Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Natlan

Story Chapters

นิทานความฝันจากเปลวเพลิง

Story evidence

Chapter quests

2

ผู้ไม่อาจย้อนรอยอดีต

Open quest →
Quest flow
1

(test)隐藏NPC$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 53 linesOpen full page →

Chikya:เจ้าตัวใหญ่นั่นคงไม่จู่ ๆ ก็ขยับได้ขึ้นมาหรอกนะ...

Chikya:ถ้าเกิดมันขยับได้ขึ้นมา คงยุ่งยากแน่ ๆ แต่ก็มีแค่ทางนี้ทางเดียว... อ่า หรือว่าต้องขุดอุโมงค์อ้อมมันไป? นั่นต้องใช้เวลานานแค่ไหนกันนะ...

Chikya:ช่างเป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อยที่กล้าเสนอแผนการจริง ๆ ฟังนะ เพราะเธอยังเด็ก เลยมีโอกาสลองผิดลองถูกอีกเยอะ... เอ๊ะ เอ๋ ใครเนี่ย...

Chikya:โอ๊ย... เจ็บบบบ

Paimon:เหวอ เธอทำอะไรเขาน่ะ? หรือ... หรือว่าเธอมีพวกทักษะการโจมตีที่มองไม่เห็นงั้นเหรอ

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?

Chikya:เมื่อกี้อาการปวดหลังของฉันกำเริบต่างหากล่ะ เพื่อเข้าไปใกล้เจ้าตัวใหญ่ตรงหน้าอย่างช้า ๆ เลยต้องนั่งยอง ๆ อยู่นาน พอลุกขึ้นเร็วไปหน่อย ก็เลยปวดหลังได้ง่าย

Chikya:เมื่อก่อนมันจะกำเริบขึ้นเฉพาะตอนที่ฉันขยับเอวไปถูกมุมนั้นเข้า แต่ตอนนี้กลายเป็นว่า ถ้าไม่ระวังจะรู้สึกปวดอยู่นานเลย

Chikya:แล้ว... ตอนนี้ก็ปวดอยู่ด้วย ซี๊ดดด เพราะงั้นหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler การคุยตอบคนอื่นจากทางด้านหลัง เป็นเรื่องที่อันตรายมากนะ

Chikya:แล้วเจ้าตัวน้อยลอยล่องกับเจ้า Tepetlisaurus น้อยล่ะ? ฉันหมายถึงชื่อน่ะ...

Paimon:ฉันชื่อ Paimon ฮิฮิ ส่วนเจ้า Tepetlisaurus น้อยชื่อว่า {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}

Chikya:อืม ๆ... งั้นฉันขอคิดก่อนนะ ฉันจะใช้ชื่อว่า...

Paimon:ทำไมต้องคิดด้วยล่ะ หรือว่าคุณจะบอกชื่อปลอมงั้นเหรอ?

Chikya:เวลาอยู่ข้างนอกก็ต้องรู้จักระแวดระวังไว้บ้าง ฮึ่ม เดิมทีฉันกะจะบอกชื่อศัตรูความรักของฉันออกมา ยัยนั่นอายุยังน้อยและมีชีวิตชีวา แถมยังมีหลังที่แข็งแรงดีอีกต่างหาก!

Chikya:แต่ช่างมันเถอะ การนำชื่อของเธอมาใช้เป็นชื่อปลอม ก็ไม่ค่อยเป็นมิตรกับตัวฉันเองเท่าไหร่ ฉันจะบอกชื่อจริงกับพวกเธอก็แล้วกัน นั่นก็คือ Chikya

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:อื้ม ๆ เจ้าตัวเล็กที่แสนน่ารัก ฉันสัมผัสได้ว่าแกกำลังเรียกชื่อของฉันอยู่ อ่อ เรียกฉันว่าพี่ Chikya ก็ได้ แต่ห้ามเรียกว่าป้า Chikya นะ นี่เป็นคำต้องห้าม

Chikya:ขานรับได้ดีมาก ช่างเป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อยที่มีอนาคตสดใสจริง ๆ

Paimon:งั้นพี่... Chikya? มาทำอะไรที่นี่เหรอ?

Chikya:เป็นคำถามที่ดีนะ เธอมาทำอะไรคนเดียวอยู่ในสถานที่ที่มีแต่โบราณสถานแบบนี้กันนะ เอาล่ะ หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler ลองตอบมาสิ...

Chikya:หนุ่มน้อย/สาวน้อย เธอเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่มีปัญหารึเปล่าเนี่ย...

Chikya:น่าเสียดายจัง หนุ่มน้อย/สาวน้อยตอบผิดแล้วล่ะ หักสิบคะแนน! อันที่จริงฉันมาตามหาสมบัติต่างหาก

Traveler:"โอ้ว สมบัติ!" ฉันพูดแทนเธอแล้วนะ Paimon

Paimon:เธอนี่นะ ตอนนี้แม้แต่บทพูดของฉันก็ยังแย่งไปด้วย! ฉันไม่สนหรอก ยังไงฉันก็จะพูดเองอีกรอบนึง "โอ้ว สมบัติ!"

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้... กี้!

Chikya:ฮ่าฮ่า พวกเธอสนิทกันดีนะ ถ้าฉันไม่ต้องคอยจัดระเบียบม้วนเอกสารสิ่งทอบ่อย ๆ จนปวดหลังไปหมดล่ะก็ ฉันอาจจะมีเพื่อนที่สนิทกันแบบนี้ด้วยก็ได้!

Chikya:ยังไงก็เถอะ ตอนนี้พี่สาวคนนี้กำลังตามหา "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" อยู่ สนใจมาเข้าร่วมด้วยกันมั้ย นี่เป็นสิ่งที่ฉันรู้มาจากม้วนหนังสือลับโบราณเลยนะ

Chikya:ใคร ๆ ก็รู้ว่า "จ้าวแห่งลมราตรี" อาจมีอย่างอื่นไม่มาก แต่กลับมีสิ่งทอที่บันทึกเรื่องราวในอดีตไว้เยอะที่สุด ถ้าหายาลึกลับเจอแล้ว พวกเราค่อยแบ่งให้ทุกคนเท่า ๆ กันนะ...

Chikya:...แต่ความจริงก็คือฉันปวดหลังมาก ปวดมาตลอดเลย! เดินจาก "เหล่าวารี" มาถึงที่นี่ได้ ก็ใช้แรงไปจนหมดแล้ว ตอนนี้เลยต้องหาผู้ช่วยที่เชื่อถือได้!

Chikya:น้ำพุร้อนช่วยบำบัดรักษาได้งั้นเหรอ ฮึ่ม ไม่เห็นได้ผลเลยสักนิด...

Chikya:เฮ้อ เห็นแบบนี้ แต่เมื่อก่อนฉันเป็นสาวสวยที่สามารถแบก Iktomisaurus กระโดดไกลได้เลยล่ะ ฉันพูดเรื่องจริงนะ!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:โอ้ว ดูเหมือน {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} จะสนใจยาลึกลับมากเลยนะ เจ้า Tepetlisaurus น้อย ฉันมองเห็นแล้วว่า ความอยากรู้อยากเห็นของแก จะกลายเป็นที่มาของความสำเร็จในชีวิตหลังจากนี้ของแก

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?... กี้!

Paimon:"ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด"! ฟังดูสุดยอดไปเลยนะ!

Chikya:มีใครบ้างล่ะที่จะไม่หวั่นไหวกับคำว่าสมบัติ! ขนาด Saurian ที่เลือดเย็นที่สุด พอได้ยินคำว่าสมบัติ ร่างกายก็ยังร้อนจนพ่นโฟลจิสตันเหลวออกมาเลย!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Paimon:ฉันเห็นด้วย!

Chikya:เอาล่ะ ตอนนี้เป้าหมายของเราก็คือ ต้องเดินผ่านเจ้าตัวใหญ่นั่นไปให้ได้ ผู้มาเยือนที่เคารพต่างแดน Traveler เชิญเธอไปก่อนได้เลยนะ

2

กำจัดศัตรู

Open step page →
3

คุยกับหญิงสาว

Open step page →
Conversation 1 · 9 linesOpen full page →

Chikya:นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่มีแขนขาเล็ก ๆ แบบเธอ จะสามารถจัดการเจ้าตัวใหญ่นั่นได้

Paimon:อย่าดูถูก Traveler เชียวนะ แม้แต่เจ้าตัวใหญ่ที่ใหญ่กว่านี้ เขา/เธอก็จัดการมาเยอะแล้ว!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:ดูเหมือนว่าการดึงเธอเข้าทีม จะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริง ๆ ฮิฮิ นี่แสดงว่า... ฉันมีสายตาเฉียบแหลมสินะ!

Traveler:นึกว่าจะชมฉันซะอีก!

Chikya:หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler เก่งขนาดนี้ คงได้รับคำชมเยอะแยะอยู่แล้ว เพราะงั้นครั้งนี้ก็ยอม ๆ ให้พี่สาว Chikya ที่ปวดหลังหน่อยแล้วกันนะ

Chikya:ดูลวดลายบนผนังรอบ ๆ เหล่านี้สิ พวกเราต้องมาถูกที่แล้วแน่ ๆ!

Chikya:อืม ม้วนหนังสือโบราณบอกว่า... ต้องมุ่งหน้าไปต่อ

Chikya:งั้นก็รีบออกเดินทางกันเถอะ อ่า ถึงจะบอกให้รีบไป แต่หวังว่าจะไม่รีบเกินไปนะ... โปรดช่วยดูแลสมาชิกในทีมที่บาดเจ็บ ซึ่งก็คือฉันด้วย!

Conversation 2 · 50 linesOpen full page →

Chikya:ปะ...โปรดหยุดก่อน หนุ่มน้อย/สาวน้อยผู้ดูแข็งแกร่ง...

Chikya:โอ๊ย... เจ็บบบบ

Paimon:เหวอ เธอทำอะไรเขาน่ะ? หรือ... หรือว่าเธอมีพวกทักษะการโจมตีที่มองไม่เห็นงั้นเหรอ

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?

Chikya:เมื่อกี้อาการปวดหลังของฉันมันกำเริบน่ะ ฉันนั่งยอง ๆ เพื่อสังเกตหุ่นยนต์ขนาดใหญ่นั่นอยู่นาน พอลุกขึ้นเร็วไปหน่อย ก็เลยปวดหลังได้ง่าย

Chikya:เมื่อก่อนมันจะกำเริบขึ้นเฉพาะตอนที่ฉันขยับเอวไปถูกมุมนั้นเข้า แต่ตอนนี้กลายเป็นว่า ถ้าไม่ระวังจะรู้สึกปวดอยู่นานเลย

Chikya:แล้วก็ขอบอกไว้ก่อนว่า ตอนนี้ก็ยังเจ็บอยู่ ซี๊ดดด... เพราะงั้นช่วยเห็นใจผู้ใหญ่สุขภาพไม่ค่อยดีที่อยู่ข้างกายหน่อยนะ หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler

Chikya:แล้วเจ้าตัวน้อยลอยล่องกับเจ้า Tepetlisaurus น้อยล่ะ? ฉันหมายถึงชื่อน่ะ...

Paimon:ฉันชื่อ Paimon ฮิฮิ ส่วนเจ้า Tepetlisaurus น้อยชื่อว่า {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}

Chikya:อืม ๆ... งั้นฉันขอคิดก่อนนะ ฉันจะใช้ชื่อว่า...

Paimon:ทำไมต้องคิดด้วยล่ะ หรือว่าคุณจะบอกชื่อปลอมงั้นเหรอ?

Chikya:เวลาอยู่ข้างนอกก็ต้องรู้จักระแวดระวังไว้บ้าง ฮึ่ม เดิมทีฉันกะจะบอกชื่อศัตรูความรักของฉันออกมา ยัยนั่นอายุยังน้อยและมีชีวิตชีวา แถมยังมีหลังที่แข็งแรงดีอีกต่างหาก!

Chikya:แต่ช่างมันเถอะ การนำชื่อของเธอมาใช้เป็นชื่อปลอม ก็ไม่ค่อยเป็นมิตรกับตัวฉันเองเท่าไหร่ ฉันจะบอกชื่อจริงกับพวกเธอก็แล้วกัน นั่นก็คือ Chikya

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:อื้ม ๆ เจ้าตัวเล็กที่แสนน่ารัก ฉันสัมผัสได้ว่าแกกำลังเรียกชื่อของฉันอยู่ อ่อ เรียกฉันว่าพี่ Chikya ก็ได้ แต่ห้ามเรียกว่าป้า Chikya นะ นี่เป็นคำต้องห้าม

Chikya:ขานรับได้ดีมาก ช่างเป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อยที่มีอนาคตสดใสจริง ๆ

Paimon:งั้นพี่... Chikya? เรียกพวกเราไว้ทำไมเหรอ?

Chikya:เป็นคำถามที่ดีนะ เธอปรากฏตัวคนเดียวในสถานที่ที่มีแต่โบราณสถานแบบนี้ มีจุดประสงค์อะไรกันนะ เอาล่ะ หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler ลองตอบมาสิ...

Chikya:หนุ่มน้อย/สาวน้อย เธอเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่มีปัญหารึเปล่าเนี่ย...

Chikya:น่าเสียดายจัง หนุ่มน้อย/สาวน้อยตอบผิดแล้วล่ะ หักสิบคะแนน! อันที่จริงฉันมาตามหาสมบัติต่างหาก

Traveler:"โอ้ว สมบัติ!" ฉันพูดแทนเธอแล้วนะ Paimon

Paimon:เธอนี่นะ ตอนนี้แม้แต่บทพูดของฉันก็ยังแย่งไปด้วย! ฉันไม่สนหรอก ยังไงฉันก็จะพูดเองอีกรอบนึง "โอ้ว สมบัติ!"

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้... กี้!

Chikya:ฮ่าฮ่า พวกเธอสนิทกันดีนะ ถ้าฉันไม่ต้องคอยจัดระเบียบม้วนเอกสารสิ่งทอบ่อย ๆ จนปวดหลังไปหมดล่ะก็ ฉันอาจจะมีเพื่อนที่สนิทกันแบบนี้ด้วยก็ได้!

Chikya:ยังไงก็เถอะ ตอนนี้พี่สาวคนนี้กำลังตามหา "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" อยู่ สนใจมาเข้าร่วมด้วยกันมั้ย นี่เป็นสิ่งที่ฉันรู้มาจากม้วนหนังสือลับโบราณเลยนะ

Chikya:ใคร ๆ ก็รู้ว่า "จ้าวแห่งลมราตรี" อาจมีอย่างอื่นไม่มาก แต่กลับมีสิ่งทอที่บันทึกเรื่องราวในอดีตไว้เยอะที่สุด ถ้าหายาลึกลับเจอแล้ว พวกเราค่อยแบ่งให้ทุกคนเท่า ๆ กันนะ...

Chikya:...แต่ความจริงก็คือฉันปวดหลังมาก ปวดมาตลอดเลย! เดินจาก "เหล่าวารี" มาถึงที่นี่ได้ ก็ใช้แรงไปจนหมดแล้ว ตอนนี้เลยต้องหาผู้ช่วยที่เชื่อถือได้!

Chikya:เฮ้อ เห็นแบบนี้ แต่เมื่อก่อนฉันเป็นสาวสวยที่สามารถแบก Iktomisaurus กระโดดไกลได้เลยล่ะ ฉันพูดเรื่องจริงนะ!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:โอ้ว ดูเหมือน {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} จะสนใจสมบัติมากเลยนะ เจ้า Tepetlisaurus น้อย ฉันมองเห็นแล้วว่า ความอยากรู้อยากเห็นของแก จะกลายเป็นที่มาของความสำเร็จในชีวิตหลังจากนี้ของแก

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?... กี้!

Paimon:"ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด"! ฟังดูสุดยอดไปเลยนะ!

Chikya:มีใครบ้างล่ะที่จะไม่หวั่นไหวกับคำว่าสมบัติ! ขนาด Saurian ที่เลือดเย็นที่สุด พอได้ยินคำว่าสมบัติ ร่างกายก็ยังร้อนจนพ่นโฟลจิสตันเหลวออกมาเลย!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Paimon:ฉันเห็นด้วย!

Chikya:ดูลวดลายบนผนังรอบ ๆ เหล่านี้สิ พวกเราต้องมาถูกที่แล้วแน่ ๆ!

Chikya:อืม ม้วนหนังสือโบราณบอกว่า... ต้องมุ่งหน้าไปต่อ

Chikya:งั้นก็รีบออกเดินทางกันเถอะ อ่า ถึงจะบอกให้รีบไป แต่หวังว่าจะไม่รีบเกินไปนะ... โปรดช่วยดูแลสมาชิกในทีมที่บาดเจ็บ ซึ่งก็คือฉันด้วย!

4

ตรวจสอบโบราณสถาน

Open step page →
5

ตรวจสอบโบราณสถาน

Open step page →
6

คุยกับ Chikya

Open step page →
Conversation 1 · 52 linesOpen full page →

Paimon:แต่ดูเหมือนประตูจะปิดอยู่นะ...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้...

Chikya:ปิดไว้อยู่แล้วก็ดีสิ ถ้าประตูเปิดอยู่ ก็แปลว่าเส้นทางที่จะนำไปสู่ขุมทรัพย์ล้ำค่าไม่ได้อยู่ในนั้นแล้วล่ะ

Paimon:อื้ม ที่ Chikya พูดมาก็มีเหตุผลนะ!

Chikya:...มันดูเหมือนกับภาพวาดบนสิ่งทอ และรูปภาพในหนังสือเกี่ยวกับสิ่งทอเลย เป็นไงบ้าง เห็น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่อยู่ข้างประตูนั่นมั้ย?

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:อืม เจ้าตัวเล็กนี่ตอบสนองไวดีนะ แถมสายตาก็ดูเฉียบไวไม่เบา... นักวิจัยเคยบอกว่า สายตาของ Saurian มีความแตกต่างกันไปตามเผ่าพันธุ์...

Chikya:แต่โดยทั่วไปแล้ว จะมองเห็นได้ไกลกว่ามนุษย์นิดหน่อย แม้ว่า "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่อยู่ห่างออกไปแค่นี้ ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงสูงอายุในเผ่า ที่สายตาไม่ดี ใคร ๆ ก็มองเห็นได้ทั้งนั้นแหละ

Paimon:สิ่งที่เปล่งแสงอยู่อันนี้... คือ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่ Chikya พูดถึงงั้นเหรอ?

Chikya:อ้าว พวกเธอมาผจญภัยที่ Natlan แต่ไม่เคยได้ยินเรื่อง "ตราสลักโฟลจิสตัน" มาก่อนเลยงั้นเหรอ?

Chikya:เอาล่ะ พูดถึงโฟลจิสตัน...

Chikya:ต้นกำเนิดของ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ตามความหมายในวงแคบ นั่นคงต้องย้อนกลับไปในสมัยที่ Natlan ยังคงถูกครอบงำโดยมังกรไฟ ส่งผลให้กลุ่มมนุษย์สามารถอยู่รอดได้ใน "ชนเผ่า" ที่ค่อนข้างดึกดำบรรพ์เท่านั้น

Chikya:ในตอนนั้น มีแค่เผ่าพันธุ์ Saurian เท่านั้นที่สามารถใช้โฟลจิสตันได้ แต่ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง Waxaklahun Ubah Kan ได้เสี่ยงชีวิตไปขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตัน มาจากภูเขาไฟขนาดใหญ่

Chikya:เพราะงั้นมนุษย์จึงเริ่มเลียนแบบวิธีการควบคุมโฟลจิสตันของเผ่าพันธุ์ Saurian และสร้างภาษาที่มนุษย์ใช้ควบคุมและใช้งาน "โฟลจิสตัน" ขึ้นมา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของรูปแบบการใช้งานโฟลจิสตันในยุคปัจจุบันของ Natlan...

Chikya:นั่นก็คือ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่เห็นอยู่ตรงหน้าของพวกเราไงล่ะ อ๊ะ ช่างยิ่งใหญ่ซะเหลือเกิน แม้จะผ่านมานานหลายปีแล้ว ก็ยังมีสภาพสมบูรณ์ขนาดนี้ แล้วพวกเราก็ยังได้มาเห็นมันด้วยตาของตัวเองด้วย!

Paimon:โอ้ววว!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:เอาล่ะ ถึงตาเธอแล้ว แสดงปฏิกิริยาอะไรหน่อยสิ Traveler!

Paimon:แสดงได้จืดมากเลยนะ Traveler

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้...

Chikya:นึกไม่ถึงเลยว่า ที่แท้หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler จะเป็นคนที่มีนิสัยเป็นอิสระแบบนี้

Paimon:งั้น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ของที่นี่...

Chikya:อืม เมื่อกี้ฉันบอกไปแล้วว่า "ตราสลักโฟลจิสตัน" ก็เป็นภาษาอย่างหนึ่งเหมือนกัน ถึงแม้จะดูเหมือนรูปภาพมาก แต่มีแค่ผู้ที่คุ้นเคยกับหลักการของมันเท่านั้น ที่จะเข้าใจความหมายของรูปภาพพวกนี้ได้

Chikya:แล้วฉันก็เป็นนักวิชาการที่ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับโฟลจิสตัน ถ้าให้เวลาฉันวิเคราะห์สักหนึ่งวัน...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง...

Paimon:ตะ...ต้องใช้เวลาทั้งวันเลยเหรอ?

Chikya:ทำไมเหรอ แม้จะดูเป็นแค่รูปภาพแบน ๆ แต่ความหมายของโฟลจิสตันที่ไหลเวียนอยู่ข้างใน หรือแม้กระทั่งความโค้ง ความงอต่าง ๆ ล้วนทำให้มีความหมายแตกต่างกันได้ทั้งนั้น

Paimon:ซับซ้อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...

Chikya:ความรู้เกี่ยวกับโฟลจิสตัน มันสุดยอดมากเลยล่ะ

Traveler:ถ้าใช้โฟลจิสตันตรง ๆ ไปเลยล่ะ...

Chikya:ชะ...ใช้โฟลจิสตันตรง ๆ เลย เรื่องนั้นก็ทำได้อยู่แล้วล่ะ ก็แค่ความหมายอาจจะ... อาจจะมีความคลาดเคลื่อนอยู่บ้าง...

Chikya:เอ๋ เธอใช้โฟลจิสตันได้เหรอ? เธอเป็นคนต่างแดนแท้ ๆ แต่กลับใช้โฟลจิสตันได้เนี่ยนะ?

Traveler:มาถึง Natlan ก็ใช้ได้เลย...

Chikya:มาถึง Natlan ก็ใช้ได้เลยเหรอ! มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย เป็นไปได้ยังไงกัน... เอ่อ ฉันหมายความว่า มันเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ยากมากเลยน่ะ สมแล้วที่เป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler

Chikya:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ถือเป็นโอกาสดีเหมือนกัน งั้นเธอก็ใช้โฟลจิสตันลองสัมผัสดูสิ

มือของคุณหยุดลงเมื่ออยู่ห่างจาก "ตราสลักโฟลจิสตัน" เล็กน้อย
คุณสัมผัสได้ถึงพลังอันอบอุ่นที่อยู่ในร่างกายค่อย ๆ เคลื่อนไหวไปตามลวดลายบนกำแพง

หลังจากนั้น ความหมายที่แฝงอยู่ในนั้น ก็สว่างวาบขึ้นในหัวราวกับดวงดาวที่มืดสลัว...
"หากต้องการเปิดประตูนี้ ต้องตามหาอักษรไขให้เจอ"

Chikya:เป็นไงบ้าง ใน "ตราสลักโฟลจิสตัน" บันทึกข้อความอะไรไว้เหรอ?

Traveler:บนนั้นเขียนไว้แบบนี้น่ะ...

Chikya:งั้นเหรอ มันหมายความว่าแบบนี้จริง ๆ ด้วยสินะ... ถ้ามีคำตอบสอดคล้องกัน ก็ยิ่งชัดเจนเลย... จะว่าไปแล้ว นี่มันเป็นปัญหาคลาสสิกเลยนี่นา

Chikya:น่าจะมีอักษรไขอันนึงของ "ตราสลักโฟลจิสตัน" อยู่ที่นี่นะ ต้องหาอักษรไขให้เจอ ถึงจะปลดล็อก "ตราสลักโฟลจิสตัน" ได้... แต่ว่ามันอยู่ที่ไหนล่ะ?

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Paimon:ใช่แล้วล่ะ เป็นอักษรไขของ "ตราสลักโฟลจิสตัน"... เอ๋ เจ้าตัวเล็ก แกฟังเข้าใจด้วยเหรอ?

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Paimon:อ้าว ทำไมหันหลังกลับไปซะล่ะ หรือหมายความว่าอักษรไขอยู่ด้านหลังของพวกเรางั้นเหรอ?

Conversation 2 · 51 linesOpen full page →

Paimon:แต่ดูเหมือนประตูจะปิดอยู่นะ...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้...

Chikya:ปิดไว้อยู่แล้วก็ดีสิ ถ้าประตูเปิดอยู่ ก็แปลว่าเส้นทางที่จะนำไปสู่ขุมทรัพย์ไม่ได้อยู่ในนั้นแล้วล่ะ

Paimon:อื้ม ที่ Chikya พูดมาก็มีเหตุผลนะ!

Chikya:...มันดูเหมือนกับภาพวาดบนสิ่งทอ และรูปภาพในหนังสือเกี่ยวกับสิ่งทอเลย เป็นไงบ้าง เห็น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่อยู่ข้างประตูนั่นมั้ย?

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:อืม เจ้าตัวเล็กนี่ตอบสนองไวดีนะ แถมสายตาก็ดูเฉียบไวไม่เบา... นักวิจัยเคยบอกว่า สายตาของ Saurian มีความแตกต่างกันไปตามเผ่าพันธุ์...

Chikya:แต่โดยทั่วไปแล้ว จะมองเห็นได้ไกลกว่ามนุษย์นิดหน่อย แม้ว่า "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่อยู่ห่างออกไปแค่นี้ ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงสูงอายุในเผ่า ที่สายตาไม่ดี ใคร ๆ ก็มองเห็นได้ทั้งนั้นแหละ

Paimon:สิ่งที่เปล่งแสงอยู่อันนี้... คือ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่ Chikya พูดถึงงั้นเหรอ?

Chikya:อ้าว พวกเธอมาผจญภัยที่ Natlan แต่ไม่เคยได้ยินเรื่อง "ตราสลักโฟลจิสตัน" มาก่อนเลยงั้นเหรอ?

Chikya:เอาล่ะ พูดถึงโฟลจิสตัน...

Chikya:ต้นกำเนิดของ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ถ้าพูดแบบแคบ ๆ ก็คงต้องย้อนกลับไปสมัยที่ Natlan ยังคงถูกปกครองโดยมังกรไฟ ซึ่งทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ต้องดำรงชีวิตอยู่ในรูปแบบ "ชนเผ่า" ดั้งเดิมเท่านั้น

Chikya:ในตอนนั้น มีเพียงเผ่าพันธุ์มังกรเท่านั้นที่สามารถใช้โฟลจิสตันได้ แต่ "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง Waxaklahun Ubah Kan" ได้เสี่ยงชีวิตไปขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตัน มาจากภูเขาไฟขนาดใหญ่

Chikya:เพราะงั้นมนุษย์จึงเริ่มเลียนแบบวิธีการควบคุมโฟลจิสตันของเผ่าพันธุ์ Saurian และสร้างภาษาที่มนุษย์ใช้ควบคุมและใช้งาน "โฟลจิสตัน" ขึ้นมา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของรูปแบบการใช้งานโฟลจิสตันในยุคปัจจุบันของ Natlan...

Chikya:นั่นก็คือ "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่เห็นอยู่ตรงหน้าของพวกเราไงล่ะ อ๊ะ ช่างยิ่งใหญ่ซะเหลือเกิน แม้จะผ่านมานานหลายปีแล้ว ก็ยังมีสภาพสมบูรณ์ขนาดนี้ แล้วพวกเราก็ยังได้มาเห็นมันด้วยตาของตัวเองด้วย!

Paimon:โอ้ววว!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:เอาล่ะ ถึงตาเธอแล้ว แสดงปฏิกิริยาอะไรหน่อยสิ Traveler!

Paimon:ธรรมดามากอะ Traveler

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้...

Chikya:นึกไม่ถึงเลยว่า ที่แท้หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler จะเป็นคนที่มีนิสัยเป็นอิสระแบบนี้

Paimon:งั้น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ของที่นี่...

Chikya:อืม เมื่อกี้ฉันบอกไปแล้วว่า "ตราสลักโฟลจิสตัน" ก็เป็นภาษาอย่างหนึ่งเหมือนกัน ถึงแม้จะดูเหมือนรูปภาพมาก แต่มีแค่ผู้ที่คุ้นเคยกับหลักการของมันเท่านั้น ที่จะเข้าใจความหมายของรูปภาพพวกนี้ได้

Chikya:แล้วฉันก็เป็นนักวิชาการที่ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับโฟลจิสตัน ถ้าให้เวลาฉันวิเคราะห์สักหนึ่งวัน...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง...

Paimon:ตะ...ต้องใช้เวลาทั้งวันเลยเหรอ?

Chikya:ทำไมเหรอ แม้จะดูเป็นแค่รูปภาพแบน ๆ แต่ความหมายของโฟลจิสตันที่ไหลเวียนอยู่ข้างใน หรือแม้กระทั่งความโค้ง ความงอต่าง ๆ ล้วนทำให้มีความหมายแตกต่างกันได้ทั้งนั้น

Paimon:ซับซ้อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...

Chikya:ความรู้เกี่ยวกับโฟลจิสตัน มันสุดยอดมากเลยล่ะ

Traveler:ถ้าใช้โฟลจิสตันตรง ๆ ไปเลยล่ะ...

Chikya:ชะ ใช้โฟลจิสตันไปเลย มันทำได้อยู่แล้ว เพียงแต่ความหมายมัน อาจจะ อาจจะคลาดเคลื่อนน่ะ...

Chikya:เอ๋ เธอใช้โฟลจิสตันได้เหรอ? เธอเป็นคนต่างแดนแท้ ๆ แต่กลับใช้โฟลจิสตันได้เนี่ยนะ?

Traveler:มาถึง Natlan ก็ใช้ได้เลย...

Chikya:มาถึง Natlan ก็ใช้ได้เลย... มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย เป็นไปได้ยังไง... เอ่อ ฉันหมายความว่า มันเป็นเรื่องที่หาได้ยากมาก สมกับเป็นหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler จริง ๆ เลย

Chikya:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ถือเป็นโอกาสดีเหมือนกัน งั้นเธอก็ใช้โฟลจิสตันลองสัมผัสดูสิ

มือของคุณหยุดลงเมื่ออยู่ห่างจาก "ตราสลักโฟลจิสตัน" เล็กน้อย
คุณสัมผัสได้ถึงพลังอันอบอุ่นที่อยู่ในร่างกายค่อย ๆ เคลื่อนไหวไปตามลวดลายบนกำแพง

หลังจากนั้น ความหมายที่แฝงอยู่ในนั้น ก็สว่างวาบขึ้นในหัวราวกับดวงดาวที่มืดสลัว...
"หากต้องการเปิดประตูนี้ ต้องตามหาอักษรไขให้เจอ"

Chikya:เป็นไงบ้าง ใน "ตราสลักโฟลจิสตัน" บันทึกข้อความอะไรไว้เหรอ?

Traveler:บนนั้นเขียนไว้แบบนี้น่ะ...

Chikya:งั้นเหรอ มันหมายความว่าแบบนี้จริง ๆ ด้วยสินะ... ถ้ามีคำตอบสอดคล้องกัน ก็ยิ่งชัดเจนเลย... จะว่าไปแล้ว นี่มันเป็นปัญหาคลาสสิกเลยนี่นา

Chikya:น่าจะมีอักษรไขของ "ตราสลักโฟลจิสตัน" อยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน ต้องหาอักษรไขให้เจอก่อน ถึงจะปลดล็อก "ตราสลักโฟลจิสตัน" ได้...

Chikya:เอ๋ ว่าแต่ ของอันนั้นที่เธอเก็บได้ระหว่างทางเมื่อกี้ ที่จริงแล้วก็คืออักษรไขของตราสลักโฟลจิสตันสินะ หึหึ โชคดีไม่เบาเลยนะเนี่ย

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:งั้นก็มาผสานอักษรไขเข้าไปใน "ตราสลักโฟลจิสตัน" กันเลยเถอะ

7

ตามหาอักษรไข

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Chikya:เป็นไงบ้าง หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler หาข้อความสำคัญเจอมั้ย? เวลาแบบนี้ไม่ควรใจร้อนนะ ค่อย ๆ หาไปตามผนังที่อยู่รอบ ๆ เดี๋ยวก็เจอเองแหละ

Chikya:เธอดูสิ ถ้าลองคิดในแง่ดี เธอช่วยพวกเราประหยัดเวลาไปตั้งหนึ่งวันแล้วไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นไม่ต้องรีบร้อนหรอก!

8

นำอักษรไขผสานเข้าไปในตราสลักโฟลจิสตัน

Open step page →
9

ตรวจสอบโบราณสถาน

Open step page →
10

ตรวจสอบโบราณสถาน

Open step page →
11

ตรวจสอบอุปกรณ์ที่อยู่ตรงกลาง

Open step page →
12

คุยกับ Chikya

Open step page →
Conversation 1 · 45 linesOpen full page →

Paimon:ฉันอยากจะบอกมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วว่า ยิ่งเข้ามาข้างใน ก็ยิ่งรู้สึกร้อน นึกไม่ถึงเลยว่าด้านในจะเป็นสระลาวาหมดเลย!

Paimon:{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} อยู่ที่นี่ต้องระวังตัวด้วยนะ เกิดลื่นไถลขึ้นมา ไม่แน่อาจจะหายไปจากโลกนี้เลยก็ได้...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง... กี้...

Chikya:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว คนเดียวที่ไม่ต้องกลัว ก็คือคนที่ลอยได้อย่าง Paimon สินะ!

Paimon:ใช่แล้วล่ะ นี่เป็นการแสดงความยอดเยี่ยมของฉัน ออกมาให้เห็นได้อย่างชัดเจนเลยล่ะ

Traveler:Paimon โดนชมจนลอยแล้วน่ะ...

Paimon:ฉันลอยอยู่แล้วต่างหากล่ะ... เอ๊ะ ทำไมรู้สึกเหมือนเธอไม่ได้ชมฉันเลยแฮะ

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?

Chikya:โอ้ว Paimon ความรู้สึกไวเหมือนกันนะเนี่ย

Paimon:ทำไมฉันรู้สึกเหมือนว่า Chikya เองก็ไม่ได้กำลังชมฉันเหมือนกัน... อืม ช่างเถอะ ไม่สนละ!

Paimon:ของที่ Chikya บอกให้พวกเรามาหาเมื่อกี้นี้ก็คือของสิ่งนี้สินะ อืม ดู ๆ แล้ว ของสิ่งนี้ก็เป็นแค่วงแหวนดินที่มีลวดลายของโฟลจิสตันเองนี่นา...

Paimon:อย่าบอกนะว่าของสิ่งนี้เป็นของล้ำค่าน่ะ?

Chikya:ของสิ่งนี้ล้ำค่ามากเลยล่ะ... ถ้าต้องการขายแลกเงินละก็ อาจจะมีมูลค่าเป็น Mora ก้อนโตเลยล่ะ แต่ที่มันล้ำค่าเป็นเพราะ มันสามารถเปิดเส้นทางไปสู่ "แดนสงบ〔Hanan Pacha〕ลอยฟ้า" ได้

Chikya:พวกเธอคงเห็นเกาะที่ลอยอยู่บนฟ้าแล้วใช่มั้ยล่ะ

Paimon:ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าเหนือทะเลสาบนั่นน่ะเหรอ...

Chikya:เกาะพวกนั้นนั่นแหละ พวกมันถูกเรียกว่า "แดนสงบ〔Hanan Pacha〕ลอยฟ้า" เพราะไม่ว่าจะเป็น Saurian หรือมนุษย์ ต่างก็ยากที่จะรบกวนที่นั่นได้ เพราะมันอยู่สูงมากเลยยังไงล่ะ...

Chikya:อันที่จริงแล้ว "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" ในตำนาน ก็ซ่อนอยู่ที่นั่นด้วย!

Chikya:สำหรับชาว Natlan ที่อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งอยู่ตลอด ที่นั่นก็เปรียบเสมือนดินแดนบริสุทธิ์เพียงแห่งเดียว ซึ่งแน่นอนว่าผู้สร้างดินแดนบริสุทธิ์แห่งนี้ก็คือ มนุษย์คนแรกที่ใช้โฟลจิสตันได้

Chikya:เอาล่ะ ทีนี้ชั้นเรียนของ Chikya ขอถามคำถามละนะ นักปราชญ์ที่เคยปรากฏตัวขึ้นก่อนหน้านี้ และขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตันไป มีชื่อว่าอะไร... {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}?

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้กี้กี้! กี้กี้! กี้!

Chikya:ท่าทีใช้ได้นะ แต่ฟังคำตอบไม่รู้เรื่องเลย!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง!

Chikya:ถ้างั้นสิทธิ์ในการตอบคำถามจะตกมาเป็นของหนุ่มน้อย/สาวน้อยทางนี้ แล้วหนุ่มน้อย/สาวน้อยจะตอบว่าอะไรล่ะ?

Chikya:โนจ้า คำตอบที่ถูกต้องคือ Waxaklahun Ubah Kan ถือว่าใกล้เคียงมากเลยล่ะ แต่ก็ยังผิดอยู่ดี หนุ่มน้อย/สาวน้อยถูกหักอีกสิบคะแนน เสียใจด้วยนะ

Chikya:อันที่จริงปกติแล้ว พวกเราจะเรียกเขาว่า "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" แบบนี้ก็ไม่ต้องจำชื่อของเขา แถมยังง่ายดายกว่าด้วย

Chikya:แต่บางคนก็เรียกเขาว่าคนบ้า, คนเพี้ยน แต่ฉันมองว่า พวกมันถือเป็นคำชมอย่างหนึ่งนะ เพราะว่าเขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ

Chikya:เขาขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตันมาจากมังกรยักษ์ และใช้พลังของโฟลจิสตันสร้าง "แดนสงบลอยฟ้า" ขึ้นมา แล้วในที่แห่งนั้นเขาก็ได้สอนการใช้พลังของโฟลจิสตันให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่ในเผ่า

Chikya:ความจริงแล้ว ที่นี่ก็คือสถานที่ที่มนุษย์เพิ่งเริ่มฝึกใช้โฟลจิสตัน ที่ถูกบันทึกไว้ในม้วนหนังสือโบราณ

Chikya:แล้ว "ประตูวิถีวิญญาณ" บานพิเศษนี้ก็คือบททดสอบอย่างหนึ่ง เมื่อเปิดใช้งาน "ประตูวิถีวิญญาณ" ได้สำเร็จ ก็จะสามารถเปิด "วิถีวิญญาณ" ที่มุ่งสู่ "แดนสงบลอยฟ้า" ได้...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:แม้จะฟังไม่เข้าใจ แต่ฉันรู้ว่าแกอยากจะพูดอะไร ใช่แล้วล่ะ ยาลึกลับถูกซ่อนอยู่ที่นั่น ตำนานเล่าว่า นั่นคือของขวัญที่ "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" มอบให้แก่ผู้ที่ผ่านบททดสอบ

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้! กี้!

Paimon:ทะ...ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง... แล้วบททดสอบนี้เป็นแบบไหนเหรอ?

Traveler:ไหนขอฉันดูหน่อยสิ...

Chikya:ไม่ต้องหรอก ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่แกะสลักอยู่บน "ประตูวิถีวิญญาณ" บานนี้มาหลายครั้งมาก จนจำได้ขึ้นใจแล้วล่ะ...

Chikya:"หากต้องการเปิดประตูนี้ ต้องตามหาอักษรไขสามอันให้เจอ"

Chikya:หึหึ แม้จะใช้โฟลจิสตันรับสารได้เลย แต่ฉันค่อนข้างเชื่อมั่นใน การเปรียบเทียบภาษารูปภาพด้วยตัวเองมากกว่า...

Chikya:แต่ดูเหมือนว่า "ประตูวิถีวิญญาณ" นี้จะมีอักษรไขผสานอยู่แล้วอันนึง เพราะยังไงมันก็สว่างขึ้นมาหนึ่งในสามแล้วนี่นา...

Chikya:เพราะงั้นแค่หาอักษรไขอีกสองอันให้เจอก็พอแล้วสินะ... ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นไม่ใช่ว่าเมื่อกี้ Traveler เจอหมดแล้วในระหว่างทางที่มาหรอกเหรอ?

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?

Chikya:ช่างมีอนาคตอันสดใสจริง ๆ เลยนะเนี่ย การกระทำของเด็กหนุ่ม/สาวน้อยนี่รอบคอบจริง ๆ ทำเอาฉันที่มาจากเผ่าจ้าวแห่งลมราตรี และต้องเจอกับ Iktomisaurus ทุกวันอึ้งไปเลยนะเนี่ย

Chikya:งั้นก็ทำเหมือนก่อนหน้านี้เลย มาผสานอักษรไขเข้าไปใน "ตราสลักโฟลจิสตัน" กันเลยเถอะ!

13

คุยกับ Chikya

Open step page →
Conversation 1 · 46 linesOpen full page →

Paimon:ฉันอยากจะบอกมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วว่า ยิ่งเข้ามาข้างใน ก็ยิ่งรู้สึกร้อน นึกไม่ถึงเลยว่าด้านในจะเป็นสระลาวาหมดเลย!

Paimon:{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} อยู่ที่นี่ต้องระวังตัวด้วยนะ เกิดลื่นไถลขึ้นมา ไม่แน่อาจจะหายไปจากโลกนี้เลยก็ได้...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง... กี้...

Chikya:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว คนเดียวที่ไม่ต้องกลัว ก็คือคนที่ลอยได้อย่าง Paimon สินะ!

Paimon:ใช่แล้วล่ะ นี่เป็นการแสดงความยอดเยี่ยมของฉัน ออกมาให้เห็นได้อย่างชัดเจนเลยล่ะ

Traveler:Paimon โดนชมจนลอยแล้วน่ะ...

Paimon:ฉันลอยอยู่แล้วต่างหากล่ะ... เอ๊ะ ทำไมรู้สึกเหมือนเธอไม่ได้ชมฉันเลยแฮะ

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?

Chikya:โอ้ว Paimon ความรู้สึกไวเหมือนกันนะเนี่ย

Paimon:ทำไมฉันรู้สึกเหมือนว่า Chikya เองก็ไม่ได้กำลังชมฉันเหมือนกัน... อืม ช่างเถอะ ไม่สนละ!

Paimon:ของที่ Chikya บอกให้พวกเรามาหาเมื่อกี้นี้ก็คือของสิ่งนี้สินะ อืม ดู ๆ แล้ว ของสิ่งนี้ก็เป็นแค่วงแหวนดินที่มีลวดลายของโฟลจิสตันเองนี่นา...

Paimon:อย่าบอกนะว่าของสิ่งนี้เป็นของล้ำค่าน่ะ?

Chikya:ของสิ่งนี้ล้ำค่ามากเลยล่ะ... ถ้าต้องการขายแลกเงินละก็ อาจจะมีมูลค่าเป็น Mora ก้อนโตเลยล่ะ แต่ที่มันล้ำค่าเป็นเพราะ มันสามารถเปิดเส้นทางไปสู่ "แดนสงบ〔Hanan Pacha〕ลอยฟ้า" ได้

Chikya:พวกเธอคงเห็นเกาะที่ลอยอยู่บนฟ้าแล้วใช่มั้ยล่ะ

Paimon:ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าเหนือทะเลสาบนั่นน่ะเหรอ...

Chikya:เกาะพวกนั้นนั่นแหละ พวกมันถูกเรียกว่า "แดนสงบ〔Hanan Pacha〕ลอยฟ้า" เพราะไม่ว่าจะเป็น Saurian หรือมนุษย์ ต่างก็ยากที่จะรบกวนที่นั่นได้ เพราะมันอยู่สูงมากเลยยังไงล่ะ...

Chikya:อันที่จริงแล้ว "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" ในตำนาน ก็ซ่อนอยู่ที่นั่นด้วย!

Chikya:สำหรับชาว Natlan ที่อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งอยู่ตลอด ที่นั่นก็เปรียบเสมือนดินแดนบริสุทธิ์เพียงแห่งเดียว ซึ่งแน่นอนว่าผู้สร้างดินแดนบริสุทธิ์แห่งนี้ก็คือ มนุษย์คนแรกที่ใช้โฟลจิสตันได้

Chikya:เอาล่ะ ทีนี้ชั้นเรียนของ Chikya ขอถามคำถามละนะ นักปราชญ์ที่เคยปรากฏตัวขึ้นก่อนหน้านี้ และขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตันไป มีชื่อว่าอะไร... {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}?

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้กี้กี้! กี้กี้! กี้!

Chikya:ท่าทีใช้ได้นะ แต่ฟังคำตอบไม่รู้เรื่องเลย!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง!

Chikya:ถ้างั้นสิทธิ์ในการตอบคำถามจะตกมาเป็นของหนุ่มน้อย/สาวน้อยทางนี้ แล้วหนุ่มน้อย/สาวน้อยจะตอบว่าอะไรล่ะ?

Chikya:โนจ้า คำตอบที่ถูกต้องคือ Waxaklahun Ubah Kan ถือว่าใกล้เคียงมากเลยล่ะ แต่ก็ยังผิดอยู่ดี หนุ่มน้อย/สาวน้อยถูกหักอีกสิบคะแนน เสียใจด้วยนะ

Chikya:อันที่จริงปกติแล้ว พวกเราจะเรียกเขาว่า "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" แบบนี้ก็ไม่ต้องจำชื่อของเขา แถมยังง่ายดายกว่าด้วย

Chikya:แต่บางคนก็เรียกเขาว่าคนบ้า, คนเพี้ยน แต่ฉันมองว่า พวกมันถือเป็นคำชมอย่างหนึ่งนะ เพราะว่าเขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ

Chikya:เขาขโมยเมล็ดพันธุ์อัคนีของโฟลจิสตันมาจากมังกรยักษ์ และใช้พลังของโฟลจิสตันสร้าง "แดนสงบลอยฟ้า" ขึ้นมา แล้วในที่แห่งนั้นเขาก็ได้สอนการใช้พลังของโฟลจิสตันให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่ในเผ่า

Chikya:ความจริงแล้ว ที่นี่ก็คือสถานที่ที่มนุษย์เพิ่งเริ่มฝึกใช้โฟลจิสตัน ที่ถูกบันทึกไว้ในม้วนหนังสือโบราณ

Chikya:แล้ว "ประตูวิถีวิญญาณ" บานพิเศษนี้ก็คือบททดสอบอย่างหนึ่ง เมื่อเปิดใช้งาน "ประตูวิถีวิญญาณ" ได้สำเร็จ ก็จะสามารถเปิด "วิถีวิญญาณ" ที่มุ่งสู่ "แดนสงบลอยฟ้า" ได้...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:แม้จะฟังไม่เข้าใจ แต่ฉันรู้ว่าแกอยากจะพูดอะไร ใช่แล้วล่ะ สมบัติถูกซ่อนอยู่ที่นั่น ตำนานเล่าว่า นั่นคือของขวัญที่ "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" มอบให้กับผู้ที่ผ่านบททดสอบ

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้! กี้!

Paimon:ทะ...ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง... แล้วบททดสอบนี้เป็นแบบไหนเหรอ?

Traveler:ไหนขอฉันดูหน่อยสิ...

Chikya:ไม่ต้องหรอก ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็น "ตราสลักโฟลจิสตัน" ที่แกะสลักอยู่บน "ประตูวิถีวิญญาณ" บานนี้มาหลายครั้งมาก จนจำได้ขึ้นใจแล้วล่ะ...

Chikya:"หากต้องการเปิดประตูนี้ ต้องตามหาอักษรไขสามอันให้เจอ"

Chikya:อืม เหมือนกับข้อความก่อนหน้านี้เลยแฮะ ตามหาอักษรไขทั้งสามให้เจอก็น่าจะพอแล้วล่ะ!

Chikya:หึหึ แม้จะใช้โฟลจิสตันรับสารได้เลย แต่ฉันค่อนข้างเชื่อมั่นใน การเปรียบเทียบภาษารูปภาพด้วยตัวเองมากกว่า...

Chikya:แต่ดูเหมือนว่า "ประตูวิถีวิญญาณ" นี้จะมีอักษรไขผสานอยู่แล้วอันนึง เพราะยังไงมันก็สว่างขึ้นมาหนึ่งในสามแล้วนี่นา...

Chikya:เพราะงั้นยังต้องหาอักษรไขอีกสองอันให้เจอ!

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้?

Chikya:เอ่อ หลังของฉันเจ็บแปร๊บ ๆ ขึ้นมาอีกแล้วล่ะ... ฉันรอพวกเธออยู่ตรงนี้ก็แล้วกันนะ เรื่องตามหาอักษรไขต้องรบกวนพวกเธอแล้วล่ะ!

Chikya:สภาพแวดล้อมของที่นี่อันตรายมากเลยนะ ต้องระวังตัวด้วยล่ะ หนุ่มน้อย/สาวน้อยที่มีอนาคตสดใส!

14

ตามหาอักษรไข

Open step page →
15

ตามหาอักษรไข

Open step page →
16

นำอักษรไขผสานเข้าไปในตราสลักโฟลจิสตัน

Open step page →
17

คุยกับ Chikya

Open step page →
Conversation 1 · 33 linesOpen full page →

Chikya:นี่คือสภาพของ "วิถีวิญญาณ" ที่ถูกจุดให้สว่างงั้นเหรอ?

Chikya:ม้วนหนังสือสิ่งทอในอดีตระบุไว้ว่า เมื่อเส้นทางที่มืดสลัวถูกจุดประกาย จะดูราวกับผ้าใยหินที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางแสงอันสว่างไสว มันไม่เกินจริงเลยสักนิด

Chikya:อ่า จริงด้วยสิ! ในที่สุดพวกเธอก็กลับมาสักที Paimon น้อยไม่เป็นไรใช่มั้ย?

Paimon:ฉันไม่เป็นไร!

Chikya:{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} ล่ะ {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} แกปลอดภัยดีรึเปล่า?

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:แม้จะยังฟังไม่รู้เรื่อง แต่ดูเหมือนจะไม่ได้บาดเจ็บอะไรนะ

Chikya:แล้วสุดท้ายหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler ล่ะ... หึหึ หนุ่มน้อย/สาวน้อยผู้มีอนาคตสดใส ฉันคิดอยู่แล้วว่า เธอต้องรอดชีวิตกลับมาจากสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายนั่นได้แน่...

Traveler:อย่างน้อยเป็นห่วงฉันนิดนึงก็ได้มั้ง?

Chikya:ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงหรอกน่า สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือ "ความเชื่อมั่น" จากคนอื่นต่างหากล่ะ ภูมิใจในเกียรติอันแสนพิเศษนี้เถอะนะ

Chikya:แต่จริง ๆ เลยนะ ฉันตกใจแทบแย่ ที่นี่มีแต่โฟลจิสตันเหลวทั้งนั้น อันตรายชะมัดเลย พวกเธอไปค้นหานานมาก ฉันล่ะกลัวมากเลยล่ะว่า พวกเธอจะไม่ได้กลับมาอีกแล้ว

Chikya:เพราะยังไงฉันก็ปวดหลังมาก จนกลับไปคนเดียวไม่ไหวอยู่แล้ว ถ้าพวกเธอไม่กลับมา ฉันก็คงต้องแห้งตายอยู่ที่นี่คนเดียว แล้วก็ไม่มีทางตามหา "ยาลึกลับที่เยียวยาทุกความเจ็บปวด" เจอแล้วล่ะ!

Chikya:...อ๊ะ!

Paimon:Chikya เป็นอะไรไป ทำไมจู่ ๆ ก็ทำหน้าแบบนี้ล่ะ

Chikya:จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อก่อนตอนที่จัดระเบียบม้วนหนังสือสิ่งทอโบราณ ฉันเคยเห็นว่าภาพวาดบนม้วนหนังสือสิ่งทอโบราณเล่าให้เห็นถึงฉากภาพที่พวกบรรพบุรุษในอดีตว่ายน้ำในลาวา

Chikya:ตอนนั้นฉันยังคิดอยู่เลยว่า อ่า นี่มันเวอร์เกินไปแล้ว จะไปมีคนที่สามารถว่ายน้ำในโฟลจิสตันเหลวได้ยังไงกัน แล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องราวที่นักเล่าเรื่องคนไหนเขียนซี้ซั้วขึ้นมา

Chikya:แต่ตอนนี้พอมาคิด ๆ ดูแล้ว นั่นอาจจะเป็น...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง...

Paimon:แม้จะจินตนาการไม่ออกว่า ทำไมถึงวาดภาพแบบนี้ออกมาได้ แต่พอคิด ๆ ดูแล้ว ก็รู้สึกว่ามันน่ากลัวมากเลยล่ะ

Chikya:มิน่าล่ะ ตอนที่ฉันเอาเรื่องนี้ไปเล่าเป็นเรื่องตลกให้เพื่อนฟัง เพื่อนของฉันถึงได้แสดงสีหน้าโศกเศร้าแบบนั้นออกมา ก็เหมือนกันอยู่ ๆ ก็เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดในรูปลักษณ์มนุษย์ ที่มีความผิดปกติทางอารมณ์

Chikya:...สุดท้ายก็ค่อย ๆ เลิกไปมาหาสู่กับฉัน นั่นเป็นหนึ่งในเพื่อนไม่กี่คนที่ฉันมีเลยนะ

Chikya:ช่างเถอะ ไม่เป็นไรหรอก เอาไว้กลับไปที่เผ่าแล้วค่อยว่ากันอีกทีละกัน พอฉันได้รับของขวัญจาก "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" และกลับบ้านเกิดอย่างมีเกียรติแล้ว เดี๋ยวก็มีเพื่อนเพิ่มขึ้นเองแหละ

Chikya:สำหรับบรรดาผู้ใหญ่แล้ว Mora และความฝันที่อยากจะประสบความสำเร็จ ถือเป็นการสะกดจิตที่ได้ผลมากที่สุด แต่ก็สกปรกโสมมที่สุดด้วยเหมือนกัน

Chikya:เอาล่ะ เพื่อเพื่อน... ช่างเถอะ ไม่ต้องทำเพื่อพวกเขาหรอก เพื่อของขวัญ, เพื่อตัวเอง, เพื่อ... สรุปก็คือ เห็นแก่ตัวหน่อยก็ได้ พวกเราออกเดินทางกันเถอะ!

Chikya:แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเดินทางโดย "วิถีวิญญาณ"... หวังว่าตอนที่ฉันอ้วกออกมา พวกเธอจะต้องระวังคอยหลบ ๆ เอาหน่อยแล้วกันนะ

Paimon:เอ่อ...

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิงงง...

Chikya:เอาล่ะ ๆ Paimon, {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} แล้วก็หนุ่มน้อย/สาวน้อย อย่าทำหน้าแบบนี้สิ ฉันล้อเล่นน่า!

18

ขี่วิถีวิญญาณเพื่อกลับสู่พื้นดิน

Open step page →
19

คุยกับ Chikya

Open step page →
Conversation 1 · 29 linesOpen full page →

Chikya:"ประตูวิถีวิญญาณ" ด้านล่างเชื่อมต่อกับ "ประตูวิถีวิญญาณ" ที่อยู่ในซากปรักหักพังแห่งนี้ เพื่อให้เส้นทางทอดยาวไปสู่บนท้องฟ้าจริง ๆ ด้วย

Chikya:ภาพบนม้วนหนังสือสิ่งทอโบราณเป็นเรื่องจริง และฉันที่เชื่อม้วนหนังสือสิ่งทอโบราณนั่น ก็เจ๋งมาก ๆ เลย

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!

Chikya:อื้ม ๆ {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} ที่ยอมร่วมมือกับฉันก็เจ๋งมากเหมือนกัน ฮิฮิ ช่างเป็นเจ้าตัวเล็กที่น่าเอ็นดูจริง ๆ

Chikya:สนใจย้ายมาอยู่กับฉันแทนหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler รึเปล่า ฉันรับประกันว่าจะให้แกกิน Grainfruit วันละสามมื้อเลย

Chikya:ดูถูก Grainfruit งั้นเหรอ Grainfruit เป็นที่นิยมในหมู่ Saurian มากนะ และยังเป็นอาหารที่ Saurian กินแล้วสุขภาพดีด้วย

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง หงิง...

Chikya:โธ่ ไม่อยากเหรอ มันดูสนิทกับหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler ดีนะ เยี่ยมไปเลย อิจฉาจัง งื้อ น่าอิจฉาจังเลย

Paimon:ตอนที่ {REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]} ลืมตาขึ้นมา พวกเราก็อยู่ข้าง ๆ มันแล้ว มันไม่ไปกับเธอแน่นอน

Chikya:งั้นเหรอ ที่แท้ก็สนิทสนมกันขนาดนี้นี่เอง... ถ้าวันหนึ่งต้องแยกจากกัน อาจจะเจ็บปวดมากก็ได้นะ

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?

Chikya:เอาล่ะ แม้ว่าอีกเดี๋ยวก็ขึ้นไปถึง "แดนสงบลอยฟ้า" แล้ว แต่ฉันขอพักสักหน่อยแล้วกัน รู้สึกปวดหลังมากเลย ขอบคุณนะ

Traveler:รู้สึกปวดมากอยู่ตลอดเลยเหรอ?

Chikya:ที่จริงก็ไม่ได้ปวดขนาดนั้นหรอก หนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler การเอาใจใส่คนอื่นจนมากเกินไป จะถูกหลอกเอาได้ง่าย ๆ นะ

Chikya:ถ้าจะให้พูดล่ะก็ อันที่จริงหลังจากได้เจอหนุ่มน้อย/สาวน้อย Traveler อาการปวดหลังก็บรรเทาลงอย่างน่ามหัศจรรย์เลยล่ะ

Chikya:เป็นเพราะอะไรกันแน่นะ... เพราะร่างกายของเธอมีบางอย่างพิเศษงั้นเหรอ แล้วชิ้นส่วนนั้นของร่างกายต้องมีขนาดใหญ่แค่ไหนถึงจะได้ผล ขนาดเท่านิ้วก้อยพอมั้ย?

Chikya:งั้นแบ่งนิ้วก้อยของเธอให้ฉันข้อนึงสิ ฉันจะให้นิ้วก้อยของตัวเองเป็นของตอบแทนด้วย

#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:หงิง?

Paimon:เดี๋ยวก่อน พวกเธอแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนร่างกายแปลก ๆ อะไรกันเนี่ย...

Chikya:โอ้ว แม้ไม่รู้ว่าเธอเติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบไหน แต่ในเวลาแบบนี้ คนปกติก็เลือกที่จะปฏิเสธกันทั้งนั้นนะ

Chikya:ตัวฉันที่ตอนแรกแค่อยากทำให้เธอตกใจ ดันเป็นฝ่ายถูกทำให้ตกใจซะงั้น

Chikya:เฮ้อ รออีกหน่อยนะ... รออีกแป๊บนึง เดี๋ยวอาการปวดหลังก็น่าจะบรรเทาลงแล้วล่ะ... เมื่อถึงตอนนั้น พวกเราค่อยขึ้นไปที่ "แดนสงบลอยฟ้า" ด้วยกันนะ

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 2404610160
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
นิทานความฝันจากเปลวเพลิง
นิทานความฝันจากเปลวเพลิง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1171481978

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Natlan
Chapter iconchapterIcon236 × 236 · 22 KBUI_ChapterIcon_NatlanResource name

Properties

7

chapter10206

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/351
id
10206
cityId
6
questType
WQ
endQuestId
7501117
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Natlan
beginQuestId
7500617
chapterCategory
world