เทศกาลห้วงนิทราฝัน Mikawa - คืนถัดมา
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2441021624
Story Chapters
Story evidence
Paimon:แปลกจัง... ทำไมถึงหา Miko ไม่เจอเลย ไม่เจอ Ayato กับ Ayaka ด้วย...
Paimon:หรือว่าพวกเรามาเร็วเกินไป? เมื่อวาน Ayato บอกว่า จะให้ทุกคนไปพักผ่อนที่ศาลเจ้านี่นา...
Senga:...เธอได้ยินรึยัง? เหมือนว่าเมื่อคืนจะมีคนเจอ... "ร่างแฝด" ที่นี่ด้วยล่ะ!
Wakana:"ร่างแฝด"? เธอหมายถึง... เห็นตัวเองอีกคน... หรือไม่ก็เห็นคนที่รู้จักอีกคนเหรอ?
Takitoh:ได้ยินมาว่า คนที่เจอ "ร่างแฝด" จะถูก "ร่างแฝด" แทนที่อย่างเงียบ ๆ ภายในสามวัน...
Wakana:นะ นี่มันเรื่องลี้ลับชัด ๆ!
Paimon:..."ร่างแฝด" เหรอ? เหมือนจะเป็นเรื่องลี้ลับของ Inazuma ที่ดังมากเลยนะ... เธอเคยได้ยินมั้ย?
Paimon:รู้สึกว่า นี่จะเป็นเรื่องลี้ลับที่ดังที่สุดแล้วนะ... เพื่อนถูกคนอื่นมาแทนที่โดยไม่รู้ตัวอะไรพวกนี้...
Paimon:โผล่มาได้จังหวะอะไรขนาดนี้... Traveler เธอว่ามันจะเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนมั้ยนะ?
Paimon:แถม "ร่างแฝด" อะไรนั่น... ฟังดูคล้ายกับ "มายาแยกร่าง" เลย... อย่าบอกนะว่า Kichiboushi เผลอปล่อยพลังโยไกออกมาน่ะ?
Paimon:อืม... ตอนนี้ยังไม่มีเบาะแสอะไร งั้นลองไปหาพวก Sayu ก่อนดีมั้ย?
Paimon:พวก Sayu ยังไม่มาเหรอ...
Traveler:ไม่แน่อาจจะยังหลับอยู่ที่ศาลเจ้ามั้ง?
Paimon:เอ่อ... ถ้าเป็น Sayu ก็ไม่แน่นะ... เอ๋? เหมือนจะมีคนมานะ?
???:...
Paimon:แปลกจัง... มาปรับอุปกรณ์งั้นเหรอ? แต่เขาดูไม่เหมือนพนักงานเมื่อวานเลยนะ... แล้วก็ดูไม่เหมือนคนที่มาลองเล่นเลย...
???:...
Paimon:อ๊า...เขาเผ่นไปอีกแล้ว! Traveler เธอว่าเขาจะเป็น...
Traveler:ตามไปดูกันเถอะ
พวกคุณแอบตามอยู่ข้างหลังคนนั้น... จนมาถึงด้านนอกของสถานที่จัดงาน...
Paimon:เจ้าหมอนี่หันกลับมามองตั้งหลายรอบ... น่าสงสัยจริง ๆ ด้วย!
Traveler:อย่าเพิ่งด่วนสรุปดีกว่า ลองดูอีกหน่อยละกัน
Paimon:อืม ดูเหมือนเขากำลังจะไปเจอใครสักคนนะ... พวกเราทำปฏิบัติการ "ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง" กันเถอะ!
???:...นายท่าน ฉันกลับมาแล้ว "มายาแยกร่าง" ไม่มีอะไรผิดปกติ บางทีอาจจะไม่เกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์ประหลาดเมื่อคืนก็ได้...
???:อืม... ยังมีอะไรน่าสงสัยอีกมั้ย?
Paimon:Sara...?!
Shikanoin Heizou:อรุณสวัสดิ์ Traveler แล้วก็ Paimon
Paimon:He...Heizou? ทำไมนายถึงอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ...
Shikanoin Heizou:ฉันก็ยังคิดอยู่เลยว่า ใครกันที่กล้าดีถึงขนาดแอบสะกดรอยตามสายลับของสำนัก Tenryou ไม่คิดเลยว่าจะเป็นพวกเธอ
Kujou Sara:Traveler, Paimon...
เจ้าหน้าที่สำนัก Tenryou:ขะ...ขออภัยด้วย! ฉันไร้ความสามารถ... ถึงได้... ไม่ทันสังเกตเลยว่าถูกสะกดรอยตามอยู่...
Kujou Sara:...ด้วยฝีมือของ Traveler แล้ว คงไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก
Paimon:เอ่อ... แล้วนี่มันเรื่องอะไรกันแน่? สำนัก Tenryou กำลังตรวจสอบอะไรเหรอ? ขนาด Heizou ยังถูกดึงมาด้วย?
Shikanoin Heizou:เอ่อ คือว่า... ฮ่าฮ่า...
Kujou Sara:...ฉันได้รับคำสั่งสำคัญ... ขออภัยด้วยที่ฉันบอกไม่ได้
Paimon:หา? คำสั่งสำคัญอะไรกัน... ขนาดพวกเราก็ยังบอกไม่ได้...
Traveler:(คนที่ทำให้ Heizou กับ Sara ลังเลขนาดนี้ ทั่วทั้ง Inazuma คงจะมีแค่คนนั้นแล้วล่ะ...)
Traveler:...เป็นคำสั่งของโชกุนสินะ
Kujou Sara:...!
???:ในเมื่อเป็นแบบนี้... งั้นก็บอกความจริงกับเขาเถอะ
Kujou Sara:ท่านโชกุน...!
Paimon:อะไรกันเนี่ย! ขนาดโชกุน... ยังมางานเองเลยเหรอ?
Traveler:ไม่ใช่หรอก... Ei ต่างหาก
Ei:...มองแค่แวบเดียวก็ดูออกแล้วเหรอเนี่ย?
Kujou Sara:ท่านโชกุน พวกเรายังไม่ทันได้ตรวจสอบ...
Ei:ไม่เป็นไร ฉันสามารถสรุปได้เลยว่า คนที่อยู่ตรงหน้าเป็น Traveler เพื่อนของพวกเราเอง
Ei:แววตา ลมหายใจ พลังธาตุที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย... ล้วนเป็นของจริง และตอนนี้เราต้องการความช่วยเหลือจากเขา
Kujou Sara:...รับทราบ เมื่อวานสำนัก Tenryou ได้รับรายงานมาว่า พบทีมสำรวจที่ได้รับมอบหมายจากทาง Shogunate ให้ดำเนินการพัฒนาและสำรวจพื้นที่บริเวณนอกเมือง และพวกเขาถูกพบในสภาพหมดสติ
Kujou Sara:...ไม่ใช่แค่หมดสติเท่านั้น ดูเหมือนว่า พวกเขาจะตกอยู่ในฝันร้ายที่ไม่สิ้นสุด ปลุกยังไงก็ไม่ตื่น
สมาชิกทีมสำรวจที่ติดอยู่ในฝันร้าย:...มะ...ไม่นะ...
สมาชิกทีมสำรวจที่ติดอยู่ในฝันร้าย:...อย่าเข้ามานะ!
Kujou Sara:ในจุดที่พวกเขาสลบอยู่นั้น พวกเราพบพลังโยไกที่ปรากฏขึ้นมาเป็นระยะ... พวกเราเดินตามร่องรอยพวกนั้นไป จนมาถึงบริเวณใกล้กับ "เทศกาลดอกไม้ Mikawa"
Paimon:อะ...อะไรนะ!
Traveler:งั้นก็ควรยกเลิก "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" มั้ย...
Kujou Sara:เรื่องมันไม่ง่ายขนาดนั้น พวกเธอน่าจะได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับ "ร่างแฝด" ที่อยู่ในงานแล้วใช่มั้ย?
Kujou Sara:พวกเราสงสัยว่า คนร้ายมีความสามารถในการเปลี่ยนรูปร่าง และสร้างความสับสนให้กับผู้คน บางทีตอนนี้... อาจจะแฝงตัวเข้าไปในงานแล้วก็ได้
Shikanoin Heizou:ถ้าหยุด "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" โดยที่ยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของคนร้าย อาจทำให้คนร้ายฉวยโอกาสหนีไปได้...
Shikanoin Heizou:ถ้าเคลื่อนไหวมากกว่านี้นิดเดียว ก็อาจเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น แต่ถ้าปิดล้อมทั้งหมด แล้วคนร้ายติดอยู่ในนั้น ก็อาจจะทำร้ายคนบริสุทธิ์ได้...
Paimon:นั่นสินะ... มันก็มีความเสี่ยงอยู่...
Ei:"เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ในครั้งนี้เป็นก้าวใหม่ในการสร้างสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับโยไก... จะปล่อยให้เรื่องราวเป็นไปในทิศทางนั้นไม่ได้เด็ดขาด
Traveler:แต่ว่า ถ้ามีผู้เคราะห์ร้ายอีก...
Shikanoin Heizou:อื้ม เพราะงั้นเมื่อคืนเราเลยส่งทหารจำนวนมากจากสำนัก Tenryou แฝงตัวเข้าไปในสถานที่จัดงาน
Shikanoin Heizou:และใช้ข้ออ้างเรื่องการซ่อมถนน มาตั้งด่านบนถนนแถวนี้ เพื่อพยายามโน้มน้าวให้คนทั่วไปอยู่ห่าง ๆ...
Kujou Sara:...ขนาดท่านโชกุน ก็ยังออกไปลาดตระเวนด้วยตัวเองทั้งคืนโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
Ei:...โชคดีจริง ๆ ที่ไม่มีผู้เคราะห์ร้ายคนใหม่โผล่มา
Traveler:...ขอบคุณนะ
Paimon:อ๊าาา... ที่แท้สายฟ้านั่นเป็นฝีมือเธอเหรอ!
Kujou Sara:...ทั้งหมดเป็นเพราะฉันความสามารถไม่มากพอ ถึงได้รบกวนให้ท่านโชกุนลงมือเอง
Ei:นี่เป็นความคิดของฉันเอง ไม่เกี่ยวกับพวกเธอ... เมื่อคืนฉันไล่จับคนร้ายไม่ได้ ก็เลยไปปรึกษาวิธีการรับมือกับ Miko พอรู้ว่าเธอไม่เป็นอะไร ก็เลยไม่ได้ปรากฏตัว ขอโทษด้วยนะ
Paimon:จริงด้วย... จะว่าไป Miko ไปไหนแล้วนะ?
Ei:...Miko ได้ตรวจสอบร่องรอยของพลังโยไกแถวนั้นแล้ว และพบว่า ถึงพลังโยไกนั้นจะหายไปเป็นครั้งคราว แต่ก็ไม่เคยอยู่ห่างจากภูเขา Yougou เลย
Shikanoin Heizou:ถ้ามีคนร้ายแอบเข้ามาในงาน... ถ้างั้นตอนนี้เขาต้องยังอยู่ใกล้ ๆ แน่นอน
Shikanoin Heizou:คนที่อยู่แถวงานเมื่อคืน นอกจากเจ้าหน้าที่บางส่วนแล้ว ก็มี "ผู้เข้าแข่งขัน" ที่ถูกส่งไปพักผ่อนที่ศาลเจ้า
Ei:Miko กำลังพูดคุยกับสองพี่น้องจากสำนัก Yashiro เพื่อตรวจสอบตัวตนที่แท้จริงของเจ้าหน้าที่อย่างลับ ๆ เราน่าจะได้คำตอบเร็ว ๆ นี้แหละ
Ei:ส่วน "ผู้เข้าแข่งขัน" ที่อยู่ในงาน... ยังต้องเชิญคนอื่นมาตรวจสอบอีก
Traveler:...เพราะงั้นเลยอยากให้ฉันทำเหรอ?
Ei:...ตอนนี้สำนัก Tenryou ไม่สะดวกที่จะเข้ามาแทรกแซงอย่างเปิดเผย แต่ถ้าใช้สถานะ "ผู้ตัดสิน" มาถาม "ผู้เข้าแข่งขัน" ก็ถือเป็นเรื่องปกตินะ
Paimon:เธอหมายความว่า... จะให้พวกเราเข้าไปสอบถามในงาน เพื่อหาคนที่น่าสงสัยงั้นเหรอ?
Ei:ใช่แล้วล่ะ Traveler ฉันรู้ว่าไม่ควรให้เธอมาต้องสงสัยเพื่อนตัวเอง
Ei:แต่ถ้าเกิดมีเพื่อนถูกโยไกมาแทนที่จริง ๆ ล่ะก็ ตอนนี้พวกเขาน่าจะตกอยู่ในอันตรายยิ่งกว่าเดิมนะ...
Traveler:...เข้าใจแล้ว ฉันจะพยายามนะ
Ei:อื้อ หวังว่า... ทุกอย่างจะเป็นแค่เพราะฉันคิดมากไปเองนะ
Paimon:แล้วพวกเธอคิดจะทำยังไงต่อ? จะตรวจสอบอย่างลับ ๆ ต่อไปเหรอ?
Shikanoin Heizou:ข้อมูลที่ได้จากการตรวจสอบอย่างลับ ๆ มันมีจำกัด ต้องหาทางเข้าไปในงาน ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น ก็จะรับมือได้ง่ายกว่า
Kujou Sara:แต่ด้วยฐานะที่สูงส่งของท่านโชกุน ถ้าเข้าไปในงานโดยไม่มีเหตุผล เกรงว่าอาจจะทำให้เกิดความวุ่นวายได้...
Ei:ไม่ต้องห่วงหรอก เรื่องนี้ Miko คุยกับฉันแล้ว เขาบอกว่ามีแผนการอยู่แล้ว แต่ยังต้องเตรียมการอีกนิดหน่อย
Paimon:เอ่อ "แผนการ" ที่ Miko คิดเนี่ย...
Traveler:"แผนการ" ที่ Miko คิด...
Ei:...ฉันเข้าใจความกังวลของเธอนะ เพราะงั้นก่อนที่เขาจะเตรียมการเรียบร้อย... หวังว่าเธอจะเจอเบาะแสบางอย่างก่อนนะ
Sayu:*หาว*... ง่วงจัง... เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับเลย... ทำไมพวกเธอสองคนถึงยังกระปรี้กระเปร่าอยู่ล่ะ? ทั้ง ๆ ที่นอนดึกกว่าฉันอีก...
"Kichiboushi":หงาวฮ่าฮ่า อ่อนจัง
Yoimiya:Kichiboushi! ว่าให้เพื่อนแบบนี้ไม่ได้นะ ไอเดียเมื่อวานเป็นความคิดของ Sayu เกือบหมดเลย เพราะงั้นวันนี้ก็เลยไม่ค่อยมีชีวิตชีวาสินะ?
Yoimiya:Sayu เธอพักอีกหน่อยดีมั้ย? ฉันจะคิดเรื่องด่านต่อไปเอง
Yoimiya:นาน ๆ ทีจะลากเธอมาร่วมงานเทศกาลได้ ถ้าไม่สนุกกับมัน งั้นลำดับความสำคัญมันก็ไม่ถูกต้องสิ
Sayu:เอ่อ... มะ...ไม่เป็นไรหรอก... ฉันยังพอทนได้อีกหน่อย...
Paimon:Yoimiya กับ Sayu ดูเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ! ขนาด Kichiboushi ก็เหมือนกัน แล้วจะทดสอบยังไงดีล่ะ...
Traveler:ถามเรื่องในอดีตดีกว่า...
Paimon:จริงด้วย ถ้า "ร่างแฝด" เปลี่ยนแค่รูปลักษณ์ภายนอก งั้นก็คงตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่องในอดีตไม่ได้สินะ? ลองทำตามไอเดียนี้ดูเถอะ!
"Kichiboushi":หงาว! ขนขาว ขนเหลือง!
Yoimiya:เอ๋ พวกเธอก็มาเช้าขนาดนี้เลยเหรอ?
Paimon:ชะ...ใช่แล้ว! เพราะเป็นผู้ตัดสินไง ก็ต้องมาเช้าอยู่แล้ว...
Yoimiya:แปลกจัง... แต่ผู้ตัดสินไม่จำเป็นต้องสร้างเกมเองซะหน่อย แล้วทำไมถึงมาเช้าขนาดนี้ล่ะ?
Sayu:ปกติแล้ว... สถานการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้น เพราะมีงานด่วนหรือว่าเกิดเหตุฉุกเฉิน...
Paimon:เอ่อ... ที่จริง... ที่จริงแล้ว Traveler อยากมาเจอพวกเธอเร็ว ๆ น่ะ!
Traveler:(Paimon เธอนี่นะ...!)
Yoimiya:เอ๋? ทำไมจู่ ๆ ถึงอยากเจอเราล่ะ...
Paimon:เอ่อ... คือ... คือ... เมื่อวานตอนที่เขาเล่นเกมของพวกเธอ จู่ ๆ ก็นึกเรื่องเก่า ๆ ขึ้นมา!
Paimon:เพราะงั้นเลยอยากจะถือโอกาสมารำลึกความหลังกันหน่อยในตอนเช้า... แบบว่า ถ้ามาสายกว่านี้ อาจจะรบกวนความคืบหน้าของพวกเธอได้... อะไรทำนองนี้...
Traveler:(...เป็นข้ออ้างที่ไม่เนียนเอาซะเลย! จะมาเร็วหรือมาช้าก็ต้องรบกวนอยู่ดีนั่นแหละ!)
"Kichiboushi":ขนขาว... แปลกจัง หงาว?
Traveler:(...ต้องรีบเปลี่ยนหัวข้ออื่นแล้ว!)
Yoimiya:อ่า... เธอก็นึกถึงเรื่องนี้เหมือนกันเหรอเนี่ย... เมื่อวานฉันก็คิดว่า จะใช้เรื่องพวกนั้นมาเป็นธีมของ "ความฝัน" ดู
Yoimiya:แต่พอคิดไปเรื่อย ๆ แล้วพอจะพูดออกมา ก็พบว่า ไม่รู้จะจัดระเบียบยังไงดี...
"Kichiboushi":"Marinara"? เป็นของอร่อยเหรอ หงาว?
Yoimiya:กินไม่ได้นะ มันเป็น... เอ่อ... โยไกตัวน้อยของ Sumeru? ทั้งน่ารักและใจดี แถมยังทำให้คนฝันดีด้วย...
Yoimiya:...จะว่าไปแล้ว ก็คล้ายกับ Kichiboushi เหมือนกันนะ ถ้า Kichiboushi ไปที่ Sumeru จะต้องเป็น "Nara นิสัยดี" แน่ ๆ เลย!
"Kichiboushi":..."ปลาร้านิสัยดี"?
Sayu:Sumeru งั้นเหรอ... ได้ยินมาว่า "ความฝัน" ของที่นั่นมีความพิเศษมาก ถ้าหาแรงบันดาลใจจากมันได้ ไม่แน่อาจจะไม่ต้องเปลืองแรงขนาดนี้ก็ได้...
Yoimiya:ฮ่าฮ่า... ขอโทษนะ ฉันก็อธิบาย "ความฝัน" ที่เจอในตอนนั้นได้ยากเหมือนกัน... ใช่มั้ย?
Traveler:บางครั้ง ถ้าในความฝันมีอารมณ์ความรู้สึกมากเกินไป...
Traveler:อาจเอามาใช้เป็นวัสดุอ้างอิงได้ยากกว่าเดิมนะ
Sayu:เอาเถอะ... เฮ้อ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเธอ "ฝัน" ถึงอะไรกันแน่...
Yoimiya:สรุปก็คือมีเรื่องราวเกิดขึ้นหลายเรื่องน่ะ... เอ่อ เรื่องมันค่อนข้างยาว ไว้ทำเกมเสร็จก่อนค่อยว่ากันดีกว่ามั้ย?
Yoimiya:...ถึงตอนนั้นเธอต้องมาช่วยฉัน รื้อฟื้นความทรงจำหน่อยนะ
Traveler:อื้อ
หลังจากนั้น พวกคุณก็คุยเรื่องความทรงจำอีกมากมาย...
Yoimiya:อ๊ะ แย่แล้ว ๆ... คุยกันเพลินไปหน่อย วันนี้ยังมีด่านที่ต้องทำอีกเยอะเลยนะ
Paimon:งั้นเราไม่รบกวนแล้วล่ะ ทุกคนสู้ ๆ นะ!
"Kichiboushi":ขนเหลือง ขนขาว อยากเล่นเกมใหม่มั้ยหงาว!
Paimon:ที่แท้ก่อนหน้านี้ก็เคยเกิดเรื่องราวขึ้นมากมายขนาดนี้เลยเหรอ ถ้าทุกคนไม่พูดถึง ฉันก็เกือบจะลืมไปแล้วนะเนี่ย
Traveler:เธอยังจำเป้าหมายเดิมของเราได้มั้ย...
Paimon:เป้าหมายเดิม...? อ๊า! ลืมสนิทเลย!
Traveler:ฉันว่าแล้วไง...
Paimon:แต่พูดตามตรง... รู้สึกว่าทุกคนก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย... แต่พวกเราต่างหากที่ดูแปลก ๆ เพราะพยายามยัดเรื่องพวกนี้ในหัวข้อสนทนา...
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Paimon:เฮ้! Thoma พวกเราอยากมาถาม เกี่ยวกับแนวคิดการออกแบบของพวกนายหน่อยน่ะ ตอนนี้สะดวกมั้ย?
Thoma:โอ๊ะ มาทำงานเช้าขนาดนี้เลยเหรอ คุณผู้ตัดสิน?
"Shousei":..."แมวคิด"? "อกไก่"?
Hitotsume Kozou:...อ่า ถามลูกพี่ Thoma ดีกว่ามั้ย?
Youko:เมื่อคืนลูกพี่ Thoma กับ Shousei ทำงานจนดึกดื่น... แล้วก็ได้ไอเดียออกมาเพียบเลย
Kappa:วันถัดมายังกระปรี้กระเปร่าเหมือนเดิม... ลูกพี่ Thoma นี่เก่งที่สุดเลย!
Thoma:ทุกคน พวกเธอพูดเกินไปแล้ว... แต่ถ้าจะตอบคำถามของผู้ตัดสิน ก็ควรให้คนที่เก่งเรื่อง "การเจรจา" ที่สุดในทีมเป็นคนออกหน้า
Paimon:ฮึฮึ... นี่คือ "การสัมภาษณ์" นะ!
"Shousei":..."การสัมผัส"?
Thoma:เชิญถามมาได้เลย คุณผู้ตัดสิน!
Thoma:คำถามนี้เหรอ ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดก็คือ การที่ต้องร่วมมือกับคู่หูเพื่อฟันฝ่าอุปสรรค...
Paimon:เดี๋ยว ๆ ๆ... ทั้งสองคน การสัมภาษณ์มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ! ต้องถามแบบนี้ถึงจะถูก...
Paimon:อะแฮ่ม... ขอถามหน่อยว่า "แนวทางการออกแบบเชิงกลยุทธ์" ของเกมนี้คืออะไร? "แรงดึงดูดหลัก" คืออะไร? และ "จุดไคลแมกซ์" คืออะไร?
Traveler:(คำถามของเธอกับของฉันมันไม่ได้ต่างกันเลยไม่ใช่เหรอ...)
Thoma:อ๊ะ? ถามแบบนี้เหรอ? เหมือนกับนักธุรกิจบางคนใน Ritou เลยแฮะ... งั้นฉันตอบแบบนี้ก็แล้วกัน...
Thoma:ผลิตภัณฑ์นี้ใช้การเล่นแบบสั้น ๆ และรวดเร็ว ใช้วิธีการดั้งเดิมเป็นพื้นฐาน แล้วทำการปรับปรุงเล็กน้อยอีกครั้ง เพื่อปรับปรุงจุดอ่อนที่มีอย่างรวดเร็ว...
Thoma:เราทบทวนข้อดีของเราและความต้องการของผู้เล่น และเพิ่มระดับการรับรู้เพื่อปรับปรุง และยกระดับประสบการณ์การเล่นเกมให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น โดยการเชื่อมโยงจุด เส้น และพื้นที่เข้าด้วยกัน...
Paimon:...สุดยอดไปเลย! ฟังไม่รู้เรื่องเลยสักนิด!
Traveler:(ที่แท้เธอเองก็ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกันสินะ!)
Kappa:...สมกับเป็นลูกพี่ Thoma!
Thoma:ฮ่าฮ่า... บอกตามตรง ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แต่ฉันเคยได้ยินทุกวันตอนอยู่ที่ Ritou เลยพูดไปเรื่อยน่ะ
Paimon:นี่คือพลังของผู้มีอิทธิพลแห่ง Ritou งั้นเหรอ... แย่แล้ว เพราะฟังไม่รู้เรื่องก็เลยเถียงไม่ออกเลย! Traveler มีคำถามอื่นอีกมั้ย!
คุณถามคำถามมากมาย แต่ Thoma ก็ตอบได้อย่างราบรื่น...
Thoma:...นี่ก็คือคำตอบของฉัน ไม่ทราบว่าคุณผู้ตัดสินพอใจรึยัง?
Paimon:ว้าว... ตอบได้ทุกข้อเลยแฮะ...
Thoma:ฮ่าฮ่า เธอชมเกินไปแล้ว การแสดงออกในการสัมภาษณ์ ไม่ได้เหมารวมไปถึงทุกส่วนนะ เกมจะดีรึเปล่า ต้องให้เธอลองสัมผัสเองแล้วล่ะ
Thoma:ฉันเองก็คงต้องเริ่มสร้างด่านของวันนี้แล้วเหมือนกัน รอฉันทำเสร็จเมื่อไหร่ เธอลองมาเล่นดูหน่อยมั้ยล่ะ?
Traveler:ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
Thoma:งั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เรามาเริ่มทำกันเลยเถอะ?
Hitotsume Kozou:ละ...ลูกพี่ Thoma เฉียบสุด ๆ!
Paimon:อืม... ฉันว่าคำตอบของ Thoma ก็ดูเป็น "Thoma" อยู่นะ... ไม่มีปัญหาอะไรเลย
Paimon:แถมเมื่อคืนเขาก็ทำงานกับ Shousei จนดึกดื่น เวลาไม่ตรงกับตอนที่เราเจอ "มอนสเตอร์ฝันร้าย" ตัวนั้นด้วย
Paimon:แล้วก็พวก Hitotsume Kozou ทั้งสามก็อยู่ด้วยกันตลอด ถ้ามีคนในนั้นเกิดปัญหาขึ้นมา ก็น่าจะรู้ตัวแหละมั้ง?
Paimon:...เอ่อ แบบนี้ก็ไม่มีเบาะแสเลยนี่นา! เฮ้อ... ต่อไปก็เหลือแค่บูธของพวก Kokomi แล้วสินะ? ยังไงก็ไปดูก่อนละกัน...
"Gyoubu Koban":หงาว? ขนขาว ขนเหลือง! มาเร็วจัง!
Paimon:เอ๋? มีแค่ Gyoubu Koban อยู่เหรอ? แปลกจัง... พวก Kokomi ไปไหนแล้วล่ะ?
"Gyoubu Koban":โยไกผู้ยิ่งใหญ่ ไม่รู้... แต่ปลาห่วงทะเล อยู่ข้างหลังเธอหงาว?
Paimon:ปลาห่วงทะเล? หมายถึง "ปลาห้วงทะเลลึก" เหรอ... เอ๋ ไม่สิ... ข้างหลัง?!
Sangonomiya Kokomi:พวกเธอ... มาถามอะไรฉันล่ะสิ?
Paimon:K...Kokomi! ทำไมพวกเธอชอบโผล่มาจากด้านหลังตลอดเลยนะ...
Traveler:...ดูท่าทางเธอน่าจะเดาอะไรได้แล้วสินะ?
Sangonomiya Kokomi:อืม ฉันก็เคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับ "ร่างแฝด" เหมือนกัน และเมื่อกี้เห็นพวกเธอเคลื่อนไหวในงาน ฉันก็พอจะเดาได้แล้ว
Sangonomiya Kokomi:ส่วนคำตอบที่พวกเธออยากรู้...
Sangonomiya Kokomi:..."พลังงาน"
Paimon:"พลังงาน"? ...อ๊ะ! เป็นสิ่งที่ Kokomi เขียนไว้ในไดอารี่นี่นา...
"Gyoubu Koban":พลังนาน? ไดเบอร์รี่?
Sangonomiya Kokomi:...อะแฮ่ม
Paimon:เอ่อ... ทะ...โทษที...
Sangonomiya Kokomi:เรื่องนี้... พอแค่นี้ก่อนเถอะ พวกเธอไม่มีอะไรจะถามอีกแล้วใช่มั้ย?
Traveler:มะ...ไม่มีแล้วล่ะ
Sangonomiya Kokomi:เมื่อคืน Gyoubu Koban ก็ไม่ได้ออกไปจากศาลเจ้า ไม่น่าจะใช่คนร้ายที่พวกเธอกำลังตามหาหรอก
"Gyoubu Koban":อุหงาว? Gyoubu Koban เป็นคนร้าย!?
Paimon:ปะ...เปล่านะ! เราตัดเธอออกไปแล้วล่ะ!
"Gyoubu Koban":หงาว... โดนตัดออก... ถึงจะไม่เข้าใจ แต่ก็เป็นเรื่องดีใช่มั้ย?
Traveler:เป็นเรื่องดีน่ะ
"Gyoubu Koban":งั้นก็ดีแล้ว!
Paimon:ว่าแต่... Mizuki ไปไหนอีกแล้ว? ทำไมไม่เห็นเขาเลยล่ะ?
Sangonomiya Kokomi:เขาได้รับข้อมูลอะไรบางอย่างในตอนกลางดึก แล้วก็รีบออกไปจากที่นี่ จากนั้นก็ไม่กลับมาอีกเลย... พอมาคิดดูแล้ว บางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่พวกเธอกำลังตรวจสอบอยู่ก็ได้นะ
Sangonomiya Kokomi:จริงสิ ตอนที่เขาออกไปยังพึมพำเบา ๆ ว่า: "ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมให้นอนอีก ยัยนี่เรียกใช้คนอื่นเก่งจริง ๆ..."
Traveler:(...Miko สินะ)
Traveler:(เขาคงอยากหาผู้เชี่ยวชาญในการรับมือกับ "ฝันร้าย" ให้มาวางแผนกลยุทธ์โดยเร็วที่สุด... และด้วยความสัมพันธ์ของพวกเขา ก็คงจะรู้ตัวตนของเธอได้ง่ายมาก...)
Yae Miko:เอ๋ ทำไมรู้สึกเหมือนกับว่า... มีเจ้าตัวเล็กกำลังคิดถึงฉันอยู่ล่ะ?
Paimon:อ๊ะ... Miko! แล้วก็ Mizuki!
Yumemizuki Mizuki:เอ่อ... สวัสดี... Traveler กับ Paimon
Traveler:งานของเธอเสร็จแล้วเหรอ?
Yae Miko:อืม เรื่องที่เหลือฉันก็ให้เจ้าตัวเล็กจากตระกูล Kamisato ไปจัดการแล้ว อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัยแล้วล่ะ
Paimon:งั้นก็หมายความว่า... คนร้ายไม่ได้แอบเข้ามาสินะ? ค่อยโล่งใจหน่อย...
Yae Miko:เผลอแป๊บเดียวก็ชะล่าใจกันแล้วเหรอ? ไม่เสียแรงที่ฉันแปลงร่างเป็นแบบนี้เพื่อเข้าใกล้พวกเธอ...
Paimon:อะ...อะไรนะ!? ธะ...เธอเป็นคนร้ายเองเหรอ!
Yae Miko:เอ๋? โลภขนาดนี้เลยเหรอ? ไหนสัญญากันไว้ว่า 20% ไง?
Yae Miko:เฮ้อ เริ่มจะแกล้งเธอยากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วแฮะ
Yumemizuki Mizuki:งั้นเธอหยุดล้อเล่นแบบนี้ได้มั้ยล่ะ? ขนาดฉันยังรับมือไม่ไหวเลย...
Yae Miko:ห้าร้อยปีแล้วก็ยังไม่ชินอีกเหรอ? ดูท่าจะต้องฝึกอีกเยอะเลยนะ
Yumemizuki Mizuki:อย่างน้อยวันนี้ก็ขอสักวันเถอะ คนที่นอนไม่พอ รับความเครียดแบบนี้ไม่ไหวหรอกนะ
Traveler:แล้วเมื่อคืนเธอทำอะไรบ้างเหรอ...
Yumemizuki Mizuki:ตรวจสอบฝันร้ายของเจ้าหน้าที่ Shogunate และวิเคราะห์ร่องรอยของพลังโยไกที่ปรากฏขึ้นรอบ ๆ ภูเขา Yougou เป็นระยะ... แน่นอนว่า ต้องไม่ลืมออกแบบด่านใหม่ด้วย
Paimon:ทุ่มเทเกินไปแล้ว!
Yumemizuki Mizuki:ฉันไม่อยากให้มีคนมาทำลาย "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" นี้... แต่ก็ไม่อยากทำให้ "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ของฉันต้องพังไปเพราะเรื่องพวกนี้เหมือนกัน
Yae Miko:...
Yumemizuki Mizuki:อีกอย่างฉันก็เคยเห็นผู้ป่วยมาไม่น้อย ที่ต้องทำงานหลายงานเพื่อหาเงินเลี้ยงปากท้อง ถ้าฉันทำงานหนักแค่ครั้งเดียวแล้วยังบ่นอีก มันก็ออกจะ... เรื่องมากไปหน่อยมั้ย?
Sangonomiya Kokomi:คุณ Mizuki ไปพักผ่อนก่อนเถอะ เรื่องการสร้างเกม ให้ฉันกับ Gyoubu Koban จัดการเองดีมั้ย?
Sangonomiya Kokomi:เมื่อวานฉันได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง น่าจะพอรับมือกับงานออกแบบง่าย ๆ ได้อยู่ ไว้คุณพักผ่อนเต็มที่แล้ว ค่อยมาตรวจดูก็ไม่สายนะ?
Sangonomiya Kokomi:ถ้าตอนนี้ผู้สร้างเกมหลักสลบไป ฉันก็ไม่มั่นใจว่าจะทำเกมนี้ให้เสร็จได้อย่างสมบูรณ์แบบ
Yumemizuki Mizuki:แนะนำพันธมิตรได้อย่างเป็นธรรมชาติแบบนี้ ดูเหมือนว่าคุณจะมีพรสวรรค์ในการ "บำบัดจิตใจ" ให้ผู้คนด้วยนะ... ฮ่า งั้นก็รบกวนพวกคุณด้วยนะ Kokomi กับ Gyoubu Koban
"Gyoubu Koban":ต้องนอนให้อิ่มนะ!
Mizuki ไปพักผ่อนแล้ว เธอเดินไม่ค่อยตรงเท่าไหร่ เห็นได้ชัดว่าเธอง่วงมาก...
Paimon:ไม่คิดเลยว่า Mizuki จะให้ความสำคัญกับ "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ครั้งนี้มากขนาดนี้... แถมยังฝืนตัวเองขนาดนี้อีก...
Yae Miko:...บางทีเขาอาจจะนึกถึง "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ในอดีตขึ้นมาก็ได้ ตอนนั้นพวกเรายังเป็นแค่จิ้งจอกน้อย และบากุน้อยที่ตัวเล็กจิ๋ว
Yae Miko:...ฉันเคยวิ่งเบียดตัวโยไกตัวอื่น ๆ ใน "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" เพียงเพื่อแย่งเต้าหู้ทอดจานแรกจากแผงราเมน
Yae Miko:หึ ผ่านมาตั้งห้าร้อยปีแล้ว เขายังจำได้แม่นเลย
Yae Miko:...Traveler บางครั้งการไม่พูดอะไรก็ทำให้คนรู้สึกดีกว่านะ?
Yae Miko:เฮ้อ... ไม่พูดถึงเรื่องเก่า ๆ พวกนี้แล้ว สิ่งที่สำคัญคือตอนนี้ต่างหาก
Paimon:ตอนนี้... ไม่มีจุดที่น่าสงสัยอะไรแล้วไม่ใช่เหรอ? คนร้ายไม่น่าจะแอบเข้ามาได้นะ?
Yae Miko:อาจจะเป็นอย่างงั้น หรืออาจจะเป็น... "การเปลี่ยนรูป" ของคนร้ายที่เราคาดไม่ถึงก็ได้
Yae Miko:งั้นก็ต้องให้ "นักสืบ" ที่เป็นมืออาชีพไปตรวจสอบด้วยตัวเอง... หรือไม่ก็ใช้วิธีบางอย่างกระตุ้นคนร้าย เพื่อให้เขาเผยช่องโหว่ออกมา
Paimon:แต่ว่า มันจะอันตรายไปรึเปล่า?
Yae Miko:ถ้าคนร้ายซ่อนตัวได้ลึกขนาดนั้นจริง ๆ แค่กระตุ้นนิดหน่อย ก็คงไม่ถึงขั้นจะเปิดเผยตัวตนทั้งหมดหรอก
Yae Miko:แค่หาหัวข้อที่เหมาะสม และทำให้เขาเลือกไม่ได้ว่า ตัวเองจะต้องต่อสู้เหมือนสัตว์จนตรอกรึเปล่าก็พอ... ตอนที่เขาลังเล นั่นก็คือโอกาสของเรา
Traveler:งั้นเธอมีแผนจะกระตุ้นยังไง?
Yae Miko:หืม? ก่อนหน้านี้ Ei ไม่ได้บอกเธอเหรอ... ฮ่าฮ่า งั้นเธอก็รอดูได้เลย
Yae Miko:...ทุกท่าน ผู้จัดงาน "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ขอประกาศอย่างยิ่งใหญ่ว่า...
Yae Miko:เรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เชิญแขกพิเศษจาก Tenshukaku มาเข้าร่วม "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ในครั้งนี้ด้วย!
Yae Miko:ขอเชิญ... "ท่าน Narukami Ogosho ผู้ยิ่งใหญ่"!
Yoimiya:ทะ...ท่านโชกุน!
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Inoue:...ทะ...ท่านโชกุน! แด่โชกุนผู้เกรียงไกร มุ่งสู่ความเป็นนิรันดร์... ไม่สิ ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ...
Ei:แผงลอยนี้ดูคุ้น ๆ นะ แต่เจ้าของร้าน... เปลี่ยนคนแล้วเหรอ?
Inoue:อ๋อ... คุณหมายถึง Tomoki ใช่มั้ย? ขะ...เขา วันนี้เขาปวดท้อง ก็เลยให้ฉันมาแทนน่ะ... ฮ่าฮ่า...
Ei:งั้นเหรอ แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่าเธอดูคุ้น ๆ อยู่นะ? เหมือนกับ Doushin คนหนึ่งที่ศูนย์บัญชาการสำนัก Tenryou เลย...
Inoue:เอ่อ... คือว่า...
Paimon:Ei เธอกำลังดูอะไรอยู่เหรอ?
Ei:หืม? ฉันกำลังหาของกินอยู่น่ะ แต่เจ้าของร้านคนนี้...
Traveler:("เจ้าของแผง" ดูเหมือนจะส่งสายตาขอความช่วยเหลือมาทางคุณ... ดูจากวิธีการทำของกินเล่นบนแผงลอยแล้ว ดูเหมือนจะเป็นวันแรกที่เปิดร้าน...)
Traveler:Ei...เขากำลัง "ทำงาน" อยู่นะ
Ei:ทำงาน? ...อ๋าาา
Ei:...อย่างนี้นี่เอง เหนื่อยหน่อยนะ "คุณเจ้าของร้าน"
Inoue:มะ...ไม่หรอก! การได้รับใช้ทุกท่าน เป็นเกียรติของฉันแล้ว!
Ei:ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้ ฉันเอา Dango Milk สามที่ละกัน
Inoue:รับทราบ!
Paimon:"สามที่"? มีของพวกเราด้วยเหรอ?
Ei:อื้ม นี่คือ "ของขวัญขอบคุณ" ไงล่ะ การที่วันนี้ฉันออกมาได้ ถ้าไม่ได้พวกเธอคอยดูแลอยู่ข้าง ๆ... ฉันว่าทุกคนคงจะยังกลัวฉันอยู่แน่เลย
Ei:ถึงจะมีเหตุผลอยู่ แต่ฉันก็ไม่อยากให้การมาของฉัน ทำลายบรรยากาศของ "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ที่พวกเขากำลังเพลิดเพลินอยู่
Ei:ฮ่า ใช่แล้วล่ะ "เทศกาลดอกไม้ Mikawa"... ครั้งล่าสุดที่ฉันได้เข้าร่วม ก็ผ่านมาหลายร้อยปีแล้ว วันนี้ฉันได้กลับมาเที่ยวอีกครั้ง ผู้คนไม่เหมือนเดิม สถานที่ไม่เหมือนเดิม และเกมก็ไม่เหมือนเดิม...
Ei:แต่ชื่อของ "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" กับความสุขที่มันนำมาให้แก่ผู้คน... ก็ไม่ต่างอะไรกับสมัยก่อน นี่ก็เรียกได้ว่าเป็น "นิรันดร์" รึเปล่านะ?
Yumemizuki Mizuki:Traveler, Paimon... แล้วก็ท่านโชกุน?
Paimon:เอ๋? Mizuki เหรอ? เธอดูมีชีวิตชีวาขึ้นเยอะเลยนะ
Ei:Yumemizuki Mizuki... ขอบคุณที่ก่อนหน้านี้ช่วยฉันไว้นะ
Yumemizuki Mizuki:นั่นเป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว แน่นอนว่าต้องทุ่มเทอย่างเต็มที่... แต่น่าเสียดายที่สถานการณ์มันค่อนข้างพิเศษ ฉันเลยปลุกผู้คนที่ตกอยู่ในฝันร้ายให้ตื่นขึ้นมาไม่ได้
Ei:แค่คลายความเจ็บปวดในความฝันของพวกเขา ก็ช่วยได้เยอะแล้วล่ะ สมแล้วที่เป็นลูกหลานของเผ่าบากุเขมือบฝัน
Paimon:แม้แต่ Mizuki ก็ทำได้แค่ช่วยบรรเทาเหรอ... "มอนสเตอร์ฝันร้าย" นั่น มันมีที่มาที่ไปยังไงกันแน่...
Ei:...
Yumemizuki Mizuki:...เป็นคำถามที่ตอบยาก เดี๋ยวพวกเราค่อยมาคุยรายละเอียดกันอีกที ที่จริงที่มาหาทุกคนตอนนี้ เพราะมีเรื่องหนึ่งอยากจะถามน่ะ
Yumemizuki Mizuki:พวกเธอสนใจไปโรงอาบน้ำ Aisa ด้วยกันมั้ย? ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ตอบตกลงแล้ว... แน่นอนว่าไม่ต้องคิดมากเรื่องค่าใช้จ่ายนะ ฉันเลี้ยงเอง
Paimon:เลี้ยงงั้นเหรอ! เยี่ยมไปเลย! ฉันจะไปด้วย!
Traveler:ทำไมถึงต้องไปบ่อน้ำพุร้อนตอนนี้ล่ะ?
Yumemizuki Mizuki:การพัฒนา "เกม" ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนเหนื่อยล้าจะแย่แล้ว การพักผ่อนที่เหมาะสม ก็เป็นประโยชน์ต่อทุกคนเหมือนกันนะ
Yumemizuki Mizuki:พวกเธอต้องสืบสวนไปพลาง ระวังตัวไปพลาง คงจะเครียดกันไม่น้อยเลยสินะ งั้นไปด้วยกันเลยดีมั้ย?
Paimon:ต้องไปแน่นอนอยู่แล้ว! ใช่มั้ย?
Ei:...ไม่ต้องหรอก ที่นี่ยังมีแผงลอยที่น่าสนใจอีกเยอะเลย นาน ๆ ทีจะได้ออกมาจาก Tenshukaku ฉันอยากเดินดูอีกสักหน่อย
Paimon:งั้นเหรอ น่าเสียดายจัง...
Yumemizuki Mizuki:อ๊ะ Traveler จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นมาได้ ดูเหมือนว่า Miko จะมีเรื่องอยากให้เธอช่วยนะ เธอไปกับฉันก่อนมั้ย?
Ei:งั้นเหรอ? งั้นพวกเราก็...
Inoue:ท่านโชกุน! Dango Milk ที่ท่านสั่งได้แล้ว...
Paimon:โอ้ววว... หอมจัง!
Yumemizuki Mizuki:อืม Miko บอกแค่ว่าให้ไปหา "ผู้ตัดสิน" ฉันพา Traveler ไปก็พอแล้ว ท่านโชกุนกับ Paimon ไม่ต้องไปกันหรอก
Traveler:ฉันจะรีบไปรีบกลับนะ
Yumemizuki Mizuki:...แบบนี้ค่อยคุยกันสะดวกหน่อย
Yumemizuki Mizuki:เธอออกไปกับท่านโชกุนทั้งวัน เห็น "อาการป่วย" ของเขาบ้างมั้ย?
Yumemizuki Mizuki:หรือเป็นเพราะอยู่ใกล้เกินไป ก็เลยไม่ทันได้สังเกต... ดูเหมือนเขาจะมีเรื่องหนักใจอยู่นะ?
Traveler:(วันนี้ Ei... ดูแปลก ๆ ไปนะ เป็นเพราะไม่คุ้นกับการอยู่ห่างจาก Tenshukaku หรือเป็นเพราะปฏิกิริยาของคนในงานกันนะ...)
Traveler:(ไม่สิ พวกเราผ่านอะไรมามากมายขนาดนี้ เขาคงไม่หวั่นไหวกับเรื่องเล็กน้อยแบบนี้หรอก... หรือบางที อาจจะมีอะไรที่ยังพูดไม่ได้...)
Yumemizuki Mizuki:ฉันเคยเห็นผู้ป่วยพิเศษมากมาย ที่ไม่ยอมรับการรักษา หรือไม่สามารถรับการรักษาได้เพราะเหตุผลต่าง ๆ แต่ "อาการป่วย" ในใจของพวกเขากลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ...
Yumemizuki Mizuki:สุดท้าย ไม่ว่าต่อให้เป็นคนที่แข็งแกร่งแค่ไหน ก็จะถูกตัวเองบดขยี้จนพังทลายลง... และดูเหมือนว่าในตอนนี้ ท่านโชกุนจะมีเมล็ดพันธุ์นี้แล้วล่ะ
Traveler:เทพเจ้า... ก็ป่วยทางจิตใจได้ด้วยเหรอ?
Yumemizuki Mizuki:ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ โยไก หรือเทพเจ้า ก็ล้วนมีจิตวิญญาณที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก และก็มีโอกาสที่จะป่วยทางจิตใจได้เหมือนกัน
Yumemizuki Mizuki:สิ่งมีชีวิตบางอย่างดูแข็งแกร่ง แต่จริง ๆ แล้วก็แค่ชินกับการอยู่ร่วมกับปัญหาทางจิตใจ... แต่นั่นก็อยู่ห่างกับคำว่า "สบายดี" เยอะเลยล่ะ
Traveler:...ฉันเข้าใจได้นะ
Yumemizuki Mizuki:เอาเป็นว่า... ถ้าจะรักษาโรคทางใจ อย่างน้อยก็ต้องเปิดใจก่อน งานนี้ต้องฝากเธอด้วยนะ!
Traveler:"นักจิตบำบัด" ไม่ไปจัดการเองเหรอ?
Yumemizuki Mizuki:ถ้าเข้าหาเป้าหมายด้วยสถานะนี้ มันยิ่งจะทำให้เป้าหมายระแวงมากขึ้น แต่เธอไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะช่วยเธออย่างเต็มที่
Yumemizuki Mizuki:ฉันมี "คูปองพิเศษ" อยู่สองใบ ที่สามารถเข้า "โรงอาบน้ำ Aisa" หลังจากปิดร้านได้ พอเข้าไปแล้วก็ทำแบบนี้...
Paimon:โอ๊ะ! พวกเธอกลับมากันแล้วเหรอ ฉันกิน Dango Milk ไปตั้งสองที่แล้วล่ะ!
Yumemizuki Mizuki:ขอโทษที่ให้ทุกคนรอนานนะ Traveler บอกว่ามีธุระอื่น งั้น Paimon ไปที่ "โรงอาบน้ำ Aisa" กับฉันก่อนเนอะ?
Paimon:เอ๋? เธอไม่ไปด้วยกันเหรอ...
Traveler:มีเหตุผลบางอย่างน่ะ... เธอเล่นให้สนุกเถอะ
Paimon:ก็ได้... ฉันจะเอาไข่จากบ่อน้ำพุร้อนกลับมาให้เธอนะ!
Ei:...Traveler ถ้าเธอกำลังห่วงฉันอยู่ งั้นก็ไม่จำเป็นหรอก ตอนนี้รีบตามไปก็ยังทันนะ
Traveler:เธอเองก็ห่วงอยู่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
Ei:...หมายความว่ายังไง?
Ei:...การไปแช่น้ำพุร้อนก็เพื่อคลายเครียด ถ้าตื่นเต้นขึ้นมาแล้วทำให้กดดันกว่าเดิม แบบนี้ก็เท่ากับเรียงลำดับความสำคัญผิดไม่ใช่เหรอ?
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Shikanoin Heizou:น่าสนใจจริง ๆ... แรงจูงใจและวิธีการก่อเหตุของคนร้ายดูเหมือนจะขัดแย้งกัน แต่ขัดแย้งกันจากตรงไหนกันนะ?
Kujou Sara:นาน ๆ ทีจะได้เห็นท่านโชกุนอารมณ์ดีแบบนี้... ฮึ จะปล่อยให้พวกนิสัยไม่ดีมาก่อกวน "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ไม่ได้เด็ดขาด
Traveler:(ดูเหมือนทุกคนจะกำลังพยายามเร่งสร้างเกมอย่างเต็มที่... เดี๋ยวค่อยมาใหม่แล้วกัน)
Ei:รอให้ถึงเวลาปิดร้านแล้วค่อยออกเดินทางเถอะ แต่ก่อนหน้านั้น ถ้ามีเรื่องอะไรที่ต้องทำก็รีบจัดการซะนะ
Thoma:เอ๋? Traveler เธอไม่ได้ไปแช่น้ำพุร้อนเหรอ?
Traveler:นายก็ไม่ได้ไปเหรอ?
Thoma:อ่า... รอบแรกมีคนไปเยอะเกินไปน่ะ ฉันกะว่าจะพาพวก Shousei แล้วก็พนักงานบางคนไปแช่ด้วยกันในรอบหลัง
Thoma:อีกอย่างความคืบหน้าในการสร้างเกมของเราก็ล่าช้าไปหน่อย ต้องรีบตามให้ทัน
Traveler:ทีมพวกนายมีคนเยอะสุดแล้วนะ...
Thoma:ฮ่าฮ่า ฉันผิดเองแหละที่มีความคิดหลากหลายไปหน่อย พวก Hitotsume Kozou เลยตามไม่ทัน
Thoma:บางครั้งการแบ่งงาน ก็ยากกว่าการทำงานให้เสร็จซะอีก... นี่คือความรู้สึกทุกวันของนายท่านงั้นเหรอ?
Traveler:เอาเป็นว่า อย่าหักโหมเกินไปนะ...
Thoma:อื้ม ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ เธอก็ด้วย
Ei:ว่าไง จะออกเดินทางกันแล้วใช่มั้ย?
Traveler:ออกเดินทางกันเถอะ!
Ei:อืม รีบไปรีบกลับ
Traveler:รออีกเดี๋ยวนะ...
Ei:ได้สิ ฉันจะรอเธอ
Ei:...อากาศแฝงกลิ่นหอมหวน ผิวนวลดั่งมวลบุปผา... ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง นี่ก็คือ "บ่อน้ำพุร้อน" งั้นเหรอ?
Traveler:เธอมาที่นี่ครั้งแรกเหรอ?
Ei:อื้ม ถึงข้าง Tenshukaku จะมี "น้ำพุร้อนหลวง" อยู่ แต่หลังจากที่ Hiiragi Hiroshi นำเตาหลอม Snezhnaya เข้ามาเมื่อห้าร้อยปีก่อน ถึงได้เริ่มวางแผนการสร้าง
Ei:พอถึงวันที่สำเร็จ ฉันก็เข้าสู่ดินแดนแห่งใจที่บริสุทธิ์แล้ว... และร่างกายของ "โชกุน" ก็ไม่จำเป็นต้องแช่น้ำพุร้อนอีกต่อไป
Traveler:Hiiragi Hiroshi...
Ei:สำนัก Kanjou ในอดีตก็เคยเป็นเพื่อนของ Makoto และ Kitsune Saiguu แม้จะเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง แต่การจะมีชีวิตรอดมาได้ในช่วงเวลานั้น ก็ไม่ใช่คนธรรมดา ๆ
Ei:...ทำไมถึงถามอย่างนั้นล่ะ?
Traveler:ดูจากสีหน้าเมื่อกี้...
Ei:...
Ei:...ไม่แปลกใจเลยที่คนใน Shogunate ชอบพูดว่า บ่อน้ำพุร้อนเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับการพูดคุย แม้แต่ฉันเองก็ยังผ่อนคลายไปครู่นึงเลย
Ei:...ใช่แล้วล่ะ เมื่อห้าร้อยปีก่อน "ฝันร้าย" ก็เคยปกคลุม Inazuma พร้อมกับภัยพิบัติอันมืดมิด
Ei:ทหารที่ต่อสู้ในสนามรบอันมืดมิด ถูกมอนสเตอร์แห่งความมืดมิดครอบงำ และตกสู่ฝันร้ายที่ไม่มีวันตื่น แม้ว่าเผ่าบากุเขมือบฝันจะพยายามช่วยอย่างเต็มที่ แต่ก็ทำได้เพียงแค่ช่วยบรรเทาอาการเท่านั้น
Ei:...ก็จริง สงครามในตอนนั้นรุนแรงมาก คนที่เข้าร่วมสงครามโอกาสรอดแทบไม่มี ในเมื่อตั้งใจเผชิญหน้ากับความตายแล้ว จะกลัวฝันร้ายแค่นี้ได้ยังไงกัน?
Ei:แต่... ถ้าคนที่ตกอยู่ในฝันร้ายแข็งแกร่งเกินไป ไม่ได้ถูกยับยั้งความสามารถในการเคลื่อนไหวไปอย่างสิ้นเชิง แต่เข้าสู่สภาวะ "ละเมอ" ที่กึ่งหลับกึ่งตื่นแทนล่ะ?
Ei:ถ้าผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งเริ่มแยกความจริงกับความฝันไม่ออก และมองว่าทุกสิ่งทุกอย่างในโลกแห่งความจริง เป็นส่วนหนึ่งของสงครามที่ดำเนินต่อไป...
Ei:ความสุขทั้งหมดในโลกแห่งความเป็นจริง จะถูกความมืดมิดปกคลุม และถูกมองว่าเป็นศัตรูที่ต้องกำจัด ซึ่งมันจะนำ... "ฝันร้าย" ที่เจ็บปวดมากขึ้นมาให้ตัวเองและคนรอบข้าง
Traveler:(...ถ้าเมื่อวานฉันหลุดพ้นจากฝันร้ายไม่ได้... มันจะกลายเป็นแบบนี้เหมือนกันรึเปล่านะ?)
Traveler:เมื่อก่อน... ก็เคยมีคนแบบนี้เหมือนกันเหรอ?
Ei:...อื้ม
Ei:ฉัน... ใช้ "Musou no Hitotachi" ฟันเขาไป
Ei:ไม่ต้องขอโทษหรอก ฉันไม่เคยเสียใจกับการตัดสินใจในตอนนั้นเลย ไม่ว่าจะทำเพื่อ Inazuma หรือว่าเพื่อเขาก็ตาม
Ei:ถ้าจำเป็นจริง ๆ... ฉันก็จะฟันอีกครั้ง
Traveler:Ei...
Ei:...ฟังมาตั้งนานแล้ว ทั้งสองคนที่แอบฟังอยู่ตรงนั้น ยังไม่คิดจะออกมาอีกเหรอ?
???:...อ่า
???:หึ
Traveler:ที่แท้ก็พวกเธอสองคนนี่เอง...
Yumemizuki Mizuki:...บอกก่อนนะว่า ฉันไม่ใช่คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
Yae Miko:เอาเถอะ ๆ ยังไงก็ถูกจับได้แล้ว ถ้างั้นก็...
Yae Miko:มาจัด "ปาร์ตี้ชาน้ำพุร้อน" กันหน่อยมั้ย?
Yumemizuki Mizuki:นี่...
Yae Miko:ฟู่ว... อุ่นดีจัง สบายจังเลย มิน่าล่ะถึงมีพลังที่ทำให้เธอเปิดปากพูดได้
Ei:...เพราะงั้น นี่เป็นความคิดของใครกันแน่? บอกความจริงมานะ
Yumemizuki Mizuki:คนละครึ่งมั้ง?
Yae Miko:ฉันก็แค่ไปถาม "นักจิตบำบัด" คนนึงว่า "ต้องทำยังไงถึงจะทำให้เพื่อนเก่าคนนึงยอมเปิดใจ?" แล้วนักจิตบำบัดคนนั้นก็บอกฉันว่า...
Yae Miko:"สภาพแวดล้อมใหม่ ประสบการณ์ใหม่ และคนที่เชื่อใจได้อย่างสมบูรณ์... สามารถทำให้คนปล่อยวางความระวังตัวชั่วคราว" ตอนนี้ดูเหมือนว่า ผลลัพธ์จะไม่เลวเลยนะ
Yumemizuki Mizuki:ท่านโชกุนจะเชื่อว่าเขาไม่มีเจตนาร้าย และเลิกระแวงเขาได้เหรอ?
Traveler:...เธอพูดถูก
Yae Miko:ฮะฮะ...
Ei:...พวกเธอคิดมากเกินไปแล้ว ก่อนหน้านี้ที่ฉันเงียบไม่พูดอะไร ก็แค่ยังไม่แน่ใจว่าความวุ่นวายครั้งนี้ จะเกี่ยวข้องกับเรื่องในอดีตรึเปล่า เลยไม่อยากขัดขวางการหาหลักฐาน
Ei:ถ้าการตรวจสอบถูกขัดขวาง หรือมีเบาะแสใหม่ที่ชี้ไปยัง "ฝันร้าย" ในตอนนั้น... ฉันจะมาปรึกษาข้อมูลพวกนี้กับพวกเธอเอง
Yae Miko:"ปรึกษาข้อมูล" งั้นเหรอ... ดูเหมือนว่า เธอจะยังไม่เข้าใจว่า ทำไมพวกเราถึงอยากให้เธอเปิดปากพูดเรื่องเก่า ๆ พวกนี้ออกมาสินะ
Ei:...หืม?
???:ชะ...ช่วยด้วยยย!
Traveler:เสียงอะไรน่ะ...
Traveler:(หรือว่าเหตุผลที่ Ei กังวลขนาดนี้... จะเป็นเพราะว่า...)
Yumemizuki Mizuki:เหมือนจะมาจากข้างนอกนะ? รีบไปดูเร็วเข้า!
Yumemizuki Mizuki:แย่แล้ว... มีคนสลบไปแล้ว!
Rie:อืม... เอ่อ...
Traveler:หรือว่าจะเป็น "ฝันร้าย"?!
Ei:เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนจะไม่ใช่นะ พวกเธอถอยไปก่อน เดี๋ยวฉันจะตรวจสอบเอง
Rie:อึก... อ๊าาา...
Traveler:...ตื่นแล้วเหรอ?
Rie:นี่ฉัน... อ๊ะ! ทะ...ท่านโชกุน!
Ei:เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงดูหวาดกลัวแบบนั้นล่ะ?
Rie:ทะ...ท่านโชกุน... คือ... ฉะ...ฉัน...
Yumemizuki Mizuki:ไม่ต้องกังวลไปนะ ท่านโชกุนอยู่ที่นี่แล้ว ใครก็ทำร้ายเธอไม่ได้หรอก หายใจเข้าลึก ๆ แล้วเล่าให้ฟังหน่อยว่า เกิดอะไรขึ้นบ้าง?
Rie:โอเค... เกือบสลบไปอีกรอบแล้ว...
Traveler:สลบไปเหรอ?
Rie:ใช่... เมื่อกี้ตอนที่ฉันเดินอยู่บนถนน ก็คิดว่าจะไปกินอะไรที่ภัตตาคาร Uyuu... แต่พอข้ามสะพาน ก็เห็นคนคนหนึ่งกำลังมองฉันจากด้านหลังต้นไม้!
Rie:ฟ้ามืดขนาดนี้ รูปลักษณ์ของคนนั้นก็เลือนรางมาก... ฉันก็เลยกลัวนิดหน่อย อยากจะอาศัยแสงจันทร์มองดูให้ชัดว่าเป็นใครกันแน่...
Rie:แต่ผลก็คือ... ฉะ...ฉันเห็นตัวเอง!
Rie:ฉันนึกขึ้นได้ว่า คนที่เห็น "ร่างแฝด" จะตายไปแบบไม่รู้สาเหตุ เลยสลบวูบไปเลย... จากนั้นก็ไม่รู้อะไรอีกเลย...
Yae Miko:"ร่างแฝด" งั้นเหรอ? ครั้งนี้มันมาปรากฏในเมือง Inazuma เลยเหรอ? แต่ร่องรอยที่ "ฝันร้าย" ทิ้งไว้ น่าจะอยู่ไม่ไกลจากภูเขา Yougou นะ...
Rie:ฉันได้ยินมาว่า มีคนเจอ "ร่างแฝด" ที่ภูเขา Yougou ด้วย มะ...มันจะเป็นฝีมือของโยไกรึเปล่านะ...
Yumemizuki Mizuki:พวกเราเข้าใจสถานการณ์แล้วล่ะ กองปราบปรามอยู่ใกล้ ๆ นี้เอง ฉันจะไปแจ้งความเป็นเพื่อนเธอนะ
Rie:โอ...โอเค
Yae Miko:...ดูเหมือนสถานการณ์จะแย่กว่าเดิมอีกนะ? ก่อนหน้านี้ "ร่างแฝด" เคยปรากฏอยู่แค่ในงานเทศกาล เลยไม่ค่อยสร้างความตื่นตระหนกเท่าไหร่ แต่ตอนนี้กลับปรากฏอยู่บนถนนในเมือง Inazuma เลย...
Yumemizuki Mizuki:อืม... แต่ถ้ามองในแง่ดี อย่างน้อยครั้งนี้ก็ไม่มีผู้เคราะห์ร้ายโดยตรงนะ...
Haruto:ราย...รายงานท่านโชกุน!
Ei:หืม? คนของสำนัก Tenryou... มีอะไรถึงได้ลนลานขนาดนี้?
Haruto:เทศกาล... ในเทศกาลมีผู้เคราะห์ร้าย... Kappa... Kappa เขา... ตกอยู่ใน "ฝันร้าย"!
Yumemizuki Mizuki:...อะไรนะ!?
Yae Miko:เป็นไปได้ไง... ทั้ง ๆ ที่ยังมีพวก Sara คอยจับตาดูอยู่แท้ ๆ...
Ei:ออกเดินทางเดี๋ยวนี้... กลับไปที่ภูเขา Yougou กัน!
Youko:...Kappa! Kappa!
Yumemizuki Mizuki:หลีกไปหน่อย... ขอฉันดูหน่อย!
Paimon:อ๊ะ... Mizuki? แล้วก็ Traveler! พวกเธอกลับมาซะที!
Kujou Sara:ท่านโชกุน! ...ฉันไร้ความสามารถ ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นภายใต้การเฝ้าระวังของสำนัก Tenryou...
Ei:เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว อย่ามัวแต่โทษตัวเองเลยน่า มีใครเห็นตอนที่ถูกโจมตีบ้างมั้ย?
Kujou Sara:...น่าขายหน้าที่ไม่มีเลย คนของสำนักไม่พบร่องรอยของศัตรูเลย...
Hitotsume Kozou:เราแยกกับเขาแค่แป๊บเดียว พอหันกลับมาก็เห็นเขาล้มลงแล้ว!
Youko:ฮือฮือ... ต้อง... ต้องเป็นโยไกผู้ยิ่งใหญ่ที่น่ากลัวแน่ ๆ เลย...
Shikanoin Heizou:แถมที่เกิดเหตุก็ไม่มีร่องรอยของพลังโยไกตนอื่น ๆ นอกจากการเปลี่ยนรูปของ Bake-Danuki ด้วย... หรือว่าคนร้ายจะเปลี่ยนวิธีการของเขาแล้ว?
Shikanoin Heizou:เดี๋ยวนะ... นาย/เธอหมายถึง เกิดเรื่องผิดปกติในเมือง Inazuma เหรอ?
Traveler:ใช่ ก็ประมาณนี้แหละ...
Shikanoin Heizou:"ร่างแฝด"... "ฝันร้าย"... ในเมือง Inazuma กับภูเขา Yougou...
Yae Miko:Mizuki ทางเธอเป็นยังไงบ้าง?
Yumemizuki Mizuki:แปลกจัง ดูเหมือนฉันจะ "สัมผัส" ฝันร้ายของเขาไม่ได้เลย เหมือนกับ... กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่ตายไปแล้ว
Hitotsume Kozou:ต้องเป็น... ต้องเป็นโยไกผู้ยิ่งใหญ่... ที่แข็งแกร่งขึ้นแน่ ๆ เลย!
Youko:Kappa... ฮือฮือ... เธออย่าตายนะ...
Kujou Sara:...นี่เป็นความผิดของฉันเอง! ฉันคาดไม่ถึงว่า จะมีวิธีแบบนี้ด้วย...
Ei:ไม่ ฉันต่างหากที่ประเมินศัตรูต่ำไป... คิดว่าจะสามารถปกป้อง "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" และความปลอดภัยของทุกคนได้ในเวลาเดียวกัน
Ei:Sara สถานการณ์ของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ กับเจ้าหน้าที่เป็นยังไงบ้าง?
Kujou Sara:...ไม่มีอะไรผิดปกติ เพื่อเป็นการป้องกันเรื่องไม่คาดฝัน ฉันได้ขอให้ผู้นำสำนัก Yashiro ย้ายพวกเขาไปที่ปลอดภัยแล้วล่ะ
Ei:โอเค... ถ้างั้นตอนนี้ ฉันขอประกาศว่า "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" สิ้นสุดลงแล้ว...
Yae Miko:เดี๋ยวนะ...
Ei:Miko... เธอยังมีอะไรอยากจะพูดอีกมั้ย?
Yae Miko:ฉันแค่รู้สึกว่า เธอดูจะใจร้อนไปหน่อยนะ การเป็นห่วงความปลอดภัยของประชาชนเป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้าไม่คิดให้รอบคอบ มีแต่จะเป็นผลดีกับศัตรูนะ
Yae Miko:ฉันรู้ว่าเธอกลัว "ฝันร้าย" มากกว่าคนอื่น ๆ... แต่เธอคิดจริง ๆ เหรอว่า ศัตรูที่เรากำลังเผชิญหน้าในครั้งนี้... เป็นแค่ "ฝันร้าย"?
Ei:...หมายความว่ายังไง?
Yae Miko:มันก็แค่สัญชาตญาณน่ะ ถ้าอยากรู้ "ความจริง" ล่ะก็ ลองไปถาม Doushin Shikanoin คนนี้ดูสิ? ดูเหมือนเขาจะพอรู้เบาะแสแล้วล่ะ
Shikanoin Heizou:...ท่าน Guuji ชมเกินไปแล้ว ฉันเองก็แค่เพิ่งจะคิดข้อสันนิษฐานบางอย่างขึ้นมา
Shikanoin Heizou:ถึงร่องรอยของ "มอนสเตอร์ฝันร้าย" จะหายไปเป็นระยะ แต่ก็ไม่เคยห่างจากเชิงเขา Yougou เลย... แต่ครั้งนี้กลับมี "ร่างแฝด" ปรากฏขึ้นในเมือง Inazuma
Shikanoin Heizou:ถ้าคนร้ายแฝงตัวเข้ามาในงาน เพื่อหลบหนีการจับกุม "มอนสเตอร์ฝันร้าย"... งั้นก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องแสดง "ร่างแฝด" ออกมาเป็นระยะ เพื่อเปิดเผยตัวเอง
Shikanoin Heizou:แทนที่จะคิดว่าจู่ ๆ "มอนสเตอร์ฝันร้าย" ก็มีความสามารถในการโผล่มาและหายตัวไป สู้คิดถึงความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งดีกว่า...
Shikanoin Heizou:ใช่แล้ว เพราะว่าเวลาและตำแหน่งที่ปรากฏตัวเป็นเรื่องบังเอิญเกินไป ตอนแรกสำนัก Tenryou เลยสับสน
Shikanoin Heizou:แต่ถ้าตัด "มอนสเตอร์ฝันร้าย" ออกไป แล้วคิดเฉพาะเรื่อง "ร่างแฝด"... จุดประสงค์ของคนร้ายก็เดาได้ง่ายขึ้น
Shikanoin Heizou:อืม เรื่องลี้ลับเกี่ยวกับ "ร่างแฝด" เป็นที่รู้จักกันดีใน Inazuma คนร้ายไม่จำเป็นต้องลงมือ แค่แปลงร่างเป็นอีกร่างแล้วปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน ก็สร้างความตื่นตระหนกได้แล้วล่ะ
Shikanoin Heizou:เนื่องจากสำนัก Tenryou ได้ควบคุมสถานที่จัดงานไว้แล้ว เพราะงั้นคนร้ายเลยปรากฏตัวในเมือง Inazuma ซึ่งจะทำให้ความตื่นตระหนกแพร่กระจายไปดียิ่งขึ้น
Kujou Sara:แต่ทำไมคนร้ายถึงต้องทำแบบนี้ด้วย? ถ้าแค่ทำให้ตื่นตระหนก... ก็ดูเหมือนจะไม่มีแรงจูงใจนะ
Shikanoin Heizou:ใช่ ความตื่นตระหนกเป็นเพียงวิธีการ แต่ในทางกลับกัน ถ้าไม่บรรลุ "จุดประสงค์บางอย่าง" คนร้ายก็จำเป็นต้องสร้างความตื่นตระหนกในเมือง Inazuma ต่อไป...
Shikanoin Heizou:และในเมื่อคนร้ายเลือก "เมือง Inazuma" เป็นเป้าหมายใหม่ งั้น "สถานที่จัดงาน" ที่เขาเคยอยู่ก่อนหน้านี้ ก็จะเกิด "ความว่างเปล่า"...
Shikanoin Heizou:เพื่อปกปิดความจริงและเพิ่มความตื่นตระหนก... เขาจึงต้องอยู่ในงาน...
Shikanoin Heizou:และทิ้ง "ตัวปลอม" เอาไว้
Youko และ Hitotsume Kozou:อ๊า...!
Youko และ Hitotsume Kozou:อ๊ากกก...!
Paimon:K...Kappa!? ที่แท้ก็เป็น... ไม้ที่เปลี่ยนรูปมาเหรอ...!
Yumemizuki Mizuki:มิน่าเมื่อกี้ฉันถึงสัมผัสถึง "ฝันร้าย" ไม่ได้
Ei:อย่างนี้นี่เอง... คนร้ายใน "ร่างแฝด" ปลอมตัวเป็น Kappa และแฝงตัวเข้าไปในสถานที่จัดงาน และตอนนี้เขาก็ซ่อนตัวอยู่ในเมือง Inazuma... เป็นแบบนี้ใช่มั้ย?
Shikanoin Heizou:...ไม่ใช่แค่นั้นนะ ถ้าแค่แทนที่คนคนเดียว คนรอบข้างจะสังเกตเห็นได้ง่าย แต่ถ้าแทนที่หลายคนในครั้งเดียว ก็จะสามารถปกปิดให้กันได้
Thoma:...ถึงเราจะไม่ค่อยได้คุยกันใน "งานประชันความกล้า"...
Paimon:...พวกเขาทั้งสามอยู่ด้วยกันตลอด ถ้ามีคนในนั้นเกิดปัญหาขึ้นมา ก็น่าจะรู้ตัวแหละมั้ง?
Shikanoin Heizou:อีกอย่าง ฉันได้ยินมาว่าเทคนิคการเปลี่ยนรูปแบบนี้ ไม่อาจต้านทานความตกใจได้ และจะ "เผยให้เห็นธาตุแท้" ได้ง่ายใช่มั้ย? "Youko" กับ "Hitotsume Kozou"?
Youko และ Hitotsume Kozou:...!
Youko และ Hitotsume Kozou:...!
Paimon:นะ... นี่มันหางของ Bake-Danuki นี่นา!
???:หนีเร็ว! Kinkaku! Ginkaku!
Kinkaku และ Ginkaku:...T...Tetsunosuke!
Kinkaku และ Ginkaku:...T...Tetsunosuke!
Paimon:แค่ก... แค่ก... พวกเขา... พวกเขาหนีไปแล้ว!
Ginkaku:ขะ...ข้าบอกให้รออยู่ในเมือง Inazuma ไม่ใช่เหรอ?
Tetsunosuke:...ทิ้ง Kinkaku กับ Ginkaku ไว้โดยไม่สนใจ... มันขัดต่อเส้นทางแห่งทานูกิ!
Kinkaku:...หยุดทะเลาะกันได้แล้ว! รีบหนีเร็ว!
Ginkaku:ขะ...ขวางไว้ไม่ไหวแล้วหงาว! พวกมนุษย์จะตามทันแล้ว!
Paimon:เจ้าพวกนี้... อย่าหนีนะ...
Kinkaku:...ไม่หนีก็โง่สิหงาว!
Tetsunosuke:อีกไม่นาน... อีกไม่นานก็หลุดพ้นแล้วหงาว...
Kujou Sara:...ฉันจะไม่ยอมให้พวกเธอทำฉันขายหน้าต่อท่านโชกุนอีกครั้งเด็ดขาด!
Ginkaku:ฮือหงาวหงาว! เท็งงุนี่นา!
Kinkaku:บินได้แบบนี้... เท็งงุขี้โกง!
Kujou Sara:ตอนนี้ยอมให้จับซะดี ๆ แล้วฉันจะไว้ชีวิตพวกเธอ
Tetsunosuke:เท็งงุ... ทำไมต้องช่วยมนุษย์ด้วยล่ะ! เท็งงุไม่ใช่โยไกเหรอหงาว?
Kujou Sara:ไร้สาระ ฉันภักดีต่อท่านโชกุน ในสายตาของฉัน มนุษย์กับโยไกก็ไม่ต่างกัน
Ginkaku:โชกุน... คือหัวหน้าของมนุษย์พวกนั้นหงาว!
Kinkaku:...ปล่อยให้คนชั่วมาแย่งถิ่นของพวกข้าไป... สารเลว!
Kujou Sara:พูดอะไรไร้สาระ ท่านโชกุนเคยออกคำสั่งแบบนี้ตอนไหนกัน!
Ei:Sara ใจเย็น ๆ ก่อน ลองฟังสิ่งที่พวกเขาพูดก่อนเถอะ
Tetsunosuke:โชกุน... ส่งมนุษย์มา... เพื่อชิงบ้านเรา...
Kinkaku:แถมยังต้องจัด "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" อีก... ปล่อยให้โยไกทำงานหนักให้มนุษย์...!
Paimon:ทำงานหนัก? คงไม่ได้หมายถึงการสร้างเกมใช่มั้ย...
Ginkaku:ฮือฮือ... ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์นะ... ขนาดโยไกผู้ยิ่งใหญ่บากุเขมือบฝัน ก็ยังถูกบังคับให้ทำงานโต้รุ่งด้วย...
Yumemizuki Mizuki:เอ่อ... หมายถึงเรื่องเมื่อคืนเหรอ? คือว่าที่จริงแล้วฉันเสนอตัวเองแหละ...
Paimon:เจ้าพวกนี้เข้าใจกันผิดเกินไปมั้ยเนี่ย?
Ginkaku:ยะ...อย่าเข้ามานะหงาว!
Kinkaku:มนุษย์ คิดจะจับพวกข้าเป็นทาสอีกแล้วเหรอ!
Yumemizuki Mizuki:เดี๋ยวนะ ท่าทางพวกเขาดูแปลก ๆ นะ! ต้องหาวิธีสื่อสารกันใหม่...
Ei:ไม่จำเป็นต้องลองอีกแล้ว... พวกเขาถูกขังอยู่ใน "ฝันร้าย" ของตัวเองแล้ว
Tetsunosuke:เจ้าคิดจะทำอะไรน่ะ! จะจับ Tetsunosuke กลับไปเป็น "เครื่องสร้างเกม" แทนเหรอ!
Ginkaku:G...Ginkaku ไม่อยากนอนดึกหงาว... ฮือฮือ...
Ei:"เป็นทาส" และ "ทำงานหนัก"... เป็นความเข้าใจผิดที่น่าขันในสายตาคนรอบข้าง แต่ในความฝันและสายตาของพวกเขา... กลับกลายเป็นความจริงที่ไม่มีข้อผิดพลาด
Ei:...โลกของพวกเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความกลัว รอบด้านเต็มไปด้วยศัตรู... ไม่มีแสงสว่างส่องเข้ามาเลย
Paimon:เธอหมายถึง... พวกเขา... กำลัง "ละเมอ" อยู่งั้นเหรอ? เราปลุกพวกเขาไม่ได้เหรอ?
Yae Miko:...ถ้ามีวิธี ก็คงใช้ไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วล่ะ
Kinkaku:พวกเจ้า... พวกเจ้าลงมือเลยเถอะ! Kinkaku จะไม่เบนออกจากเส้นทางแห่งทานูกิเด็ดขาด! ถึงตาย... ถึงตายก็ไม่ยอมทำงานหงาว!
Traveler:...บางทีฉันอาจจะมีวิธีนะ
Ei:...หืม?
Ginkaku:จะ...เจ้าจะทำอะไร... มะ...ไม่นะหงาว...
Tetsunosuke:...ช่วงนี้มีมนุษย์เยอะขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว พวกเราจะซ่อนตัวได้อีกนานแค่ไหนกันนะหงาว...
Kinkaku:พวกเราซ่อนกันมานานแค่ไหนแล้ว? ร้อยปี? หรือห้าร้อยปี?
Ginkaku:จำไม่ได้แล้วล่ะ... ถ้า Ioroi ยังอยู่ก็คงจำได้...
Kinkaku:เบา ๆ หน่อย! ...มีคนมาทางนี้!
Kaga:...พื้นที่นี้ไม่เลวเลยจริง ๆ ถ้าถางเป็นทุ่งนา จะต้องเก็บเกี่ยวผลผลิตได้เยอะแน่!
Kiritani:อย่าลืมดูว่า มีร่องรอยการใช้ชีวิตของโยไกแถวนี้รึเปล่านะ ท่านโชกุนกำชับไว้เป็นพิเศษเลย...
Kiritani:...ท่านโชกุนกำชับไว้เป็นพิเศษว่า ถ้ามีโยไกยึดครองอยู่ ก็จัดการให้สิ้นซาก!
Mizukawa:จัดการให้สิ้นซากไม่ได้นะ! ต้องเหลือไว้ให้พวกเราควบคุมกลุ่มนึงด้วย ให้พวกเขาไปถางพื้นที่บ้านของตัวเอง! ฮ่าฮ่า!
Kaga:เอ๋ จะว่าไปแล้วนายรู้จัก "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" มั้ย? ได้ยินมาว่ารายได้ 50% จากงานเทศกาล จะเอามาใช้เป็นเงินทุนพัฒนาโครงการนี้ด้วยนะ!
Mizukawa:อ๋อ ๆ ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน มันเป็นเทศกาลที่เป็นของมนุษย์และ...
Mizukawa:...มันคือ "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ที่เป็นของมนุษย์เท่านั้น! โยไกพวกนั้นรู้จักแต่หาความสุขให้ตัวเอง ตอนนี้ถึงเวลาของมนุษย์อย่างพวกเราแล้ว!
Kaga:ใช่แล้ว! แถมยังต้องเอาพวกเขาทั้งหมดมาเป็นทาสด้วย พวกเขาเปลี่ยนรูปเก่งไม่ใช่เหรอ? งั้นก็เปลี่ยนรูปเพื่อความบันเทิงของพวกเรา! จนกว่าจะตายไปเลย! ฮ่าฮ่า...
Tetsunosuke:ทะ...ทำไมถึง...
Ginkaku:เบา ๆ หน่อย... ยะ...อย่าให้ถูกจับได้นะหงาว...
Kiritani:ฮ่าฮ่าฮ่า... ฮ่าฮ่าฮ่า!
???:...ฮ่า...
Kaga:เอ๋... นั่นมันอะไรกัน... อ๊ะ... อ๊าก!
Hitotsume Kozou:เฮ้... พวกเธอไม่เป็นไรใช่มั้ย? Youko! Kappa! ที่นี่มีคนเกิดเรื่องแล้วล่ะ!
Kappa:เดี๋ยวก่อน ฉันจะช่วยเอง... อ๊ากกก... อ๊าา!
???:...ฮ่า...
Ginkaku:โยไก... กับมนุษย์... สลบไปหมดแล้วหงาว?
Kinkaku:พวกเขา... ตายพร้อมกันเหรอหงาว?
Hitotsume Kozou:..."เทศกาลดอกไม้ Mikawa"...
Tetsunosuke:โยไกนี่! พูดได้ด้วย!
Youko:...ไม่ได้... ถ้าไป "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ไม่ได้... "ลูกพี่ Thoma" ต้องเสียใจมากแน่ ๆ...
Youko:..."ลูกพี่ Thoma"... จะกินพวกเรา...
Tetsunosuke:...ฮือหงาว!
Ginkaku:ทะ...ทำยังไงดี? มนุษย์จะทำร้ายพวกเราแล้ว... พวกเราจะไม่มีบ้านอีกแล้วหงาว...
Kinkaku:พวกเรา... พวกเราแอบเข้าไปใน "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" กันเถอะ! ขอแค่ทำให้พวกมนุษย์ตกใจหนีไป... พวกเขาก็จะไม่มาแล้วล่ะ!
Tetsunosuke:แต่ว่าพวกเราจะเข้าไปใน "เทศกาลดอกไม้ Mikawa" ได้ยังไงล่ะ...?
Kappa:"ลูกพี่ Thoma"... เฉียบสุด ๆ...
Kinkaku:ถ้า... พวกเราเปลี่ยนรูปเป็นโยไกสามตนนี้...
Traveler:(นี่คือ... ความทรงจำของพวก Bake-Danuki เหรอ...?)
Paimon:Traveler! Traveler!
Ei:...Traveler ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?
Traveler:...ฉันไม่เป็นไร
Tetsunosuke:เอ่อ... พวกข้า... พวกข้าอยู่ที่ไหน...
Yumemizuki Mizuki:เอ๋? "ฝันร้าย" หายไปแล้ว? มันถูก... "ชำระล้าง" แล้วเหรอ?
Traveler:เคล็ดลับเล็ก ๆ ในการรับมือกับ Abyss น่ะ
Ginkaku:เหวอออ! มะ...มนุษย์! แล้วก็มีโยไกเต็มไปหมด!
Kinkaku:ข้านึกออกแล้ว! มนุษย์จัด "เทศกาลดอกไม้ Mikawa"! จะจับพวกข้า... จะจับพวกข้า... ไปทำอะไรนะ...
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Paimon:Ioroi พวกเรามาอีกแล้ว!
Ioroi:คร่อกฟี้... เสียงดังอะไรนักหนาหงาว... ดึกขนาดนี้แล้วยังพาคนมาเยอะขนาดนี้อีก ไม่รู้รึไงว่าหินก็ต้องพักผ่อน... เหมือนกัน... นะ...
Ioroi:ทะ...ท่านโชกุน! ขะ...ข้าขอแสดงความเคารพ... ไม่สิ ข้ายังเป็นรูปปั้นหินอยู่นี่... แย่แล้ว แย่แล้ว...
Ei:ไม่ต้องมากพิธีหรอก เทพลึกลับผู้คุ้มครองป่า
Traveler:ทำไม Ioroi ถึงกลัว Ei ขนาดนั้นล่ะ...
Yae Miko:อ๋อ ตอนที่เขาไปขโมย Naku Weed ในวังของโชกุน เกือบจะถูก Ei ฟันจนกลายเป็นเกาะ Yashiori เลยล่ะ...
Ioroi:ยัยจิ้งจอกบ้านี่! ข้าได้ยินนะ!
Ei:...Ioroi ที่ฉันมาหาเธอครั้งนี้ เพราะมีเรื่องอยากจะถามน่ะ
Ioroi:โปรดถามมาได้เลย ท่านโชกุน! ถ้าข้ารู้ก็จะบอกให้หมด! และถ้าไม่รู้ก็จะบอกอยู่ดี!
Paimon:เปลี่ยนสีหน้าเร็วจังนะ...
Yumemizuki Mizuki:เฮ้อ... พวกเธอช้าลงหน่อยได้มั้ย... ฉันต้องปลอบพวกเขาอยู่ตั้งนาน พวกเขาถึงจะยอมตามมา...
Tetsunosuke:อ๊า... Ioroi นี่นา!
Kinkaku:...เจ้าถูกมนุษย์ทำร้ายจนตายจริง ๆ ด้วยหงาว!
Ginkaku:...แม้แต่ร่างกายก็ยังถูกทำให้กลายเป็นรูปปั้นหินเลย!
Ioroi:อุหงาว?! ข้ายังไม่ตายซะหน่อย!!
Ginkaku:หงาว... ยังไม่ตายจริง ๆ ด้วย? จิ้งจอกไม่ได้โกหกงั้นเหรอ?
Tetsunosuke:กลิ่นก็ถูกแล้วด้วย Ioroi ยังไม่ตาย?
Kinkaku:Ioroi... เจ้าถูกมนุษย์ผนึกไว้จริง ๆ ด้วยหงาว!
Ioroi:หืม? พอลองดมดูดี ๆ แล้ว... นี่มัน Kinkaku.. Ginkaku... แล้วก็ Tetsunosuke นี่นา? พวกเจ้าไม่ได้ถูกผนึกไว้เหรอ?
Tetsunosuke:หงาว... ตอนที่มนุษย์ที่ชื่อว่า Kamuna Harunosuke คิดจะมาทำร้ายพวกข้า...
Ginkaku:พวกข้าเอาแต่หนีไปพลาง ซ่อนไปพลาง... พวกมนุษย์ก็เอาแต่ไล่ตาม... เพื่อนร่วมทางที่ยังขยับก็น้อยลงเรื่อย ๆ... พลังโยไกที่ใช้ได้ก็น้อยลงเรื่อย ๆ...
Kinkaku:จากนั้น พวกข้าเลยเลียนแบบกลยุทธ์การหลบหนีของ Bake-Danuki ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด Tsukumo... และตั้งใจจะขุดรูหนี!
Tetsunosuke:ตอนนั้นเอง... ต้องเป็นเพราะจิตวิญญาณของ Bake-Danuki ผู้ยิ่งใหญ่ Giichiro แน่ ๆ... เลยทำให้พวกข้าขุด "เขา" ที่เต็มไปด้วยพลังโยไกอันนึงขึ้นมาจากใต้ดิน!
Kinkaku:พอพวกข้าใช้เขานั่น ก็ฟื้นพลังโยไกได้ทันที! แล้วก็ ปุ้งปุ้ง โครมโครม ชะช่ามนุษย์พวกนั้น!
Ioroi:โอ้ววว! ปุ้งปุ้ง โครมโครม ชะช่า! แล้วไงต่อ?
Kinkaku:...ก็หลอกไปหนึ่งที! แล้วก็หนีออกมา!
Ioroi:...ที่แท้ก็ไม่ได้จัดการกับเจ้านั่นเหรอเนี่ย...
Ginkaku:หลังจากนั้น พวกข้าก็อาศัยเขาอันนั้น... เพื่อหลบตัวจากมนุษย์... แต่มนุษย์ก็เยอะขึ้นเรื่อย ๆ และการหลบพวกเขาก็ยากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย หงาว...
Yumemizuki Mizuki:เขาที่เต็มไปด้วยพลังโยไก... สิ่งนี้เอง ที่ทำให้ Bake-Danuki ตกอยู่ใน "ฝันร้าย" และมองว่ามนุษย์ทั้งหมดเป็นคนไม่ดีงั้นเหรอ?
Yumemizuki Mizuki:ใช้พลังโยไกบนเขาเพื่ออยู่อย่างสันโดษ แต่ก็ถูกฝันร้ายที่ติดอยู่บนเขากัดกร่อนไปด้วย... ห้าร้อยปีที่ผ่านมานี้ ต้องเผชิญกับความระแวงมาตลอด จนถึงวันนี้...
Ioroi:อะแฮ่ม ข้ารู้อยู่แล้ว... การยืมสิ่งของจากข้างนอก ถือเป็นการเบนออกจากเส้นทางแห่งทานูกิ ก็ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่นอน!
Kinkaku:หงาว! พวกข้า... เบนออกจากเส้นทางแห่งทานูกิ?
Ginkaku:แต่ว่า... เขาอันนั้นช่วยให้พวกข้าหลบหนีจากมนุษย์... แต่มนุษย์ก็ยังคิดจะแย่งชิงถิ่นของพวกข้าไป...
Ei:...ตรงกันข้ามเลยล่ะ เหตุผลที่ Shogunate จัดตั้งทีมสำรวจในช่วงแรก ก็เพื่อค้นหาดินแดนที่มีโยไกอาศัยอยู่
Ei:หลังจากนั้นไม่ว่าจะต้องหลบหลีกหรือเจรจา ก็สามารถแก้ปัญหาด้วยวิธีสันติได้
Tetsunosuke:...ปะ...เป็นแบบนี้เองเหรอหงาว?
Ginkaku:ดูเหมือนว่า... สิ่งที่มนุษย์พูดในตอนนั้น... จะเป็นแบบนี้จริง ๆ ด้วย...
Kiritani:...ท่านโชกุนกำชับไว้เป็นพิเศษว่า ถ้ามีโยไกอาศัยอยู่ ต้องเจรจาดี ๆ...
Ioroi:Kinkaku, Ginkaku, Tetsunosuke เอ๋ย... ที่จริงมนุษย์ก็ไม่ได้แย่กันหมดนะ อย่างเช่นเด็กขนเหลืองที่อยู่ทางนั้น เคยช่วยข้าไว้ตั้งหลายครั้ง...
Paimon:อีกอย่างถ้าจะพูดกันตามจริง ตอนนั้นที่ Bake-Danuki ถูกผนึกไว้ ก็เพราะ Ioroi ขโมยหวีที่สำคัญไปก่อนนี่นา...
Tetsunosuke:Ioroi... หัวขโมยถูกจับ สมน้ำหน้าหงาว?
Ioroi:...คะ...คะ...ใครจะไปรู้ว่านั่นคือสิ่งที่ใช้ทำ "พิธีชำระซากุระศักดิ์สิทธิ์" ล่ะ! อีกอย่างก็คืนให้พวกเจ้าแล้วไม่ใช่รึไง!
Kinkaku:งั้นก็แสดงว่ามนุษย์ไม่ดีเหรอ?
Ioroi:เอ่อ... ถ้าจะให้พูด ก็คือข้ากับเจ้ามนุษย์นั่นต่อสู้กัน... จากนั้นก็ประมาทไปชั่วขณะนึง... แล้วก็ยอมรับความพ่ายแพ้... เอาเป็นว่าไม่มีฝั่งไหนที่ไม่ดีก็แล้วกัน!
Paimon:เจ้าหมอนี่ ถ้าเป็นเรื่องที่ไม่เป็นประโยชน์กับตัวเอง ก็จะพยายามเปลี่ยนหัวข้ออย่างสุดชีวิตสินะ...
Yae Miko:ไม่ว่ายังไง คราวนี้พวกเธอคงรู้แล้วสินะว่า ตอนนี้ไม่มีมนุษย์คนไหนอยากทำร้ายพวกเธอ
Tetsunosuke:เพราะงั้น... มันเป็น "ฝันร้าย" ทั้งนั้นสินะหงาว...
Ginkaku:พวกข้า... ต้องซ่อนตัวมาห้าร้อยปีอย่างเปล่าประโยชน์งั้นเหรอ...
Ioroi:...ฮึ พวกเจ้าเล่นซ่อนหากับชาว Inazuma มาตั้งห้าร้อยปีแล้ว มันไม่ดีตรงไหนกัน? ...แถมยังชนะด้วย
Kinkaku:ใช่มั้ย? พวกข้าชนะแล้วหงาว? ...พวกข้าเก่งจังเลย! เก่งกว่า Ioroi อีก!
Ioroi:เฮ้... เกมซ่อนหาของข้ายังไม่รู้ผลแพ้ชนะเลยหงาว!
Paimon:บางครั้งก็อิจฉา Bake-Danuki จริง ๆ... ทัศนคติดีกันจัง...
Yumemizuki Mizuki:เพราะ Bake-Danuki มีนิสัยแบบนี้ไง ถึงแม้จะถูก "ฝันร้าย" กัดกร่อน แต่ก็ไม่ได้ทำความผิดร้ายแรงอะไร
Yumemizuki Mizuki:แต่ว่า นี่เป็นฝันร้ายของใครกันแน่? ทำไมถึงคงอยู่ได้ถึงห้าร้อยปี แถมยังส่งผลกระทบต่อคนอื่นต่อไปได้อีก? เขาหัก ๆ ที่ถูกฝังอยู่ใต้ภูเขา Yougou...
Traveler:เหมือนจะเคยได้ยินตำนานที่เกี่ยวกันอยู่นะ...
Yae Miko:"...ซามูไรของเผ่าโอนิที่เคยจมอยู่กับฉากอันมืดมิด ได้ชักดาบเข้าหาท่าน Ogosho ผู้ยิ่งใหญ่ จนถูกตัดแขนข้างนึงและเขาข้างนึงไป จากนั้นก็หนีเข้าไปในป่าเขา และไม่มีใครรู้เลยว่าอยู่ที่ไหน"
Yae Miko:"...ทหารคนสนิทของโชกุน เขาเคยเข้าไปในห้วงลึกอันมืดมิด และถูกอสูรร้ายจากนอกโลกที่มีร่างเป็นเสือ และมีหางเป็นงูกลืนลงไปทั้งตัว จากนั้นเขาก็แหวกท้องเสือออกมา..."
Yae Miko:ดังนั้นจึงได้ชื่อว่า... "Chiyo เขี้ยวพยัคฆ์"... "Torachiyo"
Ei:...Chiyo เขาต้องไม่ชอบชื่อนี้แน่ ๆ
Ei:แม้ว่าจะรอดพ้นจากการถูกกลืนลงท้องมอนสเตอร์ และรอดชีวิตจากสนามรบได้... แต่เขาก็ไม่เคยได้ออกจากสนามรบแห่งนั้นเลย
Ei:ความทรงจำของเพื่อนร่วมทางที่ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ได้ฉายให้เขาเห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเขาเริ่มแยกไม่ออกว่า มันคือความจริงหรือความฝัน...
Traveler:(คนที่มีพลังแข็งแกร่ง... จนไม่ถูกฝันร้ายยับยั้งความสามารถในการเคลื่อนไหว... แต่ตัวเขาเองกลับกลายเป็นฝันร้ายที่น่ากลัวยิ่งกว่า...)
Ei:...ไม่ว่าจะเป็นลูกน้อง ครอบครัว หรือเพื่อนฝูง ความสวยงามและความสุขในโลกใบนี้ ถูกบิดเบือนให้กลายเป็นศัตรูที่ต้องถูกกำจัดในความฝัน
Ei:เขาถูกขังอยู่ในสนามรบในความฝัน... จนกระทั่งเขาชักดาบฟาดฟันฉันบนภูเขา Yougou
Ei:สุดท้าย "Musou no Hitotachi" ก็ตัดแขนตัดแขนข้างนึง และเขาข้างนึงของเขาไป... ฉันคิดว่าเขาที่หักนั่น น่าจะถูกฝังไปตอนนั้นแหละ
Yae Miko:นึกไม่ถึงว่าเขานั่นจะถูกพวก Bake-Danuki ขุดขึ้นมา... แถมยังมีเศษเสี้ยวฝันร้ายของ Chiyo หลงเหลืออยู่ด้วย
Yumemizuki Mizuki:ฝันร้ายจะถูกหล่อเลี้ยงความกลัวและความวิตกกังวล ถ้าดูจากสิ่งที่ Traveler เคยเจอมาก่อนหน้านี้...
Yumemizuki Mizuki:ไม่แน่ว่า มันอาจจะได้รับร่างที่แข็งแกร่งจากความกลัวที่มีมานานถึงห้าร้อยปีของพวก Kinkaku และกลายเป็นสิ่งที่คล้ายกับ "Jibakurei"
Traveler:"Jibakurei"?
Yumemizuki Mizuki:อืม Jibakurei หรือวิญญาณพันธนาการผืนดินสามารถเคลื่อนที่ไปตามกระแสพลังได้ แต่ก็ถูกกระแสพลังจำกัดไว้เช่นกัน ดังนั้นร่องรอยของพลังโยไกเลยปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว และขอบเขตที่อยู่ก็อยู่แถว ๆ กับภูเขา Yougou เท่านั้น
Yae Miko:เศษเสี้ยวฝันร้ายนี้ ดูเหมือนจะเป็นเหมือนเจ้าของเดิม ที่เกลียดชังความดีงามและความสุขทุกอย่าง
Yae Miko:มันโจมตีทีมสืบสวนของ Shogunate ที่กำลังทำเพื่ออนาคต และโจมตีพวก Hitotsume Kozou ที่กำลังเดินทางไปช่วย...
Paimon:แล้วก็โจมตีพวกเราที่เล่นสนุกและพึงพอใจมาทั้งวัน...
Traveler:แล้วทำไมหลังจากนั้นมันถึงไม่โผล่มาอีกล่ะ?
Ei:บางทีอาจจะเสียพลังไปมากหลังจากถูกเธอเอาชนะ เลยต้องการพักฟื้น หรือไม่ก็สติสัมปชัญญะที่เหลืออยู่ไม่สามารถเอาชนะเธอได้ เลยเลือกที่จะซ่อนตัวอยู่...
Ei:...แต่ความเกลียดชังที่ถูก "ฝันร้าย" บิดเบือน ไม่ช้าก็เร็วจะทำให้มันปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง และโจมตี "ศัตรู" ที่อยู่ในสายตาของมัน
Ei:เพราะ Chiyo... ไม่เคยละทิ้งเป้าหมายที่ตัวเองได้กำหนดไว้
Yae Miko:...
Ei:...แต่ความเป็นไปได้สองอย่างนี้ ก็พิสูจน์ให้เห็นว่า "เศษเสี้ยวฝันร้าย" สามารถถูกกำจัดได้
Ei:สิ่งที่สามารถ "ฆ่า" ให้ตายได้... ก็สามารถใช้พลังของ "Musou Isshin" ฟันให้ขาดได้
Yumemizuki Mizuki:...ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอ?
Ei:"Mikoshi Chiyo" ได้จากโลกนี้ไปแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่เป็นเพียงเศษเสี้ยวของ "ฝันร้าย" เท่านั้น ตอนนี้เราควรจะให้ความสำคัญกับคนที่มีชีวิตอยู่นะ ส่วนคนที่ตายไปแล้ว... ก็ไม่จำเป็นต้องสนใจหรอก
Traveler:(ถ้าปล่อยให้โชกุนฟัน "เศษเสี้ยวฝันร้าย" ด้วย "Musou Isshin" อีกครั้ง... จะไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ?)
Traveler:(ก่อนหน้านี้ Mizuki เคยบอกว่า เทพเจ้าก็เป็นป่วยทางจิตใจได้เหมือนกัน... ผู้ล่วงลับได้จากไปแล้ว แต่ความคิดที่ผู้ล่วงลับทิ้งไว้ให้กับคนที่มีชีวิตอยู่ล่ะ...)
Yae Miko:...ใครจะเป็นห่วงคนที่ตายไปแล้วกันล่ะ...
Yae Miko:ฉันสนใจแค่ "คนที่มีชีวิตอยู่" เท่านั้น
Ei:...! Miko เธออยากจะพูดอะไรฮะ?
Yae Miko:หึ ฉันกำลังเป็นห่วง พวก Kinkaku, Ginkaku แล้วก็ Tetsunosuke น่ะ...
Tetsunosuke:...หงาว? มันเกี่ยวกับพวกข้าด้วยเหรอ?
Yae Miko:"เศษเสี้ยวฝันร้าย" อยู่ร่วมกับพวก Bake-Danuki มาเกือบห้าร้อยปีแล้ว ใครจะรู้ว่าการฟันของเธอจะส่งผลกระทบต่อพวกเขายังไงบ้าง ไม่แน่นะ พวกเขาอาจได้รับผลกระทบเหมือนกันก็ได้
Ginkaku:ฮือ... ฮือหงาว?!
Ioroi:เอ่อ... ท่านโชกุน โปรดเมตตาด้วย! ดะ...เด็ก ๆ พวกนี้แค่เลอะเลือนไปชั่วขณะ... เอ่อไม่สิ... แค่ห้าร้อยปีเอง...
Ei:Miko... พูดจริงเหรอ?
Yae Miko:ถ้าเธอไม่เชื่อฉัน ก็ลองไปถาม Mizuki กับ Traveler ดูสิ พวกเขาเคยไปมาหลายที่ น่าจะมีตัวอย่างที่คล้าย ๆ กันนะ?
Yumemizuki Mizuki:เอ่อ... หืม?
Yumemizuki Mizuki:...ใช่แล้ว! ฉันเคยเห็นตอนที่ออกเดินทางแสวงหาความรู้ ทั้งใน Liyue และ Natlan ก็มีเรื่องแบบนี้
Traveler:ใช่ ๆ ๆ ฉันก็เคยเห็นเหมือนกัน
Ei:แล้วพวกเธอ... มีแผนอะไรดี ๆ มั้ยล่ะ? "เศษเสี้ยวฝันร้าย" เป็นภัยคุกคามต่อสรรพสิ่งใน Inazuma ถ้าไม่มีวิธีอะไรแล้ว... ฉันจะไม่ปล่อยไว้แน่นอน
Yumemizuki Mizuki:...ในเมื่อ "เศษเสี้ยว" นั้นมีเจตนาร้ายต่อโลกเพราะ "ฝันร้าย" งั้นวิธีที่เหมาะสมที่สุดคือการกำจัด "ฝันร้าย" โดยตรง...
Paimon:จริงด้วย! Mizuki สามารถกิน "ฝันร้าย" นั่นได้ตรง ๆ เลยมั้ย?
Ei:...เมื่อห้าร้อยปีก่อน ฉันเคยขอให้เผ่าบากุเขมือบฝันลองแล้ว แต่การจัดการกับฝันร้ายที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ ก็เพียงพอที่จะช่วยบรรเทาอาการได้บ้างเท่านั้น
Yae Miko:แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า... ตอนนี้จะเป็นไปไม่ได้นะ? ความคิดของ Mizuki ก็ทำให้ฉันได้ไอเดียขึ้นมา ถ้าไม่สามารถกำจัดต้นตอของฝันร้ายได้...
Yae Miko:ถ้างั้นก็ใช้ความฝันมาซ้อนทับความฝัน ใช้ภาพลวงตามาซ้อนทับภาพลวงตา... ใช้ "ฝันดี" มาซ้อนทับ "ฝันร้าย"
Paimon:นี่... ทำแบบนั้นได้เหรอ?!
Yae Miko:อย่าลืมสิ โยไกที่เก่งเรื่องการแปลงร่างที่สุดใน Inazuma ก็อยู่ที่นี่แล้ว
Kinkaku:ทะ...ที่ไหน? พวกข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย!
Tetsunosuke:กลายเป็นต้นไม้ หรือกลายเป็นลมไปแล้วเหรอ?
Ioroi:เจ้าโง่! ที่พูดถึงก็คือ Bake-Danuki อย่างพวกเราไงล่ะ! Tetsunosuke, Kinkaku! อย่าทำขายหน้าสิ!
Yae Miko:พวกเขามีความผูกพันกับเศษเสี้ยวฝันร้ายมานับร้อยปี พวกเขาสามารถสร้างความฝันที่ทำให้เศษเสี้ยวฝันร้ายแยกแยะไม่ออก และนี่ก็เหมาะสมที่สุดแล้วล่ะ
Ei:...การป้องกันของ "ฝันร้าย" ในตอนนั้นแทบจะไร้ที่ติเลย... Miko เธอมีแผนที่จะสร้างโอกาสให้ Bake-Danuki ออกโรงมั้ย?
Yae Miko:เธอก็พูดเองนี่ว่า สิ่งที่เหลืออยู่ตอนนี้ไม่ใช่ "Mikoshi Chiyo" ในตอนนั้น แต่เป็นเพียงเศษเสี้ยวฝันร้ายจากเขาของเขา ซึ่งมันได้รับความเสียหายไปแล้ว
Yae Miko:อีกอย่าง... อย่าดูถูกเพื่อนเก่าของฉันเชียวนะ เขาเดินทางไปทั่วโลก เพื่อศึกษาและทำความเข้าใจเกี่ยวกับ "ความฝัน" มันไม่ใช่สิ่งที่คนแก่ ๆ ในอดีตจะเทียบได้หรอกนะ
Yumemizuki Mizuki:เอ่อ... อืม...
Traveler:...ทำไมไม่พูดต่อล่ะ?
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Ei:Traveler... สำหรับการต่อสู้ในวันพรุ่งนี้ อย่าฝืนตัวเองเกินไปล่ะ ถ้าการต่อสู้มันดุเดือดเกินไป... ฉันจะรับมือเอง
Traveler:แต่ว่า...
Ei:ไม่ต้องห่วงนะ... และไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก เธอกับฉันต่างก็รู้ถึงความกังวลของกันและกัน เพราะงั้นคืนนี้ เธอก็พักผ่อนให้เต็มที่เถอะ จะได้เติมพลังให้กับการต่อสู้ในวันข้างหน้า
Ei:...
Ei:...แล้วก็ ขอบคุณพวกเธอนะ
Tetsunosuke:โยไกผู้ยิ่งใหญ่ เสนอตัวอดหลับอดนอนเหรอ?
Yumemizuki Mizuki:ใช่แล้วล่ะ ฉันเสนอตัวเอง
Kinkaku:ทำไมโยไกผู้ยิ่งใหญ่ต้องทำงานด้วยล่ะ?
Yumemizuki Mizuki:...นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ต้องแลกกับการกลายเป็นโยไกผู้ยิ่งใหญ่ล่ะมั้ง
Ginkaku:โยไกผู้ยิ่งใหญ่ น่าสงสารจังหงาว...
Yae Miko:Ioroi ดูเหมือนว่าเธอก็รับโทษมามากพอแล้วนะ งั้นปล่อยเธอออกมาดีมั้ย?
Ioroi:อะ...อะไรกันเนี่ย! ข้าอยากออกมาเมื่อไหร่ก็ออกได้เถอะ! อยู่ในก้อนหินเนี่ย หน้าร้อนก็เย็นสบาย หน้าหนาวก็อบอุ่น พวกเจ้าอย่ามายุ่งกับข้านะหงาว!
Kinkaku, Ginkaku และ Tetsunosuke:...Ioroi สุดยอดไปเลย!
Kinkaku, Ginkaku และ Tetsunosuke:...Ioroi สุดยอดไปเลย!
Kinkaku, Ginkaku และ Tetsunosuke:...Ioroi สุดยอดไปเลย!
Ioroi:... ยังไงซะพลังของผนึกนี้ก็ใกล้จะหมดแล้ว... แทนที่จะพูดเรื่องนี้ เธอช่วยบอกยัยจิ้งจอกบ้านั่นให้หน่อยก็แล้วกัน!
Yae Miko:...Ioroi เขาเองก็...
Ioroi:พอแล้ว ๆ คิดจะหลอกข้าอีกแล้วใช่มั้ย? เรื่องแบบนั้นให้เจ้าตัวมาพูดเองเถอะ อย่าส่งเด็กน้อยมาหลอกฉันเลยหงาว!
Localized evidence
เทศกาลห้วงนิทราฝัน Mikawa - คืนถัดมา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2441021624No text in the selected or fallback locales.
ดั่งยลภาพลวงตา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3633399826Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/36710222
3
10221
EQ
2037
4019116
UI_ChapterIcon_MikawaFlower
4019102
event