Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Snezhnaya

Story Chapters

ฝั่งหนึ่งคือพระราชวัง ฝั่งหนึ่งคือสุสาน

Story evidence

Chapter quests

2

มงกุฎสีจางที่เฝ้ามองความฝัน

Open quest →
Quest flow
1

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
2

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
3

คุยกับ "เนตรเทา"

Open step page →
Conversation 1 · 34 linesOpen full page →

Paimon:ข้างนอกหนาวจัง... อยู่ในรถไฟสบายกว่าจริง ๆ ด้วย...

"เนตรเทา":นี่คือเหตุผลที่ต้องมี "รถไฟ" ยังไงล่ะ การเดินทางไกลท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บเกินไป ไม่ดีต่อสุขภาพหรอก

"เนตรเทา":บางที นี่อาจจะเป็นความตั้งใจแรกของผู้สร้างฉันก็ได้นะ... เพราะยังไงซะ ดินแดนแห่งเหมันต์นี้ ก็ไม่ใช่ที่ที่มนุษย์จะอยู่รอดได้ง่าย ๆ อยู่แล้ว

Paimon:คนที่สร้างเธอ... อ๊ะ หรือว่าจะเป็นผู้หญิงแปลก ๆ ที่เจอก่อนหน้านี้?

Traveler:เสียมารยาท! ผู้หญิงแปลก ๆ อะไรกัน!

Paimon:ไม่ใช่ผู้หญิงแปลก ๆ อย่างที่เธอพูดถึงตอนนี้แน่นอน!

Paimon:...ก็คนนั้นไง คนที่โผล่มาในเมืองที่ชื่อแปลก ๆ แล้วก็มีวิหคเพลิง กับปราสาทที่เต็มไปด้วยสเนกอวิกน่ะ ฉันจำได้ว่าชื่อ Ak...

"เนตรเทา":คุณ Aksinya ใช่แล้วล่ะ จากความทรงจำที่ฟื้นกลับมาในตอนนี้ เธอเคยเป็นหนึ่งในสมาชิกองค์กรวิจัย "Aly〔Hvergelmir〕pium" ภายใต้สังกัดของ Belyi Tsar...

"เนตรเทา":เธอสร้างฉันขึ้นมาเพื่อ... ชักนำพลังอันแข็งแกร่งบางอย่าง สร้างโลกแห่ง "วันพรุ่งนี้" ที่จะทำให้ทุกคนไม่ต้องเจ็บปวดอีกต่อไป...

"เนตรเทา":ที่นั่นคือดินแดนที่ละทิ้งทั้งความริษยา ความแค้น และความเห็นแก่ตัว เป็น "สวนไร้โศก" ที่ได้รับการโอบอุ้มจากฝ่ามือของสรรพชีวิต ด้วยเหตุนี้...

"เนตรเทา":"ด้วยเหตุนี้ โลกที่รุ่งโรจน์กำลังจะจุติลงมา และจะไม่มีเส้นแบ่งระหว่างมนุษย์ด้วยกัน หรือแม้กระทั่งมนุษย์กับเทพเจ้าอีกต่อไป"

Paimon:โลกที่ไม่มีเส้นแบ่งระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้า อืม นึกภาพไม่ออกเลยว่าจะทำได้ยังไง...

"เนตรเทา":"นั่นเป็นโลกที่เทพเจ้าไม่จำเป็นต้องใช้พลังแห่งเทพ และมนุษย์ก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาเทพเจ้า เป็นโลกของมนุษย์อย่างแท้จริง"

"เนตรเทา":...ในความทรงจำ ผลลัพธ์ของแผนการก็เป็นแบบนี้แหละ

"เนตรเทา":แต่ส่วนรายละเอียดที่ว่าต้องทำยังไงนั้น... ขอโทษด้วยนะ ฉันเองก็ไม่รู้แผนการทั้งหมดเหมือนกัน เพราะฉันก็เป็นแค่ "สิ่งของ" ในแผนการนี้เท่านั้น

Paimon:ฉันเข้าใจแล้วล่ะ "แว่นตา" ก็คือโต๊ะประกอบชิ้นงาน ที่ผสมของเจ๋ง ๆ ออกมาได้เยอะแยะสินะ เพียงแต่โต๊ะประกอบชิ้นงานมันวิ่งไปวิ่งมา เพื่อกินวัตถุดิบเองไม่ได้ก็เท่านั้น

"เนตรเทา":เป็นการเปรียบเทียบที่เห็นภาพชัดดีจริง ๆ แต่ขอเตือนหน่อยนะ คุณ Paimon ใน Snezhnaya ตอนนี้ การเล่นแร่แปรธาตุ ไม่ใช่สาขาวิชาที่ทางการเขาสนับสนุนหรอก...

Paimon:จะ...จริงด้วย... แต่เอาเถอะ ยังไงพวกเราก็อยู่บนรถไฟของเราเองนี่นา...

"เนตรเทา":...ว่าแต่ ฉันต้องตามหาพลังส่วนสุดท้ายมั้ย?

"เนตรเทา":ถ้าหากว่า หลังจากที่ได้พลังส่วนสุดท้ายมาแล้ว สิ่งที่ฉันนึกออกมันไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากจะจำได้ล่ะก็ ฉันควรจะทำยังไงต่อไปดีล่ะ...

"เนตรเทา":ถ้า... ถ้าหากว่านั่นคือเหตุผลเดียวที่ฉันถูกสร้างขึ้นมา เป็นจุดประสงค์ที่ถูกกำหนดไว้แล้วล่ะ...

Paimon:ใช่ การตัดสินใจตอนที่ไม่รู้อะไรเลยไม่ดีหรอกนะ ไม่ว่ายังไงก็ต้องนึกทุกอย่างให้ออกก่อนอยู่ดีนั่นแหละ

Paimon:เอาเป็นว่า... "แว่นตา" ช่วยพวกเราไว้เยอะมาก ต่อให้ตอนแรก "แว่นตา" จะไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อจุดประสงค์นี้ก็เถอะ แต่สำหรับพวกเราแล้ว "แว่นตา" มีประโยชน์สุด ๆ ไปเลยนะ!

Traveler:ถึงตอนนั้น ก็แค่กลับมาอยู่ข้าง ๆ พวกเราก็พอแล้วล่ะ

"เนตรเทา":...งั้นเหรอ

Paimon:แถมก่อนหน้านี้ยังคุยกันไว้ตั้งเยอะเลยนี่นา ว่าถ้าได้ร่างกายคืนมาแล้วจะทำอะไรด้วยกันบ้าง! ทั้งผิงไฟ เล่นปาหิมะ วิ่งเล่นไปมาบนทุ่งน้ำแข็ง พวกเราสัญญากันไว้แล้วนะ!

"เนตรเทา":ใช่ หลังจากที่ได้ร่างกายกลับคืนมา ฉันตั้งตารอ... ที่จะได้ไปออกผจญภัยร่วมกับทั้งสองคนนะ

"เนตรเทา":ถึงแม้ระหว่างการเดินทางจะเคยคิดแบบนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน... แต่คนที่พาฉันออกมาจากที่นั่นได้ก็คือคุณ ดีใจจริง ๆ นะที่ได้มาพบกับพวกคุณทั้งสองคน

"เนตรเทา":พลังส่วนสุดท้าย... คำตอบของทุกสิ่งอยู่ที่นั่น นั่นคือสถานที่ฝังร่างแห่งสุดท้ายของจักรพรรดิน้ำแข็งองค์ก่อน ผู้ถูกขนานนามว่า Belyi Tsar...

"เนตรเทา":ฉันทำเครื่องหมายบนแผนที่ให้คุณแล้วล่ะ

4

มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่ "เนตรเทา" นำทาง

Open step page →
5

(test)废弃

Open step page →
6

มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่ "เนตรเทา" นำทาง

Open step page →
7

หาเส้นทางเข้าสู่ภูเขา

Open step page →
8

หาเส้นทางเข้าสู่ภูเขา

Open step page →
9

มุ่งหน้าไปท่ามกลางพายุ

Open step page →
10

ค้นหากลไกของ "รางรถไฟลับ"

Open step page →
Conversation 1 · 33 linesOpen full page →

Paimon:นั่นคือ...

"เนตรเทา":ใช่แล้ว นั่นก็คือที่ที่เรากำลังจะไป ที่นั่นคือ... พระราชวังส่วนตัวของ Belyi Tsar ที่อยู่นอก Snezhnograd

"เนตรเทา":"พระราชวังมงกุฎสีจาง"

"เนตรเทา":ที่นั่น สเนกูรอชคาผู้สง่างามเคยบรรเลงกุสเลขับกล่อม ในท้องพระโรงของพระราชวัง ภูตแห่งน้ำก็เคยขับขานนามของกษัตริย์ผู้ปกครองทุ่งหิมะ คลอไปกับท่วงทำนองอันก้องกังวาน

"เนตรเทา":โวลโคดลักที่กล้าหาญ ต่างต่อสู้ประลองกำลังกันอย่างไม่จบไม่สิ้นเบื้องหน้า เพื่อชิงความโปรดปรานจาก Tsar เหล่าโดโมวอยเอง ต่างทุ่มเทแรงกายแรงใจกอบโกยของล้ำค่าและความมั่งคั่ง เพื่อเติมเต็มคลังสมบัติในพระราชวัง

Paimon:ว้าว... คะ...คลังสมบัติ?

"เนตรเทา":ใช่ แต่ตอนนี้คงจะไม่มีอะไรเหลืออยู่มาตั้งนานแล้วล่ะ

"เนตรเทา":ว่ากันว่า... ที่นั่นคือสถานที่ที่ราชาผู้ยิ่งใหญ่ได้ประทานความเมตตาลงมา เขายอมรับมนุษย์ และอนุญาตให้พวกเขาเข้าเฝ้าได้...

"เนตรเทา":และเพื่อที่จะให้พวกมนุษย์ที่ยังอ่อนแอและน่าสงสารในตอนนั้น บุกเบิกอาณาเขตของตัวเองท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะได้ เปลวไฟของ Kresnik จึงถูกจุดขึ้นเป็นครั้งแรกในพระราชวังแห่งนั้น ก่อนจะถูกส่งต่อออกไปทั่วทุกแห่ง

"เนตรเทา":และนับตั้งแต่นั้นมา ทุ่งน้ำแข็งนิรันดร์แห่งนี้ไม่ได้เป็นของภูตแต่เพียงผู้เดียวอีกต่อไป กลายเป็นดินแดนที่มนุษย์และภูตก้าวเดินไปด้วยกัน ซึ่งแตกต่างจากยุคสมัยของ "ราชสำนักดาราสีจาง"...

"เนตรเทา":จากนั้นเขาจึงได้เปลี่ยนชื่อมันเป็น "Snezhnaya"

Paimon:อ๋อ... ที่แท้ Snezhnaya ก็มีที่มาแบบนี้นี่เอง ฉันยังนึกว่า Tsaritsa เป็นคนก่อตั้ง "Snezhnaya" ขึ้นมาซะอีก...

Paimon:อืม ทำไม "แว่นตา" ถึงคุ้นเคยกับที่นี่ขนาดนี้ล่ะ?

"เนตรเทา":ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วสิ ฉันถูกสร้างขึ้นมาที่นี่ ในห้องลับของพระราชวังแห่งนี้...

"เนตรเทา":หรือก็คือ "Hvergelmir" ที่เราเคยพูดถึงก่อนหน้านี้... แต่ว่านั่นก็เป็นแค่มุมหนึ่งในเงามืดของพระราชวังแห่งนี้เท่านั้นแหละ

Paimon:อ๋อ ๆ... พระราชวังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ทำไมตอนนี้ถึงดูเงียบเหงาจังเลยล่ะ

"เนตรเทา":เพราะเมื่อห้าร้อยปีก่อน Belyi Tsar ได้สิ้นพระชนม์ไปในการต่อสู้กับ Abyss และฝูงอสูร หลังจากไปแล้ว ร่างของเขาก็ถูกส่งกลับมาที่นี่...

"เนตรเทา":หลังจากการฝังศพ... ส่วนหนึ่งของร่างกายเขากลายเป็น "เบิร์ชขาวแห่ง Tsar" ตั้งแต่นั้นมา หลังจาก Tsaritsa ผู้กุมอำนาจแห่ง Snezhnaya ประทับอยู่ที่พระราชวัง Zapolyarny ก็ไม่มีใครย่างกรายเข้ามาที่นี่อีกเลย

Paimon:งั้นที่ที่พวกเรากำลังจะไปตอนนี้ ที่จริงแล้วก็คือ... สุสานของ Belyi Tsar งั้นเหรอ?

"เนตรเทา":ใช่แล้วล่ะ คุณ Paimon ถึงจะเป็นสุสานของ Belyi Tsar แต่มันก็เป็นสถานที่ที่ฉันถือกำเนิดขึ้นมาด้วย

"เนตรเทา":...ทางการไม่แนะนำให้เข้าสู่พื้นที่นี้โดยไม่มีใบอนุญาต แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้ถึงกับสั่งห้ามเด็ดขาดซะหน่อย

Paimon:ถ้าไม่ได้ห้ามเด็ดขาด งั้นก็หมายความว่าอนุญาตให้แอบเข้าไปได้น่ะสิ!

"เนตรเทา":แต่จะว่าไป... ถูกขึ้นค่าหัวก็น่าสนุกไปอีกแบบนะ

Paimon:หวา ไม่เอาด้วยหรอก... ฉันคิดออกแล้ว ถ้าถูกพวกทหารยามอะไรนั่นของ Snezhnaya จับได้ล่ะก็...

Paimon:ฉันจะบอกว่าเราหลงทางเพราะกลไกนำทางบอกทางผิด! หลงทางคงไม่ผิดกฎหมายหรอกมั้ง! อืม ไว้พูดไปแบบนี้ละกัน

Paimon:...แต่ว่า รางรถไฟมันขาดไปแล้ว จะทำยังไงดีล่ะ?

"เนตรเทา":ไม่เป็นไรหรอก ทางนั้นเป็นแค่ "กลลวงตา" อยู่แล้ว ไม่ใช่เส้นทางที่แท้จริงสำหรับเข้าไปในพระราชวังมงกุฎสีจางหรอก

"เนตรเทา":มันเป็นการส่งสัญญาณ เพื่อบอกให้เหล่านักแสวงบุญทั่วไป หรือผู้ที่มาเยือนด้วยความรำลึกถึงรู้ว่าควร "หยุดเพียงเท่านี้"

"เนตรเทา":ถ้าต้องการจะข้ามไปจริง ๆ ก็ต้องหา... กลไกสำหรับเปิดใช้งาน "รางรถไฟลับ" ให้เจอ

"เนตรเทา":ฉันสัมผัสได้ว่า กลไกที่ใช้เรียก "รางรถไฟลับ" น่าจะอยู่บนหอคอยสูงนั่น

"เนตรเทา":น่าเสียดาย หอคอยนั่นดูเหมือนจะถูก "เบิร์ชขาวแห่ง Tsar" ล้อมเอาไว้ ดูท่าคงต้องหาทางอ้อมเข้าไปแล้วล่ะ...

11

ค้นหากลไกของ "รางรถไฟลับ"

Open step page →
Conversation 1 · 40 linesOpen full page →

Paimon:ว้าว ไม่นึกเลยนะว่า ใต้ต้นไม้ใหญ่ยักษ์นั่นจะมีสภาพเป็นแบบนี้...

Paimon:นั่นมัน... พระราชวังงั้นเหรอ?

"เนตรเทา":แปลกจัง... ทำไมจู่ ๆ ถึง...

Paimon:แว่นตา เป็นอะไรไป?

"เนตรเทา":ฉันเคยบอกไปแล้ว... ว่าฉันสัมผัสได้ว่าพลังที่เคยเป็นของฉัน ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน... และหนึ่งในนั้นก็ถูกซ่อนเอาไว้ในความมืด ที่ลึกลงไปจนไม่อาจรับรู้ได้

"เนตรเทา":แต่ก็ไม่รู้ว่า เป็นเพราะเข้ามาใกล้ขึ้นรึเปล่า ฉันถึงสัมผัสได้ว่า... พลังที่เดิมทีไม่สามารถรับรู้ได้ มันอยู่ที่นี่...

Paimon:ที่นี่เหรอ?

"เนตรเทา":ใช่ อยู่ใน... "พระราชวังมงกุฎสีจาง" ที่อยู่ตรงหน้านี้แหละ...

Paimon:"พระราชวังมงกุฎสีจาง"?

"เนตรเทา":ใช่แล้ว นั่นคือพระราชวังส่วนพระองค์ของ Belyi Tsar ที่อยู่นอกเขต Snezhnograd

"เนตรเทา":ที่นั่น สเนกูรอชคาผู้สง่างามเคยบรรเลงกุสเลขับกล่อม ในท้องพระโรงของพระราชวัง ภูตแห่งน้ำก็เคยขับขานนามของกษัตริย์ผู้ปกครองทุ่งหิมะ คลอไปกับท่วงทำนองอันก้องกังวาน

"เนตรเทา":โวลโคดลักร่างกำยำ ต่างต่อสู้ประลองกำลังกันอย่างไม่จบไม่สิ้นเบื้องหน้า เพื่อชิงความโปรดปรานจาก Tsar เหล่าโดโมวอยเอง ต่างทุ่มเทแรงกายแรงใจกอบโกยของล้ำค่าและความมั่งคั่ง เพื่อเติมเต็มคลังสมบัติในพระราชวัง

Paimon:ว้าว... คะ...คลังสมบัติ?

"เนตรเทา":ใช่ แต่ตอนนี้คงจะไม่มีอะไรเหลืออยู่มาตั้งนานแล้วล่ะ

"เนตรเทา":ว่ากันว่า... ที่นั่นคือสถานที่ที่ราชาผู้ยิ่งใหญ่ได้ประทานความเมตตาลงมา เขายอมรับมนุษย์ และอนุญาตให้พวกเขาเข้าเฝ้าได้...

"เนตรเทา":และเพื่อที่จะให้พวกมนุษย์ที่ยังอ่อนแอและน่าสงสารในตอนนั้น บุกเบิกอาณาเขตของตัวเองท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะได้ เปลวไฟของ Kresnik จึงถูกจุดขึ้นเป็นครั้งแรกในพระราชวังแห่งนั้น ก่อนจะถูกส่งต่อออกไปทั่วทุกแห่ง

"เนตรเทา":และนับตั้งแต่นั้นมา ทุ่งน้ำแข็งนิรันดร์แห่งนี้ไม่ได้เป็นของภูตแต่เพียงผู้เดียวอีกต่อไป กลายเป็นดินแดนที่มนุษย์และภูตก้าวเดินไปด้วยกัน ซึ่งแตกต่างจากยุคสมัยของ "ราชสำนักดาราสีจาง"...

"เนตรเทา":จากนั้นเขาจึงได้เปลี่ยนชื่อมันเป็น "Snezhnaya"

Paimon:อ๋อ... ที่แท้ Snezhnaya ก็มีที่มาแบบนี้นี่เอง ฉันยังนึกว่า Tsaritsa เป็นคนก่อตั้ง "Snezhnaya" ขึ้นมาซะอีก...

Paimon:อืม ทำไม "แว่นตา" ถึงคุ้นเคยกับที่นี่ขนาดนี้ล่ะ?

"เนตรเทา":ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วสิ ฉันถูกสร้างขึ้นมาที่นี่ ในห้องลับของพระราชวังแห่งนี้...

"เนตรเทา":หรือก็คือ "Hvergelmir" ที่เราเคยพูดถึงก่อนหน้านี้... แต่ว่านั่นก็เป็นแค่มุมหนึ่งในเงามืดของพระราชวังแห่งนี้เท่านั้นแหละ

Paimon:อ๋อ ๆ... พระราชวังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ทำไมตอนนี้ถึงดูเงียบเหงาจังเลยล่ะ

"เนตรเทา":เพราะเมื่อห้าร้อยปีก่อน Belyi Tsar ได้สิ้นพระชนม์ไปในการต่อสู้กับ Abyss และฝูงอสูร หลังจากไปแล้ว ร่างของเขาก็ถูกส่งกลับมาที่นี่...

"เนตรเทา":หลังจากการฝังศพ... ส่วนหนึ่งของร่างกายเขากลายเป็น "เบิร์ชขาวแห่ง Tsar" ตั้งแต่นั้นมา หลังจาก Tsaritsa ผู้กุมอำนาจแห่ง Snezhnaya ประทับอยู่ที่พระราชวัง Zapolyarny ก็ไม่มีใครย่างกรายเข้ามาที่นี่อีกเลย

Paimon:งั้นที่ที่พวกเรากำลังจะไปตอนนี้ ที่จริงแล้วก็คือ... สุสานของ Belyi Tsar งั้นเหรอ?

"เนตรเทา":ใช่แล้วล่ะ คุณ Paimon ถึงจะเป็นสุสานของ Belyi Tsar แต่มันก็เป็นสถานที่ที่ฉันถือกำเนิดขึ้นมาด้วย

"เนตรเทา":...ทางการไม่แนะนำให้เข้าสู่พื้นที่นี้โดยไม่มีใบอนุญาต แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้ถึงกับสั่งห้ามเด็ดขาดซะหน่อย

Paimon:ถ้าไม่ได้ห้ามเด็ดขาด งั้นก็หมายความว่าอนุญาตให้แอบเข้าไปได้น่ะสิ!

"เนตรเทา":แต่จะว่าไป... ถูกขึ้นค่าหัวก็น่าสนุกไปอีกแบบนะ

Paimon:หวา ไม่เอาด้วยหรอก... ฉันคิดออกแล้ว ถ้าถูกพวกทหารยามอะไรนั่นของ Snezhnaya จับได้ล่ะก็...

Paimon:ฉันจะบอกว่าเราหลงทางเพราะกลไกนำทางบอกทางผิด! หลงทางคงไม่ผิดกฎหมายหรอกมั้ง! อืม ไว้พูดไปแบบนี้ละกัน

Paimon:...แต่ว่า รางรถไฟมันขาดไปแล้ว จะทำยังไงดีล่ะ?

"เนตรเทา":ไม่เป็นไรหรอก ทางนั้นเป็นแค่ "กลลวงตา" อยู่แล้ว ไม่ใช่เส้นทางที่แท้จริงสำหรับเข้าไปในพระราชวังมงกุฎสีจางหรอก

"เนตรเทา":มันเป็นการส่งสัญญาณ เพื่อบอกให้เหล่านักแสวงบุญทั่วไป หรือผู้ที่มาเยือนด้วยความรำลึกถึงรู้ว่าควร "หยุดเพียงเท่านี้"

"เนตรเทา":ถ้าต้องการจะข้ามไปจริง ๆ ก็ต้องหา... กลไกสำหรับเปิดใช้งาน "รางรถไฟลับ" ให้เจอ

"เนตรเทา":ฉันสัมผัสได้ว่า กลไกที่ใช้เรียก "รางรถไฟลับ" น่าจะอยู่บนหอคอยสูงนั่น

"เนตรเทา":น่าเสียดาย หอคอยนั่นดูเหมือนจะถูก "เบิร์ชขาวแห่ง Tsar" ล้อมเอาไว้ ดูท่าคงต้องหาทางอ้อมเข้าไปแล้วล่ะ...

12

เรียก "รางรถไฟลับ"

Open step page →
13

รอให้ขบวนรถไฟเข้ามาใกล้

Open step page →
14

ขึ้นรถไฟ

Open step page →
Conversation 1 · 9 linesOpen full page →

Paimon:"แว่นตา" นี่เก่งจังเลยนะ รถไฟแบบไหนก็ขับได้หมดเลย

"เนตรเทา":...ไม่ใช่แบบนั้นหรอก ไม่รู้ทำไมรถไฟของ Snezhnaya ที่วิ่งอยู่ในปัจจุบัน ถึงเหลือไว้แค่ "พลังขับเคลื่อน" แต่ไม่มีส่วนของ "การควบคุมระยะไกล" เหลืออยู่เลย

"เนตรเทา":กลับกันกลายเป็นว่ารุ่นต้นแบบในยุคแรก ๆ พวกนี้ต่างหาก ที่ยังหลงเหลือช่องเชื่อมต่อสำหรับควบคุมเอาไว้...

Paimon:เป็น... แบบนี้นี่... เอง...

"เนตรเทา":มันก็... เป็น... อย่างนั้นจริง ๆ... แต่ว่า...

Paimon:แต่... ว่า... อะ... ไร...?

Paimon:หรือ... ว่า...

Traveler:(แปลกจัง... ทำไม Paimon ถึงพูด... ช้าลงขนาดนี้ล่ะ...)

Traveler:(ไม่ใช่สิ นั่นมัน...เอ๊ะ ตัวเราเองงั้นเหรอ?)

15

เข้าสู่พื้นที่ประหลาด

Open step page →
Conversation 1 · 30 linesOpen full page →

เพื่อนเอ๋ย พวกเราถูกสร้างขึ้นมา ก็เพื่อช่วงเวลาเพียงเสี้ยวนาทีนี้เท่านั้น
เพื่อเรียกคืนความฝันที่กำลังจะดับมอดเหล่านั้น เพื่อ...

เพื่อ...?

Traveler:(อืม... ที่นี่มัน... ที่ไหนกันเนี่ย?)

Traveler:(แปลกจัง เมื่อกี้ฉันยัง... อยู่บนรถไฟอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?)

???:Izmaylov... Izmaylov ฮ่า เหม่ออีกแล้วนะ พวกเราต้องคอยสังเกต สภาวะของสิ่งที่อยู่ในไข่นั่นตลอดเวลา ลืมไปแล้วรึไง?

Izmaylov:ฉันไม่ได้เหม่อนะ... อีกอย่างสภาวะของ "มนุษย์ต้นแบบ" ก็เสถียรมาก ถึงจะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มืดมิดอย่างสระมิติเงา เขาก็ยังส่องประกายเจิดจรัสเหมือนกับไข่มุกอยู่ดี

???:งั้นก็ไม่ได้กำลังเหม่อ แต่กำลังกังวลอยู่สินะ

Izmaylov:ใช่แล้วล่ะ Azazel พอดีมีเรื่องให้ต้องคิดเต็มไปหมดเลย

Azazel:ไม่จำเป็นต้องกังวลขนาดนั้นหรอก คุณ Aksinya อาจารย์ของคุณน่ะ พอได้ยินข่าวการสวรรคตขององค์ Tsar แล้ว ก็ยังมีสภาพจิตใจที่สงบนิ่งเป็นปกติดี... อ้าว แล้วนี่คุณยังจะกังวลเรื่องอะไรอีกงั้นเหรอ?

Izmaylov:Tsaritsa ที่เพิ่งขึ้นครองราชย์ ฉันกังวลท่าทีของพระองค์น่ะ...

Azazel:ท่าทีที่มีต่อพวกลอร์ดภูตที่นอนอยู่บนกอง Mora และใช้ชีวิตอย่างหลงระเริงงั้นเหรอ? จะเรียกว่าดีก็คงไม่ได้หรอกนะ

Izmaylov:ท่าทีที่มีต่อ "Hvergelmir" ต่างหาก...

Izmaylov:สุดท้ายแล้ว งานวิจัยที่เราทำก็ไปละเมิดข้อห้ามเข้า ที่ก่อนหน้านี้ยังอยู่ได้ ก็เพราะได้รับความยินยอมและช่วยปิดบังจากองค์ Tsar แต่ Tsaritsa องค์ใหม่ของเรานี่สิ...

Izmaylov:เอาเป็นว่า ทางฉันพอได้ยินข่าวมาบ้าง

Azazel:ข่าวอะไรงั้นเหรอ?

Izmaylov:ทุกอย่างที่เกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุจะถูกสั่งห้าม "Hvergelmir" มีโครงการวิจัยมากมายที่เกี่ยวข้องกับการแปรธาตุชีวภาพ เดาได้เลยว่าจะต้องถูกยกเลิกแน่ และถ้าเป็นแบบนั้นละก็...

Izmaylov:องค์ Tsar... ความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ครั้งสุดท้ายนั่น คงไม่มีวันเป็นจริงได้อีกแล้ว

Azazel:นั่นอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้นะ ลืมไปแล้วเหรอ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับ "การทดลองครั้งก่อน" น่ะ? อีกอย่าง สุดท้ายองค์ Tsar ก็... ช่างเถอะ...

Izmaylov:...พูดถูกแล้วล่ะ Azazel แต่ฉันคงต้องขอคิดดูอีกที

Azazel:เลิกคิดเถอะ Izmaylov นี่ไม่ใช่เรื่องที่เราตัดสินใจได้ อีกอย่าง... วันนี้เป็นวันที่บรรดาผู้ใหญ่เบื้องบนจัดประชุมกันด้วย

Azazel:ไม่ว่าจะตัดสินใจยังไง เดี๋ยวพวกเขาจะแจ้งข้อสรุปให้พวกเรารู้เอง

Traveler:(แปลกจัง ที่นี่คือ... มิติเงางั้นเหรอ? ทั้ง Paimon กับ "เนตรเทา" ก็ไม่อยู่ด้วย...)

Traveler:(...ข้างหน้ามีคนอยู่ 2 คน ลองเข้าไปทักดูก่อนละกัน)

Izmaylov:หืม?

Azazel:เป็นอะไรไปล่ะ Izmaylov เพื่อนร่วมงานที่แสนดีของฉัน ถ้าเลิกเป็นคนใจลอยง่ายได้ละก็ คงจะดีกว่านี้นะ

Izmaylov:เฮ้อ ฉันรู้สึกเหมือนว่า มีใครบางคนกำลังมองมาทางนี้ตลอดเลย... แต่พอหันกลับไปดู ก็ไม่เห็นมีอะไรเลย

Azazel:ฮ่าฮ่า Izmaylov ฉันว่ากลับมาดูสิ่งที่ควรดูดีกว่านะ

Azazel:จะว่าไป ดูเหมือนคุณ Koshchei จะรีบออกไปจนลืมปิดประตูห้องทำงานเลย ช่างเถอะ เดี๋ยวรอบันทึกข้อมูลให้เสร็จก่อน แล้วค่อยไปปิดประตูให้เขาละกัน

Traveler:(พวกเขามองไม่เห็นฉันงั้นเหรอ... แปลกจัง... รู้สึกเหมือนอยู่ผิดที่ผิดทางแปลก ๆ ตลอดเลยแฮะ)

Traveler:(แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไรมาก อืม... ลองไปสำรวจดูรอบ ๆ ก่อนดีกว่า...)

16

สำรวจพื้นที่ประหลาด

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

ข้อความ:(กระดาษโน้ตแผ่นหนึ่ง เขียนด้วยลายมืออันงามสง่า...)

ข้อความ:"ช่วงสองสามวันนี้ฉันจะต้องกลับไปที่คฤหาสน์ Hesperides เพราะงั้นฉันขอฝากเธอช่วยดูแลแมวด้วยนะ จะให้ไปฝากไว้กับคนอื่น ๆ ที่หมกมุ่นกับการทดลองจนไม่ได้กินไม่ได้นอน ฉันก็วางใจไม่ลงจริง ๆ"

ข้อความ:"Koshchei เพื่อนร่วมงานของฉัน คงจะมีความรักในสิ่งมีชีวิตเช่นเดียวกัน และคงจะไม่ลืมให้อาหาร 'Lara' ของฉันหรอกนะ... กุญแจกับอาหารแมวสูตรพิเศษ ถูกวางไว้บนชั้นวางของของเธอแล้ว"

ข้อความ:"...จำไว้ด้วยว่า 'Lara' ของฉันจะกินเฉพาะอาหารที่อยู่ในชามเท่านั้น อย่าเอาไปเทเรี่ยราดบนพื้น เพราะเธอไม่เคยกินของที่ตกอยู่บนพื้นเลยสักครั้ง"

ข้อความ:"หมายเหตุ: ถ้าฉันพบว่าแมวไม่ได้รับสารอาหารอย่างเหมาะสม หรือมีชิ้นส่วนของสัตว์ชนิดอื่นงอกขึ้นมาบนตัวมันละก็ ฉันจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด ลงชื่อ Pavlina"

17

สำรวจพื้นที่ประหลาด

Open step page →
18

ไปสำรวจห้องถัดไป

Open step page →
19

อ่านบันทึกที่ถูกผนึกด้วยน้ำแข็งพิสุทธิ์

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

บันทึกที่ใครสักคนเขียนไว้:(กระดาษโน้ตแผ่นหนึ่ง เขียนด้วยลายมือที่ดูเย็นชา แข็งกระด้าง จนให้ความรู้สึกราบเรียบไร้อารมณ์ใด ๆ...)

บันทึกที่ใครสักคนเขียนไว้:"...นักโทษที่ถูกใช้เป็นวัตถุดิบในการทดลองได้ถูกส่งมอบให้ Alvis จัดการเรียบร้อยแล้ว ผลลัพธ์ของการทดลองในครั้งนั้น 'ไม่ถูกต้อง' อย่างไม่ต้องสงสัยเลย"

บันทึกที่ใครสักคนเขียนไว้:"แต่นั่นก็คือมนุษย์... นั่นคือ 'ความรัก' ที่ภูตผู้ไร้รักควรแสวงหาอย่างนั้นเหรอ บางทีเหล่าสเนกอวิกที่มีจิตใจเว้าแหว่ง อาจจะสามารถอาศัยเทคโนโลยีนี้..."

บันทึกที่ใครสักคนเขียนไว้:"เพื่อให้ได้ครอบครอง 'ความรัก' ที่ขาดหายไปตั้งแต่แรกเริ่ม เหมือนกับ... เหมือนกับที่ 'เขา' เคยบอกฉันไว้ว่า ความฝันที่ยิ่งใหญ่เกินไปนั้นไร้ความหมาย บางที..."

บันทึกที่ใครสักคนเขียนไว้:"บางที 'เขา' อาจจะพูดถูก พลังนั่น... พลังนั่นเดิมทีควรจะเป็นสิ่งชดเชยให้กับพวกเรา ไม่ใช่เป็นของภาพฝันอันผิดเพี้ยนของ Aksinya"

บันทึกที่ใครสักคนเขียนไว้:"...เขียนไว้แค่นี้ก็แล้วกัน ขืนเจ้า Alvis นั่น 'บังเอิญ' มาเห็นเข้าอีก เดี๋ยวจะเกิดเรื่องยุ่งยากเอาได้"

20

ค้นหาที่มาของเสียงแมวร้อง

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

แมว:เมี้ยว... เมี้ยว...

Traveler:(ดูเหมือนจะหิวแย่เลย... แต่จากที่ Pavlina คนนั้นเคยบอกไว้ ต้องเอาใส่ในชามอาหารมันถึงจะยอมกิน...)

Traveler:(น่าเสียดาย แถวนี้ดูเหมือนจะไม่มีชามใส่อาหารเลย...)

21

หาวิธีออกจากห้อง

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

สูตรโพชั่นนิรนาม:สูตรโพชั่นนิรนาม

สูตรโพชั่นนิรนาม:สูตรโพชั่นนิรนาม

22

หาวิธีออกจากห้อง

Open step page →
Conversation 1 · 53 linesOpen full page →

Traveler:(ตราชั่งเครื่องหนึ่ง... บนถาดฝั่งซ้ายมีขนนกวางอยู่หนึ่งเส้น ส่วนถาดฝั่งขวามีไว้สำหรับรอคอยสิ่งของที่จะถูกวางลงไป...)

Traveler:(นี่ดูเหมือนจะเป็นพิธีกรรมบางอย่าง ขนนกเป็นเพียงสัญลักษณ์ของ "ความเบาหวิวราวกับไร้ตัวตน" สิ่งสำคัญอยู่ที่ฝั่งขวา... อะไรกันที่มีตัวตนเป็นรูปธรรม แต่กลับมีน้ำหนักเท่ากับ "ความว่างเปล่า")

Traveler:(ของบนโต๊ะ มีประมาณนี้...)

Traveler:(ของเหลวที่เปล่งแสงประหลาดออกมา...)

Traveler:(ไม่สิ ไม่ควรวางสิ่งนี้ไว้อีกฝั่งของตาชั่ง)

Traveler:(ของเหลวที่เปล่งแสงประหลาดออกมา...)

Traveler:(ไม่สิ ไม่ควรวางสิ่งนี้ไว้อีกฝั่งของตาชั่ง)

Traveler:(ของเหลวที่เปล่งแสงประหลาดออกมา...)

Traveler:(...ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะวางอะไรลงไป ก็ไม่ตรงตามเงื่อนไขของพิธีกรรมนี้เลย งั้นข้อความบนกระดาษโน้ตนั่น จะมีความหมายแฝงอะไรอยู่อีกมั้ยนะ)

Traveler:("ทุกสิ่งที่แยกจากกันล้วนไม่ใช่สาเหตุ เพื่อให้ทุกสิ่งกลายเป็นทุกสิ่ง จะต้องทำให้สิ่งที่แยกตัวออกไปได้หลอมรวมกลับมาเป็นหนึ่งเดียวกัน?")

Traveler:(ต้องลอง... เอาบางอย่างมาผสมเข้าด้วยกันแล้วสิ)

"จงละทิ้งวิญญาณแห่งวันวาน เพื่อมิให้วิญญาณถูกกักขังด้วยชีพจรเร้นลับของดวงดาวบนดิน" "จงละทิ้งเจตจำนงแห่งวันวาน เพื่อมิให้เจตจำนงถูกจับจ้องด้วยสายตาจากเบื้องบน" "จงละทิ้งร่างกายแห่งวันวาน เพื่อมิให้ร่างกายถูกกัดกร่อนด้วยความเหนื่อยยากของโลกียวิสัย"

คุณนำคริสตัลสีเหลืองและผลึกแก้ว Kresnik มาบดละเอียด แล้วผสมลงไปในขวดสารเคมีตามคำชี้แนะในบันทึก
จากนั้น...
สสารบางอย่างก็ถือกำเนิดขึ้น

Traveler:(สารเคมีประหลาด... ถึงจะถือไว้ในมือ ก็ไม่รู้สึกถึงน้ำหนักเลยสักนิด นั่นเป็นเพราะ...)

Traveler:(มันคือสสารที่ 'ก้าวข้าม' แนวคิดทั่วไปในแง่ของคุณสมบัติอย่างนั้นเหรอ?)

"สำเร็จแล้ว... คุณสมบัติของสารเคมีนี้เหมือนกับคุณสมบัติของ (...) ที่เคยทำลายล้างเมือง Kitezhgrad จนพินาศไม่มีผิด"
คุณได้ยินเสียงแหลมเล็กเสียงหนึ่งดังก้องไปทั่วห้อง
"วิถีแห่งการก้าวข้ามของโลกใบนี้คือวิถีแห่ง 'การย้อนกลับสู่จุดเริ่มต้น'
'มนุษย์' ทั้งมวลล้วนมาจาก (...) ตราบใดที่มีพลังนี้ ฉันเองก็ต้องสามารถสร้าง หรือแม้กระทั่งควบคุมได้เหมือนกันกับพวกเขา..."

"ไม่ได้หลอกฉันจริง ๆ ด้วย คนที่อยู่ในไข่... 'เขา' พูดถูก ฉันต้องหาวิธี ฉันต้องหาวิธีครอบครอง 'เขา' ให้ได้ ต่อให้เป็นแค่เศษเสี้ยวก็ยังดี..."
"องค์ Tsar นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉัน Alvis สมควรได้รับหรอกหรือ!"
"พลังของ 'เขา' ช่างสมบูรณ์แบบ 'เขา' คือคำตอบที่ฉันเฝ้าตามหามาอย่างยากลำบากเนิ่นนาน ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง..."

"ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง!"
"ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง!"
"ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง!"
"ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง!"
"ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง!"
"ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง!"
"ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง!"
"ฉันจะต้องได้ 'เขา' มาครอบครอง!"

Traveler:(อึ๋ย แปลกจัง เสียงที่ดังขึ้นเมื่อกี้... หรือว่าจะเป็นเจ้าของห้องนี้กันนะ?)

Traveler:(...เข็มชี้ ร่วงหล่นลงมา)

23

ออกจากห้อง

Open step page →
24

พยายามผ่านประตูที่อยู่หน้าบันได

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Vsevolod:...สารสกัดสมบูรณ์แบบมาก รอให้แกรนด์ดยุก Alvis กลับมา จะต้องเอ่ยปากชมความทุ่มเท แบบไม่หลับไม่นอนของฉันตลอดหลายวันมานี้แน่ ๆ

Vsevolod:พัก... พักตรงนี้กันหน่อยเถอะ เฮ้อ...

Traveler:(ประตูถูกปิดไปแล้ว... ถ้าพอจะมีวิธีอะไรล่ะก็...)

เสียงแมวร้องอย่างอ่อนแรง:เมี้ยว...

Traveler:(...อืม ชามอาหารของแกอยู่นี่เองสินะ)

Traveler:(เอาล่ะ ๆ ให้อะไรกินก่อนละกัน เจ้าตัวน้อยที่น่าสงสาร...)

25

พยายามผ่านประตูที่อยู่หน้าบันได

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Traveler:(อ๊ะ ขวดโพชั่นที่อยู่ข้าง ๆ...)

Vsevolod:หา อะไรนะ?

Vsevolod:สารสกัด สารสกัด...

Traveler:(ขอโทษทีนะ อ๊ะ แต่ประตูเปิดแล้วนี่ เข้าไปดูหน่อยดีกว่า...)

26

ไปสำรวจชั้นสอง

Open step page →
Conversation 1 · 40 linesOpen full page →

Aksinya:พวกนั้นจะต้องตกตะลึงแน่ ๆ ที่ฉันสามารถใช้เทคโนโลยีโบราณของ Hyperborea อัปโหลดจิตสำนึกของเธอมาไว้ที่นี่ได้อย่างครบถ้วนไม่ตกหล่น

Aksinya:เป็นเทคโนโลยีที่ยอดเยี่ยมไปเลยจริง ๆ เอาล่ะ งั้นอุปกรณ์ที่พกพาสะดวกชิ้นนี้ เรียกว่า "เนตรเทา" ก็แล้วกัน

???:...ชื่อของแว่นตานี่น่ะเหรอ? ทั้งที่ตัวแว่นมันเป็นสีฟ้าแท้ ๆ... เอ่อ แต่ความรู้สึกตอนนี้มันแปลกมาก ฉันไม่รับรู้ถึงแขนขาของตัวเองเลยสักนิด

???:การเข้ามาอยู่ในอุปกรณ์เล็ก ๆ ชิ้นนี้ ทำให้ฉันสัมผัสถึง... ร่างกายของตัวเองได้เพียงเลือนรางเท่านั้น

Traveler:(นี่คือ... Aksinya ในอดีตสินะ ส่วนคนที่กำลังคุยกับเขาก็คือ "เนตรเทา" ในอดีตงั้นเหรอ?)

Aksinya:แน่นอนอยู่แล้ว ต่อให้จิตสำนึกของเธอจะถูกส่งเข้ามาใน "แว่นตา" นี้ แต่การจะคงอยู่และคงไว้ซึ่งพลัง ก็ยังคงต้องพึ่งพาร่างกายของเธออยู่ดี

Aksinya:เพราะยังไงซะ ร่างกายของเธอต่างหาก ที่เป็นกุญแจที่แท้จริงในการเปิดประตูสู่โลกใบใหม่

Aksinya:ในฐานะ "กุญแจ" เธอคือสิ่งประดิษฐ์ที่สมบูรณ์แบบอยู่แล้ว ถ้าหาก ถ้าหากเราสามารถทำมันต่อไปได้ละก็...

"เนตรเทา":น่าเสียดายที่องค์ Tsar...

"เนตรเทา":เนื้อหนังบางส่วนของฉันเคยเป็นขององค์ Tsar บางครั้งฉันเลยมองเห็นสิ่งที่พระองค์เคยเห็นผ่านเศษเสี้ยวของจิตสำนึก เพราะงั้นฉันถึงรู้ดีว่า...

"เนตรเทา":หากทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น เธอก็จะสามารถสานต่อปณิธานของฝ่าบาท และทำความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ให้เป็นจริงได้... พระองค์จะต้องรู้สึกยินดีกับสิ่งนี้แน่

Aksinya:"มีแค่เธอเท่านั้นที่ทำให้ฉันหัวเราะได้อย่างเบิกบาน Aksinya" พระองค์จะต้องพูดแบบนี้ด้วยความจริงใจอย่างแน่นอน ไม่ใช่การเสแสร้งปั้นหน้าเหมือนตอนที่คุยกับ "ศาสตราจารย์" คนนั้น

Aksinya:การทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้ผู้เป็นนายได้รับความสำราญ นั่นแหละคือหน้าที่ของ "ตัวตลกในราชสำนัก"

"เนตรเทา":"ตัวตลกในราชสำนัก" เป็นแค่บรรดาศักดิ์ลอย ๆ ที่องค์ Tsar ประทานให้ เพื่อให้คุณเข้าออกราชสำนักได้สะดวกก็เท่านั้น และเพื่อหลีกเลี่ยงความริษยาอาฆาตโดยไร้เหตุผล จากพวกมนุษย์ที่อยากได้ความโปรดปราน เธอไม่จำเป็นต้อง...

Aksinya:ฉันไม่คิดว่าตำแหน่งลอย ๆ นี้มันจะแย่ตรงไหน มันไม่ได้น่าขำเลยสักนิด แถมจนถึงตอนนี้ มันก็ยังเอื้อประโยชน์ให้ฉันได้ตั้งหลายอย่าง

Aksinya:บางทีฉันอาจจะใช้มันเพื่อเข้าไปในพระราชวัง Zapolyarny และพูดคุยกับท่าน Tsaritsa องค์ใหม่ที่เพิ่งขึ้นครองราชย์ได้... ถึงแม้ว่าตอนที่ฉันเข้าไปในราชสำนัก พระองค์จะจากไปนานมากแล้วก็ตาม...

Aksinya:บางทีพระองค์อาจจะเข้าใจ เจตนารมณ์ขององค์ Tsar...

"เนตรเทา":ใช่แล้วล่ะ Aksinya

Aksinya:ฉันน่าจะเอาเธอไปให้เพื่อนร่วมงานของฉันดูนะ ด้วยรูปลักษณ์ในตอนนี้นี่แหละ บางทีพวกเขาอาจจะยอมรับว่า งานวิจัยทั้งหมดที่ทำมานั้นมีคุณค่า และอย่างน้อย Alvis ก็คงจะสนับสนุนฉันแน่

Aksinya:บางที พวกเขาอาจจะช่วยฉันสานต่อภารกิจอันยิ่งใหญ่นี้...

Aksinya:ถึงฉันจะรู้ดี ว่าอุดมการณ์ของพวกเขาไม่ได้สอดคล้องกับของฉัน แต่สุดท้ายความขัดแย้งทั้งหมด ก็จะบรรจบลงบนเส้นทางเดียวกัน และในท้ายที่สุดก็จะเข้าใจอย่างถ่องแท้แน่นอน

Aksinya:พวกเขาจะช่วยฉัน ใช่มั้ย?

"เนตรเทา":...

"เนตรเทา":...ช่วยสิ Aksinya พวกเขาต้องช่วยแน่

Aksinya:อื้ม

Aksinya:นี่เป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำเพื่อพระองค์ได้ และเป็นความหมายเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตของฉัน

Aksinya:ฉันจะสั่ง "มนุษย์ต้นแบบ" สั่งให้ "เธอ"... ไม่สิ ขอร้องให้ "เธอ" ช่วยรับหน้าที่นี้แทนองค์ Tsar ตามแผนการเดิมที...

Aksinya:ขอร้องล่ะ ช่วยก้าวขึ้นเป็นผู้ปกครองดาวดวงนี้ทีเถอะ

Aksinya:อ่า ภารกิจที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ทำไมฉันถึงต้องไปขอให้คนอื่นมายอมรับ หรือยื่นมือเข้าช่วยด้วยล่ะ บางที ฉันอาจจะสานต่อการทดลองครั้งสุดท้ายนี้ ได้ด้วยตัวเอง...

"เนตรเทา":...

ช่างเป็นวิสัยทัศน์ที่ยิ่งใหญ่ซะจริง แต่แล้วยังไงล่ะ...?

Aksinya:ไม่ได้นะ... พวกเธอทำแบบนี้ได้ยังไง... พวกเธอไม่เห็นเหรอ...

Aksinya:นี่มัน... เป็นการทรยศอันน่าสมเพชเลยนะ... Alvis, Koshchei, Pavlina...

Aksinya:พวกเธอลืมไปแล้ว... ว่าทำไมพวกเราถึงมารวมตัวกันที่นี่ ลืมวิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่และเรืองรองไปแล้ว...

Aksinya:พวกเธอลืมไปแล้ว... ลืมพระคุณที่พระองค์เคยประทานให้ ลืมเกียรติยศที่พระองค์เคยมอบให้ พวกเธอ...

Aksinya:พวกเธอเนรเทศฉัน แต่ไม่เป็นไร เพราะฉันจะต้องกลับมาแน่... ไม่ว่าฉันจะต้องทนใช้เวลาในมิติเงา ที่ไร้จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดนานแค่ไหนก็ตาม

Aksinya:ฉันไม่เข้าใจเลย ว่าทำไม... พวกเธอถึงยอมปล่อยให้ความเห็นแก่ตัว มาทำลายภารกิจอันยิ่งใหญ่ ที่พวกเราควรจะสร้างมันขึ้นมา ทำไมต้องหันหลังให้กับเส้นทางที่ควรจะก้าวเดิน เพียงเพื่อความปรารถนาส่วนตัวด้วย?

...นี่ไม่ควรเป็นจุดจบของทุกสิ่ง
"มาถึงตอนนี้ ฉันก็ไม่ได้เกลียดชังพวกเขาหรอก ฉันแค่รู้สึกเศร้าใจแทนพวกเขาก็เท่านั้น"
คุณได้ยินใครบางคนเอ่ยขึ้น เธอปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้ และกำลังเฝ้ามองตัวตนในอดีตของตัวเองร่วงหล่นลงสู่เงามืด
"แต่ท้ายที่สุดแล้วทุกอย่างจะกลับเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง เหมือนกับตอนที่แสงเดินทางผ่านตัวกลางที่แตกต่างกัน เส้นทางที่ดูเหมือนคดเคี้ยว แท้จริงแล้วก็ยังคงเป็นเส้นทางที่รวดเร็วและดีที่สุดเสมอ"

...พวกเธอลืมไปแล้วงั้นเหรอ เพื่อนเอ๋ย พวกเราถูกสร้างขึ้นมา ก็เพื่อช่วงเวลาเพียงเสี้ยวนาทีนี้เท่านั้น
เพื่อเรียกคืนความฝันที่กำลังจะดับมอดเหล่านั้น
เพื่อให้บุตรแห่งทิวาอันเป็นดั่งภาพลวงตา สามารถนำพาพวกเราก้าวเข้าสู่ "วันพรุ่งนี้"
ณ ที่แห่งนั้น พวกเราจะหัวเราะ ร่ายรำ ล้อมรอบบัลลังก์เพียงหนึ่งเดียวบนแดนดารา เพื่อรังสรรค์...

เพื่อรังสรรค์อาณาจักรที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง ดินแดนบ้านเกิดที่ก่อกำเนิดขึ้นจากความรักทั้งมวล
เพื่อรังสรรค์สิ่งนั้น ซึ่งก็คือ...
สวนไร้โศก ที่เป็นของมนุษย์แต่เพียงผู้เดียว

27

คุยกับ Paimon

Open step page →
Conversation 1 · 23 linesOpen full page →

Paimon:Traveler, Traveler ไม่เป็นไรใช่มั้ย?

Paimon:เมื่อกี้พอเห็นเธอนั่งลงปุ๊บ เธอก็ชะงักไปเลย...

"เนตรเทา":สัมผัสได้ถึงความผันผวนทางจิตใจนิดหน่อยจริง ๆ นั่นแหละ แต่ข้อมูลทางสรีรวิทยากลับไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย...

Traveler:(บอกเล่าสิ่งที่ตัวเองมองเห็นในมิติเงา...)

"เนตรเทา":...ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีรายงานการทดลองระบุว่า มิติเงาบางแห่งจะส่งผลกระทบต่อจิตใจของมนุษย์เท่านั้น โดยไม่ส่งผลต่อร่างกายใน "โลกกายภาพ" ก็ตาม

"เนตรเทา":แต่นั่นก็เป็นกรณีที่พบได้น้อยมากจริง ๆ

Paimon:Traveler ชอบจะเห็นอะไรแปลก ๆ ขึ้นมากะทันหันตลอดเลย!

Paimon:...สรุปก็คือ เธอได้เห็นสถานที่อะไรสักอย่างเมื่อห้าร้อยปีก่อนงั้นเหรอ?

"เนตรเทา":Hvergelmir

Paimon:เธอเห็น Hvergelmir เมื่อห้าร้อยปีก่อน แถมยังได้เห็น "แว่นตา" ในอดีตด้วย!

Paimon:ว่าไง "แว่นตา" เธอพอจะมีความทรงจำอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่ Traveler เห็นบ้างมั้ย?

"เนตรเทา":...ขอโทษนะ ฉันจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีตได้ไม่มากเท่าไหร่แล้วล่ะ

"เนตรเทา":ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ... ว่าก่อนจะเข้าไปในมิติเงา จะมีโต้เถียงและการคุยกันแบบนั้นเกิดขึ้น

Paimon:งั้นเหรอ...

Paimon:แต่ยังไง พวกเราก็ยืนยันได้แล้วนะ ว่าเมื่อก่อน "แว่นตา" เคยมีร่างกายอยู่จริง ๆ ใช่มั้ย!

"เนตรเทา":ใช่ ถ้าดูจากบทสนทนาที่ Traveler ได้ยินมา... เรื่องนี้ก็ทำให้ฉันเบาใจขึ้นเยอะเลย

Paimon:ไม่แน่ว่าร่างกายของ "แว่นตา" อาจจะกำลังนอนรอเขาอยู่ที่ใจกลาง Hvergelmir นั่นก็ได้นะ!

Paimon:งะ...งั้นก็แปลว่าชิ้นสุดท้ายอยู่ที่ใจกลาง Hvergelmir...

"เนตรเทา":หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็น่าจะนึกอะไรออกได้มากขึ้น... และจะได้กลับคืนสู่ร่างเดิมของตัวเองได้เร็วขึ้นด้วย

"เนตรเทา":ด้านหน้าใกล้จะถึงพระราชวังมงกุฎสีจางแล้ว โปรดระวังแรงสั่นสะเทือนขณะเทียบชานชาลาด้วย

Paimon:ไม่เป็นไร ฉันลอยอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว ไม่กลัวเรื่องแค่นี้หรอก

28

ไปยังพระราชวังที่ปกคลุมด้วยหิมะ

Open step page →
29

(test)废弃$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Traveler:(ไข่ขนาดยักษ์... อยู่ตรงกลางของมิติเงา...)

Traveler:(ข้างในนั้นมีอะไรอยู่รึเปล่านะ? "มนุษย์ต้นแบบ" ที่พวกเขาพูดถึงเมื่อกี้นี้งั้นเหรอ?)

30

(test)废弃$HIDDEN

Open step page →
31

(test)废弃$HIDDEN

Open step page →
32

(test)废弃

Open step page →
33

(test)废弃$HIDDEN

Open step page →

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 711890248
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ฝั่งหนึ่งคือพระราชวัง ฝั่งหนึ่งคือสุสาน
ฝั่งหนึ่งคือพระราชวัง ฝั่งหนึ่งคือสุสาน

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1205697898

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Snezhnaya
Chapter iconchapterIcon232 × 256 · 22 KBUI_ChapterIcon_SnezhnayaResource name

Properties

8

chapter10282

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/416
id
10282
cityId
8
groupId
10282
questType
WQ
endQuestId
7710117
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Snezhnaya
beginQuestId
7710002
chapterCategory
world