Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_SumeruBirth

Story Chapters

ความทรงจำนี้แด่เธอ

Event StoriesChapter number: บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 3

Story evidence

Chapter quests

1

ความทรงจำนี้แด่เธอ

Open quest →
Quest flow
1

รอจนถึงเช้าวันถัดไป (8:00 - 10:00)

Open step page →
2

ไปยังสวน Pardis Dhyai

Open step page →
Conversation 1 · 23 linesOpen full page →

Cyno:...หรือว่าจะเผลอหลับไป?

Tighnari:ไม่น่าใช่... เมื่อก่อนก็ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้นะ...

Candace:ระหว่างทางมาเห็นเธอบ้างรึเปล่า...

Paimon:พวกเรามาถึงแล้ว! เอ๋? ทำไมทุกคนทำหน้าเครียดแบบนั้นล่ะ?

Candace:คุณ Nilou ยังไม่มาน่ะ

Paimon:หืม? อาจจะแค่มาสายนิด ๆ หน่อย ๆ ล่ะมั้ง?

Tighnari:มันแปลกนะ ปกติเธอจะมาก่อนเสมอเลย อีกอย่างตอนแรกวันนี้ Cyno ก็กะจะไปหา Nilou ที่ Grand Bazaar และมาด้วยกัน...

Cyno:แต่กลับได้รับคำตอบว่า เธอออกจากบ้านมาตั้งนานแล้ว

Paimon:สุดท้าย Cyno มาถึงแล้ว แต่ Nilou กลับยังไม่มา?

Candace:เราก็เลยกังวลเรื่องนี้กันอยู่...

Traveler:กองคาราวานพวกนั้นเป็นยังไงบ้าง?

Cyno:วันนั้นพวกเราไปตรวจสอบกองคาราวานที่ขนส่ง "ของอันตราย" กลุ่มนั้นแล้ว...

Cyno:แต่เนื่องจากสินค้าของพวกเขาถูกปล้นไปจนหมด เลยไม่มีหลักฐานที่สามารถตรวจสอบได้ อีกอย่าง พอดูจากเหตุการณ์นี้แล้ว พวกเขาก็ถือว่าเป็นเหยื่อเหมือนกัน...

Cyno:สินค้าที่พวกเขาพูดถึงนั้นน่าสงสัยจริง ๆ แต่จนกว่าจะหาของกลับมาได้ เราคงทำได้แค่คอยจับตาดูพวกเขา และอ้างว่าเป็นการคุ้มกันเท่านั้นแหละ

Cyno:ส่วนเรื่องอัญมณี พวกเราติดต่อกับคนขายแล้ว เขาบอกว่าอัญมณีอีกอัน ถูกชายหนุ่มคนหนึ่งซื้อไปในทะเลทรายแล้ว

Tighnari:สรุปว่าสถานการณ์ตอนนี้คือ... ของอันตรายกับอัญมณีอีกอันหายไปอย่างไร้ร่องรอย แล้วคุณ Nilou ก็หายตัวไปอีก

Paimon:แต่ทำไม Nilou ถึงถูกดึงเข้ามาเอี่ยวด้วยล่ะ?

Tighnari:พวกเรายังไม่แน่ใจว่าสามเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกันรึเปล่า แต่ถ้าให้คาดเดาละก็... "ระบำ Sabzeruz" ของคุณ Nilou ก็เป็นการแสดงที่สำคัญในเทศกาล Sabzeruz

Tighnari:ถ้าอีกฝ่ายตั้งใจจะทำลายเทศกาล Sabzeruz ก็เป็นไปได้สูงว่าคุณ Nilou จะตกเป็นเป้าหมายด้วย

Cyno:...

Cyno:Traveler, Candace อย่ามัวช้าอยู่เลย เรารีบแกะรอยตามไปกันเถอะ

Cyno:Tighnari รออยู่ที่สวน Pardis Dhyai ละกัน จะได้อธิบายสถานการณ์ให้คนอื่น ๆ ฟัง

Tighnari:ได้ เพราะยังเป็นไปได้ว่า Nilou อาจมีธุระด่วนก็ได้ ฉันจะรออยู่ที่นี่ละกัน

3

ไปยังโรงละคร Zubayr

Open step page →
Conversation 1 · 12 linesOpen full page →

Paimon:คุณ Zubayr!

Sheikh Zubayr:พวกเธอเองเหรอ มีอะไรรึเปล่า?

Paimon:คุณรู้มั้ยว่า Nilou ไปไหน?

Sheikh Zubayr:Nilou เหรอ? เห็นบอกว่าวันนี้จะไปช่วยเพื่อนนะ ออกไปข้างนอกแต่เช้าแล้วล่ะ

Cyno:ไปคนเดียวเหรอ? คุณเห็นมั้ยว่าเธอออกไปทางประตูไหน?

Sheikh Zubayr:อื้ม เธอไปคนเดียวเลย ฉันขอคิดก่อนนะ... รู้สึกว่าจะออกไปทางประตูทิศเหนือนะ

Cyno:...ทิศทางตรงข้ามกับสวน Pardis Dhyai เลยนี่นา

Sheikh Zubayr:เกิดอะไรขึ้นเหรอ? เวลาแบบนี้อย่ามาล้อเล่นกันนะ

Cyno:คุณ Zubayr ถ้า Nilou กลับมาที่ Grand Bazaar แล้วละก็ ช่วยส่งคนไปส่งข่าวที่สวน Pardis Dhyai ให้หน่อยได้มั้ย?

Sheikh Zubayr:ไม่มีปัญหา ฉันว่าเธอคงติดงานอะไรแหละ เอาเป็นว่าพวกเธอรีบไปเถอะ ถ้าเรื่องคลี่คลายแล้วก็มาบอกฉันด้วยนะ

Cyno:ได้เลย

Cyno:ไปกันเถอะ เราออกไปทางประตูทิศเหนือแล้วลองถามคนอื่นดู

4

สอบถามที่อยู่ของ Nilou ไปตามทาง

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Cyno:คุณ Nevida ไม่ทราบว่าเช้านี้คุณเห็น Nilou บ้างมั้ย?

Nevida:Nilou? อ๋อ เห็นสิ เห็นเธอแต่งตัวสวยออกไปนอกเมืองแล้วล่ะ

Paimon:นอกเมือง?

Nevida:ใช่แล้ว ทางนั้นไง

Cyno:มีคนอื่นตามไปด้วยมั้ย? แล้วเธอดูเป็นยังไงบ้าง?

Nevida:ไม่มีนะ... ตอนที่ฉันเห็น เธอก็อยู่คนเดียว แถมยังทักทายฉันอยู่เลย ท่าทางก็ดูอารมณ์ดีนะ

Cyno:โอเค ขอบคุณมาก

5

สอบถามที่อยู่ของ Nilou ไปตามทาง

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Cyno:ขอถามอะไรหน่อยสิ เมื่อเช้าพวกนายเห็นคุณ Nilou จากโรงละคร Zubayr ออกจากเมืองไปทางนี้บ้างมั้ย?

Rukn:คุณ Cyno ฉันเห็นคุณ Nilou ออกจากเมืองไปตอนเช้า และข้ามสะพานไป จากนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งรอเธออยู่อีกฝั่งหนึ่งของสะพาน

Paimon:อย่าบอกนะว่า เป็นคนที่ซื้ออัญมณีอีกชิ้นในทะเลทรายน่ะ!

Cyno:พวกนายเห็นหน้าผู้ชายคนนั้นชัดมั้ย?

Rukn:ขอโทษที ตอนนั้นมันไกลเกินไป ฉันเลยเห็นไม่ชัด

Cyno:...เข้าใจแล้วล่ะ ถ้าเธอกลับกลับมาทางประตูนี้ ช่วยบอกให้เธอไปหาฉันที่สวน Pardis Dhyai ทีนะ

Rukn:รับทราบ!

Cyno:พวกเราไปต่อกันเถอะ

6

ตามหา Nilou ตามเบาะแสที่ได้มา

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Paimon:เบาะแสขาดหายไปแล้ว... ที่นี่ไม่มีใครให้ถามแล้วล่ะ

Candace:บนพื้นมีรอยเท้าสลับซับซ้อนอยู่หลายจุด ลองตามรอยไปดีมั้ย?

Cyno:รอยเท้าเยอะเกินไป... แบบนี้จะเดินผิดได้ง่าย ๆ นะ ขอฉันดูก่อน...

Traveler:(...! นั่นมัน...)

Traveler:ทั้งสองคน ขอตัวแป๊บนะ

Cyno:เอาล่ะ พวกเรามาวิเคราะห์ร่องรอยตรงนี้กัน

Candace:Traveler ถ้าเกิดเจอเบาะแสอะไร อย่าลืมรีบมาบอกพวกเราด้วยนะ

7

คุยกับ Aranara

Open step page →
Conversation 1 · 21 linesOpen full page →

Paimon:Arasaka! Arasaka ใช่มั้ย?

Arasaka:...อ๊ะ! นี่มัน... Nara สีทองที่นิสัยดี! Arasaka... รีบหลบเร็วเข้า!

Paimon:หืม? ทำไมต้องหลบด้วยล่ะ? พวกเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ?

Arasaka:เพื่อน... Arasaka กับ Nara สีทองเป็นเพื่อนกัน แต่ว่า... ช่วงนี้ Arapas ไม่ให้ฉันพูดตามใจชอบ...

Paimon:หืม? ทำไมล่ะ?

Arasaka:เขาคิดว่า Arasaka อาจจะเผลอหลุดปาก...

Arasaka:เอ๊ะ! Arasaka พูดไม่ได้แล้ว!

Paimon:หลุดปาก... เอ่อ ช่างเถอะ ว่าแต่ Arasaka เห็นผู้หญิงคนนึงเดินผ่านมาทางนี้บ้างมั้ย?

Arasaka:Nara สีแดงที่สวยเหมือนกับ Padisarah น่ะเหรอ? Arasaka เคยเห็น

Paimon:จริงเหรอ! เขาไปทางไหนเหรอ?

Arasaka:เขาเดินไปทางก้อนหินที่ยุ่งเหยิงนั้นกับ Nara ที่ Arasaka ไม่รู้จัก

Paimon:ก้อนหินที่ยุ่งเหยิง?

Traveler:หมายถึงซากปรักหักพังแถววิหาร Ashvattha สินะ...

Paimon:โอ้! มีเหตุผล ขอบคุณนะ Arasaka!

Arasaka:Arasaka ยินดีช่วย Nara สีทองดีอยู่แล้ว เมื่อก่อน Nara สีทองดีก็เคยช่วย Arasaka ไว้เหมือนกัน

Paimon:แต่เรื่องที่เธอพูดเมื่อกี้นี้...

Arasaka:เอ๊ะ! Arasaka ก็ไม่รู้! Arasaka บอกไม่ได้!

Paimon:อ๊ะ! Arasaka ไปซะแล้ว...

Paimon:ยังไงก็เอาเรื่องนี้ไปบอก Cyno กับ Candace ก่อนดีกว่า

Conversation 2 · 2 linesOpen full page →

Candace:ดูจากร่องรอยแล้ว พวกเขาไปทางซ้ายนะ...

Cyno:รอยเท้าเยอะเกินไป ลองดูให้ละเอียดอีกทีดีกว่า

8

คุยกับ Cyno และ Candace

Open step page →
Conversation 1 · 13 linesOpen full page →

Cyno:...ไปทางวิหาร Ashvattha?

Candace:นี่มันเหมือนจะเป็นทางเดียวกับร่องรอยที่บนพื้นชี้ไปเลย

Cyno:พวกเธอรู้ได้ยังไงเหรอ?

Paimon:เอ่อ... อยู่ ๆ เราก็ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนมาน่ะ ฉันรับรองว่าเชื่อถือได้แน่นอน

Cyno:...ก็ได้ ฉันเชื่อใจพวกเธอ

Candace:งั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ หวังว่า... เอ่อ...! เอ๊ะ...

Cyno:เห็น "คำพยากรณ์" แบบนั้นอีกแล้วเหรอ?

Candace:ใช่... แต่คราวนี้มีแค่เสียงเบาบาง...

Traveler:บอกว่าไงเหรอ?

Candace:เป็นเสียงเหมือนคนสองคนกำลังคุยกัน... พูดว่า "เธอจะสังเกตเห็นมั้ยนะ", "น่าจะตามรอยมาได้นะ" อะไรประมาณนี้...

Cyno:ใช่เสียงของ Nilou มั้ย?

Candace:เสียงมันคลุมเครือเกินไป ฉันฟังไม่ออกเหมือนกัน

Cyno:อืม... เอาเป็นว่าไปดูที่ซากปรักหักพังตรงนั้นก่อนละกัน ถ้า "คำพยากรณ์" ปรากฏขึ้นอีก ก็อาจหมายความว่าเรามาถูกทางแล้ว

9

ไปยังตำแหน่งที่เบาะแสชี้นำ

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Cyno:น่าจะอยู่แถวนี้แหละ

Paimon:อืม... แถวนี้มักจะมีกองโจรล่าสมบัติโผล่มาอยู่บ่อย ๆ Nilou จะไม่เป็นอันตรายใช่มั้ย?

Candace:...! ทุกคนดูทางนั้นสิ!

Paimon:Nilou นี่นา! นั่น Nilou จริง ๆ ด้วย! Nilou...!

Cyno:ไกลเกินไป ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ยินเรานะ

Paimon:พวกเรารีบไปกันเถอะ!

10

ตาม Nilou ไป

Open step page →
Conversation 1 · 32 linesOpen full page →

???:เดินมาไกลขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...

Nilou:ใกล้ถึงแล้วใช่มั้ย...

Paimon:Nilou...!

Nilou:เอ๋?

Paimon:Nilou! พวกเรามาแล้ว! อย่าโดนพวกคนชั่ว... เอ๋?

Sethos:หืม? "คนชั่ว"... หมายถึงฉันเหรอ?

Cyno:ทำไมถึงเป็นนายล่ะ...

Sethos:ฉันทำไมเหรอ?

Nilou:พวกเธอมาได้ยังไงเนี่ย?

Paimon:ทำไมถึงเอาแต่ถามคำถามกันอยู่ได้เนี่ย? เอ่อ... เหมือนฉันก็เป็นไปกับเขาด้วยแฮะ...

Sorush:เสียงดังโหวกเหวกโวยวายซะจริง! พวกข้าแค่อยากหาสถานที่เงียบ ๆ ฝึกซ้อมแค่นั้นไม่ได้รึไง?

Paimon:Sorush?!

Traveler:ไม่เจอกันนานเลยนะ!

Sorush:นี่มัน "ยัสนาปติ" กับเจ้าปุยขาวของข้านี่นา!

Cyno:พวกเธอรู้จักเจ้าตัวแดงลอยได้ด้วยเหรอ?

Sorush:นี่ เจ้าว่าใครตัวแดงลอยได้! ข้าคือ Sorush ภูตดอกไม้ผู้สูงส่ง! วีรชนแห่งควาเรนาห์!

Paimon:เอ่อ... เขาเป็นภูตดอกไม้ที่พวกเราได้รู้จักที่ทุ่งดอกไม้อมฤตน่ะ จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนดีมากเลยนะ แค่พูดจาแปลก ๆ หน่อย

Candace:หืม? ของที่อยู่บนตัวของคุณ Sethos คือ...

Sethos:หือ? หมายถึง "ดวงตาแห่ง Wedjat" ที่แตกร้าวนี้น่ะเหรอ?

Paimon:เอ๋! ที่แท้คนที่ซื้ออัญมณีอีกชิ้นไปก็คือนายเองเหรอ?

Cyno:"ดวงตาแห่ง Wedjat"... แล้วก็ "ภูตดอกไม้"... เหมือนฉันจะเคยอ่านเจอในหนังสือนะ...

Sethos:งั้นนายก็น่าจะเดาเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้แล้วใช่มั้ย?

Cyno:ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเดาปริศนาอะไรนะ ทุกคนในเมืองกำลังเป็นห่วง Nilou กันอยู่

Nilou:เอ๋...? เป็นห่วงฉัน? แต่ฉัน... ทิ้งข้อความไว้ให้ทุกคนแล้วไม่ใช่เหรอ?

Paimon:ข้อความ? ข้อความอะไร...

Candace:พวกเราไม่เคยได้รับข้อความที่ว่าเลยนะ...

Sorush:หา?! เจ้า Rashnu นี่นะ... คงจะเผลอหลับระหว่างทางอีกแล้วสินะ!

Paimon:เอ่อ... พอได้ยินชื่อนี้ ฉันก็พอเดาได้แล้วล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น...

Cyno:Rashnu คือใครเหรอ?

Nilou:ก็คือภูตดอกไม้ที่ฉันฝากให้ช่วยส่งข้อความนั่นแหละ แต่ว่า... ดูเหมือนเขาจะไม่กระปรี้กระเปร่าเลย...

Paimon:เดี๋ยวก่อนนะ... เรื่องมันชักจะเยอะไปละ พวกเราค่อย ๆ ว่ากันไปทีละเรื่องนะ... เริ่มจากทำไม Nilou ถึงมาอยู่ที่นี่กับ Sorush และ Sethos ได้ล่ะ?

Sethos:ถ้าจะให้อธิบายละก็... อืม งั้นคงต้องเริ่มเล่าตั้งแต่ตอนที่ฉันเจอ Sorush แล้วล่ะ

11

ขัดขวางกองคาราวาน

Open step page →
Conversation 1 · 14 linesOpen full page →

Mihir:Sorush พวกเขามาแล้ว

Sorush:ฮึ เจ้าพวกคนละโมบ คนที่สร้างปัญหาในทะเลทรายก่อนหน้านี้ ก็คือพวกเขานี่แหละ!

Rashnu:คร่อก... ฟี้... คร่อก...

Sorush:ตั้งสติหน่อย! ถ้าไม่สั่งสอนพวกเขาให้หลาบจำ ต่อไปคงไม่อาจนอนหลับอย่างสบายใจได้แน่!

Rashnu:คร่อก... ฟี้... คร่อก...

Sorush:...

Mihir:เช่นนั้นเอาอย่างนี้ Sorush เดี๋ยวพอเจ้าพวกนั้นผ่านมา ข้าจะใช้หนามกักขังพวกเขาเอาไว้เอง ที่เหลือก็ฝากเจ้าด้วยละกัน...

Sorush:อื้ม เรื่องแค่นี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว!

Sorush:มาทำให้เจ้าพวกนั้นได้ลิ้มรสความหวาดกลัว และหวาดผวาซะหน่อยเถอะ!

Yakup:...

Hizir:อ๊า! เกิดอะไรขึ้น! นะ...หนาม!

Aruj:ลูกพี่! รถขยับไม่ได้แล้ว!

Yakup:...หา?

Sorush:ตอนนี้แหละ!

12

ทำลายรถขนสินค้าของกองคาราวาน

Open step page →
13

ทำลายรถขนสินค้าของกองคาราวาน

Open step page →
14

ทำลายรถขนสินค้าของกองคาราวาน

Open step page →
15

คุยกับ Sethos

Open step page →
Conversation 1 · 9 linesOpen full page →

Sorush:หึหึหึ พวกเจ้าตายซะเถอะ!

Sethos:เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วมั้ง?

Sorush:หืม? เจ้าเป็นใคร?

Sethos:ฉันชื่อ Sethos พอดีตอนเดินเล่น ฉันได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากที่นี่ ก็เลยแวะมาดูน่ะ

Sethos:ฉันเห็นว่าเธอทำลายสินค้าของพวกเขาจนหมดเกลี้ยงแล้วนี่นา ทำไมไม่หยุดแค่นี้ล่ะ? ถ้ายิ่งทำให้เป็นเรื่องใหญ่ มันจะจบไม่สวยเอานะ

Sorush:เจ้าคนรุ่นหลังตัวจ้อย เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร?

Sethos:ภูตดอกไม้ผู้สูงส่งและยิ่งใหญ่ ลูกหลานแห่งทะเลทรายไม่มีใครไม่รู้จักชื่อของพวกเธอ โดยเฉพาะวีรชนที่มีชื่อว่า Sorush?

Sorush:โอ้? ดูเหมือนเจ้าจะตาแหลมไม่เบา ช่างเถอะ งั้นวันนี้ก็พอแค่นี้ละกัน

Sorush:แต่หากมีครั้งหน้าอีก ข้า วีรชนแห่งควาเรนาห์จะไม่มีทางเมตตากับพวกชั่วร้าย ที่ทำลายความสงบสุขของทะเลทรายอีกเป็นแน่!

16

คุยกับ Sethos

Open step page →
Conversation 1 · 54 linesOpen full page →

Sethos:หลังจากนั้น ฉันกับ Sorush ก็คุยกันอย่างถูกคอ เลยกลายมาเป็นผู้นำทางให้เธอในเมือง Sumeru น่ะ

Paimon:เธอนี่สนิทกับคนได้เร็วจริง ๆ นะ...

Sorush:อื้ม! ข้าพอใจกับงานของผู้นำทางคนนี้มาก ที่ข้ามาคราวนี้ ก็เพราะมีภารกิจสำคัญที่ต้องทำ!

Paimon:หืม? ภารกิจสำคัญอะไรเหรอ...

Sorush:ข้าได้ยินผู้คนที่สัญจรไปมาพูดกันว่า ท่านหญิงน้อย Kusanali กำลังจะจัดงานฉลองวันเกิดในเมือง ภูตดอกไม้อย่างพวกข้า เป็นผู้ติดตามของท่านหญิงน้อย Kusanali จึงอยากเตรียมของขวัญพิเศษ เพื่ออวยพรให้ท่านเสียหน่อย

Sorush:หลังจากที่ผู้อาวุโส Zurvan ไตร่ตรองดูแล้ว ในที่สุดก็ตัดสินใจว่า จะให้วีรชนในหมู่ภูตดอกไม้... ซึ่งก็คือตัวข้าผู้นี้ มอบการแสดง "ระบำ Sabzeruz" ที่สืบทอดมานับร้อยปีให้แก่ท่านหญิงน้อย Kusanali

Sethos:ระหว่างทางฉันก็บอก Sorush ไปแล้ว ว่าเราได้คัดเลือกนักแสดงระบำ Sabzeruz ไว้แล้ว แต่เธอกลับบอกว่าจะพบคุณ Nilou ให้ได้เลย

Sorush:ฮึ! ถ้าไม่เจอก็ดีอยู่หรอก แต่นึกไม่ถึงว่าระบำ Sabzeruz ในทุกวันนี้ จะไม่เหมือนกับในสมัยก่อนแล้ว!

Paimon:ก็มันสืบทอดมาตั้งหลายร้อยปีแล้ว... จะต่างกันก็ไม่แปลก...

Nilou:แต่พอได้ยินว่าจะได้เห็นระบำ Sabzeruz สมัยก่อน ฉันก็เลยขอให้ผู้อาวุโส Sorush มาสอนฉันหน่อยน่ะ

Nilou:โอกาสแบบนี้หายากมากเลยนะ! ถ้าฉันสามารถแสดงระบำพิเศษนี้ในเทศกาล Sabzeruz ของปีนี้ได้ ท่านเทพแห่งพฤกษาและผู้คนที่มาร่วมเทศกาลจะต้องดีใจมากแน่ ๆ

Sorush:อืม ข้าเห็นแม่หนูนี่ตั้งใจดี ก็เลยชวนนางมาที่นี่ เพื่อหาที่สงบ ๆ สำหรับฝึกซ้อมกัน

Paimon:ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง...

Paimon:พวกเราไล่ตามไปมาอยู่ตั้งนาน แต่ที่แท้กลับไม่มีคนร้ายอะไรเลย! ทุกคนก็แค่อยากจะมอบ "เซอร์ไพรส์" ให้กับ Nahida ก็เท่านั้นเองสินะ

Sethos:ใจเย็น ๆ อย่าลืมพวกกองคาราวานนั่นซะล่ะ เรายังไม่รู้เลยว่าพวกเขาทำอะไรกันแน่

Candace:การก่อความวุ่นวายในทะเลทราย... คงจะเป็นพวกที่ขุดขโมยโบราณสถานอย่างผิดกฎหมาย เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวมากกว่า

Cyno:เพราะงั้นเลยเลือกทางที่ห่างไกล และไม่ต้องผ่านหมู่บ้าน Aaru ใช่มั้ย... ถ้าถูกเธอจับได้ละก็...

Candace:งั้นก็คงไม่ใช่แค่ความกลัวและความหวาดผวาแล้วล่ะ... ฉันจะทำให้พวกเขาคิดถึงแสงแดดในตอนกลางวันเลยคอยดู...

Paimon:Candace... จู่ ๆ ก็ดูน่ากลัวขึ้นมาเลย...

Sethos:จริงสิ คุณ Candace ฉันสังเกตเห็นว่าคุณพก "ดวงตาแห่ง Wedjat" อีกครึ่งหนึ่งด้วย

Paimon:นั่นสิ! มันคืออะไรกันแน่เหรอ?

Cyno:เป็นของขวัญที่ท่าน Al-Ahmar ราชา Deshret ผู้ยิ่งใหญ่มอบให้กับ ท่านหญิงน้อย Kusanali น่ะ

Traveler:(ที่พวกเขาพูด... หมายถึงท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่สินะ? แต่ Irminsul ในตอนนี้...)

Sethos:ใช่แล้วล่ะ ท่าทางนายคงจะเคยอ่านตำนานนั้นมาเหมือนกันสินะ

Cyno:แต่ฉันแค่คลับคล้ายคลับคลาเท่านั้นแหละ ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยคิดว่าอัญมณีสองอันนี้ จะเชื่อมโยงกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในตำนานเลย

Sethos:อืม ฉันเองก็รู้สึกว่าหินก้อนนี้มีความพิเศษเหมือนกัน หลังจากซื้อมาจากพ่อค้า และนำกลับมาที่วิหารแห่งความเงียบงันแล้ว ฉันก็ค้นหาเอกสารมากมายถึงได้แน่ใจนี่แหละ

Sethos:...ตำนานเล่าว่า ใน "เทศกาล Sabzeruz ครั้งแรก" นั้น ท่าน Al-Ahmar ราชา Deshret และท่าน Malikata เทพแห่งมวลบุปผา ได้เตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้ท่านหญิงน้อย Kusanali

Sethos:พวกเขาโปรยลูกอมไว้ตามทาง เพื่อนำทางท่านหญิงน้อย Kusanali ไปยังสถานที่จัดงานเลี้ยง

Sethos:ท่านหญิงน้อย Kusanali ผู้อยากรู้อยากเห็น ได้มาถึงริมทะเลสาบแห่งหนึ่ง ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงพิณดังขึ้น ที่แท้ก็เป็นท่าน Al-Ahmar ที่เริ่มบรรเลงพิณขึ้นมา... ส่วนท่าน Malikata ก็ร่ายรำอย่างงดงาม

Sethos:พวกเขาร่วมกันอวยพรให้เทพแห่งพฤกษาผู้เป็นที่รัก ให้มีความสุขในวันอันยิ่งใหญ่นี้ และแต่ละคนต่างก็มอบของขวัญล้ำค่าให้กับเธอ...

Sethos:ท่าน Malikata มอบ "ควาเรนาห์" เพื่อปกป้องป่าฝน ส่วนท่าน Al-Ahmar ได้มอบ "ดวงตาแห่ง Wedjat" เพื่อบันทึกช่วงเวลาดี ๆ ที่ทั้งสามได้อยู่ด้วยกัน

Cyno:แต่หลังจากภัยพิบัติ Khaenri'ah เกิดขึ้น "ดวงตาแห่ง Wedjat" ก็สูญหายไป และถูกฝังอยู่ในทรายเหลือง

Sorush:ท่านหญิงน้อย Kusanali ได้เปลี่ยน "ควาเรนาห์" ให้เป็นวิหคศักดิ์สิทธิ์ คอยปกปักรักษาเขตแดนระหว่างโลกความเป็นและโลกความตาย... จนกระทั่งมันแตกสลาย และกลายเป็นภูตดอกไม้อย่างพวกข้า

Paimon:แสดงว่าสิ่งที่ Candace เห็น จริง ๆ แล้วก็คือภาพที่ถูกบันทึกไว้ใน "ดวงตาแห่ง Wedjat"!

Sethos:ตอนที่ฉันได้มาก็แปลกใจมากเหมือนกัน ไม่คิดเลยว่าหลังจากผ่านมานานขนาดนี้แล้ว "ดวงตาแห่ง Wedjat" ในตำนานจะยังบันทึกสิ่งที่พบเห็นไว้อยู่อีก

Sethos:พลังของมันค่อนข้างพิเศษ เหมือนกับว่ามีเพียงแค่ชาว Al-Ahmar หรือที่เรียกกันว่า "ลูกหลานของราชา Deshret" เท่านั้นที่จะสามารถสะท้อนพลังของมันได้

Sethos:แม้ว่าตอนนี้มันจะพังไปแล้ว แต่ภาพในอดีตก็ยังคงอยู่ในส่วนใดส่วนหนึ่งของมัน

Candace:(หรือว่าเสียงเบาบางที่ฉันได้ยินก่อนหน้านี้ จะเป็นการสนทนาของท่าน Al-Ahmar กับท่านเทพแห่งมวลบุปผา...)

Candace:คุณจะจัดการกับชิ้นส่วนของ "ดวงตาแห่ง Wedjat" สองชิ้นนี้ยังไง?

Sethos:ถ้าคุณ Candace อนุญาต ฉันอยากเก็บมันไว้ ให้อยู่ภายใต้การดูแลของวิหารแห่งความเงียบงัน

Candace:อืม ฉันเห็นด้วยกับวิธีการนี้นะ

Sorush:ตามหลักแล้ว นี่เป็นสิ่งของของท่านหญิงน้อย Kusanali นะ พวกเจ้าไม่คิดจะคืนให้ท่านเหรอ?

Traveler:(...)

Candace:ไม่ดีกว่า...

Candace:ไม่ว่าท่านเทพแห่งพฤกษาจะยังจำได้รึเปล่า แต่ความทรงจำที่แตกสลายนี้ ตอนนี้เหลือแต่ความโศกเศร้าเท่านั้น...

Traveler:(อดีตที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าในวันวาน... ในฐานะเพื่อนของ Nahida ในตอนนี้ ฉันก็ไม่อยากให้เธอ ต้องเสียใจในวันเกิดของตัวเองเหมือนกัน...)

Sorush:ข้ายังไม่เข้าใจเหตุผลของพวกเจ้าอย่างถ่องแท้หรอก แต่ในเมื่อเป็นการตัดสินใจของพวกเจ้าและ "ยัสนาปติ" ของข้า งั้นข้าก็จะไม่พูดอะไรมากแล้ว

Sorush:ตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้ เจ้าก็เอาแต่อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ แถมยังไม่ยอมให้ข้าสอน "ระบำ Sabzeruz" ให้อีก!

Paimon:ก็จริงนะ ไหน ๆ ก็รู้แล้วว่าเป็นเรื่องที่ตื่นตูมไปเอง งั้นเรากลับไปเล่าให้ทุกคนฟังกันเถอะ อย่าปล่อยให้พวกเขาเป็นห่วงเลย

Cyno:ฉันจะไปเตือนเจ้าหน้าที่มาตราคนอื่น ๆ ให้ตรวจสอบหลักฐานการทำความผิดของกองคาราวานพวกนั้นอย่างละเอียด หากพบว่ามีความผิด จะไม่ปล่อยไว้เด็ดขาด

Sethos:ฉันจะอยู่ที่นี่ต่อแล้วกัน แถวนี้มีมอนสเตอร์ไม่น้อยเลย ถ้ามีคนคอยคุ้มกันเพิ่มขึ้นก็ถือเป็นเรื่องดี

Nilou:ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงนะ ไว้ฉันเรียนระบำเสร็จแล้ว ฉันจะกลับไปช่วยทุกคนนะ

Sorush:มีสมาธิหน่อย! อย่าเหม่อ! คอยตามท่าของข้าให้ดี!

Nilou:ได้เลย! อาจารย์ Sorush!

17

กลับไปยังสวน Pardis Dhyai

Open step page →
Conversation 1 · 32 linesOpen full page →

Dehya:เฮ้อ! ในที่สุดพวกเธอก็กลับมาซะที! ฉันร้อนใจจนจะไปบอกพี่น้องทหารรับจ้างของฉันแล้วเนี่ย!

Collei:ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่มั้ย?

Paimon:ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร แค่ตื่นตูมกันไปเองน่ะ!

Tighnari:...เฮ้อ วุ่นวายอยู่ตั้งนาน แต่จัดการเรียบร้อยแล้ว ก็ดีแล้วล่ะ

Paimon:แล้วทางนี้ล่ะ? เตรียมเซอร์ไพรส์ให้ Nahida ไปถึงไหนแล้ว?

Tighnari:หลังจากที่ Kaveh มอบแบบแปลนให้พวกเรา เขาก็กลับไปนอนต่อแล้ว ดูจากท่าทางของเขาแล้ว เมื่อคืนคงจะอดหลับอดนอนทั้งคืนแน่เลย

Dehya:ตอนที่พวกเธอไม่อยู่ พวกเราได้สร้างโครงของหอคอยลูกอมออกมาแล้วล่ะ

Dunyarzad:แต่เดี๋ยวฉันจะไปเช็กดูอีกที เมื่อกี้พวกเราสร้างไปด้วยเป็นห่วงพวกเธอไปด้วยน่ะ...

Tighnari:เอาเป็นว่า เรื่องที่ต้องจัดการเหลือไม่มากแล้วล่ะ ถ้าทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน อีกไม่นานก็คงเสร็จแล้ว

Paimon:เย้! แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ทันขบวนเกวียนบุปผาแล้ว!

Tighnari:อ้อ พูดถึงขบวนเกวียนบุปผา Traveler เธอช่วยอะไรฉันหน่อยได้มั้ย?

Tighnari:ทางสถาบันอยากให้ตัวแทนจากทุกภาควิชา เลือกคนที่จะมารับหน้าที่เป็น "อัศวินบุปผา" ในวันแห่ขบวนเกวียนบุปผา

Tighnari:พวกเราปรึกษากันแล้ว และเห็นตรงกันว่าเธอเหมาะที่จะรับหน้าที่นี้มากที่สุด เธอคิดว่าไง?

Traveler:เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยล่ะ

Tighnari:งั้นก็เยี่ยมไปเลย เธอเป็นเพื่อนของท่านเทพแห่งพฤกษา และเป็นฮีโร่ที่ช่วยเหลือ Sumeru ทุกคนต่างก็คิดว่าเธอเป็นตัวเลือกที่เหมาะที่สุดแล้ว

Dehya:ถึงตอนนั้นก็ต้องทำให้ดีด้วยล่ะ!

Collei:ไม่ต้องกดดันเขาหรอกน่า

Dehya:เอ๋ ครั้งนี้ Candace ก็อยู่ในขบวนเกวียนบุปผาด้วยไม่ใช่เหรอ? ฉันจำได้ว่า... เธอไปเล่นพิณนี่นา?

Candace:ใช่แล้ว ฉันเป็นคนบรรเลงเพลงประกอบการเต้นรำของ Nilou น่ะ

Paimon:ว้าว! ฉันยังไม่เคยได้ยิน Candace เล่นดนตรีเลย!

Candace:ฮ่า... ถ้าพวกคุณชอบละก็ มาหาฉันที่หมู่บ้าน Aaru ได้ตลอดเลยนะ ฉันจะเล่นพิณกล่อมพวกคุณนอนเอง

Dunyarzad:จริงสิ Traveler ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องเธอหน่อย

Dunyarzad:นี่คือของประดับที่พวกเราทำขึ้น สำหรับเกวียนบุปผาของท่านเทพแห่งพฤกษา เดี๋ยวเธอช่วยไปที่วิหารแห่ง Surasthana แล้วเอามันไปแขวนประดับไว้บนเกวียนบุปผาให้หน่อยได้มั้ย?

Dunyarzad:ถ้าอัศวินบุปผาเป็นคนตกแต่งเกวียนบุปผาเอง มันจะต้องขลังกว่าเดิมแน่ ๆ

Traveler:โอเค เข้าใจแล้วล่ะ

Paimon:ฮิฮิ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ เดี๋ยวพวกเราจัดการเอง!

ทุกคนแบ่งหน้าที่กัน และทำงานอย่างขยันขันแข็งด้วยความตั้งใจ...

ในไม่ช้าก็ถึงช่วงเวลากลางคืน ทุกคนต่างแยกย้ายกันไป...

Conversation 2 · 2 linesOpen full page →

Sorush:ดูให้ดีนะ... เริ่มจากแบบนี้ จากนั้นก็แบบนี้...

Nilou:เริ่มจากแบบนี้ จากนั้นก็แบบนี้...

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Sethos:พวกเธอไปทำธุระเถอะ ฉันจะอยู่ที่นี่เอง

18

ไปตกแต่งเกวียนบุปผาที่วิหารแห่ง Surasthana

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Paimon:เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย? ต่อไปก็แค่ต้องรอขบวนเกวียนบุปผาในวันพรุ่งนี้เท่านั้น!

19

รอขบวนเกวียนบุปผาเริ่มขึ้น

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Traveler:รอจนถึงวันพรุ่งนี้

Nahida:...

Nahida:(...ทำไมรู้สึกว่าช่วงนี้ทุกคนเอาแต่หลบหน้าฉันนะ ทุกคนทำตัวเหมือนกับกระรอก ที่ซ่อนสิ่งของอยู่ในโพรงต้นไม้ในฤดูใบไม้ร่วงเลย)

Nahida:(ไม่ได้ ๆ ไว้ถ้าจบขบวนเกวียนบุปผาเมื่อไหร่ ต้องหาโอกาสถามให้รู้เรื่องเลย!)

Nahida:(วันเกิดเหรอ... วันพิเศษแบบนี้ มีเกวียนบุปผาสวย ๆ มีลูกอมแสนอร่อย แล้วก็...)

Nahida:อ๊ะ...!

Traveler:ขอโทษที่ให้รอนะ ท่านเทพของฉัน

Nahida:อื้ม! ไปกันเถอะ อัศวินของฉัน!

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Traveler:(เตรียมการเรียบร้อยแล้ว ต้องรอจนกว่าจะเริ่มขบวนเกวียนบุปผาพรุ่งนี้ใช่มั้ย?)

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Traveler:ชื่นชมเกวียนบุปผาอีกสักหน่อยดีกว่า

20

กลับไปยังสวน Pardis Dhyai

Open step page →
Conversation 1 · 73 linesOpen full page →

Kaveh:แผนการ "เซอร์ไพรส์วันเกิด" ของเราสำเร็จลุล่วงไปด้วยดีเลย!

ฝูงชน:ชน...!

Faruzan:ฉันรู้อยู่แล้ว... คิดแล้วว่าฉันต้องมองไม่ผิดแน่!

Faruzan:Kaveh นายเป็นอัจฉริยะด้านสถาปัตยกรรมจริง ๆ ด้วย!

Kaveh:เอ่อ ระ...รุ่นพี่ ดูเหมือนรุ่นพี่จะดื่มเยอะไปแล้วนะ...

Tighnari:ตั้งแต่ที่รุ่นพี่ Faruzan เห็นหอคอยลูกอมชนเข้ากับเกวียนบุปผา ก็ดูตื่นเต้นผิดปกติ เมื่อกี้เธอแอบดื่มเพิ่มไปหลายแก้วเลย ฉันเห็นอยู่

Dehya:แบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ! เทศกาลทั้งทีก็ต้องมีความสุขหน่อยสิ!

Dehya:นี่ Candace ฉันว่าเธอเล่นพิณเก่งมากเลยนะ! ทำไมปกติถึงไม่เคยเล่นให้เราฟังบ้างล่ะ?

Candace:อ๋อ ตอนเฝ้ายามฉันว่างเกินไปน่ะ ก็เลยมานั่งเล่นดนตรีไปพร้อม ๆ กับดูดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนไปด้วย

Nilou:อิจฉาดาวพวกนั้นจัง...

Candace:เทียบกับเสียงพิณของฉันแล้ว การเต้นรำของคุณ Nilou ต่างหากที่เป็นจุดสนใจของผู้คนในเทศกาล

Nilou:เอ๋? ทำไมอยู่ ๆ ก็ชมฉันล่ะ...

Alhaitham:อย่างนี้นี่เอง "ดวงตาแห่ง Wedjat" ถูกส่งมอบให้วิหารแห่งความเงียบงันเก็บรักษาไว้แล้วสินะ

Sethos:ฉันให้ยืมไปวิจัยเอามั้ย?

Alhaitham:ไม่จำเป็นหรอก ของแบบนี้เป็นแค่ส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์เท่านั้น เมื่ออดีตที่เป็นสัญลักษณ์นั้นถูกเปิดเผย มันก็จะกลับคืนสู่สภาพเดิม

Kaveh:จริงเหรอ? ฉันนึกว่านายอยากจะเห็นมันมาก ๆ ซะอีก อัญมณีชิ้นนึงแต่กลับมีชื่อเรียกแบบนี้ได้ แสดงว่ามันต้องสวยมากแน่ ๆ ลองดูสักหน่อยก็ไม่เสียหาย...

Alhaitham:ถ้าจะดูก็ต้องไปที่วิหารแห่งความเงียบงันเลยนะ มันไกลไปหน่อย

Kaveh:ฉันว่านายควรจะออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้างดีมั้ย?

Alhaitham:ถ้ามีคนเอามันไปประเมินคุณภาพ และพิสูจน์ระดับอัญมณีที่สถาบัน ฉันก็จะได้ถือโอกาสดูด้วยเลย

Cyno:จะว่าไป ฉันล่ะอยากรู้จริง ๆ ว่าของสิ่งนี้จะมีมูลค่าเท่าไหร่

Sethos:ถามได้ดีนี่ ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลย... ก็เหมือนกับกำแพงเมืองของราชวังโบราณ นายคงไม่ได้คิดจะหยิบเศษกำแพงออกมาประเมินค่าหรอกใช่มั้ย

Kaveh:ฮึ... คนในภาควิชาเราอาจจะทำเรื่องแบบนั้นก็ได้นะ... ได้ยินมาว่า หลัง ๆ มานี้มีรุ่นน้องที่อยากรู้อยากเห็นกันเยอะเลยนะ

Alhaitham:ถ้ามีอิฐแบบนี้จริง ๆ ละก็ อย่าลืมเขียนรายงานแล้วส่งมาที่ห้องทำงานฉันด้วยนะ

Kaveh:เอ๋? ขั้นตอนพวกนี้ต้องรายงานให้นายรู้ด้วยเหรอ?

Alhaitham:ก็ไม่จำเป็นหรอก แต่ถ้าแจ้งฉันว่าอิฐมาถึงแล้ว ฉันก็จะได้รีบไปดูไง

Kaveh:ไม่รู้ฉันจะถามไปทำไมกัน... ต่อไปจะคุยไปเรื่อยไม่ได้ละ...

Tighnari:ที่แท้รายงานก็ใช้เป็นนาฬิกาปลุกได้ด้วยเหรอ เป็นไอเดียที่ดีนะ

Cyno:นาฬิกาปลุก ตอนนี้ฉันก็รู้สึกถึงนาฬิกาปลุกเหมือนกัน! เพื่อน ๆ ช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่มาถึงแล้วล่ะ

Sethos:งั้นเหรอ? ฉันไม่เห็นจะรู้สึกเลย Hermanubis เรียกนายแต่ไม่เรียกฉันงั้นเหรอ?

Cyno:ตอนนี้น่าจะถึงเวลาเกมกล...

Tighnari:ดูเหมือน Collei จะเรียกฉันอยู่ งั้นฉันไปก่อนล่ะ

Sethos:เฮ้อ... อะไร ๆ ก็การ์ด วัน ๆ เอาแต่เล่นการ์ดอยู่นั่นแหละ... Collei ช่วยเรียกฉันบ้างได้มั้ย?

Nahida:ทุกคนดูมีความสุขกันมากเลยนะ

Traveler:Nahida มีความสุขมั้ย?

Nahida:อื้ม! นี่จะเป็นวันเกิดที่น่าจดจำที่สุดของฉันเลย!

Sorush:ท่านเทพแห่งพฤกษา ท่านมีชีวิตที่ยืนยาว การด่วนสรุปเช่นนี้ ออกจะดูเร็วเกินไปหรือเปล่า?

Nahida:ไม่หรอก เรื่องบางอย่าง เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เธอก็จะรู้ได้ในทันทีว่าเธอจะไม่มีวันลืมมันไปเลย

Nahida:เธอชื่อ Sorush ใช่มั้ย? เธอกับเพื่อน ๆ ของเธออยากจะมาอยู่ในเมือง Sumeru มั้ย?

Sorush:เอ่อ... ขอบคุณที่เมตตานะท่านเทพแห่งพฤกษา แต่ชาวภูตดอกไม้อย่างพวกข้าก็มีหน้าที่ของตัวเอง... อีกทั้งสำหรับพวกข้าแล้ว ในเมืองนี้มันเสียงดังเกินไป

Nahida:งั้นเหรอ? แต่... ถ้าอยู่กับมนุษย์นาน ๆ ไป เธอจะค้นพบว่า บางครั้งชีวิตมันก็สนุกมากเลยนะ

Sorush:อืม... เรื่องนี้ข้ายอมรับ ข้ามักจะนึกถึงช่วงเวลาที่ได้อยู่กับ "ยัสนาปติ" และเจ้าปุยขาวอยู่บ่อย ๆ

Paimon:ว้าว! จริงเหรอ? ดีใจจังที่ได้ยินเธอพูดแบบนี้!

Paimon:พอคิดแบบนี้แล้ว รู้สึกว่าเทศกาล Sabzeruz ในครั้งนี้ ทุกคนจะได้รับ "เซอร์ไพรส์" กันหมดเลยนะ!

Paimon:โดยเฉพาะตอนที่ Nahida เรียกพวก Aranara ออกมา ฉันตกใจแทบแย่เลย!

Nahida:พวกเธอชอบก็ดีแล้ว ฉันแอบกำชับพวกเขาไว้ว่าอย่าให้พวกเธอจับได้เด็ดขาด

Paimon:มิน่าล่ะ ตอนที่เจอ Arasaka เขาถึงดูลนลานขนาดนั้น ที่แท้ก็กลัวจะหลุดปากเรื่องนี้สินะ!

Paimon:แต่ทุกคนใน Sumeru ต่างก็คิดว่าเป็นเพียงความฝันที่ Nahida มอบให้พวกเขา

Nahida:ความฝัน...

Paimon:Nahida?

Nahida:อ้อ ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่กำลังคิดว่า... ตอนนี้พวกเราก็อยู่ในความฝันรึเปล่า...

Traveler:(...)

Traveler:งั้นก็ไปจดจำความฝันนี้กันเถอะ!

Nahida:เอ๋?

Traveler:(ตอนนั้น Al-Ahmar ก็คงจะมอบ "ดวงตาแห่ง Wedjat" ให้ด้วยความคิดแบบนี้เหมือนกันสินะ...)

Traveler:(ถึงแม้นี่จะเทียบ "ดวงตาแห่ง Wedjat" ไม่ได้ แต่ตอนนี้พวกเราก็มีวิธีหยุดเวลาได้เช่นกัน)

Nahida:แต่ว่า... จะต้องทำยังไงถึงจะ...

Traveler:(คิกคิก...)

Kaveh:เอาล่ะ ๆ ทุกคนเข้ามาใกล้กันหน่อย คนทางซ้ายขยับเข้ามาอีกหน่อย!

Faruzan:...ใครเหยียบรองเท้าฉันเนี่ย!

Collei:โอ๊ะ! ขอโทษนะ... รุ่นพี่ ฉันเอง... คือคนเยอะเกินไปน่ะ...

Sorush:เจ้าปุยขาว! นี่เป็นที่ของภูตดอกไม้ผู้สูงส่งนะ!

Paimon:ฮึ! ฉันต้องเป็นคนเดียวที่ได้ลอยอยู่ข้าง Traveler!

Nahida:ที่แท้ก็คือการ "ถ่ายรูป" งั้นเหรอ? ฮ่าฮ่า... เป็นความคิดที่น่าสนใจจริง ๆ

Nahida:ถึงฉันจะไม่เคยมี "ประสบการณ์" แบบนี้ แต่ว่า ฉันเชื่อเธอนะ

Nahida:ฉันเชื่อว่าเวลาในตอนนี้ จะหยุดลงเพื่อพวกเรา

Tighnari:Kaveh นายก็มาด้วยสิ!

Kaveh:ได้เลย! ฉันขอตั้งเวลาก่อน... มาแล้ว ๆ!

Kaveh:ทุกคนเตรียมตัวนะ! สาม... สอง... หนึ่ง!

ฝูงชน:สุขสันต์วันเกิด...!

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 901983328
บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 3
บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 3

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/901983328
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ความทรงจำนี้แด่เธอ
ความทรงจำนี้แด่เธอ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/3072109970

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_SumeruBirth
Chapter iconchapterIcon222 × 210 · 10 KBUI_ChapterIcon_SumeruBirthResource name

Properties

7

chapter10209

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/354
id
10209
groupId
10207
questType
EQ
endQuestId
4016820
chapterIcon
UI_ChapterIcon_SumeruBirth
beginQuestId
4016803
chapterCategory
event