Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Deshret

Story Chapters

ความรู้ใหม่จากถ้อยคำเก่า

Story evidence

Chapter quests

5

หลักฐานสองชั้น

Open quest →
Quest flow
1

(test)隔天接取$HIDDEN

Open step page →
2

(test)到达阿如村神像触发对话$HIDDEN

Open step page →
3

(test)触发对话$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 51 linesOpen full page →

Paimon:กลับมาที่หมู่บ้าน Aaru อีกแล้ว โอ๊ย ร้อนมากเลย เหมือนครั้งแรกที่มาที่นี่ไม่มีผิด

Paimon:ไม่รู้ว่าตอนนี้ Jeht กับ Tirzad เป็นยังไงบ้าง... เป็นห่วงจังเลย

Paimon:อืม... ถึงแม้ไม่มีหลักฐานอะไร แต่ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน

Paimon:การสำรวจโบราณคดีครั้งก่อนน่าจะทำให้พวกเขาใจเย็นขึ้น หรือจะเรียกว่าโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นล่ะมั้ง

Traveler:ใช้คำว่า "โตเป็นผู้ใหญ่" กับ Tirzad ดูไม่ค่อยเหมาะสมนะ...

Paimon:อ่าา... แต่ Jeht เคยบอกว่า เขางอแงเหมือนเด็กเลย

???:Tirzad... ผจญภัย... หรือว่าทั้งสองท่านจะเป็น...

Kalantari:ขอโทษด้วยที่มารบกวนนะ ฉันชื่อ Kalantari เป็นนักเรียนของสถาบัน กำลังค้นหาร่องรอยของเรื่องราวในอดีตที่ยังหลงเหลืออยู่บนโลกนี้

Kalantari:ฉันอยากถามว่า ก่อนหน้านี้พวกเธอได้เข้าร่วมการสำรวจโบราณคดีในทะเลทรายของคุณ Tirzad Hindi ใช่มั้ย?

Paimon:เอ๋? คุณรู้ได้ไงกัน?

Kalantari:เป็นพวกเธอจริง ๆ ด้วย! Tirzad ได้เขียนขอบคุณพวกเธอในวิทยานิพนธ์ของเขาด้วยน่ะ

Paimon:หือ? งั้นวิทยานิพนธ์ที่ Tirzad บอกว่ากลับไปแล้วจะตั้งหน้าตั้งตาเขียน ตอนนี้ก็เสร็จแล้วสินะ

Kalantari:ใช่แล้วล่ะ หลังจากกลับจากทะเลทรายก็เอาแต่ขังตัวเองไว้ในห้อง พวกนักวิจัยกังวลว่าเขาจะหดหู่เกินไปเพราะคว้าน้ำเหลวจากการสำรวจ

Kalantari:จนกระทั่งผ่านไปหลายวัน ทุกคนเริ่มพนันกันว่าหลังจากเขาออกมาแล้วจะดื่มน้ำก่อนหรือกินข้าวก่อน แต่จู่ ๆ เขาก็วิ่งพรวดพราดออกมา แล้วส่งบทความวิชาการให้กับสถาบัน...

Kalantari:"แดนฝันทองคำ: การศึกษารูปแบบการปกครองและซากปรักหักพังของอารยธรรม Al-Ahmar ตอนปลาย"

Kalantari:แม้พูดแบบนี้อาจจะเสียมารยาทไปหน่อย แต่ฉันไม่เคยนึกเลยว่า Tirzad จะเขียนวิทยานิพนธ์ที่เป็นการค้นพบครั้งใหม่ออกมาได้

Paimon:"การค้นพบครั้งใหม่" งั้นเหรอ? ฟังดูสุดยอดมากเลยนะเนี่ย...

Paimon:ฮึฮึ แสดงว่าฉันก็เก่งมากเหมือนกัน!

Paimon:แล้วในวิทยานิพนธ์ที่เป็นการค้นพบครั้งใหม่ของเขา เขียนขอบคุณฉันกับ Traveler ไว้ยังไงบ้างเหรอ?

Kalantari:เอ่อ ขอนึกแป๊บนึงนะ... คือมันเป็นตอนจบของวิทยานิพนธ์ ฉันเลยจำได้แม่นเลยล่ะ

Kalantari:"ขออุทิศย่อหน้าสุดท้ายให้แก่นักเดินทางและเพื่อนของเขา/เธอ พวกเขา/เธอเป็นดั่งมงกุฎดอกไม้ที่บานสะพรั่งในสวน เป็นเหมือนขนมปังและเกลือตลอดการเดินทาง เป็นของขวัญที่ทะเลทรายมอบให้แก่ฉัน

Kalantari:หากไม่มีพวกเขา/เธอ ฉันคงไม่สามารถเขียนบทความนี้ออกมาได้สักตัวอักษร"

Paimon:ว้าว Traveler ดูเหมือน Tirzad จะชมเราด้วยล่ะ "ของขวัญของทะเลทราย" ฟังแล้วเขินชะมัดเลยแฮะ

Kalantari:ไม่หรอกน่า พวกเธอสมควรได้รับคำชมเชยเหล่านี้แล้ว ผู้ที่ช่วยเหลือนักวิชาการในระหว่างการเขียนวิทยานิพนธ์ สมควรต้องเขียนชมเชยอย่างยิ่งใหญ่เพื่อแทนคำขอบคุณ

Kalantari:เพราะในโลกของนักวิชาการ ไม่มีอะไรจะทรมานยิ่งกว่าการเขียนวิทยานิพนธ์อีกแล้ว แต่ถ้ามี ก็คือเขียนวิทยานิพนธ์ไม่ออกนั่นแหละ

Paimon:ตอนที่ Tirzad เจอพวกเราก็กำลังกลุ้มใจอยู่จริง ๆ นั่นแหละ เขาทรมานกับวิทยานิพนธ์อยู่พักใหญ่เลย

Kalantari:บอกตามตรงว่าช่วงนี้ฉันก็เจอปัญหาแบบเดียวกัน ก็เลยอยากเข้าไปในทะเลทราย เผื่อว่าจะพบอะไรใหม่ ๆ เพิ่มเติมจากวิทยานิพนธ์ของ Tirzad

Kalantari:นึกไม่ถึงว่าจะได้มาเจอกับนักเดินทางที่ Tirzad ขอบคุณไว้ในวิทยานิพนธ์ ฉันคิดว่ามันเป็นโชคชะตา เพราะฉะนั้น... พวกเธอจะช่วยฉันเหมือนที่ช่วย Tirzad ได้มั้ย...

Kalantari:เยี่ยมไปเลย! ฉันตัดสินใจถูกต้องแล้ว ที่ลาหยุดมาที่หมู่บ้าน Aaru...

Kalantari:งั้นก็ให้ฉันเลี้ยงต้อนรับพวกเธอหน่อยแล้วกัน ค่าตอบแทนก็ไม่น้อยหน้ากว่า Tirzad แน่ ๆ ฉันจะให้... เอ่อ เรื่องนี้ไว้เราค่อย ๆ คุยกันก็ได้!

Paimon:เย่! ได้ทั้งของกินและค่าตอบแทนเลย!

4

เข้าไปยังหมู่บ้าน Aaru พร้อมกับ Kalantari

Open step page →
5

(test)触发对话$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 32 linesOpen full page →

???:Ka... lan... ta... ri!

Kalantari:หือ? เสียงนี้คุ้นหูจังเลย...

???:Kalantari ไม่นึกว่าเธอจะมาถึงหมู่บ้าน Aaru แล้ว ทำเอาคนแก่อย่างฉันเหนื่อยแทบแย่

Kalantari:อ้อ คุณ Soheil นี่เอง อายุปูนนี้แล้ว ทำไมไม่อ่านตำราอยู่ในสถาบันล่ะ มาทำอะไรในที่รกร้างแบบนี้ล่ะเนี่ย?

Soheil:ฮึ ทำอะไรเหรอ? ก็จะมาขวางเด็กอย่างพวกเธอไว้น่ะสิ!

Soheil:พวกเธอแต่ละคนก็อ่านบทความวิชาการมาไม่น้อยแล้วนะ ทำไมถึงยังใจร้อนแบบนี้ พอเห็น Tirzad ทำผลงานได้หน่อย ก็แห่กันเข้าไปในทะเลทรายเหมือนฝูง Fungus ทำแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน

Soheil:ท่านนักปราชญ์กลัวว่าเรื่องจะรู้ถึงหูเจ้าหน้าที่มาตรา และห่วงว่าพวกเธอจะทำลายโบราณสถาน ก็เลยส่งฉันมาพาพวกเธอกลับไป

Kalantari:พวกเรา...? ไม่มีนะ ฉันมาคนเดียว แถมลาหยุดแบบจ่ายเงินเดือนเพื่อไม่ให้คนอื่นรู้ด้วย

Soheil:เธอมาคนเดียวก็ถูก แต่คนที่คิดแบบเดียวกันไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว เธอรู้มั้ยว่าเมื่อวานนี้ท่านนักปราชญ์ได้รับคำขอลาหยุดตั้งเท่าไหร่?

Soheil:46 ฉบับ! คำขอลาหยุดตั้ง 46 ฉบับ เลยนะ! เป็นพวกนักเรียนรุ่นใหม่ที่อ่านวิทยานิพนธ์แล้วคิดจะมาเสี่ยงโชคกันทั้งนั้น!

Soheil:เหตุผลก็สารพัด ทั้งอ้างว่าไปช่วยดับไฟให้เพื่อนบ้านบ้างล่ะ Fungus มาบุกรุกที่บ้านจนเละเทะไปหมดบ้างล่ะ หรือกระทั่งกินแกงกะหรี่บูดเข้าไปก็มี... ทำไมตอนเขียนวิทยานิพนธ์ไม่เห็นหัวไวแบบนี้บ้างเลย?

Kalantari:ใช่ ๆ คนขอลาหยุดมีตั้งเยอะแยะ แต่ฉันไม่เจอพวกเขาที่หมู่บ้าน Aaru เลยนะ

Soheil:เธอไม่เห็นพวกเขาก็ถูกแล้ว เพราะระหว่างทางที่มาที่นี่ ฉันได้บอกให้พวกเขากลับไปกันแล้ว นับมาจนถึงเธอก็เป็นคนที่ 46 พอดี

Soheil:เชื่อฉันเถอะนะ การวิจัยทางวิชาการไม่ใช่เรื่องที่อาศัยดวง วิทยานิพนธ์ของ Tirzad ถือว่าเขียนได้ดีก็จริง แต่จะจริงหรือเท็จก็ยังไม่แน่ชัด

Kalantari:แต่ว่า... ฉันหาไกด์ได้แล้ว...

Soheil:ไม่มีแต่ว่าอะไรทั้งนั้น! เด็กโง่ที่ไม่เคยเหยียบทะเลทรายอย่างเธอ ยังไงก็ไม่พ้นต้องหลงทาง ถึงไม่หลงทางก็จะซุ่มซ่ามไปทำให้โบราณสถานได้รับความเสียหาย

Soheil:เพื่อความปลอดภัยของเธอและของโบราณสถานแล้ว กลับไปซะเถอะ ถ้าเธอไม่ยอมกลับล่ะก็ ฉันก็จะให้ Hulwani ของกลุ่มภาคี 30 เป็นคน "ส่ง" เธอกลับไปเอง

Hulwani:เชิญกลับไปด้วย

Kalantari:งั้น... ก็ได้...

Soheil:แบบนี้ถึงสมกับเป็นนักวิชาการของสถาบัน งั้นเธอกลับไปเถอะ

Kalantari:เอ๋? คุณ Soheil จะไม่กลับไปด้วยกันเหรอ?

Soheil:ฉันต้องอยู่ที่นี่ต่ออีกสักระยะหนึ่ง ป้องกันไม่ให้นักวิชาการใจร้อนแบบเธอเข้าไปในทะเลทรายอีก

Kalantari:ฉันก็ไม่ได้ใจร้อนหรอก... ก็แค่... แค่ยังขาดแรงบันดาลใจในการเขียนวิทยานิพนธ์นิดหน่อย เห้อ ตอนแรกก็นึกว่าเป็นโอกาสที่หายากซะอีก

Kalantari:งั้นนักเดินทางไว้มีโอกาสค่อยเจอกันใหม่นะ ขอให้เดินทางปลอดภัยนะ

Paimon:ยังไงการเขียนวิทยานิพนธ์ไม่ออก ก็ดูเป็นเรื่องทรมานมากจริง ๆ ล่ะนะ...

6

คุยกับ Soheil

Open step page →
Conversation 1 · 31 linesOpen full page →

Soheil:เมื่อกี้นี้มัวแต่สนใจเรื่องของ Kalantari ไม่ทันได้ทักทายทั้งสองท่านเลย ฉันคือ Soheil จากตระกูล Usaibia เป็นนักวิชาการจากภาควิชาสมุฏฐานวิทยา

Soheil:Kalantari จะขอให้พวกเธอเป็นไกด์ใช่มั้ยล่ะ? ต้องขอโทษด้วยที่มาขัดจังหวะทำธุรกิจนะ

Soheil:แต่มันอาจจะไม่ใช่เรื่องเลวร้ายก็ได้ เพราะวิทยานิพนธ์ของ Tirzad ไม่ค่อยน่าเชื่อถือ พวกเธอน่าจะไปเสียแรงเปล่าซะมากกว่า

Traveler:ไม่ ฉันเชื่อเขา

Soheil:เอ๋? ทำไมถึงได้มั่นใจแบบนี้? หรือว่า... พวกเธอก็คือคนที่เขากล่าวถึงในกิตติกรรมประกาศ...

Paimon:ถูกต้อง พวกเรานี่แหละ Traveler กับ Paimon ผู้โด่งดัง! เป็นนักเดินทางที่ไปสำรวจโบราณสถานกับ Tirzad มา

Soheil:อืม การปกป้องผู้ว่าจ้างเป็นสิ่งที่ดีนะ แสดงว่าพวกเธอยึดมั่นใน "สัญญา" เหมือนกับชาว Liyue แต่พวกเธอหลอกฉันไม่ได้หรอก

Soheil:สมัยหนุ่ม ๆ ฉันก็เคยเข้าไปในทะเลทรายเหมือนกัน แต่ไม่เคยเห็น Khemenu Temple หรือ Khaj-Nisut ที่วิทยานิพนธ์พูดถึงเลย

Soheil:อีกอย่างน้ำตกทรายที่อยู่จุดสูงสุดของสุสานราชา Deshret เทียบกับที่ฉันเคยเห็นตอนหนุ่ม ๆ มันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ฉันเลยเดาว่า Tirzad ไม่ได้เข้าไปในสุสานราชา Deshret แต่กุเรื่องขึ้นมากกว่า

Soheil:และพวกเธอก็คงรับเงินมาจากเขา เตี๊ยมกันไว้ว่าพอมีคนมาตรวจสอบก็จะพูดขึ้นมา แบบนั้นก็จะทำให้วิทยานิพนธ์ดูน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น

Soheil:วางแผนไว้ได้ดีมาก แต่เสียใจด้วยที่มาเจอกับฉันคนนี้

Soheil:เธอไม่เข้าใจนักวิชาการหรอก ฉันเห็นมาเยอะแล้ว พวกนักวิชาการที่ข้างนอกสุกใส ข้างในสกปรกน่ะ ไม่งั้นจะมีเจ้าหน้าที่มาตราไปทำไมกัน

Soheil:ฉันว่าพวกเธอไปซะเถอะ ฉันจะไม่เอาเรื่องพวกเธอ แต่ต่อไปอย่าช่วย Tirzad โกหกอีกล่ะ

Hulwani:เชิญไปจากที่นี่ด้วย

Paimon:โอ๊ย... โมโหจริง ๆ แม้ว่า Soheil คนนั้นพูดจามีมารยาทดี แต่เหมือนดูถูกเราอยู่ตลอดเลย

Paimon:แถมยังพูดถึง Tirzad เสีย ๆ หาย ๆ แบบนั้นอีก มันจะเกินไปแล้วนะ! เขาหาทางเข้าโบราณสถานไม่เจอเอง ก็เลยพาลโมเมว่าคนอื่นโกหก

Paimon:จริงสิ แผ่นหินที่ Tirzad ฝากไว้ เธอยังเก็บรักษามันเอาไว้อย่างดีรึเปล่า?

Traveler:อยู่นี่ไง

Paimon:งั้นก็ดีแล้ว! เพราะมันเป็นหลักฐานสำคัญเลย

Paimon:เอ๊ะ? เดี๋ยวนะ... สัญลักษณ์ตรงกลางแผ่นหินสว่างขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย! แถมยังมีการชี้นำใหม่โชว์ออกมาอีก...

Paimon:จริงด้วยเนอะ... แบบนี้ก็น่าจะเข้าไปถึงส่วนลึกของโบราณสถาน ที่ก่อนหน้านี้เราเข้าไม่ถึงได้แล้วล่ะ

Paimon:ไม่งั้นเราไปดูตอนนี้กันเลยเถอะ เผื่อจะเจอหลักฐานชี้ขาดที่จะทำให้นักวิชาการคนนั้นพูดไม่ออกได้ จากนั้นก็ต้องมาขอโทษเรากับ Tirzad!

7

ไปถึงตำแหน่งที่แผ่นหินชี้นำ

Open step page →
8

(test)派蒙对话$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 28 linesOpen full page →

Paimon:พวกเรามาถึงที่หมายตามคำชี้นำของแผ่นหินแล้วล่ะ!

Paimon:แต่ว่า... ถึงพวกเราจะเข้ามาในสุสานราชา Deshret แล้ว แต่ข้างหน้าก็ไม่มีอุปกรณ์พิเศษอะไรเลยแฮะ หรือว่าพวกเราจะมาผิดทาง?

Paimon:ไม่งั้นก็เอาแผ่นหินออกมาดูอีกทีละกัน

Paimon:เอ๋ บนแผ่นหินมีอักษรใหม่เพิ่มมา... และมีจุดที่สว่างขึ้นอีกสามจุด...

Paimon:"โลกมนุษย์ดั่งสายนทีที่ขวางกั้นระหว่างยมโลกกับ Aaru... ปุถุชนมิอาจก้าวล่วง มิอาจหยั่งเชิง มิอาจ... เอ่อ... อ่านไม่ออกแฮะ... ผู้ใดฝ่าฝืนจะต้องจมดิ่งสู่ยมโลกชั่วกัลปาวสาน..."

Paimon:"หากหมายทะยานขึ้นสู่ Aaru จักต้องมีกายดั่งแร้ง เหินเหนือเวหาใต้พิภพ... จิกกินอวัยวะสามส่วน จึงจะได้รับคำมั่นสัญญาแห่ง Al-Ahmar และโฉบบินข้ามสายนทีด้วยรูปลักษณ์ของเหยี่ยว..."

Traveler:คำนั้นอ่านว่า "ละโมบ" น่ะ

Paimon:อ๋อ... "มิอาจละโมบ" แต่มันหมายความว่าไงเหรอ? รู้สึกว่าสำคัญทุกประโยค แต่ไม่เข้าใจเลยสักกะนิด

Paimon:Traveler เธอว่าประโยคไหนสำคัญกว่ากัน?

Paimon:ทะยานสู่ Aaru... หรือว่าหมายถึงหมู่บ้าน Aaru? แต่ตอนนั้นน่าจะยังไม่มีหมู่บ้าน Aaru นะ... ในเมื่ออยู่ตรงข้ามกับยมโลกก็น่าจะเป็นสถานที่ที่ดีมากสิ

Paimon:อื้ม... พอจับมาเชื่อมต่อกัน นั่นคือเมื่อทำอะไรสักอย่างกับ "อวัยวะ" ก็จะเปิดเส้นทางใหม่สู่ "Aaru" ได้สินะ ฮืม ลึกลับชะมัดเลยแฮะ...

Paimon:แต่รู้สึกเหมือนเคยได้ยินคำว่า "อวัยวะ" จากที่ไหนสักแห่ง

Paimon:จริงด้วย! ตอนนั้น Tirzad ดื้อมาก พูดยังไงก็ไม่ยอมฟัง! เอาแต่พูดว่ากระดูกของราชา Deshret จะต้องอยู่ในสุสานราชา Deshret แน่ ๆ...

Paimon:แล้วเขาก็วิ่งไปที่โถงเก็บ "อวัยวะ" สักแห่ง เจออุปกรณ์ประหลาดอันนึงเข้า จากนั้นสัญลักษณ์บนแผ่นหินก็ "ลุกพรึ่บ" สว่างขึ้นมาเลย

Paimon:ไม่แน่ว่า "จิกกินอวัยวะสามชนิด" อาจจะหมายถึงให้เราหาอุปกรณ์สามอันให้เจอเหมือนที่เราเคยทำกัน จากนั้นก็จะสามารถไปถึงยังสถานที่ที่ชื่อว่า "Aaru" ก็ได้นะ!

Paimon:ไปเถอะ! เราไปดูกันว่าราชา Deshret ซ่อนอะไรไว้ที่ "Aaru" กันแน่ ทำไมถึงได้ทำให้ลึกลับขนาดนี้กันนะ

Conversation 2 · 32 linesOpen full page →

Paimon:พวกเรามาถึงที่หมายตามคำชี้นำของแผ่นหินแล้วล่ะ!

Paimon:แต่ว่า... ถึงพวกเราจะเข้ามาในสุสานราชา Deshret แล้ว แต่ข้างหน้าก็ไม่มีอุปกรณ์พิเศษอะไรเลยแฮะ หรือว่าพวกเราจะมาผิดทาง?

Paimon:ไม่งั้นก็เอาแผ่นหินออกมาดูอีกทีละกัน

Paimon:เอ๋ บนแผ่นหินมีอักษรใหม่เพิ่มมา... และมีจุดที่สว่างขึ้นอีกสามจุด...

Paimon:"โลกมนุษย์ดั่งสายนทีที่ขวางกั้นระหว่างยมโลกกับ Aaru... ปุถุชนมิอาจก้าวล่วง มิอาจหยั่งเชิง มิอาจ... เอ่อ... อ่านไม่ออกแฮะ... ผู้ใดฝ่าฝืนจะต้องจมดิ่งสู่ยมโลกชั่วกัลปาวสาน..."

Paimon:"หากหมายทะยานขึ้นสู่ Aaru จักต้องมีกายดั่งแร้ง เหินเหนือเวหาใต้พิภพ... จิกกินอวัยวะสามส่วน จึงจะได้รับคำมั่นสัญญาแห่ง Al-Ahmar และโฉบบินข้ามสายนทีด้วยรูปลักษณ์ของเหยี่ยว..."

Traveler:คำนั้นอ่านว่า "ละโมบ" น่ะ

Paimon:อ๋อ... "มิอาจละโมบ" แต่มันหมายความว่าไงเหรอ? รู้สึกว่าสำคัญทุกประโยค แต่ไม่เข้าใจเลยสักกะนิด

Paimon:Traveler เธอว่าประโยคไหนสำคัญกว่ากัน?

Paimon:ทะยานสู่ Aaru... หรือว่าหมายถึงหมู่บ้าน Aaru? แต่ตอนนั้นน่าจะยังไม่มีหมู่บ้าน Aaru นะ... ในเมื่ออยู่ตรงข้ามกับยมโลกก็น่าจะเป็นสถานที่ที่ดีมากสิ

Paimon:อื้ม... พอจับมาเชื่อมต่อกัน นั่นคือเมื่อทำอะไรสักอย่างกับ "อวัยวะ" ก็จะเปิดเส้นทางใหม่สู่ "Aaru" ได้สินะ ฮืม ลึกลับชะมัดเลยแฮะ...

Paimon:แต่รู้สึกเหมือนเคยได้ยินคำว่า "อวัยวะ" จากที่ไหนสักแห่ง

Paimon:จริงด้วย! ตอนนั้น Tirzad ดื้อมาก พูดยังไงก็ไม่ยอมฟัง! เอาแต่พูดว่ากระดูกของราชา Deshret จะต้องอยู่ในสุสานราชา Deshret แน่ ๆ...

Paimon:แล้วเขาก็วิ่งไปที่โถงเก็บ "อวัยวะ" สักแห่ง เจออุปกรณ์ประหลาดอันนึงเข้า จากนั้นสัญลักษณ์บนแผ่นหินก็ "ลุกพรึ่บ" สว่างขึ้นมาเลย

Paimon:ไม่แน่ว่า "จิกกินอวัยวะสามชนิด" อาจจะหมายถึงให้เราหาอุปกรณ์สามอันให้เจอเหมือนที่เราเคยทำกัน จากนั้นก็จะสามารถไปถึงยังสถานที่ที่ชื่อว่า "Aaru" ก็ได้นะ!

Paimon:ไปเถอะ! เราไปดูกันว่าราชา Deshret ซ่อนอะไรไว้ที่ "Aaru" กันแน่ ทำไมถึงได้ทำให้ลึกลับขนาดนี้กันนะ

Paimon:แต่จุดไฟสามจุดที่แผ่นหินบอกไว้ เราเคยไปมาบางที่แล้วนะ แถมสัญลักษณ์บนแผ่นหินก็สว่างแล้วด้วย

Paimon:เยี่ยมไปเลย! พอนึกว่าจะต้องไปอีกสามที่ Paimon ก็ชักจะเหนื่อยแล้ว แต่ตอนนี้ต้องไปหาเพิ่มอีกแค่สองที่ Paimon อยากย้อนกลับไปขอบคุณตัวเองจังเลย

Traveler:ขอบคุณด้วยเหมือนกันนะ ตัวฉันเมื่อก่อนหน้านี้

Paimon:จริงด้วย ขอบคุณนะ Traveler! เรารีบไปหาอุปกรณ์ที่เหลือกันเถอะ!

Conversation 3 · 32 linesOpen full page →

Paimon:พวกเรามาถึงที่หมายตามคำชี้นำของแผ่นหินแล้วล่ะ!

Paimon:แต่ว่า... ถึงพวกเราจะเข้ามาในสุสานราชา Deshret แล้ว แต่ข้างหน้าก็ไม่มีอุปกรณ์พิเศษอะไรเลยแฮะ หรือว่าพวกเราจะมาผิดทาง?

Paimon:ไม่งั้นก็เอาแผ่นหินออกมาดูอีกทีละกัน

Paimon:เอ๋ บนแผ่นหินมีอักษรใหม่เพิ่มมา... และมีจุดที่สว่างขึ้นอีกสามจุด...

Paimon:"โลกมนุษย์ดั่งสายนทีที่ขวางกั้นระหว่างยมโลกกับ Aaru... ปุถุชนมิอาจก้าวล่วง มิอาจหยั่งเชิง มิอาจ... เอ่อ... อ่านไม่ออกแฮะ... ผู้ใดฝ่าฝืนจะต้องจมดิ่งสู่ยมโลกชั่วกัลปาวสาน..."

Paimon:"หากหมายทะยานขึ้นสู่ Aaru จักต้องมีกายดั่งแร้ง เหินเหนือเวหาใต้พิภพ... จิกกินอวัยวะสามส่วน จึงจะได้รับคำมั่นสัญญาแห่ง Al-Ahmar และโฉบบินข้ามสายนทีด้วยรูปลักษณ์ของเหยี่ยว..."

Traveler:คำนั้นอ่านว่า "ละโมบ" น่ะ

Paimon:อ๋อ... "มิอาจละโมบ" แต่มันหมายความว่าไงเหรอ? รู้สึกว่าสำคัญทุกประโยค แต่ไม่เข้าใจเลยสักกะนิด

Paimon:Traveler เธอว่าประโยคไหนสำคัญกว่ากัน?

Paimon:ทะยานสู่ Aaru... หรือว่าหมายถึงหมู่บ้าน Aaru? แต่ตอนนั้นน่าจะยังไม่มีหมู่บ้าน Aaru นะ... ในเมื่ออยู่ตรงข้ามกับยมโลกก็น่าจะเป็นสถานที่ที่ดีมากสิ

Paimon:อื้ม... พอจับมาเชื่อมต่อกัน นั่นคือเมื่อทำอะไรสักอย่างกับ "อวัยวะ" ก็จะเปิดเส้นทางใหม่สู่ "Aaru" ได้สินะ ฮืม ลึกลับชะมัดเลยแฮะ...

Paimon:แต่รู้สึกเหมือนเคยได้ยินคำว่า "อวัยวะ" จากที่ไหนสักแห่ง

Paimon:จริงด้วย! ตอนนั้น Tirzad ดื้อมาก พูดยังไงก็ไม่ยอมฟัง! เอาแต่พูดว่ากระดูกของราชา Deshret จะต้องอยู่ในสุสานราชา Deshret แน่ ๆ...

Paimon:แล้วเขาก็วิ่งไปที่โถงเก็บ "อวัยวะ" สักแห่ง เจออุปกรณ์ประหลาดอันนึงเข้า จากนั้นสัญลักษณ์บนแผ่นหินก็ "ลุกพรึ่บ" สว่างขึ้นมาเลย

Paimon:ไม่แน่ว่า "จิกกินอวัยวะสามชนิด" อาจจะหมายถึงให้เราหาอุปกรณ์สามอันให้เจอเหมือนที่เราเคยทำกัน จากนั้นก็จะสามารถไปถึงยังสถานที่ที่ชื่อว่า "Aaru" ก็ได้นะ!

Paimon:ไปเถอะ! เราไปดูกันว่าราชา Deshret ซ่อนอะไรไว้ที่ "Aaru" กันแน่ ทำไมถึงได้ทำให้ลึกลับขนาดนี้กันนะ

Paimon:แต่จุดไฟสามจุดที่แผ่นหินบอกไว้ เราเคยไปมาบางที่แล้วนะ แถมสัญลักษณ์บนแผ่นหินก็สว่างแล้วด้วย

Paimon:เยี่ยมไปเลย! พอนึกว่าจะต้องไปอีกสามที่ ฉันก็ชักจะเหนื่อยแล้วสิ แต่ตอนนี้เหลืออุปกรณ์อีกแค่ที่เดียว ฉันล่ะอยากจะขอบคุณตัวเองก่อนหน้านี้จังเลย

Traveler:ขอบคุณด้วยเหมือนกันนะ ตัวฉันเมื่อก่อนหน้านี้

Paimon:จริงด้วย ขอบคุณนะ Traveler! เรารีบไปหาอุปกรณ์ที่เหลือกันเถอะ!

9

根据石板的指引获取全部权能$HIDDEN

Open step page →
10

รับระดับพลังทั้งหมดตามคำชี้นำของแผ่นหิน

Open step page →
11

รับระดับพลังทั้งหมดตามคำชี้นำของแผ่นหิน

Open step page →
12

รับระดับพลังทั้งหมดตามคำชี้นำของแผ่นหิน

Open step page →
13

(test)回滚隔离$HIDDEN

Open step page →
14

ไปยัง "Great Hall of Truths" ตามคำชี้นำของแผ่นหิน

Open step page →
15

(test)派蒙对话$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Paimon:ฉันเอะใจมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ที่นี่ต้องเป็นสถานที่ที่ยิ่งใหญ่มากเลยใช่มั้ยเนี่ย... อย่างกับ Stormterror's Lair ในทะเลทรายเลย!

Paimon:ไม่รู้ว่าตอนที่ราชา Deshret ปกครองอยู่มีนักกวีพเนจรขับร้องอะไรกับที่นี่หรือเปล่า... เราไปดูใกล้ ๆ หน่อยเถอะ

16

ตรวจสอบอุปกรณ์ขนาดยักษ์

Open step page →
17

สำรวจรอบ ๆ หาวิธีเปิดใช้งานอุปกรณ์ขนาดยักษ์

Open step page →
18

สำรวจต่อไป

Open step page →
19

(test)派蒙对话$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 24 linesOpen full page →

Paimon:เอ๋... นี่ก็คือ... "Aaru" เหรอ?

Paimon:อืม จากคำชี้นำของแผ่นหินแล้ว พวกเราน่าจะได้รับคำมั่นสัญญาของราชา Deshret และมาถึงยัง "Aaru" สินะ

Paimon:แต่ที่นี่ไม่มีอะไรที่ดูเหมือน "Aaru" เลย มีแต่อุปกรณ์ใหญ่ยักษ์จนน่าตกใจ Paimon รู้สึกว่า "Aaru" ควรต้อง... ต้อง...

Paimon:ใช่ ถูกต้อง! ควรเป็นที่ที่มีของกินเยอะ ๆ สิ!

Paimon:อืม เวลาแบบนี้ต้องเอาแผ่นหินออกมาดูหน่อย เอ๊ะ... ทำไมถึงมีตัวหนังสือเพิ่มมาอีกบรรทัดล่ะ?

Paimon:"เมื่อใช้ร่างแห่งนกเหยี่ยวบินข้ามนทีแล้ว จะต้องใช้ขนนกจุดเถ้าถ่านสามจุดของดวงตะวันให้สว่างขึ้น จึงจะได้รับความเมตตาจาก Al-Ahmar แล้วทะยานขึ้นสู่ Aaru"

Paimon:อ๋า... มีอีกเหรอเนี่ย ให้ตายเถอะ ทำไมราชา Deshret ไม่พูดให้จบทีเดียวล่ะ? ชักจะหมดแรงแล้วนะเนี่ย!

Paimon:จริงด้วย... พวกเรามาเพราะต้องการให้นักวิชาการที่ชื่อ Soheil ยอมรับผิดนี่นา

Paimon:ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลากลับไป เราลองหาวิธีที่จะ "จุดเถ้าถ่านของดวงตะวันให้สว่างขึ้น" กันก่อนดีกว่า

20

点燃元能火炬$HIDDEN

Open step page →
21

จุด Primal Torch

Open step page →
22

จุด Primal Torch

Open step page →
23

จุด Primal Torch

Open step page →
24

(test)回滚隔离$HIDDEN

Open step page →
25

เปิดใช้งานอุปกรณ์

Open step page →
26

(test)播CS传送$HIDDEN

Open step page →
27

จัดการ "เจ้าตัวใหญ่ที่ดูไม่ประสงค์ดี"

Open step page →
28

(test)播CS$HIDDEN

Open step page →
29

ค้นหาสิ่งของมีค่า

Open step page →
30

กลับไปคุยกับ Soheil ที่หมู่บ้าน Aaru

Open step page →
Conversation 1 · 35 linesOpen full page →

Hulwani:ไม่ได้ ฉันไม่คุ้มกันคุณเข้าไปในทะเลทรายหรอกนะ

Soheil:แต่ว่าสุสานราชา Deshret ที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงมาตั้งนาน จู่ ๆ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้น เมื่อกี้เธอก็เห็นเหมือนกันใช่มั้ย! ฉันจะต้องหาทางบันทึกไว้... เพราะฉะนั้น...

Hulwani:ฉันก็เพิ่งเคยเห็นความเปลี่ยนแปลงแบบนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกัน... แต่ท่านนักปราชญ์สั่งไว้ว่า ถ้าเขาไม่อนุญาต ไม่ว่านักวิชาการคนไหนก็ห้ามเข้าไปในทะเลทรายโดยเด็ดขาด

Soheil:...

Soheil:ฉัน... ฉันไม่ใช่นักวิชาการเด็ก ๆ ใจร้อนพวกนั้นนะ ฉันร่ำเรียนอยู่ที่สถาบันมาตั้งนาน ขยันขันแข็งมาตลอด...

Hulwani:ไม่ได้

Paimon:สวัสดีนะทุกคน ไม่ได้เจอกันนาน ดูเหมือนว่าทุกคนอยู่ที่หมู่บ้าน Aaru จะมีความสุขกันดีนะ

Soheil:เอ๋? ทำไมถึงเป็นพวกเธอสองคนได้ล่ะ? ฉันเคยบอกว่าจะไม่เอาเรื่องด้วย แต่ก็อย่ามาเที่ยวต้มตุ๋นหลอกคนอยู่แถวนี้อีกสิ

Soheil:ฉันแก่แล้ว เวลาของฉันมีค่ากว่าพวกเธอ แล้วตอนนี้ฉันก็มีเรื่องสำคัญที่ต้องทำด้วย ขอตัวก่อนนะ

Soheil:ไม่ ๆ ๆ ฉันไม่ทำเรื่องที่ฝ่าฝืนคำสั่งท่านนักปราชญ์หรอก ฉันก็แค่อยาก...

Soheil:เดี๋ยวนะ ดูสภาพพวกเธอมอมแมมแบบนี้ แถมถือแผ่นหินน่าสงสัยไว้ด้วย... อย่าบอกนะว่า เพิ่งจะกลับมาจากทะเลทรายน่ะ?

Soheil:หรือว่า... การเปลี่ยนแปลงที่สุสานราชา Deshret... จะเกี่ยวข้องกับพวกเธอ?

Soheil:อะไรกัน? นักวิชาการภาคสมุฏฐานวิทยารุ่นแล้วรุ่นเล่าคิดหาวิธีเข้าไปในสุสานราชา Deshret เพื่อล่วงรู้ความลับที่ซ่อนอยู่ แต่ไม่มีใครทำสำเร็จเลย พวกเธอกลับ...

Soheil:ฉันขอยืมอ่าน... แผ่นหินที่พวกเธอนำกลับมาได้มั้ย?

Traveler:ไม่มีปัญหา

Soheil:ขอบใจนะ ป่าจะไม่มีวันลืมความใจกว้างของเธอเลย!

Soheil เบิ่งตาโต สำรวจทุกซอกมุมของแผ่นหินจนทั่ว หายใจรัวและพูดอย่างเร่งรีบ

Soheil:ด้วยเหตุผลหลายอย่าง บันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษรของอารยธรรม Al-Ahmar ยุคปลายหายไปเกือบหมดแล้ว แม้มีการขุดพบบ้างก็เป็นแค่เศษชิ้นส่วนเท่านั้น ฉันยังไม่เคยเห็นแผ่นหินที่สมบูรณ์แบบนี้มาก่อนเลย!

Soheil:ไม่ อย่าว่าแต่ฉัน แม้แต่นักปราชญ์ก็อาจไม่เคยเห็น... ปาฏิหาริย์แบบนี้มาก่อนเหมือนกัน

Paimon:ฮึ! ก่อนหน้านี้ยังหาว่าพวกเราเป็นพวกต้มตุ๋นอยู่เลย!

Soheil:หรือว่าพวกเธอได้เข้าไปในสุสานราชา Deshret เหมือนที่วิทยานิพนธ์ของ Tirzad ได้บอกไว้?

Soheil:เป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย...

Soheil:ในนามของ Soheil นักวิชาการภาควิชาสมุฏฐานวิทยาและวงศ์ตระกูลของฉัน ต้องขอโทษเธอด้วยใจจริง หวังว่าเธอจะให้อภัยฉันที่ทำผิดอย่างใหญ่หลวงเพราะความโง่เขลาของฉันด้วย

Paimon:(โห ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย... เหมือนคนเล่านิยายของ Liyue เวลาเปลี่ยนบทบาทเลยนะเนี่ย)

Soheil:ดังนั้น ได้โปรด... อนุญาตให้ฉันอ่านแผ่นหินนี้อย่างละเอียดได้มั้ย... ฉันจะจ่ายค่าตอบแทนให้ทั้งสองท่าน!

Soheil:ส่วนเรื่องจำนวนเงิน... อืม... ไว้เราไปหาที่เงียบ ๆ แล้วให้ฉันศึกษาดูอย่างละเอียดก่อนแล้วกันนะ

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3925232922
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ความรู้ใหม่จากถ้อยคำเก่า
ความรู้ใหม่จากถ้อยคำเก่า

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1073561825

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Deshret
Chapter iconchapterIcon197 × 213 · 12 KBUI_ChapterIcon_DeshretResource name

Properties

6

chapter10107

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/167
id
10107
questType
WQ
endQuestId
7311007
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Deshret
beginQuestId
7308320
chapterCategory
other