No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
นิทานความฝันจากเปลวเพลิง
Story evidence
Chapter quests
ผู้ไม่อาจย้อนรอยอดีต
Open quest →(test)隐藏NPC$HIDDEN
Open step page →Chikya:เจ้าตัวใหญ่นั่นคงไม่จู่ ๆ ก็ขยับได้ขึ้นมาหรอกนะ...
Chikya:ถ้าเกิดมันขยับได้ขึ้นมา คงยุ่งยากแน่ ๆ แต่ก็มีแค่ทางนี้ทางเดียว... อ่า หรือว่าต้องขุดอุโมงค์อ้อมมันไป? นั่นต้องใช้เวลานานแค่ไหนกันนะ...
Chikya:ช่างเป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อยที่กล้าเสนอแผนการจริง ๆ ฟังนะ เพราะเธอยังเด็ก เลยมีโอกาสลองผิดลองถูกอีกเยอะ... เอ๊ะ เอ๋ ใครเนี่ย...
Chikya:โอ๊ย... เจ็บบบบ
Paimon:เหวอ เธอทำอะไรเขาน่ะ? หรือ... หรือว่าเธอมีพวกทักษะการโจมตีที่มองไม่เห็นงั้นเหรอ
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?
Chikya:เมื่อกี้อาการปวดหลังของฉันกำเริบต่างหากล่ะ เพื่อเข้าไปใกล้เจ้าตัวใหญ่ตรงหน้าอย่างช้า ๆ เลยต้องนั่งยอง ๆ อยู่นาน พอลุกขึ้นเร็วไปหน่อย ก็เลยปวดหลังได้ง่าย
Chikya:เมื่อก่อนมันจะกำเริบขึ้นเฉพาะตอนที่ฉันขยับเอวไปถูกมุมนั้นเข้า แต่ตอนนี้กลายเป็นว่า ถ้าไม่ระวังจะรู้สึกปวดอยู่นานเลย
Chikya:แล้ว... ตอนนี้ก็ปวดอยู่ด้วย ซี๊ดดด เพราะงั้นหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler การคุยตอบคนอื่นจากทางด้านหลัง เป็นเรื่องที่อันตรายมากนะ
Chikya:แล้วเจ้าตัวน้อยลอยล่องกับเจ้า Tepetlisaurus น้อยล่ะ? ฉันหมายถึงชื่อน่ะ...
Paimon:ฉันชื่อ Paimon ฮิฮิ ส่วนเจ้า Tepetlisaurus น้อยชื่อว่า {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}
Chikya:อืม ๆ... งั้นฉันขอคิดก่อนนะ ฉันจะใช้ชื่อว่า...
Paimon:ทำไมต้องคิดด้วยล่ะ หรือว่าคุณจะบอกชื่อปลอมงั้นเหรอ?
Chikya:เวลาอยู่ข้างนอกก็ต้องรู้จักระแวดระวังไว้บ้าง ฮึ่ม เดิมทีฉันกะจะบอกชื่อศัตรูความรักของฉันออกมา ยัยนั่นอายุยังน้อยและมีชีวิตชีวา แถมยังมีหลังที่แข็งแรงดีอีกต่างหาก!
Chikya:แต่ช่างมันเถอะ การนำชื่อของเธอมาใช้เป็นชื่อปลอม ก็ไม่ค่อยเป็นมิตรกับตัวฉันเองเท่าไหร่ ฉันจะบอกชื่อจริงกับพวกเธอก็แล้วกัน นั่นก็คือ Chikya
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:อื้ม ๆ เจ้าตัวเล็กที่แสนน่ารัก ฉันสัมผัสได้ว่าแกกำลังเรียกชื่อของฉันอยู่ อ่อ เรียกฉันว่าพี่ Chikya ก็ได้ แต่ห้ามเรียกว่าป้า Chikya นะ นี่เป็นคำต้องห้าม
Chikya:ขานรับได้ดีมาก ช่างเป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อยที่มีอนาคตสดใสจริง ๆ
Paimon:งั้นพี่... Chikya? มาทำอะไรที่นี่เหรอ?
Chikya:เป็นคำถามที่ดีนะ เธอมาทำอะไรคนเดียวอยู่ในสถานที่ที่มีแต่โบราณสถานแบบนี้กันนะ เอาล่ะ หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler ลองตอบมาสิ...
Chikya:หนุ่มน้อย/สาวน้อย เธอเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่มีปัญหารึเปล่าเนี่ย...
Chikya:น่าเสียดายจัง หนุ่มน้อย/สาวน้อยตอบผิดแล้วล่ะ หักสิบคะแนน! อันที่จริงฉันมาตามหาสมบัติต่างหาก
Traveler:"โอ้ว สมบัติ!" ฉันพูดแทนเธอแล้วนะ Paimon
Paimon:เธอนี่นะ ตอนนี้แม้แต่บทพูดของฉันก็ยังแย่งไปด้วย! ฉันไม่สนหรอก ยังไงฉันก็จะพูดเองอีกรอบนึง "โอ้ว สมบัติ!"
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้... กี้!
Chikya:ฮ่าฮ่า พวกเธอสนิทกันดีนะ ถ้าฉันไม่ต้องคอยจัดระเบียบม้วนเอกสารสิ่งทอบ่อย ๆ จนปวดหลังไปหมดล่ะก็ ฉันอาจจะมีเพื่อนที่สนิทกันแบบนี้ด้วยก็ได้!
Chikya:ยังไงก็เถอะ ตอนนี้พี่สาวคนนี้กำลังตามหา "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" อยู่ สนใจมาเข้าร่วมด้วยกันมั้ย นี่เป็นสิ่งที่ฉันรู้มาจากม้วนหนังสือลับโบราณเลยนะ
Chikya:ใคร ๆ ก็รู้ว่า "จ้าวแห่งลมราตรี" อาจมีอย่างอื่นไม่มาก แต่กลับมีสิ่งทอที่บันทึกเรื่องราวในอดีตไว้เยอะที่สุด ถ้าหายาลึกลับเจอแล้ว พวกเราค่อยแบ่งให้ทุกคนเท่า ๆ กันนะ...
Chikya:...แต่ความจริงก็คือฉันปวดหลังมาก ปวดมาตลอดเลย! เดินจาก "เหล่าวารี" มาถึงที่นี่ได้ ก็ใช้แรงไปจนหมดแล้ว ตอนนี้เลยต้องหาผู้ช่วยที่เชื่อถือได้!
Chikya:น้ำพุร้อนช่วยบำบัดรักษาได้งั้นเหรอ ฮึ่ม ไม่เห็นได้ผลเลยสักนิด...
Chikya:เฮ้อ เห็นแบบนี้ แต่เมื่อก่อนฉันเป็นสาวสวยที่สามารถแบก Iktomisaurus กระโดดไกลได้เลยล่ะ ฉันพูดเรื่องจริงนะ!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:โอ้ว ดูเหมือน {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} จะสนใจยาลึกลับมากเลยนะ เจ้า Tepetlisaurus น้อย ฉันมองเห็นแล้วว่า ความอยากรู้อยากเห็นของแก จะกลายเป็นที่มาของความสำเร็จในชีวิตหลังจากนี้ของแก
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?... กี้!
Paimon:"ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด"! ฟังดูสุดยอดไปเลยนะ!
Chikya:มีใครบ้างล่ะที่จะไม่หวั่นไหวกับคำว่าสมบัติ! ขนาด Saurian ที่เลือดเย็นที่สุด พอได้ยินคำว่าสมบัติ ร่างกายก็ยังร้อนจนพ่นโฟลจิสตันเหลวออกมาเลย!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Paimon:ฉันเห็นด้วย!
Chikya:เอาล่ะ ตอนนี้เป้าหมายของเราก็คือ ต้องเดินผ่านเจ้าตัวใหญ่นั่นไปให้ได้ ผู้มาเยือนที่เคารพต่างแดน Traveler เชิญเธอไปก่อนได้เลยนะ
กำจัดศัตรู
Open step page →คุยกับหญิงสาว
Open step page →Chikya:นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่มีแขนขาเล็ก ๆ แบบเธอ จะสามารถจัดการเจ้าตัวใหญ่นั่นได้
Paimon:อย่าดูถูก Traveler เชียวนะ แม้แต่เจ้าตัวใหญ่ที่ใหญ่กว่านี้ เขา/เธอก็จัดการมาเยอะแล้ว!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:ดูเหมือนว่าการดึงเธอเข้าทีม จะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริง ๆ ฮิฮิ นี่แสดงว่า... ฉันมีสายตาเฉียบแหลมสินะ!
Traveler:นึกว่าจะชมฉันซะอีก!
Chikya:หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler เก่งขนาดนี้ คงได้รับคำชมเยอะแยะอยู่แล้ว เพราะงั้นครั้งนี้ก็ยอม ๆ ให้พี่สาว Chikya ที่ปวดหลังหน่อยแล้วกันนะ
Chikya:ดูลวดลายบนผนังรอบ ๆ เหล่านี้สิ พวกเราต้องมาถูกที่แล้วแน่ ๆ!
Chikya:อืม ม้วนหนังสือโบราณบอกว่า... ต้องมุ่งหน้าไปต่อ
Chikya:งั้นก็รีบออกเดินทางกันเถอะ อ่า ถึงจะบอกให้รีบไป แต่หวังว่าจะไม่รีบเกินไปนะ... โปรดช่วยดูแลสมาชิกในทีมที่บาดเจ็บ ซึ่งก็คือฉันด้วย!
Chikya:ปะ...โปรดหยุดก่อน หนุ่มน้อย/สาวน้อยผู้ดูแข็งแกร่ง...
Chikya:โอ๊ย... เจ็บบบบ
Paimon:เหวอ เธอทำอะไรเขาน่ะ? หรือ... หรือว่าเธอมีพวกทักษะการโจมตีที่มองไม่เห็นงั้นเหรอ
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?
Chikya:เมื่อกี้อาการปวดหลังของฉันมันกำเริบน่ะ ฉันนั่งยอง ๆ เพื่อสังเกตหุ่นยนต์ขนาดใหญ่นั่นอยู่นาน พอลุกขึ้นเร็วไปหน่อย ก็เลยปวดหลังได้ง่าย
Chikya:เมื่อก่อนมันจะกำเริบขึ้นเฉพาะตอนที่ฉันขยับเอวไปถูกมุมนั้นเข้า แต่ตอนนี้กลายเป็นว่า ถ้าไม่ระวังจะรู้สึกปวดอยู่นานเลย
Chikya:แล้วก็ขอบอกไว้ก่อนว่า ตอนนี้ก็ยังเจ็บอยู่ ซี๊ดดด... เพราะงั้นช่วยเห็นใจผู้ใหญ่สุขภาพไม่ค่อยดีที่อยู่ข้างกายหน่อยนะ หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler
Chikya:แล้วเจ้าตัวน้อยลอยล่องกับเจ้า Tepetlisaurus น้อยล่ะ? ฉันหมายถึงชื่อน่ะ...
Paimon:ฉันชื่อ Paimon ฮิฮิ ส่วนเจ้า Tepetlisaurus น้อยชื่อว่า {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}
Chikya:อืม ๆ... งั้นฉันขอคิดก่อนนะ ฉันจะใช้ชื่อว่า...
Paimon:ทำไมต้องคิดด้วยล่ะ หรือว่าคุณจะบอกชื่อปลอมงั้นเหรอ?
Chikya:เวลาอยู่ข้างนอกก็ต้องรู้จักระแวดระวังไว้บ้าง ฮึ่ม เดิมทีฉันกะจะบอกชื่อศัตรูความรักของฉันออกมา ยัยนั่นอายุยังน้อยและมีชีวิตชีวา แถมยังมีหลังที่แข็งแรงดีอีกต่างหาก!
Chikya:แต่ช่างมันเถอะ การนำชื่อของเธอมาใช้เป็นชื่อปลอม ก็ไม่ค่อยเป็นมิตรกับตัวฉันเองเท่าไหร่ ฉันจะบอกชื่อจริงกับพวกเธอก็แล้วกัน นั่นก็คือ Chikya
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:อื้ม ๆ เจ้าตัวเล็กที่แสนน่ารัก ฉันสัมผัสได้ว่าแกกำลังเรียกชื่อของฉันอยู่ อ่อ เรียกฉันว่าพี่ Chikya ก็ได้ แต่ห้ามเรียกว่าป้า Chikya นะ นี่เป็นคำต้องห้าม
Chikya:ขานรับได้ดีมาก ช่างเป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อยที่มีอนาคตสดใสจริง ๆ
Paimon:งั้นพี่... Chikya? เรียกพวกเราไว้ทำไมเหรอ?
Chikya:เป็นคำถามที่ดีนะ เธอปรากฏตัวคนเดียวในสถานที่ที่มีแต่โบราณสถานแบบนี้ มีจุดประสงค์อะไรกันนะ เอาล่ะ หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler ลองตอบมาสิ...
Chikya:หนุ่มน้อย/สาวน้อย เธอเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่มีปัญหารึเปล่าเนี่ย...
Chikya:น่าเสียดายจัง หนุ่มน้อย/สาวน้อยตอบผิดแล้วล่ะ หักสิบคะแนน! อันที่จริงฉันมาตามหาสมบัติต่างหาก
Traveler:"โอ้ว สมบัติ!" ฉันพูดแทนเธอแล้วนะ Paimon
Paimon:เธอนี่นะ ตอนนี้แม้แต่บทพูดของฉันก็ยังแย่งไปด้วย! ฉันไม่สนหรอก ยังไงฉันก็จะพูดเองอีกรอบนึง "โอ้ว สมบัติ!"
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้... กี้!
Chikya:ฮ่าฮ่า พวกเธอสนิทกันดีนะ ถ้าฉันไม่ต้องคอยจัดระเบียบม้วนเอกสารสิ่งทอบ่อย ๆ จนปวดหลังไปหมดล่ะก็ ฉันอาจจะมีเพื่อนที่สนิทกันแบบนี้ด้วยก็ได้!
Chikya:ยังไงก็เถอะ ตอนนี้พี่สาวคนนี้กำลังตามหา "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" อยู่ สนใจมาเข้าร่วมด้วยกันมั้ย นี่เป็นสิ่งที่ฉันรู้มาจากม้วนหนังสือลับโบราณเลยนะ
Chikya:ใคร ๆ ก็รู้ว่า "จ้าวแห่งลมราตรี" อาจมีอย่างอื่นไม่มาก แต่กลับมีสิ่งทอที่บันทึกเรื่องราวในอดีตไว้เยอะที่สุด ถ้าหายาลึกลับเจอแล้ว พวกเราค่อยแบ่งให้ทุกคนเท่า ๆ กันนะ...
Chikya:...แต่ความจริงก็คือฉันปวดหลังมาก ปวดมาตลอดเลย! เดินจาก "เหล่าวารี" มาถึงที่นี่ได้ ก็ใช้แรงไปจนหมดแล้ว ตอนนี้เลยต้องหาผู้ช่วยที่เชื่อถือได้!
Chikya:เฮ้อ เห็นแบบนี้ แต่เมื่อก่อนฉันเป็นสาวสวยที่สามารถแบก Iktomisaurus กระโดดไกลได้เลยล่ะ ฉันพูดเรื่องจริงนะ!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:โอ้ว ดูเหมือน {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} จะสนใจสมบัติมากเลยนะ เจ้า Tepetlisaurus น้อย ฉันมองเห็นแล้วว่า ความอยากรู้อยากเห็นของแก จะกลายเป็นที่มาของความสำเร็จในชีวิตหลังจากนี้ของแก
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?... กี้!
Paimon:"ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด"! ฟังดูสุดยอดไปเลยนะ!
Chikya:มีใครบ้างล่ะที่จะไม่หวั่นไหวกับคำว่าสมบัติ! ขนาด Saurian ที่เลือดเย็นที่สุด พอได้ยินคำว่าสมบัติ ร่างกายก็ยังร้อนจนพ่นโฟลจิสตันเหลวออกมาเลย!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Paimon:ฉันเห็นด้วย!
Chikya:ดูลวดลายบนผนังรอบ ๆ เหล่านี้สิ พวกเราต้องมาถูกที่แล้วแน่ ๆ!
Chikya:อืม ม้วนหนังสือโบราณบอกว่า... ต้องมุ่งหน้าไปต่อ
Chikya:งั้นก็รีบออกเดินทางกันเถอะ อ่า ถึงจะบอกให้รีบไป แต่หวังว่าจะไม่รีบเกินไปนะ... โปรดช่วยดูแลสมาชิกในทีมที่บาดเจ็บ ซึ่งก็คือฉันด้วย!
ตรวจสอบโบราณสถาน
Open step page →ตรวจสอบโบราณสถาน
Open step page →คุยกับ Chikya
Open step page →Paimon:แต่ดูเหมือนประตูจะปิดอยู่นะ...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้...
Chikya:ปิดไว้อยู่แล้วก็ดีสิ ถ้าประตูเปิดอยู่ ก็แปลว่าเส้นทางที่จะนำไปสู่ขุมทรัพย์ล้ำค่าไม่ได้อยู่ในนั้นแล้วล่ะ
Paimon:อื้ม ที่ Chikya พูดมาก็มีเหตุผลนะ!
Chikya:...มันดูเหมือนกับภาพวาดบนสิ่งทอ และรูปภาพในหนังสือเกี่ยวกับสิ่งทอเลย เป็นไงบ้าง เห็น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่อยู่ข้างประตูนั่นมั้ย?
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:อืม เจ้าตัวเล็กนี่ตอบสนองไวดีนะ แถมสายตาก็ดูเฉียบไวไม่เบา... นักวิจัยเคยบอกว่า สายตาของ Saurian มีความแตกต่างกันไปตามเผ่าพันธุ์...
Chikya:แต่โดยทั่วไปแล้ว จะมองเห็นได้ไกลกว่ามนุษย์นิดหน่อย แม้ว่า "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่อยู่ห่างออกไปแค่นี้ ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงสูงอายุในเผ่า ที่สายตาไม่ดี ใคร ๆ ก็มองเห็นได้ทั้งนั้นแหละ
Paimon:สิ่งที่เปล่งแสงอยู่อันนี้... คือ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่ Chikya พูดถึงงั้นเหรอ?
Chikya:อ้าว พวกเธอมาผจญภัยที่ Natlan แต่ไม่เคยได้ยินเรื่อง "ตราสลักโฟลจิสตัน" มาก่อนเลยงั้นเหรอ?
Chikya:เอาล่ะ พูดถึงโฟลจิสตัน...
Chikya:ต้นกำเนิดของ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ตามความหมายในวงแคบ นั่นคงต้องย้อนกลับไปในสมัยที่ Natlan ยังคงถูกครอบงำโดยมังกรไฟ ส่งผลให้กลุ่มมนุษย์สามารถอยู่รอดได้ใน "ชนเผ่า" ที่ค่อนข้างดึกดำบรรพ์เท่านั้น
Chikya:ในตอนนั้น มีแค่เผ่าพันธุ์ Saurian เท่านั้นที่สามารถใช้โฟลจิสตันได้ แต่ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง Waxaklahun Ubah Kan ได้เสี่ยงชีวิตไปขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตัน มาจากภูเขาไฟขนาดใหญ่
Chikya:เพราะงั้นมนุษย์จึงเริ่มเลียนแบบวิธีการควบคุมโฟลจิสตันของเผ่าพันธุ์ Saurian และสร้างภาษาที่มนุษย์ใช้ควบคุมและใช้งาน "โฟลจิสตัน" ขึ้นมา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของรูปแบบการใช้งานโฟลจิสตันในยุคปัจจุบันของ Natlan...
Chikya:นั่นก็คือ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่เห็นอยู่ตรงหน้าของพวกเราไงล่ะ อ๊ะ ช่างยิ่งใหญ่ซะเหลือเกิน แม้จะผ่านมานานหลายปีแล้ว ก็ยังมีสภาพสมบูรณ์ขนาดนี้ แล้วพวกเราก็ยังได้มาเห็นมันด้วยตาของตัวเองด้วย!
Paimon:โอ้ววว!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:เอาล่ะ ถึงตาเธอแล้ว แสดงปฏิกิริยาอะไรหน่อยสิ Traveler!
Paimon:แสดงได้จืดมากเลยนะ Traveler
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้...
Chikya:นึกไม่ถึงเลยว่า ที่แท้หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler จะเป็นคนที่มีนิสัยเป็นอิสระแบบนี้
Paimon:งั้น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ของที่นี่...
Chikya:อืม เมื่อกี้ฉันบอกไปแล้วว่า "ตราสลักโฟลจิสตัน" ก็เป็นภาษาอย่างหนึ่งเหมือนกัน ถึงแม้จะดูเหมือนรูปภาพมาก แต่มีแค่ผู้ที่คุ้นเคยกับหลักการของมันเท่านั้น ที่จะเข้าใจความหมายของรูปภาพพวกนี้ได้
Chikya:แล้วฉันก็เป็นนักวิชาการที่ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับโฟลจิสตัน ถ้าให้เวลาฉันวิเคราะห์สักหนึ่งวัน...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง...
Paimon:ตะ...ต้องใช้เวลาทั้งวันเลยเหรอ?
Chikya:ทำไมเหรอ แม้จะดูเป็นแค่รูปภาพแบน ๆ แต่ความหมายของโฟลจิสตันที่ไหลเวียนอยู่ข้างใน หรือแม้กระทั่งความโค้ง ความงอต่าง ๆ ล้วนทำให้มีความหมายแตกต่างกันได้ทั้งนั้น
Paimon:ซับซ้อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...
Chikya:ความรู้เกี่ยวกับโฟลจิสตัน มันสุดยอดมากเลยล่ะ
Traveler:ถ้าใช้โฟลจิสตันตรง ๆ ไปเลยล่ะ...
Chikya:ชะ...ใช้โฟลจิสตันตรง ๆ เลย เรื่องนั้นก็ทำได้อยู่แล้วล่ะ ก็แค่ความหมายอาจจะ... อาจจะมีความคลาดเคลื่อนอยู่บ้าง...
Chikya:เอ๋ เธอใช้โฟลจิสตันได้เหรอ? เธอเป็นคนต่างแดนแท้ ๆ แต่กลับใช้โฟลจิสตันได้เนี่ยนะ?
Traveler:มาถึง Natlan ก็ใช้ได้เลย...
Chikya:มาถึง Natlan ก็ใช้ได้เลยเหรอ! มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย เป็นไปได้ยังไงกัน... เอ่อ ฉันหมายความว่า มันเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ยากมากเลยน่ะ สมแล้วที่เป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler
Chikya:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ถือเป็นโอกาสดีเหมือนกัน งั้นเธอก็ใช้โฟลจิสตันลองสัมผัสดูสิ
มือของคุณหยุดลงเมื่ออยู่ห่างจาก "ตราสลักโฟลจิสตัน" เล็กน้อย
คุณสัมผัสได้ถึงพลังอันอบอุ่นที่อยู่ในร่างกายค่อย ๆ เคลื่อนไหวไปตามลวดลายบนกำแพง
หลังจากนั้น ความหมายที่แฝงอยู่ในนั้น ก็สว่างวาบขึ้นในหัวราวกับดวงดาวที่มืดสลัว...
"หากต้องการเปิดประตูนี้ ต้องตามหาอักษรไขให้เจอ"
Chikya:เป็นไงบ้าง ใน "ตราสลักโฟลจิสตัน" บันทึกข้อความอะไรไว้เหรอ?
Traveler:บนนั้นเขียนไว้แบบนี้น่ะ...
Chikya:งั้นเหรอ มันหมายความว่าแบบนี้จริง ๆ ด้วยสินะ... ถ้ามีคำตอบสอดคล้องกัน ก็ยิ่งชัดเจนเลย... จะว่าไปแล้ว นี่มันเป็นปัญหาคลาสสิกเลยนี่นา
Chikya:น่าจะมีอักษรไขอันนึงของ "ตราสลักโฟลจิสตัน" อยู่ที่นี่นะ ต้องหาอักษรไขให้เจอ ถึงจะปลดล็อก "ตราสลักโฟลจิสตัน" ได้... แต่ว่ามันอยู่ที่ไหนล่ะ?
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Paimon:ใช่แล้วล่ะ เป็นอักษรไขของ "ตราสลักโฟลจิสตัน"... เอ๋ เจ้าตัวเล็ก แกฟังเข้าใจด้วยเหรอ?
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Paimon:อ้าว ทำไมหันหลังกลับไปซะล่ะ หรือหมายความว่าอักษรไขอยู่ด้านหลังของพวกเรางั้นเหรอ?
Paimon:แต่ดูเหมือนประตูจะปิดอยู่นะ...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้...
Chikya:ปิดไว้อยู่แล้วก็ดีสิ ถ้าประตูเปิดอยู่ ก็แปลว่าเส้นทางที่จะนำไปสู่ขุมทรัพย์ไม่ได้อยู่ในนั้นแล้วล่ะ
Paimon:อื้ม ที่ Chikya พูดมาก็มีเหตุผลนะ!
Chikya:...มันดูเหมือนกับภาพวาดบนสิ่งทอ และรูปภาพในหนังสือเกี่ยวกับสิ่งทอเลย เป็นไงบ้าง เห็น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่อยู่ข้างประตูนั่นมั้ย?
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:อืม เจ้าตัวเล็กนี่ตอบสนองไวดีนะ แถมสายตาก็ดูเฉียบไวไม่เบา... นักวิจัยเคยบอกว่า สายตาของ Saurian มีความแตกต่างกันไปตามเผ่าพันธุ์...
Chikya:แต่โดยทั่วไปแล้ว จะมองเห็นได้ไกลกว่ามนุษย์นิดหน่อย แม้ว่า "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่อยู่ห่างออกไปแค่นี้ ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงสูงอายุในเผ่า ที่สายตาไม่ดี ใคร ๆ ก็มองเห็นได้ทั้งนั้นแหละ
Paimon:สิ่งที่เปล่งแสงอยู่อันนี้... คือ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่ Chikya พูดถึงงั้นเหรอ?
Chikya:อ้าว พวกเธอมาผจญภัยที่ Natlan แต่ไม่เคยได้ยินเรื่อง "ตราสลักโฟลจิสตัน" มาก่อนเลยงั้นเหรอ?
Chikya:เอาล่ะ พูดถึงโฟลจิสตัน...
Chikya:ต้นกำเนิดของ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ถ้าพูดแบบแคบ ๆ ก็คงต้องย้อนกลับไปสมัยที่ Natlan ยังคงถูกปกครองโดยมังกรไฟ ซึ่งทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ต้องดำรงชีวิตอยู่ในรูปแบบ "ชนเผ่า" ดั้งเดิมเท่านั้น
Chikya:ในตอนนั้น มีเพียงเผ่าพันธุ์มังกรเท่านั้นที่สามารถใช้โฟลจิสตันได้ แต่ "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง Waxaklahun Ubah Kan" ได้เสี่ยงชีวิตไปขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตัน มาจากภูเขาไฟขนาดใหญ่
Chikya:เพราะงั้นมนุษย์จึงเริ่มเลียนแบบวิธีการควบคุมโฟลจิสตันของเผ่าพันธุ์ Saurian และสร้างภาษาที่มนุษย์ใช้ควบคุมและใช้งาน "โฟลจิสตัน" ขึ้นมา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของรูปแบบการใช้งานโฟลจิสตันในยุคปัจจุบันของ Natlan...
Chikya:นั่นก็คือ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่เห็นอยู่ตรงหน้าของพวกเราไงล่ะ อ๊ะ ช่างยิ่งใหญ่ซะเหลือเกิน แม้จะผ่านมานานหลายปีแล้ว ก็ยังมีสภาพสมบูรณ์ขนาดนี้ แล้วพวกเราก็ยังได้มาเห็นมันด้วยตาของตัวเองด้วย!
Paimon:โอ้ววว!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:เอาล่ะ ถึงตาเธอแล้ว แสดงปฏิกิริยาอะไรหน่อยสิ Traveler!
Paimon:ธรรมดามากอะ Traveler
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้...
Chikya:นึกไม่ถึงเลยว่า ที่แท้หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler จะเป็นคนที่มีนิสัยเป็นอิสระแบบนี้
Paimon:งั้น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ของที่นี่...
Chikya:อืม เมื่อกี้ฉันบอกไปแล้วว่า "ตราสลักโฟลจิสตัน" ก็เป็นภาษาอย่างหนึ่งเหมือนกัน ถึงแม้จะดูเหมือนรูปภาพมาก แต่มีแค่ผู้ที่คุ้นเคยกับหลักการของมันเท่านั้น ที่จะเข้าใจความหมายของรูปภาพพวกนี้ได้
Chikya:แล้วฉันก็เป็นนักวิชาการที่ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับโฟลจิสตัน ถ้าให้เวลาฉันวิเคราะห์สักหนึ่งวัน...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง...
Paimon:ตะ...ต้องใช้เวลาทั้งวันเลยเหรอ?
Chikya:ทำไมเหรอ แม้จะดูเป็นแค่รูปภาพแบน ๆ แต่ความหมายของโฟลจิสตันที่ไหลเวียนอยู่ข้างใน หรือแม้กระทั่งความโค้ง ความงอต่าง ๆ ล้วนทำให้มีความหมายแตกต่างกันได้ทั้งนั้น
Paimon:ซับซ้อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...
Chikya:ความรู้เกี่ยวกับโฟลจิสตัน มันสุดยอดมากเลยล่ะ
Traveler:ถ้าใช้โฟลจิสตันตรง ๆ ไปเลยล่ะ...
Chikya:ชะ ใช้โฟลจิสตันไปเลย มันทำได้อยู่แล้ว เพียงแต่ความหมายมัน อาจจะ อาจจะคลาดเคลื่อนน่ะ...
Chikya:เอ๋ เธอใช้โฟลจิสตันได้เหรอ? เธอเป็นคนต่างแดนแท้ ๆ แต่กลับใช้โฟลจิสตันได้เนี่ยนะ?
Traveler:มาถึง Natlan ก็ใช้ได้เลย...
Chikya:มาถึง Natlan ก็ใช้ได้เลย... มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย เป็นไปได้ยังไง... เอ่อ ฉันหมายความว่า มันเป็นเรื่องที่หาได้ยากมาก สมกับเป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler จริง ๆ เลย
Chikya:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ถือเป็นโอกาสดีเหมือนกัน งั้นเธอก็ใช้โฟลจิสตันลองสัมผัสดูสิ
มือของคุณหยุดลงเมื่ออยู่ห่างจาก "ตราสลักโฟลจิสตัน" เล็กน้อย
คุณสัมผัสได้ถึงพลังอันอบอุ่นที่อยู่ในร่างกายค่อย ๆ เคลื่อนไหวไปตามลวดลายบนกำแพง
หลังจากนั้น ความหมายที่แฝงอยู่ในนั้น ก็สว่างวาบขึ้นในหัวราวกับดวงดาวที่มืดสลัว...
"หากต้องการเปิดประตูนี้ ต้องตามหาอักษรไขให้เจอ"
Chikya:เป็นไงบ้าง ใน "ตราสลักโฟลจิสตัน" บันทึกข้อความอะไรไว้เหรอ?
Traveler:บนนั้นเขียนไว้แบบนี้น่ะ...
Chikya:งั้นเหรอ มันหมายความว่าแบบนี้จริง ๆ ด้วยสินะ... ถ้ามีคำตอบสอดคล้องกัน ก็ยิ่งชัดเจนเลย... จะว่าไปแล้ว นี่มันเป็นปัญหาคลาสสิกเลยนี่นา
Chikya:น่าจะมีอักษรไขของ "ตราสลักโฟลจิสตัน" อยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน ต้องหาอักษรไขให้เจอก่อน ถึงจะปลดล็อก "ตราสลักโฟลจิสตัน" ได้...
Chikya:เอ๋ ว่าแต่ ของอันนั้นที่เธอเก็บได้ระหว่างทางเมื่อกี้ ที่จริงแล้วก็คืออักษรไขของตราสลักโฟลจิสตันสินะ หึหึ โชคดีไม่เบาเลยนะเนี่ย
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:งั้นก็มาผสานอักษรไขเข้าไปใน "ตราสลักโฟลจิสตัน" กันเลยเถอะ
ตามหาอักษรไข
Open step page →Chikya:เป็นไงบ้าง หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler หาข้อความสำคัญเจอมั้ย? เวลาแบบนี้ไม่ควรใจร้อนนะ ค่อย ๆ หาไปตามผนังที่อยู่รอบ ๆ เดี๋ยวก็เจอเองแหละ
Chikya:เธอดูสิ ถ้าลองคิดในแง่ดี เธอช่วยพวกเราประหยัดเวลาไปตั้งหนึ่งวันแล้วไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นไม่ต้องรีบร้อนหรอก!
นำอักษรไขผสานเข้าไปในตราสลักโฟลจิสตัน
Open step page →ตรวจสอบโบราณสถาน
Open step page →ตรวจสอบโบราณสถาน
Open step page →ตรวจสอบอุปกรณ์ที่อยู่ตรงกลาง
Open step page →คุยกับ Chikya
Open step page →Paimon:ฉันอยากจะบอกมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วว่า ยิ่งเข้ามาข้างใน ก็ยิ่งรู้สึกร้อน นึกไม่ถึงเลยว่าด้านในจะเป็นสระลาวาหมดเลย!
Paimon:{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} อยู่ที่นี่ต้องระวังตัวด้วยนะ เกิดลื่นไถลขึ้นมา ไม่แน่อาจจะหายไปจากโลกนี้เลยก็ได้...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง... กี้...
Chikya:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว คนเดียวที่ไม่ต้องกลัว ก็คือคนที่ลอยได้อย่าง Paimon สินะ!
Paimon:ใช่แล้วล่ะ นี่เป็นการแสดงความยอดเยี่ยมของฉัน ออกมาให้เห็นได้อย่างชัดเจนเลยล่ะ
Traveler:Paimon โดนชมจนลอยแล้วน่ะ...
Paimon:ฉันลอยอยู่แล้วต่างหากล่ะ... เอ๊ะ ทำไมรู้สึกเหมือนเธอไม่ได้ชมฉันเลยแฮะ
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?
Chikya:โอ้ว Paimon ความรู้สึกไวเหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:ทำไมฉันรู้สึกเหมือนว่า Chikya เองก็ไม่ได้กำลังชมฉันเหมือนกัน... อืม ช่างเถอะ ไม่สนละ!
Paimon:ของที่ Chikya บอกให้พวกเรามาหาเมื่อกี้นี้ก็คือของสิ่งนี้สินะ อืม ดู ๆ แล้ว ของสิ่งนี้ก็เป็นแค่วงแหวนดินที่มีลวดลายของโฟลจิสตันเองนี่นา...
Paimon:อย่าบอกนะว่าของสิ่งนี้เป็นของล้ำค่าน่ะ?
Chikya:ของสิ่งนี้ล้ำค่ามากเลยล่ะ... ถ้าต้องการขายแลกเงินละก็ อาจจะมีมูลค่าเป็น Mora ก้อนโตเลยล่ะ แต่ที่มันล้ำค่าเป็นเพราะ มันสามารถเปิดเส้นทางไปสู่ "แดนสงบ〔Hanan Pacha〕ลอยฟ้า" ได้
Chikya:พวกเธอคงเห็นเกาะที่ลอยอยู่บนฟ้าแล้วใช่มั้ยล่ะ
Paimon:ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าเหนือทะเลสาบนั่นน่ะเหรอ...
Chikya:เกาะพวกนั้นนั่นแหละ พวกมันถูกเรียกว่า "แดนสงบ〔Hanan Pacha〕ลอยฟ้า" เพราะไม่ว่าจะเป็น Saurian หรือมนุษย์ ต่างก็ยากที่จะรบกวนที่นั่นได้ เพราะมันอยู่สูงมากเลยยังไงล่ะ...
Chikya:อันที่จริงแล้ว "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" ในตำนาน ก็ซ่อนอยู่ที่นั่นด้วย!
Chikya:สำหรับชาว Natlan ที่อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งอยู่ตลอด ที่นั่นก็เปรียบเสมือนดินแดนบริสุทธิ์เพียงแห่งเดียว ซึ่งแน่นอนว่าผู้สร้างดินแดนบริสุทธิ์แห่งนี้ก็คือ มนุษย์คนแรกที่ใช้โฟลจิสตันได้
Chikya:เอาล่ะ ทีนี้ชั้นเรียนของ Chikya ขอถามคำถามละนะ นักปราชญ์ที่เคยปรากฏตัวขึ้นก่อนหน้านี้ และขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตันไป มีชื่อว่าอะไร... {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}?
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้กี้กี้! กี้กี้! กี้!
Chikya:ท่าทีใช้ได้นะ แต่ฟังคำตอบไม่รู้เรื่องเลย!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง!
Chikya:ถ้างั้นสิทธิ์ในการตอบคำถามจะตกมาเป็นของหนุ่มน้อย/สาวน้อยทางนี้ แล้วหนุ่มน้อย/สาวน้อยจะตอบว่าอะไรล่ะ?
Chikya:โนจ้า คำตอบที่ถูกต้องคือ Waxaklahun Ubah Kan ถือว่าใกล้เคียงมากเลยล่ะ แต่ก็ยังผิดอยู่ดี หนุ่มน้อย/สาวน้อยถูกหักอีกสิบคะแนน เสียใจด้วยนะ
Chikya:อันที่จริงปกติแล้ว พวกเราจะเรียกเขาว่า "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" แบบนี้ก็ไม่ต้องจำชื่อของเขา แถมยังง่ายดายกว่าด้วย
Chikya:แต่บางคนก็เรียกเขาว่าคนบ้า, คนเพี้ยน แต่ฉันมองว่า พวกมันถือเป็นคำชมอย่างหนึ่งนะ เพราะว่าเขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ
Chikya:เขาขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตันมาจากมังกรยักษ์ และใช้พลังของโฟลจิสตันสร้าง "แดนสงบลอยฟ้า" ขึ้นมา แล้วในที่แห่งนั้นเขาก็ได้สอนการใช้พลังของโฟลจิสตันให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่ในเผ่า
Chikya:ความจริงแล้ว ที่นี่ก็คือสถานที่ที่มนุษย์เพิ่งเริ่มฝึกใช้โฟลจิสตัน ที่ถูกบันทึกไว้ในม้วนหนังสือโบราณ
Chikya:แล้ว "ประตูวิถีวิญญาณ" บานพิเศษนี้ก็คือบททดสอบอย่างหนึ่ง เมื่อเปิดใช้งาน "ประตูวิถีวิญญาณ" ได้สำเร็จ ก็จะสามารถเปิด "วิถีวิญญาณ" ที่มุ่งสู่ "แดนสงบลอยฟ้า" ได้...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:แม้จะฟังไม่เข้าใจ แต่ฉันรู้ว่าแกอยากจะพูดอะไร ใช่แล้วล่ะ ยาลึกลับถูกซ่อนอยู่ที่นั่น ตำนานเล่าว่า นั่นคือของขวัญที่ "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" มอบให้แก่ผู้ที่ผ่านบททดสอบ
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้! กี้!
Paimon:ทะ...ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง... แล้วบททดสอบนี้เป็นแบบไหนเหรอ?
Traveler:ไหนขอฉันดูหน่อยสิ...
Chikya:ไม่ต้องหรอก ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่แกะสลักอยู่บน "ประตูวิถีวิญญาณ" บานนี้มาหลายครั้งมาก จนจำได้ขึ้นใจแล้วล่ะ...
Chikya:"หากต้องการเปิดประตูนี้ ต้องตามหาอักษรไขสามอันให้เจอ"
Chikya:หึหึ แม้จะใช้โฟลจิสตันรับสารได้เลย แต่ฉันค่อนข้างเชื่อมั่นใน การเปรียบเทียบภาษารูปภาพด้วยตัวเองมากกว่า...
Chikya:แต่ดูเหมือนว่า "ประตูวิถีวิญญาณ" นี้จะมีอักษรไขผสานอยู่แล้วอันนึง เพราะยังไงมันก็สว่างขึ้นมาหนึ่งในสามแล้วนี่นา...
Chikya:เพราะงั้นแค่หาอักษรไขอีกสองอันให้เจอก็พอแล้วสินะ... ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นไม่ใช่ว่าเมื่อกี้ Traveler เจอหมดแล้วในระหว่างทางที่มาหรอกเหรอ?
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?
Chikya:ช่างมีอนาคตอันสดใสจริง ๆ เลยนะเนี่ย การกระทำของเด็กหนุ่ม/สาวน้อยนี่รอบคอบจริง ๆ ทำเอาฉันที่มาจากเผ่าจ้าวแห่งลมราตรี และต้องเจอกับ Iktomisaurus ทุกวันอึ้งไปเลยนะเนี่ย
Chikya:งั้นก็ทำเหมือนก่อนหน้านี้เลย มาผสานอักษรไขเข้าไปใน "ตราสลักโฟลจิสตัน" กันเลยเถอะ!
คุยกับ Chikya
Open step page →Paimon:ฉันอยากจะบอกมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วว่า ยิ่งเข้ามาข้างใน ก็ยิ่งรู้สึกร้อน นึกไม่ถึงเลยว่าด้านในจะเป็นสระลาวาหมดเลย!
Paimon:{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} อยู่ที่นี่ต้องระวังตัวด้วยนะ เกิดลื่นไถลขึ้นมา ไม่แน่อาจจะหายไปจากโลกนี้เลยก็ได้...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง... กี้...
Chikya:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว คนเดียวที่ไม่ต้องกลัว ก็คือคนที่ลอยได้อย่าง Paimon สินะ!
Paimon:ใช่แล้วล่ะ นี่เป็นการแสดงความยอดเยี่ยมของฉัน ออกมาให้เห็นได้อย่างชัดเจนเลยล่ะ
Traveler:Paimon โดนชมจนลอยแล้วน่ะ...
Paimon:ฉันลอยอยู่แล้วต่างหากล่ะ... เอ๊ะ ทำไมรู้สึกเหมือนเธอไม่ได้ชมฉันเลยแฮะ
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?
Chikya:โอ้ว Paimon ความรู้สึกไวเหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:ทำไมฉันรู้สึกเหมือนว่า Chikya เองก็ไม่ได้กำลังชมฉันเหมือนกัน... อืม ช่างเถอะ ไม่สนละ!
Paimon:ของที่ Chikya บอกให้พวกเรามาหาเมื่อกี้นี้ก็คือของสิ่งนี้สินะ อืม ดู ๆ แล้ว ของสิ่งนี้ก็เป็นแค่วงแหวนดินที่มีลวดลายของโฟลจิสตันเองนี่นา...
Paimon:อย่าบอกนะว่าของสิ่งนี้เป็นของล้ำค่าน่ะ?
Chikya:ของสิ่งนี้ล้ำค่ามากเลยล่ะ... ถ้าต้องการขายแลกเงินละก็ อาจจะมีมูลค่าเป็น Mora ก้อนโตเลยล่ะ แต่ที่มันล้ำค่าเป็นเพราะ มันสามารถเปิดเส้นทางไปสู่ "แดนสงบ〔Hanan Pacha〕ลอยฟ้า" ได้
Chikya:พวกเธอคงเห็นเกาะที่ลอยอยู่บนฟ้าแล้วใช่มั้ยล่ะ
Paimon:ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าเหนือทะเลสาบนั่นน่ะเหรอ...
Chikya:เกาะพวกนั้นนั่นแหละ พวกมันถูกเรียกว่า "แดนสงบ〔Hanan Pacha〕ลอยฟ้า" เพราะไม่ว่าจะเป็น Saurian หรือมนุษย์ ต่างก็ยากที่จะรบกวนที่นั่นได้ เพราะมันอยู่สูงมากเลยยังไงล่ะ...
Chikya:อันที่จริงแล้ว "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" ในตำนาน ก็ซ่อนอยู่ที่นั่นด้วย!
Chikya:สำหรับชาว Natlan ที่อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งอยู่ตลอด ที่นั่นก็เปรียบเสมือนดินแดนบริสุทธิ์เพียงแห่งเดียว ซึ่งแน่นอนว่าผู้สร้างดินแดนบริสุทธิ์แห่งนี้ก็คือ มนุษย์คนแรกที่ใช้โฟลจิสตันได้
Chikya:เอาล่ะ ทีนี้ชั้นเรียนของ Chikya ขอถามคำถามละนะ นักปราชญ์ที่เคยปรากฏตัวขึ้นก่อนหน้านี้ และขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตันไป มีชื่อว่าอะไร... {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}?
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้กี้กี้! กี้กี้! กี้!
Chikya:ท่าทีใช้ได้นะ แต่ฟังคำตอบไม่รู้เรื่องเลย!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง!
Chikya:ถ้างั้นสิทธิ์ในการตอบคำถามจะตกมาเป็นของหนุ่มน้อย/สาวน้อยทางนี้ แล้วหนุ่มน้อย/สาวน้อยจะตอบว่าอะไรล่ะ?
Chikya:โนจ้า คำตอบที่ถูกต้องคือ Waxaklahun Ubah Kan ถือว่าใกล้เคียงมากเลยล่ะ แต่ก็ยังผิดอยู่ดี หนุ่มน้อย/สาวน้อยถูกหักอีกสิบคะแนน เสียใจด้วยนะ
Chikya:อันที่จริงปกติแล้ว พวกเราจะเรียกเขาว่า "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" แบบนี้ก็ไม่ต้องจำชื่อของเขา แถมยังง่ายดายกว่าด้วย
Chikya:แต่บางคนก็เรียกเขาว่าคนบ้า, คนเพี้ยน แต่ฉันมองว่า พวกมันถือเป็นคำชมอย่างหนึ่งนะ เพราะว่าเขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ
Chikya:เขาขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตันมาจากมังกรยักษ์ และใช้พลังของโฟลจิสตันสร้าง "แดนสงบลอยฟ้า" ขึ้นมา แล้วในที่แห่งนั้นเขาก็ได้สอนการใช้พลังของโฟลจิสตันให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่ในเผ่า
Chikya:ความจริงแล้ว ที่นี่ก็คือสถานที่ที่มนุษย์เพิ่งเริ่มฝึกใช้โฟลจิสตัน ที่ถูกบันทึกไว้ในม้วนหนังสือโบราณ
Chikya:แล้ว "ประตูวิถีวิญญาณ" บานพิเศษนี้ก็คือบททดสอบอย่างหนึ่ง เมื่อเปิดใช้งาน "ประตูวิถีวิญญาณ" ได้สำเร็จ ก็จะสามารถเปิด "วิถีวิญญาณ" ที่มุ่งสู่ "แดนสงบลอยฟ้า" ได้...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:แม้จะฟังไม่เข้าใจ แต่ฉันรู้ว่าแกอยากจะพูดอะไร ใช่แล้วล่ะ สมบัติถูกซ่อนอยู่ที่นั่น ตำนานเล่าว่า นั่นคือของขวัญที่ "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" มอบให้กับผู้ที่ผ่านบททดสอบ
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้! กี้!
Paimon:ทะ...ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง... แล้วบททดสอบนี้เป็นแบบไหนเหรอ?
Traveler:ไหนขอฉันดูหน่อยสิ...
Chikya:ไม่ต้องหรอก ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่แกะสลักอยู่บน "ประตูวิถีวิญญาณ" บานนี้มาหลายครั้งมาก จนจำได้ขึ้นใจแล้วล่ะ...
Chikya:"หากต้องการเปิดประตูนี้ ต้องตามหาอักษรไขสามอันให้เจอ"
Chikya:อืม เหมือนกับข้อความก่อนหน้านี้เลยแฮะ ตามหาอักษรไขทั้งสามให้เจอก็น่าจะพอแล้วล่ะ!
Chikya:หึหึ แม้จะใช้โฟลจิสตันรับสารได้เลย แต่ฉันค่อนข้างเชื่อมั่นใน การเปรียบเทียบภาษารูปภาพด้วยตัวเองมากกว่า...
Chikya:แต่ดูเหมือนว่า "ประตูวิถีวิญญาณ" นี้จะมีอักษรไขผสานอยู่แล้วอันนึง เพราะยังไงมันก็สว่างขึ้นมาหนึ่งในสามแล้วนี่นา...
Chikya:เพราะงั้นยังต้องหาอักษรไขอีกสองอันให้เจอ!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้?
Chikya:เอ่อ หลังของฉันเจ็บแปร๊บ ๆ ขึ้นมาอีกแล้วล่ะ... ฉันรอพวกเธออยู่ตรงนี้ก็แล้วกันนะ เรื่องตามหาอักษรไขต้องรบกวนพวกเธอแล้วล่ะ!
Chikya:สภาพแวดล้อมของที่นี่อันตรายมากเลยนะ ต้องระวังตัวด้วยล่ะ หนุ่มน้อย/สาวน้อยที่มีอนาคตสดใส!
ตามหาอักษรไข
Open step page →ตามหาอักษรไข
Open step page →นำอักษรไขผสานเข้าไปในตราสลักโฟลจิสตัน
Open step page →คุยกับ Chikya
Open step page →Chikya:นี่คือสภาพของ "วิถีวิญญาณ" ที่ถูกจุดให้สว่างงั้นเหรอ?
Chikya:ม้วนหนังสือสิ่งทอในอดีตระบุไว้ว่า เมื่อเส้นทางที่มืดสลัวถูกจุดประกาย จะดูราวกับผ้าใยหินที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางแสงอันสว่างไสว มันไม่เกินจริงเลยสักนิด
Chikya:อ่า จริงด้วยสิ! ในที่สุดพวกเธอก็กลับมาสักที Paimon น้อยไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Paimon:ฉันไม่เป็นไร!
Chikya:{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} ล่ะ {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} แกปลอดภัยดีรึเปล่า?
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:แม้จะยังฟังไม่รู้เรื่อง แต่ดูเหมือนจะไม่ได้บาดเจ็บอะไรนะ
Chikya:แล้วสุดท้ายหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler ล่ะ... หึหึ หนุ่มน้อย/สาวน้อยผู้มีอนาคตสดใส ฉันคิดอยู่แล้วว่า เธอต้องรอดชีวิตกลับมาจากสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายนั่นได้แน่...
Traveler:อย่างน้อยเป็นห่วงฉันนิดนึงก็ได้มั้ง?
Chikya:ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงหรอกน่า สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือ "ความเชื่อมั่น" จากคนอื่นต่างหากล่ะ ภูมิใจในเกียรติอันแสนพิเศษนี้เถอะนะ
Chikya:แต่จริง ๆ เลยนะ ฉันตกใจแทบแย่ ที่นี่มีแต่โฟลจิสตันเหลวทั้งนั้น อันตรายชะมัดเลย พวกเธอไปค้นหานานมาก ฉันล่ะกลัวมากเลยล่ะว่า พวกเธอจะไม่ได้กลับมาอีกแล้ว
Chikya:เพราะยังไงฉันก็ปวดหลังมาก จนกลับไปคนเดียวไม่ไหวอยู่แล้ว ถ้าพวกเธอไม่กลับมา ฉันก็คงต้องแห้งตายอยู่ที่นี่คนเดียว แล้วก็ไม่มีทางตามหา "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" เจอแล้วล่ะ!
Chikya:...อ๊ะ!
Paimon:Chikya เป็นอะไรไป ทำไมจู่ ๆ ก็ทำหน้าแบบนี้ล่ะ
Chikya:จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อก่อนตอนที่จัดระเบียบม้วนหนังสือสิ่งทอโบราณ ฉันเคยเห็นว่าภาพวาดบนม้วนหนังสือสิ่งทอโบราณเล่าให้เห็นถึงฉากภาพที่พวกบรรพบุรุษในอดีตว่ายน้ำในลาวา
Chikya:ตอนนั้นฉันยังคิดอยู่เลยว่า อ่า นี่มันเวอร์เกินไปแล้ว จะไปมีคนที่สามารถว่ายน้ำในโฟลจิสตันเหลวได้ยังไงกัน แล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องราวที่นักเล่าเรื่องคนไหนเขียนซี้ซั้วขึ้นมา
Chikya:แต่ตอนนี้พอมาคิด ๆ ดูแล้ว นั่นอาจจะเป็น...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง...
Paimon:แม้จะจินตนาการไม่ออกว่า ทำไมถึงวาดภาพแบบนี้ออกมาได้ แต่พอคิด ๆ ดูแล้ว ก็รู้สึกว่ามันน่ากลัวมากเลยล่ะ
Chikya:มิน่าล่ะ ตอนที่ฉันเอาเรื่องนี้ไปเล่าเป็นเรื่องตลกให้เพื่อนฟัง เพื่อนของฉันถึงได้แสดงสีหน้าโศกเศร้าแบบนั้นออกมา ก็เหมือนกันอยู่ ๆ ก็เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดในรูปลักษณ์มนุษย์ ที่มีความผิดปกติทางอารมณ์
Chikya:...สุดท้ายก็ค่อย ๆ เลิกไปมาหาสู่กับฉัน นั่นเป็นหนึ่งในเพื่อนไม่กี่คนที่ฉันมีเลยนะ
Chikya:ช่างเถอะ ไม่เป็นไรหรอก เอาไว้กลับไปที่เผ่าแล้วค่อยว่ากันอีกทีละกัน พอฉันได้รับของขวัญจาก "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" และกลับบ้านเกิดอย่างมีเกียรติแล้ว เดี๋ยวก็มีเพื่อนเพิ่มขึ้นเองแหละ
Chikya:สำหรับบรรดาผู้ใหญ่แล้ว Mora และความฝันที่อยากจะประสบความสำเร็จ ถือเป็นการสะกดจิตที่ได้ผลมากที่สุด แต่ก็สกปรกโสมมที่สุดด้วยเหมือนกัน
Chikya:เอาล่ะ เพื่อเพื่อน... ช่างเถอะ ไม่ต้องทำเพื่อพวกเขาหรอก เพื่อของขวัญ, เพื่อตัวเอง, เพื่อ... สรุปก็คือ เห็นแก่ตัวหน่อยก็ได้ พวกเราออกเดินทางกันเถอะ!
Chikya:แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเดินทางโดย "วิถีวิญญาณ"... หวังว่าตอนที่ฉันอ้วกออกมา พวกเธอจะต้องระวังคอยหลบ ๆ เอาหน่อยแล้วกันนะ
Paimon:เอ่อ...
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิงงง...
Chikya:เอาล่ะ ๆ Paimon, {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} แล้วก็หนุ่มน้อย/สาวน้อย อย่าทำหน้าแบบนี้สิ ฉันล้อเล่นน่า!
ขี่วิถีวิญญาณเพื่อกลับสู่พื้นดิน
Open step page →คุยกับ Chikya
Open step page →Chikya:"ประตูวิถีวิญญาณ" ด้านล่างเชื่อมต่อกับ "ประตูวิถีวิญญาณ" ที่อยู่ในซากปรักหักพังแห่งนี้ เพื่อให้เส้นทางทอดยาวไปสู่บนท้องฟ้าจริง ๆ ด้วย
Chikya:ภาพบนม้วนหนังสือสิ่งทอโบราณเป็นเรื่องจริง และฉันที่เชื่อม้วนหนังสือสิ่งทอโบราณนั่น ก็เจ๋งมาก ๆ เลย
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Chikya:อื้ม ๆ {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} ที่ยอมร่วมมือกับฉันก็เจ๋งมากเหมือนกัน ฮิฮิ ช่างเป็นเจ้าตัวเล็กที่น่าเอ็นดูจริง ๆ
Chikya:สนใจย้ายมาอยู่กับฉันแทนหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler รึเปล่า ฉันรับประกันว่าจะให้แกกิน Grainfruit วันละสามมื้อเลย
Chikya:ดูถูก Grainfruit งั้นเหรอ Grainfruit เป็นที่นิยมในหมู่ Saurian มากนะ และยังเป็นอาหารที่ Saurian กินแล้วสุขภาพดีด้วย
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง หงิง...
Chikya:โธ่ ไม่อยากเหรอ มันดูสนิทกับหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler ดีนะ เยี่ยมไปเลย อิจฉาจัง งื้อ น่าอิจฉาจังเลย
Paimon:ตอนที่ {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} ลืมตาขึ้นมา พวกเราก็อยู่ข้าง ๆ มันแล้ว มันไม่ไปกับเธอแน่นอน
Chikya:งั้นเหรอ ที่แท้ก็สนิทสนมกันขนาดนี้นี่เอง... ถ้าวันหนึ่งต้องแยกจากกัน อาจจะเจ็บปวดมากก็ได้นะ
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?
Chikya:เอาล่ะ แม้ว่าอีกเดี๋ยวก็ขึ้นไปถึง "แดนสงบลอยฟ้า" แล้ว แต่ฉันขอพักสักหน่อยแล้วกัน รู้สึกปวดหลังมากเลย ขอบคุณนะ
Traveler:รู้สึกปวดมากอยู่ตลอดเลยเหรอ?
Chikya:ที่จริงก็ไม่ได้ปวดขนาดนั้นหรอก หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler การเอาใจใส่คนอื่นจนมากเกินไป จะถูกหลอกเอาได้ง่าย ๆ นะ
Chikya:ถ้าจะให้พูดล่ะก็ อันที่จริงหลังจากได้เจอหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler อาการปวดหลังก็บรรเทาลงอย่างน่ามหัศจรรย์เลยล่ะ
Chikya:เป็นเพราะอะไรกันแน่นะ... เพราะร่างกายของเธอมีบางอย่างพิเศษงั้นเหรอ แล้วชิ้นส่วนนั้นของร่างกายต้องมีขนาดใหญ่แค่ไหนถึงจะได้ผล ขนาดเท่านิ้วก้อยพอมั้ย?
Chikya:งั้นแบ่งนิ้วก้อยของเธอให้ฉันข้อนึงสิ ฉันจะให้นิ้วก้อยของตัวเองเป็นของตอบแทนด้วย
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?
Paimon:เดี๋ยวก่อน พวกเธอแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนร่างกายแปลก ๆ อะไรกันเนี่ย...
Chikya:โอ้ว แม้ไม่รู้ว่าเธอเติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบไหน แต่ในเวลาแบบนี้ คนปกติก็เลือกที่จะปฏิเสธกันทั้งนั้นนะ
Chikya:ตัวฉันที่ตอนแรกแค่อยากทำให้เธอตกใจ ดันเป็นฝ่ายถูกทำให้ตกใจซะงั้น
Chikya:เฮ้อ รออีกหน่อยนะ... รออีกแป๊บนึง เดี๋ยวอาการปวดหลังก็น่าจะบรรเทาลงแล้วล่ะ... เมื่อถึงตอนนั้น พวกเราค่อยขึ้นไปที่ "แดนสงบลอยฟ้า" ด้วยกันนะ
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
นิทานความฝันจากเปลวเพลิง
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/1171481978
Published Sprites
Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json- JSON Pointer
/351
- id
10206
- cityId
6
- questType
WQ
- endQuestId
7501117
- chapterIcon
UI_ChapterIcon_Natlan
- beginQuestId
7500617
- chapterCategory
world
