บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1080248520
Story Chapters
Story evidence
Paimon:เอ๋? ตรงนั้นคือ Tighnari กับ Collei ไม่ใช่เหรอ? แถมยังมี Dehya กับ Candace ด้วย!
Paimon:พวกเราเข้าไปทักทายพวกเขากันหน่อยเถอะ!
Tighnari:...แบ่งหน้าที่กันเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย? ต่อไปก็แยกย้ายกันลงมือได้
Tighnari:แต่ฉันก็ขอเตือนอีกครั้งนะ ทุกคนต้องระวังตัวให้ดี อย่าให้เธอจับได้เด็ดขาด
Dehya:โธ่ เรื่องนี้คุณวางใจเถอะน่า สำหรับทหารรับจ้างอย่างพวกเราแล้ว ความลับสำคัญกว่าชีวิตซะอีก!
Candace:ฉันว่า คงไม่น่าจะถึงขั้นนั้นหรอก
Dehya:ก็แค่เปรียบเปรยน่ะ เธอเข้าใจฉันนี่
Collei:อืม... ฉันก็ยังกังวลอยู่นิดหน่อย ไม่ใช่เพราะกลัวจะหลุดปากพูดออกไปหรอกนะ แต่กลัวว่าถ้าเธอโผล่มาที่ด้านหลังอย่างกะทันหัน แล้วฉันจะไม่ทันสังเกตเอาน่ะ...
Paimon:สวัสดีทุกคน! กำลังคุยอะไรกันอยู่เหรอ?
Collei:อ๊าาาา! ฉันเปล่านะ ฉันไม่รู้ ฉันไม่ได้คุยอะไรทั้งนั้น ฉันไม่ได้ปิดบังอะไรเลยนะ!
Tighnari:...ใจเย็นหน่อยสิ Collei อย่างน้อยก็ดูก่อนว่าใครมา
Dehya:Traveler กับ Paimon! ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอพวกเธอที่นี่!
Traveler:ฉันก็ดีใจที่ได้เจอทุกคนเหมือนกันนะ
Collei:เอ๋? พวกเธอเองเหรอ? อ๊า... ตกใจหมดเลย น่ากลัวกว่าตอนที่เห็นอาจารย์ Tighnari ยืนอยู่ข้างหลังเวลาที่ใจลอยในชั้นเรียนซะอีก...
Candace:พวกคุณสองคนกลับมาที่ Sumeru เพื่อเข้าร่วมเทศกาล Sabzeruz เหรอ?
Paimon:อื้ม! พอคิดว่าช่วงเทศกาลน่าจะคึกคัก ก็เลยกลับมาเที่ยวเล่นกับเพื่อน ๆ น่ะ!
Tighnari:จริงสิ ได้ยินอาจารย์บอกว่า ปีนี้สถาบันเตรียมการเยอะมากเลย เพื่อเตรียมจัดงานฉลองวันเกิดที่ยิ่งใหญ่อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ให้กับท่านเทพแห่งพฤกษา
Tighnari:ถือเป็นการชดเชยเล็ก ๆ น้อย ๆ ต่อความผิดพลาดต่าง ๆ ของสถาบันน่ะ
Paimon:ฮิฮิ งั้นพวกเราก็มาถูกจังหวะเลยสิ แบบนี้จะต้องมีอาหารอร่อย ๆ และเรื่องสนุก ๆ แน่นอน!
Paimon:ว่าแต่เมื่อกี้ทุกคนแอบซุบซิบอะไรกันเหรอ? ความลงความลับอะไรกันน่ะ?
Tighnari:มา ทั้งสองคนมานี่สิ ฉันจะพูดให้ฟัง
Tighnari:พวกเรากะจะเตรียมเซอร์ไพรส์ให้ท่านเทพแห่งพฤกษาน่ะ
Paimon:ว้าว! เซอร์ไพรส์วันเกิด!
Candace:นี่เป็นไอเดียของ Dehya น่ะ
Dehya:เอ๋? ฉันก็แค่นึกได้ตอนที่คุยกับ Dunyarzad พอดีน่ะ กิจกรรมในเทศกาล Sabzeruz แต่ละครั้งก็คล้าย ๆ กัน ฉันเลยคิดว่าน่าจะลองทำอะไรที่แตกต่างออกไปหน่อย
Dehya:พอ Dunyarzad ฟังแล้วก็รู้สึกว่าไอเดียนี้ดีมาก ฉันก็เลยไปถามคนอื่น ๆ ทุกคนต่างก็เห็นด้วย และรีบมารวมตัวกันทันทีนี่แหละ
Tighnari:ในเมื่อเป็นเซอร์ไพรส์ มีคนรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ยิ่งอีกฝ่ายเป็นท่านเทพแห่งปัญญาแล้วด้วย ถ้าไม่ระวัง เดี๋ยวเธออาจจะจับพิรุธได้น่ะ
Paimon:อ้อ! มีเหตุผล งั้นพวกเราต้องคุยกันเสียงเบาแบบนี้ ไปตลอดเลยเหรอ?
Collei:คิก...
Tighnari:อะแฮ่ม! เอาเป็นว่า พวกเราแค่บอกเพื่อน ๆ ที่ว่างอยู่ในช่วงนี้ให้มาช่วยเตรียมการเท่านั้น
Paimon:จะต้องทำอะไรบ้างล่ะ?
Collei:ได้ยินมาว่าท่านเทพแห่งพฤกษาชอบกินลูกอม พวกเราเลยว่าจะเริ่มจากตรงนี้แหละ
Dehya:และกะว่าจะจัดงานเลี้ยงวันเกิดหลังจากจบขบวนเกวียนบุปผา! เพราะงั้นจะต้องมี Haft-Mewa Feast บนโต๊ะด้วย
Tighnari:ส่วนรายละเอียดการออกแบบ ก็ให้ Kaveh จัดการละกัน ตอนนี้พวกเราแค่ต้องซื้อวัตถุดิบกับของตกแต่งก็พอ
Traveler:มีอะไรให้พวกเราช่วยมั้ย?
Paimon:ใช่ ๆ ไหน ๆ พวกเราก็รู้เรื่องแล้ว พวกเราก็อยากจะช่วยเตรียมเซอร์ไพรส์วันเกิดด้วยเหมือนกัน!
Dehya:เอ๋? ฉันจำได้ว่าเมื่อกี้ Candace บอกว่าอยากได้คนไปช่วยซื้อของใช่มั้ย แบบนี้ก็พอดีเลยนี่นา?
Candace:อืม ฉันอยู่ในทะเลทรายมานานเกินไป กลัวว่าจะไม่รู้ราคาและคุณภาพของสินค้าที่นี่
Traveler:พวกเราไปกับเธอได้นะ
Candace:ถ้าไม่รบกวนพวกคุณละก็...
Paimon:ไม่รบกวนหรอก ๆ! การได้ช่วยทุกคนแบบนี้ เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์สำหรับเราเลยล่ะ
Dehya:เฮ้ เดี๋ยวนี้ Paimon เข้าใจพูดขึ้นเยอะเลยนะ
Candace:งั้นฉันจะรับน้ำใจของทั้งสองคนไว้นะ
Dehya:งั้นก็ตกลงตามนี้นะ! เรื่องการตกแต่ง เดี๋ยวฉันกับ Dunyarzad จะจัดการเอง ส่วนเรื่องสถานที่จัดงาน ก็รบกวนให้ Tighnari จัดการทีนะ
Paimon:แค่ฟังก็ตื่นเต้นแล้วอะ เรามาเริ่มกันเลยเถอะ! มาเตรียมเซอร์ไพรส์วันเกิดสุดยิ่งใหญ่ให้กับ Nahida กัน...
ฝูงชน:ชู่วว...!
Paimon:โอ๊ะ... จริงด้วย ตื่นเต้นจนเกือบลืมไปเลย... ความลับ ต้องเก็บเป็นความลับ...
Paimon:ว้าว ท่าเรือ Ormos วันนี้มีกลิ่นหอมฟุ้งเต็มไปหมดเลย ขนาดกลิ่นของลมทะเลก็ยังถูกกลบหายไปเลย!
Candace:ได้ยินมาว่า ที่นี่คือจุดหมายสุดท้ายของขบวนเกวียนบุปผา ร้านค้าหลายแห่งจะตั้งแผงลอยไว้ล่วงหน้า เพราะงั้นเลยคึกคักกว่าปกติน่ะ
Candace:ช่วงนี้ที่หมู่บ้าน Aaru มีนักธุรกิจเข้ามาไม่น้อยเลย ทุกคนกำลังเตรียมงานเทศกาล Sabzeruz ที่น่าจดจำกันอยู่
Paimon:ฮี่ฮี่ ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องกังวลเรื่องการซื้อของแล้วล่ะ! เรื่องต่อรองราคาปล่อยเป็นหน้าที่พวกเราเอง!
Candace:โอเค งั้นก็... เอ่อ...! เอ่อ...
Candace:ฉันไม่เป็นไร...
Candace:...
Candace:ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ พวกเราไปสั่งของที่ร้านนั้นกันก่อนดีกว่า
Jahangir:ยินดีต้อนรับ ลูกค้าจะรับอะไรดีล่ะ?
Candace:ฉันอยากสั่งขนมในเทศกาล Sabzeruz หน่อยน่ะ น่าจะมารับหลังจากจบขบวนเกวียนบุปผา คุณช่วยเตรียมไว้ล่วงหน้าหน่อยได้มั้ย?
Jahangir:เป็นออเดอร์สั่งกลับบ้านใช่มั้ย? ไม่มีปัญหา แล้วคุณจะรับอะไรดีล่ะ?
Candace:Masala Cheese Ball กับ Potato Boat อย่างละสามที่ Curry Shrimp สิบที่ และ Panipuri สามที่
Jahangir:ขอฉันจดก่อนนะ... Potato Boat... Panipuri... เอาล่ะ เรียบร้อยแล้ว วัตถุดิบพวกนี้มีเยอะเอาเรื่องเลย คุณลูกค้านี่ใจดีจังเลยนะ
Candace:ซื้อเยอะขนาดนี้ ลดราคาให้หน่อยได้มั้ย?
Jahangir:ได้อยู่แล้ว! ฉันขอคิดก่อนนะ... รวมทั้งหมดก็ 29,000 Mora ลดราคาแล้วก็เหลือ 26,000 โอเคมั้ย?
Candace:20,000 Mora ได้มั้ย?
Paimon:หา...?
Traveler:(Candace... ต่อรองราคาโหดมาก...)
Jahangir:เอ่อ... แบบนี้ค่อนข้างลำบากฉันอยู่นะ วันที่มีขบวนเกวียนบุปผามีลูกค้าตั้งมากมาย แถมยังต้องเผื่อวัตถุดิบไว้ให้คุณเป็นพิเศษด้วย...
Candace:งั้นเหรอ... งั้นฉันเพิ่ม Samosa อีกห้าชุดเป็นไง? พอจะลดราคาให้อีกหน่อยได้มั้ย?
Jahangir:อ๊ะ ถ้าอย่างงั้นละก็... ฉันลดให้คุณลูกค้าได้มากสุด 20% เท่านั้นแหละ...
Candace:โอเค งั้นก็ 20% ขอบคุณมากนะ
Jahangir:เรื่องเล็กน้อยน่ะ
Paimon:รู้สึกว่า Candace ต่อรองราคาเก่งกว่าพวกเราอีกนะ...
Candace:แล้วก็...
Jahangir:คุณลูกค้าต้องการอะไรเพิ่มอีกเหรอ?
Candace:เปล่าหรอก แค่อยากเตือนคุณให้ตรวจสอบเตาไฟอีกที ใช้นาน ๆ ไปอาจจะเป็นอันตรายได้
Jahangir:อ้อ ขอบคุณคุณลูกค้าที่เป็นห่วงนะ แต่นี่เป็นถ่านที่ฉันเพิ่งเปลี่ยนมาวันนี้ ไม่มีทางที่จะ...
เสียงดังสนั่น:(ตู้ม!!!)
Paimon:อ๊าาา! แค่ก ๆ... ควันโขมงเลย!
Jahangir:อึก... แค่ก ๆ
Candace:คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Jahangir:ไม่เป็นไร... ขอบคุณมากนะ เอ๊ะ? แปลกจัง...
Candace:เครื่องกำเนิดพลังลมมีปัญหารึเปล่า?
Jahangir:แค่ก ๆ... เป็นไปได้ ก่อนหน้านี้ก็เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเหมือนกัน ฉันเลยเปลี่ยนเครื่องกำเนิดพลังลม...
Candace:ปัญหาเกี่ยวกับเตา ไว้ค่อยหาทางแก้ทีหลังก็ได้ สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือคุณปลอดภัยแล้ว อยากดื่มน้ำหน่อยมั้ย? ฉันพกมาด้วยนะ
Jahangir:ไม่เป็นไร ๆ คุณลูกค้าตาไวมากจริง ๆ ถ้าวันนี้คุณมาเตือนฉันที่ร้านเร็วกว่านี้ บางทีอาจจะไม่เป็นแบบนี้ก็ได้
Jahangir:เอาเป็นว่า วันนี้ฉันจะรีบซ่อมเตานี้ให้เสร็จนะ จะไม่ทำให้ออเดอร์ในวันเทศกาล Sabzeruz ของคุณต้องล่าช้าแน่นอน
Candace:ยังไงสุขภาพกับความปลอดภัยก็สำคัญกว่า คุณค่อย ๆ ทำไปนะ ฉันวางค่ามัดจำไว้ตรงนี้ละกัน
Jahangir:ได้เลย เดินทางดี ๆ นะคุณลูกค้า
Paimon:เมื่อกี้นี้อันตรายมากเลยนะ! โชคดีที่ Candace ไหวตัวทัน
Traveler:เธอรู้ได้ไงเหรอว่าเตามีปัญหา?
Candace:อืม... บางทีอาจจะเป็นความรู้สึกที่ฉันสัมผัสได้ละมั้ง ฉันก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน...
Paimon:ฟู่ว... แล้วต่อไปจะไปที่ไหนกันเหรอ? หวังว่าจะไม่ใช่ที่ที่มีเตาอีกนะ ฉันตกใจแทบแย่แหนะ
Candace:ไปซื้อผลไม้กันเถอะ ต้องใช้ทำลูกอมน่ะ
Paimon:โอเค! พวกเราไม่ได้ไปเที่ยวท่าเรือ Ormos ตั้งนานแล้ว งั้นก็ซื้ออย่างอื่นด้วยเลยละกัน!
Paimon:ฉันจำได้ว่าแผงขายผลไม้อยู่ทางนั้นนะ...
Candace:อึ่ก...!
Paimon:เอ๋? Candace เธอโอเคมั้ย?
Candace:...! อันตราย!
Hatice:...หา?
Candace กระโดดไปช่วยเด็กที่เกือบจะถูกกล่องทับ...
Candace:หนูน้อย บาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า?
Hatice:มะ...ไม่เป็นไร... ขอบคุณมากนะพี่สาว...
Shyam:เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
Paimon:จู่ ๆ กล่องที่อยู่ทางนั้นก็ตกลงมา โชคดีที่ Candace ช่วยเด็กคนนี้ไว้ได้ทัน
Shyam:พ่อแม่ของเธอล่ะ?
Hatice:หนู... เอ่อพวกเขาอยู่ที่ร้านเหล้าในท่าเรือ หนูอยู่คนเดียวจนเบื่อแล้ว ก็เลย...
Candace:ไม่เป็นไรแล้วล่ะ หนูน้อย ต่อไปเวลาเล่นสนุกก็ต้องระวังตัวด้วยนะ
Shyam:...รีบกลับไปเถอะไป
Hatice:ได้ค่ะ...
Shyam:กล่องพวกนี้เป็นของใคร?
Kutbi:ขะ...ของฉันเอง...
Shyam:บอกแล้วไงว่าอย่าวางของหนักซ้อนกันไว้แถวถนน! ทำไมยังทำผิดพลาดแบบนี้อยู่อีก?
Kutbi:ขอโทษจริง ๆ! ช่วงนี้... สินค้าค่อนข้างเยอะ และโกดังก็ไม่พอเก็บ...
Shyam:หืม?!
Kutbi:ฉันจะจัดการเดี๋ยวนี้แหละ! คราวหน้าจะไม่วางอีกแล้ว!
Shyam:เฮ้อ...
Shyam:ขอบคุณพวกคุณมากนะ เป็นเพราะฉันดูแลไม่ดีเองแหละ ถ้าไม่ได้คุณ Candace ฉันก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าเรื่องจะเป็นยังไง
Candace:เรื่องเล็กน้อยน่ะ คุณ Shyam ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก ฉันเข้าใจว่าการดูแลทั้งพื้นที่นี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ว่างานเทศกาลใกล้เข้ามาแล้ว ยังไงคุณก็ต้องดูแลอีกหลายที่ให้ดีนะ
Shyam:เฮ้อ ช่วงเทศกาล Sabzeruz นี้ ไม่ว่ายังไงก็ดูแลไม่ทั่วถึงเลยจริง ๆ โอ๊ะ อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันจำที่คุณ Candace เตือนได้แล้วล่ะ ฉันจะระวังแน่นอน
Shyam:พวกคุณมาซื้อของกันเหรอ? งั้นฉันไม่กวนแล้วล่ะ สุขสันต์วันเทศกาลนะ
Paimon:Candace เธอเคลื่อนไหวเร็วมากเลย! รู้สึกว่ากล่องนั้นยังไม่ทันตกลงมา เธอก็พุ่งตัวเข้าไปแล้วอะ!
Traveler:อย่างกับรู้ว่ากล่องจะตกลงมาแหนะ...
Candace:...
Candace:ที่จริง... ตอนนั้นฉันเห็น "อนาคต" ที่กล่องใบนั้นจะตกลงมาน่ะ
Paimon:เอ๊ะ? เธอหมายความว่า เธอเห็นอนาคตงั้นเหรอ?!
Candace:อืม... รวมถึงเหตุการณ์อุบัติเหตุเตาไฟเมื่อกี้นั่นด้วย ฉันเห็นเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น...
Candace:ฉันไม่คิดว่าตาด้านซ้ายสีเหลืองอำพันของฉันจะพิเศษอะไรนะ เมื่อก่อนมันไม่เคยทำให้ฉันเห็นอะไรแปลก ๆ เลย...
Candace:แต่ตั้งแต่เช้านี้มา ฉันก็มักจะเห็นภาพบางอย่าง ที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาที มันก็เกิดขึ้นจริง ๆ...
Paimon:เธอได้บอกคนอื่นมั้ย?
Candace:ยังเลย... ฉันยังไม่แน่ใจว่านี่เป็น "คำพยากรณ์" จริงรึเปล่า และไม่อยากให้ทุกคนต้องเป็นกังวลด้วย
Candace:พอย้อนคิดดูแล้ว... ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเท่าไหร่นะ ฉันจัดการงานในแต่ละวันเหมือนเดิม สวดภาวนาต่อเทพเจ้าเสร็จ ก็มาเจอเพื่อน ๆ เลย
Candace:ถ้าจะให้พูดถึงเรื่องที่ไม่ปกติจริง ๆ ก็คงจะเป็นเรื่องที่ฉันซื้ออัญมณีสวย ๆ อันหนึ่งมาระหว่างทางละมั้ง...
Paimon:ก็สวยจริง ๆ แฮะ!
Traveler:แต่รู้สึกว่า...
Candace:คุณก็สังเกตเห็นเหมือนกันเหรอ? เหมือนว่าอัญมณีนี้จะแฝงไว้ด้วยร่องรอยธาตุพิเศษบางอย่าง ฉันเองก็ซื้อมาเพราะสงสัยเรื่องนี้นั่นแหละ
Paimon:หรือว่า "คำพยากรณ์" พวกนี้ จะเกิดจากอัญมณีนี้?
Candace:ก็อาจเป็นไปได้นะ อะ Traveler คุณลองถืออัญมณีนี้ดูสิ รู้สึกอะไรจากมันบ้างรึเปล่า...
Traveler:(...)
Traveler:ก็เฉย ๆ นะ
Candace:อืม... ดูเหมือนจะไม่ได้มีผลกับทุกคนสินะ
Candace:หรือว่าต้องมีเงื่อนไขบางอย่างเพื่อให้มันทำงาน... หรือมันจะเกี่ยวข้องกับคนที่เป็นลูกหลานของท่าน Al-Ahmar อย่างฉัน...
Paimon:ลองไปถามคนอื่นดูดีมั้ย?
Candace:ช่วงนี้ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมงานเทศกาล Sabzeruz ฉันจะไปรบกวนเพื่อน ๆ เพราะเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ไม่ได้หรอก
Candace:พอดีเลย สองวันนี้ฉันไม่ได้มีงานเยอะเท่าไหร่ เดี๋ยวฉันจะตรวจสอบเองละกัน นี่ก็เป็นสิ่งที่ "ผู้คุ้มกัน" ควรทำเหมือนกัน
Traveler:พวกเราก็จะช่วยด้วยอีกแรง
Candace:งั้นก็เยี่ยมไปเลย มีคุณอยู่ข้าง ๆ แล้วทำให้รู้สึกสบายใจ เหมือนกับมีคนอยู่ข้างกองไฟในยามค่ำคืนเลย
Candace:ไปซื้อของให้เสร็จก่อนละกัน แล้วค่อยไปสอบถามข้อมูลเรื่องอัญมณีก้อนนี้ อย่างน้อยก็ต้องรู้ที่มาของมันจากนักธุรกิจที่ค้าขายนี่ก่อน
Paimon:พูดถึง "นักธุรกิจ" แล้ว พวกเราก็รู้จักนักธุรกิจใหญ่ผู้รอบรู้คนหนึ่งอยู่พอดีไม่ใช่เหรอ? ถึงแม้ว่าการถามข่าวกรองจากเธอ อาจต้องเสีย Mora ในกระเป๋าไปไม่น้อยก็เถอะ...
Candace:หมายถึงนักธุรกิจใหญ่ "Dori" คนนั้นน่ะเหรอ? ฉันได้ยินเรื่องของเธอตั้งแต่อยู่ในหมู่บ้าน Aaru แล้วล่ะ
Paimon:ใช่แล้ว เธอคนนั้นแหละ! เอ่อ แต่ Dori ค่อนข้างจะอ่อนไหวกับ Mora นะ! Candace เวลาต่อราคากับเธอก็เบา ๆ หน่อยดีกว่านะ...
คุณกับ Candace ซื้อผลไม้ตามรายการ...
ขณะเดียวกันก็สอบถามที่อยู่ของ Dori มาจากพ่อค้า...
Dori:...อะ นี่คือสินค้าที่คุณต้องการ ไม่ต้องห่วง รับรองว่าของดีทั้งนั้น ฮิฮิฮิ สนใจรับสินค้าชั้นดีที่นายท่าน Sangemah Bay คนนี้เพิ่งสั่งซื้อมาไปด้วยสักชิ้นมั้ยล่ะ?
Dori:หา? ไม่เอาเหรอ? งั้นก็กลับดี ๆ ล่ะ ไม่ส่งนะ
Paimon:Dori!
Dori:โอ้ววว! ดูสิว่าใครมา! ลูกค้ารายใหญ่ของฉันทั้งสองท่าน! แล้วก็... เอ๋? คุณคือคุณ Candace ผู้คุ้มกันของหมู่บ้าน Aaru นี่นา... อ่าาาาา น่าสนใจจริง ๆ!
Dori:มีอะไรก็ว่ามาเลย? ฉันไม่ได้ทำการค้าที่ไม่เหมาะสมอะไรในทะเลทรายนะ
Candace:คุณเข้าใจผิดแล้ว นักธุรกิจใหญ่ Dori ที่รัก พวกเรามาที่นี่เพื่อสอบถามข้อมูลบางอย่างน่ะ
Dori:อ้อ! จะซื้อข่าวกรองงั้นเหรอ! งั้นก็ยินดีต้อนรับ! ฉันชอบทำธุรกิจขายข่าวกรองที่สุดแล้ว เพราะพกพาสะดวกไม่เหนื่อย แถมยังขายได้ราคาสูง! อ๊ะ ไม่สิ... แบบว่า... ปลอดภาษีน่ะ ปลอดภาษี
Candace:เช้านี้ฉันซื้ออัญมณีประหลาดชิ้นนึงมา ฉันเขียนชื่อคนขายไว้ในกระดาษแล้วล่ะ
Candace:ฉันอยากจะถามคนขายคนนั้นหน่อยว่า ช่างฝีมือที่ทำอัญมณีชิ้นนี้ได้แร่ดิบมาจากไหน
Dori:หาคนงั้นเหรอ? นี่มันยุ่งยากอยู่นะ รู้สึกว่าต้องจ่าย Mora เยอะเลยนะ
Candace:แน่นอนว่า มันจะช่วยย่นเวลาในการตามหาคนด้วย ถ้านักธุรกิจใหญ่ Dori ผู้รอบรู้สามารถหาแหล่งที่มาได้ ฉันก็ยินดีจ่ายค่าข่าวกรองนี้อยู่แล้ว
Dori:(หาคนน่ะไม่ยากหรอก แต่ได้เงินน้อยไปหน่อย... ฉันบังเอิญมีคนรู้จักที่ทำการแปรรูปอัญมณีอยู่พอดี แค่ถามพวกเขาสักนิดสักหน่อยก็น่าจะได้เรื่องแล้ว)
Dori:โอ๊ะ ดูคุณพูดเข้าสิ แบบนี้มันสร้างความลำบากใจให้นายท่าน Sangemah Bay อย่างฉันเลยนี่นา? แหล่งข่าวแบบนี้เป็นความลับทางธุรกิจ และการสืบหาข้อมูลก็เป็นเรื่องที่ยากมากด้วย!
Candace:คุณเสนอราคามาเลย
Dori:โอ้! เยี่ยมเลย! งั้นขอฉันคิดก่อนนะ ค่าเดินทางของฉัน บวกกับค่าของขวัญที่ต้องให้คนอื่น...
Dori:200,000 Mora เป็นไง?
Paimon:หาาา... แพงจัง!
Candace:ขอโทษนะ ราคานี้เกินงบของเราไปหน่อย ลดให้หน่อยได้มั้ย?
Dori:...ก็ได้! หมู่บ้าน Aaru เป็นสถานที่ที่มีมนุษยธรรม เห็นแก่เรื่องนี้ งั้นคุณก็เสนอราคามาสิ
Candace:50,000 Mora ละกัน
Dori:อะไรนะ?!
Traveler:(นี่มัน... ต่อหนักกว่าตะกี้อีกนะเนี่ย...)
Candace:ทำไมเหรอ? ข่าวกรองประเภทนี้ปกติในทะเลทรายก็ขายราคาประมาณนี้นะ
Dori:ไม่ขาย ไม่ขาย! แบบนี้... แบบนี้มันขาดทุนย่อยยับชนิดที่ว่ายังไม่คุ้มราคาเลนส์แว่นตาเลย! ฉันไม่ขายเด็ดขาด!
Candace:งั้นเหรอ... เสียดายจัง งั้น 30,000 Mora เป็นไง?
Dori:ทำไมถึงยังต่อราคาถูกกว่าเดิมอีกล่ะเนี่ย!
Candace:30,000 Mora พร้อมรับรองความปลอดภัยในการเดินทาง รวมถึงบริการอาหารและที่พักให้กับกองคาราวานของคุณ เมื่อถึงหมู่บ้าน Aaru แล้วก็ลดภาษีเพิ่มอีกนิดหน่อย เป็นไง?
Dori:อะระ...!
Dori:(เดี๋ยวนะ... ช่วงนี้หมู่บ้าน Aaru มีโอกาสทางธุรกิจอยู่เต็มไปหมดเลยนี่นา ถ้าใช้โอกาสนี้ได้รับการคุ้มครองจากผู้คุ้มกัน และสามารถเดินทางได้สะดวกขึ้น... ก็ถือเป็นข้อตกลงที่ไม่เลวเลยนะ...)
Dori:(เหอะ... Candace คนนี้คงไม่ได้คิดจะใช้โอกาสนี้ เพื่อเรียกลูกค้าให้หมู่บ้านหรอกนะ... เป็นผู้หญิงที่น่ากลัวจริง ๆ...)
Dori:เอ่อ... ฮิฮิ... ก็ได้! นายท่าน Sangemah Bay คิดอีกทีแล้ว ธุรกิจครั้งนี้จะไม่คิดต้นทุนละกัน! สาม... ชิ... สามหมื่นก็สามหมื่น!
Candace:จริงเหรอ? สมแล้วที่เป็นนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งของ Sumeru วิสัยทัศน์และบุคลิกของคุณนี่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ
Dori:นะ...นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ก็ลูกค้าเป็นผู้คุ้มกันของหมู่บ้าน Aaru นี่นา สิ่งสำคัญคือการทำความรู้จักกับเพื่อน การค้าขายแบบนี้ต่อให้ขาดทุนฉันก็ยอม!
Candace:งั้นเรา...
Dori:อ๊ะ เดี๋ยวก่อน! สามหมื่น! สามหมื่นก็คือสามหมื่น!
Dori:(เฮ้อ... ถึงตอนนั้นก็ค่อยเลี้ยงอาหารข้างทางที่ราคา 500 Mora กับคนขายอัญมณีคนนั้นเอาละกัน...)
Dori:การรวบรวมข่าวกรองต้องใช้เวลาพอสมควร พวกคุณ... ค่อยมาหาฉันพรุ่งนี้ละกัน! งานนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
Candace:ขอบคุณนะนักธุรกิจใหญ่ Dori คุณช่วยพวกเราไว้มากเลย
Candace:Traveler พวกเธอเพิ่งกลับมาที่ Sumeru งั้นก็ไปเดินเล่นที่ท่าเรือ Ormos หน่อยดีมั้ย ส่วนของที่ซื้อมา เดี๋ยวฉันจะจัดการเอง
Paimon:จริงเหรอ? รู้สึกเกรงใจจัง ที่พวกเราไม่ค่อยได้ช่วยอะไรเลย
Candace:อย่าพูดแบบนั้นเลย ฉันต่างหากที่ต้องรบกวนพวกคุณมาตรวจสอบเรื่องนี้ด้วยกัน ฉันควรเป็นคนขอโทษมากกว่า
Traveler:เรื่องเล็กน้อยน่า
Candace:ฮ่าฮ่า คุณนี่มีคุณธรรมเหมือนเดิมเลยนะ ขอให้เทพอวยพรนะ Traveler ที่รัก
Candace:นักธุรกิจใหญ่ Dori เองก็เหมือนกัน ขอให้การเดินทางราบรื่นนะ เจอกันใหม่พรุ่งนี้
Dori:เฮ้อ... แล้วเจอกัน เดินทางปลอดภัยนะ ฉันไม่ส่งละนะ...
Localized evidence
บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1080248520No text in the selected or fallback locales.
เซอร์ไพรส์นี้แด่เธอ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3410771090Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/35210207
10207
EQ
4016605
UI_ChapterIcon_SumeruBirth
4016603
event