลองถาม Zhongli ดูเลยล่ะ?
Zhongli:เรื่องที่เกี่ยวกับกระแสพลังน่ะเหรอ
Paimon:เอ๋? Zhongli รู้ได้ไงอะ?
Zhongli:ฮ่าฮ่า ฉันรอพวกเธอสองคนอยู่ที่นี่มาสักพักแล้ว
Traveler:Zhongli ช่วยเชื่อมโยงฉัน เข้ากับกระแสพลังหน่อยได้มั้ย?
Zhongli:นี่เป็นเพราะร่างกายของ Traveler เอง ฉันทำอะไรไม่ได้หรอก
Paimon:เฮ้อ นึกว่าคุณจะมีวิธีอะไรซะอีก... แล้วทำไมถึงรอพวกเราอยู่ล่ะ?
Zhongli:หัวหน้าโถงฯ ฝากฉันเอาเหรียญ Rex อันนี้มาคืน Traveler น่ะ
Traveler:ทำไมล่ะ?
Zhongli:เป็นความตั้งใจของหัวหน้าโถงฯ เขาอยากให้เส้นทางข้างหน้าของเธอราบรื่นไร้อุปสรรค
Paimon:เอ๋?! งะ...งั้นเขาจะเป็นอะไรมั้ยอะ?
Zhongli:ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของหัวหน้าโถงฯ แล้วล่ะ
Paimon:ทำยังไงดี! พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?
Zhongli:ฉันนึกออกเรื่องนึง ค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตูนี้ จะต้องอาศัยกระแสพลังในการทำงาน และคนที่ถูกซ่อนเอาไว้ก็ต้องเป็นแบบนี้เช่นกัน
Zhongli:แต่ Traveler ไม่สามารถเชื่อมโยงกับกระแสพลังได้ พวกเธอรู้มั้ย... ว่านี่หมายความว่าอะไร?
Paimon:เอ๋?
Traveler:กระแสพลังไม่สามารถเชื่อมโยงกับฉันได้ งั้นก็หมายความว่า...?
Zhongli:เทศกาล Lantern Rite กำลังจะเริ่มแล้ว
Ningguang:ทุกท่าน...
หนูน้อย Meng:ดูสิ ท่านหญิง Ningguang นี่นา!
หนูน้อย Fei:ปีนี้ท่านหญิง Ningguang มาด้วยตัวเองด้วยแฮะ
หนูน้อย Lulu:เป็นเพราะมีพิธีกรรมล่ะมั้ง? เห็นฝ่ายกิจการทั่วไปประกาศว่า ปีนี้จะจุดโคม Mingxiao และจัดพิธีกรรมขึ้นนี่นา
Ningguang:...ในช่วงเวลาที่โคมไฟสว่างไสว โปรดให้ฉันได้สรรเสริญนักปราชญ์ในอดีต อธิษฐานขอให้ไฟปัดเป่าโรคภัยร้าย และปกป้องความสงบสุขของ Liyue
Ningguang:เริ่มพิธี!
Paimon:สะ...สำเร็จแล้วเหรอ?!
Ningguang:พิธีกรรมน่าจะสำเร็จแล้ว... แต่...
Paimon:เป็นอะไรไป? ทำไมพวกเธอดูกังวลกันขนาดนั้นล่ะ...
Lan Yan:หัวหน้าโถงฯ Hu... หุ่นหวายพังเสียหายแล้ว ฉันเองก็สัมผัสถึงกลิ่นอายของหัวหน้าโถงฯ Hu ไม่ได้แล้วเหมือนกัน...
Paimon:อะไรนะ?! ทำไม... หรือว่า Hu Tao จะ... Traveler จะทำยังไงดีล่ะ?!
Paimon:เอ๋? Traveler ทำไมหายไปแล้วล่ะ?
Zhongli:Traveler เป็นคนฉลาด ดูเหมือนจะคิดอะไรได้แล้วนะ เพราะงั้น เมื่อกี้ฉันเลยส่งเขาไปด้วยน่ะ
Paimon:...คิดอะไรได้งั้นเหรอ?
Traveler:(ไม่สามารถเชื่อมโยงกับกระแสพลัง งั้นก็หมายความว่า... ไม่สามารถถูกกระแสพลังซ่อนเร้นไปด้วยเช่นกัน)
Traveler:(แสดงว่าฉันสามารถแบกรับค่ายกลทั้งหมดแทน Hu Tao ได้ สิ่งสำคัญในตอนนี้คือต้องหาเธอให้เจอ)
Traveler:(Hu Tao ไม่อยู่ที่นี่... แล้วของพวกนี้...)
Staff of Homa:(คบเพลิงอันนี้ตั้งอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ ราวกับรู้ว่าเจ้าของได้จากมันไปแล้ว)
Hu Tao:คุณปู่ แล้วก็... คุณพ่อ พวกท่าน... พวกท่านมารับหนูแล้วเหรอ?
Hu Tao:หนูทำได้ดีมั้ย? ไม่ได้ทำให้เสียชื่อของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ใช่มั้ย?
พ่อ:แน่นอน เก่งกว่าพ่อเป็นหมื่นเท่าเลยล่ะ
คุณปู่:ยัย Hu น้อยของเราน่ะเก่งที่สุดแล้ว
Hu Tao:งั้นหนูก็ไปกับพวกท่านได้อย่างสบายใจแล้วล่ะ
พ่อ:เด็กดี พวกเราแค่คิดถึงลูก ก็เลยมาหา
Hu Tao:หนูก็คิดถึงพ่อกับปู่เหมือนกัน... แต่... พวกท่านไม่ได้มารับหนูเหรอ?
คุณปู่:ใช้ชีวิตอย่างผู้มีชีวิต ตายอย่างผู้ตาย... เด็กดี เวลาของหลานยังไม่ใช่ตอนนี้หรอกนะ
พ่อ:อืม ยังไงวันที่จะได้พร้อมหน้ากันอีกครั้งก็ต้องมาถึงเป็นแน่ ตอนนี้ยังไม่ต้องรีบร้อนหรอกนะ
คุณปู่:ดูสิ คนที่มารับหลานกลับบ้านมานู่นแล้ว
สองวันต่อมา คุณตื่นขึ้นมาในห้องด้านในของ Bubu Pharmacy
Paimon:Traveler ในที่สุดก็ฟื้นสักที! เป็นยังไงบ้าง? ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?
Traveler:นี่ฉัน...?
Paimon:เธอหลับไปตั้งสองวันแหนะ! ถ้า Baizhu ไม่ได้บอกว่าเธอแค่หมดแรงละก็ ฉันคงร้อนใจตายแล้วเนี่ย
Paimon:แต่ในที่สุดเธอก็ฟื้นสักที ดูเหมือนว่า Baizhu จะยังคงรักษาความพูดอยู่นะเนี่ย ทีนี้ฉันก็สบายใจได้สักที
Traveler:ฉันมาที่ Bubu Pharmacy ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ?
Paimon:ในคืนเทศกาล Lantern Rite ตอนที่ Hu Tao แบกเธอกลับมาน่ะ ตอนนั้นเธอสลบไม่ได้สติเลย ทำเอาฉันตกใจแทบแย่ โชคดีที่ Zhongli อยู่ด้วย เขาบอกว่าเธอไม่เป็นอะไรมาก
Paimon:นี่เธอเรียนรู้อะไรแย่ ๆ จากพวก Hu Tao มาจริง ๆ ด้วย หนีไปโดยไม่บอกไม่กล่าวกันเลย เธอเองก็อยากเล่นหายตัวไปเหมือนกันรึไง?
Traveler:เรื่องมันด่วนน่ะ
Paimon:โอ๊ย ฉันรู้แล้วน่า Hu Tao ก็บอกฉันแล้ว ครั้งนี้พวกเธอทำเรื่องใหญ่โตเลยนะ
Paimon:สองวันมานี้มีคนมาเยี่ยมเธอไม่หยุดเลย ทั้ง Zhongli, Ningguang แล้วก็ Lan Yan... เอาเป็นว่า ทั้งคนที่รู้และไม่รู้ต่างก็แห่กันมาหมดเลย คนเยอะมาก!
Traveler:พวกเขายังอยู่มั้ย?
Paimon:น่าจะไปทำธุระกันหมดแล้วล่ะ แต่ Hu Tao ยังอยู่ข้างนอกนั่น เธอไม่ยอมจากไปไหนเลย
Paimon:เธอนอนพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ! เดี๋ยวฉันจะไปเรียก Baizhu มาดูอาการเธอก่อน
คุณออกมาจากห้องด้านในของ Bubu Pharmacy เมื่อเห็นท่าเรือ Liyue ที่สงบสุขและแสนสุขปรากฏขึ้นตรงหน้า คุณก็รู้สึกอุ่นใจแล้ว
ทันใดนั้น ก็มีไอเย็นปกคลุมบนหน้าของคุณ และมีคน "จู่โจม" คุณอีกครั้ง
???:"ไหน ทายซิ ใครเอ่ยย?"
Hu Tao:อื้ม! ยังมีแรงมาล้อเล่นด้วยแบบนี้ แสดงว่าร่างกายไม่มีปัญหาอะไรแล้ว!
Hu Tao:ไม่เลว ๆ แบบนี้ฉันก็ไม่ต้องเป็นกังวลแล้ว... ยินดีต้อนรับกลับมานะ ฮีโร่ของฉัน!
Traveler:เธอต่างหากฮีโร่
Hu Tao:ฮ่าฮ่า อะไรกัน ที่นี่มีแค่เราสองคน จะมาเยินยอกันทำไมเนี่ย? แต่ฉันสามารถยอเธอได้ทั้งวันเลยนะ
Traveler:แล้ว... ร่างกายของ Hu Tao เป็นยังไงบ้าง?
Hu Tao:เป็นเพราะใครบางคนน่ะ ฉันถึงสบายดีมากแบบนี้ ตอนที่ Baizhu ตรวจร่างกายเธอ เขาก็ไม่ลืมตรวจฉันด้วยหรอกนะ
Hu Tao:แต่เธอนี่สิ ก็ดีสดใสดีนะ ไม่ได้รู้สึกไม่สบายตรงไหนใช่มั้ย? หวังว่าจะไม่มีผลข้างเคียงอะไรซะล่ะ
Traveler:ไม่เป็นอะไรหรอก
Hu Tao:ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ... ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะกล้าเสี่ยงชีวิตขนาดนี้ ถ้างั้นต่อไปเธอมาใช้แซ่ Hu เหมือนกันมั้ยล่ะ? Hu ที่แปลว่ากล้าบ้าบิ่นน่ะ
Traveler:คนที่บ้าบิ่นคงไม่ใช่ฉันหรอกมั้ง?
Hu Tao:เหอะ... เฮ้! ดูสิ ท่าเรือ Liyue จากมุมนี้สวยมากเลย ไหนดูสิว่าทุกคนกำลังทำอะไรกันอยู่นะ?
Hu Tao:อืม... เจ้าเด็กสองคนนั้นวิ่งเร็วกันมากเลย ฉันว่าคงจะไปรับเหรียญมงคลแน่ ๆ...
Hu Tao:ส่วนคุณผู้หญิงคนนั้น แก้มแดงเหมือนโดนแสงอาทิตย์ตกดินเลย อืม ๆ ใช่แล้วล่ะ เธอต้องกำลังรอคนรัก และกำลังรอจะไปจุดดอกไม้ไฟกันแน่เลย!
Hu Tao:ภาพและบรรยากาศแบบนี้ ชวนให้เกิดแรงบันดาลใจในการแต่งบทกวีซะจริง ๆ! อ๋า ฉันคิดออกแล้ว...
Hu Tao:...เทศกาลศกใหม่เวียนวนมาอีกครา โคมเบิกฟ้าดอกท้องามเครื่องรางใหม่...
Hu Tao:...สิ่งยิ่งใหญ่ในอดีตปล่อยเลยไป คงเหลือไว้ยามดีนี้เหนือวันวาน
Hu Tao:Traveler ขอบคุณนะ สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ
Localized evidence
ยันต์ไม้ท้อรอรับวสันต์ - ตอนที่สาม
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/4087550176No text in the selected or fallback locales.
วิชา Qimen ปัดเป่าภัยพิบัติ พิธีกรรม Homa ชำระล้างภัยมรณะใต้พิภพ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1353436234Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/36510220
10218
EQ
2036
4018620
UI_ChapterIcon_SeaLamp
4018601
event