Ghost

Message attachments

"จดหมายจาก Maya"

message_attachment4000214

Localized evidence

Text fields

3 fields
ถึง Kate ลูกสาวของแม่:

ตอนที่พนักงานของ Marcel Group มาหาที่บ้าน และบอกว่าลูกยังมีชีวิตอยู่ แม่ถึงกับอึ้งไปนานจนพูดอะไรไม่ออกเลย

ช่วงหลายปีที่ลูกหนีออกจากบ้านและหายตัวไป ในหัวของแม่มักจะมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาเสมอ ว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอลูกอีกแล้วรึเปล่า แม่ยังเคยคิดมานับครั้งไม่ถ้วนว่า ถ้าได้เจอลูกอีกครั้ง ประโยคแรกควรจะพูดอะไรดี แต่พอมีโอกาสได้เขียนจดหมายหาลูกจริงๆ แม่กลับไม่รู้ว่าจะเริ่มเขียนยังไง สรุปก็คือ ดีเหลือเกินที่ลูกยังมีชีวิตอยู่

แม่กับพ่อตามหาลูกมาตลอด วันที่ลูกออกจากบ้านไป แม่กับพ่อต่างก็คิดว่าลูกแค่งอน อีกไม่นานก็คงกลับมา หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไปหนึ่งวัน สองวัน จนถึงหนึ่งอาทิตย์ ลูกก็ยังไม่กลับมา แม่กับพ่อก็เลยไปหาในหลายๆ ที่ ถามใครหลายๆ คน ไปในที่ที่ลูกเคยไปบ่อยๆ ถามอดีตเพื่อนร่วมชั้นของลูก หรือแม้แต่ไปหา Hollow Raider ที่เข้าไปใน Hollow กับลูก ไม่ว่าจะเป็นเบาะแสอะไรก็ตามที่อาจเกี่ยวข้องกับลูก แม่กับพ่อก็จะไปตามดูทั้งหมด พอรู้ว่าลูกเข้าร่วมโครงการรักษาของ Marcel Group แล้ว ในที่สุดแม่ก็วางใจได้สักที หลายปีมานี้ลูกเป็นยังไงบ้าง? กินอิ่มรึเปล่า? ได้เพื่อนใหม่บ้างมั้ย? แล้วยัง... โกรธแม่กับพ่ออยู่รึเปล่า?

Kate ขอโทษนะ คำคำนี้แม่ติดค้างลูกมาหลายปีแล้ว เมื่อก่อนบ้านเรายากจน แม่กับพ่อเอาแต่คิดหาวิธีหา Denny ให้ได้เยอะๆ ทุกวัน เพื่อให้ครอบครัวเรามีชีวิตรอดต่อไป แต่กลับลืมที่จะใส่ใจลูกและน้องๆ ให้มากขึ้น ในฐานะลูกสาวคนโต ลูกเลยจำต้องรับหน้าที่จัดการงานบ้านทั้งหมด แม่กับพ่อมักจะชมว่าลูกเป็นเด็กดี แต่กลับลืมไปว่าลูกก็ยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง

แม่เป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องเลย ปล่อยให้ลูกสาวต้องแบกรับความกดดัน ที่ไม่สมกับวัยของตัวเองเพียงลำพัง แต่กลับไม่เคยคิดที่จะถามลูกสักคำว่าเหนื่อยมั้ย ลำบากมั้ย กระทั่งไม่รู้เลยว่า ลูกเริ่มออกจากโรงเรียน และตามพวก Hollow Raider เข้าไปหาเงินใน Hollow ที่แสนอันตรายมาจุนเจือครอบครัวตั้งแต่เมื่อไหร่ กว่าแม่กับพ่อจะรู้เรื่องนี้ ลูกก็ป่วยเป็นโรคกัดกร่อนไปซะแล้ว วันนั้นพวกเราทะเลาะกันหนักมาก และหลังจากนั้น ลูกก็หนีออกจากบ้านไป ตอนนี้พอมาคิดดูแล้ว คำพูดที่แม่พูดออกไปตอนทะเลาะกันวันนั้น ไม่มีคำไหนเลยที่ปกป้องลูก ถ้าแม่ถามไปก่อนสักคำว่า "เหนื่อยมากมั้ย" ลูกก็คงจะไม่หนีออกจากบ้านไปสินะ

แต่ไม่ต้องห่วงนะ หลายปีมานี้ สถานการณ์ที่บ้านค่อยๆ ดีขึ้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ลูกๆ มาแบกรับความรับผิดชอบของผู้ใหญ่อีกต่อไป น้องๆ ของลูกก็ยังจำได้ว่ามีพี่สาวอย่างลูกอยู่ ตอนแรกพวกเขายังคอยถามแม่บ่อยๆ ว่า "เมื่อไหร่พี่จะกลับมา" ถึงตอนหลังจะไม่ได้ถามบ่อยแล้ว แต่พวกเขาก็คิดถึงลูกมากเหมือนกันนะ

เด็กที่ทั้งเข้มแข็งและยอดเยี่ยมอย่างลูก คงจะมีชีวิตใหม่ใน Marcel Group แล้วสินะ? ถ้าตอนนี้ลูกมีชีวิตที่มีความสุข จะใช้ชีวิตแบบนั้นต่อไปก็ดีเหมือนกัน เพียงแต่ว่า ถ้าลูกยอมให้อภัยแม่กับพ่อ ตอนที่คิดถึงบ้าน ก็กลับมาหาบ้างนะ ถึงจะแค่กลับมากินข้าวสักมื้อ กลับมาดูครอบครัวก็ยังดี ชุดจานชามที่ลูกชอบที่สุด ตอนนี้ก็ยังวางอยู่ในบ้านเหมือนเดิม แต่ถ้ายังไม่อยากเจอแม่กับพ่อ งั้นลูกก็ตอบจดหมายกลับมาสักฉบับเถอะ บอกให้แม่กับพ่อได้รู้ว่า ลูกยังปลอดภัยดี แค่นี้แม่ก็พอใจแล้ว แม่ไม่กล้าหวังให้ลูกให้อภัยแม่กับพ่อทันทีหรอก แม่รู้ว่าบาดแผลบางอย่างไม่ใช่แค่คำว่า "ขอโทษ" คำเดียวก็จะชดเชยได้ แต่ก็ยังหวังว่า ลูกจะให้โอกาสแม่ ให้แม่ได้ชดเชยในสิ่งที่เมื่อก่อนแม่ไม่เคยมอบให้ลูกได้

สุดท้ายนี้ ไม่ว่าอดีตจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าลูกจะไปไกลแค่ไหน ลูกก็จะเป็นลูกสาวของแม่ตลอดไป ประตูบ้านหลังนี้จะยังคงเปิดต้อนรับลูกเสมอนะ

รักลูกเสมอ
จาก Maya
ถึง Kate ลูกสาวของแม่:

ตอนที่พนักงานของ Marcel Group มาหาที่บ้าน และบอกว่าลูกยังมีชีวิตอยู่ แม่ถึงกับอึ้งไปนานจนพูดอะไรไม่ออกเลย

ช่วงหลายปีที่ลูกหนีออกจากบ้านและหายตัวไป ในหัวของแม่มักจะมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาเสมอ ว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอลูกอีกแล้วรึเปล่า แม่ยังเคยคิดมานับครั้งไม่ถ้วนว่า ถ้าได้เจอลูกอีกครั้ง ประโยคแรกควรจะพูดอะไรดี แต่พอมีโอกาสได้เขียนจดหมายหาลูกจริงๆ แม่กลับไม่รู้ว่าจะเริ่มเขียนยังไง สรุปก็คือ ดีเหลือเกินที่ลูกยังมีชีวิตอยู่

แม่กับพ่อตามหาลูกมาตลอด วันที่ลูกออกจากบ้านไป แม่กับพ่อต่างก็คิดว่าลูกแค่งอน อีกไม่นานก็คงกลับมา หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไปหนึ่งวัน สองวัน จนถึงหนึ่งอาทิตย์ ลูกก็ยังไม่กลับมา แม่กับพ่อก็เลยไปหาในหลายๆ ที่ ถามใครหลายๆ คน ไปในที่ที่ลูกเคยไปบ่อยๆ ถามอดีตเพื่อนร่วมชั้นของลูก หรือแม้แต่ไปหา Hollow Raider ที่เข้าไปใน Hollow กับลูก ไม่ว่าจะเป็นเบาะแสอะไรก็ตามที่อาจเกี่ยวข้องกับลูก แม่กับพ่อก็จะไปตามดูทั้งหมด พอรู้ว่าลูกเข้าร่วมโครงการรักษาของ Marcel Group แล้ว ในที่สุดแม่ก็วางใจได้สักที หลายปีมานี้ลูกเป็นยังไงบ้าง? กินอิ่มรึเปล่า? ได้เพื่อนใหม่บ้างมั้ย? แล้วยัง... โกรธแม่กับพ่ออยู่รึเปล่า?

Kate ขอโทษนะ คำคำนี้แม่ติดค้างลูกมาหลายปีแล้ว เมื่อก่อนบ้านเรายากจน แม่กับพ่อเอาแต่คิดหาวิธีหา Denny ให้ได้เยอะๆ ทุกวัน เพื่อให้ครอบครัวเรามีชีวิตรอดต่อไป แต่กลับลืมที่จะใส่ใจลูกและน้องๆ ให้มากขึ้น ในฐานะลูกสาวคนโต ลูกเลยจำต้องรับหน้าที่จัดการงานบ้านทั้งหมด แม่กับพ่อมักจะชมว่าลูกเป็นเด็กดี แต่กลับลืมไปว่าลูกก็ยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง

แม่เป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องเลย ปล่อยให้ลูกสาวต้องแบกรับความกดดัน ที่ไม่สมกับวัยของตัวเองเพียงลำพัง แต่กลับไม่เคยคิดที่จะถามลูกสักคำว่าเหนื่อยมั้ย ลำบากมั้ย กระทั่งไม่รู้เลยว่า ลูกเริ่มออกจากโรงเรียน และตามพวก Hollow Raider เข้าไปหาเงินใน Hollow ที่แสนอันตรายมาจุนเจือครอบครัวตั้งแต่เมื่อไหร่ กว่าแม่กับพ่อจะรู้เรื่องนี้ ลูกก็ป่วยเป็นโรคกัดกร่อนไปซะแล้ว วันนั้นพวกเราทะเลาะกันหนักมาก และหลังจากนั้น ลูกก็หนีออกจากบ้านไป ตอนนี้พอมาคิดดูแล้ว คำพูดที่แม่พูดออกไปตอนทะเลาะกันวันนั้น ไม่มีคำไหนเลยที่ปกป้องลูก ถ้าแม่ถามไปก่อนสักคำว่า "เหนื่อยมากมั้ย" ลูกก็คงจะไม่หนีออกจากบ้านไปสินะ

แต่ไม่ต้องห่วงนะ หลายปีมานี้ สถานการณ์ที่บ้านค่อยๆ ดีขึ้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ลูกๆ มาแบกรับความรับผิดชอบของผู้ใหญ่อีกต่อไป น้องๆ ของลูกก็ยังจำได้ว่ามีพี่สาวอย่างลูกอยู่ ตอนแรกพวกเขายังคอยถามแม่บ่อยๆ ว่า "เมื่อไหร่พี่จะกลับมา" ถึงตอนหลังจะไม่ได้ถามบ่อยแล้ว แต่พวกเขาก็คิดถึงลูกมากเหมือนกันนะ

เด็กที่ทั้งเข้มแข็งและยอดเยี่ยมอย่างลูก คงจะมีชีวิตใหม่ใน Marcel Group แล้วสินะ? ถ้าตอนนี้ลูกมีชีวิตที่มีความสุข จะใช้ชีวิตแบบนั้นต่อไปก็ดีเหมือนกัน เพียงแต่ว่า ถ้าลูกยอมให้อภัยแม่กับพ่อ ตอนที่คิดถึงบ้าน ก็กลับมาหาบ้างนะ ถึงจะแค่กลับมากินข้าวสักมื้อ กลับมาดูครอบครัวก็ยังดี ชุดจานชามที่ลูกชอบที่สุด ตอนนี้ก็ยังวางอยู่ในบ้านเหมือนเดิม แต่ถ้ายังไม่อยากเจอแม่กับพ่อ งั้นลูกก็ตอบจดหมายกลับมาสักฉบับเถอะ บอกให้แม่กับพ่อได้รู้ว่า ลูกยังปลอดภัยดี แค่นี้แม่ก็พอใจแล้ว แม่ไม่กล้าหวังให้ลูกให้อภัยแม่กับพ่อทันทีหรอก แม่รู้ว่าบาดแผลบางอย่างไม่ใช่แค่คำว่า "ขอโทษ" คำเดียวก็จะชดเชยได้ แต่ก็ยังหวังว่า ลูกจะให้โอกาสแม่ ให้แม่ได้ชดเชยในสิ่งที่เมื่อก่อนแม่ไม่เคยมอบให้ลูกได้

สุดท้ายนี้ ไม่ว่าอดีตจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าลูกจะไปไกลแค่ไหน ลูกก็จะเป็นลูกสาวของแม่ตลอดไป ประตูบ้านหลังนี้จะยังคงเปิดต้อนรับลูกเสมอนะ

รักลูกเสมอ
จาก Maya

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/th/main.json
JSON Pointer
/MessageItem_4000214_detail
Discovered text referenceTextMap MessageItem_Common_toptitle
รายละเอียด
รายละเอียด

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/th/main.json
JSON Pointer
/MessageItem_Common_toptitle
"จดหมายจาก Maya"
"จดหมายจาก Maya"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/th/main.json
JSON Pointer
/MessageItem_4000214_title

Relationships

1 links

Properties

8
Source evidence
Path
Assets/NapResources/FileCfg/MessageItemConfigTemplate.json
JSON Pointer
/records/67
field_0
4000214
field_1
MessageItem_4000214_title
field_2
MessageItem_4000214_detail
field_3
null
field_4
MessageItem_Common_toptitle
field_5
null
tableName
MessageItemConfigTemplate
tableIdentity
15410003658996142807