No text in the selected or fallback locales.
Quest Steps
ความโชคร้ายที่ถูกกักขัง
Story evidence
Quest flow
9 lines
Open section page →Kirishima: เด็กๆ พวกนี้ตอนนี้พักอยู่ในสถานพักฟื้น Tsubaki, Kana, Ryousuke ทักทายทุกคนหน่อยสิ
Tsubaki: ยะ...ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะ...
Tsubaki: คือว่า... เนื่องจากไม่สบาย พวกเราก็เลยถูกครอบครัวทอดทิ้งหมดเลย ต้องขอบคุณคุณ Kirishima...
Ryosuke: ชะ...ใช่แล้ว สถานพักฟื้นของคุณ Kirishima มีอาหารและรักษาโรคให้พวกเราฟรี ถ้าไม่มีเขา พวกเราก็ไม่มีที่ไปแล้วล่ะ... ทุกคนรู้สึกขอบคุณเขามากเลย!
Kana: ...
Kirishima: ฮ่าๆ ๆ ฉันก็แค่ทำสิ่งที่สมควรทำน่ะ เพราะโรคการเสื่อมถอยด้านการปรับเข้ากับอีเทอร์เป็นโรคที่พิเศษมาก เคสตัวอย่างมีน้อย ไม่ค่อยมีคนเข้าใจความลำบากของพวกเธอ
Harumasa: งั้นเหรอ? เท่าที่ฉันทราบมา ลักษณะพิเศษบางอย่างของโรคนี้เป็นที่เฝ้าจับตามากๆ เลย
Kirishima: ...เอ่อคือว่า วันนี้เรามาเจอกันที่นี่ มาคุยอะไรสนุกๆ กันดีกว่า
Kirishima: คุณผู้จัดการ คุณยังไม่รู้สินะ ตอนเด็ก Harumasa เป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากมากเลยนะ! ครั้งแรกที่เขาจับธนูก็ยิงได้ 7-8 คะแนนเลย เก่งมากเลยล่ะ
0 lines
Open section page →27 lines
Open section page →Wise: จริงเหรอเนี่ย? ดูไม่ออกเลยจริงๆ ...
Kirishima: นอกจากเรื่องฝีมือแล้ว ในด้านอื่นๆ เขาก็เป็นคนประเภทที่สอนนิดเดียวก็รู้เรื่อง น่าอิจฉาชะมัดเลย
Kirishima: น่าเสียดายที่เจอกับอาจารย์แบบนั้น... เขาทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยไปเยอะมาก ฉันก็เลยอยากจะชวน Harumasa ไปตามหาเขาให้เจอ...
Harumasa: เธอชื่อ Kana ใช่มั้ย ทำไมถึงไม่ยอมพูดเลย?
Kana: ฉัน...
Kirishima: อ้อ เด็กคนนี้ร่างกายอ่อนแอ ปกติก็ไม่ค่อยออกไปไหน และคุยกับคนอื่นไม่ค่อยเก่ง อย่าถือสาไปเลยนะ
Kirishima: มาๆ ๆ เราอย่ามัวยืนอยู่ตรงนี้เลย รีบเข้าไปกินหม้อไฟกันเถอะ
Kirishima โอ้อวดถึงผลงานในอดีตของ Harumasa เป็นการใหญ่บนโต๊ะอาหาร
จากที่เขาเล่ามา Harumasa ดูเป็นเด็กหนุ่มอัจฉริยะคนนึงเลยล่ะ แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงทำให้เขากลายเป็นคนที่เคาะประตูยังขี้เกียจเคาะสองครั้งอย่างตอนนี้...
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะขี้อายหรืออะไร ตอนที่ Harumasa ถูก Kirishima กล่าวชมอย่างบ้าคลั่ง เขามัวแต่ก้มหน้าเล่นมือถืออยู่ตลอด... ที่แท้เขาเป็นคนขี้อายแบบนี้เลยเหรอ?
ทุกคนกินหม้อไฟไปพลางคุยกันไปด้วย ท่ามกลางบรรยากาศที่เป็นกันเอง แต่ก็ไม่ได้คึกคักมากนัก
แน่นอนว่าคนที่พูดหลักๆ จะเป็น Kirishima ส่วนเด็กๆ ในสถานพักฟื้นดูค่อนข้างกลัวคนแปลกหน้า และไม่เคยเอ่ยปากพูดอะไรก่อน
ระหว่างที่คุยกันนั้น Kirishima พยายามพูดถึงเรื่องของ "อาจารย์" อยู่หลายครั้ง แต่ก็โดน Harumasa พูดเปลี่ยนประเด็นไปอย่างชาญฉลาด จนกระทั่งกินเสร็จก็ไม่มีโอกาสได้พูดต่ออีก...
Kirishima: หลังจากนี้ทุกท่านยังมีเวลาว่างมั้ย? ไม่งั้นเราไปหาที่อื่นนั่งเล่นกันต่อ...
พูดยังไม่ทันขาดคำ จู่ๆ ก็มีเจ้าหน้าที่ความมั่นคงที่หน้าตาคุ้นๆ เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา
Seth: ขอโทษด้วย คุณ Kirishima มาเจอกับคุณอีกครั้งในสถานการณ์แบบนี้ แต่พวกเราได้รับการร้องเรียนจากบุคคลนิรนาม ว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดกฎหมาย โปรดให้ความร่วมมือไปกับพวกเราด้วยนะ
Kirishima: การกระทำผิดกฎหมาย? พวกคุณคงเข้าใจผิดแล้ว ฉันเป็นพลเมืองดีที่เคารพกฎหมายเชียวนะ
Seth: ไม่ผิดหรอก เรามาหาคุณนี่แหละ คุณทำอะไรลงไป น่าจะรู้ดีแก่ใจนะ?
Kirishima: ชิ...
Seth: ไม่ต้องห่วงหรอก ช่วงนี้กองรักษาความมั่นคงเพิ่งเปลี่ยนใบชาเกรดดีมาใหม่ มีเรื่องอะไรไว้เราไปค่อยๆ คุยกันที่นั่นก็ได้
Kirishima: มันคงไม่ค่อยสะดวก เดี๋ยวฉันต้องส่งเด็กสามคนนี้กลับสถานพักฟื้นอีก เพราะอาการป่วยทำให้พวกเขาไม่ค่อยมีโอกาสออกจากห้อง ฉันจะปล่อยพวกเขาไว้โดยไม่สนใจไม่ได้ คุณว่า...
Harumasa: ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ความมั่นคงในการสืบสวนเป็นหน้าที่พื้นฐานของชาวเมือง New Eridu นายอย่าทำให้เจ้าหน้าที่ความมั่นคงลำบากใจสิ
Harumasa: เอาแบบนี้ละกัน เดี๋ยวฉันช่วยพาเด็กๆ กลับไปส่งเอง รับรองว่าจะส่งถึงหน้าสถานพักฟื้นเลย เป็นไงล่ะ?
Kirishima: ...
Seth: คุณ Kirishima เชิญไปกับเราเถอะ
Kirishima: โอเค ฉันเข้าใจแล้ว Harumasa งั้นฝากเด็กพวกนี้กับนายด้วยนะ แต่... นายช่วยพาพวกเขาไปส่งที่ Port Elpis ก็พอ สถานพักฟื้นอยู่แถวนั้น ฉันจะส่งคนไปรับเอง
Harumasa: ทำไม ไม่อยากให้ฉันไปสถานพักฟื้นเหรอ? หรือว่าที่นั่นมีอะไรให้คนอื่นเห็นไม่ได้?
Kirishima: ไม่ใช่ซะหน่อย ฉันแค่ไม่อยากรบกวนนายมากเกินไป เพื่อที่จะสร้างบรรยากาศในการพักฟื้นอย่างสงบให้กับผู้ป่วย ฉันตั้งใจเลือกสถานที่ที่กันดารมาก ถ้าไม่มีคนมารับจะหาเจอยากมากน่ะ
Harumasa: อย่างงั้นเหรอ... แต่เพื่อนเศรษฐีคนนี้ของฉันก็อยากไปกับฉันด้วย
Harumasa: นายไม่อยากให้เศรษฐีเห็นสถานพักฟื้นของตัวเองหรอกเหรอ? เผลอๆ อาจได้เงินลงทุนหลายร้อยล้านเลยนะ~
0 lines
Open section page →9 lines
Open section page →Wise: อืม ถูกต้อง ตอนนี้ฉันรู้สึกสนใจโปรเจกต์ของพวกคุณมาก ถ้าดูแล้วพอใจ อาจจะลงทุนซักหนึ่งร้อยล้านก็ได้
Kirishima: แขกมีเกียรติแบบนี้มาทั้งที พวกเราก็ยิ่งต้องเตรียมตัวกันหน่อย ตอนนี้สถานพักฟื้นยังมีบางจุดที่ไม่ค่อยสมบูรณ์...
Kirishima: เอาไว้ให้เราปรับปรุงเสร็จแล้ว คราวหน้าค่อยเชิญพวกคุณมานะ Tsubaki นายว่าถูกมั้ย?
Tsubaki: เอ่อ คุณ Kirishima พูดถูกแล้ว พวกเรา... พวกเรายังมีเรื่องที่ต้องเตรียมตัวกันอีก
Harumasa: ...ก็ได้ งั้นฉันจะส่งพวกเขาไปถึงที่ท่าเรือ รอให้คนของนายมารับแล้วกัน
Kirishima: พวกเธออยู่กับ Harumasa จะต้องเชื่อฟังนะ อย่าสร้างปัญหาให้เขาล่ะ เข้าใจมั้ย?
Tsubaki: ขะ...เข้าใจแล้ว...
Harumasa: งั้นก็ขอให้โชคดีนะ~
Harumasa: ส่วนคนที่เหลือ... ไป ฉันจะพาพวกเธอไปที่ท่าเรือ
27 lines
Open section page →Seth: นายบอกว่ายาผิดกฎหมายที่พวกเรายึดมา เกี่ยวข้องกับคดีใหญ่ในอดีตงั้นเหรอ?
Watt: ฉันเองก็ฟังมาอีกที รู้สึกว่าเป็นคดีเมื่อนานมาแล้ว
Watt: ตอนนั้นมีนักวิจัยคนนึงคิดค้นยาเสริมพลัง ที่ช่วยเพิ่มการปรับเข้ากับอีเทอร์ที่แข็งแกร่งอย่างมากได้ในชั่วพริบตา! แม้จะมีผลข้างเคียงที่รุนแรง ไม่ว่าดูยังไงก็เป็นยาต้องห้าม แต่ก็ถูกผู้มีอิทธิพลบางกลุ่มหมายตาไว้อยู่ดี...
Watt: แค่นี้ยังจิ๊บๆ แต่ที่เด็ดยิ่งกว่าก็คือ... นายรู้มั้ยว่ายาพวกนี้ผลิตขึ้นมายังไง?
Watt: มันทำมาจากร่างเป็นๆ เลยนะ!
Seth: ร่างเป็นๆ... ของสัตว์เหรอ? หรือว่าใช้ Ethereal ร่างเป็นๆ ในการทำล่ะ?
Watt: จุ๊ๆ จินตนาการของนายยังไม่ล้ำเลิศพอ ฉันจะบอกให้นะ ยาพวกนี้ทำมาจากเนื้อเยื่อของร่างกายคนเป็นๆ น่ะ!
Seth: เนื้อเยื่อของ... ร่างกายคนเป็นๆ งั้นเหรอ?
Watt: เป็นคนที่ป่วยเป็นโรคพิเศษ พวกเราเคยเจอมาแล้วด้วยนะ! ก็คือเด็กหนุ่มที่กลายเป็น Ethereal ต่อหน้าพวกเราคนนั้นไง
Watt: ฉันจำได้ว่าชื่อ... โรคการเสื่อมถอยด้านการปรับเข้ากับอีเทอร์ใช่มั้ย? โรคชนิดนี้รักษาไม่ได้ ผู้ป่วยจำนวนมากจะเสียชีวิตก่อนโตเป็นผู้ใหญ่ แถมยิ่งอยู่นาน ความเสี่ยงก็ยิ่งเยอะขึ้น... ดูเหมือนอย่างมากก็อยู่ได้แค่ยี่สิบกว่าปีเองมั้ง
Watt: สรุปก็คือ ด้วยความพิเศษของโรคชนิดนี้ ถ้าสกัดเนื้อเยื่อจากร่างกายของพวกเขาออกมา ก็จะสามารถทำยาวิเศษ ที่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการปรับเข้ากับอีเทอร์ได้!
Seth: ยาวิเศษอะไรเล่า... นั่นมันยาผิดกฎหมายชัดๆ อีกอย่างเอาคนเป็นๆ มาทำยา แบบนี้มันไม่เห็นพวกเขาเป็นคนแล้วมั้ง?
Watt: เอ่อ เรื่องแบบนี้มีความเสี่ยงต่อคนไข้เป็นอย่างมาก จะทำให้อาการหนักขึ้น และอาจทำให้พวกเขาเสียชีวิตได้...
Watt: แต่บอกตามตรงนะ ถ้าผลข้างเคียงของยานี่น้อยลงหน่อย... ฉันก็อยากได้มากเลยล่ะ
Watt: เพราะปกติเราก็ต้องไปทำงานใน Hollow บ่อยๆ ต่อให้ชำนาญแค่ไหนก็เจอกับอันตรายได้ ถ้ามียาแบบนี้ ทุกคนที่อยู่ใน Hollow ก็ไม่ต้องกลัวอีกแล้ว!
Seth: แต่แบบนี้ไม่ถูกมั้ง? พวกเราลดความเสี่ยงลงก็จริง แต่สำหรับผู้ป่วยพวกนั้นแล้ว พวกเขาก็อยากมีชีวิตอยู่นะ!
Watt: ที่นายพูดมาก็ไม่ผิด...
Harumasa: แค่ต้องแลกนิดเดียวเองน่า
Harumasa: ก็อย่างที่เพื่อนร่วมงานของนายพูดไว้ โรคนี้รักษาไม่ได้ ในเมื่อไม่มียารักษา เอาพวกเขามาทำยาก็ถือว่าเป็นเรื่องดีที่สร้างประโยชน์ให้กับคนมากยิ่งขึ้น
Harumasa: เพื่อความก้าวหน้าของโลกแล้ว พวกเราก็ต้องเสียสละกันบ้าง ผู้ป่วยที่ต้องตายเร็วอยู่แล้ว กับเจ้าหน้าที่ความมั่นคงที่มีอนาคตไกลอย่างพวกนาย มองแวบเดียวก็รู้ว่าใครสำคัญกว่า
Harumasa: เมื่อมองจากมุมมองของคนทั้ง New Eridu แล้ว ผู้ป่วยพวกนี้... ก็เป็นแค่กลุ่มคนที่จำเป็นต้องเสียสละเท่านั้น
Seth: ...Asaba Harumasa ในฐานะเจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษของหน่วยปฏิบัติการพิเศษ Hollow Section 6 คุณพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?
Seth: บนโลกใบนี้ ไม่มีใครสมควรจะต้องเสียสละหรอกนะ
Harumasa: ...
Seth: เราเคยสาบานตอนเรียนจบกันทุกคน ไม่ว่าจะเป็นกองรักษาความมั่นคงหรือหน่วยปฏิบัติการพิเศษ Hollow พวกเราจะต้องปฏิบัติต่อชาวเมืองทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน และต้องพยายามเพื่อปกป้องพวกเขา
Seth: ไม่ใช่แบ่งชนชั้นอย่างที่คุณกำลังทำอยู่!
Seth: ชีวิตไม่ใช่สิ่งที่จะเอามาเปรียบเทียบกันได้ ถ้าคุณคิดแบบนี้จริงๆ ฉันคิดว่าคุณก็ไม่คู่ควรกับเครื่องแบบชุดนี้
0 lines
Open section page →12 lines
Open section page →Wise: คือว่า... Seth ใจเย็นๆ ก่อนนะ Harumasa คงไม่ได้หมายความอย่างที่นายคิดหรอก...
Harumasa: ...ฮ่า
Harumasa: น่าสนใจจริงๆ คนอย่างพี่ชายนาย สามารถสอนน้องชายแบบนี้ออกมาได้ด้วย
Seth: ฮะ? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่ชายฉันล่ะ?
Harumasa: ไม่เกี่ยวอะไรหรอก ฉันก็แค่คิดดังไปหน่อยน่ะ
Harumasa: Seth Lowell
Seth: ทะ...ทำอะไรน่ะ จะต่อยกันงั้นเหรอ! ฉันไม่กลัวคุณหรอกนะ!
Harumasa: นายเป็นคนเที่ยงตรง นายจะต้องกลายเป็นเจ้าหน้าที่ความมั่นคงที่โดดเด่นมากแน่
Seth: ...หา?
Harumasa: จริงสิ ขอแก้ไขหน่อยนะ สิ่งที่เอามาใช้ผลิตยาไม่ใช่เนื้อเยื่อร่างกายของผู้ป่วย แต่เป็นน้ำหล่อเลี้ยงไขสันหลังต่างหาก แถมยังต้องสกัดจากด้านหลังของคอตอนที่อีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่ด้วย
Harumasa: งั้นต่อไป ฉันก็ไม่รบกวนการทำงานของเจ้าหน้าที่ความมั่นคงทั้งสองคนแล้วล่ะ
แม้ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คุณก็หันหลังเดินจากไปพร้อมกับ Harumasa
ได้ยินอยู่ไกลๆ ว่า Seth กำลังถามความเห็นของเพื่อนด้วยความสงสัย...
เขาดูเหมือนจะสงสัย ว่าสิ่งที่ Harumasa พูดเมื่อกี้เป็นการประชดตัวเอง?
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: Harumasa เมื่อกี้คุณเป็นอะไรไป? จู่ๆ ก็พูดแรงขนาดนั้น... คุณโกรธงั้นเหรอ?
Harumasa: ไม่มีอะไรๆ ฉันแค่สงสัยว่า "เจ้าหน้าที่ทางการ" คนอื่นๆ คิดยังไงกับยาผิดกฎหมายแบบนี้... เท่านั้นเอง
Harumasa: จะว่าไปแล้ว คุณมองยาแบบนี้ยังไงเหรอ?
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: ฉันคิดว่าวิธีผลิตยาแบบนี้ไม่ถูกต้องเลย ไม่ว่ายังไง สังคมที่มีอารยธรรมไม่ควรเอาพวกเดียวกันมาทำยาหรอก เหมือนที่ Seth พูดว่าไม่มีใครสมควรต้องเสียสละ
Harumasa: "ไม่มีใครสมควรต้องเสียสละ" อ่า... อืม ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
Harumasa อ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรอีก แต่สุดท้ายก็เงียบไป
1 line
Open section page →Harumasa: เด็กพวกนั้นก็น่าจะปรึกษากันเสร็จแล้ว ลองไปฟังข้อสรุปของพวกเขาดูกันเถอะ
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Harumasa: อยากดื่มอะไร? เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง เจ้าของร้าน ขอน้ำมะระก่อนแก้วนึงนะ~
0 lines
Open section page →16 lines
Open section page →Wise: น้ำ...น้ำมะระ? รสนิยมของคุณพิเศษมาก...
Harumasa: คุณไม่รู้อะไรซะแล้ว รสขมเป็นรสที่ถ้าชินแล้วจะรู้สึกอร่อยมากเลยนะ
Harumasa: ถ้าต้องกินยาเยอะๆ ทุกวันมาตั้งแต่เด็ก คุณเองก็จะค่อยๆ ชอบรสชาตินี้เข้าเหมือนกัน
ทุกคนสั่งเครื่องดื่มเสร็จแล้ว
ชั่วขณะนั้นทุกคนต่างก็เงียบไป จนกระทั่ง Kana กับ Tsubaki และ Ryosuke สบตากันไปมา...
Harumasa: สบายใจได้ พวกเธอไว้ใจฉันได้เลย ไม่ใช่แค่เพราะฉันเป็นคนของหน่วยปฏิบัติการพิเศษ Hollow หรอกนะ
Harumasa: แต่ฉันเองก็ยังมีบัญชีที่ต้องไปสะสางกับ Kirishima ด้วย
Kana: ...Kirishima เป็นคนทำให้ Shinya ตาย
ไม่ใช่แค่ Shinya แต่เด็กๆ หลายคนในสถานพักฟื้นก็เสียชีวิตไปเพราะ Kirishima เช่นกัน
Harumasa: เขากำลังใช้พวกเธอทำการทดลองใช่มั้ย?
Kana: คะ...คุณรู้เหรอ?
Harumasa: ฉันเดาเอาน่ะ แต่ด้านหลังคอของพวกเธอไม่มีรอยถูกเข็มเจาะ... เขาจงใจให้พวกเธอปิดไว้สินะ
Tsubaki: ใช่แล้ว! Kirishima คอยควบคุมพวกเรามาตลอด ดูดน้ำหล่อหล่อเลี้ยงสมองและไขสันหลังของเรามาทำเป็นยา ที่สามารถเพิ่มการปรับเข้ากับอีเทอร์แบบที่เขาต้องการ
Tsubaki: สถานพักฟื้นแห่งนี้ก็คือห้องทดลองมนุษย์ขนาดใหญ่! แต่เขากลับบอกคนนอกว่าเป็นองค์กรการกุศล เพื่อรักษาอาการป่วยให้พวกเรา... เพราะเขา Shinya ถึงได้...
Kana: ที่จริง Shinya ไม่ได้ป่วยหนักขนาดนั้น อาการของเขาเบาที่สุดในหมู่พวกเรา
Kana: แต่ Kirishima... ต้องการรวบรวมข้อมูลของผลข้างเคียง ก็เลยเอายาที่เขาคิดค้นออกมาฉีดเข้าไปในร่างกายของ Shinya... ทั้งๆ ที่รู้ว่ายาแบบนั้นเป็นยาพิษสำหรับพวกเรา!
Harumasa: สิ่งที่ Kirishima วิจัยออกมา แม้จะยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่สำหรับผู้ป่วยโรคการเสื่อมถอยด้านการปรับเข้ากับอีเทอร์แล้ว ผลข้างเคียงของมันเป็นสิ่งที่เราไม่อาจรับไหว...
Kana: Shinya ไปแทนฉัน เดิมทีคนที่ถูกเลือกให้ไปฉีดยา คือฉันต่างหาก...
0 lines
Open section page →This section contains performance actions without dialogue or explicit branches.
3 lines
Open section page →Wise: ฉันรู้จักคนในกองรักษาความมั่นคง ฉันจะพาพวกเธอไปแจ้งความเดี๋ยวนี้
Kana: ไม่ได้นะ ก่อนที่จะพาพวกเราออกมา เขาเตือนพวกเราว่า เด็กที่เหลือในสถานพักฟื้นเป็นตัวประกันทั้งหมด ถ้าพวกเราสร้างปัญหาอะไรขึ้น... ทุกคนจะต้องตายกันหมด
Harumasa: แล้วตอนนี้สภาพร่างกายของพวกเธอเป็นยังไงบ้าง?
13 lines
Open section page →Kana: ของฉันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คงอยู่ได้อีกไม่นานแล้วล่ะ
Tsubaki: ยะ...อย่าพูดอะไรหดหู่แบบนี้สิ! Kana เราจะต้องไม่เป็นไรแน่นอน!
Kana: ไม่ใช่พูดจาหดหู่นะ Tsubaki ฉันคิดตกแล้วล่ะ คราวหน้าถ้าถึงตาเธอต้องส่งน้ำหล่อเลี้ยงไขสันหลัง ก็เอาของฉันไปแทนละกัน ขอแค่ใช้ได้ผล Kirishima ไม่สนใจหรอกว่ามาจากใคร
Kana: อย่างน้อย... ก่อนที่ฉันจะจากไป ให้ฉันได้ทำประโยชน์เป็นครั้งสุดท้ายเถอะ
Ryosuke: มะ...ไม่ได้! สุขภาพเธอไม่ดียิ่งต้องพักผ่อนเยอะๆ ตอนนี้สภาพร่างกายฉันยังไหว พวกเธอใช้ของฉันเถอะ!
ขณะที่เด็กๆ กำลังจะเถียงกัน จู่ๆ Harumasa ก็ลุกขึ้นยืนและส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบ
พวกเราถึงได้รู้ว่า Kirishima กำลังเดินมาทางนี้...
Kirishima: ที่แท้พวกเธอก็อยู่ที่นี่เอง ในที่สุดก็เจอตัวซักที!
Harumasa: แหม ทำไมเพิ่งมาล่ะ? ฉันนึกว่านายไม่ต้องการเด็กๆ พวกนี้แล้วซะอีก
Kirishima: ไม่ใช่อยู่แล้ว แค่คนที่ฉันหามาก่อนหน้านี้ไม่รู้ทำไมถึงหลับไปบนรถ โทรไปก็ไม่รับสาย...
Harumasa: คงไม่ใช่เพราะทำงานเหนื่อยเกินไปหรอกมั้ง? แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ คนเป็นหัวหน้าต้องระวังหน่อยสิ ถ้าทำผิดกฎหมายแรงงานแล้วถูกฟ้องร้องละก็ คงแย่แน่~
Kirishima: นายพูดถูกแล้ว ครั้งนี้ต้องขอบคุณพวกนายที่ช่วยดูแลนะ
Kirishima: ในเมื่อดึกขนาดนี้แล้ว ฉันก็ขอพาเด็กๆ กลับไปก่อนนะ
ส่งสายตาหา Harumasa ด้วยความร้อนใจ แต่ Harumasa ส่ายหัวเบาๆ
จึงได้แต่มองดูพวก Kana กลับไปกับ Kirishima...
7 lines
Open section page →Harumasa: ไม่ต้องห่วงหรอก เมื่อกี้ฉันคุยกับเด็กๆ แล้ว ฉันใส่เครื่องตรวจจับพิกัด และอุปกรณ์บันทึกเสียงไว้บนตัวพวกเขาแล้ว
Harumasa ส่งหูฟังเล็กๆ มาให้
เมื่อสวมใส่แล้วรอสักครู่ ก็ได้ยินเสียงตำหนิของ Kirishima ดังมาตามหูฟัง...
Kirishima: วันนี้พวกเธอไม่ได้พูดอะไรที่ไม่ควรพูดใช่มั้ย?
Ryosuke: เปล่า! พวกเราไม่ได้พูดอะไรเลย...
Kirishima: ฮึ งั้นก็ดี ฟังให้ดีนะ พวกเธอเป็นแค่ยาที่ฉันเลี้ยงไว้เท่านั้น
Kirishima: ถ้าใครไม่เชื่อฟัง... ก็ลงไปเจอกับ Shinya ได้เลย ฉันมียาล็อตใหม่ต้องการคนมาลองผลข้างเคียงอยู่พอดี
จากนั้นก็มีเสียงข่มขู่ปนก่นด่าของ Kirishima ดังมาอย่างต่อเนื่อง และมีเสียงสะอื้นที่เด็กๆ พยายามระงับไว้จากความตกใจ...
ผ่านไปเนิ่นนาน Harumasa ถึงได้วางหูฟังลง
1 line
Open section page →Harumasa: ...
0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: หมอนี่เลวมาก! จะต้องจับเขาให้ได้!
Harumasa: บันทึกเสียงพวกนี้จะถูกเก็บไว้เป็นหลักฐาน ฉันเองก็จะตามไปถึงที่ตั้งของสถานพักฟื้นแห่งนั้นแน่นอน
Harumasa: แต่ก็อย่างที่ Kana ได้พูดไว้ ในสถานพักฟื้นยังมีเด็กคนอื่นๆ อีก ตอนนี้เรายังทำอะไรเอิกเกริกไม่ได้ ไม่งั้นด้วยนิสัยของเขา... จะต้องปิดปากแล้วทำลายหลักฐานแน่
Harumasa: ส่วนเรื่องน้ำหล่อเลี้ยงไขสันหลัง ฉันจะคิดหาวิธีเอง
Harumasa: แค่ก แค่กๆ ...
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: คุณเป็นอะไรไป ไม่สบายเหรอ?
Harumasa: ไม่เป็นไร แค่วันนี้รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย...
Harumasa: เรากลับไปแล้วค่อยว่ากันเถอะ
15 lines
Open section page →Harumasa (วัยเด็ก): ว้าว วันนี้มีชายามบ่ายด้วย ขอบคุณอาจารย์มากเลย!
อาจารย์: ...Harumasa ยังจำได้ใช่มั้ย ว่าก่อนจะกินขนม ต้องทำอะไร?
Harumasa (วัยเด็ก): ผมรู้ว่า ต้องทำ "สิ่งนั้น"...
Harumasa (วัยเด็ก): ต้องฉีดยาที่คอก่อน!
อาจารย์: อืม แล้วก็ยาที่ต้องกินทุกวันด้วย ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำ มันจะช่วยให้เธอหายดีนะ
Harumasa (วัยเด็ก): ไม่ต้องห่วงนะอาจารย์ ผมไม่กลัวเจ็บ และไม่กลัวการกินยาด้วย
Harumasa (วัยเด็ก): ยาพวกนั้น... แค่ขมพอๆ กับกาแฟดำที่อาจารย์ชอบดื่มบ่อยๆ นั่นแหละ!
อาจารย์: เด็กดี เธอจะต้องหายดีแน่นอน
Harumasa (วัยเด็ก): งั้น... ถ้าผมเป็นเด็กดีตลอดไป ผมจะได้รับรางวัลมั้ย?
อาจารย์: เธออยากได้อะไรล่ะ?
Harumasa (วัยเด็ก): อยากได้ผ้าคาดหัวของอาจารย์!
Harumasa (วัยเด็ก): ถ้าได้ใส่ผ้าคาดหัวละก็ จะต้องเก่งเหมือนกับอาจารย์แน่ๆ ...ทุกครั้งที่ยิงธนูต้องยิงโดนเป้าตรงกลางแน่นอน!
อาจารย์: มันไม่ใช่เพราะผ้าคาดหัวซะหน่อย
อาจารย์: ฉันรับปากก็ได้ ฉะนั้น Harumasa จะต้องเป็นเด็กดีตลอดไป เข้าใจมั้ย?
Harumasa (วัยเด็ก): อื้ม!
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Harumasa: ...
0 lines
Open section page →6 lines
Open section page →Wise: คุณไม่พูดอะไรตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว... เป็นอะไรรึเปล่า ไม่สบายตรงไหนงั้นเหรอ?
Harumasa: ...ขอโทษที ฉันแค่ใจลอยไปหน่อยน่ะ
Harumasa: กลับมาเรื่องเมื่อกี้ ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนฉันจะพยายามเลี่ยงที่จะไม่พูดถึงมันมาโดยตลอด แต่กับคนฉลาดอย่างคุณ คงจะเดาออกตั้งแต่แรกแล้วสินะ
Harumasa: ฉันก็เหมือนกับเด็กๆ พวกนั้น ที่เป็นผู้ป่วยโรคการเสื่อมถอยด้านการปรับเข้ากับอีเทอร์
Harumasa: โรคนี้ทำให้เกิดรอยโรคที่แตกต่างกันไปแล้วแต่คน สำหรับฉัน ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ปอดและหัวใจ
Harumasa: ก็อย่างที่คุณเห็น นี่ก็เป็นสาเหตุของโรคเก่าฉันเหมือนกัน
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: อะ...อาการของคุณยังโอเคอยู่ใช่มั้ย?
Harumasa: ไม่ต้องห่วง อาการป่วยของฉันยังไม่รุนแรง ไม่ตายง่ายๆ หรอก
Harumasa: ...เพราะถึงยังไงตัวหายนะก็อายุยืนเป็นพันปีอยู่แล้ว
0 lines
Open section page →10 lines
Open section page →Wise: อย่าว่าตัวเองแบบนี้สิ คุณไม่ใช่ตัวหายนะซักหน่อย!
Harumasa: ...เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่เพิ่งตรวจพบโรคนี้ พ่อกับแม่พาฉันไปโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในพื้นที่
Harumasa: ระหว่างรอผลวินิจฉัย พวกเขาบอกว่าจะไปซื้ออาหารมาเพิ่มสารอาหารให้ฉัน... แล้วหลังจากนั้น พวกเขาก็ไม่กลับมาอีกเลย
Harumasa: ตอนนั้นฉันยังอยู่ในวัยที่ยังพูดไม่ชัดด้วยซ้ำ แต่ต่อให้จำที่อยู่บ้านของตัวเองได้ ฉันก็คงกลับไปไม่ได้แล้วล่ะ
Harumasa: หลังจากนั้น อาจารย์ก็รับเลี้ยงฉัน อาจารย์สอนเรื่องต่างๆ ให้ฉันมากมาย ทั้งวิธีการยิงธนู วิธีใช้ดาบ วิธีเอาตัวรอดในโลกใบนี้ด้วยสภาพร่างกายแบบนี้
Harumasa: อาจารย์บอกว่าเขาอยากจะรักษาโรคของฉันให้หาย เพราะงั้นฉันเลยต้องกินยาจำนวนมากทุกวัน และต้องฉีดยาที่คออยู่เสมอ...
Harumasa: แน่นอนว่าหลังจากที่ผ่านไปนาน ฉันก็ได้รู้ว่า การฉีดยาที่ว่านี้จริงๆ แล้วมันคือการสกัด สกัดเอา "วัตถุดิบ" เพื่อนำมาใช้ผลิตยาเสริมพลังที่พวกเขาต้องการ
Harumasa: เครื่องประดับที่ฉันสวมไว้ตรงรอบคอ จริงๆ แล้วก็เพื่อปกปิดรอยที่ยังเหลืออยู่ด้านหลังคอน่ะ
Harumasa: แต่มันก็ดูดีเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ?
Harumasa: โธ่เอ๊ย ฉันเผลอพูดซะเยอะเลย ที่จริงเรื่องพวกนี้เป็นอดีตหมดแล้ว... ฉันเลิกสนใจมันตั้งนานแล้วล่ะ
0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: ไม่สนใจก็ดีแล้วล่ะ...
Harumasa: กลับมาคุยเรื่องสำคัญกันเถอะ ฉันว่าฉันพอจะเดาจุดประสงค์ของเจ้า Kirishima ได้แล้วล่ะ
Harumasa: ที่จริงเขาไม่ได้อยากจะไปตามหาอาจารย์กับฉันหรอก แต่เขาอยากตามหาข้อมูลการวิจัย และตัวอย่างยาที่อาจารย์ทิ้งไว้มากกว่า
Harumasa: แต่เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ฉันก็ได้แต่ต้องเผชิญหน้ากับเขาเท่านั้นแหละ ไม่ใช่แค่เพื่อเรื่องของอาจารย์ แต่เพื่อเด็กๆ พวกนั้นด้วย...
Harumasa: พอถึงตอนนั้น คงต้องรบกวนคุณให้คำแนะนำด้วยนะ คู่หู
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterHarumasa/Companion_GalGame_ChapterHarumasa_16110060.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterHarumasa/Companion_GalGame_ChapterHarumasa_16110070.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterHarumasa/Companion_GalGame_ChapterHarumasa_16110080.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterHarumasa/Companion_GalGame_ChapterHarumasa_16110090.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterHarumasa/Companion_GalGame_ChapterHarumasa_16110095.json
Localized evidence
Text fields
มันคือมงกุฎและโซ่ตรวนที่เรียกว่า "อัจฉริยะ"
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestDesc_12221202
ความโชคร้ายที่ถูกกักขัง
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestName_12221202
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json- JSON Pointer
/records/7915
- Name
QuestName_12221202
- QuestID
12221202
- field_2
1
- field_3
QuestDesc_12221202
- field_4
QuestTarget_12221202
- field_5
QuestFinishDesc_12221202
- field_6
- field_7
1
- field_10
{ "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes", "bytesHex": "01000000", "rawLittleEndianBits": 1 }- field_12
1610140006
- field_13
null
- field_14
null
- field_15
null
- field_16
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_18
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_21
null
- field_22
null
- field_23
null
- field_25
null
- field_27
null
- field_28
null
- field_29
- field_30
null
- field_31
null
- tableName
QuestConfigTemplate
- tableIdentity
6650075698645347761
- unlockCondition
1610140006