สงครามบุปผาชิงชัย: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/3127270496
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Kachina เธออยู่ที่นี่นี่เอง
Kachina:อืม... ตอนนี้มีเวลาพอดี ฉันเลยพา Ayo มาเยี่ยม Milray กับ Naiyan น่ะ
Ayo:หงิง...
Naiyan:หงิงหงิง...
Kachina:ไม่ต้องห่วงนะ จะต้องไม่เป็นไรแน่นอน
Kachina:เอ๊ะ? ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ?
Paimon:ก็ตอนที่การแข่งอุ่นเครื่องจบ เรารู้สึกว่าเธอดูซึม ๆ น่ะ พวกเราก็เลยเป็นห่วง
Kachina:ขอบคุณอาจารย์กับ Paimon มากนะ ฉันไม่เป็นไรหรอก ที่จริงฉันก็อธิบายความรู้สึกนี้ไม่ถูกเหมือนกัน... แต่รู้สึกว่าช่วงนี้มันสับสนไปหมดเลย
Kachina:ฉันเคยแพ้ในจาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืนมาหลายครั้ง แต่ความเชื่อที่ทำให้ฉันยืนหยัดต่อไปได้ ก็คือการชนะการแข่งขัน และเข้าร่วมสงครามผู้พิทักษ์ราตรี
Kachina:เพราะงั้นตอนที่ฉันทำได้จริง ๆ ฉันก็เลยดีใจมาก! ถึงครั้งนั้นจะไม่ได้ราบรื่นนัก แต่สุดท้ายก็เป็นอาจารย์และทุกคน ที่ช่วยฉันออกมาจากมิติอาณาจักรราตรี...
Kachina:ฉันบรรลุเป้าหมายที่ต้องการมาตลอดแล้ว แต่พอดีใจเสร็จ ฉันก็รู้สึกเคว้ง ไม่รู้จะทำอะไรต่อดี และไม่รู้ว่าต่อไปจะพยายามไปเพื่ออะไร
Kachina:การประลองบุปผาบานครั้งนี้ ฉันก็ได้ต่อสู้กับทุกคนอีกครั้ง แต่หลังจากที่ต่อสู้ในการแข่งอุ่นเครื่องเสร็จแล้ว จู่ ๆ ฉันก็คิดได้ว่า ทุกคนก็มี "ธุระ" ที่ต้องทำของตัวเอง มีแค่ฉันคนเดียวที่ไม่มี
Kachina:จากนั้นฉันก็คิดว่า... หรือว่ามีแค่ฉันที่ยังเหมือนเด็ก ที่มีเวลาว่างเยอะแยะอยู่ทุกวัน และไม่เคยจะโตขึ้นสักที?
Paimon:ที่แท้ Kachina ก็กลุ้มใจเรื่องนี้นี่เอง
Traveler:นี่ก็เป็นช่วงเวลาที่สำคัญในชีวิตเหมือนกันนะ
Kachina:เอ๋? ทุกคนก็สงสัยแบบนี้เหมือนกันเหรอ ฉันก็นึกว่าเป็นเพราะฉันพยายามไม่พอซะอีก...
Kachina:นั่นสินะ ขอบคุณนะอาจารย์
Paimon:ฮิฮิ แต่ฉันว่ามันก็เป็นเรื่องดีนะ การที่ "ไม่ได้ตัดสินใจจะทำอะไร" ก็หมายความว่า อาจจะมีอนาคตมากมายหลายอย่างเกิดขึ้นไง ใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ก็เหมือนกับตอนที่ลังเลว่ามื้อเย็นจะกินอะไรดี ฉันก็จะจินตนาการถึงอาหารอร่อย ๆ ได้เต็มที่เลยไงล่ะ
Paimon:แต่ถ้าบอกว่า "คืนนี้จะกินอันนี้" ตั้งแต่แรก ความรู้สึกคาดหวังแบบนั้นก็จะหายไปเยอะเลย
Kachina:ก็มีเหตุผล!
Traveler:นาน ๆ ที Paimon จะพูดจามีหลักการเป็นกับเขาด้วย
Paimon:อย่ามาดูถูกกันเชียว ฉันฉลาดมากเลยนะขอบอก!
Citlali:อยู่นี่กันหมดเลยเหรอ เจ้าตัวเล็กดีขึ้นบ้างรึยัง?
Kachina:คุณยาย Citlali! สะ...สวัสดีนะ
Citlali:ฉันไม่มีอะไรทำ ก็เลยแวะมาดูคนป่วยสักหน่อย
Kachina:Milray หลับสนิทตลอดเลย... ก็อย่างที่พี่ Ifa บอกไว้ เราต้องรวบรวมผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ให้ครบถึงจะช่วยมันได้
Citlali:ฉันก็คิดว่างั้น
Paimon:...
Kachina:...
Citlali:อะแฮ่ม ฉัน "ถือโอกาส" ถามหน่อยสิ ช่วงนี้เธอไม่ได้เจอเรื่องอะไรใช่มั้ย?
Citlali:ก็หลังจากจบการแข่งอุ่นเครื่อง และพูดถึงเรื่องผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนก็ดูมีความสุขกันมาก มีแต่เธอที่ดูจะมีเรื่องไม่สบายใจ
Traveler:(แบบนี้นี่เอง ตอนนั้นฉันกำลังคิดว่าผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ มีอันตรายจริงรึเปล่า เขาก็เลยสงสัยว่าฉันมีเรื่องไม่สบายใจงั้นสินะ?)
Traveler:(ขณะที่เราเป็นห่วง Kachina เขาเองก็กำลังเป็นห่วงเราเหมือนกันเหรอ... งั้นเล่าข่าวลือนั้นให้เขาฟังตรง ๆ เลยดีกว่า)
เล่าข่าวลือที่ว่า "ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์สามารถล่อลวงจิตใจคนได้" ให้กับ Citlali ฟัง
Citlali:ถึงจะเป็นข่าวลือที่ไม่มีที่มาที่ไป แต่ก็ฟังดูน่ากลัวมากจริง ๆ ความกลัวมาจากความไม่รู้ ยิ่งเป็นข่าวที่ไม่ชัดเจน ก็ยิ่งทำให้เป็นกังวล
Kachina:ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์มีอันตรายจริงเหรอ? แล้ว Milray จะทำยังไงล่ะ...
Citlali:Mavuika พูดถูก ต่อให้มีปัญหาอะไร เธอก็จัดการได้อยู่แล้ว
Citlali:แต่ว่า... มันต้องมีเบื้องหลังบางอย่าง ที่ทำให้ประลองบุปผาบานถูกระงับแน่ ว่ากันว่าเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น ในตอนที่จัดการประลองบุปผาบานครั้งล่าสุด...
Citlali:ถ้าเธอกังวล งั้นเราไปตรวจสอบกันดีมั้ย? จ้าวแห่งลมราตรีน่าจะยังมีสิ่งทอที่หลงเหลือจากตอนนั้นอยู่
Kachina:ฉันไปด้วยได้มั้ย? ฉันก็อยากช่วยเหมือนกัน
Citlali:ได้สิ งั้นก็ให้เจ้า Tepetlisaurus น้อยตัวนี้พักผ่อนต่อละกัน ส่วนพวกเธอก็ไปนั่งเล่นกับก่อนฉันนะ
Citlali:ฉันให้คนไปหาสิ่งทอที่เหลือจากยุคนั้นมาแล้วล่ะ บางทีข้างในอาจจะมีเบาะแสอะไรบางอย่างอยู่ก็ได้
Kachina:ยะ...เยอะขนาดนี้เลยเหรอ!
Paimon:น่าจะต้องดูนานมาก ๆ แน่เลย!
Citlali:เอาล่ะ ถ้ามีเวลาบ่น ก็มาอ่านสักหน่อยมา พวกเราแบ่งกันคนละนิด เดี๋ยวเดียวก็เสร็จแล้วน่า
Traveler:(สิ่งทอนี้ได้บันทึกเรื่องราวต่าง ๆ เอาไว้ ราวกับประวัติศาสตร์ที่ถูกแช่แข็ง และพาผู้อ่านกลับไปยังยุคสมัยที่ไกลแสนไกลนั้นเลย)
Traveler:(พลิกดูต่อไปอีกหลายหน้า ก็ยังไม่เจอบันทึกที่เกี่ยวกับการประลองบุปผาบาน แต่ในนี้บันทึกเรื่องราวที่แทบจะจินตนาการไม่ออกอยู่เพียบเลย...)
Traveler:(การประกาศสงคราม การเจรจาสงบศึก การสร้างพันธมิตร และการทรยศระหว่างหกเผ่า... Natlan เมื่อหกเจ็ดร้อยปีก่อน มีความสัมพันธ์ระหว่างเผ่าที่ซับซ้อนมาก แล้วก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว)
Citlali:ทำไมถึงหยุดแล้วล่ะ เจอปัญหาอะไรงั้นเหรอ?
Traveler:มีความขัดแย้งระหว่างเผ่าด้วยเหรอ?
Citlali:ความขัดแย้งไม่มีทางหายไปอย่างสิ้นเชิงหรอก แต่แค่มีความรุนแรงต่างกันเท่านั้น
Citlali:ปกติแล้ว เทพแห่งไฟจะพยายามหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง เพื่อไม่ให้มีการกระทบกระทั่งระหว่างเผ่า แต่ไม่ใช่ว่าเทพแห่งไฟทุกคนจะทำได้ดีเหมือน Mavuika
Citlali:และเพราะเทพเจ้าก็มีอายุขัยเท่ากับมนุษย์ ในช่วงที่มีการเปลี่ยนเทพแห่งไฟ ก็เลยจะเกิดปัญหาต่าง ๆ ได้ง่าย
Citlali:หลายร้อยปีมานี้ มีความขัดแย้งนองเลือดน้อยมาก ๆ เวลาที่อ่านสิ่งทอ ฉันก็มักจะคิดว่า คนในยุคนั้น คงจะจินตนาการถึงชีวิตในตอนนี้ไม่ออกแน่ ๆ
Kachina:เอ๊ะ! ทุกคนดูนี่สิ สิ่งทออันนี้เหมือนจะพูดถึงการประลองบุปผาบานด้วย
Citlali:หืม? ไหนดูสิ
Citlali:อืม... ไม่คิดเลยว่าจะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้
Citlali:การประลองบุปผาบานที่จัดขึ้นครั้งล่าสุด ก็เหมือนจะเพื่อช่วยเหลือ Saurian ตัวน้อยที่เจ็บป่วยเหมือนกัน
Kachina:เอ๋? มันเป็นโรคเดียวกับ Milray เหรอ?
Citlali:ในสิ่งทอไม่ได้บอกไว้ แต่น่าจะเป็นแบบนั้นนะ
Citlali:แปลกจัง นาน ๆ ทีจะเห็นบันทึกที่คลุมเครือแบบนี้ บนสิ่งทอเขียนไว้แค่สองเรื่อง
Citlali:เรื่องที่หนึ่งคือ การประลองบุปผาบาน จัดขึ้นเพื่อช่วย Saurian ตัวน้อยที่เจ็บป่วย และเรื่องที่สอง เหมือนจะช่วยไม่สำเร็จ ตอนนั้นหัวหน้าเผ่าวงศ์ปีกบุปผา ก็ทะเลาะกับน้องชายของตัวเองด้วย...
Citlali:หลังจากนั้นน้องชายของเขาก็ออกจากเผ่า และไปอยู่ข้างนอกตามลำพัง นี่เป็นเนื้อหาทั้งหมดแล้วล่ะ
Paimon:นี่มันก็เท่ากับว่าไม่ได้บอกอะไรเลยนี่นา คนที่ทำสิ่งทอในตอนนั้นจะต้องแอบอู้แน่ ๆ!
Traveler:หรือไม่ก็อาจจะเกิดเรื่องที่ "บันทึกไม่ได้"
Citlali:"ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะล่อลวงจิตใจคน"... หรือว่าจะเป็นเพราะแบบนี้จริง ๆ...?
เปิดอ่านสิ่งทอที่เหลือ แต่ภายในก็ไม่มีการพูดถึงเรื่องการประลองบุปผาบานอีกเลย
Citlali:ดูเหมือนว่าเราคงต้องเปลี่ยนทิศทางการตรวจสอบแล้วล่ะ
Citlali:ฉันจะลองไปหาสิ่งทอที่เก่ากว่านี้ดู การประลองบุปผาบานน่าจะไม่ได้จัดขึ้นแค่ครั้งเดียวแน่
Kachina:สิ่งทออันเมื่อกี้นี้มีพูดถึงวงศ์ปีกบุปผาด้วย ฉันว่าเราลองไปถามหัวหน้าเผ่า Mutota ดูกันเถอะ
Paimon:เราต้องทำอะไรเหรอ? มีเรื่องอะไรที่ต้องตรวจสอบอีกมั้ย?
Traveler:(จะว่าไปแล้ว... ถ้าได้เจอ "เพื่อน Qucusaurus ลึกลับ" ที่ Milray พูดถึง บางทีอาจจะได้เบาะแสบางอย่างก็ได้)
Traveler:มี Qucusaurus ตัวหนึ่งที่อาจจะรู้
Citlali:Qucusaurus? เธอรู้ได้ยังไง?
Citlali:อ๋อ Cacucu คงบอกเธอมาสินะ ได้ยินมาว่าบางทีผู้ช่วยตัวน้อยคนนั้นของ Ifa จะช่วยแปลคำพูดของ Saurian ตัวอื่น ๆ ให้ด้วย
Traveler:(ถ้าให้อธิบายเรื่องการประทับร่าง Saurian คงจะยุ่งยากแน่... งั้นให้เครดิต Cacucu ไปก่อนละกัน)
Citlali:เอาล่ะ เดี๋ยวฉันจะไปดูสิ่งทอโบราณ Kachina ไปดูที่วงศ์ปีกบุปผานะ ส่วนพวกเธอก็ไปตามหา Qucusaurus ตัวนั้น
Citlali:เราแยกกันไป แล้วเดี๋ยวมาเจอกันที่นี่นะ
Milray:Ayo ขอบคุณที่มาเยี่ยมกันนะ
Ayo:Milray ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างแล้ว?
Milray:ฉันมึนหัว... ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ...
Naiyan:Milray...
Milray:...
Ayo:...
Naiyan:...
Traveler:Naiyan ช่วยบอกรายละเอียดเกี่ยวกับ "เพื่อน Qucusaurus ลึกลับ" ที่เธอพูดถึงก่อนหน้านี้หน่อยได้มั้ย?
Naiyan:เอ๋ เธอเองก็อยากจะเป็นเพื่อนกับมันเหรอ?
Traveler:ใช่ ฉันจะเจอมันได้ที่ไหนเหรอ?
Naiyan:การจะเจอมันนั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก มันมักจะไปไหนมาไหนคนเดียว เดี๋ยวก็แวบโผล่มาอยู่ตรงหน้าพวกเรา แล้วเดี๋ยวก็หายตัวไปในชั่วพริบตา สุดยอดไปเลย
Naiyan:ก่อนหน้านี้ มันพาพวกเราไปที่ที่หนึ่ง ที่นั่นสวยมากเลยนะ มีประตูหินที่สูงมาก ๆ ด้วย
Naiyan:แถมยังมี Qucusaurus อีกเพียบเลย! เราไม่ค่อยไปในอาณาเขตของ Saurian ตัวอื่นเท่าไหร่ แต่ครั้งนั้นมันเป็นคนพาเราไป เพราะงั้นเลยไม่เป็นไร มันบอกว่าที่นั่นคือบ้านของมัน
Traveler:(มีทั้ง Qucusaurus และประตูหิน... ฟังดูเหมือนจะอยู่แถว ๆ วงศ์ปีกบุปผาเลย ลองไปหาดูดีกว่า)
Traveler:มันมีจุดเด่นอะไรมั้ย? ฉันจะรู้ได้ยังไงว่ามันคือตัวไหน?
Naiyan:ดูง่ายมาก ตัวไหนที่ดูเบาหวิวก็ตัวนั้นแหละ
Traveler:เบา... หวิว?
Naiyan:ใช่! เบาหวิวนั่นแหละ ถ้าเจอเมื่อไหร่เธอก็จะรู้ได้เองแหละ
Traveler:(นี่น่าจะเป็นคำอธิบายเดียวที่ Naiyan คิดได้ ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนคงต้องตรวจสอบต่อไปเท่านั้นแหละ)
Naiyan:โอ๊ะ... ถ้าเธอเจอมัน ฝากทักทายมันแทนฉันกับ Milray หน่อยได้มั้ย? พวกเราเริ่มคิดถึงมันแล้วล่ะ มันเคยมาเยี่ยมพวกเราด้วยนะ แต่ที่นี่คนเยอะเกินไป มันเลยไม่ชอบน่ะ
Traveler:อื้ม ให้ฉันจัดการเอง
Mualani:ชู่ว... เข้าใจรึยัง?
Mualani:พวกเขาต้องคิดไม่ถึงแน่ว่าเราจะมาไม้นี้ เราจะต้องจัดการพวกเขาได้ทันแน่ ๆ!
Iolana:เดี๋ยวเราจัดการเอง ถึงเวลาโชว์ความเก่งกาจของเราให้พวกเขาเห็นแล้ว!
Paimon:เอ๋ Mualani, Kinich ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?
Mualani:อ๊ากกก!
Mualani:ตกใจหมดเลย ที่แท้ก็ Traveler กับ Paimon นี่เอง
Mualani:ฮิฮิ ฉันจะแอบบอกอะไรให้ พวกเรากำลังหารือเรื่องกลยุทธ์การแข่งอุ่นเครื่องในครึ่งหลังอยู่น่ะ
Mualani:แต่ฉันบอกรายละเอียดไม่ได้หรอกนะ เพราะถึงตอนนั้นพวกเราก็จะเป็นคู่แข่งกันนี่นา!
Kinich:แล้วพวกเธอล่ะ? ดูท่าทางรีบร้อนจัง เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
Paimon:เรากำลังตามหา Qucusaurus ตัวนึงน่ะ...
Mualani:Qucusaurus?
คุณอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้ Kinich และ Mualani ฟัง
Mualani:ถ้าอย่างนั้น เราก็ช่วยหาด้วยดีกว่า!
Mualani:พวกเธออธิบายกว้างไปหน่อย ที่นี่มีทิวทัศน์แบบเดียวกันหมดเลย ถ้าคนน้อยก็ไม่รู้ว่าต้องหาไปถึงเมื่อไหร่
Mualani:Qucusaurus ตัวนั้นหน้าตาเป็นยังไงเหรอ?
Traveler:"เบาหวิว"...
Mualani:หา? ไม่มีที่เจาะจงกว่านี้เหรอ?
Traveler:เห็นว่าถ้าเจอก็จะรู้เองแหละ
Mualani:ก็ได้ งั้นเราแยกกันตามหาเถอะ
Kinich:ฉันจะไปดูที่สูง ๆ แล้วแวะไปถามวงศ์ปีกบุปผาด้วย
Mualani:ฉันจะลองไปหาแถวแม่น้ำละกัน
Iolana:ฮ่าฮ่า ดูเหมือนจะถึงเวลาโชว์ฝีมือของฉันแล้วสิ Kinich น่าจะรู้ว่าฉันเป็นนักล่าที่มีสายตาเฉียบแหลมมาก
Tuqllaki:ฉันก็ไม่มีธุระอะไรเหมือนกัน ฉันจะเดินเล่นแถวนี้ แล้วจะสอดส่องให้ละกันว่าจะเจอมั้ย
Paimon:เยี่ยมเลย ขอบคุณทุกคนมากนะ!
Mualani:ไม่เป็นไร งั้นเราไปกันเถอะ ไว้เจอกันนะ
Qucusaurus ที่สุขุม:ผลไม้ที่เพิ่งกินเข้าไปมีรสเปรี้ยวนิดหน่อย
Qucusaurus ขี้เล่น:ลองชิมอันนี้ดูมั้ย? อันนี้หวานมากเลยนะ
Traveler:สวัสดีทุกคน
Qucusaurus ที่สุขุม:สวัสดี มาหาพวกเรามีธุระอะไรเหรอ?
Traveler:ขอถามหน่อยสิ พวกเธอเคยเห็น Qucusaurus ที่ "เบาหวิว" มั้ย
Qucusaurus ที่สุขุม:อ๋อ หมายถึงเจ้าเด็กนั่นน่ะเหรอ
Traveler:(เอ๋... หรือว่าเบาหวิวที่ว่านี้ จะเป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนของมันจริง ๆ? เจ้า Qucusaurus พวกนี้เข้าใจในทันทีเลยว่าหมายถึงใคร)
Qucusaurus ที่สุขุม:บางครั้งก็จะเห็นมันอยู่แถวนี้นะ แต่มันชอบซ่อนตัวอยู่ตลอดเวลาน่ะ
Qucusaurus ขี้เล่น:มันชอบนั่งเหม่ออยู่คนเดียวบนหน้าผา ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
Qucusaurus ที่สุขุม:จริงสิ เหมือนว่าเมื่อสองวันก่อน ฉันจะเห็นมันตามมนุษย์คนหนึ่งไปด้วยนะ
Qucusaurus ขี้เล่น:เป็นเรื่องที่หาได้ยากมากเลย ปกติมันจะหลบหน้ามนุษย์อยู่ตลอดเลย
Traveler:แล้วมีวิธีตามหามันมั้ย?
Qucusaurus ที่สุขุม:ฉันว่าเธอล้มเลิกความคิดนี้เถอะ เจ้านั่นน่ะชอบแวบไปแวบมาประจำเลย
Qucusaurus ขี้เล่น:มากินผลไม้กับพวกเราดีกว่า ฮ่าฮ่าฮ่า มามามา เดี๋ยวฉันแบ่งให้ลูกนึง ผลไม้พวกนี้หวานมากเลยนะ
Traveler:ได้เลย... ขอบคุณนะ
Traveler:(ดูเหมือนจะไม่มีเบาะแสที่มีประโยชน์อะไรแฮะ รอ Mualani กับ Kinich ดีกว่า)
Mualani:Kinich ทางนั้นได้เรื่องอะไรมาบ้างมั้ย?
Kinich:ไม่มีเลย
Mualani:ฉันก็เหมือนกัน รู้สึกว่า Qucusaurus ก็หน้าตาคล้าย ๆ กันหมดนั่นแหละ...
Mualani:แถมยังดูเบาหวิวเหมือนกันหมดเลยด้วย เพราะพวกมันมีปีก ถ้าอยากบินก็บินได้เลย
Iolana:ฉันเองก็ไม่ได้อะไรเลย แล้วพวกเธอล่ะ?
Mualani:ขอโทษนะ Traveler กับ Paimon แต่ฉันไม่เจอ Qucusaurus ตัวนั้นที่พวกเธอพูดถึงเลย
Mualani:รีบรึเปล่า? พรุ่งนี้ฉันมาช่วยหาอีกได้นะ
Mualani:อื้ม ถ้าต้องการความช่วยเหลือ ก็เรียกพวกเราได้ตลอดเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ เพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อนอยู่แล้ว
Kinich:ฉันบอกเพื่อนในวงศ์ปีกบุปผาไว้แล้วล่ะ ถ้ามีเบาะแสอะไรพวกเขาจะไปหาพวกเธอนะ แล้วเดี๋ยวพวกเธอจะทำอะไรต่อเหรอ?
Traveler:จะกลับไปที่เผ่าจ้าวแห่งลมราตรีน่ะ
Kinich:โอเค งั้นฉันจะบอกพวกเขาก่อน
Mualani:Qucusaurus ที่เบาหวิว... จริงสิ ฉันว่าเราน่าจะขอให้ Ororon ช่วยสร้างกับดักเพื่อจับมันได้นะ!
Kinich:กับดักของ Ororon... ไม่ได้จับได้ทุกอย่างหรอกนะ
Mualani:แล้วถ้าจับได้จริง ๆ ล่ะ? หาโอกาสไปถามเขาหน่อยละกัน พวกเรากลับก่อนนะ ขอให้พวกเธอจับมันได้เร็ว ๆ นะ
Paimon:อื้ม! ไว้เจอกัน ขอบคุณมากนะที่ช่วย!
Kachina:เอ่อ...
Citlali:ขอฉันคิดก่อนนะ...
Paimon:Kachina, Citlali เป็นอะไรไปเหรอ?
Kachina:ไม่เจอเบาะแสอะไรเลย ไม่มีใครรู้เลยว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่
Citlali:เจอ "Qucusaurus ลึกลับ" นั่นรึยัง?
Citlali:ถ้าอย่างนั้น... ฉันแนะนำว่าให้เราพักเรื่องนี้ไว้ก่อนดีกว่านะ
Citlali:การค้นพบความจริงก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีแหละ แต่ไม่ใช่ว่าปริศนาในประวัติศาสตร์ทุกอย่าง จะคลี่คลายได้เสมอไปนะ
Citlali:เราต้องทำใจให้ชินกับการใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลาง "สิ่งที่ไม่รู้" ก็อย่างที่เคยพูดไว้ ตราบใดที่เราเป็นหนึ่งเดียวกัน ก็ไม่ต้องกลัวการท้าทายใด ๆ แล้ว
Kachina:อืม ฉันเชื่อว่าจะไม่เป็นไรหรอก
Kachina:แต่ว่าตรวจสอบมาตั้งนาน สุดท้ายก็ยังไม่ได้อะไรเลย น่าเสียดายจัง...
Ifa:ฟู่ว... ในที่สุดก็เจอตัวสักทีนะพวก
Paimon:Ifa? นายมาได้ไงเนี่ย?
Ifa:ได้ยิน Kinich บอกว่าพวกเธอกำลังตามหา Qucusaurus อยู่เหรอ? พอดีเลย ช่วงนี้มี Qucusaurus ประหลาดตัวนึงคอยตามฉันอยู่ตลอด
Ifa:หลังกลับจากบุตรแห่งเสียงสะท้อนเมื่อคราวก่อน ก็ไม่รู้ทำไมถึงถูกมันคอยตามอยู่ตลอด บอกตามตรงนะ มันน่ากลัวมากเลยพวก เวลาเดินก็ไม่มีเสียง แถมตอนกลางคืนยังมีแค่เงาด้วย
Ifa:เพราะงั้นฉันเลยไม่ได้สังเกตเห็นมันตั้งแต่แรก เมื่อคืนตอน Cacucu กำลังดื่มน้ำก็ตกใจมันเหมือนกัน เสียงกรีดร้องทำเอาฉันสะดุ้งตื่น ฉันถึงได้สังเกตเห็นเงาราง ๆ อยู่นอกหน้าต่าง
Paimon:ฟังดูน่ากลัวจัง!
Ifa:เงานั้นดูเหมือนกับ Qucusaurus ตัวน้อยเลย ต่อมาฉันก็เลยสังเกตดูอย่างละเอียด และพบว่ามันคอยตามฉันมาตลอด แต่แค่ไม่ส่งเสียง ก็เลยไม่เคยสังเกตเห็นมัน
Ifa:ไม่รู้ว่าจะใช่ตัวเดียวกับที่พวกเธอตามหารึเปล่านะพวก ถ้าใช่ละก็ ฉันยินดีให้พวกเธอเอามันไปได้ทุกเมื่อเลย
Paimon:ถะ...ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้มันก็...
Ifa:อืม น่าจะซ่อนอยู่หลังต้นไม้ต้นนั้นน่ะ
Paimon:...
Kachina:...
Paimon:เอ่อ... เราควรส่งคนไปดูหน่อยมั้ย?
Citlali:ฉันไปเอง...
Citlali:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้ล่ะ?
Citlali:พวกเธอรีบมาเร็วเข้า! ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก แต่ว่า...
Kachina:อ๊ะ!
Paimon:หรือว่านี่มัน!
???:กรู๊... แกว๊กกก...
Traveler:(มิน่าล่ะ Naiyan ถึงบอกว่ามัน "ดูเบาหวิว" มันแตกต่างจาก Qucusaurus ตัวอื่น ๆ จริง ๆ ด้วย เห็นปุ๊บก็รู้ปั๊บเลย)
Traveler:(ตัวที่อยู่ตรงหน้านี้ น่าจะเป็นเพื่อนลึกลับของ Milray และข่าวลือเรื่องผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ล่อลวงจิตใจคน ก็มาจากมันนี่แหละ...)
Kachina:กระแสพลังซ่อมเสร็จแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมมันถึงยังไม่กลับสู่กระแสพลังอีกล่ะ?
Citlali:มีเหตุผลที่เป็นไปได้หลายอย่าง แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือ...
Ifa:อืม... แกตามฉันมาทำไมเนี่ย? พวก
Ifa:ถ้าอยากให้ฉันช่วยรักษา... ฉันก็คงต้องขอโทษแล้วล่ะ
???:กรู๊...
Kachina:มันหนีไปซะแล้ว!
???:กรู๊!
Paimon:นี่มัน... อยากให้พวกเราตามไปเหรอ?
Paimon:ถ้าเจ้า "Saurian เลียนเสียงสุดแปลก" อยู่ที่นี่ด้วยก็คงดีสิ
Kachina:เอ๋ จริงด้วย ทำไมวันนี้ถึงไม่เห็น Cacucu เลยล่ะ?
Ifa:เมื่อวานหลังจากที่มันตกใจ ก็พูดทุกอย่างที่พูดเป็นออกมาหมด แล้วก็หมดสติไป จนตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้นเลย
Citlali:ตามมันไปก่อนเถอะ ดูเหมือนมันอยากจะพาเราไปที่ไหนสักที่นะ
Kachina:แฮ่ก แฮ่ก... มันหยุดแล้วล่ะ
Citlali:ทำไมถึงพาพวกเรามาที่นี่ล่ะ?
???:กรู๊...
Ifa:หืม... มีอะไรอยู่ข้างล่างนั่นเหรอ?
???:แกว๊ก
Ifa:เธออยากให้เราขุดมันขึ้นมาเหรอ?
???:กรู๊!
หลังขุดดินออก ข้างในก็มีกล่องเก่า ๆ ถูกฝังเอาไว้
Kachina:พวกนี้คือ...
Citlali:สิ่งทอ ที่สร้างขึ้นแบบเรียบง่าย และเลือนรางไปตามกาลเวลา
Citlali:แต่ก็ยังอ่านได้อยู่ ข้างในเหมือนจะบันทึกเรื่อง... การประลองบุปผาบาน "ครั้งสุดท้าย" เมื่อหลายร้อยปีก่อนไว้ด้วยแฮะ? ทำไมสิ่งทอพวกนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?
Citlali:เข้ามาสิ เรามาอ่านมันด้วยกัน นี่น่าจะเป็น "ความจริง" ที่พวกเรากำลังตามหา
Imara:หาทางช่วยมันได้แล้วเหรอ?
Nampole:อืม ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์กับ Ocean Zephyr มีสองอย่างนี้ก็น่าจะได้แล้วล่ะ
Imara:ดีเลย เจ้าตัวเล็ก แกต้องรักษาตัวให้หายไว ๆ นะ
???:แกว๊ก แกว๊ก...
Nampole:หายากนะเนี่ย ที่ท่านหัวหน้าเผ่าจะมาเยี่ยมคู่หู Saurian ของฉันด้วยตัวเองแบบนี้ ช่วงนี้ไม่ค่อยยุ่งเหรอ?
Imara:ฮ่าฮ่า ยุ่งแค่ไหนก็ต้องมาสิ ก็นายเป็นน้องชายแท้ ๆ ของฉันนี่นา ได้ยินว่านายกลุ้มใจกับอาการป่วยของ Antu จนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ฉันก็เลยเป็นห่วง
Nampole:Antu เป็นเพื่อนที่ฉันหวงแหนที่สุด ฉันเคยสัญญาว่าจะโตไปพร้อมกับมัน จนกว่ามันจะสยายปีก และโบยบินอยู่บนฟ้าได้อย่างอิสระ
Nampole:เพราะมีมันอยู่ ฉันเลยไม่เหงาเวลาที่เดินทางไปทั่ว Natlan เจ้าตัวเล็กนี่ บางทีก็สุขบางทีก็เศร้า และบางทีก็ซุกซนวุ่นวาย แต่ตอนที่ฉันเสียใจ มันก็มักจะมาขดตัวอยู่ข้างกายฉันเสมอ
Nampole:ตอนนี้เป็นเวลาที่ Antu ต้องการฉันมากที่สุด... ฉันจะใช้ความรู้ทั้งหมดที่เรียนมาทั้งชีวิต เปิดทางให้กับมันเอง
Antu:กรู๊!
Imara:ฉันชื่นชมความกล้าหาญและสติปัญญาของนายจริง ๆ น้องชาย
Imara:แต่ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่นายพูดถึง จะเชื่อถือได้จริง ๆ เหรอ?
Nampole:ฉันเคยศึกษาแก่นแท้ของเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว และเคยอ่านสิ่งทอที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับมันมาเยอะแล้วด้วย
Nampole:การต่อสู้ระหว่างชนเผ่าจะทำให้เกิดผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ เมื่อก่อนตอนที่ชนเผ่ายังรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ก็มีการจัดการประลองบุปผาบานขึ้น เพื่อให้ได้มันมาเป็นครั้งคราวด้วย
Imara:ดูเหมือนว่าหัวหน้าเผ่าอย่างฉันจะรู้น้อยไปสินะ แล้วผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ว่านี่ มีประโยชน์อะไรเหรอ? มันคุ้มกับที่ทุกคนจะจัดการแข่งขันเพื่อมันรึเปล่า?
Nampole:การวิจัยเกี่ยวกับผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ยังขาด ๆ หาย ๆ อยู่ และตอนนี้ก็ยังไม่มีข้อสรุปที่เป็นทางการด้วย
Nampole:ที่เรารู้ในตอนนี้ก็คือ มันช่วยรักษาโรคบางอย่างที่เกี่ยวกับโฟลจิสตันได้ แต่บางคนก็บอกว่า มันช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพวกนักรบได้ด้วย
Imara:...เพิ่มความแข็งแกร่ง?
Nampole:ก็แค่ข่าวลือน่ะ ต้องได้ของจริงมาก่อนถึงจะสรุปได้
Nampole:สำหรับฉันแล้ว แค่รู้ว่ามันสามารถใช้รักษาโรคของ Antu ได้ก็พอแล้วล่ะ ส่วนเรื่องอื่นฉันไม่สนใจหรอก
Imara:เพราะงั้นนายเลยไปขอร้องหัวหน้าเผ่าแต่ละเผ่า ช่วยส่งคนมาจัด "การประลองบุปผาบาน" แบบเล็ก ๆ สินะ?
Imara:โชคดีจริง ๆ ที่พวกเขายอมตกลง ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่เลย
Imara:ตอนนี้คือช่วงที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง... ถ้าฉันเป็นนาย ฉันคงไม่กล้าพูดออกมาแน่ ๆ
Nampole:ฉันรู้ แต่มันไม่มีทางอื่นแล้วนี่นา โชคดีที่ฉันเคยตรวจรักษาโรคให้ทุกเผ่า พวกหัวหน้าเผ่าก็เลยยินดีจะตอบแทนบุญคุณนี้
Nampole:ความขัดแย้งระหว่างชนเผ่าเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง พวกเราไม่ได้สงบสติอารมณ์ และทำอะไรร่วมกันนานแล้ว บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสที่ดีในการสงบศึกก็ได้
Nampole:การต่อสู้เพื่อเป้าหมายเดียวกัน... นี่ควรเป็นสิ่งที่ทุกคนใน Natlan เห็นตรงกันมากกว่า
Imara:หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ แล้วข้าง ๆ นี่เป็นสัมภาระเหรอ? ทำไมล่ะ จะออกเดินทางไกลงั้นเหรอ?
Nampole:ฉันจะไปหา Ocean Zephyr ส่วนเรื่องการประลอง ก็ฝากพี่ด้วยละกันนะ จะต้องทำให้มันจบลงอย่างสมบูรณ์แบบให้ได้นะ
Imara:ยังต้องถามอีกเหรอ? ไม่ต้องห่วงน่า พวกเราเป็นพี่น้องกันนะ
Nampole:ขอบคุณมากนะพี่ ส่วน Antu แกต้องเป็นเด็กดีนะรู้มั้ย รอฉันเอายากลับมาได้เมื่อไหร่ แกก็จะวิ่งไปมาอย่างแข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
Antu:กรู๊!
Monetech:Imara! นี่นายไม่ละอายบ้างเหรอ นายพาคนมาซุ่มโจมตีพวกเราถึงในสนามแข่งเนี่ยนะ?
Shanga:ซุ่มโจมตี? ประมาทศัตรูจนเสียท่า แล้วยังมีหน้ามาหาเรื่องกันอีกเหรอ?
Paio:ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ แต่พวกนายก็เล่นแรงเกินไปรึเปล่า! นักรบของเผ่าเราบาดเจ็บสาหัสถึงเจ็ดคน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้สติเลย!
Paio:วงศ์ปีกบุปผาต้องชดใช้ความเสียหายให้เรา ส่งผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาซะ!
Mbweni:ฮ่าฮ่า เราลำบากลำบนกว่าจะได้เจ้านี่มา แล้วจะให้ยกให้พวกนายง่าย ๆ เพราะคำตำหนิไม่กี่คำเนี่ยนะ?
Monetech:พวกนายบอกว่าจะจัดการประลองเพื่อช่วยชีวิต Saurian ที่ป่วยไม่ใช่เหรอ? เอาส่วนที่จำเป็นในการรักษาไป แล้วเอาที่เหลือมาให้พวกเราเลย!
Paio:พูดสิ Imara! ไม่รู้แหละ ยังไงวันนี้พวกเราต้องได้คำอธิบาย!
Imara:ฮึ่ม ถ้าพวกผู้อาวุโสคนอื่น ๆ อยู่ที่นี่ด้วย ก็คงไม่ถามคำถามไร้สาระแบบนี้หรอก
Imara:ฉันแค่เสียใจที่ได้ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาไม่มากพอ หรือต้องบอกว่า โลกนี้ยังไม่สิ้นคนฉลาดแหละนะ...
Imara:มีหลายคนที่ได้รับมันจากการแข่งขัน แต่กลับไม่ยอมส่งมอบ หัวหน้าเผ่าของพวกนายเองก็แอบเก็บไว้เองตั้งเยอะนี่
Imara:ทุกคนรู้ว่านี่เป็นของดี ทั้งในและนอกสนามต่างพากันแย่งชิงหมด พวกเราไม่ใช่ผู้ชนะเพียงคนเดียว และไม่ใช่ผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดด้วย
Monetech:อะไรนะ?
Paio:ฉันเข้าใจแล้วล่ะ พวกนายอยากจะชิงผลงานของการประลองบุปผาบานตั้งแต่แรกแล้วสินะ และถือโอกาสทำให้เผ่าอื่น ๆ อ่อนแอลงด้วยเลย
Paio:เจ้า Nampole คนนั้น เสียแรงที่ฉันอุตส่าห์เชื่อใจ...
Monetech:พวกเราชาวบุตรแห่งเสียงสะท้อน จะจำเรื่องนี้เอาไว้ ไปกันเถอะ!
Imara:...ฮึ
Antu:กรู๊?
Antu:กรู๊...
Nampole:พี่ แล้ว Antu ล่ะ?
Imara:กลับมาแล้วเหรอ? มานี่สิ นั่งก่อนสิ เราค่อย ๆ คุยกัน...
Nampole:ไม่เป็นไร ฉันแค่กลับมาดู... ว่าข่าวลือนั้นใช่เรื่องจริงรึเปล่า?
Imara:ข่าวลือ? ข่าวลืออะไร?
Nampole:ที่ว่าการประลองบุปผาบานกลายเป็นความขัดแย้งนองเลือด พวกหัวหน้าเผ่าทะเลาะกันอย่างรุนแรง
Nampole:ไม่มีใครสนใจความเป็นความตายของ Antu เลย พอรู้ตัวอีกทีมันก็หายไปแล้ว
Imara:...
Nampole:Imara พี่หลอกฉันเหรอ? พี่รับปากฉันแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าจะจัดการประลองบุปผาบานให้ดี ทำไมถึงต้องใช้วิธีชั่วร้ายแบบนั้นด้วยล่ะ?
Imara:ฉันมีทางเลือกด้วยเหรอ? เมื่อมีคนฝ่าฝืนกฎคนแรก ความมั่งคั่งก็กลายเป็นรางวัลของคนต่ำช้า
Imara:โลกไม่เคยยกย่องผู้ที่ทำตามกฎเกณฑ์อยู่แล้ว ถ้าฉันไม่ทำ มันก็มีแต่จะเอื้อประโยชน์ให้เผ่าอื่น ๆ เท่านั้น
Imara:ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์น่ะ... มีศักยภาพมากมายอย่างไม่สิ้นสุด และฉันไม่มีทางปล่อยให้โอกาส ที่จะทำให้เผ่าของฉันแข็งแกร่งขึ้นหลุดมือไปหรอก
Nampole:ได้ ฉันจะไม่เถียงเรื่องถูกผิดด้วยแล้วล่ะ แล้วผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ล่ะ? แบ่งให้ฉันหน่อย ฉันจะไปหา Antu
Imara:ฉันเอาไปวิจัยหมดแล้ว
Nampole:ว่าไงนะ?!
Imara:ตอนแรกฉันก็อยากเหลือให้ Antu แหละ แต่มันหนีไปเอง คราวนี้ก็ไม่จำเป็นต้องใช้แล้วนี่
Imara:คู่หู Saurian หนึ่งตัว มันเทียบอะไรกับอนาคตของเผ่าไม่ได้หรอก ต่อให้นั่นจะเป็นคู่หู Saurian ของนายก็เถอะ
Nampole:...ดี ดีเลย! Imara พี่เป็นหัวหน้าเผ่าที่เหมาะสมจริง ๆ วงศ์ปีกบุปผาในอนาคตจะต้องจดจำชื่อของพี่ไว้แน่นอน
Nampole:แต่อย่าลืมนะ ไม่ว่าพี่จะหาข้ออ้างให้กับความโลภสักเท่าไหร่ ความเสียหายที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้ลดลงเลย
Nampole:เจ้าเด็กนั่นรอคอยพี่และฉันอย่างความหวัง... พี่ไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกแบบนี้หรอก!
Imara:Nampole! นายจะไปไหนน่ะ?
Nampole:Antu...
Nampole:Antu...!!
Nampole:นี่ฉันเอง! ขอร้องล่ะ ช่วยตอบฉันหน่อยเถอะ...
Antu:กรู๊?
Nampole:Antu! แกเป็นไรรึเปล่า? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะ?
Antu:กรู๊...
Nampole:ขอโทษนะ Antu เพราะฉันไร้ประโยชน์เองแหละ ฉันจะลองหาวิธีอื่นนะ...
Nampole:(หลังจากนั้น ฉันก็ออกจากวงศ์ปีกบุปผา และอาศัยอยู่บนเนินเขาแห่งนี้กับ Antu)
Nampole:(มันเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว ฉันพามันไปหาเผ่าต่าง ๆ เพื่อขอให้พวกเขาแบ่งผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ให้ฉัน เพราะนี่เป็นความหวังสุดท้ายแล้ว)
Nampole:(แต่ไม่มีใครเชื่อฉันอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่สนใจคำเยาะเย้ย หรือการทำร้ายร่างกายของพวกเขาเลย ฉันได้แต่ขอร้องพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า...)
Nampole:(จนกระทั่ง Antu จากไป ในช่วงสุดท้ายนั้น ฉันพบว่ามันดูเศร้าเสียใจอยู่ตลอด นั่นไม่ใช่เพราะความเจ็บปวด แต่แววตาของมันเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดมากกว่า...)
Nampole:(ในเผ่าบุตรแห่งเสียงสะท้อน มีคนถือผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์เดินมาตรงหน้าเรา และโชว์มันขึ้นมาด้วยความภาคภูมิ แต่แล้วก็เก็บกลับไปอย่างรวดเร็ว)
Monetech:อยากได้เหรอ? ฮ่าฮ่า อย่าแม้แต่จะคิดเชียว!
Monetech:ไปหาพี่ชายของแกนู่น! เขาขโมยไปตั้งเท่าไหร่? ตอนนี้ยังให้แกมาแสร้งทำตัวน่าสงสารอีก ฉันไม่มีวันเชื่อหรอกโว้ย!
Antu:กรู๊!
Monetech:จะทำอะไร! เจ้าเด็กบ้า...
Nampole:(ไม่รู้ทำไม แต่ Antu เกลียดผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาก พอเห็นผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ มันก็ใช้พลังเฮือกสุดท้ายทั้งหมด พยายามจะพุ่งเข้าไปทำลายมันทันที)
Nampole:(จนกระทั่งหลายปีหลังจากที่ Antu จากไป ฉันถึงได้ข้อสรุปว่า ตอนนั้นมันเห็นผู้คนแย่งผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์กัน แต่กลับไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเลย)
Nampole:(มันไม่เข้าใจว่า ทำไมเพื่อนมนุษย์ที่เคยมีรอยยิ้มเต็มหน้า ถึงกลายมาเป็นศัตรูกันได้ เลยได้แต่เชื่อว่าเป็นเพราะผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ที่ล่อลวงพวกเขาให้หลงผิด)
Nampole:(เรารวบรวมผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ก็เพื่อช่วยมัน อย่างน้อยมันก็คิดแบบนั้น 'ถ้าไม่มีฉันสักคน เรื่องทุกอย่างก็คงไม่เกิดขึ้น'... มันต้องอยู่กับความรู้สึกผิดนี้จนลมหายใจสุดท้าย)
Nampole:(และฉันก็ต้องถูกกักขังอยู่ในความรู้สึกผิดนี้ไปตลอดชีวิต ถ้าฉันได้เข้าร่วมการประลองด้วยตัวเอง ถ้าฉันสังเกตเห็นความโลภในสายตาของ Imara หรือถ้าฉันกลับมาเร็วกว่านี้สักหน่อย...)
Nampole:(น่าเสียดายที่มันไม่มี "ถ้า" อีกแล้ว ฉันพยายามศึกษาศาสตร์การแพทย์ และรักษา Saurian ต่าง ๆ มาอย่างต่อเนื่อง ฉันฝัง Antu ไว้บนเนินเขาแห่งนี้ และสักวันหนึ่งฉันเองก็จะถูกฝังอยู่ที่นี่เหมือนกัน)
Nampole:(แต่ก่อนอื่น ฉันจะบันทึกทุกอย่างไว้ในสิ่งทอซอมซ่อนี้ ความจริงไม่ควรถูกฝังกลบไว้ หวังว่าในอนาคตอันไกลโพ้น ผู้คนจะไม่ทำผิดซ้ำรอยเดิมอีก)
Nampole:(หวังว่าตอนนั้น Natlan จะสามัคคีกัน ไม่มีการนองเลือดและความขัดแย้งอีกต่อไปนะ...)
Kachina:"ศาสตร์การแพทย์ที่เกิดจากความรู้สึกผิด"...
Ifa:...
Paimon:งั้น Nampole ที่บันทึกไว้ในสิ่งทอนี้ ก็คือบรรพบุรุษของ Ifa งั้นเหรอ? แล้วจิตวิญญาณของ Qucusaurus ตัวนั้น ก็เป็นคู่หู Saurian ของเขา?
Citlali:เหมือนจะใช่นะ มันก็เลยไม่ยอมปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน และคอยเดินตาม Ifa เท่านั้น... มีแค่เธอเท่านั้นที่มีกลิ่นที่มันคุ้นเคย
Citlali:ก็เข้าใจได้แหละ ถ้าการประลองบุปผาบานในครั้งนั้น จะไม่มีบันทึกอะไรหลงเหลือเลย ความโลภที่กลืนกินจิตใจของผู้คน คงไม่มีใครอยากบันทึกเรื่องอื้อฉาว ที่เกี่ยวกับทั้งหกเผ่าแบบนี้ ลงในประวัติศาสตร์หรอก
Citlali:ที่น่าขำก็คือ... ตอนนั้นพวกเขายังไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีพลังมหัศจรรย์ขนาดนั้น จุดจบของแผนการชั่วร้าย ก็เป็นแค่ฝันลม ๆ แล้ง ๆ เท่านั้น
Kachina:จริงสิ! แล้วเจ้า Qucusaurus ตัวน้อยนั่นล่ะ?
Paimon:โอ๊ะ อยู่ทางนั้นไง!
Paimon:มันเศร้าอยู่เหรอ...? หรือกำลังคิดถึงอะไรอยู่กันนะ?
Ifa:ฝากด้วยนะ ฉันจะได้พักหายใจด้วย...
Ifa:ความเสียใจตั้งแต่หลายร้อยปีก่อน ปรากฏขึ้นต่อหน้าฉันทั้งอย่างนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รู้เรื่องราวของบรรพบุรุษ รวมถึงที่มาของศาสตร์การแพทย์ที่สืบทอดกันมาของตระกูลด้วย
Ifa:ฉันต้องคิดให้ดีล่ะ ฉันควรทำอะไรดีนะ? แล้วฉันทำอะไรได้บ้างนะ...
Traveler:Antu
Antu:แกว๊ก! เธอคือ... เอ๋? นี่มันพี่ชาย/พี่สาวคนเมื่อกี้นี่นา?
Antu:หรือว่า... นี่คือร่างจริงของพี่? พี่สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ด้วยเหรอ? สุดยอดไปเลย ช่วยสอนฉันบ้างได้มั้ย? ฉันอยากคุยกับมนุษย์เยอะ ๆ เหมือนกัน แต่พวกเขาไม่ชอบฉัน...
Traveler:เธอยังจำได้มั้ยว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง?
Antu:จำได้แค่นิดหน่อยน่ะ...
Antu:ฉันจำได้ว่าตอนนั้นร่างกายฉันเจ็บปวดมาก เพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อ Nampole เองก็ทุกข์ใจมาก แล้วหลังจากนั้นฉันก็ไม่เจ็บปวดอีกแล้ว ร่างกายเบาสบายขึ้น แต่ฉันกลับหาเขาไม่เจออีกแล้ว
Antu:ฉันคอยซ่อนตัวและตามหาเขาไปด้วย แต่ร่างกายของฉันเริ่มหนาวขึ้นทุกที เหมือนกับถูกแช่แข็งเลย
Antu:โชคดีที่ฉันเจอถ้ำที่อบอุ่น ฉันเลยเข้าไปนอนอยู่ในนั้นนานมาก พอตื่นมาอีกที โลกก็เหมือนจะเปลี่ยนไปแล้ว
Traveler:ถ้ำ?
Antu:ใช่ ข้างในมีลวดลายแปลก ๆ อยู่เต็มไปหมดเลย บางรูปก็คล้ายกับฉันด้วยนะ
Traveler:(หรือจะเป็นสถานแห่งเดนลับ? ที่นั่นเป็นที่ที่ใกล้กับอาณาจักรราตรีที่สุด... บางทีอาจเป็นเพราะการ "จำศีล" อยู่ที่นั่น วิญญาณของมันเลยอยู่มาจนถึงตอนนี้โดยไม่แตกสลายไป...)
Antu:พอออกมาจากถ้ำ ฉันก็พบว่ามอนสเตอร์ชั่วร้ายพวกนั้นมาโจมตีอีกแล้ว ฉันก็เลยออกไปช่วย เลยได้รู้จักกับ Milray และ Naiyan น่ะ
Antu:พวกเราช่วยกันจัดการมอนสเตอร์พวกนั้นจนราบคาบไปเลยล่ะ! ฮ่าฮ่า มีฉันช่วยนำทางทั้งที ยังไงพวกมันก็ไม่มีทางจับเพื่อนรักของฉันได้อยู่แล้ว
Antu:ต่อมามอนสเตอร์พวกนั้นก็หายไป ฉันเหมือนได้ยินเสียงของ Nampole ราง ๆ เขาอยากให้ฉันไปหาน่ะ
Traveler:(มอนสเตอร์หายไป... น่าจะหลังจากการต่อสู้กับ Abyss ล่ะมั้ง กระแสพลังได้รับการซ่อมแซมแล้ว งั้นมันก็กลับไปที่อาณาจักรราตรีได้แล้วสิ)
Traveler:แต่เธอไม่ได้ทำตามที่เขาบอกเหรอ?
Antu:ฉันอยากจะไปหา Nampole นะ แต่ Milray ป่วยเหมือนกับฉันในตอนนั้นเลย ฉันเป็นห่วงมันน่ะ... Nampole บอกว่าต้องใช้ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ในการรักษาโรค แต่ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์เป็นของไม่ดีนะ!
Antu:แม้แต่เพื่อนที่สนิทกันมาก ก็ยังทะเลาะกันทันทีที่ได้มันมา พวกเขาทะเลาะกันรุนแรงมาก ทุกคนถูกผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ล่อลวง จนแปลกไป...
Traveler:เธอคิดว่า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนั้น เป็นเพราะผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ?
Antu:แล้วมันไม่ใช่รึไง? ก่อนหน้านี้พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกันแท้ ๆ แถมยังชอบฉันมากด้วย...
Antu:เพราะผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์นั่นแหละ ฉันอยากจะโยนของไม่ดีพวกนั้น ลงไปในภูเขาไฟจริง ๆ! แต่การรักษาอาการป่วยของ Milray ก็ต้องใช้ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน แบบนี้ฉันควรจะทำยังไงดีล่ะ...
Traveler:(เหมือนกับที่ Nampole บันทึกไว้ในสิ่งทอเลย Antu ไม่ได้เข้าใจความจริงอะไรเลย... ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไม่มีทางล่อลวงจิตใจคน แต่ความขัดแย้งเกิดจากผลประโยชน์และการวางแผนมากกว่า)
Traveler:(แต่ว่า... เราจะช่วยเจ้าตัวเล็กนี่ยังไงดีนะ? บอกความจริงกับมันเลยดีมั้ยนะ แต่ความจริงจะมีความหมายกับมันรึเปล่า?)
Antu:พี่ชาย/พี่สาวเป็นอะไรไป? พี่ดูไม่ค่อยมีความสุขเลย
Traveler:ฉันไม่เป็นไร...
Traveler:พวกเรากลับไปหาทุกคนกันก่อนเถอะ
Traveler:(พอมองไปที่แววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของ Antu ก็ไม่รู้จะพูดอะไรเลยแฮะ ยุคสมัยเปลี่ยนไป สิ่งต่าง ๆ เปลี่ยนไป มีแต่มันที่ยังติดอยู่กับเรื่องราวในอดีต...)
Ifa:...
Citlali:สิ่งทอพวกนี้... หาเวลาเอากลับไปให้จ้าวแห่งลมราตรีดีกว่า ความจริงไม่ควรถูกฝังไว้ เหมือนกับที่ Nampole บอกนั่นแหละ
Kachina:Antu... น่าสงสารจัง...
Ifa:ไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสได้พบกับคู่หู Saurian ของบรรพบุรุษด้วย นี่มันวิเศษสุด ๆ ไปเลย
Ifa:ว่ามั้ยพวก?
Antu:กรู๊?
Citlali:มันเข้าใจที่เธอพูดรึเปล่า?
Ifa:ก็นิดนึง ฉันสัมผัสความรู้สึกมันได้ และมันก็สัมผัสอารมณ์ของฉันได้เหมือนกัน... ก็น่าจะมีประมาณนั้นแหละ
Ifa:คู่หู Saurian ก็เป็นแบบนี้แหละ อยู่ด้วยกันนานไป ก็ค่อย ๆ รู้ใจกันเองแหละ ถ้าบรรพบุรุษอยู่ที่นี่ด้วยละก็ น่าจะสื่อสารกับมันได้เป็นธรรมชาติมากกว่านี้แน่
Citlali:หรือพูดอีกอย่างก็คือ ต่อให้เราพูดถึง "เรื่องราวในตอนนั้น" ต่อหน้ามัน มันก็ฟังไม่รู้เรื่องใช่มั้ย? ไม่รู้ว่านี่ถือว่าเป็นข่าวดีรึเปล่านะ
Kachina:ฉันว่า... ถ้ามันไม่เข้าใจก็คงจะดีกว่านะ
Kachina:ฉันรู้ว่าการหนีมันแก้ปัญหาไม่ได้ และทุกคนต้องกล้าเผชิญหน้ากับปัญหาในชีวิต แต่... ถึงจะบอกความจริงกับมันไป ก็มีแต่จะทำให้มันทุกข์มากขึ้นเท่านั้น ใช่มั้ยล่ะ?
Citlali:ใช่ คนที่ควรขอโทษมัน และรับผิดชอบเรื่องนี้ไม่อยู่แล้ว ความจริงมีแต่จะฉีกบาดแผลของมัน และทำให้มันเจ็บปวดอีกครั้งเท่านั้น
Paimon:มีวิธีที่ทำให้มันลืมเรื่องเศร้า ๆ และกลับมาร่าเริงอีกครั้งบ้างมั้ยนะ?
Ifa:...
Ifa:ฉันเองก็เคยทำการวิจัยจิตใจของ Saurian เหมือนบรรพบุรุษคนนั้นอยู่นานเหมือนกัน
Ifa:บางครั้งพวกมันก็เชื่องช้า แต่บางครั้งก็เฉียบแหลมมาก พวกมันไม่เข้าใจภาษามนุษย์ที่ซับซ้อน แต่กลับอ่านข้อมูลมากมายจากแววตาของมนุษย์ได้
Ifa:สรุปก็คือ Saurian ตัวน้อยก็เหมือนกับเด็กนั่นแหละ พวกมันพึ่งพาคู่หูมนุษย์ และก็อยากทำตัวให้มีประโยชน์เหมือนกัน พอได้ช่วยก็จะรู้สึกมีความสุข แต่ถ้ารู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระก็จะเศร้าเสียใจ
Ifa:เพราะงั้น... ทางที่ดีที่สุด ไม่ใช่การไม่ยึดติดกับความจริงในอดีต แต่คือการทำให้ความปรารถนาของมันเป็นจริงต่างหาก
Kachina:ความปรารถนา?
Ifa:อย่างเช่น...
Ifa:Antu แกอยู่ที่นี่เพราะ Milray กับ Naiyan ใช่มั้ยล่ะ?
Ifa:แกเป็นเด็กฉลาด ผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์เป็นของที่เลวร้ายมาก มันจะทำให้เพื่อนรักต้องทะเลาะกันอย่างต่อเนื่อง
Ifa:แต่ว่านะหลังจากผ่านไปหลายร้อยปี ที่จริงเราค้นพบวิธีที่จะเอาชนะมันได้แล้วล่ะ
Ifa:แกยินดีที่จะช่วยพวกเรา ชำระล้างพลังชั่วร้ายในผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ เพื่อช่วยเพื่อนรักของแกรึเปล่า?
Citlali:น่าสนใจนี่ เธอคิดจะ "ทำเรื่องเล่นให้เป็นเรื่องจริง" สินะ?
Antu:กรู๊?
Kachina:เดี๋ยวนะ ฉะ...ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน! พลังชั่วร้ายในผลึกเพลิงศักดิ์สิทธิ์... มีของแบบนี้อยู่จริง ๆ เหรอ?
Citlali:เจ้าเด็กคนนี้นี่...! มามามา เอียงหูมานี่ เดี๋ยวยายจะอธิบายให้ฟัง
ทุกคนพูดคุยเรื่องแผนการต่อไปคร่าว ๆ
Kachina:อย่างนี้นี่เอง! ฉันจะพยายามนะ!
Ifa:แต่ว่าถ้าจะทำตามแผนนี้ ลำพังแค่เราสามคนคงจะไม่พอหรอก
Ifa:เดี๋ยวอีกสองวันไปเจอกันที่ลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์นะ เรียกพวกคนอื่น ๆ มาด้วยล่ะ ดูซิว่าจะมีใครยอมให้ความร่วมมือกับเรามั่ง
Ifa:ส่วนเรื่องทำให้ Antu เข้าใจ... อืม เดี๋ยวให้ Cacucu มาช่วยละกัน พวกมันน่าจะคุยกันรู้เรื่องกว่าแหละ
Localized evidence
สงครามบุปผาชิงชัย: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3127270496No text in the selected or fallback locales.
ศาสตร์การแพทย์ที่เกิดจากความรู้สึกผิด
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1983987882Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/37110226
10225
EQ
4017816
UI_ChapterIcon_NatlanDrill
4017802
event