Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_FleurFair

Story Chapters

คำตอบของความสุขสำราญบนฟากฟ้า

Event StoriesChapter number: เทศกาล Windblume: ตอนที่ 3

Story evidence

Chapter quests

1

คำตอบของความสุขสำราญบนฟากฟ้า

Open quest →
Quest flow
1

รอจนเช้าของวันถัดไป (8:00 - 12:00)

Open step page →
2

ไปสมทบกับ Sucrose แถวโต๊ะเล่นแร่แปรธาตุ

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Paimon:พวกเรามาแล้วววว!

Sucrose:Traveler, Paimon พวกเธอมาได้พอดีเลย ในกล่องมีจดหมายมาเยอะเลย ฉันเอาพวกมันออกมาจำแนกประเภทเรียบร้อยแล้วล่ะ!

Paimon:สุดยอดไปเลย!

Sucrose:นี่เป็นสิ่งที่ฉันควรจะทำอยู่แล้ว... งั้นมาดูส่วนไหนกันก่อนดีล่ะ?

3

ตรวจสอบกระดานเบาะแส และอ่านจดหมาย

Open step page →
Conversation 1 · 28 linesOpen full page →

กระดานเบาะแส:...

กระดานเบาะแส:เกี่ยวกับ "ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง"...

กระดานเบาะแส:...

4

คุยกับ Sucrose

Open step page →
Conversation 1 · 14 linesOpen full page →

Sucrose:ฉันจะสรุปเบาะแสเกี่ยวกับ "ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง" คร่าว ๆ นะ

Sucrose:คุณ Tighnari รู้สึกว่าดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริงย้อนแย้งในตัวมันเอง ส่วนคุณ Albedo บอกว่าจะเก็บคำตอบเอาไว้คุยกันตอนเจอหน้า...

Sucrose:ส่วนคำตอบของฉัน... ฉันคิดว่าดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริงเป็นนาฬิกาทรงดอกไม้เรือนหนึ่ง

Collei:ต่อไปนี้เป็นเบาะแสของ "ผู้ชี้ทางที่ไม่มีวันหลง"

Collei:คุณ Mona บอกว่า อยากไปร่วมเป็นสักขีพยานถึงความลับเบื้องหลังคำพยากรณ์กับพวกเรา ส่วนคุณ Bennett เสนอให้พวกเราลองไปถาม Fischl, Mona ไม่ก็ Traveler

Collei:คุณ Mika ไม่มีเบาะแสอะไรมาก แต่เขาช่วยวาดแผนที่การกระจายตัวของพืชให้กับอาจารย์ Tighnari และยังทำตารางการปรากฏตัวของ Stormterror ให้กับคุณ Cyno ด้วย

Collei:ส่วน Amber... เขาบอกว่า ตัวเองไม่เคยเป็นผู้ชี้ทางให้ใครมาก่อน แต่เป็นเพื่อนของทุกคนต่างหาก

Sucrose:เบาะแสเกี่ยวกับ "คนที่ไม่โกหก"... คุณ Rosaria บอกว่าตัวเองไม่ใช่ตัวเลือกที่เหมาะสม ส่วนคุณ Cyno กับคุณ Razor ยินดีจะช่วยพวกเราตามหาด้วย

Sucrose:Timaeus... เหมือนจะไม่ได้เขียนจดหมายมาให้พวกเรา...

Collei:สุดท้ายเป็นเบาะแสเกี่ยวกับ "ตำนานที่ไม่รู้จบ"... คุณ Klee บอกว่า แม่ตัวเองมีเพื่อนที่เขียนนิทานอยู่บ้าง...

Collei:ส่วนคุณ Lisa คิดว่า ตำนานจะคงอยู่ในใจของผู้คนตลอดไป ส่วนฉันคิดว่า ตำนานที่ไม่รู้จบนั้นเต็มไปด้วยความหวังและความฝัน ต้องสืบทอดต่อไป

Paimon:งั้นสรุปแล้ว เบาะแสพวกนี้มีคำตอบแบบไหนซ่อนอยู่กันนะ?

Collei:เอ่อ... ด้วยปัญญาเฉียบแหลมของ Paimon แล้ว ต้องคิดออกอย่างไวว่องแน่นอน!

Sucrose:หรือไม่ก็... พวกเรามาแลกเปลี่ยนคำตอบในใจที่คิดว่าดีที่สุดกันเถอะ

5

คุยกับ Timaeus

Open step page →
Conversation 1 · 63 linesOpen full page →

Timaeus:เดี๋ยวก่อน! แฮ่กกก... ฟู่ว... รอฉันด้วย!

Sucrose:Timaeus คุณมาได้ไง?

Timaeus:โทษที ๆ เวลากระชั้นชิดไปหน่อย ฉันเลยไม่ทันได้เขียนจดหมาย... ทุกท่าน! ฉันคิดว่าฉันสามารถเป็นเอ่อ... คนที่ไม่โกหกได้นะ!

Paimon:เอ๋?! กะทันหันจัง!

Paimon:ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อเธอนะ แต่... เธอหอบเสร็จก่อนค่อยพูดตั้งแต่แรกมั้ยอ่ะ?

Timaeus:ได้ ได้... ฟู่ว

Timaeus:พวกเธอยังจำเรื่องฉัน... กับคุณ Ying'er ได้มั้ย?

Timaeus:พูดคร่าว ๆ ก็คือ คุณ Ying'er ช่วยเรื่องวิจัยโพชั่นเอาไว้เยอะเลย นับตั้งแต่การสนทนากันคราวนั้น พวกเราก็คอยเขียนจดหมายติดต่อกันมาโดยตลอด...

Paimon:ที่แท้หญิงสาวชาว Liyue ที่ Sucrose พูดถึงคือ Ying'er งั้นเหรอ??

Paimon:วัน ๆ Timaeus เอาแต่ยืนอยู่หน้าโต๊ะเล่นแร่แปรธาตุ ฉันนึกว่าปกติเธอจะขยันขันแข็งอยู่ตลอดซะอีก! ที่แท้ก็เอาแต่เขียนจดหมายหา Ying'er เหรอเนี่ย...

Timaeus:มีเวลาที่ขยันเหมือนกันนั่นแหละ ไม่ได้เอาเวลาไปเขียนจดหมายหมดสักหน่อย... ส่วนมากพวกเราก็คุยหัวข้อจริงจังอย่างน้ำหอม โพชั่น หรือพวกวิชาเล่นแร่แปรธาตุทั้งนั้น

Timaeus:กลับมาที่เรื่องหลัก! นับตั้งแต่เมื่อหลายเดือนก่อน ฉันก็สาบานเอาไว้แล้วว่า... ก่อนจะจีบคุณ Ying'er ติด ฉันจะไม่พูดจาโกหกหลอกลวงใด ๆ เด็ดขาด และไม่แก้ตัวกลบเกลื่อนแบบไร้ประโยชน์ด้วย!

Paimon:เพราะฉะนั้นที่เธอมาเด็ดดอก Cecilia ถึงผา Starsnatch ก็เพื่อเอาไปให้ Ying'er เหรอ?

Timaeus:ใช่แล้ว ภาษาดอกไม้ของดอก Cecilia คือ "ความจริงใจของคนเอ้อระเหยลอยชาย"

Timaeus:ความรู้และสายตาของคุณ Ying'er ต่างสูงส่งกว่าฉัน ฉันเข้าใจจุดนี้ดี... แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น ฉันก็อยากจะลองพยายามกลายเป็นผู้ชายที่กล้าหาญดู

Timaeus:อะแฮ่ม พอดีกับที่ช่วงนี้เข้าสู่เทศกาล Windblume... ฉันรู้สึกว่า ได้เวลาเชิญคุณ Ying'er มาเป็นแขกเยี่ยมเยือน Mondstadt บ้างแล้ว

Timaeus:แต่เมื่อวานฉันกลับได้ยินมาจากคุณ Albedo ว่า ช่วงนี้ Sucrose กำลังต่อสู้เพื่อความฝันของสาวน้อยคนหนึ่งอยู่...

Collei:...!

Timaeus:ตอนฉันไปเช็กการวิจัยนั้น ฉันค้นพบว่า Sucrose ยังมีน้ำใจช่วยทำงานส่วนของฉันไปหมดแล้วด้วย...

Timaeus:ฉัน... รู้สึกผิดเป็นอย่างมาก

Timaeus:ทุกคนกำลังต่อสู้เพื่อคนอื่น มีแต่ฉันที่เอาแต่คิดเรื่องตัวเองอย่างเดียว คนเห็นแก่ตัวแบบนี้จะคู่ควรกับคุณ Ying'er ได้ยังไงกัน!

Sucrose:Timaeus...

Timaeus:เพราะงั้นฉันเลยจะเข้าร่วมกับพวกเธอด้วย!

Collei:แต่ถ้าเป็นแบบนี้ ทางคุณ Ying'er ก็...

Sucrose:แต่คุณวางแผนเอาไว้ตั้งแต่เดือนก่อนแล้วไม่ใช่เหรอ? ที่บอกว่าจะชวนอีกฝ่ายมา Mondstadt น่ะ

Timaeus:ฉัน... ฉันเคยพูดถึงในจดหมายจริง ๆ นั่นแหละ เพราะงั้นฉันเลยส่งของขวัญไปให้คุณเขาชุดหนึ่ง ด้านในเป็นดอก Windblume ที่ฉันเด็ดกับมือ และจดหมายที่เขียนขึ้นอย่างตั้งใจน่ะ

Timaeus:ฉันอธิบายบอกคุณเขาไปหมดแล้ว ตรงหน้ามีสถานการณ์ที่ต้องจดจ่ออยู่ รอจัดการเรื่องในมือเสร็จแล้ว ฉันจะรีบไปรับเขาที่ Liyue เลย

Timaeus:ฉันห่อของขวัญกับจดหมายเอาไว้อย่างตั้งใจ หวังว่าคุณเขาจะยกโทษให้ฉันได้นะ...

Timaeus:ยังไงก็ตาม ทุกคนโปรดเชื่อในความจริงใจของฉันเถอะนะ! แถมฉันก็คิดว่าตัวเองเป็นคนสัตย์ซื่อพอควร ถ้าจำไม่ผิดก็น่าจะไม่เคยโกหกมาก่อน...

Paimon:พูดถึงขนาดนี้แล้ว พวกเราไม่มีทางทำให้การตัดสินใจของเธอเสียเปล่าอยู่แล้วน่า

Sucrose:...ขอบคุณนะ Timaeus

Timaeus:อ่า ขอบคุณนะทุกคน! ฉันจะพยายามช่วยทุกคนสุดแรงเกิดเลย

Collei:พอเป็นแบบนี้ "คนที่ไม่โกหก" ก็ฟันแล้วสินะ

Paimon:งั้นพวกเรารีบมาคุยหาตัวเลือกที่เหลือกันดีกว่า!

หลังผ่านการหารือกัน คุณกับทุกคนก็ตัดสินใจตัวเลือกที่เหลือ และเรียกรวมทุกคนที่หน้าโต๊ะเล่นแร่แปรธาตุ...

Paimon:ฉันจะเช็กชื่อล่ะนะ อะแฮ่ม ๆ...

Paimon:"ดอกไม้", "ผู้ชี้ทาง", "ตำนาน"... แล้วก็ Timaeus

Klee:เอ๋.... ทำไมมีแค่พี่ชายคนนี้ที่ถูกเรียกชื่อล่ะ Klee ก็อยากถูกเรียกด้วยชื่อเหมือนกันนะ!

Paimon:โอเค ๆ "Klee น้อย"!

Klee:ค่า! ฮิฮิฮิ!

Mona:พอมี Klee อยู่ด้วยแล้ว รู้สึกเหมือนกำลังจะไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจกันเลยนะ...

Albedo:บรรยากาศผ่อนคลายก็ไม่เลวใช่มั้ยล่ะ?

Traveler:Albedo คุณเอาคำตอบมาด้วยหรือเปล่า?

Albedo:แน่นอน เอาไว้เดี๋ยวค่อยพิสูจน์ข้อสมมติฐาน

Collei:ฉันก็ยัง... รู้สึกตื่นเต้นอยู่นิด ๆ แฮะ

Timaeus:ฉันด้วย...

Paimon:เน้ ลูกฮึดเมื่อกี้หายไปไหนหมดน่ะ?

Timaeus:ฮืมมม ชะ...ใช่... ฉันต้องไม่มีปัญหาแน่นอน!

Sucrose:อันที่จริงฉันก็ตื่นเต้นนิด ๆ นะ... ฮึบ ฟู่ว!

Collei:ฉันเข้าใจ พอมีคนเยอะเข้า เวลาจะพูดอะไรก็ไม่เป็นตัวเองเลย...

Mona:แต่ว่าตอนนี้เราจะไปไหนกันเหรอ? ให้ฉันทำนายมั้ย?

Collei:ดูจากคำพยากรณ์แล้ว ขอแค่หาคำตอบเจอ ตามหลักก็ควรจะไปพิสูจน์ข้อคาดเดาที่ "โคมไฟสุขสำราญ" สินะ... อืม โคมไฟจะอยู่ตรงไหนกันนะ?

Paimon:โอ้! เรื่องนั้นพวกเราตรวจสอบแล้วล่ะ!

Traveler:ฉันรู้แล้วว่าจุดหมายอยู่ไหน

Sucrose และ Collei:เอ๋...?!

Sucrose และ Collei:เอ๋...?!

คุณแต่งเรื่องขึ้น แกล้งทำเป็นว่าได้ยินสถานที่ในคำพยากรณ์จากคำชี้นำของสายลม...

Sucrose:สมกับเป็น Traveler มีลู่ทางเยอะแยะตลอดเลย... สุดยอด

Albedo:งั้นรบกวนเธอพาพวกเราไปด้วยนะ

Traveler:ตามฉันมาเลย

Paimon:โอ้! มุ่งหน้าสู่สถานศักดิ์สิทธิ์ที่เก็บรักษา "โคมไฟสุขสำราญ" ไปโลดดดด!

6

ไปยังสถานที่ที่ "โคมไฟสุขสำราญ" อยู่

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Klee:มีลมพัดด้วยล่ะ! ดูสิ ดูสิ!

Albedo:เป็นกระแสลมที่ค่อนข้างแรงเลย พวกเราลองไปดูกันเถอะ

Timaeus:เอ๋? ต้องร่อนเวหาด้วยเหรอ? ใครก็ได้พาฉันไปด้วยที...

Albedo:ฉันจะพาเธอไปเอง

7

ตรวจสอบเกาะลอยฟ้า

Open step page →
Conversation 1 · 167 linesOpen full page →

Paimon:บนท้องฟ้ามีเกาะเล็ก ๆ อยู่ด้วย... ใครเป็นคนสร้างไว้นะ?

Collei:ฉันจะจดเส้นทางเผื่อเอาไว้ก่อนแล้วกัน แบบนี้ทุกคนจะได้ไม่หลงทาง!

Paimon:น่าเชื่อถือมากเลย!

Paimon:ที่นี่มีโต๊ะแบบนี้อยู่ด้วยแฮะ... น่าแปลกจัง อย่างกับเคยมีคนมาจัดงานเลี้ยงน้ำชาที่นี่แน่ะ

Timaeus:ไม่คิดเลยว่าเหนือ Mondstadt จะมีที่แบบนี้ซ่อนอยู่ด้วย...

Klee:โหห โคมไฟบนโต๊ะสวยมากเลย! แถมแต่ละฝั่งก็มีเก้าอี้ตั้งอยู่ด้วย!

Mona:บนพนักเก้าอี้เหมือนจะมีตัวหนังสือเขียนเอาไว้นะ... ฉันจะลองไปดูหน่อย

Mona:"นั่งลง มอบคำตอบ ไขข้อสงสัย"

Mona:อืม คำใบ้เรียบง่ายดีนะ...

Collei:พวกเราแค่พูดมันออกมาก็โอเคแล้วใช่มั้ยนะ?

Albedo:โปรดรอเดี๋ยว

Paimon:ทะ ทำไมเหรอ Albedo!

Albedo:ทางที่ดีตรวจสอบให้ละเอียดก่อนค่อยนั่งดีกว่า ทุกท่าน ช่วยหลบหน่อย

Albedo เริ่มก้มหน้าก้มตาตรวจสอบสถานที่ ท่ามกลางสายตาระแวดระวังของทุกคน...

Paimon:แต่จะว่าไปแล้ว ภาพวิวของที่นี่ยอดเยี่ยมไปเลยน้า ทำเอาเครียดไม่ลงเลย

Sucrose:คุณ Albedo สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?

Albedo:อืม ทุกอย่างปกติดี ไม่มีกับดักหรือกลไกอะไร

Albedo:นอกจากนี้... ก็ไม่มีอุปกรณ์อันตรายที่แน่ชัดให้เห็น...

Collei:เอ๋? หมายความว่า...

Albedo:หมายความว่าพวกเราสามารถนั่งลงบนเก้าอี้แล้ว ทำคำพยากรณ์ให้สำเร็จได้ และคำพยากรณ์นี้ก็อนุญาตให้ลองผิดถูกได้ด้วย

Albedo:ทุกคน ฉันแนะนำให้เราลองคำตอบที่ไม่แน่ว่าจะถูกต้องก่อน จากนั้นก็เก็บคำตอบที่มีโอกาสถูกต้องมากสุด ไปตอบในรอบสอง

Paimon:ฟังดูเข้าท่านะ แต่ทำไมต้องทำอย่างนั้นล่ะ?

Timaeus:สมกับเป็นอาจารย์ Albedo! ถ้าทำแบบนั้น พวกเราก็จะทำความเข้าใจกับหลักการทำงานของมันได้

Collei:อย่างนี้นี่เอง!

Mona:...

Paimon:Mona เป็นอะไรไปเหรอ? ทำไมสีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย

Klee:พี่ Mona หิวแล้วเหรอ? Klee เอาของว่างมาด้วยนะ...

Mona:ขอบคุณนะ Klee แต่ไม่ใช่สักหน่อย!

Mona:เมื่อกี้ตอน Albedo ตรวจสอบ ฉันอยากลองใช้การทำนายมาหาเบาะแสเพิ่มเติม...

Mona:แต่ที่แห่งนี้มีบรรยากาศลึกลับแปลกประหลาดอยู่ อย่างกับมีใครคอยจับตามองพวกเราอยู่ยังไงอย่างนั้น

Mona:ในเมื่อสภาพแวดล้อมที่เห็นนี้ไม่มีเงื่อนงำอะไรซ่อนไว้ งั้น... หรือว่า... หรือว่าอีกฝ่ายจะเป็น...

Traveler:(Mona ถึงกับตัวสั่น ดูท่าจะสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่...?)

Klee:หรือว่าจะเป็น... อะไรอ่า?

Mona:...เฮ้อ ช่างมันเถอะ ฉันเองก็ไม่มีหลักฐาน

Paimon:โหยยยย หลอกให้อยากรู้แล้วก็จากไปอ่ะ

Klee:Klee จะเชื่อฟังคำพูดของพี่ Albedo!

Albedo:พวกเรามาพิสูจน์ข้อสมมติฐานด้วยกันเถอะ Klee

Klee:อื้ม! พี่ Mona ก็มาด้วยกันสิ!

Mona:อืม... โอเค

Sucrose:งะ...งั้นฉันจะเป็นคนตอบคำถามแรกเอง... "ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง"

Collei:สู้ ๆ นะ Sucrose คุณทำได้!

Sucrose:อืม...

Sucrose:คำตอบของฉันคือ... "Sweet Flower ขนาดใหญ่สี่เท่า"!

Collei:ส่วนคำตอบของ "ผู้ชี้ทางที่ไม่มีวันหลง"... เดี๋ยวฉันเป็นคนตอบเองแล้วกัน

Sucrose:(Collei... ก็หาคำตอบเจอแล้วเหรอ?)

Collei:...ฟู่ว

Collei:...คำตอบ... คือตัวฉันเอง

Collei:ตลอดที่ผ่านมา ฉันเป็นผู้ที่ถูกชี้นำเสมอ พอผ่านไปนานเข้า ในที่สุดฉันก็เดินมาถึงตำแหน่งในทุกวันนี้

Collei:แม้ว่าฉันจะยังไม่ได้ประสบความสำเร็จ และยังไม่ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่อะไรขนาดนั้น แต่... ที่ฉันเสนอชื่อตัวเองในที่นี้ก็เพราะว่า อยากกลายเป็นคนที่สามารถชี้ทางให้คนอื่นได้บ้าง

Collei:ฉันอยากส่งต่อพลังแบบนี้ต่อไปเหมือน Amber, อาจารย์ Tighnari, คุณ Cyno และรวมถึงคนอื่น ๆ อีกมากมายที่เคยช่วยเหลือฉันเอาไว้

Timaeus:ฉันคือผู้ตอบคำถามที่สาม ฉัน... ฉันคือ "คนที่ไม่โกหก"

Timaeus:ตั้งแต่เล็กจนโตเหมือนจะไม่มีข้อดีอย่างอื่นแล้วก็จริง แต่ฉันมั่นใจในความสัตย์ตรงของตัวเอง

Timaeus:และขอบคุณทุกคนที่ให้โอกาสฉันได้ยอมรับตัวเองด้วย

Mona:โอเค โหรแห่งดวงดาวคนนี้จะเป็นคนตอบคำถามสุดท้ายเอง

Mona:"ตำนานที่ไม่รู้จบ" คือโชคชะตาของมนุษย์สักคนนั่นเอง

Paimon:เดี๋ยวนะ ไฟสว่างแล้ว!!

Paimon:ว้าว ไฟทั้งสี่ด้านของโคมสว่างหมดเลย!

Collei:เอ๋? แต่ว่า...

Traveler:พวกเราเลือกคำตอบที่ไม่แน่ว่าจะถูกต้องนี่นา

Albedo:Collei รบกวนช่วยลุกขึ้นหน่อยได้มั้ย?

Collei:อะ โอเค...

Albedo:...

Paimon:เอ๋? ทำไมอะ เกิดอะไรขึ้น?

Paimon:ทำไมขนาดเปลี่ยนคนแล้วยังสว่างอยู่ล่ะ! ไหนบอกว่าต้องตอบคำถามในคำพยากรณ์ไง!

Albedo:ทุกคนน่าจะเดาได้แล้วสินะ? พวกเราใช้การกระทำพิสูจน์แล้ว คำพยากรณ์นี้ไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง

Sucrose:...ไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง? ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...

Albedo:แม้ว่าจะมาจากคำพยากรณ์ลึกลับโบราณ แต่มันไม่ใช่กลไกที่โบราณอย่างที่พวกเราคิด มันก็แค่สัญญาณเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เท่านั้น

???:ฉันคิดไม่ถึงเลยว่า พวกคุณจะตามหาสถานที่นี้เจอจริง ๆ

Timaeus:เอ๋?! ที่นี่มีคนอื่นอยู่ด้วยเหรอ?

Scarlett:เจอกันอีกแล้วนะคะ คุณนักเดินทาง

Paimon:คุณคือ... คนต่างแดนที่ทักพวกเราตอนอยู่ Good Hunter ในวันนั้นนี่นา

Scarlett:ต้องขอบคุณทุกท่าน ฉันถึงได้ตามหาที่นี่จนเจอ โชคดีที่พวกคุณเอาแต่จดจ่ออยู่กับคำพยากรณ์ และไม่ทันสังเกตผู้สะกดรอยตามตัวเล็ก ๆ อย่างฉัน

Albedo:งั้นเหรอ? งั้นทำไมด้านหลังผู้สะกดรอยตามตัวเล็ก ๆ ถึงมีคนอื่นตามมาด้วยล่ะ?

Scarlett:อุ๊ยจริงเหรอคะเนี่ย?

Rosaria:...

Rosaria:ไม่ต้องทักทายกันหรอก เธอน่าจะรู้ว่าฉันตามเธอมานะ

Scarlett:แค่เพราะฉันเป็นแขกที่มาเยือนจากต่างแดนงั้นเหรอคะ?

Rosaria:ฉันเคยเห็นเธอแอบเข้าไปในร้าน "With Wind Comes Glory"

Scarlett:...ที่แท้คุณก็จับตามองฉันตั้งแต่ตอนนั้นเหรอเนี่ย? ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่า นั่นมันสองอาทิตย์ก่อนเลยนะ

Rosaria:ฉันทำงานทุกวัน จะไม่ให้สังเกตเห็นเธอคงยาก

Scarlett:โอเค งั้นฉันก็คงได้แต่ยอมรับแล้วล่ะค่ะ... ฉันเป็นคนเสียบคำพยากรณ์นี้เอาไว้ในหนังสือนิทานเอง

Collei:...ทำไมล่ะ? งั้น... งั้นมันก็ไม่ใช่คำพยากรณ์จริง ๆ งั้นเหรอ?

Scarlett:อย่ากังวลไปเลยค่ะ แม้ว่าฉันจะดูมีลับลมคมในน่าสงสัย แต่คำพยากรณ์ที่เขียนบนกระดาษ ก็เป็นของจริงแท้แน่นอน

Scarlett:ส่วนคนที่ทิ้งมันเอาไว้ให้ฉัน... บางทีในหมู่พวกคุณทุกคน อาจมีคนเคยได้ยินชื่อเสียงของเธอคนนั้นมาก่อนก็ได้นะคะ

Scarlett:สมาคมโบราณที่มีเพียงเพศหญิง โดยที่สมาชิกทุกคนจะใช้ตัวอักษรเป็นชื่อแทนตัวเอง

Mona:...คิดไม่ถึงเลย... พลังนั่นเป็นของยายแก่นั่นจริง ๆ สินะ

Scarlett:ที่แท้คุณก็เป็นลูกศิษย์ของ "B" นี่เอง ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วค่ะ ส่วนฉันชื่อ Scarlett เป็นผู้สืบทอดของ "J"

Sucrose:หมะ...หมายความว่ายังไง?

Scarlett:นี่คงต้องเล่าตั้งแต่เรื่องในอดีตโบราณ แต่นั่นเป็นเรื่องราวที่ควรออกจากปากของฉันจริงเหรอ?

Scarlett:ทุกท่านถึงกับทุ่มเทมาที่นี่ เพื่อแก้ปริศนาคำพยากรณ์ งั้นคงจะอยากรู้ความลับเบื้องหลังโคมไฟนี้กันมากเลยสินะคะ

Scarlett:โคมไฟสว่างขึ้นแล้ว ต่อจากนี้ก็... "ขออนุญาตรบกวนความสงบของท่าน" ด้วยนะคะ

???:...เอ๋? ทำไมเจ้านี่ถึงสว่างขึ้นได้ล่ะ แปลกจังเลย...

Scarlett:คุณนายที่อยู่อีกฝั่งของโคมไฟ ได้ยินเสียงทางนี้มั้ยคะ?

Klee:มะม๊า...?

???:หืม? เสียงคนหนุ่มคนสาวเต็มไปหมดเลยนะ...

Scarlett:คุณนาย ฉันคือ Scarlett ผู้สืบทอดของ J ค่ะ

???:โอ้ อะแฮ่ม! ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ผู้สืบทอดของ J กลายเป็นคนบุ่มบ่ามขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย? ไม่อยากจะเชื่อจริง ๆ...

Mona:เดี๋ยวนะ เดี๋ยว ทำไมต้องเลียนแบบวิธีพูดแบบยายแก่ด้วย!

???:ยายแก่? น้ำเสียงแบบนี้ หรือว่าเธอจะเป็น Mona...

Mona:ใครน่ะ! กล้าดียังไงมาเลียนแบบอาจารย์ของฉัน!

???:อะแฮ่ม ๆ... ฮึ เลียนแบบแล้วไง? การเลียนแบบและเรียนรู้มนุษย์นั้น เป็นการกระทำโง่เขลาที่ไร้ความหมายสิ้นดี...

Albedo:...คุณน้า Alice ผมก็อยู่ที่นี่ด้วย

Klee:มะม๊า! ทำไมต้องเลียนแบบวิธีพูดของคนอื่นด้วยล่ะเนี่ย?

???:อ๊ะ อะแฮ่ม ๆ ที่แท้ก็อยู่กันหมดเลยเหรอเนี่ย... งั้นก็ได้ สวัสดีนะจ๊ะทุกคน!

Mona:คุณ Alice ทำไม... คุณถึง...

Alice:ก็โคมไฟนี้ไม่ได้สว่างมาหลายปีดีดักแล้วนี่นา ไอ้เราก็นึกว่าจะเป็นเพื่อนสนิทสมัยยังสาวที่เป็นฝ่ายติดต่อมาหาซะอีก...

Paimon:อะไรกันเนี่ย ไหงจู่ ๆ เสียงก็ดูเขินอายแบบนั้นล่ะ...

Alice:ฉันจำได้ว่า พวกเราฝากโคมไฟนี้ให้เทพแห่งลมอย่าง Barbatos เป็นคนดูแล... ดูท่าทุกคนจะหาของที่เทพแห่งลมซ่อนเอาไว้เจอสินะ เก่งไม่เบาเลย

Alice:อย่าบอกนะว่าพวกเธออยู่ข้าง ๆ โต๊ะน้ำชาที่รักของฉันน่ะ?

Klee:เป็นโต๊ะที่ยาวม๊ากกกกมากตัวนึงล่ะ!

Alice:อุ๊ยแหม ไม่คิดเลยนะเนี่ย... เห็นทีเทพแห่งลมคงอนุญาตให้พวกเธอขึ้นมาบนนี้สินะ ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของคุณ Scarlett คนนี้หรือนี่?

Paimon:เดี๋ยวสิ ฉันงงไปหมดแล้ว... สรุปแล้วสมาคมที่พวกคุณพูดถึงเมื่อกี้คืออะไรง่ะ?

Scarlett:คุณนาย เกรงว่าเรื่องนี้ต้องขอรบกวนท่านเป็นคนช่วยอธิบายได้หรือไม่?

Alice:โฮะ ๆ ทุกคนเดินทางมากันถึงที่นี่อย่างเหน็ดเหนื่อย สมควรได้รับสิ่งตอบแทนบ้างอยู่แล้ว งั้นฉันจะเล่าเรื่องราวเก่าแก่ให้ฟังสักเรื่องแล้วกันนะ...

Paimon:ถ้าอย่างนั้น ที่นี่ก็เป็นที่ประชุมของแม่มดในตำนานงั้นเหรอ?

Alice:ใช่แล้วล่ะ พวกเรามักจะมาสังสรรค์พบปะ นั่งจิบชาคุยเล่นที่นี่ตลอดเลย

Collei:งั้น... งั้นเรื่องที่บอกว่า คนที่ตามหาโคมไฟเจอจะได้รับความสุขล่ะ?

Alice:เรื่องนั้นเหรอ... ฮ่าฮ่าฮ่า คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนอื่นนอกจาก J ที่มาเจอคำพยากรณ์นี้ ฉันเริ่มเขินแล้วนะเนี่ย

Alice:อันที่จริง... นั่นเป็นจดหมายที่พวกเราพี่น้องส่งไปให้ J ในวันก่อนแต่งงานน่ะ

Albedo:...พวกคุณเขียนด้วยกันหมดจริง ๆ ด้วย

Alice:แค่ Albedo น้อยยอมอดทนไม่เผยตัวน้า ก็นับว่าช่วยเหลือกันมากแล้วล่ะ ทันทีที่เธอเห็นปริศนาก็คงจะเดาได้ประมาณนึงแล้วล่ะนะ

Albedo:ก็ไม่ได้เร็วขนาดนั้นหรอกครับ

Alice:"ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง", "ผู้ชี้ทางที่ไม่มีวันหลง", "คนที่ไม่โกหก" และ "ตำนานที่ไม่รู้จบ" แต่ละคำชี้นำหมายถึงแม่มดทั้งหมดสี่คนน่ะ

Alice:เมื่อหนึ่งในแม่มดจะออกจากกลุ่มไป เพื่อใช้ชีวิตที่เหลือกับคนรักนั้น แม่มดที่เหลือจึงเขียนคำพยากรณ์นี้แล้วส่งไปถึงมือเธอ เพื่อเป็นคำเชิญครั้งสุดท้าย

Alice:ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริงก็มีความหมายตรงตามตัวอักษร หมายถึงดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริงบนโลกนี้ นั่นคือชื่อเรียกแทน R หรือก็คือ "Gold" ซึ่งมีชื่อเต็มว่า Rhinedottir

Alice:หากบนโลกจะมีใครสักคนที่สร้างดอกไม้พันธุ์ที่ไม่มีอยู่จริงได้ เกรงว่าก็คงจะมีแต่เธอคนนี้แล้วล่ะ

Alice:ส่วนผู้ชี้ทางที่ไม่มีวันหลงก็หมายถึง Nicole ที่ใช้ตัวอักษร N แทนตัว พวกเธออาจจะยังไม่รู้จักเจ้าตัว แต่เจ้าหล่อนเป็นผู้หญิงที่คอยศึกษาวิจัยเกี่ยวกับทิศทาง และกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้

Alice:ในที่นี้อาจมีคนโชคดีเคยได้ยินเสียงของเจ้าหล่อนมาก่อน มีเพียงบางครั้งที่โลกเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นเท่านั้น เธอคนนี้ถึงจะปรากฏตัวดั่งผู้ล่วงรู้ เพื่อมาชี้ความจริงแก่ผู้คน

Alice:ยกตัวอย่างก็เช่น เจ้าตัวชอบจู่ ๆ ก็โผล่มาพูดในหัวของใครสักคนน่ะนะ

Traveler:(...!! หรือว่าเมื่อตอน {REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]} จะเป็น...?)

Alice:ถ้าเกิดว่าวันหนึ่ง พวกเธอเกิดตกอยู่ในอันตรายครั้งใหญ่หลวงอยู่ที่ไหนสักแห่ง บางทีเจ้าหล่อนอาจจะใช้เสียงมาชี้ทางให้พวกเธอก็ได้นะ

Mona:บนโลกนี้มีผู้หญิงลึกลับเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย แถมยังรู้จักกันอีก...

Alice:คนที่ไม่โกหกก็คือคำใบ้ที่ฉันฝากเอาไว้เองแหละ อย่าประหลาดใจกันเลยนะ เพราะว่า Alice ที่มีตัวอักษรแทนตัวว่า "A" เนี่ย มักชอบคนที่มีจิตใจซื่อสัตย์จริงใจเสมอนั่นแหละ

Alice:ส่วนตำนานที่ไม่รู้จบก็... แม้พวกเธอจะไม่รู้จัก M เป็นการส่วนตัว แต่ก็อาจเคยอ่านผลงานของเธอก็ได้นะ เคยอ่าน "เจ้าหญิงหมูป่า" กันมั้ยล่ะ?

Sucrose:เอ๋?! เด็กใน Mondstadt น่าจะเคยอ่านหนังสือชุดนี้มากันหมดนะ...

Alice:นั่นก็เป็นหนึ่งในนิทานที่ฉันชอบที่สุดด้วยนะ M เป็นมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่มากเลยล่ะ การเขียนของเจ้าตัวสอนให้ฉันได้รู้จักความเศร้าโศก

Alice:การที่คนแบบนี้จะครองหนึ่งในตำแหน่งของแม่มด ก็คงไม่ใช่เรื่องเกินเหตุอะไรหรอกมั้ง?

Paimon:ยิ่งฟังก็ยิ่งแปลกแฮะ...

Scarlett:ถึงจะฟังดูแปลก แต่ฉันรับประกันได้นะคะว่า ทุกอย่างเป็นความจริง J เองก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง เพราะฉะนั้นถึงแก่และตายไป พร้อมหลงเหลือชื่อตำแหน่งตัวอักษรให้กับศิษย์ทุกคน

Scarlett:คุณ Alice คุณไม่เคยยอมรับผู้สืบทอดสักรุ่นของ J มาก่อน พอมาถึงรุ่นฉันก็ผ่านมาเป็นเวลาร้อยกว่าปีแล้ว... ฉันอยากพบคุณมาตลอดเลยค่ะ

Alice:เธอก็อยากกลายเป็นแม่มดหรือ?

Scarlett:...ควรบอกว่า ฉันอยากรู้เกี่ยวกับความหมาย และการดำรงอยู่ของแม่มดมากกว่าค่ะ

Scarlett:ตอนแรกฉันนึกว่า พวกคุณก็แค่ผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่กุมอำนาจชะตาของโลกใบนี้เอาไว้ แต่วันนี้ ฉันค้นพบว่านอกจาก J แล้ว ในหมู่พวกคุณยังมีมนุษย์ธรรมดาคนอื่นอยู่อีก

Alice:ผิดหวังในตัวพวกเราแล้วเหรอ?

Scarlett:ไม่ค่ะ ฉันคิดว่ามันน่าสนใจมาก อยากกลายเป็นแม่มดยิ่งกว่าเดิมอีก

Alice:...ฉันไม่เคยยอมรับผู้สืบทอดคนใดมาก่อน แต่เธอต่างออกไป เธอน่าสนใจกว่าพวกเขาเหล่านั้นเยอะเลย

Albedo:น้า Alice ที่มักทำแต่เรื่องที่สนใจ เริ่มหวั่นไหวแล้วเหรอครับ?

Alice:ถึงจะยังไม่ใช่ตอนนี้ แต่ขอแค่มีเวลา ฉันจะไปหาเธอเอง Scarlett ฉันอยากให้เธอช่วยเล่าเรื่องราวของ J ในบ้านเกิดหลังแต่งงานแล้วให้ฟังหน่อย

Paimon:สรุปก็คือ แม่มดที่ได้รับจดหมายพยากรณ์จากเพื่อนคนอื่นก็คือ J สินะ? หลังแต่งงานต้องออกจากสมาคมแม่มดเหรอ?

Alice:ใช่แล้ว จดหมายที่พวกเราส่งหาเจ้าตัวมีจุดประสงค์เพียงอย่างเดียว ตอนนั้นแค่เขาอ่านก็เข้าใจหมดแล้ว คำพยากรณ์ทั้งสี่ประโยคเป็นเพียงคำขอจากพวกเราเท่านั้น...

Alice:"มาพบพวกเราหน่อยสิ ก่อนเธอจะเดินทางไปสู่เส้นทางแห่งความสุข มาร่วมแบ่งปันมันกับเพื่อนรัก และพี่น้องคนสำคัญของเธอสักหน่อยเถอะ"

Collei:งั้นความสุขที่ว่าคือ...

Alice:ระหว่างทางทั้งหมดก็แค่ทางผ่าน สุดท้ายสิ่งที่จะทำให้พวกเรามีความสุข ก็คือคนที่จะได้พบในปลายทางต่างหาก

Alice:เด็กน้อยที่ถามออกมาก็น่าจะเข้าใจดีนี่นา? ผู้หญิงอย่างเรา ๆ เจอปัญหาน่าปวดหัว และเรื่องกังวลใจมากมายเป็นประจำ

Alice:ไม่ว่าจะใช้เวลานานเท่าไหร่ หรือเส้นทางจะห่างไกลเพียงไหน แต่พวกเราก็ยินดีที่จะปีนภูผาข้ามหุบเขา ล่องผ่านน่านน้ำกว้าง เพื่อไปพบเจอเพื่อนคนสำคัญที่สุดอยู่ดี...

Alice:ขอแค่มีเพื่อนอันเป็นที่รัก หัวใจของพวกเราก็จะเปี่ยมไปด้วยความสุข ในสายตาของพวกเราชาวแม่มดนั้น นี่คือความหมายของคำว่า "ความสุขสำราญ"

Collei:...

Klee:Klee ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ Klee รู้ว่าแม่มดเป็นเพื่อนของมะม๊าหมดเลย!

Alice:ฮ่ะ ๆ... ถ้าจะให้พูดละก็ สำหรับฉันแล้ว "สมาคมแม่มด" ก็แค่กลุ่มผู้หญิงที่ใช้เวลาช่วงอ่อนเยาว์ร่วมกันก็เท่านั้นแหละ

Alice:เอาล่ะ ไว้วันหลังจะแนะนำสมาชิกคนอื่น ๆ ให้พวกเธอรู้จักนะจ๊ะ ทางฝั่งฉันยังมีเรื่องยิบย่อยที่ต้องจัดการ คุยกันแค่นี้ก่อนเนอะ

Klee:มะม๊าบ๊ายบาย! Dodoco ฝากบอกบะบายกับมะม๊าด้วย!

Alice:บ๊ายบายจ้ะที่รัก! และเด็กน้อยที่น่ารักทุกคน ฉันเชื่อว่าพวกเราจะได้พบกันอีกแน่นอน

Alice:อ้อใช่ จะว่าไป ช่วงนี้ใกล้ถึงแล้วสินะ... เทศกาลนั้นน่ะ

Mona:เทศกาล Windblume มาถึงอีกแล้ว คุณ Alice

Scarlett:และยังเป็นวันที่ระลึกอันแสนพิเศษด้วย คุณก็น่าจะจำได้นะคะ

Alice:ใช่แล้ว ฉันจำได้ล่ะ วันนี้เมื่อนานมาแล้ว... J ได้เข้าสู่พิธีวิวาห์

Alice:บังเอิญจัง เทศกาลแห่งความรักและอิสระวนมาถึงอีกแล้วสินะ ทุกคนต้องเที่ยวเล่นให้สนุกในเทศกาล Windblume นะจ๊ะ

Conversation 2 · 167 linesOpen full page →

Paimon:บนท้องฟ้ามีเกาะเล็ก ๆ อยู่ด้วย... ใครเป็นคนสร้างไว้นะ?

Collei:ฉันจะจดเส้นทางเผื่อเอาไว้ก่อนแล้วกัน แบบนี้ทุกคนจะได้ไม่หลงทาง!

Paimon:น่าเชื่อถือมากเลย!

Paimon:ที่นี่มีโต๊ะแบบนี้อยู่ด้วยแฮะ... น่าแปลกจัง อย่างกับเคยมีคนมาจัดงานเลี้ยงน้ำชาที่นี่แน่ะ

Timaeus:ไม่คิดเลยว่าเหนือ Mondstadt จะมีที่แบบนี้ซ่อนอยู่ด้วย...

Klee:โหห โคมไฟบนโต๊ะสวยมากเลย! แถมแต่ละฝั่งก็มีเก้าอี้ตั้งอยู่ด้วย!

Mona:บนพนักเก้าอี้เหมือนจะมีตัวหนังสือเขียนเอาไว้นะ... ฉันจะลองไปดูหน่อย

Mona:"นั่งลง มอบคำตอบ ไขข้อสงสัย"

Mona:อืม คำใบ้เรียบง่ายดีนะ...

Collei:พวกเราแค่พูดมันออกมาก็โอเคแล้วใช่มั้ยนะ?

Albedo:โปรดรอเดี๋ยว

Paimon:ทะ ทำไมเหรอ Albedo!

Albedo:ทางที่ดีตรวจสอบให้ละเอียดก่อนค่อยนั่งดีกว่า ทุกท่าน ช่วยหลบหน่อย

Albedo เริ่มก้มหน้าก้มตาตรวจสอบสถานที่ ท่ามกลางสายตาระแวดระวังของทุกคน...

Paimon:แต่จะว่าไปแล้ว ภาพวิวของที่นี่ยอดเยี่ยมไปเลยน้า ทำเอาเครียดไม่ลงเลย

Sucrose:คุณ Albedo สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?

Albedo:อืม ทุกอย่างปกติดี ไม่มีกับดักหรือกลไกอะไร

Albedo:นอกจากนี้... ก็ไม่มีอุปกรณ์อันตรายที่แน่ชัดให้เห็น...

Collei:เอ๋? หมายความว่า...

Albedo:หมายความว่าพวกเราสามารถนั่งลงบนเก้าอี้แล้ว ทำคำพยากรณ์ให้สำเร็จได้ และคำพยากรณ์นี้ก็อนุญาตให้ลองผิดถูกได้ด้วย

Albedo:ทุกคน ฉันแนะนำให้เราลองคำตอบที่ไม่แน่ว่าจะถูกต้องก่อน จากนั้นก็เก็บคำตอบที่มีโอกาสถูกต้องมากสุด ไปตอบในรอบสอง

Paimon:ฟังดูเข้าท่านะ แต่ทำไมต้องทำอย่างนั้นล่ะ?

Timaeus:สมกับเป็นอาจารย์ Albedo! ถ้าทำแบบนั้น พวกเราก็จะทำความเข้าใจกับหลักการทำงานของมันได้

Collei:อย่างนี้นี่เอง!

Mona:...

Paimon:Mona เป็นอะไรไปเหรอ? ทำไมสีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย

Klee:พี่ Mona หิวแล้วเหรอ? Klee เอาของว่างมาด้วยนะ...

Mona:ขอบคุณนะ Klee แต่ไม่ใช่สักหน่อย!

Mona:เมื่อกี้ตอน Albedo ตรวจสอบ ฉันอยากลองใช้การทำนายมาหาเบาะแสเพิ่มเติม...

Mona:แต่ที่แห่งนี้มีบรรยากาศลึกลับแปลกประหลาดอยู่ อย่างกับมีใครคอยจับตามองพวกเราอยู่ยังไงอย่างนั้น

Mona:ในเมื่อสภาพแวดล้อมที่เห็นนี้ไม่มีเงื่อนงำอะไรซ่อนไว้ งั้น... หรือว่า... หรือว่าอีกฝ่ายจะเป็น...

Traveler:(Mona ถึงกับตัวสั่น ดูท่าจะสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่...?)

Klee:หรือว่าจะเป็น... อะไรอ่า?

Mona:...เฮ้อ ช่างมันเถอะ ฉันเองก็ไม่มีหลักฐาน

Paimon:โหยยยย หลอกให้อยากรู้แล้วก็จากไปอ่ะ

Klee:Klee จะเชื่อฟังคำพูดของพี่ Albedo!

Albedo:พวกเรามาพิสูจน์ข้อสมมติฐานด้วยกันเถอะ Klee

Klee:อื้ม! พี่ Mona ก็มาด้วยกันสิ!

Mona:อืม... โอเค

Sucrose:งะ...งั้นฉันจะเป็นคนตอบคำถามแรกเอง... "ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง"

Collei:สู้ ๆ นะ Sucrose คุณทำได้!

Sucrose:อืม...

Sucrose:คำตอบของฉันคือ... "Sweet Flower ขนาดใหญ่สี่เท่า"!

Collei:ส่วนคำตอบของ "ผู้ชี้ทางที่ไม่มีวันหลง"... เดี๋ยวฉันเป็นคนตอบเองแล้วกัน

Sucrose:(Collei... ก็หาคำตอบเจอแล้วเหรอ?)

Collei:...ฟู่ว

Collei:...คำตอบ... คือตัวฉันเอง

Collei:ตลอดที่ผ่านมา ฉันเป็นผู้ที่ถูกชี้นำเสมอ พอผ่านไปนานเข้า ในที่สุดฉันก็เดินมาถึงตำแหน่งในทุกวันนี้

Collei:แม้ว่าฉันจะยังไม่ได้ประสบความสำเร็จ และยังไม่ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่อะไรขนาดนั้น แต่... ที่ฉันเสนอชื่อตัวเองในที่นี้ก็เพราะว่า อยากกลายเป็นคนที่สามารถชี้ทางให้คนอื่นได้บ้าง

Collei:ฉันอยากส่งต่อพลังแบบนี้ต่อไปเหมือน Amber, อาจารย์ Tighnari, คุณ Cyno และรวมถึงคนอื่น ๆ อีกมากมายที่เคยช่วยเหลือฉันเอาไว้

Timaeus:ฉันคือผู้ตอบคำถามที่สาม ฉัน... ฉันคือ "คนที่ไม่โกหก"

Timaeus:ตั้งแต่เล็กจนโตเหมือนจะไม่มีข้อดีอย่างอื่นแล้วก็จริง แต่ฉันมั่นใจในความสัตย์ตรงของตัวเอง

Timaeus:และขอบคุณทุกคนที่ให้โอกาสฉันได้ยอมรับตัวเองด้วย

Mona:โอเค โหรแห่งดวงดาวคนนี้จะเป็นคนตอบคำถามสุดท้ายเอง

Mona:"ตำนานที่ไม่รู้จบ" คือโชคชะตาของมนุษย์สักคนนั่นเอง

Paimon:เดี๋ยวนะ ไฟสว่างแล้ว!!

Paimon:ว้าว ไฟทั้งสี่ด้านของโคมสว่างหมดเลย!

Collei:เอ๋? แต่ว่า...

Traveler:พวกเราเลือกคำตอบที่ไม่แน่ว่าจะถูกต้องนี่นา

Albedo:Collei รบกวนช่วยลุกขึ้นหน่อยได้มั้ย?

Collei:อะ โอเค...

Albedo:...

Paimon:เอ๋? ทำไมอะ เกิดอะไรขึ้น?

Paimon:ทำไมขนาดเปลี่ยนคนแล้วยังสว่างอยู่ล่ะ! ไหนบอกว่าต้องตอบคำถามในคำพยากรณ์ไง!

Albedo:ทุกคนน่าจะเดาได้แล้วสินะ? พวกเราใช้การกระทำพิสูจน์แล้ว คำพยากรณ์นี้ไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง

Sucrose:...ไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง? ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...

Albedo:แม้ว่าจะมาจากคำพยากรณ์ลึกลับโบราณ แต่มันไม่ใช่กลไกที่โบราณอย่างที่พวกเราคิด มันก็แค่สัญญาณเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เท่านั้น

???:ฉันคิดไม่ถึงเลยว่า พวกคุณจะตามหาสถานที่นี้เจอจริง ๆ

Timaeus:เอ๋?! ที่นี่มีคนอื่นอยู่ด้วยเหรอ?

Scarlett:เจอกันอีกแล้วนะคะ คุณนักเดินทาง

Paimon:คุณคือ... คนต่างแดนที่ทักพวกเราตอนอยู่ Good Hunter ในวันนั้นนี่นา

Scarlett:ต้องขอบคุณทุกท่าน ฉันถึงได้ตามหาที่นี่จนเจอ โชคดีที่พวกคุณเอาแต่จดจ่ออยู่กับคำพยากรณ์ และไม่ทันสังเกตผู้สะกดรอยตามตัวเล็ก ๆ อย่างฉัน

Albedo:งั้นเหรอ? งั้นทำไมด้านหลังผู้สะกดรอยตามตัวเล็ก ๆ ถึงมีคนอื่นตามมาด้วยล่ะ?

Scarlett:อุ๊ยจริงเหรอคะเนี่ย?

Rosaria:...

Rosaria:ไม่ต้องทักทายกันหรอก เธอน่าจะรู้ว่าฉันตามเธอมานะ

Scarlett:แค่เพราะฉันเป็นแขกที่มาเยือนจากต่างแดนงั้นเหรอคะ?

Rosaria:ฉันเคยเห็นเธอแอบเข้าไปในร้าน "With Wind Comes Glory"

Scarlett:...ที่แท้คุณก็จับตามองฉันตั้งแต่ตอนนั้นเหรอเนี่ย? ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่า นั่นมันสองอาทิตย์ก่อนเลยนะ

Rosaria:ฉันทำงานทุกวัน จะไม่ให้สังเกตเห็นเธอคงยาก

Scarlett:โอเค งั้นฉันก็คงได้แต่ยอมรับแล้วล่ะค่ะ... ฉันเป็นคนเสียบคำพยากรณ์นี้เอาไว้ในหนังสือนิทานเอง

Collei:...ทำไมล่ะ? งั้น... งั้นมันก็ไม่ใช่คำพยากรณ์จริง ๆ งั้นเหรอ?

Scarlett:อย่ากังวลไปเลยค่ะ แม้ว่าฉันจะดูมีลับลมคมในน่าสงสัย แต่คำพยากรณ์ที่เขียนบนกระดาษ ก็เป็นของจริงแท้แน่นอน

Scarlett:ส่วนคนที่ทิ้งมันเอาไว้ให้ฉัน... บางทีในหมู่พวกคุณทุกคน อาจมีคนเคยได้ยินชื่อเสียงของเธอคนนั้นมาก่อนก็ได้นะคะ

Scarlett:สมาคมโบราณที่มีเพียงเพศหญิง โดยที่สมาชิกทุกคนจะใช้ตัวอักษรเป็นชื่อแทนตัวเอง

Mona:...คิดไม่ถึงเลย... พลังนั่นเป็นของยายแก่นั่นจริง ๆ สินะ

Scarlett:ที่แท้คุณก็เป็นลูกศิษย์ของ "B" นี่เอง ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วค่ะ ส่วนฉันชื่อ Scarlett เป็นผู้สืบทอดของ "J"

Sucrose:หมะ...หมายความว่ายังไง?

Scarlett:นี่คงต้องเล่าตั้งแต่เรื่องในอดีตโบราณ แต่นั่นเป็นเรื่องราวที่ควรออกจากปากของฉันจริงเหรอ?

Scarlett:ทุกท่านถึงกับทุ่มเทมาที่นี่ เพื่อแก้ปริศนาคำพยากรณ์ งั้นคงจะอยากรู้ความลับเบื้องหลังโคมไฟนี้กันมากเลยสินะคะ

Scarlett:โคมไฟสว่างขึ้นแล้ว ต่อจากนี้ก็... "ขออนุญาตรบกวนความสงบของท่าน" ด้วยนะคะ

???:...เอ๋? ทำไมเจ้านี่ถึงสว่างขึ้นได้ล่ะ แปลกจังเลย...

Scarlett:คุณนายที่อยู่อีกฝั่งของโคมไฟ ได้ยินเสียงทางนี้มั้ยคะ?

Klee:มะม๊า...?

???:หืม? เสียงคนหนุ่มคนสาวเต็มไปหมดเลยนะ...

Scarlett:คุณนาย ฉันคือ Scarlett ผู้สืบทอดของ J ค่ะ

???:โอ้ อะแฮ่ม! ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ผู้สืบทอดของ J กลายเป็นคนบุ่มบ่ามขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย? ไม่อยากจะเชื่อจริง ๆ...

Mona:เดี๋ยวนะ เดี๋ยว ทำไมต้องเลียนแบบวิธีพูดแบบยายแก่ด้วย!

???:ยายแก่? น้ำเสียงแบบนี้ หรือว่าเธอจะเป็น Mona...

Mona:ใครน่ะ! กล้าดียังไงมาเลียนแบบอาจารย์ของฉัน!

???:อะแฮ่ม ๆ... ฮึ เลียนแบบแล้วไง? การเลียนแบบและเรียนรู้มนุษย์นั้น เป็นการกระทำโง่เขลาที่ไร้ความหมายสิ้นดี...

Albedo:...คุณน้า Alice ผมก็อยู่ที่นี่ด้วย

Klee:มะม๊า! ทำไมต้องเลียนแบบวิธีพูดของคนอื่นด้วยล่ะเนี่ย?

???:อ๊ะ อะแฮ่ม ๆ ที่แท้ก็อยู่กันหมดเลยเหรอเนี่ย... งั้นก็ได้ สวัสดีนะจ๊ะทุกคน!

Mona:คุณ Alice ทำไม... คุณถึง...

Alice:ก็โคมไฟนี้ไม่ได้สว่างมาหลายปีดีดักแล้วนี่นา ไอ้เราก็นึกว่าจะเป็นเพื่อนสนิทสมัยยังสาวที่เป็นฝ่ายติดต่อมาหาซะอีก...

Paimon:อะไรกันเนี่ย ไหงจู่ ๆ เสียงก็ดูเขินอายแบบนั้นล่ะ...

Alice:ฉันจำได้ว่า พวกเราฝากโคมไฟนี้ให้เทพแห่งลมอย่าง Barbatos เป็นคนดูแล... ดูท่าทุกคนจะหาของที่เทพแห่งลมซ่อนเอาไว้เจอสินะ เก่งไม่เบาเลย

Alice:อย่าบอกนะว่าพวกเธออยู่ข้าง ๆ โต๊ะน้ำชาที่รักของฉันน่ะ?

Klee:เป็นโต๊ะที่ยาวม๊ากกกกมากตัวนึงล่ะ!

Alice:อุ๊ยแหม ไม่คิดเลยนะเนี่ย... เห็นทีเทพแห่งลมคงอนุญาตให้พวกเธอขึ้นมาบนนี้สินะ ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของคุณ Scarlett คนนี้หรือนี่?

Paimon:เดี๋ยวสิ ฉันงงไปหมดแล้ว... สรุปแล้วสมาคมที่พวกคุณพูดถึงเมื่อกี้คืออะไรง่ะ?

Scarlett:คุณนาย เกรงว่าเรื่องนี้ต้องขอรบกวนท่านเป็นคนช่วยอธิบายได้หรือไม่?

Alice:โฮะ ๆ ทุกคนเดินทางมากันถึงที่นี่อย่างเหน็ดเหนื่อย สมควรได้รับสิ่งตอบแทนบ้างอยู่แล้ว งั้นฉันจะเล่าเรื่องราวเก่าแก่ให้ฟังสักเรื่องแล้วกันนะ...

Paimon:ถ้าอย่างนั้น ที่นี่ก็เป็นที่ประชุมของแม่มดในตำนานงั้นเหรอ?

Alice:ใช่แล้วล่ะ พวกเรามักจะมาสังสรรค์พบปะ นั่งจิบชาคุยเล่นที่นี่ตลอดเลย

Collei:งั้น... งั้นเรื่องที่บอกว่า คนที่ตามหาโคมไฟเจอจะได้รับความสุขล่ะ?

Alice:เรื่องนั้นเหรอ... ฮ่าฮ่าฮ่า คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนอื่นนอกจาก J ที่มาเจอคำพยากรณ์นี้ ฉันเริ่มเขินแล้วนะเนี่ย

Alice:อันที่จริง... นั่นเป็นจดหมายที่พวกเราพี่น้องส่งไปให้ J ในวันก่อนแต่งงานน่ะ

Albedo:...พวกคุณเขียนด้วยกันหมดจริง ๆ ด้วย

Alice:แค่ Albedo น้อยยอมอดทนไม่เผยตัวน้า ก็นับว่าช่วยเหลือกันมากแล้วล่ะ ทันทีที่เธอเห็นปริศนาก็คงจะเดาได้ประมาณนึงแล้วล่ะนะ

Albedo:ก็ไม่ได้เร็วขนาดนั้นหรอกครับ

Alice:"ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง", "ผู้ชี้ทางที่ไม่มีวันหลง", "คนที่ไม่โกหก" และ "ตำนานที่ไม่รู้จบ" แต่ละคำชี้นำหมายถึงแม่มดทั้งหมดสี่คนน่ะ

Alice:เมื่อหนึ่งในแม่มดจะออกจากกลุ่มไป เพื่อใช้ชีวิตที่เหลือกับคนรักนั้น แม่มดที่เหลือจึงเขียนคำพยากรณ์นี้แล้วส่งไปถึงมือเธอ เพื่อเป็นคำเชิญครั้งสุดท้าย

Alice:ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริงก็มีความหมายตรงตามตัวอักษร หมายถึงดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริงบนโลกนี้ นั่นคือชื่อเรียกแทน R หรือก็คือ "Gold" ซึ่งมีชื่อเต็มว่า Rhinedottir

Alice:หากบนโลกจะมีใครสักคนที่สร้างดอกไม้พันธุ์ที่ไม่มีอยู่จริงได้ เกรงว่าก็คงจะมีแต่เธอคนนี้แล้วล่ะ

Alice:ส่วนผู้ชี้ทางที่ไม่มีวันหลงก็หมายถึง Nicole ที่ใช้ตัวอักษร N แทนตัว พวกเธออาจจะยังไม่รู้จักเจ้าตัว แต่เจ้าหล่อนเป็นผู้หญิงที่คอยศึกษาวิจัยเกี่ยวกับทิศทาง และกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้

Alice:ในที่นี้อาจมีคนโชคดีเคยได้ยินเสียงของเจ้าหล่อนมาก่อน มีเพียงบางครั้งที่โลกเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นเท่านั้น เธอคนนี้ถึงจะปรากฏตัวดั่งผู้ล่วงรู้ เพื่อมาชี้ความจริงแก่ผู้คน

Alice:ยกตัวอย่างก็เช่น เจ้าตัวชอบจู่ ๆ ก็โผล่มาพูดในหัวของใครสักคนน่ะนะ

Traveler:(...!! หรือว่าเมื่อตอน {REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]} จะเป็น...?)

Alice:ถ้าเกิดว่าวันหนึ่ง พวกเธอเกิดตกอยู่ในอันตรายครั้งใหญ่หลวงอยู่ที่ไหนสักแห่ง บางทีเจ้าหล่อนอาจจะใช้เสียงมาชี้ทางให้พวกเธอก็ได้นะ

Mona:บนโลกนี้มีผู้หญิงลึกลับเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย แถมยังรู้จักกันอีก...

Alice:คนที่ไม่โกหกก็คือคำใบ้ที่ฉันฝากเอาไว้เองแหละ อย่าประหลาดใจกันเลยนะ เพราะว่า Alice ที่มีตัวอักษรแทนตัวว่า "A" เนี่ย มักชอบคนที่มีจิตใจซื่อสัตย์จริงใจเสมอนั่นแหละ

Alice:ส่วนตำนานที่ไม่รู้จบก็... แม้พวกเธอจะไม่รู้จัก M เป็นการส่วนตัว แต่ก็อาจเคยอ่านผลงานของเธอก็ได้นะ เคยอ่าน "เจ้าหญิงหมูป่า" กันมั้ยล่ะ?

Sucrose:เอ๋?! เด็กใน Mondstadt น่าจะเคยอ่านหนังสือชุดนี้มากันหมดนะ...

Alice:นั่นก็เป็นหนึ่งในนิทานที่ฉันชอบที่สุดด้วยนะ M เป็นมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่มากเลยล่ะ การเขียนของเจ้าตัวสอนให้ฉันได้รู้จักความเศร้าโศก

Alice:การที่คนแบบนี้จะครองหนึ่งในตำแหน่งของแม่มด ก็คงไม่ใช่เรื่องเกินเหตุอะไรหรอกมั้ง?

Paimon:ยิ่งฟังก็ยิ่งแปลกแฮะ...

Scarlett:ถึงจะฟังดูแปลก แต่ฉันรับประกันได้นะคะว่า ทุกอย่างเป็นความจริง J เองก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง เพราะฉะนั้นถึงแก่และตายไป พร้อมหลงเหลือชื่อตำแหน่งตัวอักษรให้กับศิษย์ทุกคน

Scarlett:คุณ Alice คุณไม่เคยยอมรับผู้สืบทอดสักรุ่นของ J มาก่อน พอมาถึงรุ่นฉันก็ผ่านมาเป็นเวลาร้อยกว่าปีแล้ว... ฉันอยากพบคุณมาตลอดเลยค่ะ

Alice:เธอก็อยากกลายเป็นแม่มดหรือ?

Scarlett:...ควรบอกว่า ฉันอยากรู้เกี่ยวกับความหมาย และการดำรงอยู่ของแม่มดมากกว่าค่ะ

Scarlett:ตอนแรกฉันนึกว่า พวกคุณก็แค่ผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่กุมอำนาจชะตาของโลกใบนี้เอาไว้ แต่วันนี้ ฉันค้นพบว่านอกจาก J แล้ว ในหมู่พวกคุณยังมีมนุษย์ธรรมดาคนอื่นอยู่อีก

Alice:ผิดหวังในตัวพวกเราแล้วเหรอ?

Scarlett:ไม่ค่ะ ฉันคิดว่ามันน่าสนใจมาก อยากกลายเป็นแม่มดยิ่งกว่าเดิมอีก

Alice:...ฉันไม่เคยยอมรับผู้สืบทอดคนใดมาก่อน แต่เธอต่างออกไป เธอน่าสนใจกว่าพวกเขาเหล่านั้นเยอะเลย

Albedo:น้า Alice ที่มักทำแต่เรื่องที่สนใจ เริ่มหวั่นไหวแล้วเหรอครับ?

Alice:ถึงจะยังไม่ใช่ตอนนี้ แต่ขอแค่มีเวลา ฉันจะไปหาเธอเอง Scarlett ฉันอยากให้เธอช่วยเล่าเรื่องราวของ J ในบ้านเกิดหลังแต่งงานแล้วให้ฟังหน่อย

Paimon:สรุปก็คือ แม่มดที่ได้รับจดหมายพยากรณ์จากเพื่อนคนอื่นก็คือ J สินะ? หลังแต่งงานต้องออกจากสมาคมแม่มดเหรอ?

Alice:ใช่แล้ว จดหมายที่พวกเราส่งหาเจ้าตัวมีจุดประสงค์เพียงอย่างเดียว ตอนนั้นแค่เขาอ่านก็เข้าใจหมดแล้ว คำพยากรณ์ทั้งสี่ประโยคเป็นเพียงคำขอจากพวกเราเท่านั้น...

Alice:"มาพบพวกเราหน่อยสิ ก่อนเธอจะเดินทางไปสู่เส้นทางแห่งความสุข มาร่วมแบ่งปันมันกับเพื่อนรัก และพี่น้องคนสำคัญของเธอสักหน่อยเถอะ"

Collei:งั้นความสุขที่ว่าคือ...

Alice:ระหว่างทางทั้งหมดก็แค่ทางผ่าน สุดท้ายสิ่งที่จะทำให้พวกเรามีความสุข ก็คือคนที่จะได้พบในปลายทางต่างหาก

Alice:เด็กน้อยที่ถามออกมาก็น่าจะเข้าใจดีนี่นา? ผู้หญิงอย่างเรา ๆ เจอปัญหาน่าปวดหัว และเรื่องกังวลใจมากมายเป็นประจำ

Alice:ไม่ว่าจะใช้เวลานานเท่าไหร่ หรือเส้นทางจะห่างไกลเพียงไหน แต่พวกเราก็ยินดีที่จะปีนภูผาข้ามหุบเขา ล่องผ่านน่านน้ำกว้าง เพื่อไปพบเจอเพื่อนคนสำคัญที่สุดอยู่ดี...

Alice:ขอแค่มีเพื่อนอันเป็นที่รัก หัวใจของพวกเราก็จะเปี่ยมไปด้วยความสุข ในสายตาของพวกเราชาวแม่มดนั้น นี่คือความหมายของคำว่า "ความสุขสำราญ"

Collei:...

Klee:Klee ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ Klee รู้ว่าแม่มดเป็นเพื่อนของมะม๊าหมดเลย!

Alice:ฮ่ะ ๆ... ถ้าจะให้พูดละก็ สำหรับฉันแล้ว "สมาคมแม่มด" ก็แค่กลุ่มผู้หญิงที่ใช้เวลาช่วงอ่อนเยาว์ร่วมกันก็เท่านั้นแหละ

Alice:เอาล่ะ ไว้วันหลังจะแนะนำสมาชิกคนอื่น ๆ ให้พวกเธอรู้จักนะจ๊ะ ทางฝั่งฉันยังมีเรื่องยิบย่อยที่ต้องจัดการ คุยกันแค่นี้ก่อนเนอะ

Klee:มะม๊าบ๊ายบาย! Dodoco ฝากบอกบะบายกับมะม๊าด้วย!

Alice:บ๊ายบายจ้ะที่รัก! และเด็กน้อยที่น่ารักทุกคน ฉันเชื่อว่าพวกเราจะได้พบกันอีกแน่นอน

Alice:อ้อใช่ จะว่าไป ช่วงนี้ใกล้ถึงแล้วสินะ... เทศกาลนั้นน่ะ

Mona:เทศกาล Windblume มาถึงอีกแล้ว คุณ Alice

Scarlett:และยังเป็นวันที่ระลึกอันแสนพิเศษด้วย คุณก็น่าจะจำได้นะคะ

Alice:ใช่แล้ว ฉันจำได้ล่ะ วันนี้เมื่อนานมาแล้ว... J ได้เข้าสู่พิธีวิวาห์

Alice:บังเอิญจัง เทศกาลแห่งความรักและอิสระวนมาถึงอีกแล้วสินะ ทุกคนต้องเที่ยวเล่นให้สนุกในเทศกาล Windblume นะจ๊ะ

8

กลับไปยังเมือง Mondstadt

Open step page →
Conversation 1 · 103 linesOpen full page →

Timaeus:อุแหวะ...

Sucrose:คุณโอเคมั้ย? อ้วกออกมาจะสบายขึ้นหน่อยนะ...

Timaeus:ฉันไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เฮ้อ... ก็แค่มึนนิดหน่อย...

Albedo:หาเวลาไปสอบใบอนุญาตการร่อนเวหาหน่อยเถอะ มีประโยชน์กับเธอไม่น้อย

Timaeus:อะ โอเค...

Collei:ดูเหมือนจะมีเรื่องอื่นที่กำลังเสียใจอยู่นะ... พูดออกมาเถอะ พวกเราจะฟังคุณเอง!

Timaeus:...เฮ้อ ก็ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่... เรื่องเล่าของคุณ Alice ทั้งน่าสนใจและโรแมนติกก็จริง เรื่องพวกนี้ฉันรู้ดี

Timaeus:แค่... ไม่ตรงกับที่ฉันคาดหวังเท่าไหร่

Timaeus:ฉันก็ไม่ได้คาดหวังให้ "พรสูงสุด" มีอยู่จริงหรอก แค่... แค่...

Sucrose:อ๊าา อย่าพูดแบบนี้สิ! ไม่ใช่ความผิดของคุณสักหน่อย ถ้าพูดถึงก็ต้องโทษฉันที่ตอบตกลง จะเป็นทูตพิเศษของเทศกาล Windblume ต่างหาก ทำให้ทุกคนลำบากแล้ว

Collei:ต้องโทษฉันที่เป็นคนเจอคำพยากรณ์นั้นมากกว่า...

Timaeus:ไม่ ๆ ฉันไม่ได้จะโทษพวกคุณซะหน่อย! ก็แค่รู้สึกว่าจุดจบไม่ได้ดีอย่างที่คิด พวกเราเองก็แทบจะไม่ได้อะไรกลับมาเลย

Collei:เรื่องนี้... ฉันว่าก็ได้อะไรมาบ้างนะ

Sucrose:อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนี้เลย Timaeus หรือว่า... ให้ฉันกับ Collei ไปขอโทษคุณ Ying'er ที่ Liyue เป็นเพื่อนมั้ย?

Timaeus:เขา... เขา... เฮ้อ ฉันก็กลัวว่าเขาจะโกรธฉันเหมือนกัน! หลังใจเย็นลง ฉันก็เริ่มร้อนรนแล้วเนี่ย...

Albedo:พวกเธอสามคนลองเงยหน้ามองทางนั้นสิ

Timaeus:หืม?

Timaeus:คุณ Ying'er?!

Sucrose:นั่นคือคุณ Ying'er เหรอ?! ฉันเพิ่งเคยเจอครั้งแรกเลย...

Paimon:เป็นเจ้าตัวจริงด้วย! ไม่คิดเลยว่าจะมา Mondstadt...

Timaeus:คุณ Ying'er ผมต้องขอโทษจริง ๆ นะ... แต่ทำไมคุณถึง... คุณถึงจู่ ๆ ก็...

Ying'er:ฮุฮุ เห็นฉันแล้วดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?

Timaeus:...ไม่คือ ผมดีใจเกินไป ขอโทษที ผะ ผมถึงกับพูดไม่ออกเลย...

Ying'er:ตอนแรกก็อยากมาถามหาความผิดอยู่หรอก แต่พอเห็นสภาพคุณแล้ว คราวนี้จะปล่อยไปก่อนแล้วกันนะ

Ying'er:คุณบอกว่า มารับฉันไม่ได้ เพราะเจอเรื่องสำคัญยิ่งชีพสินะ งั้นฉันก็เป็นฝ่ายมาหาคุณแทนแล้วกัน

Paimon:ฮี่ฮี่... เราเข้าไปร่วมวงด้วยดีมั้ย?

Mona:ถ้าไปรบกวนเวลาจู๋จี๋ของคู่รักจะโดนหมูป่าขวิดเอาได้นะ

Paimon:จริงเหรอ? งั้นไม่ไปดีกว่า...

Traveler:(...พวกเขาดูมีความสุขมาก บางทีนี่คงเป็นภาพที่เทศกาล Windblume ควรมีแต่แรกอยู่แล้วก็ได้)

เรื่องราวได้เดินทางมาถึงจุดจบ ทุกคนบอกลากันและกัน สุดท้ายตรงร้านเล่นแร่แปรธาตุก็เหลือกันแค่ไม่กี่คน...

Sucrose:ดีใจแทน Timaeus ที่หาความสุขของตัวเองเจอจริง ๆ เลยนะ

Collei:เทียบกับเขาแล้ว ฉันอิจฉาสภาพจิตใจของ Sucrose มากกว่า...

Collei:คุณรู้สึกดีใจมีความสุขกับคนอื่นได้ แถมยังช่วยเหลือฉันอย่างเต็มอกเต็มใจ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนอีก... แม้คุณจะบอกว่าพวกเราสองคนเหมือนกันมาก แต่ฉันรู้สึกว่าคุณใจกว้างกว่าฉันเยอะเลย

Sucrose:แต่ฉันก็ไม่มีความมุ่งมั่นและความกล้าหาญเท่า Collei หรอกนะ ฉันขอคาดเดาว่า... พวกเราต่างมีปริมาณคุณลักษณะที่ดีเท่ากัน เพียงแต่คนละประเภทก็เท่านั้น

Sucrose:ฉันไม่เคยไป Sumeru มาก่อน และไม่ค่อยมีเพื่อนต่างแดนด้วย ฉันดีใจมากเลยนะ ที่ได้รู้จักกับคุณ

Sucrose:บางทีหลังจากนี้ตอนเจอคนแปลกหน้าอื่น ๆ ฉันอาจจะยังคงขี้อายเหมือนเดิมก็ได้... แต่นั่นก็ไม่เป็นหรอก

Sucrose:คุณเหมือนกับฉันซะขนาดนั้น น่าจะเข้าใจคำพูดของฉันนะ ฉันเชื่อว่าปัญหาทุกอย่างของคุณ ไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย

Collei:...ถ้าฉัน... เพิ่งเริ่มเรียนรู้ที่จะยอมรับตัวเองในตอนนี้... จะสายไปมั้ยนะ?

Sucrose:เอ่อ... เอ่อ... คุณรู้มั้ยว่า ฤดูผลิบานของดอก Cecilia คือช่วงไหน?

Collei:เอ๋ ฉันเหมือนจะเคยอ่านเจอในหนังสือนะ...

Sucrose:นี่เป็นหัวข้อที่พ่อแม่ฉันมักคุยกันตอนเดตสมัยก่อนน่ะ น่าแปลกใจมั้ยล่ะ? มีคนคุยเรื่องพวกนี้ตอนกำลังไปเดตกันด้วย...

Sucrose:เดือนก่อนที่กินข้าวด้วยกัน แม่ฉันยังหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาพูดอยู่เลย ท่านกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า พ่อฉันเป็นผู้ชายที่น่าเบื่อที่สุดในโลก ตอนไปเดตด้วยกันเคยไปสายด้วย

Sucrose:แต่ท่านก็พูดอีกว่า ชีวิตก็เป็นอย่างนี้แหละ ไม่ว่าจะเริ่มตอนไหนก็ไม่สายเกินไปสำหรับการรู้ตัวว่า ควรทำเรื่องดี ๆ สักอย่างหรอก

Collei:...

Sucrose:ลองดูเถอะนะ Collei

Collei:...อื้ม! ฉันจะลองนะ

Paimon:พวกเขาสองคนมีเรื่องคุยกันเยอะแยะเลยอ่ะ Paimon พูดแทรกไม่ได้เลย

Traveler:แบบนี้ก็ดีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?

Sucrose:อ๊ะใช่แล้ว! อันนี้ให้คุณนะ

Collei:สัมผัสแบบนี้... เมล็ดพันธุ์เหรอ?

Sucrose:อื้ม คราวก่อนพูดถึง Sweet Flower ที่ฉันชอบวิจัยมากที่สุดกันนี่นา นี่เป็นเมล็ดพันธุ์ Sweet Flower ดัดแปลงที่ฉันเป็นคนทำขึ้น

Sucrose:ไม่ได้นับว่าเป็นของดีอะไรขนาดนั้น แต่นี่เป็นเมล็ดที่ฉันตั้งใจเลือกมาอย่างดีเลยนะ! หวังว่า... หวังว่าคุณจะชอบพวกมันนะ...

Sucrose:หวานมาก แล้วก็ดูแลง่ายมากเลยนะ!

Sucrose:ดอก Windblume ที่ฉันเลือกในปีนี้ก็คือมันนี่แหละ ถ้าเกิดว่าเทพแห่งสายลมสัมผัสได้ถึงความดีงามของมันก็คงจะดี...

Collei:อื้อ! ฉันจะปลูกพวกมันเอาไว้ในป่า Avidya แล้วดูแลเป็นอย่างดีเลย!

Albedo:คุณ Collei ช่วยรับบันทึกพวกนี้เอาไว้ด้วยนะ

Albedo:ได้ยินมาว่า คุณกำลังเรียนรู้อย่างขยันขันแข็ง ของพวกนี้เป็นแนวทางการเรียนรู้ที่ Sucrose ฝากฉันเตรียมไว้ให้คุณ ถ้าว่างก็ลองดูได้ วันหลังก็มา Mondstadt บ่อย ๆ ได้นะ

Collei:ขอบคุณ... มากนะ... ฉัน...

Collei:...

Collei:ฉันไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี ฉัน... ดีใจมากเลย

Paimon:อ๊ะ! Sucrose ตอนนี้แหละ! อันนั้นอ่ะ... "ลมหายใจแห่งความสุข" อันนั้นไง!

Sucrose:โอ๊ะจริงด้วย เกือบลืมไปเลย... Collei รบกวนช่วยเป่าลมใส่หลอดทดลองสักทีหน่อย! ฉันจะเก็บลมหายใจแห่งความสุขนี้ไปใช้ในการทดลองของฉันน่ะ

Collei:...จะดีเหรอ?

Sucrose:แน่นอน!

Sucrose:เอ๋...? เมื่อกี้นั่นคือ... อะไรน่ะ...

Collei:เมฆแห่งความสุขเหรอ? บินหายไปแล้ว?

Sucrose:ยังดีนะที่ในหลอดทดลองเหลือลมหายใจอีกนิดหน่อย... ฉันจะเก็บมันให้ดี

Sucrose:รอผลทดลองออกมา ฉันจะบอกคุณในทันทีเลย

Collei:เขียนจดหมายหาฉันสิ! ฉันจะตอบกลับทันทีที่ได้รับเลย

Tighnari:ดูท่าจะได้เพื่อนทางจดหมายคนใหม่แล้วนี่?

Collei:อาจารย์ Tighnari! คุณ Cyno!

Cyno:แต่ถ้าเพื่อนขึ้นศาลด้วยกันจะเรียกเพื่อนทางกฎหมาย

Tighnari:ภาพลักษณ์พวกเราชาว Sumeru ในสายตาคน Mondstadt คงจบเห่แล้วล่ะ

Cyno:ฉันชอบ Mondstadt ก็พอแล้ว มังกรที่นี่มีหน้าตาในแบบที่ฉันชอบ

Albedo:อ้อใช่ Traveler หลังการ์ดชุดนี้ให้เธอนะ

Albedo:นี่เป็นความต้องการของ Cyno ฉันเดาว่า เขาคงอยากใช้หลังการ์ดแบบพิเศษนี้มา "ดูเอล" กับเธอล่ะมั้ง

Cyno:ฉันแข็งแกร่งมากนะ กล้ามาท้าดูเอลฉันเหรอ?

Paimon:เขากร่างมากเลยอ่ะ! เจอแน่ อย่าหาว่าพี่สอนเลยนะ!

Traveler:โอเค!

Collei:รอแป๊บนึงนะ ฉันเองก็มีของที่จะ...

Paimon:Collei ก็เตรียมของขวัญไว้เหรอ?

Collei:อื้ม ฉัน... เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตามนี่นา ฉันเลยเตรียมของที่เกี่ยวกับ "Windblume" เอาไว้ด้วยน่ะ

Collei:นี่เป็นที่คั่นหนังสือที่ทำจาก Sumeru Rose ฉันแอบทำตอนอยู่ที่โรงแรมน่ะ... กะว่าจะให้ Amber, อาจารย์ Tighnari แล้วก็คุณ Cyno ด้วย

Collei:ชาว Mondstadt จะมอบดอก Windblume ให้กับคนสำคัญในเทศกาลนี้ สำหรับฉันแล้ว ทุกคนต่างเป็นครอบครัวของฉัน

Cyno:เธอรู้มั้ย Tighnari เคยบอกว่าพวกเราไม่ใช่ครอบครัวทางวิชาการ เขาไม่มีทางเขียนวิทยานิพนธ์ร่วมกับพวกเราเด็ดขาด

Tighnari:ถึงจะไม่ใช่ครอบครัวทางวิชาการ แต่เป็นแค่พี่ชายน้องสาวธรรมดาก็ได้เหมือนกันนี่นา

Collei:...ฮี่ฮี่ อื้ม!

Collei:ส่วนเมล็ด Padisarah พวกนี้ก็ให้ทุกคนใน Mondstadt และ Traveler กับ Paimon

Paimon:อุว้าว! พวกเราก็มีด้วยเหรอ?

Sucrose:นี่คือ "ดอก Windblume" ที่ Collei เลือกสินะ?

Collei:อื้ม นี่คือคำตอบของฉัน Windblume ในสายตาของฉันคือ Sumeru Rose กับ Padisarah

Collei:ถึงจะไม่ใช่สายพันธุ์ใน Mondstadt... แต่นี่เป็นพืชพรรณที่สื่ออารมณ์ของฉันได้ดีที่สุดแล้วล่ะ

Collei:ฉันจะมอบให้กับคนที่ฉันอยากขอบคุณ และมอบให้กับ... คนที่ฉันอยากเผชิญอนาคตมากมายกว่านี้ร่วมกับพวกเขา

Collei:การมีคนที่คอยเฝ้าคิดถึงอยู่ทุกคืนวัน และยอมข้ามน้ำข้ามทะเลถ่อไปหาต่างหาก ถึงจะเป็น "ความสุขสำราญ" ที่แท้จริง

Sucrose:อื้ม! คุณคิดได้แบบนี้ ฉันก็วางใจแล้ว

Collei:...

Collei:Sucrose ดูเมฆตรงนั้นสิ

Sucrose:หืม?

Collei:เมฆกลุ่มนั้น... เหมือนหลอดทดลองของคุณเลย

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 796067074
เทศกาล Windblume: ตอนที่ 3
เทศกาล Windblume: ตอนที่ 3

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/796067074
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
คำตอบของความสุขสำราญบนฟากฟ้า
คำตอบของความสุขสำราญบนฟากฟ้า

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1836376521

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_FleurFair
Chapter iconchapterIcon197 × 205 · 12 KBUI_ChapterIcon_FleurFairResource name

Properties

7

chapter10138

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/180
id
10138
groupId
10136
questType
EQ
endQuestId
4009907
chapterIcon
UI_ChapterIcon_FleurFair
beginQuestId
4009910
chapterCategory
event