No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
Hesperides แห่งรักและชัง
Story evidence
Chapter quests
ผ่านประตูงาช้าง
Open quest →(test)隐藏$HIDDEN
Open step page →Paimon:อูย... รู้สึกว่ายิ่งขึ้นเขาไปสูงเท่าไหร่ พายุหิมะก็ยิ่งพัดแรงขึ้นเรื่อย ๆ เลยแฮะ...
Paimon:เอ๊ะ นี่มันอะไรกันเนี่ย...
"เนตรเทา":มันคือบัตรเชิญน่ะ...
Paimon:บัตรเชิญเหรอ ขอฉันดูหน่อยสิ... อืม เหมือนว่าแกรนด์ดัชเชสแห่งสเนกูรอชคาที่ชื่อ Pavlina จะเชิญ... ผู้ที่ได้รับบัตรเชิญนี้ไปร่วมงานแต่งงานล่ะ...
Paimon:"ผู้ใดที่ปรารถนาจะเข้าร่วมพิธี เพียงถือบัตรเชิญนี้ไว้ ก็ถือเป็นหลักฐานว่าได้รับเชิญแล้ว..."
Paimon:อืม งั้นสถานที่จัดงานแต่งงานก็คือ... คฤหาสน์อะไรสักอย่างที่อยู่บนภูเขาหิมะสินะ...
"เนตรเทา":คฤหาสน์ Hesperides... ที่นั่นคือที่พำนักของอดีตลอร์ดผู้ปกครองเหล่าสเนกอวิกจริง ๆ นั่นแหละ ส่วน Pavlina...
"เนตรเทา":ฉันพอจะคุ้น ๆ เจ้าของชื่อนี้อยู่ราง ๆ นะ...
Paimon:หรือว่าเจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคาที่ชื่อ Pavlina คนนี้ จะมีความเกี่ยวข้องกับอดีตของ "แว่นตา" ด้วย?
"เนตรเทา":ก็เป็นไปได้สูงเลยนะ
Paimon:คฤหาสน์ที่ว่านี่ อยู่บนภูเขาหิมะเหรอ? นี่เรายังต้องปีนขึ้นไปอีกใช่มั้ยเนี่ย?
"เนตรเทา":น่าจะต้องเป็นแบบนั้นนะ ถ้าเกิดว่าคฤหาสน์ Hesperides ไม่ได้ถูกย้ายไปไหนในช่วงห้าร้อยปีที่ผ่านมานี้น่ะนะ...
Paimon:ก็ได้ งั้นพวกเราก็ขึ้นไปดูข้างบนกันต่อดีกว่า
(test)隐藏$HIDDEN
Open step page →ปีนขึ้นภูเขาหิมะต่อ
Open step page →Paimon:อือ ตะเกียงประหลาดจัง แต่... ไม่รู้ทำไมพอเข้ามาใกล้ตะเกียงนี่แล้ว พายุหิมะก็เบาลง แถมยังรู้สึกอุ่นขึ้นมาด้วย...
Paimon:เดี๋ยวนะ ก่อนหน้านี้เคยได้ยินคนบอกว่า การที่จู่ ๆ ก็รู้สึกอุ่นขึ้นมาตอนอยู่บนภูเขาน้ำแข็ง อาจจะเป็นเพราะหนาวจัดจนประสาทหลอน...
Paimon:ว่าแล้วเชียว เธอเองก็รู้สึกอุ่นขึ้นมานิดนึงแล้วใช่มั้ยล่ะ!
???:พวกเธอสองคนไม่ต้องห่วง นี่คือตะเกียงที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ ว่ากันว่าเมื่อก่อนเคยได้รับพรจากภูตในตะเกียง...
???:มันช่วยป้องกันความหนาวได้อยู่บ้าง
Paimon:หวา! จะ...จู่ ๆ ก็มี... คนโผล่ออกมาแหนะ?
???:สวัสดี เพื่อนที่บินได้
???:ฉันเป็นคนวางตะเกียงนี้ไว้ที่นี่ตั้งแต่แรก พอดีเมื่อกี้รู้สึกเบื่อนิดหน่อย ก็เลยไปเดินเล่นรอบ ๆ มาน่ะ
Paimon:ตะเกียงของนายนี่เอง... ว่าแต่ ไปเดินเล่นท่ามกลางพายุหิมะเนี่ยนะ? นายใส่ชุดบาง ๆ แถมพายุหิมะก็แรงซะขนาดนี้ ไม่หนาวบ้างเหรอ?
???:...หนาว?
???:ฉันควรมีท่าทีต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ นี่คือสิ่งที่พวกเธอต้องการ ใช่มั้ย?
Paimon:เอ่อ... แทนที่จะบอกว่าเป็นความต้องการของเรา สู้บอกว่าคนธรรมดาที่ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น ในสภาพอากาศแบบนี้ คงหนาวจนแข็งเป็นไอศกรีมไปแล้วจะดีกว่า
Paimon:แถมยังอุ่นจากความร้อนที่เกิดจากการสั่นด้วย... ซะเมื่อไหร่ล่ะ! แต่นั่นก็เป็นแค่กรณีของคนธรรมดาล่ะนะ...
Paimon:พวกภูตไม่ค่อยกลัวความหนาวหรอก อย่างพวกสเนกอวิกกับแจ็คฟรอสต์อะไรพวกนี้ ถ้าไปอยู่ในที่ที่อุ่นเกินไปต่างหากที่น่าเป็นห่วง
Paimon:แต่นายดูไม่เหมือนภูตสักนิด แถมยังไม่กลัวหนาวด้วย... ตกลงนายเป็นใครกันแน่เนี่ย? ทำไมถึงไม่มีสัมภาระ แถมยังใส่เสื้อผ้าบาง ๆ อยู่ตรงนี้อีก?
Ikhor:ฉันคือ... ฉันคือ "Ikhor" มีคน... มีคุณผู้หญิงคนหนึ่งบอกให้ฉันออกจากคฤหาสน์ แต่ไม่ได้ระบุจุดหมายว่าเป็นที่ไหน ฉันเลยทำได้แค่รออยู่ตรงนี้
Paimon:คฤหาสน์... หมายถึงคฤหาสน์ Hesperides รึเปล่า? ได้ข่าวมาว่าที่นั่นจะจัดงานแต่งงานนี่นา เราว่าจะไปอยู่พอดี
Paimon:ฉันยังไม่เคยไปร่วมงานแต่งงานของสเนกอวิกเลย ว่ากันว่าสเนกอวิก เป็นเผ่าพันธุ์ที่เกิดมาเพื่อความรักไม่ใช่เหรอ? งานแต่งงานจะต้องโรแมนติกมากแน่เลย
Ikhor:งานแต่งงาน... ใช่ นั่นคือ "พิธี" ที่สำคัญสำหรับสเนกอวิกเลยนะ พวกเขาเตรียมการมานานแล้ว
Paimon:แสดงว่าจะจัดงานอลังการเลยใช่มั้ย? ชักจะรอไม่ไหวแล้วสิ ฮิฮิ... ว่าแต่ "ผู้หญิง" ที่นายพูดถึงคือใครเหรอ? คนที่ทำให้นายออกจากคฤหาสน์มาน่ะ
Ikhor:ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเจอเธอมาก่อนหรอก
Paimon:ดะ...เดี๋ยวก่อนนะ! หมายความว่า มีคนแปลกหน้าบอกให้นายออกจากคฤหาสน์ แล้วนายก็ยอมออกมาเนี่ยนะ?
Ikhor:ใช่ เพราะนั่นคือความปรารถนาของเธอ เป็นความปรารถนาอันแรงกล้า ในเมื่อเธอปรารถนาแบบนั้น งั้นก็ต้องทำให้เธอสมหวังสิ
Paimon:(Traveler... ทั้ง ๆ ที่เขาก็ดูอายุไม่น้อยแท้ ๆ แต่กลับทำตัวเหมือนเด็กซะได้ ดูซื่อบื้อจัง...)
"เนตรเทา":...ฉันสัมผัสได้ว่า ในตัวเขามีพลังส่วนหนึ่งจากร่างกายของฉันอยู่จริง ๆ
Paimon:(เอ๋? เจอเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?)
"เนตรเทา":แต่พลังนั้นไม่สมบูรณ์ บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่สติปัญญาของเขาดูบกพร่อง... พลังที่เขาครอบครองอยู่... แตกสลายจนถึงขั้นไม่อาจเก็บกลับคืนมาได้
Paimon:หา? แล้วแบบนี้จะทำยังไงดีล่ะ?
"เนตรเทา":การจะเก็บพลังส่วนนี้คืนมา อย่างน้อยก็ต้องฟื้นฟูพลังที่ถูกแบ่งออกไปจากตัวฉัน ให้กลับคืนสู่สภาพเดิมก่อน... ฉันสัมผัสได้ว่าร่างกายส่วนที่อยู่ที่นี่ ถูกตัดแบ่งออกไปด้วยพิธีกรรมพิเศษ
"เนตรเทา":น่าเสียดาย ถ้าฉันเข้าใกล้แกนพลังนั้นได้มากกว่านี้อีกนิด บางทีฉันอาจจะให้คำแนะนำที่แม่นยำกว่านี้ได้
Traveler:(ถ้างั้นก็ได้เวลาไปร่วมงานแต่งงานแล้วล่ะ)
Paimon:(จะพาเขากลับไปดีมั้ยนะ? หืม ถ้าปล่อยให้เขาอยู่ตรงนี้ก็คงไม่ดี ถึงจะไม่รู้จุดประสงค์ของคนที่ทำให้เขา ออกจากคฤหาสน์ก็เถอะ...)
Paimon:คือว่า... ถึงพูดแบบนี้อาจจะแปลกไปสักหน่อย แต่นายช่วยพาเราไปที่คฤหาสน์ Hesperides ได้มั้ย?
Paimon:แบบว่า... นายคงเห็นว่าเราไม่คุ้นเคยกับที่นี่เลย แล้วนายก็เพิ่งมาจากที่นั่นด้วย น่าจะเป็นผู้นำทางที่ดีได้แน่!
Ikhor:นี่เป็นความปรารถนาของพวกเธองั้นเหรอ?
Traveler:ใช่ นายทำให้ฉันสมหวังได้มั้ย?
Paimon:ฉันว่าแบบนี้ก็ดีกับนายเหมือนกันนะ ถึงนายจะไม่รู้สึกหนาว แต่เราก็ทนดูนายใส่ชุดบาง ๆ ยืนตากพายุหิมะไม่ได้หรอก
Ikhor:"พวกเขาเลือกลมพายุในยามรุ่งอรุณ แต่กลับวิงวอนขอความสงบในยามราตรี ผู้คนไม่เข้าใจว่า อะไรคือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง"
Paimon:หืม?
Ikhor:เคยมีคนพูดแบบนี้กับฉัน ฉันไม่ได้รู้สึกหนาวก็จริง แต่ว่าพวกเธออาจจะพูดถูก
Ikhor:ฉันยินดีที่จะตอบรับคำขอ เมื่อพวกเขามาร้องขอจากฉัน ตอนนี้ฉันขอทำให้พวกเธอสมหวังละกัน ตามฉันมาเถอะ
Paimon:อือ ตะเกียงประหลาดจัง แต่... ไม่รู้ทำไมพอเข้ามาใกล้ตะเกียงนี่แล้ว พายุหิมะก็เบาลง แถมยังรู้สึกอุ่นขึ้นมาด้วย...
Paimon:เดี๋ยวนะ ก่อนหน้านี้เคยได้ยินคนบอกว่า การที่จู่ ๆ ก็รู้สึกอุ่นขึ้นมาตอนอยู่บนภูเขาน้ำแข็ง อาจจะเป็นเพราะหนาวจัดจนประสาทหลอน...
Paimon:ว่าแล้วเชียว เธอเองก็รู้สึกอุ่นขึ้นมานิดนึงแล้วใช่มั้ยล่ะ!
???:พวกเธอสองคนไม่ต้องห่วง นี่คือตะเกียงที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ ว่ากันว่าเมื่อก่อนเคยได้รับพรจากภูตในตะเกียง...
???:มันช่วยป้องกันความหนาวได้อยู่บ้าง
Paimon:หวา! จะ...จู่ ๆ ก็มี... คนโผล่ออกมาแหนะ?
???:สวัสดีทั้งสองคน ไม่ต้องตกใจขนาดนั้นก็ได้ เพื่อนที่บินได้
???:ฉันเป็นคนวางตะเกียงนี้ไว้ที่นี่ตั้งแต่แรก พอดีเมื่อกี้รู้สึกเบื่อนิดหน่อย ก็เลยไปเดินเล่นรอบ ๆ มาน่ะ
Paimon:ตะเกียงของนายนี่เอง... ว่าแต่ ไปเดินเล่นท่ามกลางพายุหิมะเนี่ยนะ? นายใส่ชุดบาง ๆ แถมพายุหิมะก็แรงซะขนาดนี้ ไม่หนาวบ้างเหรอ?
???:...หนาว?
???:ฉันควรมีท่าทีต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ นี่คือสิ่งที่พวกเธอต้องการ ใช่มั้ย?
Paimon:เอ่อ... แทนที่จะบอกว่าเป็นความต้องการของเรา สู้บอกว่าคนธรรมดาที่ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น ในสภาพอากาศแบบนี้ คงหนาวจนแข็งเป็นไอศกรีมไปแล้วจะดีกว่า
Paimon:แถมยังอุ่นจากความร้อนที่เกิดจากการสั่นด้วย... ซะเมื่อไหร่ล่ะ! แต่นั่นก็เป็นแค่กรณีของคนธรรมดาล่ะนะ...
Paimon:พวกภูตไม่ค่อยกลัวความหนาวหรอก อย่างพวกสเนกอวิกกับแจ็คฟรอสต์อะไรพวกนี้ ถ้าไปอยู่ในที่ที่อุ่นเกินไปต่างหากที่น่าเป็นห่วง
Paimon:แต่นายดูไม่เหมือนภูตสักนิด แถมยังไม่กลัวหนาวด้วย... ตกลงนายเป็นใครกันแน่เนี่ย? ทำไมถึงไม่มีสัมภาระ แถมยังใส่เสื้อผ้าบาง ๆ อยู่ตรงนี้อีก?
Ikhor:ฉันคือ... ฉันคือ "Ikhor" มีคน... มีคุณผู้หญิงคนหนึ่งบอกให้ฉันออกจากคฤหาสน์ แต่ไม่ได้ระบุจุดหมายว่าเป็นที่ไหน ฉันเลยทำได้แค่รออยู่ตรงนี้
Paimon:คฤหาสน์? ...บนภูเขาที่มีแต่พายุหิมะแบบนี้ ยังมีคฤหาสน์ที่มีคนอาศัยอยู่อีกเหรอ?
Ikhor:มีคฤหาสน์อยู่จริง ๆ นะ มันชื่อว่าคฤหาสน์ Hesperides เป็นที่อยู่อาศัยของพวกสเนกอวิก เจ้าของคฤหาสน์นั้นคือ Pavlina เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคา
Ikhor:ตอนนี้... เธอคงกำลังเตรียมงานแต่งงานของเธออยู่น่ะ
Paimon:งานแต่งงานของสเนกอวิก?
Paimon:ฉันยังไม่เคยไปร่วมงานแต่งงานของสเนกอวิกเลย ว่ากันว่าสเนกอวิก เป็นเผ่าพันธุ์ที่เกิดมาเพื่อความรักไม่ใช่เหรอ? งานแต่งงานจะต้องโรแมนติกมากแน่เลย
Ikhor:งานแต่งงาน... ใช่ นั่นคือ "พิธี" ที่สำคัญสำหรับสเนกอวิกเลยนะ พวกเขาเตรียมการมานานแล้ว
Paimon:แสดงว่าจะจัดงานอลังการเลยใช่มั้ย? ชักจะรอไม่ไหวแล้วสิ หืม... เราไปได้มั้ยนะ?
Ikhor:นั่นเป็นความปรารถนาของพวกเธองั้นเหรอ?
Paimon:ฉันแค่คิดว่า พายุหิมะหนักขนาดนี้ ถ้ามีที่ไหนพอจะให้พัก... แถมยังมีงานแต่งงานของสเนกอวิกให้ดูด้วย...
Paimon:ใช่แล้วล่ะ!
Ikhor:ฉันเข้าใจแล้ว งั้นช่วยรับสิ่งนี้ไว้ด้วย...
Paimon:นี่คืออะไรเหรอ?
Ikhor:บัตรเชิญงานแต่ง ใครก็ตามที่มีบัตรเชิญนี้จะเข้าไปด้านในได้... และได้เป็นแขกผู้มีเกียรติที่เข้าร่วมพิธี
Paimon:แต่ว่า นี่... นี่ไม่ใช่บัตรเชิญของนายเหรอ?
Ikhor:ไม่ใช่หรอก... เพื่อนที่ชื่อ Paimon บัตรเชิญน่ะจำเป็นสำหรับแขกเท่านั้น
Paimon:งั้นก็ขอบคุณนะ! ...อ๊ะ จริงสิ "ผู้หญิง" ที่นายพูดถึงคือใครเหรอ? คนที่ทำให้นายออกจากคฤหาสน์มาน่ะ
Ikhor:ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเจอเธอมาก่อนหรอก
Paimon:ดะ...เดี๋ยวก่อนนะ! หมายความว่า มีคนแปลกหน้าบอกให้นายออกจากคฤหาสน์ แล้วนายก็ยอมออกมาเนี่ยนะ?
Ikhor:ใช่ เพราะนั่นคือความปรารถนาของเธอ เป็นความปรารถนาอันแรงกล้า ในเมื่อเธอปรารถนาแบบนั้น งั้นก็ต้องทำให้เธอสมหวังสิ
Paimon:(Traveler... ทั้ง ๆ ที่เขาก็ดูอายุไม่น้อยแท้ ๆ แต่กลับทำตัวเหมือนเด็กซะได้ ดูซื่อบื้อจัง...)
"เนตรเทา":...ฉันสัมผัสได้ว่า ในตัวเขามีพลังส่วนหนึ่งจากร่างกายของฉันอยู่จริง ๆ
Paimon:(เอ๋? เจอเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?)
"เนตรเทา":แต่พลังนั้นไม่สมบูรณ์ บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่สติปัญญาของเขาดูบกพร่อง... พลังที่เขาครอบครองอยู่... แตกสลายจนถึงขั้นไม่อาจเก็บกลับคืนมาได้
Paimon:หา? แล้วแบบนี้จะทำยังไงดีล่ะ?
"เนตรเทา":การจะเก็บพลังส่วนนี้คืนมา อย่างน้อยก็ต้องฟื้นฟูพลังที่ถูกแบ่งออกไปจากตัวฉัน ให้กลับคืนสู่สภาพเดิมก่อน... ฉันสัมผัสได้ว่าร่างกายส่วนที่อยู่ที่นี่ ถูกตัดแบ่งออกไปด้วยพิธีกรรมพิเศษ
"เนตรเทา":น่าเสียดาย ถ้าฉันเข้าใกล้แกนพลังนั้นได้มากกว่านี้อีกนิด บางทีฉันอาจจะให้คำแนะนำที่แม่นยำกว่านี้ได้
Traveler:(ถ้างั้นก็ได้เวลาไปร่วมงานแต่งงานแล้วล่ะ)
Paimon:(จะพาเขากลับไปดีมั้ยนะ? หืม ถ้าปล่อยให้เขาอยู่ตรงนี้ก็คงไม่ดี ถึงจะไม่รู้จุดประสงค์ของคนที่ทำให้เขา ออกจากคฤหาสน์ก็เถอะ...)
Paimon:คือว่า... ถึงพูดแบบนี้อาจจะแปลกไปสักหน่อย แต่นายช่วยพาเราไปที่คฤหาสน์ Hesperides ได้มั้ย?
Paimon:แบบว่า... นายคงเห็นว่าเราไม่คุ้นเคยกับที่นี่เลย แล้วนายก็เพิ่งมาจากที่นั่นด้วย น่าจะเป็นผู้นำทางที่ดีได้แน่!
Ikhor:นี่เป็นความปรารถนาของพวกเธองั้นเหรอ?
Traveler:ใช่ นายทำให้ฉันสมหวังได้มั้ย?
Paimon:ฉันว่าแบบนี้ก็ดีกับนายเหมือนกันนะ ถึงนายจะไม่รู้สึกหนาว แต่เราก็ทนดูนายใส่ชุดบาง ๆ ยืนตากพายุหิมะไม่ได้หรอก
Ikhor:"พวกเขาเลือกลมพายุในยามรุ่งอรุณ แต่กลับวิงวอนขอความสงบในยามราตรี ผู้คนไม่เข้าใจว่า อะไรคือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง"
Paimon:หืม?
Ikhor:เคยมีคนพูดแบบนี้กับฉัน ฉันไม่ได้รู้สึกหนาวก็จริง แต่ว่าพวกเธออาจจะพูดถูก
Ikhor:ฉันยินดีที่จะตอบรับคำขอ เมื่อพวกเขามาร้องขอจากฉัน ตอนนี้ฉันขอทำให้พวกเธอสมหวังละกัน ตามฉันมาเถอะ
ตาม Ikhor ไปยังคฤหาสน์
Open step page →(test)废弃$HIDDEN
Open step page →กำจัดศัตรู
Open step page →มุ่งหน้าต่อไปยังคฤหาสน์
Open step page →เคาะประตู$HIDDEN
Open step page →???:ใช่ Myshkin รึเปล่า? ในที่สุดนายก็มาสักที...
Paimon:...Myshkin? เราเป็นนักผจญภัยที่ผ่านทางมาน่ะ Traveler กับ Paimon
Paimon:เรามาเพราะได้ข่าวว่าที่นี่จะจัดงานแต่งงานน่ะ! อ๊ะ เราได้รับบัตรเชิญมาด้วย คงไม่ถือว่าแอบเนียนมาร่วมงานเองใช่มั้ย?
???:...
???:ช่วยยื่นบัตรเชิญให้รูปปั้นที่อยู่ข้างประตูด้วย
Paimon:รูปปั้น? ดะ...ได้สิ...
Paimon:(Ikhor นายออกมาจากข้างใน น่าจะรู้เรื่องดี ที่นี่มีกฎแปลก ๆ แบบนี้ตลอดเลยรึเปล่า?)
Ikhor:(ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่ส่วนหนึ่งของ "พิธี" นะ)
Paimon:(นายเองก็ไม่รู้เหมือนกันสินะ แต่ไหน ๆ ก็มาแล้ว ทำตามที่เขาบอกไปก่อนละกัน)
ยื่นบัตรเชิญที่รูปปั้น
Open step page →คุยกับ Aglaya
Open step page →???:ยินดีต้อนรับสู่คฤหาสน์ Hesperides
Aglaya:ในเมื่อพวกคุณมีบัตรเชิญ ก็ถือเป็นแขกที่ได้รับเชิญ ควรได้รับการต้อนรับอย่างดี พวกคุณสองคนเรียกฉันว่า Aglaya ก็ได้
Aglaya:นี่เป็นครั้งแรกที่พวกคุณ มาร่วมงานแต่งงานของสเนกอวิกใช่มั้ย?
Traveler:ใช่แล้วล่ะ
Aglaya:พวกคุณดูไม่เหมือนคนในพื้นที่ แสดงว่าพวกคุณคงยังไม่ได้ยินเรื่องอื้อฉาวนั้น ไม่งั้นพวกคุณคงไม่มีทางก้าวเข้ามาที่นี่ง่าย ๆ หรอก
Paimon:เรื่องอื้อฉาว?
Aglaya:อย่างน้อยก็สำหรับพวกมนุษย์น่ะนะ ครั้งล่าสุดที่จัดพิธีอันยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ก็คืองานแต่งงานของ Larisa
Aglaya:แต่สุดท้ายมนุษย์คนนั้นก็หักหลังเธออยู่ดี เธอฆ่าผู้ชายคนนั้น และจบชีวิตลงเพราะคำสาบาน
Aglaya:Larisa เป็นคนที่งดงามที่สุดในหมู่พวกเรา ไม่เว้นแม้แต่วิธีการตายของเธอ
Aglaya:วันนั้น แม้แต่สายฟ้าที่ผ่าลงมาก็ยังถูกแช่แข็งเอาไว้ ด้วยพายุหิมะที่โหมกระหน่ำจากความโกรธเกรี้ยวของเธอ ช่างเป็นเวทน้ำแข็งอันบริสุทธิ์ ที่งดงามทว่าอันตรายถึงชีวิต...
Paimon:อึ๋ย...
Aglaya:หึหึ ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่ไม่ไปแตะต้องข้อห้ามในคฤหาสน์ Hesperides พวกคุณก็จะปลอดภัย
Aglaya:พิธีจะเริ่มขึ้นหลังจากระฆังดังแปดครั้ง พอได้ยินเสียงระฆังแล้วให้รีบไปที่โถงพิธีทันที
Aglaya:แต่ก่อนหน้านั้น พวกคุณสามารถเดินเล่น ในล็อบบี้ของอาคารได้อย่างอิสระ... เราจะไม่เปิดห้องอื่น ๆ ให้แขกเข้าได้...
Aglaya:แต่พวกคุณสามารถเพลิดเพลินกับกิจกรรมบันเทิงในล็อบบี้ หรือจะพักผ่อนเงียบ ๆ สักพักก็ได้ แล้วแต่พวกคุณจะตัดสินใจเลย
Traveler:เรื่องห้องที่เข้าไม่ได้...
Aglaya:บางห้องก็เป็นห้องพักของพวกเรา และยังมีห้องที่เตรียมไว้สำหรับเจ้าบ่าวเจ้าสาวด้วย...
Traveler:ขอโทษที่เสียมารยาทนะ
Aglaya:ก่อนหน้านี้มีมนุษย์ผู้หญิงที่ใจกล้าบ้าบิ่น บุกเข้าไปในห้องที่เจ้าบ่าวอยู่ตามลำพัง แล้วก็ถูกเจอตัวทันที...
Paimon:ระ...หรือว่ามีคนมาฉุดตัวในงานแต่ง?!
Aglaya:เธอคือ Pavlina เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคา ไม่มีใครแย่งสิ่งที่เธอต้องการไปจากเงื้อมมือเธอได้
Aglaya:นิสัยที่ไร้อารมณ์ของเธอ แทบจะไม่เหมือนสเนกูรอชคาเลยด้วยซ้ำ แต่ยังไงเด็กผู้ชายคนนั้นก็เป็นของเธอ เธอไม่มีทางยอมให้ใครมาแย่งเขาไปเด็ดขาด
Aglaya:...แต่ถึงจะมีเรื่องวุ่นวายเล็ก ๆ นี้เกิดขึ้น แต่ "พิธี" ในครั้งนี้จะต้องเป็นไปอย่างราบรื่นแน่ เธอน่ะสาบานต่อดาบเล่มนั้นที่ Larisa เองก็เคยใช้กวัดแกว่งไว้แล้ว
Aglaya:และเราต่างก็รู้ถึงจุดจบของผู้ที่ผิดคำสาบานดี
Aglaya:เอาล่ะ ขอจบการแนะนำตัวที่แสนน่าเบื่อไว้เท่านี้ละกันนะ ยังไงก็เป็น "พิธี" ที่น่ายินดี ขอให้พวกคุณมีวันที่แสนสุข และยากจะลืมเลือนในคฤหาสน์ Hesperides
Aglaya:แหม ดันมาหล่นอยู่ตรงนี้ซะได้
Aglaya:ไปเถอะ กลับไปยังที่ที่แกควรอยู่ไป
Paimon:เอ๊ะ? แล้ว Ikhor ล่ะ? "แว่นตา" เธอสังเกตเห็นบ้างมั้ยว่าเขาหายไปไหนแล้ว?
"เนตรเทา":ขอโทษด้วยนะ ที่นี่ถูกครอบงำด้วยพลังจากพิธีกรรมพิเศษบางอย่างโดยสมบูรณ์ ฉันเลยสัมผัสถึงตัวตนของเขาไม่ได้แล้ว ถ้ามีเวลาให้ฉันอีกสักหน่อย บางทีอาจจะพอวิเคราะห์หาคำตอบได้...
Paimon:โธ่เอ๊ย ฉันยังมีคำถามที่อยากถามเขาอีกตั้งเยอะเลยนะ อย่างเช่น ทำไมทั้ง ๆ ที่เขาเป็นแค่ส่วนหนึ่งของส่วนหนึ่งจากร่างกายของ "แว่นตา" แท้ ๆ แต่กลับมีร่างกายที่สมบูรณ์ได้...
"เนตรเทา":เรื่องนั้นเข้าใจได้ไม่ยากหรอก ก็เหมือนกับ... "ผลทับทิมที่ถูกบิออกจนเมล็ดร่วงกระจายเต็มพื้น แต่ถ้านำเปลือกมาประกบเข้าด้วยกัน ก็ยังพอจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์ครบถ้วนอยู่ดี"
Paimon:หวา... ถึงเขาจะไม่ใช่มนุษย์จริง ๆ ก็เถอะ แต่ยกตัวอย่างแบบนี้ก็ดูน่าขนลุกไปหน่อยนะ
Paimon:แต่ในเมื่อตอนนี้ยังไม่มีเบาะแสอื่น ก็คงต้องรอให้ "แว่นตา" ค่อย ๆ จัดการไปล่ะนะ
Paimon:งั้นถือโอกาสนี้ Traveler พวกเราไปดื่มด่ำบรรยากาศงานแต่งงานกันก่อนดีกว่า!
"เนตรเทา":...เท่าที่ฉันรู้มา Pavlina เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคา ไม่น่าจะใช่คนที่จะจัดงานแต่งกับมนุษย์ได้นะ... แปลกจัง
"เนตรเทา":เมื่อเทียบกับ... กับมนุษย์แล้ว บางทีเธออาจจะรักสหายร่วมเผ่าพันธุ์ของตัวเองมากกว่า...
Paimon:ก็ไม่แน่หรอกน่า บางทีเธออาจจะเจอคนที่ทำให้คิดว่า "โฮะโฮ่ ไม่ว่ายังไงฉันก็จะแต่งงานกับเขาให้ได้" ก็ได้!
"เนตรเทา":ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีความเป็นไปได้เลย แต่ยังไงโอกาสมันก็ยังน้อยมากอยู่ดี
"เนตรเทา":แต่ว่า... บางทีตัว "งานแต่งงาน" เองอาจจะเป็นคำตอบก็ได้
Paimon:เอาล่ะ งั้นเราไปร่วมงานแต่งนี้กันก่อนก็แล้วกัน นี่เป็นถึงงานแต่งของสเนกอวิกเชียวนะ!
(test)隐藏$HIDDEN
Open step page →Safonov:"งานแต่งงาน" กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว แขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมงานกรุณารอที่ล็อบบี้สักครู่...
婚礼结束前阻拦玩家$HIDDEN
Open step page →Saltykov:"งานแต่งงาน" กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว แขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมงานกรุณารอที่ล็อบบี้สักครู่...
ไปยังล็อบบี้เพื่อเข้าร่วมงานแต่งงาน
Open step page →(test)隐藏$HIDDEN
Open step page →(test)隐藏$HIDDEN
Open step page →Paimon:Traveler นี่เธอเหนื่อยแล้วเหรอเนี่ย? ถ้างั้นกิจกรรมบันเทิงล่ะ...
Paimon:อืม เอาตามที่เธอว่าเลย
บางทีอาจเป็นเพราะเหนื่อยล้าเกินไป เลยเผลองีบหลับซุกตัวอยู่กับ Paimon บนโซฟา ในระหว่างที่กำลังสะลึมสะลืออยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงระฆังดังแว่วขึ้นแปดครั้ง...
Paimon:จะนั่งรอตรงนี้สักหน่อยมั้ย? รอจนกว่าพิธีแต่งงานจะเริ่มน่ะ
บางทีอาจเป็นเพราะเหนื่อยล้าเกินไป เลยเผลองีบหลับซุกตัวอยู่กับ Paimon บนโซฟา ในระหว่างที่กำลังสะลึมสะลืออยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงระฆังดังแว่วขึ้นแปดครั้ง...
เพลิดเพลินกับกิจกรรมบันเทิง
Open step page →พักผ่อนจนกว่างานแต่งงานจะเริ่ม
Open step page →ไปยังโถงพิธี
Open step page →(test)隐藏$HIDDEN
Open step page →สเนกอวิกผู้รับใช้:"พิธี" เริ่มขึ้นแล้ว ขอเชิญแขกเข้าไปด้านใน... ไม่จำเป็นต้องไปที่อื่นอีกแล้วล่ะ...
侍礼的雪精$UNRELEASED:(test)客人你好,请不要靠近礼台$UNRELEASED
สเนกอวิกผู้รับใช้:"พิธี" เริ่มขึ้นแล้ว ขอเชิญแขกเข้าไปด้านใน... ไม่จำเป็นต้องไปที่อื่นอีกแล้วล่ะ...
สเนกอวิกผู้รับใช้:"พิธี" เริ่มขึ้นแล้ว ขอเชิญแขกเข้าไปด้านใน... ไม่จำเป็นต้องไปที่อื่นอีกแล้วล่ะ...
นั่งประจำที่ในโถงพิธี
Open step page →คุยกับ Paimon
Open step page →Paimon:ฉันชักจะตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ รู้สึกเหมือน Chicken-Mushroom Skewer ที่กินไปเมื่อเช้ากำลังเต้นอยู่ในท้องเลย... อูยย
Paimon:ไม่รู้เลยนะว่า Pavlina เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคาจะเป็นคนแบบไหน แล้วเจ้าบ่าวจะเป็นคนยังไงนะ...
Paimon:ฟังจากที่ Aglaya เล่ามา ดูเหมือน Pavlina จะหลงใหลเขาเอามาก ๆ เลยนะ แถมยังมีพวกมนุษย์มาคอยแย่งตัวเขาด้วย! ต้องเป็นหนุ่มฮอตมากแน่ ๆ เลย
Paimon:อ๊ะ แล้วก็เรื่องของ Ikhor ดูเหมือนเขาจะไม่ได้อยู่ที่นี่เหมือนกันนะ จะว่าไป ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่คฤหาสน์นี้ได้ล่ะ...
Traveler:เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคา ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่
Paimon:ฉันก็ว่างั้นแหละ แต่วันนี้เป็นวันมงคลนี่นา ใคร ๆ ก็ต่างรอที่จะร่วมอวยพรให้กับเธอ
Paimon:ถ้าเราอาศัยจังหวะที่เธอกำลังอารมณ์ดีเข้าไปถาม ไม่แน่ว่าเธออาจจะยอมเผยเบาะแสอะไรให้พวกเราบ้างก็ได้นะ
"เนตรเทา":ฉันสงสัยมากเลย คุณ Paimon แต่ก็เห็นด้วยว่าตอนนี้เป็นโอกาสดี ที่จะได้รวบรวมเบาะแสอย่างใกล้ชิด
สเนกอวิกที่มัวเมา:Pavlina! Pavlina!
Paimon:หวา เธอโผล่มาจากไหนเนี่ย?
"เนตรเทา":เธอเป็นเจ้าของที่นี่ เรื่องแค่นี้น่ะง่ายสำหรับเธอมาก ๆ
"เนตรเทา":แต่ว่า... นี่จะเป็นไปได้ยังไง ทำไมเธอถึงได้...?
Traveler:เจออะไรเหรอ?
"เนตรเทา":มีพลังส่วนหนึ่งจากร่างกายของฉันอยู่ใน "ชีวิต" ของเธอ นี่เธอทำแบบนี้ได้ยังไง?
Paimon:เอ๋?
Pavlina:วันนี้เป็นวันที่พิเศษ เราเคยเป็นเผ่าพันธุ์ที่ถูกทอดทิ้ง แต่จากนี้ไปจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว
Pavlina:ความรักคืออาหารที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณอย่างแท้จริง
Pavlina:ตั้งแต่เราถือกำเนิดขึ้นมา เราก็เป็นตัวตนที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ เพราะโหยหาจิตวิญญาณจึงได้แสวงหาความรัก เราดำรงอยู่เพื่อความรัก และดำรงอยู่เพราะความรัก
Pavlina:ใช่แล้ว ด้วยความรักของมนุษย์นี่เอง เราถึงได้รับจิตวิญญาณ และกลายเป็นตัวตนที่สมบูรณ์เป็นครั้งแรก
Pavlina:แต่มนุษย์ที่แบ่งปันจิตวิญญาณให้เรา บางครั้งก็เป็นเจ้าหนี้ที่น่าชัง พวกเขาบังคับให้เรายอมรับข้อผูกมัดจากความรัก ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของพวกเขา...
Pavlina:Larisa ก็เคยยืนอยู่ที่นี่ พวกคุณทุกคนล้วนเป็นพยานให้กับการทรยศอันต่ำช้านั้น เธอต้องสูญเสียจิตวิญญาณและชีวิตไปเพราะเรื่องนี้
สเนกอวิกที่ลังเล:แต่ความตายของเธอไม่ได้ทำให้เราต้องอับอาย กลับกัน มันคือเกียรติยศที่พิสูจน์ให้เห็นถึง ความสูงส่งโดยเนื้อแท้ของเธอ
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:อา แต่การจากไปของเธอก็ถือเป็นความสูญเสียจริง ๆ ไม่มีสเนกูรอชคาตนใดบริสุทธิ์ไปกว่าเธออีกแล้ว
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:ช่วงที่ Pavlina คลุกคลีอยู่ใน Hvergelmir... ไม่สิ หรือบางทีอาจจะก่อนหน้านั้นแล้วก็ได้ เธอน่ะติดนิสัยของมนุษย์มาแล้ว
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:ก็เลยมีความคิดแบบนี้สินะ มันเป็นความคิดที่มีแค่ในมนุษย์เท่านั้น ต่อให้ตัวเธอเองจะไม่รู้ตัวก็ตาม
Traveler:คงไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วยกับมุมมองของเธอ
Paimon:ที่ฉันสนใจกว่าก็คือ นี่เป็นคำอวยพรที่พูดในงานแต่งงานงั้นเหรอ? ฟังดูทะแม่ง ๆ นะ...
Pavlina:...การตายอย่างไม่เป็นธรรมของเธอ จะเป็นหน้าสุดท้ายของชะตากรรมอันน่าเศร้าของเผ่าพันธุ์เรา
Pavlina:นับแต่วันนี้ไป อดีตที่ไร้จิตวิญญาณจะสิ้นสุดลง และจุดเริ่มต้นที่เทพเจ้าประทานให้กำลังจะมาถึง
Pavlina:พวกคุณไม่เคยรู้ และไม่จำเป็นต้องรู้... เครื่องสังเวยได้ถูกถวายเพื่อวันนี้ไปนานแล้ว
Paimon:จู่ ๆ บรรยากาศก็เปลี่ยนไป... พวกเขาเป็นอะไรไปเนี่ย...
Pavlina:มาเถอะ น้ำทิพย์ที่ถือกำเนิดจากเทพเจ้า และถือกำเนิดเพื่อเทพเจ้า
Pavlina:มาเถอะ Ikhor มาสิ จงมอบการเสียสละของนายเพื่อพวกเราเถอะ
Ikhor:...
Paimon:...เขาคือเจ้าบ่าวเหรอ? เฮ้! Ikhor!
Paimon:ไม่ตอบสนองเลย... เขาเป็นอะไรน่ะ? มีคนทำให้เขาเป็นแบบนี้ หรือเป็นเพราะพันธนาการนั่น?
Paimon:Traveler เราต้องคิดหาทางกันแล้ว! ฉันว่า "พิธี" นี้คงไม่ใช่งานแต่งงานอย่างที่เราคิดไว้แน่ ๆ...
"เนตรเทา":ฉันว่าคุณน่าจะคิดถูกแล้ว
"เนตรเทา":ไม่ว่าในอดีตแกรนด์ดัชเชสแห่งสเนกูรอชคา จะได้รับพลังของชิ้นส่วนนั้นมาได้ยังไง แต่ตอนนี้เธอต้องมีวิธีครอบครองส่วนที่เหลือมาเป็นของตัวเองแน่...
"เนตรเทา":สเนกอวิกพวกนี้ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเธอ เธอต้องฝืนกฎธรรมชาติเพื่อมอบจิตวิญญาณให้พวกเขา แต่ลำพังแค่พลังของเธอคงไม่พอ
Paimon:ไม่มีเวลาลังเลแล้ว เธอใกล้จะจับตัวเขาได้แล้ว!
Pavlina:มาเถอะ Ikhor พูดมาสิว่านายเต็มใจ ที่จะทำให้ความปรารถนาของพวกเราเป็นจริง
Ikhor:ใช่ ฉันเต็มใจ
???:"ฉันไม่เห็นด้วย!"
???:...ถึงบทพูดนี้จะน่ารำคาญไปสักหน่อยเวลาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่การทัดทานในเวลาที่เหมาะสมก็เป็นหน้าที่ของ "ตัวตลกในราชสำนัก" แหละ
Pavlina:...Aksinya ถึงจะไม่รู้ว่า เธอหนีออกจากคุกที่ไร้ทางออกนั่นได้ยังไง... แต่เธอไม่ได้รับเชิญ... มาในสถานที่จัดพิธีวันนี้
Aksinya:นั่นสินะ เธอพูดประโยคนี้กับฉันเมื่อไม่นานมานี้ไปแล้ว ไม่มีเยื่อใยของอดีตเพื่อนร่วมงานเหลืออยู่เลยสักนิด น่าเศร้าใจจังนะ
Aksinya:แต่ทั้งเธอและฉันต่างก็รู้ดี ว่าฉันมีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่ ในฐานะแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
Pavlina:หยุดนะ...!
Pavlina:ทำไมต้องทำเรื่องที่ไร้ประโยชน์แบบนี้ด้วย ยังไงตอนนี้เธอก็เอาชนะฉันไม่ได้อยู่ดี
Aksinya:ฉันรู้ คราวนี้ฉันก็เลยหาผู้ช่วยมาไงล่ะ
Pavlina:ลูกไม้ตื้น ๆ ถึงจะช่วยถ่วงเวลาได้บ้างก็เถอะ...
Aksinya เธอไม่รู้หรอกว่าเครื่องสังเวยถูกถวายไปแล้ว บทสรุปย่อมต้องเกิดขึ้นจริงอย่างแน่นอน เธอไม่มีทางทำอะไรได้เลย
ถ้าฉันล้มเหลว "ครั้งนี้" แล้วจะทำไม ถือซะว่าเป็นการ "ซ้อม" อีกครั้งก็แล้วกัน...
ส่วน "ครั้งหน้า" ฉันจะต้องทำสำเร็จแน่นอน...
"เสียงระฆังดังขึ้นอีกแล้ว"
คุณได้ยินเสียงอันเย็นชาพร่ำบอกอยู่ข้างหูของคุณ ซึ่งคุณรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก
คุณได้ยินจากในถ้อยคำนั้น ว่ารูปร่างของจิตวิญญาณจะค่อย ๆ งดงามขึ้น หลังจากถูกขัดเกลานับครั้งไม่ถ้วน หากความเจ็บปวดถือเป็นความงดงามรูปแบบหนึ่ง
คุณได้ยินจากในถ้อยคำนั้น ว่าท่วงท่าของจิตวิญญาณจะค่อย ๆ ทรงพลังขึ้น หลังจากแปรเปลี่ยนนับครั้งไม่ถ้วน หากความบิดเบี้ยวถือเป็นความทรงพลังรูปแบบหนึ่ง
แต่ละครั้งมันเจ็บปวดกว่าครั้งก่อนเสมอ
แต่ละครั้งต่างก็เข้าใกล้สิ่งที่โหยหากว่าครั้งก่อนเสมอ...
แต่ทว่า...
ริมฝีปากที่เผยอออกกลับปิดลง จนถึงตอนนี้ ไม่มีถ้อยคำใดหยุดยั้งสิ่งที่กำลังดำเนินไปได้
ท้ายที่สุดแล้ว ความปรารถนานั้นก็สำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดไปเสียแล้ว
"ใช่ เสียงระฆังดังขึ้นอีกแล้ว เริ่มกันใหม่อีกครั้งเถอะ ทั้งนาย..."
คุณบอกว่า คุณรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ถ้อยคำที่กล่าวครั้งแรก...
"ทั้งฉัน"
"'ทั้งเรา...'"
"นี่คือ 'งานวิวาห์' ที่ไม่มีจุดสิ้นสุด"
Paimon:ฉันชักจะตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ รู้สึกเหมือน Chicken-Mushroom Skewer ที่กินไปเมื่อเช้ากำลังเต้นอยู่ในท้องเลย... อูยย
Paimon:ไม่รู้เลยนะว่า Pavlina เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคาจะเป็นคนแบบไหน แล้วเจ้าบ่าวจะเป็นคนยังไงนะ...
Paimon:ฟังจากที่ Aglaya เล่ามา ดูเหมือน Pavlina จะหลงใหลเขาเอามาก ๆ เลยนะ แถมยังมีพวกมนุษย์มาคอยแย่งตัวเขาด้วย! ต้องเป็นหนุ่มฮอตมากแน่ ๆ เลย
"เนตรเทา":...หรือบางทีนี่อาจจะไม่ใช่งานแต่งงานธรรมดา
"เนตรเทา":ถ้าอดีตที่ Traveler ได้เห็นในพระราชวังมงกุฎสีจางเป็นความจริง งั้น Pavlina ก็คือหนึ่งในคนที่ทรยศคุณ Aksinya... นั่นก็หมายความว่า...
Paimon:ส่วนหนึ่งของร่างกายเธอก็น่าจะอยู่ในมือของ Pavlina นั่นแหละ
"เนตรเทา":ใช่ แล้วคนที่ครอบครองพลังที่แตกสลายจากร่างกายของฉันก็คือ... Ikhor ฉันสงสัยว่าเจ้าบ่าวคนนั้นอาจจะเป็น...
สเนกอวิกที่มัวเมา:Pavlina! Pavlina!
Paimon:หวา เธอโผล่มาจากไหนเนี่ย?
"เนตรเทา":เธอเป็นเจ้าของที่นี่ เรื่องแค่นี้น่ะง่ายสำหรับเธอมาก ๆ
"เนตรเทา":แต่ว่า... นี่จะเป็นไปได้ยังไง ทำไมเธอถึงได้...?
Traveler:เจออะไรเหรอ?
"เนตรเทา":อย่างที่คิดไว้เลย มีพลังส่วนหนึ่งจากร่างกายของฉันอยู่ใน "ชีวิต" ของเธอด้วย...
Paimon:เอ๋?
Pavlina:วันนี้เป็นวันที่พิเศษ เราเคยเป็นเผ่าพันธุ์ที่ถูกทอดทิ้ง แต่จากนี้ไปจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว
Pavlina:ความรักคืออาหารที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณอย่างแท้จริง
Pavlina:ตั้งแต่เราถือกำเนิดขึ้นมา เราก็เป็นตัวตนที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ เพราะโหยหาจิตวิญญาณจึงได้แสวงหาความรัก เราดำรงอยู่เพื่อความรัก และดำรงอยู่เพราะความรัก
Pavlina:ใช่แล้ว ด้วยความรักของมนุษย์นี่เอง เราถึงได้รับจิตวิญญาณ และกลายเป็นตัวตนที่สมบูรณ์เป็นครั้งแรก
Pavlina:แต่มนุษย์ที่แบ่งปันจิตวิญญาณให้เรา บางครั้งก็เป็นเจ้าหนี้ที่น่าชัง พวกเขาบังคับให้เรายอมรับข้อผูกมัดจากความรัก ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของพวกเขา...
Pavlina:Larisa ก็เคยยืนอยู่ที่นี่ พวกคุณทุกคนล้วนเป็นพยานให้กับการทรยศอันต่ำช้านั้น เธอต้องสูญเสียจิตวิญญาณและชีวิตไปเพราะเรื่องนี้
สเนกอวิกที่ลังเล:แต่ความตายของเธอไม่ได้ทำให้เราต้องอับอาย กลับกัน มันคือเกียรติยศที่พิสูจน์ให้เห็นถึง ความสูงส่งโดยเนื้อแท้ของเธอ
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:อา แต่การจากไปของเธอก็ถือเป็นความสูญเสียจริง ๆ ไม่มีสเนกูรอชคาตนใดบริสุทธิ์ไปกว่าเธออีกแล้ว
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:ช่วงที่ Pavlina คลุกคลีอยู่ใน Hvergelmir... ไม่สิ หรือบางทีอาจจะก่อนหน้านั้นแล้วก็ได้ เธอน่ะติดนิสัยของมนุษย์มาแล้ว
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:ก็เลยมีความคิดแบบนี้สินะ มันเป็นความคิดที่มีแค่ในมนุษย์เท่านั้น ต่อให้ตัวเธอเองจะไม่รู้ตัวก็ตาม
Traveler:คงไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วยกับมุมมองของเธอ
Paimon:ที่ฉันสนใจกว่าก็คือ นี่เป็นคำอวยพรที่พูดในงานแต่งงานงั้นเหรอ? ฟังดูทะแม่ง ๆ นะ...
Pavlina:...การตายอย่างไม่เป็นธรรมของเธอ จะเป็นหน้าสุดท้ายของชะตากรรมอันน่าเศร้าของเผ่าพันธุ์เรา
Pavlina:นับแต่วันนี้ไป อดีตที่ไร้จิตวิญญาณจะสิ้นสุดลง และจุดเริ่มต้นที่เทพเจ้าประทานให้กำลังจะมาถึง
Pavlina:พวกคุณไม่เคยรู้ และไม่จำเป็นต้องรู้... เครื่องสังเวยได้ถูกถวายเพื่อวันนี้ไปนานแล้ว
Paimon:จู่ ๆ บรรยากาศก็เปลี่ยนไป... พวกเขาเป็นอะไรไปเนี่ย...
Pavlina:มาเถอะ น้ำทิพย์ที่ถือกำเนิดจากเทพเจ้า และถือกำเนิดเพื่อเทพเจ้า
Pavlina:มาเถอะ Ikhor มาสิ จงมอบการเสียสละของนายเพื่อพวกเราเถอะ
Ikhor:...
Paimon:...เขาคือเจ้าบ่าวเหรอ? เฮ้! Ikhor!
Paimon:ไม่ตอบสนองเลย... เขาเป็นอะไรน่ะ? มีคนทำให้เขาเป็นแบบนี้ หรือเป็นเพราะพันธนาการนั่น?
Paimon:Traveler เราต้องคิดหาทางกันแล้ว! ฉันว่า "พิธี" นี้คงไม่ใช่งานแต่งงานอย่างที่เราคิดไว้แน่ ๆ...
"เนตรเทา":ใช่ นี่คือพิธีกรรมที่ถ่ายทอดพลังที่สถิตอยู่ในร่างกายของฉัน...
"เนตรเทา":ไม่ว่าในอดีตแกรนด์ดัชเชสแห่งสเนกูรอชคา จะได้รับพลังของชิ้นส่วนนั้นมาได้ยังไง แต่ตอนนี้เธอต้องมีวิธีครอบครองส่วนที่เหลือมาเป็นของตัวเองแน่...
"เนตรเทา":สเนกอวิกพวกนี้ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเธอ เธอต้องฝืนกฎธรรมชาติเพื่อมอบจิตวิญญาณให้พวกเขา แต่ลำพังแค่พลังของเธอคงไม่พอ
Paimon:ไม่มีเวลาลังเลแล้ว เธอใกล้จะจับตัวเขาได้แล้ว!
Pavlina:มาเถอะ Ikhor พูดมาสิว่านายเต็มใจ ที่จะทำให้ความปรารถนาของพวกเราเป็นจริง
Ikhor:ใช่ ฉันเต็มใจ
Aksinya:"ฉันไม่เห็นด้วย!"
Aksinya:...ถึงบทพูดนี้จะน่ารำคาญไปสักหน่อยเวลาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่การทัดทานในเวลาที่เหมาะสมก็เป็นหน้าที่ของ "ตัวตลกในราชสำนัก" แหละ
Pavlina:...Aksinya ถึงจะไม่รู้ว่า เธอหนีออกจากคุกที่ไร้ทางออกนั่นได้ยังไง... แต่เธอไม่ได้รับเชิญ... มาในสถานที่จัดพิธีวันนี้
Aksinya:...เมื่อก่อนเธอไม่เห็นเคยพูดกับฉันแบบนี้เลยนะ Pavlina
Aksinya:อะไรทำให้เธอกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ความเจ็บปวดจากความทะเยอทะยานที่ไม่มีวันเติมเต็มงั้นเหรอ?
Aksinya:แต่ทั้งเธอและฉันต่างก็รู้ดี ว่าฉันมีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่ ในฐานะแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
Pavlina:หยุดนะ...!
Pavlina:ทำไมต้องทำเรื่องที่ไร้ประโยชน์แบบนี้ด้วย ยังไงตอนนี้เธอก็เอาชนะฉันไม่ได้อยู่ดี
Aksinya:ฉันรู้ คราวนี้ฉันก็เลยหาผู้ช่วยมาไงล่ะ
Pavlina:ลูกไม้ตื้น ๆ ถึงจะช่วยถ่วงเวลาได้บ้างก็เถอะ...
Aksinya เธอไม่รู้หรอกว่าเครื่องสังเวยถูกถวายไปแล้ว บทสรุปย่อมต้องเกิดขึ้นจริงอย่างแน่นอน เธอไม่มีทางทำอะไรได้เลย
ถ้าฉันล้มเหลว "ครั้งนี้" แล้วจะทำไม ถือซะว่าเป็นการ "ซ้อม" อีกครั้งก็แล้วกัน...
ส่วน "ครั้งหน้า" ฉันจะต้องทำสำเร็จแน่นอน...
"เสียงระฆังดังขึ้นอีกแล้ว"
คุณได้ยินเสียงอันเย็นชาพร่ำบอกอยู่ข้างหูของคุณ ซึ่งคุณรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก
คุณได้ยินจากในถ้อยคำนั้น ว่ารูปร่างของจิตวิญญาณจะค่อย ๆ งดงามขึ้น หลังจากถูกขัดเกลานับครั้งไม่ถ้วน หากความเจ็บปวดถือเป็นความงดงามรูปแบบหนึ่ง
คุณได้ยินจากในถ้อยคำนั้น ว่าท่วงท่าของจิตวิญญาณจะค่อย ๆ ทรงพลังขึ้น หลังจากแปรเปลี่ยนนับครั้งไม่ถ้วน หากความบิดเบี้ยวถือเป็นความทรงพลังรูปแบบหนึ่ง
แต่ละครั้งมันเจ็บปวดกว่าครั้งก่อนเสมอ
แต่ละครั้งต่างก็เข้าใกล้สิ่งที่โหยหากว่าครั้งก่อนเสมอ...
แต่ทว่า...
ริมฝีปากที่เผยอออกกลับปิดลง จนถึงตอนนี้ ไม่มีถ้อยคำใดหยุดยั้งสิ่งที่กำลังดำเนินไปได้
ท้ายที่สุดแล้ว ความปรารถนานั้นก็สำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดไปเสียแล้ว
"ใช่ เสียงระฆังดังขึ้นอีกแล้ว เริ่มกันใหม่อีกครั้งเถอะ ทั้งนาย..."
คุณบอกว่า คุณรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ถ้อยคำที่กล่าวครั้งแรก...
"ทั้งฉัน"
"'ทั้งเรา...'"
"นี่คือ 'งานวิวาห์' ที่ไม่มีจุดสิ้นสุด"
安全传送$HIDDEN
Open step page →(test)废弃$HIDDEN
Open step page →Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
Hesperides แห่งรักและชัง
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/784510210
Published Sprites
Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json- JSON Pointer
/336
- id
10187
- cityId
8
- groupId
10187
- questType
WQ
- endQuestId
7710709
- chapterIcon
UI_ChapterIcon_Snezhnaya
- chapterCategory
world
