บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล III
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1053981858
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ตื่นได้แล้วนะ...! ตะวันจะส่องก้นแล้ว!
Traveler:...
Traveler:Paimon คือฉันเป็นคนนอนหงายน่ะ
Paimon:ก็ได้ ถ้างั้นตะวันจะส่องพุงแล้วนะ
Kaedehara Kazuha:Traveler เมื่อคืนหลับสนิทดีมั้ย?
Kaedehara Kazuha:ทุกคนก็คล้าย ๆ กับเธอเลย วันนี้ฉันเป็นคนที่ตื่นเช้าสุด เลยออกไปเดินรอบ ๆ เลยเก็บผลไม้มาทำเป็นอาหารเช้าให้ทุกคนด้วย
Paimon:เพราะรอเธอตื่นนอน ฉันเลยอดทนไว้ไม่ให้กินก่อนนะเนี่ย!
ระหว่างที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับผลไม้เป็นอาหารเช้า ก็เริ่มพูดคุยกัน...
Paimon:หืม? Fischl หนีไปแต่เช้าเลยเหรอ?
Xinyan:อืม ดูท่าเธอจะไม่ค่อยอยากลงมือพร้อมพวกเราน่ะ เห็นบอกว่ามีงานนักผจญภัยอีกชิ้นหนึ่งรออยู่
Paimon:โกหกไม่เนียนเลยอ่ะ! ไหนบอกว่าจะมาฟื้นฟูดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ แต่ไหงไปรับงานของกิลด์นักผจญภัยซะได้?
Traveler:เอาเถอะ... Paimon...
Kaedehara Kazuha:ดูจากท่าทางของเค้าแล้ว คงจะมีเรื่องอะไรในใจอยู่
Xinyan:เราอุตส่าห์ทำตามแผนด้วยการส่ง Mona ไปดูแลเค้า ไม่นึกเลยว่าเค้าจะบอกว่า Mona ไม่เข้าใจงานของนักผจญภัย ก็เลยไปผจญภัยด้วยไม่ได้
Paimon:Fischl คงต้องการอยู่คนเดียว ขนาดข้อแก้ตัวเรื่องดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ยังไม่ใช้เลย...
Kaedehara Kazuha:แสดงว่าเค้าต้องเจอกับปัญหาที่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แน่นอน
Mona:เฮ้อ ฉันในฐานะเพื่อน ก็อยากจะช่วยเหลือเค้านะ แต่เค้าพูดถูกอย่างหนึ่ง วันนี้เราจะไปสำรวจเกาะอื่น ๆ กัน
Traveler:เอ๋? เป็นแบบนั้นเหรอ?
Paimon:ผลโหวตของทุกคนเป็นเอกฉันท์แล้วนะ!
Traveler:ฉันไม่ได้โหวตซะหน่อย เอาเอกฉันท์มาจากไหนกัน!
Xinyan:อ้อ นั่นน่ะเหรอ Paimon เป็นคนโหวตแทนเธอน่ะ Paimon ยังบอกอีกว่า เธอกับเค้าคือพวกเดียวกัน เธออยู่ไหน Paimon ก็อยู่ที่นั่น จะกลับหน้ากลับหลัง กลับหัวกลับหางก็ยังเหมือนเดิม
Paimon:อิอิ เธอคือนักผจญภัย ก็ต้องไปอยู่แล้วไง
Traveler:(เจ้าตัวแสบ Paimon นี่นะ เอาเถอะ...)
Mona:Fischl แนะนำให้พวกเราลงมือด้วยกัน ส่วนเค้าเองมีเรื่องอื่นที่ต้องไปสืบ พวกเราไม่ต้องเป็นห่วง ไว้เสร็จธุระแล้วจะตามมาสมทบกับพวกเราเอง
Mona:ถึงปกติเค้าจะเป็นคนแบบนั้นก็เถอะ แต่ยังไงก็ตาม เค้าก็เป็นนักผจญภัยที่มีประสบการณ์มากมายคนหนึ่งเลยล่ะ ฉันว่าเราควรจะเชื่อในตัวเค้า
Kaedehara Kazuha:แม้ว่าฉันจะเพิ่งรู้จัก Fischl ได้ไม่นานก็ตาม และความคิดเห็นของฉันเป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น แต่ฉันก็คิดว่า... ความสับสนของเค้าก็มาจากตัวเค้าเองนั่นแหละ
Paimon:ก็ถือว่าแม่นเหมือนกันแฮะ...
Kaedehara Kazuha:ตอนมีปัญหาขัดแย้งกับคนอื่น ถ้าไม่แก้ไขก็เลิกล้มไปแทน แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง กลับปล่อยวางไม่ได้
Kaedehara Kazuha:...ฉันเองก็เคยผ่านช่วงเวลาอะไรแบบนี้มา ก็เลยเข้าใจเค้ามาก ๆ ฉันไม่รู้ว่าเค้ากังวลเรื่องอะไร แต่ตอนนี้เค้าต้องการอยู่คนเดียว
Xinyan:ฉันเห็นด้วยนะ แค่เสียดายว่าการผจญภัยในวันนี้... ถ้าทุกคนได้ไปด้วยกันก็คงจะดี
Paimon:Xinyan ดูจะมุ่งมั่นเกินไปแล้ว...
Xinyan:อ๊ะ จริงด้วย ยังไม่ได้บอกพวกเธอเลยว่า เช้าวันนี้ มีภาพลวงตาปรากฏขึ้นบริเวณทางตอนเหนือของหมู่เกาะ รอ Traveler กินอาหารเช้าเสร็จก่อน พวกเราค่อยไปสำรวจกัน
Paimon:ดูเหมือนเป็นหมู่เกาะธรรมดาทั่วไปเลยนะ
Kaedehara Kazuha:...มีกลิ่นไหม้ลอยมาตามสายลม
Mona:อึ่ก... กระจกส่องดาวของฉันดูสว่างขึ้นมานิดหน่อย แต่ก็ยังมองอะไรไม่ชัดอยู่ดี...
Xinyan:นี่! ดูสิว่าฉันเจออะไร!
Xinyan:เจ้าสิ่งนี้... จะเรียกว่าเป็นกลองหรือเป็นพืชอย่างหนึ่งดี?
Kaedehara Kazuha:เป็นเครื่องดนตรีที่ทำจากพืช? แสดงว่า...
Mona:Xinyan ที่นี่คงเป็นเกาะที่เกี่ยวข้องกับเธอสินะ?
Xinyan:เอิ่ม หรือว่านี่จะเป็นเครื่องดนตรีที่เตรียมไว้ให้ฉันกันนะ? ขอฉันลองตีก่อน...
Kaedehara Kazuha:รอสักครู่ เมื่อวานพอแตะที่ภูเขาจำลองในกระถางบอนไซ พวกเราก็ถูกเทเลพอร์ตไปยังพื้นที่พิเศษเลย Xinyan เธออยากจะเตรียมตัวซักหน่อยมั้ย?
Xinyan:นายพูดถูก แต่ฉันไม่กังวลเรื่องนั้นเท่าไหร่ ฉันพร้อมเสมอสำหรับดนตรี
Paimon:คะ...แค่ก ฝุ่นเต็มปากเลยอ่ะ...
Xinyan:ไม่เป็นไรใช่มั้ย Paimon?
Kaedehara Kazuha:เป็นไปตามคิดเลย สถานที่เปลี่ยนไปแล้ว
Mona:ทำไมที่นี่ถึงดูรกร้างขนาดนี้... Xinyan นี่เป็นมิติมายาที่เกี่ยวกับเธอไม่ผิดแน่นะ?
Xinyan:ถ้าฉันเดาไม่ผิดน่ะนะ ว่าแต่... แปลกจัง ทำไมมันถึงรกร้างขนาดนี้ล่ะ?
Paimon:พวกเธอดูสิ ที่นั่นสว่างมากเลย เหมือนกำลังเชื้อเชิญให้เราเดินเข้าไป
Kaedehara Kazuha:อืม ไปดูกันเถอะ
Paimon:เอ๋ ไม่ถูกสิ นี่มันไม่ถูกต้อง! ถ้ามันชัดขนาดนี้ จะต้องเป็นกับดักแหง ๆ!
Mona:ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่พวกเราก็ไม่มีทางอื่นให้ไปแล้วนี่นา
Traveler:ก็จริง...
Kaedehara Kazuha:ถ้าหากเป็นมิติมายาของ Xinyan จริง ๆ ก็ไม่น่าจะใช่กับดักหรอก
Xinyan:พูดได้ถูกใจจริง ๆ! เข้าใจรสนิยมของฉันซะจริง
Paimon:ถือว่ามีเหตุผล ถ้างั้นพวกเราไปดูกันเถอะ แต่ก็ระวังตัวกันด้วยนะ
Mona:ประตูถูกล็อกแล้ว
Mona:พูดบ้าอะไรของเธอน่ะ
Paimon:Xinyan เธอล็อกประตูทำไมอ่ะ?
Xinyan:ฮะฮ่าฮ่า ถึงเธอถามฉัน ฉันก็...
Xinyan:เอ่อ แต่ว่าฉันเป็นคนที่ชอบวางกุญแจไว้ใต้กระถางดอกไม้หน้าประตูบ้าน เพราะงั้น... แถวนี้ก็น่าจะมีกุญแจ
Paimon:อ้อ! งั้นแถวนี้มีกระถางดอกไม้มั้ย?
Traveler:ไม่มีกระถางดอกไม้ แต่มี... นั่นอ่ะ
Xinyan:ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
Paimon:ว้าว! ดอกไม้ดอกเบ้อเริ่มเลย!
Mona:ที่นี่ร้อนมากเลย... เกี่ยวอะไรกับดอกไม้นั่นรึเปล่านะ?
Blazing Heart:นึกไม่ถึงเลยว่า จะมีแขกมาเยือนที่นี่
Paimon:หวาาาา มันพูดได้!
Paimon:ฉันรู้แล้วน่า! ตะ...แต่ว่านี่มันไม่เหมือนกันนี่...
Xinyan:สวัสดี คือพวกเราแตะโดนพืชที่หน้าตาเหมือนกลองบนชายหาดด้านนอก แล้วก็ถูกเทเลพอร์ตมาที่นี่ ไม่ทราบว่าคุณคือเจ้าของที่นี่หรือเปล่า?
Blazing Heart:ที่นี่คือโถงแห่งดนตรี ฉันเป็นเพียงแค่ผู้เฝ้าประตูเท่านั้น สหายเอ๋ย พวกเธอเองก็มาเพื่อค้นหาสุดยอดดนตรีอย่างงั้นเหรอ?
Xinyan:ใช่แล้ว
Blazing Heart:ถ้าเช่นนั้น เธอเล่นดนตรีเพื่อจุดประสงค์อะไรกัน...
Xinyan:ร้องเพลงเพื่อต่อต้าน!
Blazing Heart:เธอเข้าใจได้ดีนี่! ดีมากเลยที่ได้เจอคนรู้ใจ ฉันนี่โชคดีจริง ๆ
Paimon:กับดอกไม้ประหลาดก็ยังสนิทสนมได้อีกแฮะ...
Mona:คนที่เข้ากับคนอื่นง่าย ไปที่ไหนก็จะมีแต่เพื่อนมากมายนะ
Blazing Heart:พวกเธอมาถึงที่นี่ คงต้องอยากเข้าไปถึงวิหารที่อยู่ลึกเข้าไปสินะ แต่ขอโทษด้วย การจะเข้าไปสู่วิหารได้นั้นต้องใช้เสียงเพลงจากฉัน ซึ่งตอนนี้ฉันกำลังเสียงแหบอยู่...
Xinyan:เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย? อยากจะ เอ่อ ดื่มยาขับพิษเย็นหน่อยมั้ย?
Blazing Heart:ไม่ล่ะ ฉันแค่ไม่ได้ดื่ม "Glacial Spring Water" มานานแล้วเท่านั้น แค่ได้ดื่มน้ำนั่น ฉันก็จะกลับมาร้องเพลงได้อีกครั้ง และเปิดเส้นทางให้พวกเธอได้
Xinyan:"Glacial Spring Water"? เป็นชื่อของน้ำแร่งั้นเหรอ?
Blazing Heart:ใช่แล้ว ขอเพียงได้ดื่มน้ำนั่น ไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่ที่อ่อนล้า, นกน้อยที่ง่วงงุน หรือเด็กน้อยที่ไร้เดียงสา... ต่างก็จะสามารถร้องเพลงออกมาได้อย่างไพเราะ
Xinyan:...
Xinyan:เอาล่ะ ฉันจะช่วยเธอตามหาเอง เธอบอกที่อยู่ของน้ำพุนั่นมาให้ฉันสิ
Blazing Heart:ขอบคุณนะ! น้ำใสสะอาดจะช่วยให้พืชเจริญเติบโต พวกมันจะแตกยอด และเอาชนะความยากลำบากในการปีนป่ายภูเขาสูงได้... น้ำพุก็อยู่บนภูเขาพวกนั้นที่ปกคลุมไปด้วยพืชพันธุ์
Paimon:ที่แท้ก็ต้องขึ้นเขาหรอกเหรอเนี่ย! ฉันก็นึกว่าแค่ไปตักน้ำทะเลมาก็ใช้ได้แล้ว
Mona:น้ำพุบนเขากับน้ำทะเลมันคนละเรื่องกันเลยนะ
Blazing Heart:แต่ว่าถ้าอยากเห็นน้ำพุบนเขานั่น คงต้องพึ่งพลังของฉัน สหายคนนี้ ยื่นมือเธอมาให้ฉันสิ ถ้าทำแบบนี้เธอจะได้เห็นในสิ่งที่ฉันเห็น
Xinyan:ถ้าจับมือฉันแล้ว ก็ต้องถือว่าเป็นเพื่อนกับฉันแล้วนะ
Paimon:ว้าว ออกมาได้แล้วอ่ะ!
Xinyan:อืม~ ยังไงข้างนอกก็สว่างอยู่เลย แต่ฉันก็ไม่ได้รังเกียจถ้ำที่ร้อนตับแตกนั่นหรอก
Kaedehara Kazuha:"Glacial Spring Water" อยู่บนภูเขาใกล้ ๆ นี่แหละ พวกเราไปหากันเถอะ
Mona:เดี๋ยวก่อน ใต้ดินนี่ทำไมมีแสงล่ะ? นี่คือ... กระแสน้ำ?
Xinyan:ตามสิ่งที่ดอกไม้บอก... กระแสน้ำกับพืชมีความสัมพันธ์กัน พืชยังเกี่ยวข้องกับน้ำพุที่อยู่บนเขาด้วย ถ้าตามกระแสน้ำนี่ไป ต้องไม่ผิดแน่
Kaedehara Kazuha:ทุกท่าน... ที่นี่มีกระดาษอยู่แผ่นหนึ่ง
Kaedehara Kazuha:ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง เกาะแห่งนี้น่าสนใจจริง ๆ
Paimon:น้ำเสียงแบบนี้ แล้วก็ลายเซ็นแบบนี้ เป็นของ Albedo นี่นา! เพื่อนของพวกเราที่ Mondstadt
Paimon:Albedo คือนักเล่นแร่แปรธาตุที่เก่งมาก ๆ เขาเองก็เคยมาที่เกาะกลางทะเลแห่งนี้ด้วย กระดาษแผ่นนี้น่าจะเป็นบันทึกที่เขาทิ้งไว้
Kaedehara Kazuha:โอ๊ะ? เขานี่เอง
Xinyan:ความหมายของเขาคือ ทั้งเกาะนี้ถูกทำเป็นเครื่องดนตรีหมดแล้ว? โอ้โห เก่งสุด ๆ ไปเลย
Paimon:แถมยังเกี่ยวข้องกับกระแสน้ำใต้ดิน อืม อาจจะต้องเปิดทางให้กระแสน้ำผ่านถึงจะบรรเลงเกาะนี้ได้...
Xinyan:ก่อนที่จะบรรเลงเครื่องดนตรีต้องทำความสะอาดก่อน สมเหตุสมผลมาก
Paimon:นี่น่าจะเป็น "Glacial Spring Water" ที่พวกเราตามหาอยู่นะ
Mona:ถ้าดื่มน้ำนี่เข้าไปแล้ว จะสามารถร้องเพลงที่ไพเราะจับใจคนออกมาได้งั้นเหรอ?
Kaedehara Kazuha:ถ้าสนใจ ก็สามารถลองดูได้
Mona:ไม่ล่ะ ไม่เอา ฉันร้องเพลงไม่เป็น... ถ้าเกิดว่าไม่ได้ผลขึ้นมาก็ขายหน้าแย่เลย
Xinyan:ฮ่าฮ่าฮ่า เสียง Mona เพราะซะขนาดนี้ เหมาะที่จะร้องเพลงนะ ถ้าเธอยังไม่ล้มเลิก เดี๋ยวกลับถึงแคมป์แล้ว ฉันจะสอนวิธีฝึกการเปล่งเสียงประกอบการหายใจให้เธอเอง
Mona:เอ๋? ดะ...ได้เหรอ? แต่เธอต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่หัวเราะฉัน
Xinyan:ไม่หัวเราะหรอกน่า ใคร ๆ ต่างก็เริ่มต้นเรียนรู้จากศูนย์ทั้งนั้นแหละ
Mona:อืม... ถ้างั้นฉันจะลองดูสักตั้ง
Xinyan:ได้เลย ก่อนจะถึงตอนนั้น เราเอาน้ำพุบนภูเขานี่ไปส่งให้ดอกไม้ก่อนเถอะ
Kaedehara Kazuha:แค่แตะที่กลองบนชายหาดนั่นก็เข้าไปในมิติมายาได้แล้ว ลองดูอีกครั้งสิ
Localized evidence
บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล III
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1053981858No text in the selected or fallback locales.
ขับขานบทเพลงที่แผดเผา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/490453113Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/15310090
10088
EQ
4007017
UI_ChapterIcon_SummerTimeV2
4006803
event