Sudan Şiirler: Bölüm III
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/2796066928
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Hım, sanki bugün birkaç kişi eksiğiz...
Chongyun:Günaydın arkadaşlar. Xingqiu biraz zaman ayırıp şiir yazmaya odaklanmak istediğini söyledi, bize daha sonra katılacak yani.
Mika:Noelle'in de bugün başka işleri varmış, o yüzden "Beni beklemeyin." dedi.
Paimon:Aa, tamam. Pekala, neyse o zaman... Peki ya Callirhoe? Geleceğini söylemişti...
Diona:Ben epey erkenden geldim ama henüz onu görmedim.
Chongyun:Şu mavi saçlı kızdan mı bahsediyorsunuz? Sabah idman yaparken onu Dihua Bataklığı'nın oradaki köprüde gördüm.
Chongyun:Biraz üzgün gibiydi, ben de rahatsız etmek istemedim...
Paimon:Üzgün mü? Eyvah... Ne yapsak? Akşam bir şey söyledik de ona mı üzüldü? Paimon endişelendi şimdi...
Traveler:Gidip onu bulalım.
Mika:Bence de! Başı dertteyse ona yardımcı olmak isterim.
Diona:Hı? Hepiniz gidiyor musunuz? O zaman ben de geleyim!
Chongyun:Önce köprüye bakalım mı? Hepimiz erken geldik zaten, vaktimiz var.
Paimon:İyi fikir. Hemen gidip döneriz!
Mika:Hım, burası mı yani? Dün de onunla burada karşılaşmıştık!
Mika:O zaman da aklında türlü düşünceler dönüyor gibiydi.
Paimon:Ayrıca burası yaprakları bıraktığımız yerden çok da uzak değil...
Mika:Yapraklar mı?
Paimon:Ay, evet! Beyit eşleştirme oyununa kendimizi çok kaptırmıştık, anlatmayı unutmuşuz...
Herkese dünkü ilham yürüyüşünüzü anlatıyorsunuz...
Mika:Hım, ilginç.
Mika:Acaba... Yapraktaki şiiri yazan kişi Bayan Callirhoe olabilir mi?
Paimon:Hım? Niye öyle düşündün?
Mika:Ah, pardon, şey... Hiç. Öyle net bir şey olduğundan değil yani, sadece tahmin.
Mika:Ama... Yapraktaki şiirin verdiği hisle dün onu gördüğümdeki his aynıydı. Çok hüzünlüydü...
Chongyun:Sen öyle deyince aklıma geldi, burası o şiiri bulduğumuz yerin yukarısı...
Diona:... Hı?
Diona:Hey! Bakın! Şurada bir yaprak daha var!
Paimon:... Vay canına, cidden! Bunda da bir şeyler yazıyor!
Paimon:Şu yaprağı yakalayalım!
Paimon:Of! Niye bu kadar hızlı gidiyor ki?
Diona:Hemen uçup alıp gelsen olmaz mı?
Paimon:Şey... Ama Paimon yüzemez ki. Ya Paimon yanlışlıkla suya falan düşerse?
Chongyun:Durdu!
Paimon:... Şimdi!
Paimon:Oh... Sonunda yakaladık...
Mika:Kelimeler hâlâ okunuyor mu? Yoksa silinip gitmişler mi?
Paimon:Mürekkep hâlâ yerinde gibi! Paimon bir ne yazdığına baksın...
Paimon:Hı? Bu dün cevap olarak yazdığımız şiirle alakalı! Demek bizim bıraktığımız yapraklardan biri ona ulaşmış!
Paimon:"Pınar"... "Genç çocuk"...
Paimon:Hımm, bunu gerçekten Callirhoe yazmış galiba.
Diona:O hikayeyi çok önemsiyor gibi duruyor.
Paimon:Aslında Paimon onu ilk gördüğünde şeyi merak etmişti...
Paimon:Sence... O bir... Şey olabilir mi...
Traveler:Önce onu bulmaya odaklanalım.
Mika:Akıntının ve rüzgarın gücünü hesaba katarsak... Beni takip edin lütfen.
Paimon:Of! Callirhoe, sen iyi misin?
Paimon:B-Bu da ne?
Diona:Bu kocaman bir su damlacığı!
Chongyun:... Geçen gün gördüğüm şey bu!
???:... Hı? Neden hepiniz bana öyle bakıyorsunuz?
???:... Eyvah! Bedenimden ötürü, değil mi?
Mika:Bu kesinlikle Callirhoe'nin sesi...
???:Of! Nasıl oldu bu? Bir saniye bekleyin lütfen...
Su damlacığı herkesin önünde tekrar Callirhoe'nin insan bedenine dönüşür...
Callirhoe:Eyvah... Çok fazla mı güç harcadım?
Chongyun:Sen bunu nasıl... Neler oluyor burada? Bayan Callirhoe, sen bir çeşit Adeptus falan mısın?
Callirhoe:Hayır... Bunca zaman hepinizi kandırdığım için özür dilerim. Ben aslında... Fontaine'den buraya uzun zaman önce gelen bir Okeanidim...
Chongyun:Okeanid de ne?
Mika:Aa! Büyük Kumandan daha önce bahsetmişti. Okeanidler eski Su Hükümdarı'nın hizmetkarlarıymış. Su Hükümdarı ölünce hepsi Fontaine'i terk edip başka yerlere kaçmışlar...
Callirhoe:Doğru... Ancak doğruyu söylemek gerekirse buraya nasıl geldiğimi tam olarak hatırlayamıyorum...
Callirhoe:Atalarımın yaşadığı yer hakkında belli belirsiz bir şeyler hatırlıyorum ancak buraya gelene kadar yaşadıklarımla ilgili hiçbir şey yok aklımda...
Callirhoe:Tek hatırladığım Mondstadt'a geldiğimde gücümün çoğunu kaybetmiştim ve fiziksel şeklimi bile koruyamıyordum...
Callirhoe:En sonunda Pınarköy diye bir yere yerleştim ve yavaş yavaş gücümü toparlamaya başladım...
Callirhoe:Pınarköy hem sakin hem güzel bir yerdir. Orada akan su, tıpkı orada yaşayanların kalpleri gibi saf ve temizdir.
Diona:Yani Pınarköy'ün pınar perisi sen misin?
Callirhoe:Evet Diona, ayrıca seni de hatırlıyorum! Küçükken geceleri sık sık pınara gelip benimle konuşurdun.
Diona:Gerçekten mi? Beni kandırmıyorsun, değil mi?
Mika:(Ben... Ben bunun hep yerel bir efsaneden ibaret olduğunu düşünüyordum...)
Callirhoe:En sevdiğin küçük yastığın, hani şu balıklı olan... Adı "Baloncuk"tu, değil mi?
Diona:... Evet!
Diona:(Tüm bu çocukluk anıları... Yani hiçbiri hayal değilmiş!)
Paimon:Yani... Tüm bunlar gerçekse o yaprakta yazan şeyler...
Callirhoe:Anladım... Demek yaprakları bulan sizdiniz...
Callirhoe:Bu arada haklısınız... "Berrak Pınarların Kalbi"ndeki pınar perisi benim.
Paimon:Demek bize o yüzden bu konuda o kadar çok soru sordun!
Paimon:Peki, hikayedeki çocuk...
Callirhoe:... Finch.
Callirhoe:İnsanların hayallerini dinlemeyi hep sevdim... Bugün de hâlâ severim.
Callirhoe:Güzel, hüzünlü ya da o zamanlar anlayamadığım duygularla dolu olmaları da önemli değildi...
Callirhoe:Bir gece pınara bir çocuk geldi. Gözlerinden süzülen yaşlar ay ışığından daha kırılgan, sabah çiyinden daha saftı.
Callirhoe:İnsanları severim ve onları hep daha iyi anlamak isterim. O zaman da çocuğun gözyaşlarındaki bilmediğim o duyguları anlamak istiyordum...
Traveler:Yani bu şekilde arkadaş oldunuz.
Callirhoe:Evet. Sık sık yıldızların altında buluşup birbirimize hikayeler anlatırdık.
Callirhoe:Bazen tüm gece uyumaz ve dalların arasından ilk kuş sesini ya da yazın ilk ağustos böceğini kim duyacak diye beklerdik...
Paimon:Ayy, çok tatlı.
Callirhoe:Ama... Bir gün, tıpkı kitapta da anlatıldığı gibi, Finch'in gözlerinde karşılık veremediğim bir duygu gördüm...
Callirhoe:Hiçbir şey anlamadım, kafam çok karıştı... Ancak şunu biliyordum ki biz Göl Halkının kaderi insanlarınkinden çok farklıydı. Ne olmuş olursa olsun Finch'in hayatında sonradan pişman olacağı bir şeye sebep olmak istemedim...
Callirhoe:O yüzden ben de kaçtım ve bir daha hiç karşısına çıkmadım...
Diona:Ah Callirhoe...
Callirhoe:Gücüm yavaş yavaş geri dönüyor. Ancak onlarca yıl sonra bile... Fiziksel formumu yalnızca kısa bir süre koruyabiliyorum...
Callirhoe:Bir zamanlar Finch'in yoluna devam etmesini ve "gece gökyüzündeki tüm yıldızlar söndüğünde" benimle buluşmasını umuyordum.
Callirhoe:Ancak bu kadar çok insanın hikayesini duyup hayallerini dinledikten sonra, yavaş yavaş Finch'in kalbindekileri anlamaya başladım...
Callirhoe:Onun duygularına karşılık verme dürtüsü artık beni rahat bırakmıyor ve bunu daha fazla engelleyemiyorum.
Callirhoe:Ancak korkuyorum da. Bunca zaman sonra onu görmeye gittiğimde yalnızca hayal kırıklığı yaşatmaktan... Ayrılık zamanı geldiğinde de daha çok acı vermekten korkuyorum...
Paimon:...
Chongyun:(Bu gerçekten zor bir seçim...)
Mika:...
Mika:Lütfen gidip onunla konuş!
Callirhoe:Hı?
Mika:Finch Dede'yi tanıyorum, kendisi gerçekten kibar bir insandır! Ben harita çizimini öğrenmekle boğuşurken hep yanımda olup beni yüreklendirmişti... Asla pes etmememi, sürekli denemeye devam etmemi ve macerayı hiç bırakmamamı söyleyen oydu!
Mika:Bana sık sık kendi geçmişiyle ilgili hikayeler anlatır ama bunları anlatırken yüzünde hiç pişmanlık ya da hüzün görmedim!
Mika:Ayrıca her ne kadar Finch Dede maceralara bayılsa da sanki bir şey bekliyormuş gibi her gün pınarın oraya gider.
Mika:Bence sana olan hislerinde çok ciddi Callirhoe! Seni bir gün görme umudunu hiç yitirmedi!
Mika:Yani eğer sen de onu görmek istiyorsan... Hâlâ neyi bekliyorsun?
Callirhoe:...
Mika:... Hı? Ah! B-Ben... Kusura bakmayın, sanırım bir an çok heyecanlandım... Ve şey, bir şekilde söylemeliymişim gibi geldi...
Callirhoe:...
Callirhoe:Anlıyorum... Tamam o zaman. Ben kararımı verdim.
Callirhoe:Geri dönüp Finch'i göreceğim.
Mika:... Gerçekten mi? Harika! Çok iyi!
Callirhoe:Ama... Yardımınıza ihtiyacım var...
Paimon:Tabii ki! Sen ne gerektiğini söyle, biz elimizden geleni yaparız.
Callirhoe:Benimle Pınarköy'e gelip Finch'i yanıma getirebilir misiniz?
Callirhoe:Fiziksel formumu uzun süre koruyamıyorum... Bir de başkalarının beni az önceki halimle görmesinden korkuyorum...
Diona:O iş bende! Ben Finch Dede'yi iyi tanırım.
Callirhoe:Bir de... Lütfen Finch'le benim sırrımızı saklayın... Pınarköy'ün sakin sularına bu olayla rahatsızlık vermek istemem...
Traveler:Sen merak etme.
Chongyun:Sırrın benimle güvende.
Mika:Kimseye söylemeyeceğim. Söz.
Callirhoe:Güzel... Size ne kadar teşekkür etsem az...
Callirhoe:Ah...
Paimon:Ne oldu? Su damlacığına mı dönüşeceksin?
Callirhoe:Hayır... Kusuruma bakmayın lütfen, düşünüp durmadan edemiyorum... Onunla tekrar konuşmayı çok istiyorum fakat fırsat bulunca düşüncelerimi net ifade edemeyecekmişim gibi geliyor hâlâ...
Callirhoe:Bir şiir...
Callirhoe:...
Callirhoe:Tamam, iyi fikir. Ona bir şiir yazacağım.
Callirhoe:Adı da... Berrak Pınarların Kalbi olacak.
Callirhoe:*nefesi kesilir*
Mika:... İyi misin?
Callirhoe:... Bir şey yok... Sadece bu formumu daha fazla koruyamazsam diye korkuyorum.
Diona:Tamam, sakin ol... Burada bekle Callirhoe! Ben gidip Finch Dede'yi getireyim!
Callirhoe:... Acele etme Diona... Finch genç bir adam değil artık, öyle hızlı yürüyemez...
Callirhoe:Ben... Biraz daha... Dayanabilirim...
Diona:Tamam! Güçlü ol! Yapabilirsin!
Diona:Finch Dede!
İhtiyar Finch:Diona, sen misin? Bugün erken döndün.
Diona:Bugün senin için özel bir gün Finch Dede! Benimle gelebilir misin?
İhtiyar Finch:Öyle mi? Tamam, nereye gidiyoruz?
Diona:Hemen şuradaki şelaleye!
İhtiyar Finch:Haha, iyi bir balık mı yakaladın yoksa?
Diona:Of, gel benimle işte hadi! Bu çok önemli!
İhtiyar Finch:Ama babana söz verdim, şeye gidecektik...
Diona:Finch Dede!
İhtiyar Finch:Tamam, tamam... Sinirlenme, geliyorum...
Diona:Ha şöyle. Hadi gel, ben sana yardım edeceğim.
İhtiyar Finch:(Hehehe, Draff'ın kızı da iş başındayken aynı kendisi gibi...)
Mika:... İyi misin? Desteğe ihtiyacın var mı Bayan Callirhoe?
Paimon:İstersen Paimon'dan da destek alabilirsin!
Callirhoe:... Hepinize çok teşekkür ederim.
Callirhoe:...
Diona:Buradan, buradan! Tamam Finch Dede, acele etme.
İhtiyar Finch:Hım? Burada neler oluyor? Tüm bu insanlar ne yapıyor burada?
İhtiyar Finch:Mika bile mi burada? Haha, işler nasıl gidiyor bakalım?
İhtiyar Finch:Hatta yanılmıyorsam yabancı arkadaşlar da var, öyle mi? Bugün benim doğum günüm değil, biliyorsunuz değil mi?
Chongyun:Merhaba Bay Finch. Ben Chongyun. Biz hepimiz şiir şenliğinde tanıştık ve... Şey, sizinle tanıştırmak istediğimiz biri var...
Callirhoe:... Finch.
İhtiyar Finch:... Bu ses... Callirhoe?
Callirhoe:... Hâlâ hatırlıyor olmanı beklemiyordum.
İhtiyar Finch:... Ah, hatırlıyorum, hahaha, hatırlıyorum elbette. Hem nasıl unuturum ki?
İhtiyar Finch:Hatırladığımdan farklı görünüyorsun gerçi. O zamanlar bir peri masalından çıkmış gibiydin...
İhtiyar Finch:Hah, bir de söyleyene bak! Tabii ki peri masalından fırlayan bir peri istediği şekle bürünebilir... Senin açından bakınca tanınamayacak kadar değişen benimdir muhtemelen...
Callirhoe:Haha... Ah, bunca yıldan sonra bile beni güldürmek için ne söyleyeceğini çok iyi biliyorsun.
İhtiyar Finch:Ben sadece gecenin karanlığında ortaya çıkabileceğini sanıyordum... Tüm bunlar hayal mi değil mi diye durup düşündüğüm çok oldu...
Callirhoe:... Seni bunca zaman beklettiğim için özür dilerim Finch.
İhtiyar Finch:... Ah, o kadar da uzun zaman olmamıştır... Göz açıp kapayıncaya kadar geçti.
Callirhoe:... Finch, senin için yazdığım şiiri dinlemek ister misin?
İhtiyar Finch:Şiir mi? Şiir mi yazıyorsun? Tabii ki! Çok isterim... Dudaklarından çıkan her bir kelimeyi tüm dikkatimle dinleyeceğim...
Callirhoe:... Öyleyse sana pınar perisiyle ilgili bir hikaye anlatayım...
İhtiyar Finch:...
İhtiyar Finch:Evet... İlk karşılaşmamız böyleydi, hatırlıyorum...
İhtiyar Finch:Bunca yıl... Gerçekten çok uzun zaman geçti, değil mi?
Callirhoe:... Finch, ben...
İhtiyar Finch:Sorun yok, anlıyorum. Şiirin... Her şeyi açıklıyor...
Callirhoe:... Teşekkür ederim Finch. Lütfen bunu kabul et.
İhtiyar Finch:Çok güzel...
Callirhoe:Bu benim kendi gücümden yoğunlaştırdığım bir su damlacığı.
Callirhoe:... Finch, benim bedenim insanlarınki gibi değil, uzun süre seninle kalamam. Tekrar insan formumu almam ne kadar sürer onu da bilmiyorum.
Callirhoe:Ancak bu damlacık seninle olduğu sürece kalplerimiz arasında hep bir bağ olacak... Aramızda ne kadar mesafe olursa olsun.
Callirhoe:Ben her zaman pınarda olacağım. Bugünden sonra beni arayacak olursan rüyalarında seninle buluşacağım.
Traveler:(Berrak pınarların gerçek kalbi...)
Paimon:Ayyyy! Çok romantik!
Traveler:Şşş!
İhtiyar Finch:Hahaha, çok şey öğrenmişsin, değil mi? Hem bu çocukların izlemesine de aldırış etmiyorsun...
Callirhoe:... Rahatsız mı oldun?
İhtiyar Finch:Olur mu hiç? Bu benim hayatımın en mutlu anı...
İhtiyar Finch:Sadece uyuduğum zaman bir daha uyanmak istemezsem diye endişeleniyorum...
Callirhoe:Hı? D-Deme öyle...
İhtiyar Finch:Hahaha, şaka yapıyorum! Ah, anlaşılan daha öğreneceğin çok şey var.
Callirhoe:Öyle mi?
Diona:(Hehe, Finch Dedeyle Callirhoe çok mutlu görünüyor! Ne muhteşem bir an...)
Callirhoe:Diona, Finch'i getirdiğin için teşekkür ederim. Seni de hiç unutmadım.
Diona:Seninle sürekli sohbet ederdim... Hiç canını sıkmıyor muydum?
Callirhoe:Tabii ki hayır! Sen bugüne dek sahip olduğum en sahici dostlardan birisin.
Callirhoe:Zaten hediyeni de bu yüzden verdim. Böylece benden bir parça hep seninle olacak.
Diona:... Hı?
Chongyun:(Bir dakika... Yani Diona'nın iğrenç malzemeleri birleştirip ortaya mükemmel bir içecek çıkarma yeteneği bu su ruhunun bir lütfu mu?)
Chongyun:(Eğer öyleyse... Benim saf yang ruhum da biri tarafından bahşedilmiş olabilir mi?)
Callirhoe:...
Callirhoe:... Fiziksel formum yok olmak üzere.
Callirhoe:Finch...
İhtiyar Finch:Efendim?
Callirhoe:... Seninle tanıştığım ya da o gece seninle konuşmaya karar verdiğim için hiçbir zaman pişmanlık duymadım. Bunca yıldır bir kez bile, tek bir an bile.
İhtiyar Finch:... Söylememe gerek yok bence ama ben de aynı şekilde.
Callirhoe:Ayrıca... Hikayelerde anlatılanın aksine... O gece seni öpmedim...
Callirhoe:Verdiğim sözü ve içimdeki aşkı temsil eden bu hediyeyi şimdi sana şimdi veriyorum...
Paimon:Hı?
Böyle anlarda gözlerini kapatmak nezaket sayılır...
İhtiyar Finch:Gözlerinizi açabilirsiniz...
İhtiyar Finch:Gitti...
Paimon:Ne? Ama... Paimon veda edemedi.
Diona:Finch Dede...
İhtiyar Finch:Merak etme, çok uzaklara gitmedi...
İhtiyar Finch:Az önce de söylediği gibi, o her zaman pınarda olacak... Hemen yanımızda, rüyalarımızda...
Venti:Hı? Hey, hoş geldiniz! Anlaşılan keyfiniz öncekine göre daha yerinde.
Venti:Hu Tao işi bir adım ileri taşıdı. Bir şiir antolojisi yayımlamaktan bahsediyor.
Venti:Dedi ki "Herkesin son sözlerini söylemesini bekleyemem, harekete geçmek için inanılmaz sabırsızlanıyorum." Yani sanırım anlaşmayı bağlayabilmek için herkesin serbest şiirlerini almayı sabırsızlıkla beklediğini söylemek istedi.
Xingqiu:Nereye gittiniz siz? Ağaç oldum burada!
Venti:Belki de yeteri kadar ilham bulamadılar ve acilen doğaya dönmeleri gerekti. Biraz da şansları varsa yolda eminim güzel şiirler duymuşlardır...
Paimon:Detone Ozan! Yani en başından beri sen...
Paimon:Ha! Şey... En başından beri bize güzel bir yemek ısmarlayacağını söylüyordun.
Venti:Hı? Öyle mi?
Traveler:Bence güzel bir yemeği hak ettik.
Venti:Haha, pekala! Madem Traveler bile böyle düşünüyor o zaman belli ki bu defa kaçamayacağım.
Venti:Diona, sevgili Diona... Bize o lezzetli içeceklerinden hazırlamanı rica edebilir miyim?
Diona:Hıh! Rüyanda görürsün! ... Tamam, tamam, normalde kabul etmezdim ama... Bugün keyfim yerinde...
Xingqiu:Hı? Bunca zaman ne yaptınız peki? Niyeyse burada benim dışımda herkesin bildiği bir şey varmış gibi geliyor...
Chongyun:Cidden mi? Sana öyle gelmiştir.
Mika:E-Evet! Doğru, biz sadece, şey... Yürüyorduk. İlham yürüyüşü işte. Geçen sefer çok işe yaramıştı da.
Xingqiu:Oo, Mika da işin içinde yani...
Xingqiu:Chongyun, sen neler olduğunu gizlice bana anlatsan? Benim de tam aklıma geçenlerde duyduğum, senin de kesin gidip görmek isteyeceğin bir perili ev olduğu gelmişti.
Xingqiu:Eminim senin saf yang ruhun bile o iblisleri korkutamaz!
Chongyun:İyi niyetini anlıyorum ancak teşekkür ederim. Bu seferlik pas geçeyim.
Chongyun:Hem bu saf yang ruhumun... O kadar da kötü bir şey olmayabileceğini düşünmeye başladım...
Xingqiu:Ha? Ne... Neyin var senin?
Xingqiu:Pekala, bu da şüphelerimi doğruluyor! Kesin bir şeyler dönüyor burada, hem de büyük bir şey!
İhtiyar Finch:Ah evladım, biraz daha burada kalayım...
Localized evidence
Sudan Şiirler: Bölüm III
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/2796066928No text in the selected or fallback locales.
Derinliklerin Yüreği
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/3720757418Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/30410129
10127
EQ
4012610
UI_ChapterIcon_PoetryFestival
4012603
event