Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

Zanaatkarın Notu (II)

world_document120895

Localized evidence

Text fields

6 fields
... Sayani öldü. Belki bugün ölmüştür, belki de dün. Bu loş ışıkta ölüyü diriden ayırmak çok zor... Herkes dört bir yanda yatıyor, ahırında yatan alpakalar gibi serilmişler her yere... Havada da leş bir koku var...

... Kimsenin gömecek gücü kalmadığı için onu bir çukura fırlattık...

... Herkes küfrediyor... Peki tam olarak kime yöneltmeliler öfkelerini? Bilmiyorlar...

... Tıpkı söyledikleri gibi, artık herkes kendi için, ittifaktaki kardeşleri için çalışıyor. Bir zamanlar bizi esir eden şeytani ejderhalar için değil... Fakat onlar da kendilerini lanetleyemez elbet...

... Yapmamız lazım... Bu çukuru önümüzdeki beş gün içinde kazamazsak erzakımızı kaybedeceğiz... Sonra da tıpkı pompalardan sorumlu olanlar gibi biz de öleceğiz...

... Suyun altında ne var acaba? Kim bilir... Her ne varsa bizi kurtaramaz zaten.
... Sayani öldü. Belki bugün ölmüştür, belki de dün. Bu loş ışıkta ölüyü diriden ayırmak çok zor... Herkes dört bir yanda yatıyor, ahırında yatan alpakalar gibi serilmişler her yere... Havada da leş bir koku var...

... Kimsenin gömecek gücü kalmadığı için onu bir çukura fırlattık...

... Herkes küfrediyor... Peki tam olarak kime yöneltmeliler öfkelerini? Bilmiyorlar...

... Tıpkı söyledikleri gibi, artık herkes kendi için, ittifaktaki kardeşleri için çalışıyor. Bir zamanlar bizi esir eden şeytani ejderhalar için değil... Fakat onlar da kendilerini lanetleyemez elbet...

... Yapmamız lazım... Bu çukuru önümüzdeki beş gün içinde kazamazsak erzakımızı kaybedeceğiz... Sonra da tıpkı pompalardan sorumlu olanlar gibi biz de öleceğiz...

... Suyun altında ne var acaba? Kim bilir... Her ne varsa bizi kurtaramaz zaten.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Book836_TR.txt
JSON Pointer
/
... Çukurun ve drenaj kuyularının kazımı tamamlandı... Buraya yirmi üç kişi gelmiştik. Şimdi on beş kişi kaldık...

... Pompalar çalışmaya başlarsa tüm bu çabaya değecek her şey... İttifak için her şeyini feda edenlerin kahramanlığı unutulmayacak asla... Her birimiz bir Ahpub, bir Ixquieh, hatta... Bir Yupanqui olacağız. En azından... Bize öyle söylediler.
... Çukurun ve drenaj kuyularının kazımı tamamlandı... Buraya yirmi üç kişi gelmiştik. Şimdi on beş kişi kaldık...

... Pompalar çalışmaya başlarsa tüm bu çabaya değecek her şey... İttifak için her şeyini feda edenlerin kahramanlığı unutulmayacak asla... Her birimiz bir Ahpub, bir Ixquieh, hatta... Bir Yupanqui olacağız. En azından... Bize öyle söylediler.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Book837_TR.txt
JSON Pointer
/
Taht hırsızı Och-Kan'ın soyuna (...) laneti çöksün. Halkı kirlenmiş çorak topraklara gömülsün, tahılları açıkta bırakılmış cesetler gibi çürüsün, akan suyun bile temizleyemeyeceği leş bir koku yaysın. Adı ateşlerde yansın, önce beş defa, sonra beş defa daha. Bu lanet (...) zanaatkarı Manqu tarafından yazıldı. Dört yüz yıllık on dokuz döngü geçse bile silinemesin.

Bizi (...) gönderdi, sonra (...) mühürledi ve Gizli Kaynak Canavar Makinalarının sırlarını bilen tüm işçileri burada diri diri yakmak istedi, sırf (...) giden yol saklı kalsın diye.

(...), şükürler olsun sana, o melun alevlerde ölmedim. Ben...

(Devam eden uzun paragraf kasıtlı olarak silinmiş, okunamıyor.)
Taht hırsızı Och-Kan'ın soyuna (...) laneti çöksün. Halkı kirlenmiş çorak topraklara gömülsün, tahılları açıkta bırakılmış cesetler gibi çürüsün, akan suyun bile temizleyemeyeceği leş bir koku yaysın. Adı ateşlerde yansın, önce beş defa, sonra beş defa daha. Bu lanet (...) zanaatkarı Manqu tarafından yazıldı. Dört yüz yıllık on dokuz döngü geçse bile silinemesin.

Bizi (...) gönderdi, sonra (...) mühürledi ve Gizli Kaynak Canavar Makinalarının sırlarını bilen tüm işçileri burada diri diri yakmak istedi, sırf (...) giden yol saklı kalsın diye.

(...), şükürler olsun sana, o melun alevlerde ölmedim. Ben...

(Devam eden uzun paragraf kasıtlı olarak silinmiş, okunamıyor.)

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Book838_TR.txt
JSON Pointer
/
Buraya geldiğimden beri beşinci defa uyandım.

(...) sürdükten sonra neredeyse tüm yanıklarım iyileşti, enfeksiyon riski de geçti sayılır. Muhtemelen iki defa daha uyursam tekrar normal yürüyebileceğim.

Gördüğüm her şeyi kaydetmeli miyim bilmiyorum, zira yaşadıklarımı ne kelimeler ne mantık açıklayabiliyor. Fakat bu anıları silmenin bir yolu olmadığı sürece içimdeki yazma hissine karşı koyamıyorum. Bunları yazarken kimse okumasın diye (...) dua ediyorum.

O acayip dev heykelin altında malum olay yaşandığında Och-Kan'ın ateşinde genç bir kadınla tanıştım.

Bana doğru yavaşça ve sakince yürüdü, alevler onun için hafif bir bahar esintisiydi sanki. Yüzü... Hiç öyle bir yüz görmemiştim. Cildinin yanında en berrak kristaller, gözlerinin yanında en saf turkuazlar sönük kalır. Fakat bu kusursuz güzellikteki surat, açıklayamadığım sebeplerden ötürü bana... Mide bulandırıcı geliyordu.

Kim olduğunu, hatta ne olduğunu bile bilmiyordum. Ağzımı açıp beni kurtarsın diye yalvarmak istedim ona, fakat dudaklarım... Tanınamayacak derecede yanmıştı, tek kelime dökülemedi ağzımdan.

Kadın gülümsedi, zalim ve kötü niyetli bir gülümsemeydi bu. Yüzümü ellerinin arasına aldı ve turkuaz gözlerinden benim gözlerime altın gözyaşları düştü.

İşte o an gördüm.

Ulu dağlardan çok daha büyük, obsidiyenden çok daha parlak, gökyüzünde yanardağ bulutu gibi süzülen devasa bir varlık. Etrafında sayısız devasa metal kuş uçuşuyor, karanlık kanını emip duruyordu. Akan alevlerden çıkan gölgeler uzak ufuklardan aya doğru yükseliyordu. Buradan sarsıntılar ve iç çekişler akıl almaz uzaklıklara altın ve beyaz bakırdan örülmüş tek bir iplikle gönderiliyordu. Kadın küçümseyerek güldü yanı başımda. Sanki insanlığın bugüne dek elde ettiği tüm başarılar bir çocuğun oyunundan ibaretti. Karıncalar kadar önemsizdik sanki. Yalnızca gökyüzünün altında sürünüp önemsiz mezarlarımızı titreyerek arayan canlılardan ibarettik. Savaştıkları rakip ise dünyanın kendisi kadar heybetli, köklü bir düşmandı. O turkuaz gözlerde, neredeyse ürkütücü bir güzelliğe sahip o gözbebeklerinde sonsuz, akılalmaz bir karanlık ve boşluk gördüm yalnızca. Hiçbir dilde hiçbir kelimenin betimleyemeyeceği, bu fani hayatımda asla görmediğim bir boşluk. O yolda sürünürken çığlık atmaya başladım ama kadının kahkahasının yanında benim dehşet verici çığlıklarım duyulmuyordu bile, iz bırakmadan sönüp gittiler.

Yeniden uyandığımda burada tek başıma uzanıyordum. Arkama bakmaya cüret edemedim. Gördüğüm o kirli ve yasak şeyler, kimsenin bilmemesi gereken şeyler beni yakalar da parçalara ayırır diye korktum. Diğer herkes Och-Kan'ın ateşinde yanıp ölmüş olmalı.

Belki gözyaşı sandıklarım kadının gözyaşları değil de arkasındaki korkunç taş heykelden düşen su damlacıklarıydı. Belki ateşte hiçbir şey yoktu, kadın da benim hezeyanımdan kaynaklanan bir yanılsamaydı, ölümün kıyısındayken hayal gücümün bana oynadığı bir oyundu belki de. Fakat hiçbirinin önemi yok artık, zira hâlâ hayattayım. Tek önemli olan da bu.

Och-Kan o ağza alınmayacak şehrin gizli geçitlerini kendi dışında bilen olmadığını düşünüyor, hükümranlığının bin yıl süreceğini sanıyor. Yanlışı var, zira en fazla bin hafta sürecek.
Buraya geldiğimden beri beşinci defa uyandım.

(...) sürdükten sonra neredeyse tüm yanıklarım iyileşti, enfeksiyon riski de geçti sayılır. Muhtemelen iki defa daha uyursam tekrar normal yürüyebileceğim.

Gördüğüm her şeyi kaydetmeli miyim bilmiyorum, zira yaşadıklarımı ne kelimeler ne mantık açıklayabiliyor. Fakat bu anıları silmenin bir yolu olmadığı sürece içimdeki yazma hissine karşı koyamıyorum. Bunları yazarken kimse okumasın diye (...) dua ediyorum.

O acayip dev heykelin altında malum olay yaşandığında Och-Kan'ın ateşinde genç bir kadınla tanıştım.

Bana doğru yavaşça ve sakince yürüdü, alevler onun için hafif bir bahar esintisiydi sanki. Yüzü... Hiç öyle bir yüz görmemiştim. Cildinin yanında en berrak kristaller, gözlerinin yanında en saf turkuazlar sönük kalır. Fakat bu kusursuz güzellikteki surat, açıklayamadığım sebeplerden ötürü bana... Mide bulandırıcı geliyordu.

Kim olduğunu, hatta ne olduğunu bile bilmiyordum. Ağzımı açıp beni kurtarsın diye yalvarmak istedim ona, fakat dudaklarım... Tanınamayacak derecede yanmıştı, tek kelime dökülemedi ağzımdan.

Kadın gülümsedi, zalim ve kötü niyetli bir gülümsemeydi bu. Yüzümü ellerinin arasına aldı ve turkuaz gözlerinden benim gözlerime altın gözyaşları düştü.

İşte o an gördüm.

Ulu dağlardan çok daha büyük, obsidiyenden çok daha parlak, gökyüzünde yanardağ bulutu gibi süzülen devasa bir varlık. Etrafında sayısız devasa metal kuş uçuşuyor, karanlık kanını emip duruyordu. Akan alevlerden çıkan gölgeler uzak ufuklardan aya doğru yükseliyordu. Buradan sarsıntılar ve iç çekişler akıl almaz uzaklıklara altın ve beyaz bakırdan örülmüş tek bir iplikle gönderiliyordu. Kadın küçümseyerek güldü yanı başımda. Sanki insanlığın bugüne dek elde ettiği tüm başarılar bir çocuğun oyunundan ibaretti. Karıncalar kadar önemsizdik sanki. Yalnızca gökyüzünün altında sürünüp önemsiz mezarlarımızı titreyerek arayan canlılardan ibarettik. Savaştıkları rakip ise dünyanın kendisi kadar heybetli, köklü bir düşmandı. O turkuaz gözlerde, neredeyse ürkütücü bir güzelliğe sahip o gözbebeklerinde sonsuz, akılalmaz bir karanlık ve boşluk gördüm yalnızca. Hiçbir dilde hiçbir kelimenin betimleyemeyeceği, bu fani hayatımda asla görmediğim bir boşluk. O yolda sürünürken çığlık atmaya başladım ama kadının kahkahasının yanında benim dehşet verici çığlıklarım duyulmuyordu bile, iz bırakmadan sönüp gittiler.

Yeniden uyandığımda burada tek başıma uzanıyordum. Arkama bakmaya cüret edemedim. Gördüğüm o kirli ve yasak şeyler, kimsenin bilmemesi gereken şeyler beni yakalar da parçalara ayırır diye korktum. Diğer herkes Och-Kan'ın ateşinde yanıp ölmüş olmalı.

Belki gözyaşı sandıklarım kadının gözyaşları değil de arkasındaki korkunç taş heykelden düşen su damlacıklarıydı. Belki ateşte hiçbir şey yoktu, kadın da benim hezeyanımdan kaynaklanan bir yanılsamaydı, ölümün kıyısındayken hayal gücümün bana oynadığı bir oyundu belki de. Fakat hiçbirinin önemi yok artık, zira hâlâ hayattayım. Tek önemli olan da bu.

Och-Kan o ağza alınmayacak şehrin gizli geçitlerini kendi dışında bilen olmadığını düşünüyor, hükümranlığının bin yıl süreceğini sanıyor. Yanlışı var, zira en fazla bin hafta sürecek.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Book839_TR.txt
JSON Pointer
/
... Yanıklarım tamamen iyileşti. Artık yola koyulma vaktim geldi...

... Nereye peki? Bilmiyorum. Bugün Çiçek Tüyü Klanı bile güvenlik garantisi veremiyor. İlk Sözcülerinin halefi, Och-Kan'a sadık...

... Belki de Yupanqui'den beni korumasını isteyebilirim... Eski komutan her zamanki gibi tek başına yaşıyor. Muhbirleri geçtim, tek bir hizmetçisi bile yok etrafında...

... Eski ejderha ustalarının inşa ettiği yer altı yol ağıyla ilgilendiği sürece eminim sırlarımı Och-Kan'dan saklayacaktır...

... Her halükarda bu lanetli harabelerle birlikte zanaatkar Manqu'nun adı da unutulsun...
... Yanıklarım tamamen iyileşti. Artık yola koyulma vaktim geldi...

... Nereye peki? Bilmiyorum. Bugün Çiçek Tüyü Klanı bile güvenlik garantisi veremiyor. İlk Sözcülerinin halefi, Och-Kan'a sadık...

... Belki de Yupanqui'den beni korumasını isteyebilirim... Eski komutan her zamanki gibi tek başına yaşıyor. Muhbirleri geçtim, tek bir hizmetçisi bile yok etrafında...

... Eski ejderha ustalarının inşa ettiği yer altı yol ağıyla ilgilendiği sürece eminim sırlarımı Och-Kan'dan saklayacaktır...

... Her halükarda bu lanetli harabelerle birlikte zanaatkar Manqu'nun adı da unutulsun...

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Book840_TR.txt
JSON Pointer
/
Zanaatkarın Notu (II)
Zanaatkarın Notu (II)

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1733818455

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/813
id
120895
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  200836,
  200837,
  200838,
  200839,
  200840
]
documentType
Paged