BackgroundTextMap 12918905838891939026
ชุดนิทาน Styxia II
ชุดนิทาน Styxia II
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/12918905838891939026
Books
Localized evidence
ชุดนิทาน Styxia II
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/12918905838891939026<i>*ชุดนิทานที่สืบทอด จากนครแห่งมังกรยักษ์และคลื่นสมุทร "Styxia" ที่เรียบเรียงโดยกวีพเนจรหญิง Archepia*</i>\n\n<i>*นอกจากตำนานที่มังกรยักษ์กลืนกินเจ้าหญิงแล้ว ในหนังสือยังรวบรวมวรรณกรรมกวีนิพนธ์ต่างๆ มากมาย ดังต่อไปนี้:</i>*\n\n\n<align="center"><b>เรื่องราวของนาฬิกาแห่งการอธิษฐาน</b></align>\n\n\n<align="center">ในอดีตอันไกลโพ้น ในตอนที่มังกรยักษ์ยังไม่มาเยือน</align>\n<align="center">บนยอดของหอคอยสูงของพวกเรา เคยมีนาฬิกาที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมได้แขวนอยู่</align>\n\n\n<align="center">มันรู้ว่าเมื่อไหร่ดอกไม้สีแดงจะส่งกลิ่นหอม กระแสน้ำจะขึ้นและลงตอนไหน</align>\n<align="center">มันรู้ว่าวันหนึ่งเริ่มต้นขึ้น และสิ้นสุดลงเมื่อไหร่ เอาเป็นว่ามันรู้คำตอบของทุกอย่างบนโลกใบนี้</align>\n<align="center">ด้วยเหตุนี้ ผู้คนมากหน้าหลายตา จึงมักจะมาเยี่ยมชมมันที่หอคอยสูง</align>\n\n\n<align="center">เคยมีชายหนุ่มผู้ทุกข์ใจในความรักคนหนึ่งมาที่นี่</align>\n<align="center">"เจ้านาฬิกา เจ้านาฬิกาเอ๋ย พ่อของคนรักข้าคอยขัดขวางพวกเราอยู่</align>\n<align="center">เขาสั่งให้ข้าแยกข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์ที่ปะปนกันเต็มโกดังออกเป็นสองกอง</align>\n<align="center">ได้โปรดช่วยสอนข้าที ว่าข้าจะทำได้อย่างไร?"</align>\n\n\n<align="center">"ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก</align>\n<align="center">นอนหลับฝันดีให้สบายใจเสียเถอะ คืนนี้ฝูงมดบนเกาะมดก็จะออกเดินทางแล้ว</align>\n<align="center">เจ้าสิ่งมีชีวิตเล็กๆ เหล่านี้ จะช่วยเจ้าขนย้ายพวกมันเอง</align>\n\n\n<align="center">ทั้งยังเคยมีผู้สูงศักดิ์ที่สวมหมวกประจำตำแหน่ง และแหวนเต็มมืออีกคนมาที่นี่</align>\n<align="center">"รีบบอกข้ามาเถอะ เจ้านาฬิกา</align>\n<align="center">ว่าทรัพย์สมบัติของข้า เพียงพอที่จะซื้อเจ้าได้หรือไม่?</align>\n<align="center">ถ้าไม่พอ ข้าจะทุบเจ้าให้แหลกเสีย!"</align>\n\n\n<align="center">"ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก</align>\n<align="center">หากราชาไม่ยอมก้มหัวฟัง ก็ร่วงหล่นจากบัลลังก์สู่หน้าผาชันได้เช่นกัน</align>\n<align="center">ผู้ที่เย่อหยิ่งผยองใจในวันนี้ พรุ่งนี้จะถูกคนอื่นเหยียบย่ำ"</align>\n\n\n<align="center">ผู้ที่มาเป็นคนสุดท้าย ดูไม่ออกว่าอายุเท่าไหร่ นิ้วของเขาผอมแห้งราวกับวิญญาณ</align>\n<align="center">ใบหน้าดูเหมือนซากศพที่เพิ่งปีนขึ้นจากหลุม</align>\n<align="center">"เจ้านาฬิกา นาฬิกาเอ๋ย ข้าขอถามเจ้าหน่อยเถิดว่า</align>\n<align="center">"เมื่อไหร่ความเจ็บป่วยที่ทรมานข้าจะสิ้นสุดลง? เมื่อไหร่ความตายจะมาเยือนเสียที?"</align>\n\n\n<align="center">แต่การเดินของนาฬิกาก็ยังคงเหมือนเดิม:</align>\n<align="center">"ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก</align>\n<align="center">ชาว Styxia ผู้ที่ทั้งโชคดีและโชคร้าย มีเพียงคำถามนี้เท่านั้น ที่ข้าไร้ความสามารถจะตอบ</align>\n<align="center">อายุขัยของพวกเจ้ายังอีกยาวนาน!"</align>\n\n\n<i>*หมายเหตุจาก Archepia: หือ? ชาว Styxia ต่างก็เคยเป็นอมตะเหรอ? แล้วเช่นนั้น เมืองนี้ล่มสลายลงได้ยังไงล่ะ?</i>*\n\n\n<align="center"><b>เทพแห่งความตายในเครื่องปั้นดินเผา</b></align>\n\n\n<align="center">กาลครั้งหนึ่งมีเจ้าคนจอมตระหนี่ เขาไม่มีญาติสนิทมิตรสหาย มีเพียงทรัพย์สมบัติเป็นเพื่อนเท่านั้น</align>\n<align="center">เขามีหีบเงินใบใหญ่ที่ผลิตหีบเงินใบเล็กๆ ได้อย่างไม่ขาดสาย</align>\n<align="center">ขี้ผึ้งที่ถูกเผาไปแล้ว ก็ยังสามารถหลอมรวมกลายเป็นเทียนเล่มใหม่ได้</align>\n\n\n<align="center">ต่อมาเจ้าคนจอมตระหนี่ได้ล่วงเลยมาถึงวัยที่หนวดเคราเป็นสีขาว</align>\n<align="center">เสียงกระแสคลื่นแห่งแม่น้ำอนธการดังก้องอยู่ข้างหู เขารู้อยู่แก่ใจว่า เทพแห่งความตายกำลังจะเรียกเขาไปสู่โลกอนธการแล้ว</align>\n\n\n<align="center">เจ้าคนจอมตระหนี่ไม่ยอมปล่อยมือจากหีบสมบัติที่เต็มไปด้วยเงินทอง จึงเกิดความคิดที่ยอดเยี่ยมขึ้นมา</align>\n<align="center">ในตอนที่เทพแห่งความตายมาเยือน เขากำลังนอนหายใจโรยรินอยู่บนเตียง</align>\n<align="center">เขาบอกความปรารถนาสุดท้ายกับเทพแห่งความตาย ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลว่า:</align>\n\n\n<align="center">"บนตู้ตรงนั้น มีโถดินเผาที่บรรจุน้ำอมฤตจนเต็มวางอยู่</align>\n<align="center">แต่ข้าเห็นผึ้งตัวหนึ่งจมน้ำสิ้นใจอยู่ในโถดินเผานั่น</align>\n<align="center">เทพแห่งความตาย ข้าขอร้องล่ะ ช่วยมุดเข้าไปในโถ แล้วช่วยเอาผึ้งจอมตะกละตัวนี้ออกมาที</align>\n<align="center">แต่อย่าทำให้น้ำอมฤตโถนี้ของข้าเสียหายซะล่ะ"</align>\n\n\n<align="center">เทพแห่งความตายเห็นใจในความปรารถนาของเขา จึงแปลงร่างเป็นภูตตัวหนึ่ง</align>\n<align="center">มุดเข้าไปในโถดินเผา แล้วชะเง้อหาผึ้งที่ตายไปแล้วตัวนั้น</align>\n\n\n<align="center">ในตอนนี้เอง เจ้าคนจอมตระหนี่ก็กระโดดลงจากเตียง แล้วปิดฝาของโถดินเผาซะ</align>\n<align="center">"ข้าจับท่านได้แล้ว เทพแห่งความตายเอ๋ย!</align>\n<align="center">คราวนี้ไม่มีผู้ใดลากข้าออกจากเตียงอันแสนอบอุ่นนี้ได้อีกแล้ว"</align>\n\n\n<align="center">เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ชาว Styxia ก็ยังคงปรบมือให้เขาจวบจนทุกวันนี้...</align>\n<align="center">การได้เพลิดเพลินกับงานเลี้ยงไม่รู้จบในแต่ละวัน คือรางวัลที่พวกเราหลบหนีเทพแห่งความตายมาได้!</align>\n\n\n<i>หมายเหตุจาก Archepia: น่าสนใจดีจริงๆ ชาว Styxia วางแผนรับมือกับไททันแห่งความตายที่ซ่อนเร้นตัวได้เช่นนี้ ดูท่าก่อนล่มสลาย พวกเขาคงใช้ชีวิตอย่างเพลิดเพลินไม่น้อยเลยทีเดียว!*</i>
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/5103271682219496215ชุดนิทาน Styxia II
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/16014042052193974382(II)
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/11003084560585859964ชุดนิทาน Styxia II
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/4518652357431663438Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/ItemConfigBook.json/430190855
Normal
{}{}99999
AutoConversionItem
true
{
"BookID": 190855,
"BookContent": {},
"BookSeriesID": 527,
"BookInsideName": {},
"BookDisplayType": 1,
"BookSeriesInsideID": 1,
"LocalBookImagePath": []
}{}Book
21
SpriteOutput/ItemIcon/190018.png
Usable
[]
[]
true
SpriteOutput/ItemFigures/190018.png
1
SpriteOutput/ItemIcon/190018.png