ลำนำแห่งธารา - บทที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2796066928
Story Chapters
Story evidence
Paimon:เอ๋? ทำไมรู้สึกว่าคนน้อยลงล่ะ?
Chongyun:อรุณสวัสดิ์ทั้งสองคน Xingqiu บอกว่าเขาอยากตั้งใจแต่งบทกวีสักสองบท แล้วค่อยมาเจอกับทุกคนทีหลัง
Mika:ส่วนรุ่นพี่ Noelle ยังติดภารกิจอื่นอยู่ เขาฝากผมมาบอกทุกคนว่าไม่ต้องรอนะ
Paimon:ก็ได้ แล้ว Callirhoe ล่ะ? ทำไม Callirhoe ถึงยังไม่มาล่ะ?
Diona:ฉันมาถึงที่นี่ตั้งแต่เช้าแล้ว แต่ไม่เห็นเขาเลย
Chongyun:พูดถึงผู้หญิงผมสีน้ำเงินคนนั้นเหรอ? ตอนที่ฉันฝึกช่วงเช้า ฉันเห็นเธออยู่บนสะพานใกล้ ๆ Dihua Marsh น่ะ
Chongyun:เธอดูเหมือนจะเศร้านิด ๆ ฉันเลยไม่กล้าไปคุยด้วย...
Paimon:ดูเศร้างั้นเหรอ? อ๊า... ทำไงดีล่ะ คงไม่ใช่เพราะเมื่อคืนเราพูดอะไรผิดไปใช่มั้ย? ฉันเป็นห่วงจังเลย...
Traveler:เราไปหาเธอกันเถอะ
Mika:ฉันเห็นด้วย ถ้าคุณ Callirhoe เจอปัญหาอะไร ฉันก็อยากจะช่วยเธอ
Diona:หา? ทุกคนจะไปกันหมดเลยเหรอ? งั้นฉันไปด้วย
Chongyun:งั้นเรามาเริ่มจากแถวสะพานดีมั้ย? ไหน ๆ ทุกคนก็มาก่อนเวลาแล้ว
Paimon:ใช่แล้ว เรารีบไปรีบกลับกันเถอะ
Mika:เอ๊ะ? ตรงนี้ก็เป็นที่ที่เมื่อวานเราเจอกับคุณ Callirhoe เหมือนกัน!
Mika:ตอนเจอเธอ ดูเหมือนเธอจะมีเรื่องหนักใจ
Paimon:มันไม่ไกลจากจุดที่เราวางใบไม้เลย...
Mika:ใบไม้?
Paimon:จริงด้วย เมื่อวานมัวแต่ยุ่งต่อกลอนประลองเชิงทั้งวัน...
คุณเล่าให้ทุกคนฟังเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ตอนคุณไปหาแรงบันดาลใจ...
Mika:แบบนี้นี่เอง...
Mika:อืม ผมกำลังคิดอยู่ว่า คุณ Callirhoe น่าจะเป็นคนที่วางใบไม้พวกนั้นรึเปล่านะ?
Paimon:เอ๋? ทำไมล่ะ?
Mika:อ๊ะ ขอโทษนะ ผมไม่มีหลักฐานอะไรหรอก ก็แค่เดาเท่านั้นแหละ
Mika:คุณ Callirhoe ในตอนนั้น ให้ความรู้สึกเศร้าสร้อยเหมือนในบทกวีเลย...
Chongyun:พอนายพูดแบบนี้... ที่นี่มันก็เป็นต้นน้ำด้วย...
Diona:...หืม?
Diona:อุ๊ย! ทุกคนดูสิ! ใบไม้อีกใบนึงล่ะ!
Paimon:...จริงด้วย! มันมีข้อความเขียนไว้ด้วยล่ะ!
Paimon:พวกเรารีบไล่ตามไปเถอะ!
Paimon:หน็อย... มันลอยไปไวชะมัด...
Diona:Paimon บินตามไปเก็บไม่ได้เหรอ?
Paimon:เอ๋? ตะ...แต่ฉันว่ายน้ำไม่เป็นอะ ถ้าเกิดว่าบินฟิ้วเร็วเกินไปจนตกลงน้ำล่ะ...
Chongyun:มันหยุดลงแล้ว!
Paimon:...ตอนนี้แหละ!
Paimon:ฟู่ว... ในที่สุดก็ตามทันสักที...
Mika:ตัวหนังสือบนนั้นยังอยู่มั้ยฮะ? เปียกหรือเปล่า?
Paimon:ยังเห็นได้ชัดอยู่นะ ไหนดูซิว่าเขียนอะไรไว้บ้าง...
Paimon:เอ๋? เนื้อหานี้เกี่ยวกับบทกวีที่พวกเราตอบกลับเมื่อวานด้วย! อีกฝ่ายคงจะเก็บใบไม้ของพวกเราได้สินะ!
Paimon:"สระน้ำ" กับ "เด็กหนุ่ม"...
Paimon:อืมมม ดู ๆ แล้วก็เหมือนสิ่งที่ Callirhoe จะเขียนจริง ๆ ด้วย
Diona:เจ้าตัวเขาดูสนใจเรื่องเล่านั้นมากเลยเนอะ
Paimon:Traveler อันที่จริงฉันเดา ๆ ไว้ตั้งแต่ตอนเห็น Callirhoe ครั้งแรกแล้วว่า...
Paimon:เธอว่าอีกฝ่ายจะเป็น...
Traveler:สิ่งสำคัญที่สุดคือหาเขาให้เจอก่อน
Mika:ถ้าดูจากกระแสน้ำกับแรงลมแล้ว... ทุกท่าน โปรดตามผมมาทางนี้ฮะ
Paimon:ฟู่ว... Callirhoe คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Paimon:เฮ้...! นะ...นี่คืออะไรน่ะ?
Diona:หยดน้ำอันเบ้อเริ่ม!
Chongyun:นะ...นี่มันคือสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ที่ฉันเห็นวันก่อนไม่ใช่เหรอ?
???:...เอ๋? ทำไมทุกคนถึงมองฉันแบบนั้นล่ะ?
???:...! หรือว่าร่างกายของฉัน...
Mika:เสียงนี้... เป็นคุณ Callirhoe แน่นอน
???:เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ไงเนี่ย... รอเดี๋ยวนะ...
หยดน้ำค่อย ๆ เปลี่ยนกลับมาเป็น Callirhoe ต่อหน้าทุกคน...
Callirhoe:เฮ้อ... ฉันใช้พลังงานเร็วเกินไปงั้นเหรอ...
Chongyun:นะ...นี่มันเรื่องอะไรกัน? หรือว่าคุณ Callirhoe จะเป็นเซียนงั้นเหรอ?
Callirhoe:ไม่ใช่หรอก... ต้องขอโทษด้วยที่ปิดบังทุกคนมานานขนาดนี้... ที่จริงแล้ว ฉันเป็น Oceanid ที่เดินทางมาจาก Fontaine เมื่อนานมาแล้ว...
Chongyun:Oceanid?
Mika:อ๋อ ผมเคยได้ยินแกรนด์มาสเตอร์พูดถึงฮะ Oceanid เป็นคนสนิทของเทพแห่งน้ำในอดีต หลังจากเทพแห่งน้ำในอดีตได้ตายไปแล้วก็ออกมาจาก Fontaine และหนีไปประเทศต่าง ๆ...
Callirhoe:ใช่แล้ว... แต่พูดตามตรง ฉันจำไม่ได้แล้วล่ะว่าตัวเองหนีมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง...
Callirhoe:ทิวทัศน์ของบ้านเกิดฉันยังจำได้ราง ๆ แต่ทิวทัศน์ระหว่างการเดินทาง ฉันกลับลืมมันไปหมดเลย...
Callirhoe:รู้แค่ว่าตอนที่ฉันมาถึง Mondstadt ฉันได้สูญเสียพลังส่วนใหญ่ไปแล้ว และรักษาร่างที่มั่นคงไว้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ...
Callirhoe:สุดท้ายแล้ว ฉันก็ได้มาตั้งรกรากอยู่ที่ที่ชื่อว่า Springvale แล้วก็ค่อย ๆ ฟื้นฟูพลังของฉัน...
Callirhoe:Springvale มันเงียบสงบและสวยงาม น้ำที่ไหลรินทั้งใสสะอาดและบริสุทธิ์ เหมือนกับจิตวิญญาณของผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั่นเลย
Diona:คุณก็คือภูตแห่งสระน้ำของ Springvale เหรอ?
Callirhoe:ใช่แล้วล่ะ Diona ฉันจำเธอได้นะ ตอนเด็ก ๆ เธอชอบมาคุยกับฉันที่ริมสระน้ำตอนกลางคืน
Diona:จริงเหรอ? คุณไม่ได้หลอกฉันใช่มั้ย?
Mika:(นะ...นึกว่าเป็นแค่ตำนานของ Springvale ซะอีก...)
Callirhoe:หมอนรูปปลาที่เธอชอบอันนั้น มันชื่อว่า "บับเบิล" ใช่มั้ย?
Diona:...ใช่แล้ว!
Diona:(เรื่องวัยเด็ก มันไม่ใช่ความฝัน!)
Paimon:จะว่าไปแล้ว... เรื่องที่เขียนบนใบไม้พวกนั้น...
Callirhoe:อย่างนี้นี่เอง... พวกเธอเป็นคนที่เจอใบไม้ของฉันสินะ...
Callirhoe:ใช่แล้วล่ะ... ภูตแห่งสระน้ำในหนังสือ "หัวใจแห่งน้ำพุใสสะอาด" ก็คือฉันเองแหละ
Paimon:มิน่าถึงได้สนใจมันขนาดนี้!
Paimon:ถ้างั้น เด็กผู้ชายในนิทาน...
Callirhoe:...ก็คือ Finch ไงล่ะ
Callirhoe:ไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนหรือตอนนี้ ฉันก็ชอบฟังคำพูดในความฝันของผู้คนมากเลย
Callirhoe:ไม่ว่ามันจะสวยงาม โศกเศร้า หรือเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ตอนนั้นฉันไม่สามารถเข้าใจได้...
Callirhoe:มีอยู่คืนหนึ่ง เด็กชายคนหนึ่งมาถึงริมสระน้ำ น้ำตาของเขาหยดลงมา มันเปราะบางกว่าแสงจันทร์ และบริสุทธิ์ยิ่งกว่าน้ำค้าง...
Callirhoe:ฉันชอบมนุษย์มาก และอยากรู้เกี่ยวกับมนุษย์ให้มากขึ้น อยากเข้าใจถึงความรู้สึกที่ฉันไม่เข้าใจในน้ำตาหยดนั้น...
Traveler:พวกคุณก็เลยกลายเป็นเพื่อนกัน
Callirhoe:ใช่แล้วล่ะ เรามักจะมาเจอกันใต้แสงดาว และเล่าเรื่องของตัวเองให้อีกคนฟัง
Callirhoe:บางครั้งก็ไม่นอนทั้งคืน พวกเรายังแข่งกันอีกนะว่า ใครจะได้ยินเสียงนกร้องบนกิ่งไม้เป็นครั้งแรกก่อน ใครจะได้ยินเสียงจักจั่นในฤดูร้อนครั้งแรกก่อน...
Paimon:ฟังดูไม่เลวเลยนะเนี่ย
Callirhoe:แต่ว่า... หลังจากนั้นก็เหมือนที่เขียนไว้ในหนังสือ ฉันเห็นความรู้สึกที่ฉันยังตอบรับไม่ได้ในสายตาของ Finch...
Callirhoe:ฉันรู้ดีว่าชะตากรรมของ Lochfolk กับมนุษย์นั้นไม่เหมือนกัน และฉันไม่ต้องการให้ Finch มีชีวิตที่ต้องเสียใจภายหลัง เพราะความเชื่องช้าของฉัน...
Callirhoe:เพราะงั้นฉันเลยหนีไป และไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีกเลย...
Diona:Callirhoe...
Callirhoe:พลังของฉันฟื้นฟูช้ามากเลย ต่อให้ผ่านไปหลายสิบปี... ฉันก็คงร่างไว้ได้แค่แป๊บเดียวเท่านั้น...
Callirhoe:ตอนแรกฉันหวังว่า Finch จะก้าวต่อไปได้ และมาพบกับฉัน "เมื่อดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนมอดดับลง"
Callirhoe:แต่หลังจากได้เห็นเรื่องราวมากมาย และสัมผัสถึงความฝันที่หลากหลาย ฉันก็ค่อย ๆ เข้าใจความรู้สึกของ Finch...
Callirhoe:ความต้องการที่จะตอบรับความรู้สึกของเขา ดังก้องอยู่ในใจของฉันไม่หยุด ทำให้ฉันทนไม่ได้อีกต่อไป
Callirhoe:แต่ฉันก็กลัวนะ ถ้าไปเจอเขาตอนนี้ ก็มีแต่จะนำความผิดหวังไปให้เขา... และยังมีความเจ็บปวดเมื่อถึงเวลาที่ต้องจากไป...
Paimon:...
Chongyun:(เป็นทางเลือกที่เลือกยากจริง ๆ...)
Mika:...
Mika:ได้โปรดไปหาเขาเถอะฮะ!
Callirhoe:เอ๋?
Mika:ผมรู้จักคุณปู่ Finch เขาเป็นคนดีมากเลยล่ะ! ตอนที่ผมเพิ่งเรียนการวาดแผนที่แล้วเจอปัญหา เขาก็จะคอยให้กำลังใจผมอยู่ตลอดว่า อย่าเพิ่งยอมแพ้ ลองผิดลองถูกไปเรื่อย ๆ และผจญภัยเยอะ ๆ!
Mika:เขาชอบเล่าเรื่องราวในอดีตของตัวเองให้ผมฟัง แต่ไม่เคยมีท่าทีเสียใจหรือเสียดายเลยสักครั้ง!
Mika:อีกอย่าง คุณปู่ Finch รักการผจญภัยขนาดนั้น แต่ก็ยังไปเฝ้าอยู่ข้างสระน้ำทุกวัน เหมือนกำลังรออะไรสักอย่าง
Mika:ผมเชื่อนะ ว่าเขาต้องจริงจังกับความรู้สึกที่มีต่อคุณ Callirhoe! และหวังว่าสักวันจะได้เจอคุณอีก!
Mika:ในเมื่อคุณก็อยากเจอคุณปู่ Finch งั้นยังจะลังเลอะไรล่ะ!
Callirhoe:...
Mika:...เอ๋? อ๊ะ! ผะ...ผมตื่นเต้นไปหน่อยน่ะ... ก็แค่... รู้สึกว่าต้องพูดเรื่องพวกนี้ออกมา...
Callirhoe:...
Callirhoe:ฉันเข้าใจแล้ว ฉันตัดสินใจได้แล้วล่ะ
Callirhoe:ฉันจะกลับไปเจอ Finch
Mika:...จริงเหรอ? เยี่ยมไปเลยฮะ!
Callirhoe:แต่ว่า... ฉันอยากจะขอให้ทุกคนช่วยหน่อยนะ...
Paimon:บอกมาเลย! พวกเราจะช่วยเต็มที่!
Callirhoe:ทุกคนช่วยกลับ Springvale กับฉัน แล้วเรียก Finch มาหาฉันทีได้มั้ย?
Callirhoe:ฉันคงอยู่ในร่างนี้นานเกินไปไม่ได้... ฉันกลัวว่าคนอื่นจะเห็นฉันในร่างเมื่อกี้อีก...
Diona:ให้ฉันจัดการเอง! ฉันสนิทกับคุณปู่ Finch มากเลยล่ะ
Callirhoe:อีกอย่าง... ขอให้ทุกคนช่วยเก็บความลับของฉันกับ Finch ด้วยนะ... ฉันไม่อยากให้กระแสน้ำของ Springvale ต้องยุ่งเหยิงเพราะเรื่องนี้...
Traveler:วางใจเถอะ
Chongyun:อื้ม ฉันจะเก็บความลับให้คุณเอง
Mika:ผมก็สัญญาฮะ คุณ Callirhoe
Callirhoe:โอเค... งั้นก็รบกวนทุกคนด้วยนะ...
Callirhoe:อ่า...
Paimon:เป็นอะไรไป? จะกลายร่างกลับเป็นหยดน้ำยักษ์อีกแล้วเหรอ?
Callirhoe:เปล่า... ขอโทษที่ฉันคิดมากเกินไป หลังจากตัดสินใจได้แล้ว ก็เริ่มกังวลอีกว่า จะแสดงความรู้สึกที่อยู่ในใจของตัวเองได้ชัดเจนรึเปล่า...
Callirhoe:บทกวีงั้นเหรอ...
Callirhoe:...
Callirhoe:โอเค งั้นฉันจะเขียนบทกวีให้ Finch บทนึง
Callirhoe:ตั้งชื่อมันว่า.. "หัวใจแห่งน้ำพุใสสะอาด" ละกัน
Callirhoe:...!
Mika:...ไม่เป็นไรใช่ไหมฮะ?
Callirhoe:...ไม่เป็นไร... แต่เกรงว่า... ฉันอาจจะคงร่างนี้ไว้ได้ยากแล้วล่ะ
Diona:งะ...งั้น Callirhoe รออยู่ที่นี่แป๊บนึงนะ ฉันจะรีบไปเรียกปู่ Finch มาเดี๋ยวนี้แหละ!
Callirhoe:...ค่อย ๆ เดินล่ะ Diona... เพราะ Finch แก่แล้ว น่าจะเดินเหินไม่ค่อยสะดวก...
Callirhoe:ฉันยัง... ทนต่อได้อีกหน่อย...
Diona:โอเค แข็งใจไว้นะ
Diona:คุณปู่ Finch!
Old Finch:โอ้ นี่ Diona ไม่ใช่เหรอ? วันนี้กลับมาเร็วจังเลยนะ
Diona:สถานการณ์ในวันนี้มันพิเศษน่ะ คุณปู่ Finch ช่วยมากับหนูหน่อยได้มั้ย?
Old Finch:เอ๋? จะไปไหนเหรอ?
Diona:น้ำตกเล็ก ๆ ข้างหลังนั่นไง
Old Finch:ฮ่าฮ่า Diona ล่าของดีอะไรมาได้เหรอ?
Diona:ให้ตายสิ! ตามหนูมาเถอะน่า มันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ๆ!
Old Finch:แต่ฉันรับปากพ่อของเธอไว้ว่าจะไป...
Diona:คุณปู่ Finch!
Old Finch:เฮ้อ ก็ได้ ๆ ไม่ต้องรีบหรอกน่า ฉันจะไปกับเธอละกัน...
Diona:อื้ม มาเถอะ หนูจะพยุงคุณปู่เอง
Old Finch:(ให้ตายสิ ลูกสาวของ Draff คนนี้ เวลารีบร้อนจะทำอะไรแล้วเหมือนพ่อไม่มีผิด...)
Mika:...ไหวมั้ยฮะ? ให้ผมช่วยพยุงคุณ Callirhoe มั้ย?
Paimon:คุณจะพิงฉันก็ได้เหมือนกันนะ...
Callirhoe:...ขอบคุณทุกคนนะ
Callirhoe:...
Diona:ทางนี้ ๆ คุณปู่ Finch ค่อย ๆ เดินนะ
Old Finch:เอ๋? มีเรื่องอะไรกันเนี่ย? ทำไมถึงมีเพื่อนเยอะจังล่ะ?
Old Finch:แม้แต่ Mika ก็อยู่ด้วยเหรอ? งานช่วงนี้ราบรื่นดีมั้ย?
Old Finch:แถมยังมีเพื่อนจากต่างแดนด้วย? ฉันไม่ได้จำผิดใช่มั้ย? วันนี้ไม่ใช่วันเกิดฉันนี่นา
Chongyun:สวัสดีคุณปู่ Finch ฉันชื่อ Chongyun ฉันรู้จักกับทุกคนในงานประชันบทกวี ส่วนคนนี้คือ...
Callirhoe:...Finch
Old Finch:...! เสียงนี้... Callirhoe?
Callirhoe:...นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะจำฉันได้!
Old Finch:...จำได้ ฮ่าฮ่าฮ่า จำได้สิ ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ?
Old Finch:แต่ว่า ตอนนั้นเธอไม่ได้เป็นแบบนี้นา... ฉันจำได้ว่าเธอในตอนนั้น เหมือนหลุดออกมาจากในนิทานเลย...
Old Finch:เฮ้อ ฟังฉันพูดเข้า ภูตจากในนิทานจะเปลี่ยนรูปร่างเป็นแบบไหน ก็คงไม่แปลกหรอก...
Callirhoe:ฮ่าฮ่า... เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ เธอก็ยังทำให้ฉันหัวเราะได้เหมือนเดิมเลย
Old Finch:ใครบอกให้เธอชอบปรากฏตัวตอนกลางคืนล่ะ... ฉันเคยสงสัยจริง ๆ นะว่ามันเป็นแค่ความฝันหรือเปล่า...
Callirhoe:...ขอโทษที่ทำให้รอนานนะ Finch
Old Finch:...ไม่นาน ไม่นานหรอก มันก็แค่ชั่วพริบตาเท่านั้น
Callirhoe:...Finch เธออยากฟังบทกวีที่ฉันเขียนให้เธอมั้ย?
Old Finch:บทกวี? เธอเขียนบทกวีด้วยเหรอ? อยากฟังสิ ต้องอยากฟังอยู่แล้ว... ฉันจะฟังคำพูดทุกประโยคของเธอเลย...
Callirhoe:...งั้นฉันจะเล่าเรื่องราวตอนนึงของภูตแห่งสระน้ำให้เธอฟังนะ...
Old Finch:...
Old Finch:ใช่แล้ว... นี่แหละคือเธอที่ฉันเจอในครั้งแรก...
Old Finch:นานมากแล้ว... มันผ่านมานานมากแล้วจริง ๆ...
Callirhoe:...Finch ฉัน...
Old Finch:โอเค ฉันเข้าใจแล้ว จากบทกวีของเธอ ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว...
Callirhoe:...ขอบคุณนะ Finch ช่วยรับสิ่งนี้ไว้ทีนะ
Old Finch:สวยจังเลย...
Callirhoe:มันเป็นหยดน้ำที่กลั่นออกมาจากพลังของฉัน
Callirhoe:...Finch ฉันไม่สามารถมีร่างของมนุษย์ได้ เลยไม่สามารถอยู่เคียงข้างเธอได้ ครั้งต่อไปที่ฉันสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ ก็ไม่รู้ว่าต้องรอนานแค่ไหน...
Callirhoe:แต่ตราบใดที่เธอพกหยดน้ำนี้ติดตัวไว้ ไม่ว่าอยู่ห่างกันแค่ไหน ใจเราก็จะเชื่อมถึงกัน
Callirhoe:ฉันจะอยู่กับสระน้ำตลอดไป ต่อจากนี้ ถ้าเธอเรียกหาฉัน ฉันก็จะมาพบเธอในความฝัน
Traveler:(เหมือนกับ "หัวใจแห่งน้ำพุใสสะอาด" ที่แท้จริงดวงนึงเลย...)
Paimon:นี่มันโรแมนติกเกินไปแล้ว!
Traveler:ชู่วว...!
Old Finch:ฮ่าฮ่าฮ่า เธอเรียนรู้อะไรมาหลายอย่างเลยนะ แถมไม่กลัวว่าพวกเด็ก ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ จะมองด้วย...
Callirhoe:...เธอไม่ชอบเหรอ?
Old Finch:จะไม่ชอบได้ยังไงล่ะ? ไม่มีเรื่องที่ทำให้ฉันรู้สึกมีความสุขไปมากกว่านี้แล้ว...
Old Finch:ฉันกลัวมากเลยว่า ถ้าหลับไปแล้วจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก...
Callirhoe:หา? บะ...แบบนี้ไม่ได้นะ...
Old Finch:ฮ่าฮ่าฮ่า เมื่อกี้ฉันล้อเล่นน่ะ เธอน่ะ ยังมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยนะ
Callirhoe:งั้นเหรอ...
Diona:(ฮี่ฮี่ คุณปู่ Finch กับ Callirhoe ดูมีความสุขมากเลย ดีจังเลย...)
Callirhoe:Diona ขอบคุณนะที่พา Finch มา ฉันก็ไม่เคยลืมเพื่อนอย่างเธอเหมือนกัน
Diona:ตอนนั้นที่ฉันคุยกับคุณ ไม่ได้ทำให้คุณรำคาญใช่มั้ย?
Callirhoe:ไม่อยู่แล้ว เธอเป็นเพื่อนที่หาได้ยากของฉันภายใต้ผืนฟ้าแห่งนี้
Callirhoe:ของขวัญที่ฉันมอบให้เธอ ก็จะเติบโตไปพร้อมกับเธอ
Diona:...หืม?
Chongyun:(หรือว่าการที่ Diona ชงเครื่องดื่มออกมาอร่อย เป็นเพราะพรของภูตตนนี้งั้นเหรอ?)
Chongyun:(ร่างกายแห่งหยางบริสุทธิ์ของฉัน... จะเป็น "ของขวัญ" จากใครรึเปล่านะ?)
Callirhoe:...
Callirhoe:...ร่างนี้ กำลังจะหายไปแล้ว
Callirhoe:Finch...
Old Finch:หืม?
Callirhoe:...ฉันไม่เคยเสียใจที่ได้เจอเธอ และไม่เคยเสียใจที่ได้คุยกับเธอในคืนนั้น ในช่วงเวลาอันยาวนานนี้ ฉันไม่เคยเสียใจเลยสักครั้ง
Old Finch:...ฉันเองก็ไม่เคยเหมือนกัน
Callirhoe:มันไม่เหมือนกับเรื่องที่ผู้คนเล่าขานกันมา... คืนนั้น ฉันไม่ได้มอบจูบให้กับเธอ...
Callirhoe:ของขวัญที่แสดงถึงความรักและคำสัญญานี้ ฉันจะมอบให้เธอตอนนี้แหละ...
Paimon:...หา?
คุณหลับตาลงตามมารยาท...
Old Finch:โอเค โอเค...
Old Finch:เธอไปแล้วล่ะ...
Paimon:อ้าว? Callirhoe... ยังไม่ทันได้บอกลาเลย
Diona:คุณปู่ Finch...
Old Finch:ไม่ต้องห่วงหรอก เธอไม่ได้ไปไหนไกล...
Old Finch:ก็เหมือนกับที่เธอบอก เธอจะอยู่กับสระน้ำ... อยู่รอบ ๆ ตัวเรา และอยู่ในความฝันของพวกเรา...
Venti:โอ้? พวกเธอกลับมาแล้วเหรอ! ดูท่าทางเธอจะดีขึ้นกว่าก่อนหน้านี้นะ
Venti:หัวหน้าโถงฯ Hu มาถึงเร็วกว่าทุกคนได้สักแป๊บนึง เจ้าตัวกำลังคุยเรื่องชุดบทกวีแล้วล่ะ
Venti:เหลือแต่รอให้ต้นฉบับ "ชุดบทกวีอิสระ" ถึงมือในวันนี้ ถ้าใช้ประโยคที่หัวหน้าโถงฯ จะพูดก็คือบริการ "ครบวงจรครบจบในที่เดียว"
Xingqiu:พวกเธอไปไหนมาน่ะ? ปล่อยให้ฉันรอตั้งนาน!
Venti:สงสัยแรงบันดาลใจจะไม่พอ ก็เลยต้องรีบไปหาข้อมูลเพิ่มใช่มั้ยล่ะ? ไม่แน่ว่า ระหว่างการเดินทางอาจจะได้ยินบทกวีที่ยอดเยี่ยมมาด้วย?
Paimon:เจ้านักร้องข้างถนน! อย่าบอกนะว่านาย...
Paimon:อ๋อ! จริงด้วย... นายน่ะ นายบอกไว้ตั้งแต่แรกแล้วนะว่าอยากเลี้ยงข้าวเรา!
Venti:เอ๋? มีเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ?
Traveler:ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มันมีค่าพอสำหรับข้าวมื้อนึง
Venti:ฮ่าฮ่า โอเค ในเมื่อ Traveler พูดแบบนี้แล้ว ดูเหมือนว่าการเลี้ยงข้าวครั้งนี้ฉันน่าจะเลี่ยงไม่ได้แล้วล่ะ
Venti:งั้นก็รบกวน Diona ชงเครื่องดื่มอร่อย ๆ ให้เราสักสองแก้วได้มั้ย?
Diona:ฮึ! ฝันไปเถอะ... ปกติแล้วฉันไม่ยอมทำให้หรอกนะ แต่ว่าวันนี้ฉันอารมณ์ดี...
Xingqiu:เอ๋? งั้นสรุปแล้วพวกเธอไปทำอะไรมากันแน่? บรรยากาศรู้ใจกันโดยไม่ต้องพูดนี่มันอะไรกัน?
Chongyun:รู้สึกไปเองแหละ ๆ นายน่าจะรู้สึกไปเองนั่นแหละ
Mika:มะ...ไม่มีอะไร พวกเราก็แค่... ไปหาแรงบันดาลใจจากที่ที่ไกลหน่อยน่ะ
Xingqiu:โอ้? ถ้าขนาด Mika ยังว่าอย่างนั้น...
Xingqiu:Chongyun นายแอบกระซิบบอกฉันได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันเพิ่งนึกออกว่า มีข่าวกรองเกี่ยวกับบ้านผีสิงที่นายน่าจะสนใจด้วยนะ!
Xingqiu:ฉันบอกเลยว่า คราวนี้เฮี้ยนจน "ร่างกายแห่งหยางบริสุทธิ์" ของนายก็ไม่มีผลแน่นอน!
Chongyun:ขอบคุณสำหรับความหวังดีนะ แต่รอบนี้ไม่ต้องละกัน
Chongyun:ฉันเริ่มรู้สึกว่า... บางที "ร่างกายแห่งหยางบริสุทธิ์" อาจไม่ใช่เรื่องแย่อะไร...
Xingqiu:เอ๋? อะ...อะไรกันเนี่ย?
Xingqiu:ดูทรงแล้ว มันต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ ๆ เลย!
Old Finch:เจ้าหนู ขอฉันอยู่ที่นี่อีกสักพักนะ...
Localized evidence
ลำนำแห่งธารา - บทที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2796066928No text in the selected or fallback locales.
เบื้องลึกของหัวใจ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3720757418Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/30410129
10127
EQ
4012610
UI_ChapterIcon_PoetryFestival
4012603
event