Rüzgarçiçeği Festivali: Bölüm III
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/796067074
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Hey, biz geldik!
Sucrose:Traveler, Paimon zamanlamanız harika! Posta kutusunda bir sürü mektup var! Onları dört gruba ayırdım!
Paimon:Süper!
Sucrose:Pekala, asıl iş daha başlamadı... Önce hangi mektup yığınını okusak?
İpucu Panosu:...
İpucu Panosu:"Bu dünyadan olmayan çiçek" hakkında...
İpucu Panosu:...
Sucrose:"Bu dünyadan olmayan çiçek"le ilgili bulduklarımızı anlatayım.
Sucrose:Daha yakından baktığında Tighnari bunun mantıken çelişkili olduğuna inanıyor. Diğer yandan Albedo cevabını yüz yüzeyken konuşmanın daha iyi olacağını söyledi...
Sucrose:Benim cevabımsa... Bence "bu dünyadan olmayan" sözü çiçek şeklinde bir saate karşılık geliyor.
Collei:Bu da "asla kaybolmayan bir rehber" ile ilgili topladıklarımız.
Collei:Mona, kehanetin ardındaki sırrı kaldırmak için bize katılmak istediğini söyledi. Bennett ise Traveler, Fischl ya da Mona'nın uygun aday olabileceğini iletti.
Collei:Mika çok bir şey yazmadı ama Usta Tighnari için bir bitki örtüsü haritası çizdi, Cyno için de bir ejder seyir takvimi hazırladı.
Collei:Amber da bir şeyler yazdı... Kendini kimsenin rehberi olarak görmediğini, herkesin arkadaşı olarak gördüğünü söyledi.
Sucrose:"Asla yalan söylemeyen biri"ne gelirsek... Rosaria kendini adaylardan çıkardı ama Razor ve Cyno araştırmamızda bize destek olmak istiyorlar.
Sucrose:Timaeus bize yazmayı unutmuş gibi görünüyor...
Collei:Ve son olarak "asla sona ermeyen bir efsane" hakkında topladıklarımız bunlar. Klee, annesinin hikaye kitapları yazmayı seven birkaç arkadaşı olduğunu söyledi...
Collei:Lisa, efsanelerin sonsuza kadar insanların kalbinde yaşayacağına inanıyor. Bence bir efsanenin hiç sona ermemesi için umut ve hayallerle dolu olup kişiden kişiye aktarılması gerekiyor.
Paimon:O zaman... Bu dört bilmecenin cevabı ne?
Collei:Ahh... Gerçekten çok akıllısın Paimon! Eminim hepsini kısa sürede çözebilirsin!
Sucrose:Ya da... Hepimiz cevapların ne olabileceğiyle ilgili fikirlerimizi paylaşalım.
Timaeus:Bekleyin! *nefes nefese kalır* ... Beni bekleyin!
Sucrose:Ah, Timaeus! Hangi rüzgar attı seni?
Timaeus:Üzgünüm, gerçekten üzgünüm... Zamanım çok azdı ben de mektubu yazmaya vakit bulamadım. Ancak "asla yalan söylemeyen biri" olabileceğimi söylemekten mutluluk duyuyorum!
Paimon:Ha? Bu biraz ani oldu!
Paimon:Sana güvenmediğimizden değil Timaeus, ama şey... Bunu biraz daha açar mısın? Biraz soluklandıktan sonra tabii...
Timaeus:Tabii ki, tabii ki... Oh.
Timaeus:Bayan Ying'er diye biriyle, şey, öhöm... İş birliği yaptığım zamanı hatırlıyor musunuz?
Timaeus:Bana zamanında iksir yapımı ile ilgili araştırmamda çok yardımı dokundu, o zamandan beri de birbirimizle sürekli mektuplaşarak iletişimde kaldık...
Paimon:Bir saniye, Yani Ying'er, Sucrose'un bahsettiği o Liyueli kız mı?
Paimon:Seni Simya Tezgahında ne zaman görsek sıkı çalıştığını sanırdık... Demek bunca zamandır Ying'er'e mektup yazıyordun!
Timaeus:Hayır! Yani "sürekli" değil. İşlerimi de hallediyorum... Ayrıca mektuplarımızda zaten ciddi konulardan bahsediyoruz! Parfümler, iksirler ve simya gibi...
Timaeus:Neyse! Birkaç ay önce, kendime karşı hep dürüst olacağıma ve Bayan Ying'er'in kalbini kazanana kadar yalan söylemeyeceğime dair yemin ettim!
Paimon:Yani... Yıldızkapan Uçurumu'nda Ying'er'e hediye olarak vermek için mi Sesilya topluyordun?
Timaeus:Aynen öyle! Sesilyanın, dikbaşlı olan ama aşkın gücüyle değişen bir kalbi temsil ettiği söylenir. Vermek için bundan daha güzel bir çiçek bulamazdım.
Timaeus:Bayan Ying'er hem dünya görüşü hem de simya konusunda benden çok daha bilgili, bunun farkındayım... Ama yine de bir kez olsun elimden geleni yapmak istiyorum.
Timaeus:Öhöm. Bu da bana son birkaç günün gündemi olan Rüzgarçiçeği Festivalini hatırlattı... Bayan Ying'er'i, Mondstadt'a davet etmemin vakti geldi diye düşündüm.
Timaeus:Ancak dün Albedo bana Sucrose'un, başka bir kızın hayalini gerçekleştirmesi için çok uğraştığını söyledi...
Collei:!
Timaeus:Ben de dün görev listesine bakmaya gittiğimde kalan işlerimi benim için tamamladığını gördüm...
Timaeus:Kendimi... Aşırı suçlu hissettim.
Timaeus:Herkes birilerine yardım etmekle uğraşırken ben tüm vaktimi hayal kurmakla geçiriyorum. Bu kadar bencilken Bayan Ying'er'in sevgisine layık olmayı nasıl bekleyebilirim ki?
Sucrose:Ah, Timaeus...
Timaeus:Bu yüzden ben de size katılmaya karar verdim!
Collei:Ama, peki ya Ying'er...
Sucrose:Geçen aydan beri bunu planlamıyor musun? Onu Mondstadt'a davet edeceğini söylemiştin...
Timaeus:Evet... Mektuplarımda ziyaret etmesini istediğimden bahsetmiştim. Hatta ona kendi topladığım Rüzgarçiçeklerini ve el yazısıyla yazılmış bir mektup gönderdim.
Timaeus:Ona, şu anda tüm dikkatimi vermem gereken bir iş olduğunu ve halleder halletmez bizzat gidip onu Liyue'den alacağımı açıkladım.
Timaeus:Hediyeyi ve mektubu büyük bir özenle paketledim. Şimdi yapabileceğim tek şey anlamasını ummak...
Timaeus:... Olay şu ki, bu işte içtenlikle size destek olmak istediğimi bilmenizi isterim! Ayrıca, ben dürüst bir insanım... Hatırlayabildiğim kadarıyla hayatım boyunca tek bir yalan bile söylemedim...
Paimon:Bu konuşmayla Paimon'u ikna ettin! Merak etme Timaeus, bu kararlılığının boşa gitmesine müsaade etmeyeceğiz!
Sucrose:... Teşekkürler Timaeus.
Timaeus:Ahh, hepinize teşekkür ederim! Size yardım edebilmek için her şeyi yapacağım, söz veriyorum!
Collei:Tamam, o zaman görünüşe göre "asla yalan söylemeyen biri"ni bulduk.
Paimon:Harika! Hadi devam edelim ve diğer üçlüye geçelim!
Biraz tartışmadan sonra grup, kehanetin her bölümü için son kararı verir. Herkes Simya Tezgahının önünde toplanır.
Paimon:Tamam, Paimon açıklayacak! *boğazını temizler*
Paimon:Çiçek, rehber, efsane... Ve Timaeus bizimle.
Klee:Hı? Niye sadece Timaeus'un ismini söyledin? Benimkini de söylemen lazım!
Paimon:Tamam, tamam! Klee de bizimle.
Klee:Ben! Hehehe.
Mona:Klee burada olunca nedense bir geziye hazırlanıyormuşuz gibi hissediyorum...
Albedo:Daha rahat bir ortam olmasında bir sakınca yok, değil mi?
Traveler:Albedo, aradığın cevaba ulaşabildin mi?
Albedo:Tabii ki. Hipotezimin doğru olup olmadığını yakında göreceğiz.
Collei:Aslında... Hâlâ biraz gergin hissediyorum.
Timaeus:Ben de...
Paimon:Ama daha az önce gaza gelenler siz değil miydiniz?
Timaeus:Ah, evet, haklısın... Tamam, hadi yapalım şu işi!
Sucrose:Aslında, ben de biraz endişeliyim... Derin nefes alın... Derin nefes!
Collei:Ne hissettiğini biliyorum... Bu kadar insan izlerken bir şey söylemek zor oluyor...
Mona:Pekala, tam olarak nereye gittiğimiz hakkında bir fikri olan var mı? Yoksa küreme mi bakayım?
Collei:Hımm, kehanete göre cevabı bulduğumuzda onu Neşe Kaynağı Fenerinde test etmemiz gerekiyor... Ama bu fener nerede?
Paimon:Ah, biz bununla ilgili bir şeyler biliyoruz!
Traveler:Nerede olduğunu buldum bile.
Sucrose ve Collei:Ne?
Sucrose ve Collei:Ne?
Rüzgarın kehanetiyle o yeri nasıl keşfettiğine dair bir hikaye uyduruyorsun...
Sucrose:Bu harika! Gerçekten her şey hakkında bir fikrin var...
Albedo:O zaman sen önden git.
Traveler:Beni takip edin.
Paimon:İşte bu! Hadi Neşe Kaynağı Fenerinin kutsal yerini bulmaya gidelim!
Klee:Bakın, bakın! Rüzgar esiyor!
Albedo:Ne güçlü bir rüzgar akımı... Hadi havalanalım da bizi nereye götürecek bakalım.
Timaeus:Ha? Oraya uçmamız mı gerekecek? Biri beni yanında taşıyabilir mi?
Albedo:Gel.
Paimon:Bu küçücük ada nasıl göğe yükselmiş? Bunu birisi mi yarattı?
Collei:Ne olur ne olmaz diye tüm rotayı not alıyorum. Böylece kimse kaybolmayacak!
Paimon:Ah! İyi düşünmüşsün Collei!
Paimon:Ha, burada böyle bir masa olacağı kimin aklına gelirdi... Tuhaf, sanki birisi burada bir çay partisi vermiş gibi.
Timaeus:Mondstadt'ın hemen üstünde böyle bir yer olacağını da hiç düşünmezdim...
Klee:Vay, masanın üstünde duran güzel fenere bak! İki yanında sandalye bile var!
Mona:Sandalyenin arkasında bir şey var gibi. Ben bir yakından bakayım...
Mona:"Otur, cevap ver ve aydınlanmaya ulaş."
Mona:Pekala, bir talimat için bu oldukça basit...
Collei:Yani sadece söylendiği gibi yapmamız gerekiyor, değil mi?
Albedo:Bir saniye.
Paimon:Ha? Ne oldu Albedo?
Albedo:Oturmadan önce buranın güvenli olduğundan emin olsak iyi olur. Lütfen biraz bekleyin.
Albedo etrafı dikkatlice incelerken herkes temkinli bir şekilde izler...
Paimon:Sorularımızı ve şüphelerimizi bir yana koyarsak buranın manzarası inanılmaz! Burada stresli hissetmek imkansız!
Sucrose:Her şey yolunda mı Albedo?
Albedo:Hımm, her şey iyi görünüyor. Herhangi bir tuzak ya da şüpheli mekanizma bulmadım.
Albedo:Ama herhangi bir yıkıcı cihaz da bulamadım...
Collei:Hı? Nasıl yani?
Albedo:Yanlış cevapların felaket sonuçları olmayacak gibi. Anlaşılan sandalyelere oturup kehaneti yerine getirmemiz gerekecek.
Albedo:İlk olarak riskli cevaplarımızı deneyelim derim. Daha garanti olanları sonraya saklayalım.
Paimon:Kulağa çok mantıklı geliyor... Ama neden?
Timaeus:Ah, ne demek istediğini anladım! Eğer onun dediği şekilde yaparsak bulmacanın nasıl işlediğini de çözebiliriz.
Collei:Anladım! Bu gayet mantıklı.
Mona:...
Paimon:Mona bir sorun mu var? Pek iyi görünmüyorsun.
Klee:Ah, aç mısın? Biraz atıştırmalık getirmiştim...
Mona:Teşekkür ederim Klee ama ondan değil!
Mona:Albedo az önce etrafı kontrol ederken ben de bir bilgi bulurum umuduyla küreme bakmıştım...
Mona:Buranın tuhaf bir aurası var. Sanki buraya adımımızı attığımız an biri bana bakıyormuş gibiydi.
Mona:Ama burada fiziksel olarak müdahale edilmiş bir şey yoksa o zaman... Hayır... Bu kişi...
Traveler:(Mona bir ürperdi... Büyük bir güç falan mı hissetti?)
Klee:Ne demek istiyorsun Mona? Kim olabilir?
Mona:... Ah, boş verin. Bir kanıtım da yok.
Paimon:Ah! Bizi böyle diken üstünde bırakma Mona!
Klee:Hımm... Albedo'nun dediğini yapacağım!
Albedo:Evet, hadi birlikte hipotezi test edelim Klee.
Klee:Evet! Hadi, sen de katıl Mona!
Mona:Ah... Tamam.
Sucrose:Tamam... O zaman ilk soruya cevap vereyim. Eğer biri benden "bu dünyadan olmayan bir çiçek" bulmamı isteseydi...
Collei:Yapabilirsin Sucrose!
Sucrose:Şey...
Sucrose:O zaman bir Dörtlü Tatlı Çiçek verirdim!
Collei:Tamam, sıradaki benim... Kehanetin bana düşen kısmı "asla kaybolmayan bir rehber" bulmak.
Sucrose:(Collei... Umarım cevabını bulmuşsundur...)
Collei:*iç çeker*...
Collei:Cevabım... O rehber benim.
Collei:Uzun zaman boyunca hep başkaları bana yol gösterdi. Biraz uzun sürdü ancak sonunda bugün olduğum noktadayım.
Collei:Hâlâ bir namım olmasa da ve hâlâ tam olarak olgunlaşmamış olsam da ben... Yine de adımı ortaya koydum çünkü başkalarına yardım eden bir rehber olmak istiyorum.
Collei:Tıpkı Amber, Usta Tighnari, Cyno ve bana yardımcı olan diğer herkes gibi ben de başkalarına yardım etmek istiyorum. Şimdi bana verilen bu lütfu başkalarıyla paylaşma zamanı.
Timaeus:Pekala, üçüncü kısmın cevabı bende. B-Ben "asla yalan söylemeyen biri"yim.
Timaeus:Hiçbir zaman başka meziyetlerim ya da yeteneklerim olmasa da her zaman dürüst bir insan olma konusunda kendime güvenim tam olmuştur.
Timaeus:Ayrıca bana kendimi gösterme fırsatı verdiğiniz için hepinize teşekkür ederim.
Mona:Ve son olarak kehanetin son kısmını ben cevaplayacağım.
Mona:"Asla sona ermeyen bir efsane"ye insanın kaderinden daha çok uyan bir şey yok.
Paimon:Bir dakika, Fener yandı!
Paimon:Vay, Fenerin dört bir yanı da parlıyor!
Collei:Hı? Ama...
Traveler:Ama tek yaptığımız deneme yapmak için cevaplarımızı vermekti...
Albedo:Collei bir saniye kalkabilir misin?
Collei:Ah, tamam...
Albedo:...
Paimon:Ha? Neler oluyor?
Paimon:Sandalyeye kim oturursa otursun neden yanıyor? Tüm cevapların doğru olması gerektiğini söylememiş miydi?
Albedo:Çok açık, değil mi? Bu kehanet için doğru bir cevap olmadığını az önce kanıtlamış olduk.
Sucrose:Doğru cevap yok mu? Ama bu nasıl olur?
Albedo:Talimatlar eski ve esrarengiz bir kehanetten geliyor olsa da aslında hayal ettiğimiz o kadim mekanizmayla alakası yok. Bence fener yalnızca basit bir işaret görevi görüyor...
???:Ah, aslında burayı gerçekten bulmanızı hiç beklemiyordum...
Timaeus:Ne? Burada başka biri de mi var?
Scarlett:Yolumuz yeniden kesişti Gezgin.
Paimon:Hey... Sen geçen gün Avcının Yeri'nde tanıştığımız yabancısın.
Scarlett:Tamamen sizin sayenizde burayı bulabildim. Neyse ki sizi gizlice takip eden biri olduğunu fark edemeyecek kadar kehanetle uğraşmakla meşguldünüz.
Albedo:Ah, öyle mi? O zaman başka birinin seni takip ettiğini nereden biliyorum?
Scarlett:... Bir dakika, ciddi misin?
Rosaria:...
Rosaria:Fazla hoşbeşe gerek yok. Senin için burada olduğumu bil yeter.
Scarlett:Başka bir ülkeden geldiğim için mi?
Rosaria:Sen gizlice Marjorie'nin evine girdiğinde oradaydım.
Scarlett:Yani o zamandan beri beni izliyorsun öyle mi? Bu iki hafta önceydi yalnız.
Rosaria:Her gün iş başında olunca seni fark etmemem çok zor.
Scarlett:Tamam o halde, kabul ediyorum. Bu kehaneti hikaye kitabına koyan bendim.
Collei:Ha? Ama neden? O zaman... Bu... Gerçek bir kehanet değil miydi yani?
Scarlett:Merak etmeyin. Benimle ilgili bir sürü çekinceniz olabilir ama kehanet kesinlikle gerçek.
Scarlett:Aslında birçoğunuz kehaneti bana bırakanın kod adını önceden duymuş olabilirsiniz.
Scarlett:Üyelerinin kendilerini tek bir harfle tanımladığı, kadim bir güçlü kadınlar topluluğundan geliyor.
Mona:Kimin aklına gelirdi... Görünüşe göre güç gerçekten de o yaşlı cadıdan kalmış...
Scarlett:Demek siz B'nin öğrencisisiniz. Sizinle tanışmak benim için bir onur. Ben Scarlett, J'nin varisiyim.
Sucrose:N-Neden bahsediyorsun?
Scarlett:Uzun hikaye ama gerçekten bu hikayeyi benim anlatmam gerektiğinden pek emin değilim.
Scarlett:Hepiniz bu kehaneti çözmek için çok fazla zaman ve enerji harcadığınıza göre bu fenerin ardındaki sır da ilginizi çekiyor olmalı, değil mi?
Scarlett:Fener zaten yakıldı. O zaman şimdi... "Huzurunuzu kaçırmama müsaade edin lütfen."
???:Ha? Bu küçük şey neden yandı? Tuhaf...
Scarlett:Merhaba? Beni fenerin diğer tarafından duyabiliyor musunuz?
Klee:Anne?
???:Hı? Ah, bir sürü genç ses duyuyorum...
Scarlett:Hanımefendi ben Scarlett, J'nin varisiyim.
???:Ah, öhöm! Son görüşmemizden beri J'nin varisi iyice küstah ve umursamaz olmuş. İnanılmaz...
Mona:Dur, dur, bir saniye! Neden yaşlı cadı gibi konuşuyorsun?
???:Yaşlı cadı mı? Kim dedi onu? Mona, sen misin?
Mona:Sen kimsin? Ustamı taklit etmeye nasıl cüret edersin?
???:Öhöm... Hıh, taklit ve benzerlik mi? İnsanı taklit edip ondan öğrenmek her zaman aptalca bir hareket olmuştur...
Albedo:Alice Teyze. Ben de buradayım.
Klee:Anneee! Neden başka insanlar gibi konuşmaya çalışıyorsun?
???:Hehehe... Demek herkes burada. Peki o zaman, hepinizi içtenlikle selamlıyorum!
Mona:Bayan Alice neden...
Alice:Bu Fener en son yandığından beri seneler geçti. Eski bir dostumun arayı kapatmak isteyebileceğini düşündüğüm için beni suçlayamazsınız...
Paimon:Ha, niye birdenbire böyle utangaç oluverdi?
Alice:Ve eğer yanlış hatırlamıyorsam bu feneri, ilgilenmesi için Rüzgar Hükümdarı Barbatos'a bırakmıştık... Hımm, Rüzgar Tanrısı'na emanet edilen bir yadigarı ortaya çıkarmış olmanız takdire şayan.
Alice:Kıymetli çay partisi masamın etrafında mı oturuyorsunuz?
Klee:Bu gerçekten uzuuun bir masa!
Alice:Ah, yani siz... Yani Rüzgar Hükümdarı bile buraya girmenize izin verdi. Tüm bunları Scarlett mi yaptı?
Paimon:Durun, durun Paimon'un kafası karıştı... Bahsettiğiniz şu "topluluk" neydi?
Scarlett:Bayan Alice, bunun açıklamasını siz yapsanız olur mu?
Alice:Hehe, ta buraya kadar gelip feneri yaktığınız için bir ödülü hak ettiniz. O zaman şimdi size uzun ve kadim bir hikaye anlatayım...
Paimon:Demek efsanevi büyücülerin toplantılarını yaptıkları yer burası.
Alice:Aynen öyle! Sık sık burada bir araya gelir, çay içip sohbet ederdik.
Collei:P-Peki ya Neşe Kaynağı Fenerini yaktığımızda yüce bir lütuf alacağımızı söyleyen kısım?
Alice:Ah, onu diyorsun... Ehehe, J haricinde kimsenin o kehaneti tamamen okumasını beklemiyordum. Biraz utanç verici...
Alice:Aslında bu kehanet, düğününden hemen önce grup olarak J'ye gönderdiğimiz bir mektuptu.
Albedo:Hımm, yani kehaneti hep birlikte yazdınız.
Alice:Hehe, herkese her şeyi hemen açıklamayıp beklediğin için sana teşekkür etmeliyim Albedo. Seni tanıyorsam, mesajı gördüğün anda her şeyi anlamışsındır.
Albedo:Hayır, anlamak biraz daha vaktimi aldı.
Alice:"Bu dünyadan olmayan bir çiçek, asla kaybolmayan bir rehber, asla yalan söylemeyen biri ve asla sona ermeyen bir efsane"... Bu dördü, dört ayrı büyücüyü ifade eder.
Alice:Gruptan bir kişi kalan günlerini sevdiği kişiyle geçirmek için ayrıldığında diğer büyücüler bu kehaneti yazıp ona son bir defa toplanmak için davet gönderdiler.
Alice:"Bu dünyadan olmayan bir çiçek", bu dünyada doğal olarak var olmayan bir çiçek anlamına gelir. Bu, tam adı Rhinedottir olan R'nin, diğer adıyla "Altın"ın imzasıdır.
Alice:Bu dünyada henüz var olmayan bir çiçek yaratabilecek biri varsa bu, şüphesiz o olurdu.
Alice:"Asla kaybolmayan bir rehber" ise N, diğer adıyla Nicole. Henüz onunla karşılaşmamış olabilirsiniz ancak kendisi, bu dünyanın işleyişini ve kurallarını kendine araştırma konusu edinmiş sıra dışı bir kadındır.
Alice:Aranızda onun sesini daha önce duyan şanslılar olabilir. Tıpkı bir elçi gibi ancak bu dünyada bazı değişiklikler meydana geldiğinde insanları gerçeğe yönlendirmek için konuşur.
Alice:Herhangi bir uyarıda bulunmadan aniden insanların zihninde konuşma gibi bir huyu vardır.
Traveler:(Ha! {REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]} ile ilgili araştırma yaparken benimle konuşan kişi o olabilir mi?)
Alice:Eğer bir gün olur da bir talihsizlik sonucu tehlikeli bir durumla karşı karşıya kalırsanız o zaman yol göstermek için sizinle konuşabilir.
Mona:Bu dünyada bu kadar gizemli kadının olduğunu ve hepsinin de birbirini tanıdığını kim bilebilirdi ki...
Alice:"Asla yalan söylemeyen biri"... Benim. Kimse alınmaz umarım ama benim, Alice yani kısaca "A" olarak samimi ve açık sözlü insanlara karşı hep bir zaafım olmuştur.
Alice:"Asla sona ermeyen bir efsane"ye gelince... M ile hiç yüz yüze tanışmamış olabilirsiniz ama eserlerinden birini illaki duymuşsunuzdur. Aranızda hiç "Yaban Domuzu Prenses"i okuyan oldu mu?
Sucrose:Ha? Mondstadt'ta neredeyse her çocuk o kitabı okumuştur.
Alice:Hehe, benim de en sevdiğim hikayelerden biridir. M, bana acı çekmenin ne demek olduğunu öğretmek için hikayelerini kullanan olağanüstü bir yazardı.
Alice:Sizce de böyle biri büyücülerin masasında bir yeri hak etmiyor mu?
Paimon:Paimon'un kafası gittikçe daha da karışmaya başladı...
Scarlett:İnanması zor gelebilir ama Alice'in anlattıklarını ben de doğrulayabilirim. J yaşlanıp vefat eden, unvanını öğrencilerine ve peşinden gidenlere bırakan bir ölümlüydü.
Scarlett:Alice... J'nin varislerinden hiçbiriyle tanışmayı kabul etmedin. Aramızdan onun işlerini devralan ilk kişi görevine başlayalı kaç yıl oldu? Seninle hep tanışmak istemiştim.
Alice:Sen de mi büyücü olmak istiyorsun?
Scarlett:Unvanlar bir yana, ben sanırım daha çok Cadılar Meclisinin anlamı ve amacıyla ilgileniyorum.
Scarlett:Önceden Cadılar Meclisinin, bu dünyanın kaderini kontrol edebilen bir grup kadın olduğunu düşünürdüm. Ancak şimdi... J haricinde birçok sıradan insanın da aranızda olduğunu görüyorum.
Alice:Artık ilgini çekmiyor muyuz?
Scarlett:Hayır, hayır. Aksine ilgim arttı, şimdi büyücü olma fikri beni daha da çekiyor.
Alice:Haklısın, J'nin varislerinden hiçbirini tanımadım ama sen farklısın. Sen diğerlerinden çok daha etkileyicisin.
Albedo:Ah, sonunda biri Alice Teyze'nin ilgisini mi çekti?
Alice:Şu an uygun bir zaman değil Scarlett ama fırsatını bulduğum an seni görmeye geleceğim. J'nin memleketindeki hayatını, nasıl bir evliliği olduğunu, her şeyi anlatmanı istiyorum.
Paimon:Yani sizden kehanet mektubu alan büyücü J miydi? Evlendikten sonra mı Cadılar Meclisinden ayrıldı?
Alice:Kesinlikle. Mektubun yorumlanmasının yalnızca tek bir yolu vardı. Mesajı gördüğü an ne demek istediğimizi anlayacaktı. Ondan yalnızca tek bir şey istiyorduk...
Alice:"Lütfen bizi tekrar görmeye gel. Gidip kendi mutluluğunu yaşamaya başlamadan önce lütfen gel ve sevincini en iyi arkadaşlarınla, kız kardeşlerinle paylaş."
Collei:Yani, "yüce lütuf" derken aslında...
Alice:Tüm yolculuklar geçicidir ve bir sonu vardır. Sonunda bizi en çok tatmin edip mutlu edecek olan şey ise yolun sonunda bizi bekleyenlerdir.
Alice:Evladım, neden bahsettiğimi anlayabileceğini düşünüyorum. Biz kadınlar her zaman sorunlarla karşılarız ve geceleri bizi uyutmayacak acılarla ve hayal kırıklıklarıyla karşı karşıya kalırız.
Alice:Ancak işler ne kadar zor olursa olsun en yakın arkadaşlarımızı görmek için dağları ve denizleri aşarız... Kaç yıl geçerse geçsin, ne kadar uzak olursa olsun...
Alice:Sevdiğimiz arkadaşlarımızla birlikte olabildiğimiz sürece kalplerimiz mutlulukla dolar. Biz büyücüler için "yüce lütuf" bu anlama gelir.
Collei:...
Klee:Ah, hâlâ tam olarak anlamadım ama tüm büyücülerin annemin arkadaşları olduğunu biliyorum!
Alice:Hehehe... Bana soracak olursan, Cadılar Meclisi benim gençliğimi birlikte geçirdiğim bir grup kadından ibaret.
Alice:Neyse, diğer grup üyelerini size daha sonra tanıtırım. Hâlâ yapmam gereken bazı işler var o yüzden bugünlük bu kadar yeter.
Klee:Güle güle anne! Dodoko da güle güle diyor!
Alice:Görüşürüz canım! Ve diğer arkadaşlara da güle güle. Eminim tekrar görüşeceğiz.
Alice:Ah, şimdi bir düşündüm de, yılın o zamanı... Yaklaşıyor değil mi?
Mona:Evet Alice, Rüzgarçiçeği Festivali geliyor.
Scarlett:Aynı zamanda özel bir yıl dönümünün de tarihi, eminim hâlâ hatırlıyorsundur.
Alice:Evet, şimdi hatırladım. Uzun yıllar önce bugün J dünya evine girmişti.
Alice:Ah, tam da aşk ve özgürlük festivali zamanında. Millet, lütfen bu yılki Rüzgarçiçeği Festivalinin tadını doyasıya çıkarın.
Paimon:Bu küçücük ada nasıl göğe yükselmiş? Bunu birisi mi yarattı?
Collei:Ne olur ne olmaz diye tüm rotayı not alıyorum. Böylece kimse kaybolmayacak!
Paimon:Ah! İyi düşünmüşsün Collei!
Paimon:Ha, burada böyle bir masa olacağı kimin aklına gelirdi... Tuhaf, sanki birisi burada bir çay partisi vermiş gibi.
Timaeus:Mondstadt'ın hemen üstünde böyle bir yer olacağını da hiç düşünmezdim...
Klee:Vay, masanın üstünde duran güzel fenere bak! İki yanında sandalye bile var!
Mona:Sandalyenin arkasında bir şey var gibi. Ben bir yakından bakayım...
Mona:"Otur, cevap ver ve aydınlanmaya ulaş."
Mona:Pekala, bir talimat için bu oldukça basit...
Collei:Yani sadece söylendiği gibi yapmamız gerekiyor, değil mi?
Albedo:Bir saniye.
Paimon:Ha? Ne oldu Albedo?
Albedo:Oturmadan önce buranın güvenli olduğundan emin olsak iyi olur. Lütfen biraz bekleyin.
Albedo etrafı dikkatlice incelerken herkes temkinli bir şekilde izler...
Paimon:Sorularımızı ve şüphelerimizi bir yana koyarsak buranın manzarası inanılmaz! Burada stresli hissetmek imkansız!
Sucrose:Her şey yolunda mı Albedo?
Albedo:Hımm, her şey iyi görünüyor. Herhangi bir tuzak ya da şüpheli mekanizma bulmadım.
Albedo:Ama herhangi bir yıkıcı cihaz da bulamadım...
Collei:Hı? Nasıl yani?
Albedo:Yanlış cevapların felaket sonuçları olmayacak gibi. Anlaşılan sandalyelere oturup kehaneti yerine getirmemiz gerekecek.
Albedo:İlk olarak riskli cevaplarımızı deneyelim derim. Daha garanti olanları sonraya saklayalım.
Paimon:Kulağa çok mantıklı geliyor... Ama neden?
Timaeus:Ah, ne demek istediğini anladım! Eğer onun dediği şekilde yaparsak bulmacanın nasıl işlediğini de çözebiliriz.
Collei:Anladım! Bu gayet mantıklı.
Mona:...
Paimon:Mona bir sorun mu var? Pek iyi görünmüyorsun.
Klee:Ah, aç mısın? Biraz atıştırmalık getirmiştim...
Mona:Teşekkür ederim Klee ama ondan değil!
Mona:Albedo az önce etrafı kontrol ederken ben de bir bilgi bulurum umuduyla küreme bakmıştım...
Mona:Buranın tuhaf bir aurası var. Sanki buraya adımımızı attığımız an biri bana bakıyormuş gibiydi.
Mona:Ama burada fiziksel olarak müdahale edilmiş bir şey yoksa o zaman... Hayır... Bu kişi...
Traveler:(Mona bir ürperdi... Büyük bir güç falan mı hissetti?)
Klee:Ne demek istiyorsun Mona? Kim olabilir?
Mona:... Ah, boş verin. Bir kanıtım da yok.
Paimon:Ah! Bizi böyle diken üstünde bırakma Mona!
Klee:Hımm... Albedo'nun dediğini yapacağım!
Albedo:Evet, hadi birlikte hipotezi test edelim Klee.
Klee:Evet! Hadi, sen de katıl Mona!
Mona:Ah... Tamam.
Sucrose:Tamam... O zaman ilk soruya cevap vereyim. Eğer biri benden "bu dünyadan olmayan bir çiçek" bulmamı isteseydi...
Collei:Yapabilirsin Sucrose!
Sucrose:Şey...
Sucrose:O zaman bir Dörtlü Tatlı Çiçek verirdim!
Collei:Tamam, sıradaki benim... Kehanetin bana düşen kısmı "asla kaybolmayan bir rehber" bulmak.
Sucrose:(Collei... Umarım cevabını bulmuşsundur...)
Collei:*iç çeker*...
Collei:Cevabım... O rehber benim.
Collei:Uzun zaman boyunca hep başkaları bana yol gösterdi. Biraz uzun sürdü ancak sonunda bugün olduğum noktadayım.
Collei:Hâlâ bir namım olmasa da ve hâlâ tam olarak olgunlaşmamış olsam da ben... Yine de adımı ortaya koydum çünkü başkalarına yardım eden bir rehber olmak istiyorum.
Collei:Tıpkı Amber, Usta Tighnari, Cyno ve bana yardımcı olan diğer herkes gibi ben de başkalarına yardım etmek istiyorum. Şimdi bana verilen bu lütfu başkalarıyla paylaşma zamanı.
Timaeus:Pekala, üçüncü kısmın cevabı bende. B-Ben "asla yalan söylemeyen biri"yim.
Timaeus:Hiçbir zaman başka meziyetlerim ya da yeteneklerim olmasa da her zaman dürüst bir insan olma konusunda kendime güvenim tam olmuştur.
Timaeus:Ayrıca bana kendimi gösterme fırsatı verdiğiniz için hepinize teşekkür ederim.
Mona:Ve son olarak kehanetin son kısmını ben cevaplayacağım.
Mona:"Asla sona ermeyen bir efsane"ye insanın kaderinden daha çok uyan bir şey yok.
Paimon:Bir dakika, Fener yandı!
Paimon:Vay, Fenerin dört bir yanı da parlıyor!
Collei:Hı? Ama...
Traveler:Ama tek yaptığımız deneme yapmak için cevaplarımızı vermekti...
Albedo:Collei bir saniye kalkabilir misin?
Collei:Ah, tamam...
Albedo:...
Paimon:Ha? Neler oluyor?
Paimon:Sandalyeye kim oturursa otursun neden yanıyor? Tüm cevapların doğru olması gerektiğini söylememiş miydi?
Albedo:Çok açık, değil mi? Bu kehanet için doğru bir cevap olmadığını az önce kanıtlamış olduk.
Sucrose:Doğru cevap yok mu? Ama bu nasıl olur?
Albedo:Talimatlar eski ve esrarengiz bir kehanetten geliyor olsa da aslında hayal ettiğimiz o kadim mekanizmayla alakası yok. Bence fener yalnızca basit bir işaret görevi görüyor...
???:Ah, aslında burayı gerçekten bulmanızı hiç beklemiyordum...
Timaeus:Ne? Burada başka biri de mi var?
Scarlett:Yolumuz yeniden kesişti Gezgin.
Paimon:Hey... Sen geçen gün Avcının Yeri'nde tanıştığımız yabancısın.
Scarlett:Tamamen sizin sayenizde burayı bulabildim. Neyse ki sizi gizlice takip eden biri olduğunu fark edemeyecek kadar kehanetle uğraşmakla meşguldünüz.
Albedo:Ah, öyle mi? O zaman başka birinin seni takip ettiğini nereden biliyorum?
Scarlett:... Bir dakika, ciddi misin?
Rosaria:...
Rosaria:Fazla hoşbeşe gerek yok. Senin için burada olduğumu bil yeter.
Scarlett:Başka bir ülkeden geldiğim için mi?
Rosaria:Sen gizlice Marjorie'nin evine girdiğinde oradaydım.
Scarlett:Yani o zamandan beri beni izliyorsun öyle mi? Bu iki hafta önceydi yalnız.
Rosaria:Her gün iş başında olunca seni fark etmemem çok zor.
Scarlett:Tamam o halde, kabul ediyorum. Bu kehaneti hikaye kitabına koyan bendim.
Collei:Ha? Ama neden? O zaman... Bu... Gerçek bir kehanet değil miydi yani?
Scarlett:Merak etmeyin. Benimle ilgili bir sürü çekinceniz olabilir ama kehanet kesinlikle gerçek.
Scarlett:Aslında birçoğunuz kehaneti bana bırakanın kod adını önceden duymuş olabilirsiniz.
Scarlett:Üyelerinin kendilerini tek bir harfle tanımladığı, kadim bir güçlü kadınlar topluluğundan geliyor.
Mona:Kimin aklına gelirdi... Görünüşe göre güç gerçekten de o yaşlı cadıdan kalmış...
Scarlett:Demek siz B'nin öğrencisisiniz. Sizinle tanışmak benim için bir onur. Ben Scarlett, J'nin varisiyim.
Sucrose:N-Neden bahsediyorsun?
Scarlett:Uzun hikaye ama gerçekten bu hikayeyi benim anlatmam gerektiğinden pek emin değilim.
Scarlett:Hepiniz bu kehaneti çözmek için çok fazla zaman ve enerji harcadığınıza göre bu fenerin ardındaki sır da ilginizi çekiyor olmalı, değil mi?
Scarlett:Fener zaten yakıldı. O zaman şimdi... "Huzurunuzu kaçırmama müsaade edin lütfen."
???:Ha? Bu küçük şey neden yandı? Tuhaf...
Scarlett:Merhaba? Beni fenerin diğer tarafından duyabiliyor musunuz?
Klee:Anne?
???:Hı? Ah, bir sürü genç ses duyuyorum...
Scarlett:Hanımefendi ben Scarlett, J'nin varisiyim.
???:Ah, öhöm! Son görüşmemizden beri J'nin varisi iyice küstah ve umursamaz olmuş. İnanılmaz...
Mona:Dur, dur, bir saniye! Neden yaşlı cadı gibi konuşuyorsun?
???:Yaşlı cadı mı? Kim dedi onu? Mona, sen misin?
Mona:Sen kimsin? Ustamı taklit etmeye nasıl cüret edersin?
???:Öhöm... Hıh, taklit ve benzerlik mi? İnsanı taklit edip ondan öğrenmek her zaman aptalca bir hareket olmuştur...
Albedo:Alice Teyze. Ben de buradayım.
Klee:Anneee! Neden başka insanlar gibi konuşmaya çalışıyorsun?
???:Hehehe... Demek herkes burada. Peki o zaman, hepinizi içtenlikle selamlıyorum!
Mona:Bayan Alice neden...
Alice:Bu Fener en son yandığından beri seneler geçti. Eski bir dostumun arayı kapatmak isteyebileceğini düşündüğüm için beni suçlayamazsınız...
Paimon:Ha, niye birdenbire böyle utangaç oluverdi?
Alice:Ve eğer yanlış hatırlamıyorsam bu feneri, ilgilenmesi için Rüzgar Hükümdarı Barbatos'a bırakmıştık... Hımm, Rüzgar Tanrısı'na emanet edilen bir yadigarı ortaya çıkarmış olmanız takdire şayan.
Alice:Kıymetli çay partisi masamın etrafında mı oturuyorsunuz?
Klee:Bu gerçekten uzuuun bir masa!
Alice:Ah, yani siz... Yani Rüzgar Hükümdarı bile buraya girmenize izin verdi. Tüm bunları Scarlett mi yaptı?
Paimon:Durun, durun Paimon'un kafası karıştı... Bahsettiğiniz şu "topluluk" neydi?
Scarlett:Bayan Alice, bunun açıklamasını siz yapsanız olur mu?
Alice:Hehe, ta buraya kadar gelip feneri yaktığınız için bir ödülü hak ettiniz. O zaman şimdi size uzun ve kadim bir hikaye anlatayım...
Paimon:Demek efsanevi büyücülerin toplantılarını yaptıkları yer burası.
Alice:Aynen öyle! Sık sık burada bir araya gelir, çay içip sohbet ederdik.
Collei:P-Peki ya Neşe Kaynağı Fenerini yaktığımızda yüce bir lütuf alacağımızı söyleyen kısım?
Alice:Ah, onu diyorsun... Ehehe, J haricinde kimsenin o kehaneti tamamen okumasını beklemiyordum. Biraz utanç verici...
Alice:Aslında bu kehanet, düğününden hemen önce grup olarak J'ye gönderdiğimiz bir mektuptu.
Albedo:Hımm, yani kehaneti hep birlikte yazdınız.
Alice:Hehe, herkese her şeyi hemen açıklamayıp beklediğin için sana teşekkür etmeliyim Albedo. Seni tanıyorsam, mesajı gördüğün anda her şeyi anlamışsındır.
Albedo:Hayır, anlamak biraz daha vaktimi aldı.
Alice:"Bu dünyadan olmayan bir çiçek, asla kaybolmayan bir rehber, asla yalan söylemeyen biri ve asla sona ermeyen bir efsane"... Bu dördü, dört ayrı büyücüyü ifade eder.
Alice:Gruptan bir kişi kalan günlerini sevdiği kişiyle geçirmek için ayrıldığında diğer büyücüler bu kehaneti yazıp ona son bir defa toplanmak için davet gönderdiler.
Alice:"Bu dünyadan olmayan bir çiçek", bu dünyada doğal olarak var olmayan bir çiçek anlamına gelir. Bu, tam adı Rhinedottir olan R'nin, diğer adıyla "Altın"ın imzasıdır.
Alice:Bu dünyada henüz var olmayan bir çiçek yaratabilecek biri varsa bu, şüphesiz o olurdu.
Alice:"Asla kaybolmayan bir rehber" ise N, diğer adıyla Nicole. Henüz onunla karşılaşmamış olabilirsiniz ancak kendisi, bu dünyanın işleyişini ve kurallarını kendine araştırma konusu edinmiş sıra dışı bir kadındır.
Alice:Aranızda onun sesini daha önce duyan şanslılar olabilir. Tıpkı bir elçi gibi ancak bu dünyada bazı değişiklikler meydana geldiğinde insanları gerçeğe yönlendirmek için konuşur.
Alice:Herhangi bir uyarıda bulunmadan aniden insanların zihninde konuşma gibi bir huyu vardır.
Traveler:(Ha! {REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]} ile ilgili araştırma yaparken benimle konuşan kişi o olabilir mi?)
Alice:Eğer bir gün olur da bir talihsizlik sonucu tehlikeli bir durumla karşı karşıya kalırsanız o zaman yol göstermek için sizinle konuşabilir.
Mona:Bu dünyada bu kadar gizemli kadının olduğunu ve hepsinin de birbirini tanıdığını kim bilebilirdi ki...
Alice:"Asla yalan söylemeyen biri"... Benim. Kimse alınmaz umarım ama benim, Alice yani kısaca "A" olarak samimi ve açık sözlü insanlara karşı hep bir zaafım olmuştur.
Alice:"Asla sona ermeyen bir efsane"ye gelince... M ile hiç yüz yüze tanışmamış olabilirsiniz ama eserlerinden birini illaki duymuşsunuzdur. Aranızda hiç "Yaban Domuzu Prenses"i okuyan oldu mu?
Sucrose:Ha? Mondstadt'ta neredeyse her çocuk o kitabı okumuştur.
Alice:Hehe, benim de en sevdiğim hikayelerden biridir. M, bana acı çekmenin ne demek olduğunu öğretmek için hikayelerini kullanan olağanüstü bir yazardı.
Alice:Sizce de böyle biri büyücülerin masasında bir yeri hak etmiyor mu?
Paimon:Paimon'un kafası gittikçe daha da karışmaya başladı...
Scarlett:İnanması zor gelebilir ama Alice'in anlattıklarını ben de doğrulayabilirim. J yaşlanıp vefat eden, unvanını öğrencilerine ve peşinden gidenlere bırakan bir ölümlüydü.
Scarlett:Alice... J'nin varislerinden hiçbiriyle tanışmayı kabul etmedin. Aramızdan onun işlerini devralan ilk kişi görevine başlayalı kaç yıl oldu? Seninle hep tanışmak istemiştim.
Alice:Sen de mi büyücü olmak istiyorsun?
Scarlett:Unvanlar bir yana, ben sanırım daha çok Cadılar Meclisinin anlamı ve amacıyla ilgileniyorum.
Scarlett:Önceden Cadılar Meclisinin, bu dünyanın kaderini kontrol edebilen bir grup kadın olduğunu düşünürdüm. Ancak şimdi... J haricinde birçok sıradan insanın da aranızda olduğunu görüyorum.
Alice:Artık ilgini çekmiyor muyuz?
Scarlett:Hayır, hayır. Aksine ilgim arttı, şimdi büyücü olma fikri beni daha da çekiyor.
Alice:Haklısın, J'nin varislerinden hiçbirini tanımadım ama sen farklısın. Sen diğerlerinden çok daha etkileyicisin.
Albedo:Ah, sonunda biri Alice Teyze'nin ilgisini mi çekti?
Alice:Şu an uygun bir zaman değil Scarlett ama fırsatını bulduğum an seni görmeye geleceğim. J'nin memleketindeki hayatını, nasıl bir evliliği olduğunu, her şeyi anlatmanı istiyorum.
Paimon:Yani sizden kehanet mektubu alan büyücü J miydi? Evlendikten sonra mı Cadılar Meclisinden ayrıldı?
Alice:Kesinlikle. Mektubun yorumlanmasının yalnızca tek bir yolu vardı. Mesajı gördüğü an ne demek istediğimizi anlayacaktı. Ondan yalnızca tek bir şey istiyorduk...
Alice:"Lütfen bizi tekrar görmeye gel. Gidip kendi mutluluğunu yaşamaya başlamadan önce lütfen gel ve sevincini en iyi arkadaşlarınla, kız kardeşlerinle paylaş."
Collei:Yani, "yüce lütuf" derken aslında...
Alice:Tüm yolculuklar geçicidir ve bir sonu vardır. Sonunda bizi en çok tatmin edip mutlu edecek olan şey ise yolun sonunda bizi bekleyenlerdir.
Alice:Evladım, neden bahsettiğimi anlayabileceğini düşünüyorum. Biz kadınlar her zaman sorunlarla karşılarız ve geceleri bizi uyutmayacak acılarla ve hayal kırıklıklarıyla karşı karşıya kalırız.
Alice:Ancak işler ne kadar zor olursa olsun en yakın arkadaşlarımızı görmek için dağları ve denizleri aşarız... Kaç yıl geçerse geçsin, ne kadar uzak olursa olsun...
Alice:Sevdiğimiz arkadaşlarımızla birlikte olabildiğimiz sürece kalplerimiz mutlulukla dolar. Biz büyücüler için "yüce lütuf" bu anlama gelir.
Collei:...
Klee:Ah, hâlâ tam olarak anlamadım ama tüm büyücülerin annemin arkadaşları olduğunu biliyorum!
Alice:Hehehe... Bana soracak olursan, Cadılar Meclisi benim gençliğimi birlikte geçirdiğim bir grup kadından ibaret.
Alice:Neyse, diğer grup üyelerini size daha sonra tanıtırım. Hâlâ yapmam gereken bazı işler var o yüzden bugünlük bu kadar yeter.
Klee:Güle güle anne! Dodoko da güle güle diyor!
Alice:Görüşürüz canım! Ve diğer arkadaşlara da güle güle. Eminim tekrar görüşeceğiz.
Alice:Ah, şimdi bir düşündüm de, yılın o zamanı... Yaklaşıyor değil mi?
Mona:Evet Alice, Rüzgarçiçeği Festivali geliyor.
Scarlett:Aynı zamanda özel bir yıl dönümünün de tarihi, eminim hâlâ hatırlıyorsundur.
Alice:Evet, şimdi hatırladım. Uzun yıllar önce bugün J dünya evine girmişti.
Alice:Ah, tam da aşk ve özgürlük festivali zamanında. Millet, lütfen bu yılki Rüzgarçiçeği Festivalinin tadını doyasıya çıkarın.
Timaeus:Aaa, ah...
Sucrose:İyi misin Timaeus? Belki şey yaparsan daha iyi hissedersin... Şey, bırak gitsin...
Timaeus:İyiyim, iyiyim, ben sadece... Biraz uçuş tuttu hepsi bu.
Albedo:Vaktin olursa kendi uçuş ehliyetini alabilirsin aslında. Senin için iyi olabilir.
Timaeus:Ah, tamam... Elbette.
Collei:Hâlâ aklını kurcalayan bir şey var gibi... Neden bize anlatmıyorsun? Hepimiz dinlemekten mutlu oluruz!
Timaeus:*iç çeker* Önemli bir şey değil, sadece... Pekala, Alice'in hikayesi gerçekten ilginç ve romantikti. Bu konuda tartışmayacağım.
Timaeus:Ama yine de... Her şey tam olarak umduğum gibi değildi.
Timaeus:Tabii ki bu yüce lütfun gerçek olmasını beklemiyordum ama... *iç çeker*
Sucrose:Ah, öyle söyleme! Bunların hiçbiri senin hatan değildi Timaeus. Açıkçası, Rüzgarçiçeği Festivali Özel Elçisi olmayı kabul ettiğim için hatanın çoğu bende. Hepinizden yardım istemeseydim...
Collei:Eğer hata yapan biri varsa o da kehaneti bulduğum için benim...
Timaeus:Hayır, hayır, niyetim ikinizi de suçlamak değildi! Ben sadece... Bu maceranın pek iyi sonlanmadığını ve bizim de pek bir şey elde edemediğimizi düşünüyorum.
Collei:Hmm... Ama yine de yeni şeyler öğrendiğimizi söyleyebilirim.
Sucrose:Bunu bir kenara bırakırsak Timaeus... Hâlâ Liyue'ye gidip Ying'er'den özür dilemen gerekiyor, değil mi? Collei'le sana eşlik etmemizi ister misin?
Timaeus:Ah, Bayan Ying'er... Pekala... Yani, onun bana sinirlenmesini gerçekten istemiyorum! Artık kendime geldim ama ne yapmam gerektiğini cidden bilmiyorum...
Albedo:Hey, siz üçünüz... Şuraya bakın.
Timaeus:Hım?
Timaeus:B-Bayan Ying'er!
Sucrose:Ah, demek Bayan Ying'er o! Onu daha önce hiç görmemiştim...
Paimon:Evet, bu o! Ve Liyue'den kalkıp buraya kadar gelmiş...
Timaeus:Ah, çok üzgünüm Bayan Ying'er... Ama sen nasıl... Yani...
Ying'er:Hehe, beni gördüğün için çok mu mutlu oldun?
Timaeus:Ben, şey... Tabii ki! Çok mutluyum çünkü... Ben, şey... Üzgünüm, ne diyeceğimi bilemiyorum...
Ying'er:Aslında seni sert bir şekilde azarlamaya çoktan hazırdım ama şimdi seni böyle gördüm de... Bu defalık boş versek olur sanırım.
Ying'er:Çok önemli bir işle uğraştığın için beni almaya gelemeyeceğini söylemiştin, değil mi? O yüzden ben senin yanına gelmek zorunda kaldım.
Paimon:Hehe... Gidip nasıllar diye bir baksak mı?
Mona:Hayır. Bir çiftin romantik sohbetini bölersen orman domuzu gelir sana çarpar.
Paimon:Ah, gerçekten mi? O zaman onları rahat bırakalım.
Traveler:(Oldukça mutlu görünüyorlar... Rüzgarçiçeğinin anlamı budur belki de.)
Maceraları burada sona erer. Herkes vedalaşır ve çok geçmeden Simya Tezgahının etrafında yalnızca birkaç kişi kalır...
Sucrose:Timaeus'un kendi mutluluğunu bulduğunu görmek beni mutlu etti...
Collei:Şunu söylemeliyim ki seni daha da kıskanıyorum Sucrose...
Collei:Başkalarının mutluluğuyla mutlu olabiliyorsun ve hiçbir beklentin olmadan bana o kadar yardım ettin... Birbirimize çok benzediğimizi söylesen de yine de ben, senin benden daha büyük bir kalbin olduğunu düşünüyorum.
Sucrose:Ama eğer öyle diyorsan ben de senin kadar cesur ya da azimli olmadığımı söyleyebilirim. Sanırım ikimiz de iyi özelliklere sahibiz, sadece farklı konularda.
Sucrose:Daha önce hiç Sumeru'ya gitmedim ya da Mondstadt dışından hiç arkadaşım olmadı. Tanıştığımız ve arkadaş olduğumuz için çok mutluyum.
Sucrose:Belki de ileride yeni insanlarla tanışırken yine utangaç ve telaşlı olurum... Ancak sorun yok.
Sucrose:Birbirimize çok benzediğimiz için ne söylemeye çalıştığımı anlamışsındır muhtemelen. Sadece tüm "sorunlarının" aslında gerçekten sorun olmadığına inanman lazım.
Collei:Ancak... Kendimi kabullenmeyi öğrenmek için artık çok geç değil mi?
Sucrose:Ah, pekala... Hımm, Sesilyaların çiçeklenme döngüleriyle ilgili bir şey biliyor musun?
Collei:Hımm... Daha önce bir kitapta bununla ilgili bir şey okumuş olabilirim.
Sucrose:Bu, annemle babamın daha sevgili oldukları dönemde konuştukları bir konuymuş. İnsanların buluştukları zaman böyle bir konu hakkında konuşmaları şaşırtıcı, değil mi?
Sucrose:Annem geçenlerde bir yemek sırasında bu konuyu açtı. Babamın tanıdığı en sıkıcı adam olduğunu ve bir keresinde bir buluşmaya bile geç kaldığını söyledi... Tüm bunları söylerken yüzünde bir gülümseme vardı.
Sucrose:Ama öğrenmenin hayatın bir parçası olduğunu da söyledi. Yapılacak iyi bir şey olduğunu fark ettiğin sürece bir şeye başlamak için asla geç değildir.
Collei:...
Sucrose:Neden bir denemiyorsun Collei?
Collei:Tamam! Elimden geleni yapacağım.
Paimon:Gerçekten çok iyi sohbet ediyorlar... Paimon katılmaya fırsat bulamadı.
Traveler:Böyle iyi anlaşmaları ne kadar güzel değil mi?
Sucrose:Ah, neredeyse unutuyordum! Bu sana.
Collei:Bu doku... Bunlar tohum mu?
Sucrose:Evet! Sanırım sana daha önce Tatlı Çiçek araştırmamdan bahsetmiştim. Bunlar üzerinde çalıştığım Tatlı Çiçek tohumları.
Sucrose:Çok özel bir şey değil ama onlar yaptıklarımın en iyisi! Yani... Onları beğeneceğini umuyorum...
Sucrose:Çok tatlılar ve yetiştirip bakması kolay!
Sucrose:Ayrıca onları bu yılki Rüzgarçiçeği için gönderiyorum. Umarım Rüzgar Hükümdarı da onların ne kadar güzel olduklarını görebilir...
Collei:Teşekkür ederim! Onları Avidya Ormanı'nda ekeceğim ve çok iyi bakacağım.
Albedo:Collei, lütfen bu notları yanında götür.
Albedo:Çalışmaların için çok uğraştığını duydum ve Sucrose'un isteği doğrultusunda senin için bazı çalışma malzemeleri hazırladım. Vakit bulduğunda onlara bakabilirsin. Ayrıca Mondstadt'ın kapıları sana her zaman açık.
Collei:Ah... Çok teşekkür ederim... Gerçekten... Ben...
Collei:...
Collei:Ne desem bilemiyorum. Ben... Ben çok mutlu oldum.
Paimon:Ah! Sucrose! İşte sana fırsat! "Mutluluk Nefesi" toplamak istemiyor muydun?
Sucrose:Ahhh, haklısın az kalsın unutuyordum! Collei, bu test tüpüne üfleyebilir misin? Bu mutluluk nefesini saklayıp araştırmamda kullanacağım.
Collei:Gerçekten mi? Üfleyebilir miyim?
Sucrose:Tabii ki!
Sucrose:Ha... Bu... Bu neydi?
Collei:Küçük bir mutluluk bulutu gibiydi ama uçup gitti...
Sucrose:Neyse ki test tüpünde hâlâ biraz nefes var... Şimdilik bunu böyle kapatacağım.
Sucrose:Üstünde çalışmaya devam edeceğim ve araştırmamda bir gelişme olur olmaz sana haber vereceğim!
Collei:Evet, bana yazabilirsin! Mektubunu alır almaz cevaplayacağım.
Tighnari:Ah, anlaşılan yeni bir mektup arkadaşın oldu!
Collei:Usta Tighnari! Cyno!
Cyno:Collei tüpe üflediğine göre bundan sonra "mektüp" arkadaşlığı yapabilirsiniz.
Tighnari:Yeter bu kadar... Sumeru'nun Mondstadt'taki itibarını onarılmayacak şekilde zedeledin.
Cyno:Önemli olan şey Mondstadt'tan gerçekten keyif almış olmam. Burada ejderin görkemli bir yapısı var.
Albedo:Ah, aklıma geldi de Traveler, bu kart deseni senin için.
Albedo:Cyno sana da bir tane vermek istedi. Sanırım bir düello yaparsanız orada kullanmanı istiyor.
Cyno:Ben bu oyunda çok iyiyimdir. Bana meydan okumaya cesaret edebilir misin?
Paimon:İnanılmaz! Hadi şunun havadaki burnunu aşağı indirelim!
Traveler:Düello zamanı!
Collei:B-Bir saniye, benim de verecek bir şeyim var...
Paimon:Collei bize hediye mi verecek?
Collei:Evet. Ben... Mondstadt'ın geleneklerine göre hareket etmem gerektiğini düşündüm ve Rüzgarçiçeği Festivali temalı bazı küçük şeyler hazırladım.
Collei:Oteldeki Sumeru Güllerini kullanarak bu kitap ayraçlarını yaptım... Onları Amber, Usta Tighnari ve Cyno'ya vermek istiyorum.
Collei:Rüzgarçiçeği Festivali sırasında Mondstadtlılar onlar için önemli olan kişilere çiçek verirler... Siz de benim için bir ailesiniz.
Cyno:Ama Tighnari bizim akademik bir aile olmadığımızı söyledi. Bizimle makale bile yazmadı...
Tighnari:Pekala, o zaman kendimizi normal kardeşler olarak görürüz, o da olur.
Collei:Hehe, tamam!
Collei:Ha, burada biraz Padisarah tohumları da var... Bunlar Traveler, Paimon ve Mondstadt'taki herkes için.
Paimon:Vay canına! Bunlar gerçekten bizim için mi?
Sucrose:Yani senin seçtiğin Rüzgarçiçekleri bunlar mı?
Collei:Evet, seçtiklerimden biri! Padisarahlar ve Sumeru Gülleri de benim için Rüzgarçiçeği.
Collei:Mondstadt'tan olmasalar da benim hislerimi en iyi yansıtan çiçekler onlar.
Collei:Onları minnettar olduğum kişilere vermek istiyorum... İlerideki Rüzgarçiçeği Festivallerinde beraber olmak istediğim insanlara...
Collei:Hayatın asıl nimeti, etrafında gece gündüz özleyeceğin, hatta onları görmek için dağları denizleri aşman gerekse bile bunu yapacağın insanlar olmasıdır.
Sucrose:Hehe! Bunu duyduğuma çok sevindim.
Collei:...
Collei:Sucrose, şuradaki bulutu görüyor musun?
Sucrose:Hım?
Collei:Aynı senin... Test tüpün gibi görünmüyor mu?
Localized evidence
Rüzgarçiçeği Festivali: Bölüm III
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/796067074No text in the selected or fallback locales.
Bulutların Üzerinde Neşe
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/1836376521Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/18010138
10136
EQ
4009907
UI_ChapterIcon_FleurFair
4009910
event