บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/901983328
Story Chapters
Story evidence
Cyno:...หรือว่าจะเผลอหลับไป?
Tighnari:ไม่น่าใช่... เมื่อก่อนก็ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้นะ...
Candace:ระหว่างทางมาเห็นเธอบ้างรึเปล่า...
Paimon:พวกเรามาถึงแล้ว! เอ๋? ทำไมทุกคนทำหน้าเครียดแบบนั้นล่ะ?
Candace:คุณ Nilou ยังไม่มาน่ะ
Paimon:หืม? อาจจะแค่มาสายนิด ๆ หน่อย ๆ ล่ะมั้ง?
Tighnari:มันแปลกนะ ปกติเธอจะมาก่อนเสมอเลย อีกอย่างตอนแรกวันนี้ Cyno ก็กะจะไปหา Nilou ที่ Grand Bazaar และมาด้วยกัน...
Cyno:แต่กลับได้รับคำตอบว่า เธอออกจากบ้านมาตั้งนานแล้ว
Paimon:สุดท้าย Cyno มาถึงแล้ว แต่ Nilou กลับยังไม่มา?
Candace:เราก็เลยกังวลเรื่องนี้กันอยู่...
Traveler:กองคาราวานพวกนั้นเป็นยังไงบ้าง?
Cyno:วันนั้นพวกเราไปตรวจสอบกองคาราวานที่ขนส่ง "ของอันตราย" กลุ่มนั้นแล้ว...
Cyno:แต่เนื่องจากสินค้าของพวกเขาถูกปล้นไปจนหมด เลยไม่มีหลักฐานที่สามารถตรวจสอบได้ อีกอย่าง พอดูจากเหตุการณ์นี้แล้ว พวกเขาก็ถือว่าเป็นเหยื่อเหมือนกัน...
Cyno:สินค้าที่พวกเขาพูดถึงนั้นน่าสงสัยจริง ๆ แต่จนกว่าจะหาของกลับมาได้ เราคงทำได้แค่คอยจับตาดูพวกเขา และอ้างว่าเป็นการคุ้มกันเท่านั้นแหละ
Cyno:ส่วนเรื่องอัญมณี พวกเราติดต่อกับคนขายแล้ว เขาบอกว่าอัญมณีอีกอัน ถูกชายหนุ่มคนหนึ่งซื้อไปในทะเลทรายแล้ว
Tighnari:สรุปว่าสถานการณ์ตอนนี้คือ... ของอันตรายกับอัญมณีอีกอันหายไปอย่างไร้ร่องรอย แล้วคุณ Nilou ก็หายตัวไปอีก
Paimon:แต่ทำไม Nilou ถึงถูกดึงเข้ามาเอี่ยวด้วยล่ะ?
Tighnari:พวกเรายังไม่แน่ใจว่าสามเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกันรึเปล่า แต่ถ้าให้คาดเดาละก็... "ระบำ Sabzeruz" ของคุณ Nilou ก็เป็นการแสดงที่สำคัญในเทศกาล Sabzeruz
Tighnari:ถ้าอีกฝ่ายตั้งใจจะทำลายเทศกาล Sabzeruz ก็เป็นไปได้สูงว่าคุณ Nilou จะตกเป็นเป้าหมายด้วย
Cyno:...
Cyno:Traveler, Candace อย่ามัวช้าอยู่เลย เรารีบแกะรอยตามไปกันเถอะ
Cyno:Tighnari รออยู่ที่สวน Pardis Dhyai ละกัน จะได้อธิบายสถานการณ์ให้คนอื่น ๆ ฟัง
Tighnari:ได้ เพราะยังเป็นไปได้ว่า Nilou อาจมีธุระด่วนก็ได้ ฉันจะรออยู่ที่นี่ละกัน
Paimon:คุณ Zubayr!
Sheikh Zubayr:พวกเธอเองเหรอ มีอะไรรึเปล่า?
Paimon:คุณรู้มั้ยว่า Nilou ไปไหน?
Sheikh Zubayr:Nilou เหรอ? เห็นบอกว่าวันนี้จะไปช่วยเพื่อนนะ ออกไปข้างนอกแต่เช้าแล้วล่ะ
Cyno:ไปคนเดียวเหรอ? คุณเห็นมั้ยว่าเธอออกไปทางประตูไหน?
Sheikh Zubayr:อื้ม เธอไปคนเดียวเลย ฉันขอคิดก่อนนะ... รู้สึกว่าจะออกไปทางประตูทิศเหนือนะ
Cyno:...ทิศทางตรงข้ามกับสวน Pardis Dhyai เลยนี่นา
Sheikh Zubayr:เกิดอะไรขึ้นเหรอ? เวลาแบบนี้อย่ามาล้อเล่นกันนะ
Cyno:คุณ Zubayr ถ้า Nilou กลับมาที่ Grand Bazaar แล้วละก็ ช่วยส่งคนไปส่งข่าวที่สวน Pardis Dhyai ให้หน่อยได้มั้ย?
Sheikh Zubayr:ไม่มีปัญหา ฉันว่าเธอคงติดงานอะไรแหละ เอาเป็นว่าพวกเธอรีบไปเถอะ ถ้าเรื่องคลี่คลายแล้วก็มาบอกฉันด้วยนะ
Cyno:ได้เลย
Cyno:ไปกันเถอะ เราออกไปทางประตูทิศเหนือแล้วลองถามคนอื่นดู
Cyno:คุณ Nevida ไม่ทราบว่าเช้านี้คุณเห็น Nilou บ้างมั้ย?
Nevida:Nilou? อ๋อ เห็นสิ เห็นเธอแต่งตัวสวยออกไปนอกเมืองแล้วล่ะ
Paimon:นอกเมือง?
Nevida:ใช่แล้ว ทางนั้นไง
Cyno:มีคนอื่นตามไปด้วยมั้ย? แล้วเธอดูเป็นยังไงบ้าง?
Nevida:ไม่มีนะ... ตอนที่ฉันเห็น เธอก็อยู่คนเดียว แถมยังทักทายฉันอยู่เลย ท่าทางก็ดูอารมณ์ดีนะ
Cyno:โอเค ขอบคุณมาก
Cyno:ขอถามอะไรหน่อยสิ เมื่อเช้าพวกนายเห็นคุณ Nilou จากโรงละคร Zubayr ออกจากเมืองไปทางนี้บ้างมั้ย?
Rukn:คุณ Cyno ฉันเห็นคุณ Nilou ออกจากเมืองไปตอนเช้า และข้ามสะพานไป จากนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งรอเธออยู่อีกฝั่งหนึ่งของสะพาน
Paimon:อย่าบอกนะว่า เป็นคนที่ซื้ออัญมณีอีกชิ้นในทะเลทรายน่ะ!
Cyno:พวกนายเห็นหน้าผู้ชายคนนั้นชัดมั้ย?
Rukn:ขอโทษที ตอนนั้นมันไกลเกินไป ฉันเลยเห็นไม่ชัด
Cyno:...เข้าใจแล้วล่ะ ถ้าเธอกลับกลับมาทางประตูนี้ ช่วยบอกให้เธอไปหาฉันที่สวน Pardis Dhyai ทีนะ
Rukn:รับทราบ!
Cyno:พวกเราไปต่อกันเถอะ
Paimon:เบาะแสขาดหายไปแล้ว... ที่นี่ไม่มีใครให้ถามแล้วล่ะ
Candace:บนพื้นมีรอยเท้าสลับซับซ้อนอยู่หลายจุด ลองตามรอยไปดีมั้ย?
Cyno:รอยเท้าเยอะเกินไป... แบบนี้จะเดินผิดได้ง่าย ๆ นะ ขอฉันดูก่อน...
Traveler:(...! นั่นมัน...)
Traveler:ทั้งสองคน ขอตัวแป๊บนะ
Cyno:เอาล่ะ พวกเรามาวิเคราะห์ร่องรอยตรงนี้กัน
Candace:Traveler ถ้าเกิดเจอเบาะแสอะไร อย่าลืมรีบมาบอกพวกเราด้วยนะ
Paimon:Arasaka! Arasaka ใช่มั้ย?
Arasaka:...อ๊ะ! นี่มัน... Nara สีทองที่นิสัยดี! Arasaka... รีบหลบเร็วเข้า!
Paimon:หืม? ทำไมต้องหลบด้วยล่ะ? พวกเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ?
Arasaka:เพื่อน... Arasaka กับ Nara สีทองเป็นเพื่อนกัน แต่ว่า... ช่วงนี้ Arapas ไม่ให้ฉันพูดตามใจชอบ...
Paimon:หืม? ทำไมล่ะ?
Arasaka:เขาคิดว่า Arasaka อาจจะเผลอหลุดปาก...
Arasaka:เอ๊ะ! Arasaka พูดไม่ได้แล้ว!
Paimon:หลุดปาก... เอ่อ ช่างเถอะ ว่าแต่ Arasaka เห็นผู้หญิงคนนึงเดินผ่านมาทางนี้บ้างมั้ย?
Arasaka:Nara สีแดงที่สวยเหมือนกับ Padisarah น่ะเหรอ? Arasaka เคยเห็น
Paimon:จริงเหรอ! เขาไปทางไหนเหรอ?
Arasaka:เขาเดินไปทางก้อนหินที่ยุ่งเหยิงนั้นกับ Nara ที่ Arasaka ไม่รู้จัก
Paimon:ก้อนหินที่ยุ่งเหยิง?
Traveler:หมายถึงซากปรักหักพังแถววิหาร Ashvattha สินะ...
Paimon:โอ้! มีเหตุผล ขอบคุณนะ Arasaka!
Arasaka:Arasaka ยินดีช่วย Nara สีทองดีอยู่แล้ว เมื่อก่อน Nara สีทองดีก็เคยช่วย Arasaka ไว้เหมือนกัน
Paimon:แต่เรื่องที่เธอพูดเมื่อกี้นี้...
Arasaka:เอ๊ะ! Arasaka ก็ไม่รู้! Arasaka บอกไม่ได้!
Paimon:อ๊ะ! Arasaka ไปซะแล้ว...
Paimon:ยังไงก็เอาเรื่องนี้ไปบอก Cyno กับ Candace ก่อนดีกว่า
Candace:ดูจากร่องรอยแล้ว พวกเขาไปทางซ้ายนะ...
Cyno:รอยเท้าเยอะเกินไป ลองดูให้ละเอียดอีกทีดีกว่า
Cyno:...ไปทางวิหาร Ashvattha?
Candace:นี่มันเหมือนจะเป็นทางเดียวกับร่องรอยที่บนพื้นชี้ไปเลย
Cyno:พวกเธอรู้ได้ยังไงเหรอ?
Paimon:เอ่อ... อยู่ ๆ เราก็ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนมาน่ะ ฉันรับรองว่าเชื่อถือได้แน่นอน
Cyno:...ก็ได้ ฉันเชื่อใจพวกเธอ
Candace:งั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ หวังว่า... เอ่อ...! เอ๊ะ...
Cyno:เห็น "คำพยากรณ์" แบบนั้นอีกแล้วเหรอ?
Candace:ใช่... แต่คราวนี้มีแค่เสียงเบาบาง...
Traveler:บอกว่าไงเหรอ?
Candace:เป็นเสียงเหมือนคนสองคนกำลังคุยกัน... พูดว่า "เธอจะสังเกตเห็นมั้ยนะ", "น่าจะตามรอยมาได้นะ" อะไรประมาณนี้...
Cyno:ใช่เสียงของ Nilou มั้ย?
Candace:เสียงมันคลุมเครือเกินไป ฉันฟังไม่ออกเหมือนกัน
Cyno:อืม... เอาเป็นว่าไปดูที่ซากปรักหักพังตรงนั้นก่อนละกัน ถ้า "คำพยากรณ์" ปรากฏขึ้นอีก ก็อาจหมายความว่าเรามาถูกทางแล้ว
Cyno:น่าจะอยู่แถวนี้แหละ
Paimon:อืม... แถวนี้มักจะมีกองโจรล่าสมบัติโผล่มาอยู่บ่อย ๆ Nilou จะไม่เป็นอันตรายใช่มั้ย?
Candace:...! ทุกคนดูทางนั้นสิ!
Paimon:Nilou นี่นา! นั่น Nilou จริง ๆ ด้วย! Nilou...!
Cyno:ไกลเกินไป ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ยินเรานะ
Paimon:พวกเรารีบไปกันเถอะ!
???:เดินมาไกลขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...
Nilou:ใกล้ถึงแล้วใช่มั้ย...
Paimon:Nilou...!
Nilou:เอ๋?
Paimon:Nilou! พวกเรามาแล้ว! อย่าโดนพวกคนชั่ว... เอ๋?
Sethos:หืม? "คนชั่ว"... หมายถึงฉันเหรอ?
Cyno:ทำไมถึงเป็นนายล่ะ...
Sethos:ฉันทำไมเหรอ?
Nilou:พวกเธอมาได้ยังไงเนี่ย?
Paimon:ทำไมถึงเอาแต่ถามคำถามกันอยู่ได้เนี่ย? เอ่อ... เหมือนฉันก็เป็นไปกับเขาด้วยแฮะ...
Sorush:เสียงดังโหวกเหวกโวยวายซะจริง! พวกข้าแค่อยากหาสถานที่เงียบ ๆ ฝึกซ้อมแค่นั้นไม่ได้รึไง?
Paimon:Sorush?!
Traveler:ไม่เจอกันนานเลยนะ!
Sorush:นี่มัน "ยัสนาปติ" กับเจ้าปุยขาวของข้านี่นา!
Cyno:พวกเธอรู้จักเจ้าตัวแดงลอยได้ด้วยเหรอ?
Sorush:นี่ เจ้าว่าใครตัวแดงลอยได้! ข้าคือ Sorush ภูตดอกไม้ผู้สูงส่ง! วีรชนแห่งควาเรนาห์!
Paimon:เอ่อ... เขาเป็นภูตดอกไม้ที่พวกเราได้รู้จักที่ทุ่งดอกไม้อมฤตน่ะ จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนดีมากเลยนะ แค่พูดจาแปลก ๆ หน่อย
Candace:หืม? ของที่อยู่บนตัวของคุณ Sethos คือ...
Sethos:หือ? หมายถึง "ดวงตาแห่ง Wedjat" ที่แตกร้าวนี้น่ะเหรอ?
Paimon:เอ๋! ที่แท้คนที่ซื้ออัญมณีอีกชิ้นไปก็คือนายเองเหรอ?
Cyno:"ดวงตาแห่ง Wedjat"... แล้วก็ "ภูตดอกไม้"... เหมือนฉันจะเคยอ่านเจอในหนังสือนะ...
Sethos:งั้นนายก็น่าจะเดาเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้แล้วใช่มั้ย?
Cyno:ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเดาปริศนาอะไรนะ ทุกคนในเมืองกำลังเป็นห่วง Nilou กันอยู่
Nilou:เอ๋...? เป็นห่วงฉัน? แต่ฉัน... ทิ้งข้อความไว้ให้ทุกคนแล้วไม่ใช่เหรอ?
Paimon:ข้อความ? ข้อความอะไร...
Candace:พวกเราไม่เคยได้รับข้อความที่ว่าเลยนะ...
Sorush:หา?! เจ้า Rashnu นี่นะ... คงจะเผลอหลับระหว่างทางอีกแล้วสินะ!
Paimon:เอ่อ... พอได้ยินชื่อนี้ ฉันก็พอเดาได้แล้วล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น...
Cyno:Rashnu คือใครเหรอ?
Nilou:ก็คือภูตดอกไม้ที่ฉันฝากให้ช่วยส่งข้อความนั่นแหละ แต่ว่า... ดูเหมือนเขาจะไม่กระปรี้กระเปร่าเลย...
Paimon:เดี๋ยวก่อนนะ... เรื่องมันชักจะเยอะไปละ พวกเราค่อย ๆ ว่ากันไปทีละเรื่องนะ... เริ่มจากทำไม Nilou ถึงมาอยู่ที่นี่กับ Sorush และ Sethos ได้ล่ะ?
Sethos:ถ้าจะให้อธิบายละก็... อืม งั้นคงต้องเริ่มเล่าตั้งแต่ตอนที่ฉันเจอ Sorush แล้วล่ะ
Mihir:Sorush พวกเขามาแล้ว
Sorush:ฮึ เจ้าพวกคนละโมบ คนที่สร้างปัญหาในทะเลทรายก่อนหน้านี้ ก็คือพวกเขานี่แหละ!
Rashnu:คร่อก... ฟี้... คร่อก...
Sorush:ตั้งสติหน่อย! ถ้าไม่สั่งสอนพวกเขาให้หลาบจำ ต่อไปคงไม่อาจนอนหลับอย่างสบายใจได้แน่!
Rashnu:คร่อก... ฟี้... คร่อก...
Sorush:...
Mihir:เช่นนั้นเอาอย่างนี้ Sorush เดี๋ยวพอเจ้าพวกนั้นผ่านมา ข้าจะใช้หนามกักขังพวกเขาเอาไว้เอง ที่เหลือก็ฝากเจ้าด้วยละกัน...
Sorush:อื้ม เรื่องแค่นี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว!
Sorush:มาทำให้เจ้าพวกนั้นได้ลิ้มรสความหวาดกลัว และหวาดผวาซะหน่อยเถอะ!
Yakup:...
Hizir:อ๊า! เกิดอะไรขึ้น! นะ...หนาม!
Aruj:ลูกพี่! รถขยับไม่ได้แล้ว!
Yakup:...หา?
Sorush:ตอนนี้แหละ!
Sorush:หึหึหึ พวกเจ้าตายซะเถอะ!
Sethos:เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วมั้ง?
Sorush:หืม? เจ้าเป็นใคร?
Sethos:ฉันชื่อ Sethos พอดีตอนเดินเล่น ฉันได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากที่นี่ ก็เลยแวะมาดูน่ะ
Sethos:ฉันเห็นว่าเธอทำลายสินค้าของพวกเขาจนหมดเกลี้ยงแล้วนี่นา ทำไมไม่หยุดแค่นี้ล่ะ? ถ้ายิ่งทำให้เป็นเรื่องใหญ่ มันจะจบไม่สวยเอานะ
Sorush:เจ้าคนรุ่นหลังตัวจ้อย เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร?
Sethos:ภูตดอกไม้ผู้สูงส่งและยิ่งใหญ่ ลูกหลานแห่งทะเลทรายไม่มีใครไม่รู้จักชื่อของพวกเธอ โดยเฉพาะวีรชนที่มีชื่อว่า Sorush?
Sorush:โอ้? ดูเหมือนเจ้าจะตาแหลมไม่เบา ช่างเถอะ งั้นวันนี้ก็พอแค่นี้ละกัน
Sorush:แต่หากมีครั้งหน้าอีก ข้า วีรชนแห่งควาเรนาห์จะไม่มีทางเมตตากับพวกชั่วร้าย ที่ทำลายความสงบสุขของทะเลทรายอีกเป็นแน่!
Sethos:หลังจากนั้น ฉันกับ Sorush ก็คุยกันอย่างถูกคอ เลยกลายมาเป็นผู้นำทางให้เธอในเมือง Sumeru น่ะ
Paimon:เธอนี่สนิทกับคนได้เร็วจริง ๆ นะ...
Sorush:อื้ม! ข้าพอใจกับงานของผู้นำทางคนนี้มาก ที่ข้ามาคราวนี้ ก็เพราะมีภารกิจสำคัญที่ต้องทำ!
Paimon:หืม? ภารกิจสำคัญอะไรเหรอ...
Sorush:ข้าได้ยินผู้คนที่สัญจรไปมาพูดกันว่า ท่านหญิงน้อย Kusanali กำลังจะจัดงานฉลองวันเกิดในเมือง ภูตดอกไม้อย่างพวกข้า เป็นผู้ติดตามของท่านหญิงน้อย Kusanali จึงอยากเตรียมของขวัญพิเศษ เพื่ออวยพรให้ท่านเสียหน่อย
Sorush:หลังจากที่ผู้อาวุโส Zurvan ไตร่ตรองดูแล้ว ในที่สุดก็ตัดสินใจว่า จะให้วีรชนในหมู่ภูตดอกไม้... ซึ่งก็คือตัวข้าผู้นี้ มอบการแสดง "ระบำ Sabzeruz" ที่สืบทอดมานับร้อยปีให้แก่ท่านหญิงน้อย Kusanali
Sethos:ระหว่างทางฉันก็บอก Sorush ไปแล้ว ว่าเราได้คัดเลือกนักแสดงระบำ Sabzeruz ไว้แล้ว แต่เธอกลับบอกว่าจะพบคุณ Nilou ให้ได้เลย
Sorush:ฮึ! ถ้าไม่เจอก็ดีอยู่หรอก แต่นึกไม่ถึงว่าระบำ Sabzeruz ในทุกวันนี้ จะไม่เหมือนกับในสมัยก่อนแล้ว!
Paimon:ก็มันสืบทอดมาตั้งหลายร้อยปีแล้ว... จะต่างกันก็ไม่แปลก...
Nilou:แต่พอได้ยินว่าจะได้เห็นระบำ Sabzeruz สมัยก่อน ฉันก็เลยขอให้ผู้อาวุโส Sorush มาสอนฉันหน่อยน่ะ
Nilou:โอกาสแบบนี้หายากมากเลยนะ! ถ้าฉันสามารถแสดงระบำพิเศษนี้ในเทศกาล Sabzeruz ของปีนี้ได้ ท่านเทพแห่งพฤกษาและผู้คนที่มาร่วมเทศกาลจะต้องดีใจมากแน่ ๆ
Sorush:อืม ข้าเห็นแม่หนูนี่ตั้งใจดี ก็เลยชวนนางมาที่นี่ เพื่อหาที่สงบ ๆ สำหรับฝึกซ้อมกัน
Paimon:ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง...
Paimon:พวกเราไล่ตามไปมาอยู่ตั้งนาน แต่ที่แท้กลับไม่มีคนร้ายอะไรเลย! ทุกคนก็แค่อยากจะมอบ "เซอร์ไพรส์" ให้กับ Nahida ก็เท่านั้นเองสินะ
Sethos:ใจเย็น ๆ อย่าลืมพวกกองคาราวานนั่นซะล่ะ เรายังไม่รู้เลยว่าพวกเขาทำอะไรกันแน่
Candace:การก่อความวุ่นวายในทะเลทราย... คงจะเป็นพวกที่ขุดขโมยโบราณสถานอย่างผิดกฎหมาย เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวมากกว่า
Cyno:เพราะงั้นเลยเลือกทางที่ห่างไกล และไม่ต้องผ่านหมู่บ้าน Aaru ใช่มั้ย... ถ้าถูกเธอจับได้ละก็...
Candace:งั้นก็คงไม่ใช่แค่ความกลัวและความหวาดผวาแล้วล่ะ... ฉันจะทำให้พวกเขาคิดถึงแสงแดดในตอนกลางวันเลยคอยดู...
Paimon:Candace... จู่ ๆ ก็ดูน่ากลัวขึ้นมาเลย...
Sethos:จริงสิ คุณ Candace ฉันสังเกตเห็นว่าคุณพก "ดวงตาแห่ง Wedjat" อีกครึ่งหนึ่งด้วย
Paimon:นั่นสิ! มันคืออะไรกันแน่เหรอ?
Cyno:เป็นของขวัญที่ท่าน Al-Ahmar ราชา Deshret ผู้ยิ่งใหญ่มอบให้กับ ท่านหญิงน้อย Kusanali น่ะ
Traveler:(ที่พวกเขาพูด... หมายถึงท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่สินะ? แต่ Irminsul ในตอนนี้...)
Sethos:ใช่แล้วล่ะ ท่าทางนายคงจะเคยอ่านตำนานนั้นมาเหมือนกันสินะ
Cyno:แต่ฉันแค่คลับคล้ายคลับคลาเท่านั้นแหละ ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยคิดว่าอัญมณีสองอันนี้ จะเชื่อมโยงกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในตำนานเลย
Sethos:อืม ฉันเองก็รู้สึกว่าหินก้อนนี้มีความพิเศษเหมือนกัน หลังจากซื้อมาจากพ่อค้า และนำกลับมาที่วิหารแห่งความเงียบงันแล้ว ฉันก็ค้นหาเอกสารมากมายถึงได้แน่ใจนี่แหละ
Sethos:...ตำนานเล่าว่า ใน "เทศกาล Sabzeruz ครั้งแรก" นั้น ท่าน Al-Ahmar ราชา Deshret และท่าน Malikata เทพแห่งมวลบุปผา ได้เตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้ท่านหญิงน้อย Kusanali
Sethos:พวกเขาโปรยลูกอมไว้ตามทาง เพื่อนำทางท่านหญิงน้อย Kusanali ไปยังสถานที่จัดงานเลี้ยง
Sethos:ท่านหญิงน้อย Kusanali ผู้อยากรู้อยากเห็น ได้มาถึงริมทะเลสาบแห่งหนึ่ง ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงพิณดังขึ้น ที่แท้ก็เป็นท่าน Al-Ahmar ที่เริ่มบรรเลงพิณขึ้นมา... ส่วนท่าน Malikata ก็ร่ายรำอย่างงดงาม
Sethos:พวกเขาร่วมกันอวยพรให้เทพแห่งพฤกษาผู้เป็นที่รัก ให้มีความสุขในวันอันยิ่งใหญ่นี้ และแต่ละคนต่างก็มอบของขวัญล้ำค่าให้กับเธอ...
Sethos:ท่าน Malikata มอบ "ควาเรนาห์" เพื่อปกป้องป่าฝน ส่วนท่าน Al-Ahmar ได้มอบ "ดวงตาแห่ง Wedjat" เพื่อบันทึกช่วงเวลาดี ๆ ที่ทั้งสามได้อยู่ด้วยกัน
Cyno:แต่หลังจากภัยพิบัติ Khaenri'ah เกิดขึ้น "ดวงตาแห่ง Wedjat" ก็สูญหายไป และถูกฝังอยู่ในทรายเหลือง
Sorush:ท่านหญิงน้อย Kusanali ได้เปลี่ยน "ควาเรนาห์" ให้เป็นวิหคศักดิ์สิทธิ์ คอยปกปักรักษาเขตแดนระหว่างโลกความเป็นและโลกความตาย... จนกระทั่งมันแตกสลาย และกลายเป็นภูตดอกไม้อย่างพวกข้า
Paimon:แสดงว่าสิ่งที่ Candace เห็น จริง ๆ แล้วก็คือภาพที่ถูกบันทึกไว้ใน "ดวงตาแห่ง Wedjat"!
Sethos:ตอนที่ฉันได้มาก็แปลกใจมากเหมือนกัน ไม่คิดเลยว่าหลังจากผ่านมานานขนาดนี้แล้ว "ดวงตาแห่ง Wedjat" ในตำนานจะยังบันทึกสิ่งที่พบเห็นไว้อยู่อีก
Sethos:พลังของมันค่อนข้างพิเศษ เหมือนกับว่ามีเพียงแค่ชาว Al-Ahmar หรือที่เรียกกันว่า "ลูกหลานของราชา Deshret" เท่านั้นที่จะสามารถสะท้อนพลังของมันได้
Sethos:แม้ว่าตอนนี้มันจะพังไปแล้ว แต่ภาพในอดีตก็ยังคงอยู่ในส่วนใดส่วนหนึ่งของมัน
Candace:(หรือว่าเสียงเบาบางที่ฉันได้ยินก่อนหน้านี้ จะเป็นการสนทนาของท่าน Al-Ahmar กับท่านเทพแห่งมวลบุปผา...)
Candace:คุณจะจัดการกับชิ้นส่วนของ "ดวงตาแห่ง Wedjat" สองชิ้นนี้ยังไง?
Sethos:ถ้าคุณ Candace อนุญาต ฉันอยากเก็บมันไว้ ให้อยู่ภายใต้การดูแลของวิหารแห่งความเงียบงัน
Candace:อืม ฉันเห็นด้วยกับวิธีการนี้นะ
Sorush:ตามหลักแล้ว นี่เป็นสิ่งของของท่านหญิงน้อย Kusanali นะ พวกเจ้าไม่คิดจะคืนให้ท่านเหรอ?
Traveler:(...)
Candace:ไม่ดีกว่า...
Candace:ไม่ว่าท่านเทพแห่งพฤกษาจะยังจำได้รึเปล่า แต่ความทรงจำที่แตกสลายนี้ ตอนนี้เหลือแต่ความโศกเศร้าเท่านั้น...
Traveler:(อดีตที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าในวันวาน... ในฐานะเพื่อนของ Nahida ในตอนนี้ ฉันก็ไม่อยากให้เธอ ต้องเสียใจในวันเกิดของตัวเองเหมือนกัน...)
Sorush:ข้ายังไม่เข้าใจเหตุผลของพวกเจ้าอย่างถ่องแท้หรอก แต่ในเมื่อเป็นการตัดสินใจของพวกเจ้าและ "ยัสนาปติ" ของข้า งั้นข้าก็จะไม่พูดอะไรมากแล้ว
Sorush:ตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้ เจ้าก็เอาแต่อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ แถมยังไม่ยอมให้ข้าสอน "ระบำ Sabzeruz" ให้อีก!
Paimon:ก็จริงนะ ไหน ๆ ก็รู้แล้วว่าเป็นเรื่องที่ตื่นตูมไปเอง งั้นเรากลับไปเล่าให้ทุกคนฟังกันเถอะ อย่าปล่อยให้พวกเขาเป็นห่วงเลย
Cyno:ฉันจะไปเตือนเจ้าหน้าที่มาตราคนอื่น ๆ ให้ตรวจสอบหลักฐานการทำความผิดของกองคาราวานพวกนั้นอย่างละเอียด หากพบว่ามีความผิด จะไม่ปล่อยไว้เด็ดขาด
Sethos:ฉันจะอยู่ที่นี่ต่อแล้วกัน แถวนี้มีมอนสเตอร์ไม่น้อยเลย ถ้ามีคนคอยคุ้มกันเพิ่มขึ้นก็ถือเป็นเรื่องดี
Nilou:ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงนะ ไว้ฉันเรียนระบำเสร็จแล้ว ฉันจะกลับไปช่วยทุกคนนะ
Sorush:มีสมาธิหน่อย! อย่าเหม่อ! คอยตามท่าของข้าให้ดี!
Nilou:ได้เลย! อาจารย์ Sorush!
Dehya:เฮ้อ! ในที่สุดพวกเธอก็กลับมาซะที! ฉันร้อนใจจนจะไปบอกพี่น้องทหารรับจ้างของฉันแล้วเนี่ย!
Collei:ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่มั้ย?
Paimon:ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร แค่ตื่นตูมกันไปเองน่ะ!
Tighnari:...เฮ้อ วุ่นวายอยู่ตั้งนาน แต่จัดการเรียบร้อยแล้ว ก็ดีแล้วล่ะ
Paimon:แล้วทางนี้ล่ะ? เตรียมเซอร์ไพรส์ให้ Nahida ไปถึงไหนแล้ว?
Tighnari:หลังจากที่ Kaveh มอบแบบแปลนให้พวกเรา เขาก็กลับไปนอนต่อแล้ว ดูจากท่าทางของเขาแล้ว เมื่อคืนคงจะอดหลับอดนอนทั้งคืนแน่เลย
Dehya:ตอนที่พวกเธอไม่อยู่ พวกเราได้สร้างโครงของหอคอยลูกอมออกมาแล้วล่ะ
Dunyarzad:แต่เดี๋ยวฉันจะไปเช็กดูอีกที เมื่อกี้พวกเราสร้างไปด้วยเป็นห่วงพวกเธอไปด้วยน่ะ...
Tighnari:เอาเป็นว่า เรื่องที่ต้องจัดการเหลือไม่มากแล้วล่ะ ถ้าทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน อีกไม่นานก็คงเสร็จแล้ว
Paimon:เย้! แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ทันขบวนเกวียนบุปผาแล้ว!
Tighnari:อ้อ พูดถึงขบวนเกวียนบุปผา Traveler เธอช่วยอะไรฉันหน่อยได้มั้ย?
Tighnari:ทางสถาบันอยากให้ตัวแทนจากทุกภาควิชา เลือกคนที่จะมารับหน้าที่เป็น "อัศวินบุปผา" ในวันแห่ขบวนเกวียนบุปผา
Tighnari:พวกเราปรึกษากันแล้ว และเห็นตรงกันว่าเธอเหมาะที่จะรับหน้าที่นี้มากที่สุด เธอคิดว่าไง?
Traveler:เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยล่ะ
Tighnari:งั้นก็เยี่ยมไปเลย เธอเป็นเพื่อนของท่านเทพแห่งพฤกษา และเป็นฮีโร่ที่ช่วยเหลือ Sumeru ทุกคนต่างก็คิดว่าเธอเป็นตัวเลือกที่เหมาะที่สุดแล้ว
Dehya:ถึงตอนนั้นก็ต้องทำให้ดีด้วยล่ะ!
Collei:ไม่ต้องกดดันเขาหรอกน่า
Dehya:เอ๋ ครั้งนี้ Candace ก็อยู่ในขบวนเกวียนบุปผาด้วยไม่ใช่เหรอ? ฉันจำได้ว่า... เธอไปเล่นพิณนี่นา?
Candace:ใช่แล้ว ฉันเป็นคนบรรเลงเพลงประกอบการเต้นรำของ Nilou น่ะ
Paimon:ว้าว! ฉันยังไม่เคยได้ยิน Candace เล่นดนตรีเลย!
Candace:ฮ่า... ถ้าพวกคุณชอบละก็ มาหาฉันที่หมู่บ้าน Aaru ได้ตลอดเลยนะ ฉันจะเล่นพิณกล่อมพวกคุณนอนเอง
Dunyarzad:จริงสิ Traveler ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องเธอหน่อย
Dunyarzad:นี่คือของประดับที่พวกเราทำขึ้น สำหรับเกวียนบุปผาของท่านเทพแห่งพฤกษา เดี๋ยวเธอช่วยไปที่วิหารแห่ง Surasthana แล้วเอามันไปแขวนประดับไว้บนเกวียนบุปผาให้หน่อยได้มั้ย?
Dunyarzad:ถ้าอัศวินบุปผาเป็นคนตกแต่งเกวียนบุปผาเอง มันจะต้องขลังกว่าเดิมแน่ ๆ
Traveler:โอเค เข้าใจแล้วล่ะ
Paimon:ฮิฮิ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ เดี๋ยวพวกเราจัดการเอง!
ทุกคนแบ่งหน้าที่กัน และทำงานอย่างขยันขันแข็งด้วยความตั้งใจ...
ในไม่ช้าก็ถึงช่วงเวลากลางคืน ทุกคนต่างแยกย้ายกันไป...
Sorush:ดูให้ดีนะ... เริ่มจากแบบนี้ จากนั้นก็แบบนี้...
Nilou:เริ่มจากแบบนี้ จากนั้นก็แบบนี้...
Sethos:พวกเธอไปทำธุระเถอะ ฉันจะอยู่ที่นี่เอง
Paimon:เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย? ต่อไปก็แค่ต้องรอขบวนเกวียนบุปผาในวันพรุ่งนี้เท่านั้น!
Traveler:รอจนถึงวันพรุ่งนี้
Nahida:...
Nahida:(...ทำไมรู้สึกว่าช่วงนี้ทุกคนเอาแต่หลบหน้าฉันนะ ทุกคนทำตัวเหมือนกับกระรอก ที่ซ่อนสิ่งของอยู่ในโพรงต้นไม้ในฤดูใบไม้ร่วงเลย)
Nahida:(ไม่ได้ ๆ ไว้ถ้าจบขบวนเกวียนบุปผาเมื่อไหร่ ต้องหาโอกาสถามให้รู้เรื่องเลย!)
Nahida:(วันเกิดเหรอ... วันพิเศษแบบนี้ มีเกวียนบุปผาสวย ๆ มีลูกอมแสนอร่อย แล้วก็...)
Nahida:อ๊ะ...!
Traveler:ขอโทษที่ให้รอนะ ท่านเทพของฉัน
Nahida:อื้ม! ไปกันเถอะ อัศวินของฉัน!
Traveler:(เตรียมการเรียบร้อยแล้ว ต้องรอจนกว่าจะเริ่มขบวนเกวียนบุปผาพรุ่งนี้ใช่มั้ย?)
Traveler:ชื่นชมเกวียนบุปผาอีกสักหน่อยดีกว่า
Kaveh:แผนการ "เซอร์ไพรส์วันเกิด" ของเราสำเร็จลุล่วงไปด้วยดีเลย!
ฝูงชน:ชน...!
Faruzan:ฉันรู้อยู่แล้ว... คิดแล้วว่าฉันต้องมองไม่ผิดแน่!
Faruzan:Kaveh นายเป็นอัจฉริยะด้านสถาปัตยกรรมจริง ๆ ด้วย!
Kaveh:เอ่อ ระ...รุ่นพี่ ดูเหมือนรุ่นพี่จะดื่มเยอะไปแล้วนะ...
Tighnari:ตั้งแต่ที่รุ่นพี่ Faruzan เห็นหอคอยลูกอมชนเข้ากับเกวียนบุปผา ก็ดูตื่นเต้นผิดปกติ เมื่อกี้เธอแอบดื่มเพิ่มไปหลายแก้วเลย ฉันเห็นอยู่
Dehya:แบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ! เทศกาลทั้งทีก็ต้องมีความสุขหน่อยสิ!
Dehya:นี่ Candace ฉันว่าเธอเล่นพิณเก่งมากเลยนะ! ทำไมปกติถึงไม่เคยเล่นให้เราฟังบ้างล่ะ?
Candace:อ๋อ ตอนเฝ้ายามฉันว่างเกินไปน่ะ ก็เลยมานั่งเล่นดนตรีไปพร้อม ๆ กับดูดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนไปด้วย
Nilou:อิจฉาดาวพวกนั้นจัง...
Candace:เทียบกับเสียงพิณของฉันแล้ว การเต้นรำของคุณ Nilou ต่างหากที่เป็นจุดสนใจของผู้คนในเทศกาล
Nilou:เอ๋? ทำไมอยู่ ๆ ก็ชมฉันล่ะ...
Alhaitham:อย่างนี้นี่เอง "ดวงตาแห่ง Wedjat" ถูกส่งมอบให้วิหารแห่งความเงียบงันเก็บรักษาไว้แล้วสินะ
Sethos:ฉันให้ยืมไปวิจัยเอามั้ย?
Alhaitham:ไม่จำเป็นหรอก ของแบบนี้เป็นแค่ส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์เท่านั้น เมื่ออดีตที่เป็นสัญลักษณ์นั้นถูกเปิดเผย มันก็จะกลับคืนสู่สภาพเดิม
Kaveh:จริงเหรอ? ฉันนึกว่านายอยากจะเห็นมันมาก ๆ ซะอีก อัญมณีชิ้นนึงแต่กลับมีชื่อเรียกแบบนี้ได้ แสดงว่ามันต้องสวยมากแน่ ๆ ลองดูสักหน่อยก็ไม่เสียหาย...
Alhaitham:ถ้าจะดูก็ต้องไปที่วิหารแห่งความเงียบงันเลยนะ มันไกลไปหน่อย
Kaveh:ฉันว่านายควรจะออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้างดีมั้ย?
Alhaitham:ถ้ามีคนเอามันไปประเมินคุณภาพ และพิสูจน์ระดับอัญมณีที่สถาบัน ฉันก็จะได้ถือโอกาสดูด้วยเลย
Cyno:จะว่าไป ฉันล่ะอยากรู้จริง ๆ ว่าของสิ่งนี้จะมีมูลค่าเท่าไหร่
Sethos:ถามได้ดีนี่ ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลย... ก็เหมือนกับกำแพงเมืองของราชวังโบราณ นายคงไม่ได้คิดจะหยิบเศษกำแพงออกมาประเมินค่าหรอกใช่มั้ย
Kaveh:ฮึ... คนในภาควิชาเราอาจจะทำเรื่องแบบนั้นก็ได้นะ... ได้ยินมาว่า หลัง ๆ มานี้มีรุ่นน้องที่อยากรู้อยากเห็นกันเยอะเลยนะ
Alhaitham:ถ้ามีอิฐแบบนี้จริง ๆ ละก็ อย่าลืมเขียนรายงานแล้วส่งมาที่ห้องทำงานฉันด้วยนะ
Kaveh:เอ๋? ขั้นตอนพวกนี้ต้องรายงานให้นายรู้ด้วยเหรอ?
Alhaitham:ก็ไม่จำเป็นหรอก แต่ถ้าแจ้งฉันว่าอิฐมาถึงแล้ว ฉันก็จะได้รีบไปดูไง
Kaveh:ไม่รู้ฉันจะถามไปทำไมกัน... ต่อไปจะคุยไปเรื่อยไม่ได้ละ...
Tighnari:ที่แท้รายงานก็ใช้เป็นนาฬิกาปลุกได้ด้วยเหรอ เป็นไอเดียที่ดีนะ
Cyno:นาฬิกาปลุก ตอนนี้ฉันก็รู้สึกถึงนาฬิกาปลุกเหมือนกัน! เพื่อน ๆ ช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่มาถึงแล้วล่ะ
Sethos:งั้นเหรอ? ฉันไม่เห็นจะรู้สึกเลย Hermanubis เรียกนายแต่ไม่เรียกฉันงั้นเหรอ?
Cyno:ตอนนี้น่าจะถึงเวลาเกมกล...
Tighnari:ดูเหมือน Collei จะเรียกฉันอยู่ งั้นฉันไปก่อนล่ะ
Sethos:เฮ้อ... อะไร ๆ ก็การ์ด วัน ๆ เอาแต่เล่นการ์ดอยู่นั่นแหละ... Collei ช่วยเรียกฉันบ้างได้มั้ย?
Nahida:ทุกคนดูมีความสุขกันมากเลยนะ
Traveler:Nahida มีความสุขมั้ย?
Nahida:อื้ม! นี่จะเป็นวันเกิดที่น่าจดจำที่สุดของฉันเลย!
Sorush:ท่านเทพแห่งพฤกษา ท่านมีชีวิตที่ยืนยาว การด่วนสรุปเช่นนี้ ออกจะดูเร็วเกินไปหรือเปล่า?
Nahida:ไม่หรอก เรื่องบางอย่าง เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เธอก็จะรู้ได้ในทันทีว่าเธอจะไม่มีวันลืมมันไปเลย
Nahida:เธอชื่อ Sorush ใช่มั้ย? เธอกับเพื่อน ๆ ของเธออยากจะมาอยู่ในเมือง Sumeru มั้ย?
Sorush:เอ่อ... ขอบคุณที่เมตตานะท่านเทพแห่งพฤกษา แต่ชาวภูตดอกไม้อย่างพวกข้าก็มีหน้าที่ของตัวเอง... อีกทั้งสำหรับพวกข้าแล้ว ในเมืองนี้มันเสียงดังเกินไป
Nahida:งั้นเหรอ? แต่... ถ้าอยู่กับมนุษย์นาน ๆ ไป เธอจะค้นพบว่า บางครั้งชีวิตมันก็สนุกมากเลยนะ
Sorush:อืม... เรื่องนี้ข้ายอมรับ ข้ามักจะนึกถึงช่วงเวลาที่ได้อยู่กับ "ยัสนาปติ" และเจ้าปุยขาวอยู่บ่อย ๆ
Paimon:ว้าว! จริงเหรอ? ดีใจจังที่ได้ยินเธอพูดแบบนี้!
Paimon:พอคิดแบบนี้แล้ว รู้สึกว่าเทศกาล Sabzeruz ในครั้งนี้ ทุกคนจะได้รับ "เซอร์ไพรส์" กันหมดเลยนะ!
Paimon:โดยเฉพาะตอนที่ Nahida เรียกพวก Aranara ออกมา ฉันตกใจแทบแย่เลย!
Nahida:พวกเธอชอบก็ดีแล้ว ฉันแอบกำชับพวกเขาไว้ว่าอย่าให้พวกเธอจับได้เด็ดขาด
Paimon:มิน่าล่ะ ตอนที่เจอ Arasaka เขาถึงดูลนลานขนาดนั้น ที่แท้ก็กลัวจะหลุดปากเรื่องนี้สินะ!
Paimon:แต่ทุกคนใน Sumeru ต่างก็คิดว่าเป็นเพียงความฝันที่ Nahida มอบให้พวกเขา
Nahida:ความฝัน...
Paimon:Nahida?
Nahida:อ้อ ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่กำลังคิดว่า... ตอนนี้พวกเราก็อยู่ในความฝันรึเปล่า...
Traveler:(...)
Traveler:งั้นก็ไปจดจำความฝันนี้กันเถอะ!
Nahida:เอ๋?
Traveler:(ตอนนั้น Al-Ahmar ก็คงจะมอบ "ดวงตาแห่ง Wedjat" ให้ด้วยความคิดแบบนี้เหมือนกันสินะ...)
Traveler:(ถึงแม้นี่จะเทียบ "ดวงตาแห่ง Wedjat" ไม่ได้ แต่ตอนนี้พวกเราก็มีวิธีหยุดเวลาได้เช่นกัน)
Nahida:แต่ว่า... จะต้องทำยังไงถึงจะ...
Traveler:(คิกคิก...)
Kaveh:เอาล่ะ ๆ ทุกคนเข้ามาใกล้กันหน่อย คนทางซ้ายขยับเข้ามาอีกหน่อย!
Faruzan:...ใครเหยียบรองเท้าฉันเนี่ย!
Collei:โอ๊ะ! ขอโทษนะ... รุ่นพี่ ฉันเอง... คือคนเยอะเกินไปน่ะ...
Sorush:เจ้าปุยขาว! นี่เป็นที่ของภูตดอกไม้ผู้สูงส่งนะ!
Paimon:ฮึ! ฉันต้องเป็นคนเดียวที่ได้ลอยอยู่ข้าง Traveler!
Nahida:ที่แท้ก็คือการ "ถ่ายรูป" งั้นเหรอ? ฮ่าฮ่า... เป็นความคิดที่น่าสนใจจริง ๆ
Nahida:ถึงฉันจะไม่เคยมี "ประสบการณ์" แบบนี้ แต่ว่า ฉันเชื่อเธอนะ
Nahida:ฉันเชื่อว่าเวลาในตอนนี้ จะหยุดลงเพื่อพวกเรา
Tighnari:Kaveh นายก็มาด้วยสิ!
Kaveh:ได้เลย! ฉันขอตั้งเวลาก่อน... มาแล้ว ๆ!
Kaveh:ทุกคนเตรียมตัวนะ! สาม... สอง... หนึ่ง!
ฝูงชน:สุขสันต์วันเกิด...!
Localized evidence
บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/901983328No text in the selected or fallback locales.
ความทรงจำนี้แด่เธอ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3072109970Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/35410209
10207
EQ
4016820
UI_ChapterIcon_SumeruBirth
4016803
event