No text in the selected or fallback locales.
Quest Steps
"คำสาปของดวงตา"
Story evidence
Quest flow
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →"Charon": Proxy ดูนั่น... เครื่องมือสื่อสารที่วางไว้ตรงทางเข้า Hollow
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: ทำไมที่นี่ถึงมีอุปกรณ์สื่อสารด้วยล่ะ? ดูเหมือนจะไม่ได้ถูกทิ้งไว้ตรงนี้เฉยๆ นะ...
"Charon": ดูแล้วเหมือนจะไม่มีฝุ่นเกาะอยู่เลย สามารถสรุปได้ว่ามันเพิ่งถูกวางไว้ที่นี่ไม่นาน ดูเหมือนว่ามีคนอยากให้เราใช้สิ่งนี้
เสียงที่ถูกดัดแปลงเป็นพิเศษ: ฉันดีใจมากที่เธอติดตามตำแหน่งที่ไม่รู้ที่มาของมันได้อย่างไม่ลังเล สไนเปอร์แห่ง Lyre Squad
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: Lyre Squad? นั่นมันอะไรกัน... ว่าแต่ คุณเป็นใคร?
เสียงที่ถูกดัดแปลงเป็นพิเศษ: สไนเปอร์... ไม่สิ ตอนนี้เธอเรียกตัวเองว่า "Charon"? เธอไม่ได้เล่าอดีตของตัวเองให้ Proxy ที่ร่วมปฏิบัติการด้วยกันฟังเหรอ? ถ้าเธอแนะนำตัวเองไม่เป็น ฉันจะสาธิตให้ดูก็ได้นะ
"Grim Vulture": เรียกฉันว่า "Grim Vulture" ก็ได้ ซึ่งก็คือผู้ก่อเหตุฆาตกรรมต่อเนื่องในครั้งนี้ ฉันกำลังกำจัดเป้าหมายที่อยู่ในลิสต์ทีละคน... ตอนนี้ ลิสต์นั้นมีชื่อของเธอด้วยนะ "Charon" จาก Lyre Squad
10 lines
Open section page →"Charon": ...ดูท่าทางแกจะแอบสืบเรื่องของฉันไม่น้อยเลยนะ การปรากฏตัวของฉัน ทำให้แผนการฆ่าคนของแกพัง เลยวางแผนที่จะกำจัดฉันสินะ?
"Grim Vulture": เธอเป็นอุปสรรคของฉันจริงๆ แต่ตอนนี้เธออยู่ใต้ลำกล้องปืนของฉันแล้ว ฉันคิดว่านี่คงเป็นเพราะ... โชคชะตาบางอย่าง
"Charon": ฉันไม่เข้าใจว่าแกหมายถึงอะไร ฉันกำลังตามหาคนอยู่ และจากที่แกรอเขาอยู่ตรงทางเข้า Hollow ที่เขาแชร์ให้ เห็นที เขาน่าจะอยู่ในมือแกสินะ
"Charon": ถ้าแกยอมส่งตัวเขามาให้ฉัน ฉันคิดว่าพวกเราน่าจะคุยกันดีๆ ได้...
จู่ๆ "Charon" ก็เคลื่อนที่ไปด้านข้าง และยกปืนยิงไปยังที่ไหนสักแห่ง และใช้ร่างกายปกป้อง Eous ไว้
ไม่กี่วินาทีต่อมา กระสุนก็พุ่งผ่านข้างตัวเธอ และยิงกระแทกพื้น ส่วนกระสุนที่เธอยิง ไม่รู้ว่าไปโดนอะไรบางอย่างที่อยู่ไกลออกไป แต่สิ่งเดียวที่มั่นใจได้ก็คือ มันไม่ได้โดน "Grim Vulture"
"Grim Vulture": ฮ่าๆ ที่บอกว่าจะคุยกันดีๆ ก็คือการถ่วงเวลาเพื่อระบุตำแหน่งของฉัน และใช้โอกาสนี้ยิงฉันสินะ ฉันไม่แปลกใจเลย เพราะฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน
"Grim Vulture": ดูเหมือนว่าเธอจะมีดวงตาที่พิเศษ... แต่เธอไม่มีโอกาสโจมตีฉันหรอก เรื่องการป้องกันการซุ่มโจมตีจากคนอื่นน่ะ ไม่มีใครทำได้ดีไปกว่าฉันอีกแล้ว
"Charon": ...ดูเหมือนการเจรจาจะแก้ปัญหาไม่ได้ แต่ไม่เป็นไร ฉันก็ไม่ได้ต่อต้านการแก้ปัญหาด้วยกำลังอยู่แล้ว
"Grim Vulture": ถ้าอยากตามหาคนละก็ ลองหาเบาะแสใน Hollow แห่งนี้ดูสิ... แน่นอนว่า เธอต้องรอดจากการถูกฉันยิง และการถูก Ethereal โจมตีซะก่อนนะ
"Grim Vulture": ฉันเตรียมของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ไว้ให้ด้วย เพื่อเป็นการตอบแทนที่เธอพยายามอย่างหนัก หวังว่าหลังจากที่เห็นมันแล้ว... จะยังคงมีสีหน้าเด็ดเดี่ยวแบบนี้อยู่นะ
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →"Grim Vulture": ยินดีด้วย คุณเจอกล่องที่สามแล้ว ข้างในมี... ใครอยู่นะ? อ๋อใช่ ชายเสื้อที่เปื้อนเลือดของ Cocytus และอุปกรณ์ก่อสร้างที่เปื้อนเลือด และเสียหายของ Lethe ไงล่ะ
"Grim Vulture": จำนวนกล่องมีจำกัด ก็เลยต้องให้พวกเขาสองคนเบียดกัน ยังไงซะหน่วยแพทย์และวิศวกรก็ไม่มีพลังต่อสู้อยู่แล้ว! เธอคงไม่โกรธหรอกใช่มั้ย?
"Charon" มีใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ เธอยกวัตถุที่มีกลิ่นคาวเลือดในกล่องขึ้นมา แล้วยืนอยู่เงียบๆ เห็นได้ชัดว่าจิตใจของเธอ กำลังสั่นคลอนอย่างรุนแรง เนื่องจากสิ่งของปริศนาเหล่านี้
0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: พอได้แล้ว! ใช้เพื่อนร่วมทีมที่ใกล้ชิดเหมือนครอบครัว มาเป็นสิ่งของในการทรมานจิตใจของเธอ... แกจะดูถูกเธอไปถึงไหน!
"Grim Vulture": เฮ้อ ฉันพูดเกินไปเหรอ? ขอโทษด้วยจริงๆ ...เธอก็รู้นี่ ใน Hollow แห่งนี้เป็นกับดักที่ล่อพวกเธอให้มาติดกับจริงๆ พอเห็นพวกเธอมาตามนัดโดยไม่ลังเล ฉันดีใจแทบแย่เลยล่ะ
"Grim Vulture": ฉันไม่ได้ซ่อนคนที่พวกเธอตามหาไว้ที่นี่ และของพวกนี้ก็เป็นแค่ของเลียนแบบ ไม่ใช่ของที่มาจากร่างกายของเพื่อนร่วมทีมของเธอจริงๆ หรอก...
"Grim Vulture": ...ยังไงซะ เพื่อนร่วมทีมของเธอก็หายสาบสูญไปใน Hollow ฉันจะเอาเสื้อผ้าของพวกเขามาได้ยังไงกันล่ะ!
ความโกรธเกือบจะกลบทับทุกอย่างได้ ในขณะที่กำลังจะโจมตีสวน "Grim Vulture" จู่ๆ ก็มีเสียงปืนดังขึ้น
"Charon" ยิงอย่างเฉียบคม การยิงนี้เต็มไปด้วยจิตสังหารที่ไม่สามารถซ่อนเร้นได้...
แต่ดูจากปฏิกิริยาจากอีกฝั่งของอุปกรณ์สื่อสาร ดูเหมือนจะยังไม่โดนเป้าหมาย
5 lines
Open section page →"Grim Vulture": ...เป็นการโจมตีที่เด็ดขาดดีนะ แต่ฉันเคยบอกแล้วไงว่า สติ การมองเห็น และประสบการณ์ของเธอ ไม่มีประโยชน์ต่อสไนเปอร์ ที่เป็นมืออาชีพกว่าเธอหรอก
"Charon": ฉันไม่ได้หวังว่าการโจมตีนี้จะสามารถฆ่าเธอได้ คลื่นอีเทอร์ของเธอเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยในตอนที่ฉันยิง ฉันแค่อยากยืนยันเรื่องนี้เท่านั้น
"Charon": ฉันไม่ชอบเรื่องที่เธอรู้อดีตของฉัน แต่พอรู้ว่าเธอเป็นแค่คนขี้ขลาด ที่ตกใจกลัวกับความอาฆาตของคนอื่น ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดขนาดนั้นแล้ว
"Grim Vulture": ...ขี้ขลาด? น่าสนใจดีนี่ ก่อนหน้านี้เธอดูเหมือนซากศพเดินได้ แต่หลังจากที่มีความอาฆาตแล้ว เธอก็ดูเป็นคนขึ้นมานิดหน่อย
"Grim Vulture": แต่ฉันรู้ดีว่า ความสงบนิ่งของเธอในตอนนี้ เป็นเพียงการแสร้งทำเท่านั้น เมื่อก่อนเธอไม่เคยคิดถึงความตายของเพื่อนร่วมทีมมาก่อน และตอนนี้ ในหัวของเธอคงเต็มไปด้วยภาพที่น่าเศร้าของพวกเขา ก่อนที่จะตายสินะ?
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: "Charon" กับฉันเชื่อว่า เพื่อนร่วมทีมของเธอยังมีชีวิตอยู่! อย่ามายุยงนะ!
Wise: ทำไมแกถึงสนใจเรื่อง "Charon" ขนาดนี้ล่ะ? เพราะเธอเคยเป็นคนของกองกำลังป้องกันเหรอ? เธอกับเป้าหมายของคุณ ไม่เห็นจะเกี่ยวข้องกันเลย!
"Grim Vulture": ความเกี่ยวข้องของผู้หญิงคนนั้น กับคนตายพวกนั้นเหรอ? ทำไมไม่ถามเธอล่ะ? เทียบกันแล้ว ฉันกลับแปลกใจมากกว่า... นาย/เธอก็เชื่อว่าเพื่อนร่วมทีม ของผู้หญิงคนนั้นยังไม่ตายเหรอ? ไม่ใช่ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้บอกอะไรซักอย่าง แล้วก็ให้นาย/เธอตามเสี่ยงอันตรายไปทั่วหรอกมั้ง?
17 lines
Open section page →"Charon": ...หุบปาก
"Grim Vulture": ถ้าเธอไม่อยากพูด งั้นฉันจะบอกนาย/เธอเอง... เพื่อนร่วมทีมที่เธอบอกว่า "ยังมีชีวิตอยู่" หายตัวไปตั้งแต่ตอนที่เมืองเก่าล่มสลายแล้ว นาย/เธอน่าจะรู้ดีนะ ว่ามันหมายถึงอะไร
"Grim Vulture": ตอนที่เมืองเก่าล่มสลาย มีกองกำลังป้องกันที่ถูก Ethereal ฆ่า หรือถูกกัดกร่อนจนกลายเป็น Ethereal อยู่นับไม่ถ้วน เหล่าผู้รอดชีวิตที่เหลืออยู่ตัวคนเดียว ไม่มีโอกาสได้นำร่างของเพื่อนร่วมทีม กลับออกมาจาก Hollow Zero เลยด้วยซ้ำ
"Grim Vulture": เห็นได้ชัดว่าสมาชิกในทีมของเธอ สมาชิก Lyre Squad ต่างก็เป็นหนึ่งในผู้ตายเหล่านี้ แต่เนื่องจากไม่พบร่าง เธอจึงยืนกรานว่าสมาชิกในทีมของเธอยังมีชีวิตอยู่... ถึงขั้นหลอกแม้กระทั่ง Proxy ของตัวเองเลยด้วย! ฮิฮิ... น่าขำชะมัด!
"Charon": ฉันไม่ได้หลอก Proxy พวกเขายังมีชีวิตอยู่จริงๆ ฉันมีหลักฐานที่มีน้ำหนักพอ คนอย่างแกไม่มีทางเข้าใจหรอก
"Grim Vulture": ฉันไม่เข้าใจงั้นเหรอ...? น่าขำ... นี่เธอคิดว่าวงจรสมองที่เหมือนเด็กเล่นของเธอ เป็นเรื่องเข้าใจยากมากงั้นเหรอ? ในเมื่อเธอมีหลักฐานที่มีน้ำหนักมากพอจริงๆ งั้นก็บอกฉันมาสิ! พูดออกมาสิ!
"Charon": ...ดวงตาคู่นี้ของฉัน สูญเสียการมองเห็นไปกว่า 90% ตั้งแต่เมืองเก่าล่มสลาย แต่ก็ได้เห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น
"Charon": ทุกวินาทีในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ภาพของเพื่อนร่วมทีมต่างก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าฉัน พวกเขาไม่ใช่แค่เงา แต่เป็นภาพที่มีการเคลื่อนไหว และสมจริงมาก พวกเขาไม่เคยหายไปเลย
"Charon": พวกเขายังมีชีวิตอยู่ และกำลังรอให้ฉันไปตามหาพวกเขา ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่มีดวงตาคู่นี้
"Grim Vulture": เธอเรียกนี่ว่าหลักฐานเหรอ? ฮ่าๆ ...Proxy ที่ซ่อนอยู่ใน Bangboo นั่น ได้ยินรึยัง? เพราะว่ามีเงาวิญญาณอยู่ในดวงตา เธอเลยตามหาคน ที่ไม่มีทางมีอยู่จริงมาตั้งหลายปีแล้ว!
"Grim Vulture": เธอยอมเชื่อว่าภาพที่เห็นเป็นภาพของเพื่อนร่วมทีม แต่ไม่ยอมเชื่อว่าพวกเขาตายแล้ว! ถ้าฉันบอกเธอว่าการตายของพวกเขาเป็นเรื่องจริงล่ะ?
"Grim Vulture": เธอจะยอมรับความจริง หรือจะหลอกตัวเองต่อไป เพราะภาพวิญญาณที่อยู่ตรงหน้าตัวเอง? ฉันเดาว่าเธอคงจะยังหลอกตัวเองต่อไป... เพราะนี่คือวิธีที่เธอใช้เพื่อเอาชีวิตรอด!
"Charon": ...ฉันไม่ได้หลอกตัวเอง ฉันแค่...
"Grim Vulture": เธออยากจะตามหาเพื่อนร่วมทีมที่หายตัวไปหลายปี และถูกทางการยืนยันว่าเสียชีวิตไปแล้วงั้นเหรอ? เธอก็แค่ไม่สามารถปกป้องเพื่อนร่วมทีมของตัวเอง ในตอนที่เมืองเก่าล่มสลาย และในตอนนี้ ก็แค่หาข้ออ้างมาหลอกตัวเอง เพื่อให้มีชีวิตรอดต่อไปเท่านั้น!
"Grim Vulture": เพื่อหลอกตัวเอง และหาเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ต่อให้เป็นข้ออ้างที่ไม่สมเหตุสมผลแค่ไหน เธอก็ยอมรับได้ นี่ก็คือเธอ... เป็นแค่คนขี้ขลาดที่เห็นแก่ตัว เมื่อเผชิญกับความตายของพวกพ้อง เธอก็ไม่ลงมือ และทำอะไรไม่สำเร็จเลยซักอย่าง
"Charon" ยืนนิ่ง และพูดอะไรไม่ออกอยู่นาน "Grim Vulture" โจมตีด้วยคำพูดอย่างไม่หยุดหย่อน และดูเหมือนว่าคำพูดของเธอจะได้ผลดีมาก... สีหน้าที่เพิ่งฟื้นคืนกลับมาของเธอเริ่มซีดเผือดลงอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าไม่มีแรงโต้แย้งเลยซักนิด
"Grim Vulture": ...ยอมแพ้แล้วเหรอ? ดูเหมือนว่าเธอจะยังมีศักดิ์ศรีของมนุษย์อยู่นะ สิ่งที่ฉันรังเกียจที่สุด ก็คือคนเสแสร้งที่ไร้ความสามารถอย่างเธอ เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ไปตายซะเถอะ
0 lines
Open section page →This section contains performance actions without dialogue or explicit branches.
1 line
Open section page →Wise: "Charon" ไม่ใช่คนขี้ขลาด! คนที่เข้าไปใน Hollow เพื่อไล่ล่าเป้าหมาย คนที่สามารถทนต่อปฏิกิริยาการปฏิเสธของดวงตา และเป่าบทเพลงให้กับผู้สูญเสียได้ ไม่ใช่คนขี้ขลาดอย่างแน่นอน!
3 lines
Open section page →Wise: อย่างน้อย... อย่างน้อยเธอก็กล้าหาญกว่าคนที่เอาแต่ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด และรู้สึกสนุกกับการทำร้ายคนอื่น และคอยระแวดระวังตลอดเวลา ว่าจะถูกคนอื่นจับตัวได้!
"Charon": Proxy... ฉัน...
"Grim Vulture": Proxy ที่คุณพามานี่พูดเก่งจริงๆ ฉันขี้เกียจจะเสียเวลาคุยกับพวกเธอแล้ว ไปตายด้วยกันซะเถอะ
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: วิเคราะห์รอยแยกบริเวณนี้เสร็จแล้ว... "Charon" อย่ามัวแต่ยืนอึ้งอยู่เลย รีบฉวยโอกาสนี้ ใช้รอยแยกออกไปจากที่นี่ซะ!
"Grim Vulture": รอยแยก?! ตั้งแต่เมื่อไหร่... เล่นลูกไม้แบบนี้งั้นเหรอ!
ไม่มีหวังที่จะโต้กลับแล้ว รีบดึงตัว "Charon" แล้ววิ่งไปยังรอยแยกเล็กๆ ที่อยู่ในมุมหนึ่งไม่ไกล ที่แม้แต่ "Grim Vulture" ก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น
ในชั่วขณะที่กำลังจะถูกกระสุนยิง ก็หนีออกไปจากที่นั่น ผ่านรอยแยกได้สำเร็จ...
1 line
Open section page →พา "Charon" ที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้หนีออกมาจาก Hollow และกลับมาที่ร้านวิดีโอ...
ดูเหมือนว่าความกระทบกระเทือนทางจิตใจที่เธอได้รับ จะมากกว่าที่คิดไว้ เธอเอามือแตะดวงตาของตัวเองอยู่ตลอดโดยไม่พูดอะไร...
2 lines
Open section page →Belle: "Charon"... ดื่มโกโก้ร้อนๆ หน่อยมั้ย? การต่อสู้นี้คงเหนื่อยแย่เลย ผ่อนคลายกันหน่อยดีกว่านะ
"Charon": ...ไม่เป็นไร ขอบคุณ
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: "Charon" อย่าไปหลงเชื่อคำพูดของ "Grim Vulture" นะ เพราะเจ้านั่นจะพูดอะไรก็ได้ เพื่อที่จะทำให้คุณหวั่นไหว เมื่อเราเริ่มสงสัยในความจริงและความเท็จ เราก็จะตกลงไปในกับดัก
"Charon": ไม่... Proxy ฉันว่าที่ "Grim Vulture" พูดก็มีเหตุผล บางทีฉันอาจจะแค่คิดเองเออเองก็ได้
"Charon": ของพวกนั้นที่ "Grim Vulture" วางเอาไว้... ตอนที่สัมผัสมัน ฉันก็นึกถึงวันที่เมืองเก่าล่มสลายขึ้นมาอีกครั้ง... ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแบบเดียวกัน จากร่างของเพื่อนร่วมทีมที่บาดเจ็บสาหัส
"Charon": ฉันพยายามลืมความรู้สึกนั้น แต่ฉันไม่สามารถลืมได้... ฉันไม่สามารถหลีกเลี่ยงความคิดเชื่อมโยงกับความเป็นไปได้ ที่เพื่อนร่วมทีมของฉันอาจจะตายไปแล้ว
0 lines
Open section page →7 lines
Open section page →Wise: คุณยินดีจะเล่าให้เราฟังมั้ย... เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณ และ Lyre Squad ในวันที่เมืองเก่าล่มสลาย?
"Charon": ในวันนั้น เป็นชั่วโมงแรกที่ Hollow Zero เริ่มขยายตัว ศูนย์บัญชาการกองกำลังป้องกัน
เชื่อว่ามันเป็นแค่ภัยพิบัติ Hollow ธรรมดา และแค่ต้องส่งกำลังทหารระดับกลางไปปราบปราม
"Charon": กองกำลังล่วงหน้าที่ถูกส่งไป Hollow Zero ก่อน มี Lyre Squad ของพวกเราด้วย ก่อนออกเดินทาง หัวหน้าได้รับปากว่า จะส่งกำลังเสริมมาช่วยเราต่อสู้ เพื่อให้เราได้ต่อกรกับ Ethereal อย่างสบายใจ
"Charon": แต่หลังจากเริ่มทำภารกิจได้ไม่นาน พวกเราก็พบว่าทุกอย่างไม่เหมือนกับที่คิดไว้ Ethereal ที่พุ่งเข้ามาเหมือนกระแสคลื่น การขยายตัวของ Hollow ที่ไม่สามารถควบคุมได้ ที่สำคัญกว่านั้นคือ... เรายังไม่ได้รับการสนับสนุนเลย
"Charon": กองกำลังป้องกันที่อยู่นอก Hollow ต่างเห็นว่านี่ไม่ใช่ภัยพิบัติธรรมดา... Hollow Zero กำลังกลืนกิน Eridu อย่างรวดเร็ว กองกำลังเสริมยกเลิกแผนการเสริมกำลัง และล่าถอยไปทั้งหมด
"Charon": พูดตามตรง ต่อให้พวกเขามาเสริมกำลัง ผลลัพธ์ก็คงไม่ต่างกัน ฉันเห็นสมาชิกทีมที่มาด้วยกันต่อสู้จนตายไปทีละคน และถูกกัดกร่อนจนกลายเป็น Ethereal... ทีมเราค่อยๆ สูญเสียกำลังที่จะรักษาแนวรบไว้ได้
"Charon": ฉันกลายเป็นช่องโหว่แรกของทีม... มี Ethereal ยิงอีเทอร์ใส่ตาทั้งสองข้างของฉัน ดวงตาของฉันถูกกัดกร่อนอย่างรุนแรง ร่างกายก็ได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง และฉันก็หมดสติไปอย่างรวดเร็ว
6 lines
Open section page →"Charon": ไม่รู้ว่าฉันสลบไปนานแค่ไหน แต่ในขณะที่กำลังจะสูญเสียการมองเห็น ฉันก็ได้สติกลับมาอีกครั้ง และสิ่งสุดท้ายที่ฉันเห็นก็คือ เพื่อนร่วมทีมที่ยืนอยู่ข้างหน้า พวกเขากำลังหันมามองฉัน...
"Charon": ...พอฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็อยู่ในค่ายแล้ว เหล่าผู้นำของกองทัพได้ระเบิดหอคอย Shiyu และในที่สุดก็ควบคุม Hollow Zero ได้สำเร็จ... ไม่รู้ว่าใครได้ช่วยฉันออกมาจาก Hollow แต่เพื่อนร่วมทีมของฉัน พวกเขาไม่มีใครรอดออกมาจาก Hollow ได้อย่างปลอดภัยเลย
"Charon": ไม่รู้ทำไม แต่ฉันยังมองเห็นเงาของเพื่อนๆ ที่เคยร่วมทีมกันอยู่ แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะตายไปแล้วก็ตาม แต่ฉันก็ยังคงเห็นพวกเขาอยู่ นี่ต้องเป็นคำบอกใบ้แน่ๆ ...บอกใบ้ให้ฉันรู้ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ คุณไม่คิดว่างั้นเหรอ?
"Charon": พวกเขาคงสู้ต่อไปหลังจากที่ฉันสลบไป จนสุดท้ายก็หลงทางเข้าไปใน Hollow และขาดการติดต่อกับกองกำลัง จนต้องเร่ร่อนอยู่ใน Hollow ต่างๆ ของ New Eridu... ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ ไม่ใช่เหรอ?
"Charon": ไม่ว่าจะเป็นกองกำลังหรือชาวเมือง ก็ไม่มีใครเชื่อคำพูดของฉัน ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะไปหาพวกเขาเอง ความหมายของดวงตาคู่นี้ ไม่ใช่การชี้นำให้ฉันตามหาพวกเขาที่ยังมีชีวิตอยู่หรอกเหรอ?
"Charon": ...Proxy หรือว่าฉันคิดผิดไป? การมีอยู่ของดวงตาคู่นี้มันผิดงั้นเหรอ?
5 lines
Open section page →Wise: ...
"Charon": ที่แท้คุณก็คิดแบบนี้เหมือนกันสินะ... การตีความภาพในดวงตาเป็นหลักฐาน ว่าเพื่อนร่วมทีมยังมีชีวิตอยู่ เป็นแค่ความปรารถนาเพียงฝ่ายเดียวของฉัน
"Charon": แต่ว่า ถ้าพวกเขาไม่มีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ ...ทำไมถึงต้องมอบดวงตาที่มีแต่ความเจ็บปวดแบบนี้ให้ฉันด้วย?
"Charon": ถ้าพวกเขาไม่มีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ ฉันจะขอโทษพวกเขาต่อหน้าได้ยังไง... จะบอกพวกเขาว่า ขอโทษที่ฉันอ่อนแอ และไม่สามารถปกป้องพวกเขาได้ยังไง?
"Charon": ใบหน้าของพวกเขาแต่ละคนเลือนรางมาก ฉันมองไม่เห็นสีหน้าของพวกเขา... และไม่กล้ามองดูสีหน้าของพวกเขาด้วย... ถ้าพวกเขามองฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น และความผิดหวัง ฉันก็ไม่รู้จริงๆ ว่าจะทำยังไงดี...
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: "Charon" ฟังฉันนะ... ต่อให้คนอื่นๆ จะคิดว่าคุณทำผิด แต่ฉันกับ Belle จะไม่ปฏิเสธความตั้งใจที่คุณต้องการหาเพื่อนร่วมทีมหรอกนะ
Wise: ไม่ต้องมีเหตุผลอะไรมากมายหรอก... เพราะเราเองก็มีคนในครอบครัวที่หายตัวไป และเราก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเธอจะยังมีชีวิตอยู่ ต่อให้คนทั้งโลกจะไม่เข้าใจเรา แต่ความมุ่งมั่นของเราก็จะไม่เปลี่ยนแปลง
Wise: แต่ฉันคิดว่า การถูกความมุ่งมั่นแบบนี้ผูกมัดไว้ จนก้าวไปข้างหน้าไม่ได้... ไม่ใช่สิ่งที่คนสำคัญของพวกเราอยากเห็นแน่นอน
1 line
Open section page →Belle: พี่พูดถูก! "Charon" คุณเป็นคนที่อ่อนโยนมาก... บางทีอาจจะเพราะแบบนี้ คุณถึงต้องการที่จะปกป้องเพื่อนทุกคน และเสียใจกับความอ่อนแอของตัวเอง แต่มีหลายๆ เรื่องที่ไม่จำเป็นต้องแบกรับไว้คนเดียว!
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: ใช่แล้ว คุณในตอนนี้ ควรจะลองให้พวกเราระวังหลังให้ เรายืนยันได้ว่า "Grim Vulture" ยังไม่ได้ฆ่าผู้ยื่นคำขอ... ขอแค่เบาะแสนี้ยังไม่ขาด ก็ยังมีความหวังอยู่ พวกเราจะช่วยคุณเอง
Wise: ความมุ่งมั่นและเจตจำนงของคุณ ไม่ควรถูกใครปฏิเสธ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง เราจะเป็นพยานไปพร้อมกับคุณเอง
"Charon": Proxy... ขอบคุณพวกคุณมากนะ ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว... อย่างน้อย ฉันก็ยังอยากจะตรวจสอบต่อไป ฉันไม่อยากหยุดอยู่แค่ตรงนี้
บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงแล้ว ต่อไปก็ควรจะหารือเกี่ยวกับแผนการต่อไป...
ในตอนนี้เอง จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา...
2 lines
Open section page →"คนเลี้ยงแกะ": ขอโทษที่โทรมากลางดึกนะ... พวกคุณไปที่ Hollow แห่งใหม่นั่นแล้วเหรอ? คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?
"คนเลี้ยงแกะ": เอ่อ ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก... เมื่อกี้บัญชี Knock Knock ของผู้ยื่นคำขอแชร์ตำแหน่งใหม่ให้ฉันอีกแล้ว
2 lines
Open section page →Belle: อีกแล้วเหรอ? คราวนี้เป็น Hollow ไหนอีกล่ะ?
"คนเลี้ยงแกะ": ไม่ใช่ คราวนี้ไม่ใช่ Hollow... ถ้าดูไม่ผิดละก็ ตำแหน่งนี้น่าจะเป็น Scott Outpost นะ
2 lines
Open section page →Belle: Scott Outpost? ที่นั่นเป็นถิ่นของกองกำลังป้องกันกับสถาบัน White Star ไม่ใช่เหรอ? "Grim Vulture" คิดจะทำอะไรกันแน่?
"Charon": ...เป็นวันแห่งการเยียวยา ยังจำคำพูดของ Erin ก่อนหน้านี้ได้มั้ย? ตอนนี้ที่นั่นกำลังจัดกิจกรรมวันแห่งการเยียวยา และเปิดให้ชาวเมืองทุกคนเข้าชมได้อย่างอิสระ
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: คราวนี้ไม่ได้ล่อให้พวกเราเข้าไปใน Hollow... "Grim Vulture" วางแผนจะทำอะไรกันแน่? เขากำลังยั่วยุพวกเรางั้นเหรอ?
"Charon": ไม่ว่าจะเป็นการยั่วยุหรือกับดัก ก็ไม่ควรพลาดโอกาสที่จะติดต่อนะ Proxy... ช่วยไปกับฉันหน่อยได้มั้ย?
44 lines
Open section page →ครอบครัวของสมาชิก Lyre Squad มากมาย ได้มารวมตัวกันที่สถานที่จัดงานเกียรติยศในวันแห่งการเยียวยา... นี่เป็นแค่เรื่องบังเอิญจริงๆ เหรอ?
ขณะที่กำลังครุ่นคิดถึงคำถามนี้อยู่ เหล่าสมาชิกครอบครัวก็ได้มารวมตัวกันอีกครั้งต่อหน้า "Charon"...
...ขอโทษที่พูดจาไร้มารยาทกับพี่เมื่อกี้นะ แม่บอกฉันว่า พี่คอยปกป้องพ่อจนกระทั่งหมดสติไป... ฉันไม่ควรพูดว่าพี่เห็นคนใกล้ตายแล้วไม่ช่วย
ขอโทษจริงๆ ตอนนั้น Zita ยังเด็ก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนหน้านี้ฉันเองก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย... หวังว่าจะไม่ทำให้คุณไม่สบายใจนะ
"Charon": ไม่... ก่อนหน้านี้เธอพูดถูก ถ้าฉันแข็งแกร่งกว่านี้ แข็งแกร่งพอที่จะกำจัด Ethereal ส่วนใหญ่ได้... บางทีพวกเขาอาจจะไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง
อย่าพูดแบบนั้นสิ! เมื่อต้องเผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่ อย่างการล่มสลายของเมืองเก่า ความเป็นความตายของผู้คน ไม่ใช่สิ่งที่ใครคนใดก็สามารถกำหนดได้
การที่คุณยังมีชีวิตอยู่ ก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุดแล้ว... ฉันคิดว่าถ้าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ พวกเขาก็คงจะพูดแบบนี้เหมือนกัน
"Charon": ไม่ใช่หรอก... ฉันรู้มาตลอด ว่าฉันไม่ได้ปกป้องพวกเขาให้ดี ฉันผู้อ่อนแอเอาชีวิตรอดมาได้ แต่พวกเขากลับหายตัวไป โดยไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย... แบบนี้ไม่เรียกว่าการปลอบใจ แต่เป็นจุดจบที่แย่ที่สุดต่างหาก
"Charon": และฉัน ฉันไม่กล้าเผชิญหน้ากับผลลัพธ์แบบนี้ และไม่กล้าพูดกับพวกคุณว่า "ฉันไม่สามารถปกป้องครอบครัวที่สำคัญของพวกคุณได้" เลยทำได้แค่เตร็ดเตร่อยู่ใน New Eridu และหวังว่าจะเจอเบาะแสของพวกเขา...
"Charon": ขอโทษด้วย... จนถึงวันนี้ที่ได้พบกับพวกคุณ ฉันก็ยังทำอะไรไม่ได้เลยซักอย่าง
...ดูเหมือนว่าคุณจะไม่รู้จักพวกเราเท่าไหร่นะ ไม่มีตอนจบที่แย่ที่สุดอะไรหรอก "Styx" ...สามีของฉัน และเหล่าสหายร่วมรบที่เสียสละตัวเองไปพร้อมกับเขา พวกเขาไม่ได้ไม่เหลืออะไรไว้หรอกนะ
เงยหน้าขึ้นมองฉัน และมองพวกเราสิ ทุกคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าคุณ ต่างก็เป็นสิ่งตกทอดที่พวกเขาปกป้อง และสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้
"Charon": ...
การจากไปของสามี ทำให้ฉันกับ Zita ได้รับเงินช่วยเหลือมากมาย... บวกกับที่ฉันทำงานเสริมมาตลอด ในที่สุดก็เดินมาถึงวันนี้ได้
ก่อนหน้านี้ Styx พูดบ่อยๆ ว่าจะให้ลูกสาวไปเรียนที่มหาลัยศิลปะ และตัวเขาเองก็สนใจเรื่องศิลปะมากเช่นกัน ตอนนี้ความฝันนี้ก็เป็นจริงแล้ว... เธอเพิ่งจะถูกตอบรับจากมหาวิทยาลัยศิลปะของ Janus Quarter
ฉันกับแม่ก็เคยต้องลำบากมากมาย... แต่ทุกครั้งที่ฉันนึกถึงเสียงหัวเราะของพ่อ ฉันก็จะกัดฟันอดทนต่อไป ทุกสิ่งย่อมมีผลตอบแทน... เหมือนอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
ขอบคุณมากนะ ที่คอยอยู่เคียงข้างสามีฉัน ในทุกครั้งที่เขาต้องเผชิญกับความเป็นความตาย และอยู่เคียงข้างเขาจนถึงวินาทีสุดท้าย
และคุณคงได้ยินเรื่องสุขภาพก่อนหน้านี้ของฉัน มาจากลูกชายฉันบ้างแล้วสินะ
"Charon": คุณ Ethel, Cocytus เคยบอกฉันเกี่ยวกับสถานการณ์ของคุณแล้ว... เขามักจะลางาน และแอบไปทำงานเสริมหาเงิน เพื่อดูแลคุณที่ป่วยติดเตียง
ใช่แล้ว แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้บอกเธอ ว่าตอนนั้นฉันอยู่ในช่วงวิกฤต ที่ต้องเข้ารับการผ่าตัดใหญ่ และเขาก็กำลังพยายามรวบรวมเงินอย่างสุดชีวิต ไม่มีใครคิดเลยว่า... เขาจะจากไปก่อนฉัน
เด็กคนนั้นยังทิ้งเงินชดเชยเอาไว้ด้วย... เพราะมีเงินก้อนนี้ไปผ่าตัด ฉันถึงมีชีวิตอยู่มาถึงวันนี้ ในอีกแง่นึง ก็ถือได้ว่าฉันได้สืบทอดชีวิตของเขาต่อแล้ว
ทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องพวกนี้ ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรง และมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกหลายๆ ปี... ฉันอยากให้เขาได้เห็นวิวทิวทัศน์ที่ฉันเห็นผ่านร่างกายนี้ ฉันเชื่อว่าเขาจะต้องสัมผัสได้ถึงสิ่งนี้จากที่ไกลๆ อย่างแน่นอน
ตอนที่ฉันไม่สามารถเป็นห่วงเด็กคนนั้นได้ เธอและเพื่อนๆ ของเธอก็คอยอยู่เคียงข้างเขา ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ที่เธอทำเพื่อเขานะ
ส่วนฉัน... บอกตามตรง ตอนนี้ฉันกำลังทำงานเป็นดีไซเนอร์ออกแบบเสื้อผ้าอยู่
"Charon": ดีไซเนอร์... คุณ Alan เป็นเพราะอิทธิพลจาก "Acheron" เหรอ?
ใช่แล้ว คุณก็รู้นี่นาว่าน้องสาวของฉันรักสวยรักงามมาก ตอนอยู่ที่บ้านเธอชอบออกแบบเสื้อผ้า ฉันเลยอยากเข้าไปในโลกที่น้องสาวเคยเห็น... แบบนี้ฉันจะได้รู้สึกว่าน้องสาวอยู่ข้างกายฉันตลอดเวลา
หลังจากที่ได้สัมผัสกับมันจริงๆ ฉันถึงได้รู้ว่า การออกแบบเสื้อผ้าเป็นเรื่องที่สนุกมาก! ฮ่าๆ ถ้ารู้เรื่องนี้แต่แรกก็คงดี... บางที ฉันอาจจะมีเรื่องคุยกับเธอได้มากกว่านี้ก็ได้
สรุปก็คือ ปีหน้าฉันควรจะสร้างแบรนด์เสื้อผ้าของตัวเอง... เธอมักจะพูดว่า หลังจากปลดประจำการจากกองกำลังป้องกัน เธออยากออกแบบเสื้อผ้า ตอนนี้ฉันอยากจะสานต่อความฝันของเธอ ให้เป็นความหมายในชีวิตที่เหลือของฉันเอง
ตอนที่กลับบ้านในวันหยุด น้องสาวของฉันมักจะพูดถึงคุณเสมอ เธอบอกว่าเป็นเพราะมีคู่ต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมอย่างคุณ เธอถึงได้พัฒนาอย่างต่อเนื่อง... ขอบคุณมากนะ ฉันภูมิใจในตัวน้องสาว และก็ภูมิใจในตัวคุณเหมือนกัน
อย่างที่คุณเห็น พวกเราต่างก็เดินมาถึงจุดนี้ได้ พร้อมด้วยเจตจำนงของคนที่เรารัก ได้โปรดอย่าบอกว่าพวกเขาไม่ได้ทิ้งอะไรไว้เลย ความเจ็บปวดและความสุข ที่พวกเราได้รับในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ ล้วนมีเงาของพวกเขาอยู่ทั้งนั้น
จำไว้นะ เพราะพวกคุณเสี่ยงชีวิตเข้าไปต่อสู้... ถึงได้มีผู้คนและเรื่องราวต่างๆ ใน New Eridu ในทุกวันนี้
"Charon": ขอบคุณ... ขอบคุณทุกคนมาก ได้รู้ว่าช่วงนี้ทุกคนเป็นยังไงบ้าง และได้ฟังคำพูดเหล่านี้... ฉันรู้สึกดีใจมาก ที่ตัวเองมาที่วันแห่งการเยียวยา
พูดถึงวันแห่งการเยียวยา ทำไมวันนี้พวกคุณถึงมาที่นี่ด้วยล่ะ? ฉันยังแปลกใจอยู่เลย ที่ได้เจอกับพวกคุณที่นี่?
คุณยาย Ethel ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ คราวก่อนถามคุณว่าจะมาร่วมงานวันแห่งการเยียวยารึเปล่า คุณยังบอกอยู่เลยว่าไม่มา! จู่ๆ ฉันก็ได้รับข้อความส่วนตัวจากคุณ Nathan เขาหวังว่าฉันจะมาร่วมงานวันแห่งการเยียวยาครั้งนี้...
ฉันก็ได้รับข้อความจาก Nathan เหมือนกัน! เขาบอกให้ฉันมาเข้าร่วมให้ได้ ฉันก็นึกว่าเขาจะมาด้วย... แต่หาอยู่ตั้งนานก็ไม่เจอเขาเลย
ที่แท้พวกเราก็เหมือนกันเหรอเนี่ย! เขาส่งข้อความส่วนตัวมาหาฉัน แต่ไม่รู้ทำไม พอฉันตอบกลับไป เขาก็ไม่ตอบกลับมาอีกเลย... เป็นคนประหลาดจริงๆ !
"Charon": ...ทุกท่าน คุณ Nathan ที่พวกคุณพูดถึงคือใครเหรอ?
Nathan เป็นน้องชายแท้ๆ ของ "Lethe" บอกตามตรงว่าเขาน่าจะเป็นคนที่อยากเจอคุณมากที่สุดในบรรดาพวกเรา... เพราะเขาเคยอยู่ในกองกำลังป้องกันมาก่อน และ...
ตอนที่เมืองเก่าล่มสลาย หน่วยที่เขาอยู่ถูกส่งไปเป็นกำลังเสริม เพื่อสนับสนุนทีมที่เข้าไปใน Hollow ก่อน... ซึ่งรวมถึงพวกคุณด้วย
เขาเล่าเหตุการณ์ตอนนั้นให้เราฟังไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง เขารู้สึกว่าภัยพิบัติ Hollow รุนแรงเกินไป กองกำลังเสริมหลายหน่วยจึงต้องยุติแผนการเสริมกำลังชั่วคราว และตัดสินใจล่าถอยไปจากที่เกิดเหตุ... เขาคัดค้านอยู่ตลอด แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจได้
หลังจากนั้นเขาก็เอาแต่โทษตัวเอง และอยากจะขอโทษคุณมาตลอด แต่ยังไงการถอนกำลังก็ต้องเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็วอยู่ดี... เพราะหลังจากที่พวกเขาถอนกำลังไปไม่นาน ศูนย์บัญชาการก็ออกคำสั่งถอนกำลังเหมือนกัน
ในฐานะครอบครัวผู้เสียชีวิต ตอนแรกก็อาจจะเกลียดพวกกองกำลังเสริมก็จริง... แต่พอผ่านไปนานเข้า ก็เข้าใจและค่อยๆ ปล่อยวางไป ศึกนั้นเป็นศึกที่ต้องมีการสละชีวิตแน่นอน... ไม่แปลกที่เบื้องบนจะเลือกรักษากองกำลังไว้
"Charon": ...ฉันขอถามหน่อยได้มั้ยว่า คุณ Nathan อยู่ในทีมอะไร ตอนที่ยังอยู่ในกองกำลังป้องกัน?
Impera Squad จาก Obsidian Division มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ?
"Charon": ไม่มีอะไร... แค่มีคำถามบางอย่างที่ถูกไขขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →"Charon": คนที่ยืนอยู่บนเวทีกล่าวสุนทรพจน์คือ... Zoe?
0 lines
Open section page →20 lines
Open section page →Wise: เธอเป็นตัวแทนกล่าวสุนทรพจน์เหรอ? อดีตทหารที่เคยได้รับเหรียญเกียรติยศ... ก็ดูเหมาะสมดีนะ แต่ทำไม Jesse กับ Erin ถึงไม่อยู่ที่นี่ล่ะ? พวกเขาไม่มาเหรอ?
ทุกท่านโปรดอยู่ในความสงบ ต่อไป จะเป็นคุณ Zoe ตัวแทนทหารปลดประจำการ และตัวแทนของ Nemesis Squad ที่จะมากล่าวสุนทรพจน์ ในวันแห่งการเยียวยาให้ทุกท่านฟัง
"Grim Vulture": ทุกท่านที่อยู่ที่นี่ ฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เป็นตัวแทนของกองกำลังป้องกัน และได้ยืนอยู่ตรงนี้เพื่อกล่าวสุนทรพจน์ ในวันนี้ เราได้มารวมตัวกันในวันแห่งการเยียวยา เพื่อรำลึกถึงความเจ็บปวดจากภัยพิบัติที่น่าเศร้าในอดีต... เมืองเก่าล่มสลาย
"Grim Vulture": ในภัยพิบัติครั้งนี้ มีผู้คนมากมายที่สูญเสียญาติมิตรและเพื่อนสหาย ฉันเองก็เหมือนกัน ในระหว่างการต่อสู้ ทีมที่ฉันอยู่นอกจากฉันแล้ว ก็ไม่มีใครรอดชีวิตมาได้เลย
"Grim Vulture": ครอบครัวและเพื่อนที่รักของฉัน ได้หายไปใน Hollow... ความเจ็บปวดนี้ จะตราตรึงอยู่ในใจตลอดไป มันควรจะอยู่กับพวกเราตลอดไป ไม่ว่าจะเป็นตอนนี้ หรือในอนาคต
"Grim Vulture": ครอบครัวของทหารที่จากไปทั้งหลาย ได้โปรดภูมิใจในครอบครัวของพวกคุณ! พวกเขาต่อสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย ในเมืองเก่าที่ล่มสลาย ความตายไม่ใช่จุดจบ และไม่ใช่ความอัปยศ แต่เป็นเหรียญตราอันแสนล้ำค่าของพวกเขาตลอดกาล!
"Grim Vulture": พวกเขาเสียสละตัวเองเพื่อป้องกันภัยพิบัติที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ พวกเขาทำหน้าที่ทหารได้อย่างสมบูรณ์แบบ! หากไม่มีความเสียสละของพวกเขา Eridu คงไม่สามารถอยู่รอด และไม่สามารถสร้าง New Eridu ขึ้นมาใหม่ได้!
"Grim Vulture": เพื่อความปรารถนาของผู้ล่วงลับ มองไปข้างหน้าเถอะ ชาว New Eridu! ความคิดถึงและความระลึกถึงของเราต่อผู้ล่วงลับ จะอยู่ในแสงเทียนและดอกไม้ทุกดอก!
คำพูดของ Zoe ได้รับเสียงปรบมือต่อเนื่องไม่หยุด แต่ในขณะที่เสียงปรบมือดังขึ้น เธอก็ก้มหน้าและทำหน้าเคร่งขรึม
เธอรอจนกระทั่งเสียงปรบมือสงบลง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองผู้ชม สายตาของเธอจับจ้องไปที่ "Charon" และแผ่ความเย็นเยือกออกมา
"Grim Vulture": ...เดิมทีฉันควรจะพูดถึงแค่นี้ แต่ดูเหมือนทุกคนจะชอบคำพูดเหล่านี้มาก งั้นฉันจะพูดต่ออีกซักหน่อยละกัน
"Grim Vulture": ที่ทุกคนเห็นด้วยกับฉัน ก็เพราะรู้สึกได้ถึงขั้นบันไดแห่งความเจ็บปวด คนที่เหลืออยู่มักจะเป็นแบบนี้เสมอ เพื่อที่จะไม่ให้ความตายของคนอื่น กดทับตัวเองจนหายใจไม่ออก จึงมักจะหาข้ออ้างเพื่อปลดวางภาระ และเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง
"Grim Vulture": นี่คือ New Eridu ในทุกวันนี้ ภัยพิบัติครั้งใหญ่ได้กลืนกินเมืองเก่า และผู้คนที่รอดชีวิตก็ใช้คำพูด "ทะนุถนอมช่วงเวลาปัจจุบัน" และ "เริ่มต้นใหม่" เพื่อทำให้ตัวเองหลงลืมฝันร้ายนี้ไป
"Grim Vulture": ไม่มีใครพูดถึงเหล่าทหารที่เสียสละตัวเองใน Hollow Zero และไม่มีใครสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงต้องเสียสละตัวเอง ผู้กล้าตายท่ามกลางการโจมตีของ Ethereal ส่วนคนขี้ขลาดกลับมีชีวิตรอดมาจนถึงทุกวันนี้
"Grim Vulture": New Eridu ถูกสร้างขึ้นใหม่โดยคนขี้ขลาดแบบนี้นี่แหละ ระเบียบของ New Eridu ก็ถูกสร้างขึ้นโดยตรรกะของพวกเขา
"Grim Vulture": ทุกคนต่างก็เห็นด้วยกับตรรกะนี้ พวกคุณต่างก็มีญาติพี่น้อง ที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เมืองเก่าล่มสลาย แต่ตอนนี้ พวกคุณกลับดีใจ ที่มีคนมาเกลี้ยกล่อมให้พวกคุณปล่อยวางจากพวกเขา
"Grim Vulture": ...หากแม้แต่พวกคุณก็เลือกที่จะลืมเลือน งั้นการเสียสละของผู้ล่วงลับเหล่านั้นจะมีความหมายอะไรกัน? พวกคุณไม่เคยคิดเหรอว่าทำไมครอบครัวของตัวเองถึงต้องตาย ทำไมถึงไม่มีใครต้องรับผิดชอบกับการตายของพวกเขา?
อะแฮ่ม คุณ Zoe ได้เวลาที่พวกเราจะกล่าวสุนทรพจน์แล้ว...
"Grim Vulture": ...ดูให้ดีๆ สิ ฉันกำลังคุยกับครอบครัวของผู้สูญเสียอยู่นี่ไง!
"Grim Vulture": หากความตายเป็นเหรียญตราของผู้ตาย ความเจ็บปวดก็คือไม้กางเขนที่ผู้มีชีวิตต้องแบกรับ! การกลัวความหนักอึ้ง และหนีความเจ็บปวด มีแต่จะทำให้เหล่าทหารตายตาไม่หลับ!
"Grim Vulture": จงสัมผัสบาดแผลที่เหวอะหวะ เพื่อให้ความเจ็บปวดนี้อยู่ในความทรงจำตลอดไป... นี่ต่างหาก ความหมายที่แท้จริงของ "วันแห่งการเยียวยา"!
13 lines
Open section page →"ฉันไม่คิดอย่างนั้น"
Zoe: ..."Charon" คิดไม่ถึงว่าคุณจะมาเข้าร่วมกิจกรรมวันแห่งการเยียวยาด้วย ความคืบหน้าในการตามหาคนเป็นยังไงบ้าง? ดูเหมือนคุณมีอะไรอยากจะพูดนะ
"Charon": คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ บางคนอาศัยเงินทำขวัญที่สามีทิ้งไว้เพื่อเลี้ยงลูกสาว บางคนอาศัยความพยายามสุดท้ายของลูก เพื่อยืดอายุของชีวิตได้สำเร็จ บางคนได้รับอิทธิพลจากน้องสาว และตั้งเป้าหมายของชีวิตขึ้นมา
"Charon": เจตจำนงของผู้ล่วงลับ ได้สืบทอดต่อกันในทุกคนที่อยู่ที่นี่ ชีวิตของพวกเขาในวันนี้ คืออนาคตที่เหล่าทหารต้องแลกด้วยชีวิตของพวกเขา ในตอนที่เมืองเก่าล่มสลาย
"Charon": เมื่อก่อนฉันคงจะเห็นด้วยกับคำพูดของคุณมากกว่านี้... แต่มีคนบอกฉันว่า ความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานก็สามารถนำไปสู่ความหวังได้ มีคนทำให้ฉันเห็นว่า ความหวังจะสืบทอดต่อไป และไม่ได้สูญหายไปพร้อมกับชีวิตที่จากไป
"Charon": ฉันคิดว่าสิ่งที่เพื่อนเก่าทิ้งไว้ให้เรา ไม่ใช่บาดแผล และไม่ใช่ไม้กางเขนที่หนักอึ้ง... แต่เป็นบทเพลง
"Charon": เราทุกคนมีฮาร์โมนิก้าที่บรรเลงเสียงได้ แม้ตอนแรกจะเล่นได้ไม่ดี แต่เมื่อเราเป่าเป็นเวลานาน ก็จะเป่าได้คล่องแคล่วขึ้น และย้อมเข้ากับสไตล์ของเรา จนกระทั่งมันหลอมรวมกลายเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเรา
Zoe: ...ดูเหมือนคุณจะมั่นใจในความคิดนี้มาก งั้นคุณช่วยตอบฉันหน่อยได้มั้ย ว่าเพลงที่เพื่อนเก่าเหลือทิ้งไว้ ฟังดูแล้วเป็นทำนองแบบไหน?
"Charon": ...ฉันไม่แน่ใจ และไม่สามารถจินตนาการท่วงทำนองที่เฉพาะเจาะจงออกมาได้ แต่ฉันเชื่อในคำตอบที่ฉันเลือก ฉันเชื่อในทุกสิ่งที่ฉันเห็นและได้ยิน
Zoe: หึ... ช่างเป็นคำตอบที่คลุมเครือและเบาหวิวนะ ว่ามั้ย
Zoe: "Charon" ฉันมองคุณไม่ผิดจริงๆ ...ตั้งแต่วินาทีที่เจอคุณ ฉันก็เข้าใจแล้วว่า พวกเราไม่มีทางเข้าใจกันได้
"Charon": ...ฉันเองก็เสียใจมาก
Zoe: ทุกท่าน ขออภัยที่ใช้เวลาการกล่าวสุนทรพจน์มากเกินไป! สุนทรพจน์ของฉันจบลงเพียงเท่านี้ ขอให้ทุกท่านเยี่ยมชมตามอัธยาศัย
1 line
Open section page →Zoe จากไปโดยไม่หันกลับมา ทิ้งผู้ฟังและกองกำลังป้องกัน ที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ไว้
Charon มองไปยังทิศทางที่เธอจากไป และครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
1 line
Open section page →"Charon": ...Proxy คุณคิดว่าไง?
0 lines
Open section page →8 lines
Open section page →Wise: ท่าทางและความคิดของเธอเมื่อกี้ดูแปลกมาก ฉันมีข้อสันนิษฐานที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่...
"Charon": ดูเหมือนเราจะเห็นตรงกันนะ
"Charon": เธอมีตำแหน่ง "ทหารผู้ได้รับตราเกียรติยศ" อยู่ ดูเหมือนเธอจะมั่นใจมาก ว่าพวกเราจะไม่กล้าเผชิญหน้ากับเธอในด่านหน้า ที่เป็นสถานที่สำคัญทางการทหาร
"Charon": เข้ามาที่นี่อย่างไม่เกรงกลัว แล้วก็ออกไปอย่างสง่าผ่าเผย... ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เธอน่าจะพยายามติดต่อกับพวกเราอีกครั้งในไม่ช้า
เมื่อการสนทนาจบลง โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นมา คุณรับสายวิดีโอคอล และเห็นภาพของ "คนเลี้ยงแกะ" ปรากฏขึ้น
เขาดูตื่นตระหนก และดูเหมือนจะพูดอย่างรีบร้อน แต่เมื่อเห็นฉากหลังเป็น Scott Outpost เขาก็หยุดพูด และกระแอม
"คนเลี้ยงแกะ": ...ทางฝั่งพวกคุณดูเหมือนจะคุยกันไม่ค่อยสะดวกนะ งั้นฉันจะสรุปสั้นๆ แล้วกัน เมื่อกี้นี้ผู้ยื่นคำขอส่งข้อมูลตำแหน่งมาให้ฉันอีกแล้ว... และยังส่งรูปถ่ายมาให้ฉันด้วย ในรูปถ่ายมีคนหลายคนถูกมัดมือมัดเท้าไว้ และกำลังหมดสติอยู่
"คนเลี้ยงแกะ": อีกเดี๋ยวฉันจะส่งพิกัดให้คุณ... ถ้าไม่ผิดพลาด ตรงนั้นน่าจะเป็นทางเข้าของ Hollow ใน Port Elpis ตอนนี้ฉันไม่มีคำขออะไรแล้ว... แค่หวังว่าพวกคุณจะระวังตัวด้วยนะ
"Charon": ระบุตำแหน่ง Hollow และรูปภาพตัวประกันงั้นเหรอ? ดูเหมือนอีกฝ่ายจะหมดความอดทนแล้ว... "Grim Vulture" อยากจะจบเรื่องนี้กับพวกเราแล้ว
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: "Charon" คุณคิดจะทำยังไงต่อ? ไม่ว่าคุณจะเลือกทางไหน ฉันก็จะอยู่เคียงข้างจนถึงที่สุด
"Charon" ไม่ได้ตอบทันที เธอหยิบฮาร์โมนิก้าที่ใช้เป่าเพลงออกมาจากตัว แล้วก้มหน้ามองมัน ราวกับว่ากำลังตัดสินใจอะไรบางอย่างอยู่
สุดท้าย เธอก็เก็บฮาร์โมนิก้ากลับเข้าที่อกเสื้อ
"Charon": ฉันตัดสินใจแล้ว Proxy ฉันขอเสนอคำขออย่างเป็นทางการกับคุณ... ช่วยฉันเข้าไปในส่วนลึกที่สุดของ Hollow เพื่อช่วยผู้ยื่นคำขอ และคนที่ถูกจับเป็นตัวประกัน เพื่อยุติเรื่องนี้
"Charon": ฉันจะหยุดยั้ง "Grim Vulture" และกางเขนอันหนักอึ้งของเธอ ที่ต้องการบดขยี้ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเอง
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210070.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210080.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210090.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210100.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210110.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210120.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210130.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210140.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterTrigger/Companion_GalGame_ChapterTrigger_16210150.json
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json- JSON Pointer
/records/7932
- Name
QuestName_12221602
- QuestID
12221602
- field_2
1
- field_3
QuestDesc_12221601
- field_4
QuestTarget_12221601
- field_5
QuestFinishDesc_12221601
- field_6
- field_7
1
- field_10
{ "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes", "bytesHex": "01000000", "rawLittleEndianBits": 1 }- field_12
1620060004
- field_13
null
- field_14
null
- field_15
null
- field_16
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_18
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_21
null
- field_22
null
- field_23
null
- field_25
null
- field_27
null
- field_28
null
- field_29
- field_30
null
- field_31
null
- tableName
QuestConfigTemplate
- tableIdentity
6650075698645347761
- unlockCondition
1620060004