Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_EasybreezeHolidayResort

Story Chapters

ปิดฉาก! ย้อมสีสันสดใสให้ค่ำคืนในฤดูร้อน!

Story QuestsChapter number: สาดสี! รีสอร์ต! ฤดูร้อน? IV

Story evidence

Chapter quests

1

ปิดฉาก! ย้อมสีสันสดใสให้ค่ำคืนในฤดูร้อน!

Open quest →
Quest flow
1

รออีกสองวัน

Open step page →
2

รออีกสองวัน

Open step page →
3

กลับไปพักผ่อนที่บ้านพัก

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Traveler:(ควรพักผ่อนได้แล้วมั้ง?)

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Traveler:งั้นก็พักผ่อนเถอะ

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Traveler:รออีกสักหน่อย

4

กลับไปพักผ่อนที่บ้านพัก

Open step page →
Conversation 1 · 15 linesOpen full page →

Mualani:Traveler, Paimon! ฉันเอาบอลลอยมาทักทายพวกเธอด้วยนะ!

Paimon:อรุณสวัสดิ์นะ Mualani ทำไมดูกระปรี้กระเปร่าจัง? เมื่อคืนคนที่เล่นจนสุดเหวี่ยงก็มีแต่เธอไม่ใช่เหรอ?

Mualani:นั่นมันเรื่องของเมื่อคืนนะ! นอนหลับสักตื่น ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งแล้ว!

Mualani:นี่ รับไปสิ นี่คือรางวัลจากอัลบั้มที่ระลึก ฉันรับมาให้เธอด้วย เธอจะได้ไม่ต้องวิ่งไปรับอีกรอบ

Paimon:ว้าว! Mualani ใจดีจังเลย!

Mualani:ต้องใส่ใจความต้องการของคนอื่น และคิดถึงสิ่งทุกคนกำลังคิดอยู่ แบบนี้ถึงจะเป็นผู้นำทางที่ดีได้ ใช่มั้ยล่ะ?

Mualani:พูดถึงงาน ถ้าดูจากเวลาแล้ว วันหยุดน่าจะใกล้สิ้นสุดลงแล้วล่ะ ถ้าไม่รีบกลับบ้านล่ะก็ น้องหมาที่บ้านคงจะจำฉันไม่ได้แล้วเนี่ย

Mualani:ฉันถามคนอื่น ๆ แล้ว ทุกคนก็มีเหตุผลที่ต้องกลับไปเหมือนกัน

Mualani:มีคนที่คิดถึงครอบครัว คนที่คิดถึงรสชาติของไวน์แดนดิไลออน...

Mualani:ถึง Chasca จะไม่ได้พูดอะไร แต่พอตกค่ำ เธอก็จะไปนั่งไขว่ห้างอยู่บนยอดไม้ และมองไปทาง "วงศ์ปีกบุปผา"

Traveler:ก็พอเข้าใจได้...

Mualani:เพราะงั้น ก่อนที่ฤดูร้อนที่แสนวิเศษนี้จะจบลง เรามาทำอะไรที่น่าจดจำกันหน่อยเถอะ!

Mualani:อย่างเช่น... ถ่ายรูปหมู่เพิ่มอีกสักรูป!

Paimon:จะถ่ายตรงนี้เลยเหรอ? พออยู่มาพักนึง ก็รู้สึกผูกพันเหมือนกันแฮะ

Mualani:เอาสิ! มาตกแต่งผนังกันอีกหน่อย ฉันจะเรียกทุกคนมารวมตัวกันที่นี่... เจอกันที่จัตุรัสนะ!

5

พ่นสีตามไอเดียของเพื่อน ๆ

Open step page →
6

พ่นสีตามไอเดียของเพื่อน ๆ

Open step page →
7

พูดคุยกับทุกคน

Open step page →
Conversation 1 · 65 linesOpen full page →

Bennett:ว้าว สวยจังเลย!

Mualani:ทุกคนมารวมตัวกันทางนี้เร็ว! จะถ่ายรูปแล้วนะ!

Mualani:อื้ม... ไม่เลวเลยนะ! ทุกคนดูมีชีวิตชีวามาก ไม่มีคนที่ผมหน้าม้ามันเมือก หรือขอบตาดำเพราะอดหลับอดนอนเลย

Paimon:เธอช่วยดูอะไรพวกนี้ก่อนถ่ายรูปด้วยเหรอ?

Mualani:ถ้าไม่ตั้งใจดูรายละเอียดก่อนถ่ายรูป แล้วจะเรียกตัวเองว่าเป็นผู้นำทางที่ดีได้ยังไง?

Venti:กวีพเนจรที่ชอบดื่มเหล้า ถึงจะกลายเป็นเพื่อนร่วมทางที่ดีได้จริงมั้ยล่ะ?

Paimon:พูดอะไรของนายเนี่ย...

Bennett:ฮ่าฮ่า แต่บรรยากาศมันดีมากเลยนะ

Traveler:ทุกคนกลายเป็นเพื่อน ที่ชอบพูดไร้สาระกันไปซะแล้ว

Paimon:มันใช่ความคิดที่ดีเหรอ? เธอก็จะให้ท้ายเจ้านักร้องข้างถนนเหมือน Bennett เหรอ?

Chasca:อย่างน้อยก็ไม่เสียหายอะไรนะ

Mualani:มานี่สิ Traveler สวมผ้าคาดหัว Asha ซะสิ นี่เป็นของที่ระลึกที่ทุกคนลงขันซื้อมาให้เธอนะ!

Traveler:ขอบคุณนะ

Bennett:อื้ม เหมาะกับเธอมากเลย!

Mualani:ถ้างั้น...

Mualani:สาม สอง หนึ่ง...

Paimon:...

Bennett:Paimon?

Paimon:...ขอโทษนะ พอฟังอะไรไร้สาระเยอะไปหน่อย จู่ ๆ สมองก็คิดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะพูดอะไรดี...

Chasca:แถมยังไม่อยากจะแยกย้ายกับทุกคนด้วยสินะ?

Chasca:พอพูดออกมาแบบนี้ รู้สึกเหมือนกำลังปิดฉากวันหยุดแล้วยังไงก็ไม่รู้?

Paimon:นี่...! ไหนเธอบอกว่า "ผู้ไกล่เกลี่ย" อ่านใจคนอื่นไม่ได้ไง!

Mualani:ฮ่าฮ่า Paimon...

Bennett:ไม่เป็นไรหรอกน่า Paimon

Bennett:ฤดูร้อนจะต้องกลับมาอีกครั้ง เหมือนที่เธออธิษฐานกับท่านเทพแห่งไฟไง

Bennett:การเดินทางของทุกคนยังดำเนินต่อไป แต่ตราบใดที่พวกเราให้ความสำคัญซึ่งกันและกัน สักวันหนึ่งก็จะได้เจอกันอีกครั้ง

Mualani:Bennett พูดเก่งขึ้นมากเลยเนอะ อาจารย์ Venti?

Venti:เฮ้ ฉันไม่ได้เป็นคนสอนเขานะ

Paimon:นายไม่ได้สอน แล้วทำไมถึงพูดด้วยน้ำเสียงภูมิใจแบบนั้นล่ะ! ให้ตายสิ ฉันอุตส่าห์เริ่มซึ้งแล้วแท้ ๆ...

Mualani:งั้นพวกเรามาถ่ายใหม่อีกรอบมั้ย?

Bennett:ทุกคนทำด้วยกันดีมั้ย?

Chasca:ตะโกนว่าอะไรดี?

Traveler:ดาวนำโชค?

Paimon:ได้เลย!

Mualani:สาม สอง หนึ่ง...

ทุกคน:ดาวนำโชค!

คุณได้ใช้เวลาอันแสนสุขกับเพื่อน ๆ อย่างเต็มที่...

Chasca:...หลังจากนี้ Bennett จะทำอะไรเหรอ?

Mualani:นั่นสิ ถ้าตอนนี้ยังตัดสินใจไม่ได้ ก็แวะไปนั่งเล่นที่เผ่า "เหล่าวารี" ของเราได้นะ อยากจะอยู่นานแค่ไหนก็ได้

Bennett:...อื้ม ขอบคุณที่ชวนนะ Mualani

Bennett:ก่อนหน้านี้ ฉันไปหาท่านเทพแห่งไฟมาด้วย เพื่อขอบคุณท่านอย่างจริงใจ

Bennett:ท่านบอกฉันว่า มิตินั่นคือ Mare Jivari ที่จำลองขึ้นมาจาก Abyss ซึ่งมิติแห่งนั้นไม่เสถียรเอามาก ๆ และตอนนี้มันได้หายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

Bennett:หลังจากนั้น พอพูดถึงเรื่องของฉัน ท่านเทพแห่งไฟก็บอกว่า ยินดีให้ฉันอยู่ที่ Natlan ต่อไป แต่ก็บอกว่าจะเคารพการตัดสินใจของฉันเหมือนกัน

Bennett:ฉันคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว... และตัดสินใจกลับไปที่ Mondstadt

Chasca:เป็นห่วงพวกคุณพ่อเหรอ?

Bennett:นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่กลับ ฉันรับปากไว้แล้วว่า จะกลับไปเล่าเรื่องราวที่ได้เจอให้พวกคุณพ่อฟัง จะผิดสัญญาไม่ได้

Bennett:ส่วนที่เหลือน่ะ...

Bennett:ตอนที่บอกลาพ่อกับแม่ ฉันบอกกับพวกเขาว่า ฉันจะกลายเป็นนักผจญภัยในตำนานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน Teyvat ให้ได้

Bennett:นักผจญภัยจะเอาแต่อยู่ในที่เดิม ๆ ไม่ได้หรอกนะ

Mualani:Bennett...

Paimon:ถ้าหลังจากที่นายออกจาก Natlan แล้ว เกิดโชคร้ายขึ้นมาอีกล่ะ... ทีนี้จะทำยังไง?

Bennett:ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไรหรอกน่า

Bennett:ความอบอุ่นที่ได้รับจากการเดินทางครั้งนี้ เพียงพอที่จะทำให้ฉันเตรียมพร้อม ที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทายทั้งหมดในอนาคต

Bennett:ฉันอยากควบคุมโชคชะตาของตัวเอง และอยากส่งต่อความอบอุ่นที่ครอบครัวและเพื่อน ๆ มอบให้ฉัน ความคิดนี้ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ

Chasca:แด่หัวหน้าทีมของพวกเรา!

Venti:แด่หัวหน้าทีม Bennett!

Mualani:ชนแก้ว!

Paimon:เอ่อ... แทบจะโต้รุ่งกันแล้วนะ...

Mualani:สนุกสุดเหวี่ยงไปเลย! ต่อไปถึงตาใครแสดงนะ?

Chasca:ฉันเห็น Bennett เกือบจะหลับไปหลายรอบแล้วนะ

Bennett:เปล่านะ ไม่ได้หลับ... ฉันยังไหว...

Chasca:ทุกคนกลับไปพักผ่อนเถอะ Mualani ยังแรงดีอย่างงี้ งั้นฝากเธอเก็บกวาดสถานที่ด้วยละกัน

Mualani:เอ๋? ทำไมถึงเป็นฉันล่ะ!

Venti:Traveler ไปเดินเล่นกับฉันหน่อยมั้ย?

Venti:ฉันรู้จักที่นึงที่มีวิวใช้ได้เลยล่ะ

8

ไปยังตำแหน่งที่ Venti พูดถึง

Open step page →
Conversation 1 · 47 linesOpen full page →

Paimon:นักร้องข้างถนน นายนี่เลือกสถานที่เก่งเหมือนเดิมเลยนะ...

Venti:ฉันดีใจที่เธอชอบนะ เรื่องราวบางเรื่องก็ไม่เหมาะกับหมู่มวลวิหค ทำได้แต่เล่าให้ดวงดาวที่อยู่เบื้องบนฟังเท่านั้น

Traveler:จะเล่านิทานก่อนนอนให้ฟังเหรอ?

Venti:ฮ่าฮ่า นิทานเรื่องนี้คงต้องเริ่มเล่าจาก "กาลเวลา" เลยล่ะ

Venti:กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว "กาล〔Istaroth〕เวลา" ได้เริ่มบันทึกเรื่องราวของโลกใบนี้เอาไว้

Venti:เธอปฏิบัติต่อสิ่งมีชีวิตทั้งหลายอย่างเท่าเทียมกัน ในขณะเดียวกัน สิ่งมีชีวิตพวกนี้ก็ไร้ซึ่งความสำคัญเท่ากันในใจของเธอ

Venti:เธอเป็นเหมือนม้วนคัมภีร์โบราณ ที่บันทึกทุกคน ทุกเรื่องราว ทุกการพานพบ และทุกการลาจากไว้ในความทรงจำของเธอเอง

Venti:ตอนนั้นฉันยังเป็นภูตแห่งสายลมอยู่เลย และบังเอิญได้เจอกับ "กาลเวลา" ที่ Thousand Winds Temple

Venti:เธอสดับฟังความปรารถนาของฉัน และมอบเศษเสี้ยวของพลังและอำนาจบางส่วนให้ฉัน...

Venti:ดูเหมือนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้ยินเรื่องราวของ "กาลเวลากับสายลม" สินะ

Venti:มันมีเสน่ห์มากเลยว่ามั้ย?

Venti:ด้วยความทรงจำที่จารึกไว้ในพิธีกรรม บทกวี โบราณสถาน และตำราโบราณ บรรดาสิ่งมีชีวิตที่ถูกมองว่าไม่สลักสำคัญได้ "เห็น" กาลเวลาครั้งแล้วครั้งเล่า

Paimon:นี่คือเรื่องที่นายอยากเล่าให้ฟังงั้นเหรอ?

Venti:อืม... นี่ถือว่าเป็นแค่ "อารัมภบท" ของเรื่องราวเท่านั้นแหละ

Venti:การปนเปื้อนของ Mare Jivari นั้นมีลักษณะเฉพาะของเวลา หรือพูดอีกอย่างก็คือ ภัยพิบัตินั้นดำรงอยู่ในทุกช่วงของกาลเวลา

Venti:แต่ไม่เหมือนกับ "กาลเวลา" เอง ในใจของฉันมีความปรารถนามากมาย

Venti:เมื่อห้าร้อยปีก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้การปนเปื้อนของ Mare Jivari ขยายขอบเขตออกไป กระทั่งส่งผลกระทบต่อพื้นที่อื่น ๆ นอกเหนือจาก Tenochtzitoc...

Venti:ฉันได้พัด Mare Jivari ออกจากเส้นเวลา ทำให้มันกลายเป็น "ดินแดนที่ไร้ลม"

Traveler:นี่คือความจริงเบื้องหลังปริศนาการหายไปของ Mare Jivari เหรอ...

Venti:อ๊ะ ดูเหมือนจะทำให้เธอสับสนซะแล้ว

Venti:ถ้าเธอถามถึงเรื่องที่ Mare Jivari หายไปจาก Tenochtzitoc เมื่อยี่สิบหรือสามสิบปีก่อน บางทีอาจมีคนที่เล่าเรื่องได้ดีกว่าฉันอยู่

Venti:Mare Jivari แบกรับเรื่องราวมากมายที่ไม่ควรเป็นของมันไว้... ฉันเองก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวพวกนั้น

Venti:และทางเลือกที่ฉันเลือกเมื่อห้าร้อยปีก่อน ก็มีราคาที่ต้องจ่ายเหมือนกัน

Venti:ดวงวิญญาณบางส่วนกลับจะไปที่ Mondstadt ไม่ได้... ดวงวิญญาณอีกส่วนก็ตกตะกอนอยู่บนผืนดินแห่งนี้ และผสานเข้ากับ Monetoo จนกลายเป็น Asha ที่ฉันกับเธอเห็นนั่นแหละ

Paimon:เพราะงั้น นายมาที่ Tenochtzitoc ครั้งนี้ก็เพื่อ...

Venti:ถูกต้อง ฉันต้องร่วมมือกับ Mavuika ที่ดำรงตำแหน่งเทพแห่งไฟคนปัจจุบัน

Traveler:หมายถึงตอนที่จุดเทียนงั้นเหรอ?

Venti:ทายถูกเผงเลย เปลวไฟคือสัญญาณลับของพวกเรา

Venti:ต้องให้ Mavuika เปิดรอยแยกที่มุ่งไปยัง Mare Jivari จริง ๆ จากมิตินั่น ฉันถึงจะแอบเข้าไปได้ แล้วพาดวงวิญญาณทุกดวงที่เต็มใจจะกลับบ้านกลับไปด้วย

Venti:ส่วนทริกเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างการนำความทรงจำกลับมา... แหะ ๆ มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อย

Venti:Mavuika เล่าให้ฉันฟังว่า เธออยากแนะนำให้พวกเรารู้จักกัน... คิดไม่ถึงว่าจะถูกฉันตัดหน้าไปล่ะสิ

Venti:ฉันดีใจมากที่เห็น Mavuika ชื่นชอบไวน์ชั้นดีและอิสรภาพ... พวกเราคุยกันถูกคอมากเลยล่ะ

Venti:ฉันเหนื่อยมาหลายวันเลยนะ เกือบจะวูบไปอีกรอบแล้วเนี่ย

Paimon:จริงเหรอ?

Venti:แต่พอคิดว่ายังดื่ม Aphimead กับไวน์แดนดิไลออนไม่หนำใจ ไม่ว่ายังไงก็คงต้องฝืนหน่อยแหละมั้ง?

Paimon:ฉันว่านายยังไม่เหนื่อยพอหรอก อย่าคิดจะให้เราเลี้ยงด้วยเหตุผลนี้นะ

Venti:เฮ้อ... โหดเกินไปรึเปล่า?

Traveler:Venti...

Venti:Traveler เธอจะหาไวน์เลิศรสให้ฉันเหรอ?

Venti:...

Venti:บางทีอาจเป็นการปกป้อง Mondstadt เพื่อให้ทุกคนที่อยากอยู่ที่ Mondstadt ได้มีอิสระในการเลือกก็ได้

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 1529989512
สาดสี! รีสอร์ต! ฤดูร้อน? IV
สาดสี! รีสอร์ต! ฤดูร้อน? IV

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1529989512
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ปิดฉาก! ย้อมสีสันสดใสให้ค่ำคืนในฤดูร้อน!
ปิดฉาก! ย้อมสีสันสดใสให้ค่ำคืนในฤดูร้อน!

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1806673922

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_EasybreezeHolidayResort
Chapter iconchapterIcon232 × 228 · 13 KBUI_ChapterIcon_EasybreezeHolidayResortResource name

Properties

8

chapter10248

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/391
id
10248
cityId
6
groupId
10245
questType
LQ
endQuestId
1504507
chapterIcon
UI_ChapterIcon_EasybreezeHolidayResort
beginQuestId
1504503
chapterCategory
story