ผ่านประตูงาช้าง
ฉันชักจะตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ รู้สึกเหมือน Chicken-Mushroom Skewer ที่กินไปเมื่อเช้ากำลังเต้นอยู่ในท้องเลย... อูยย
77104Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:ฉันชักจะตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ รู้สึกเหมือน Chicken-Mushroom Skewer ที่กินไปเมื่อเช้ากำลังเต้นอยู่ในท้องเลย... อูยย
Paimon:ไม่รู้เลยนะว่า Pavlina เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคาจะเป็นคนแบบไหน แล้วเจ้าบ่าวจะเป็นคนยังไงนะ...
Paimon:ฟังจากที่ Aglaya เล่ามา ดูเหมือน Pavlina จะหลงใหลเขาเอามาก ๆ เลยนะ แถมยังมีพวกมนุษย์มาคอยแย่งตัวเขาด้วย! ต้องเป็นหนุ่มฮอตมากแน่ ๆ เลย
Paimon:อ๊ะ แล้วก็เรื่องของ Ikhor ดูเหมือนเขาจะไม่ได้อยู่ที่นี่เหมือนกันนะ จะว่าไป ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่คฤหาสน์นี้ได้ล่ะ...
Traveler:เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคา ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่
Paimon:ฉันก็ว่างั้นแหละ แต่วันนี้เป็นวันมงคลนี่นา ใคร ๆ ก็ต่างรอที่จะร่วมอวยพรให้กับเธอ
Paimon:ถ้าเราอาศัยจังหวะที่เธอกำลังอารมณ์ดีเข้าไปถาม ไม่แน่ว่าเธออาจจะยอมเผยเบาะแสอะไรให้พวกเราบ้างก็ได้นะ
"เนตรเทา":ฉันสงสัยมากเลย คุณ Paimon แต่ก็เห็นด้วยว่าตอนนี้เป็นโอกาสดี ที่จะได้รวบรวมเบาะแสอย่างใกล้ชิด
สเนกอวิกที่มัวเมา:Pavlina! Pavlina!
Paimon:หวา เธอโผล่มาจากไหนเนี่ย?
"เนตรเทา":เธอเป็นเจ้าของที่นี่ เรื่องแค่นี้น่ะง่ายสำหรับเธอมาก ๆ
"เนตรเทา":แต่ว่า... นี่จะเป็นไปได้ยังไง ทำไมเธอถึงได้...?
Traveler:เจออะไรเหรอ?
"เนตรเทา":มีพลังส่วนหนึ่งจากร่างกายของฉันอยู่ใน "ชีวิต" ของเธอ นี่เธอทำแบบนี้ได้ยังไง?
Paimon:เอ๋?
Pavlina:วันนี้เป็นวันที่พิเศษ เราเคยเป็นเผ่าพันธุ์ที่ถูกทอดทิ้ง แต่จากนี้ไปจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว
Pavlina:ความรักคืออาหารที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณอย่างแท้จริง
Pavlina:ตั้งแต่เราถือกำเนิดขึ้นมา เราก็เป็นตัวตนที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ เพราะโหยหาจิตวิญญาณจึงได้แสวงหาความรัก เราดำรงอยู่เพื่อความรัก และดำรงอยู่เพราะความรัก
Pavlina:ใช่แล้ว ด้วยความรักของมนุษย์นี่เอง เราถึงได้รับจิตวิญญาณ และกลายเป็นตัวตนที่สมบูรณ์เป็นครั้งแรก
Pavlina:แต่มนุษย์ที่แบ่งปันจิตวิญญาณให้เรา บางครั้งก็เป็นเจ้าหนี้ที่น่าชัง พวกเขาบังคับให้เรายอมรับข้อผูกมัดจากความรัก ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของพวกเขา...
Pavlina:Larisa ก็เคยยืนอยู่ที่นี่ พวกคุณทุกคนล้วนเป็นพยานให้กับการทรยศอันต่ำช้านั้น เธอต้องสูญเสียจิตวิญญาณและชีวิตไปเพราะเรื่องนี้
สเนกอวิกที่ลังเล:แต่ความตายของเธอไม่ได้ทำให้เราต้องอับอาย กลับกัน มันคือเกียรติยศที่พิสูจน์ให้เห็นถึง ความสูงส่งโดยเนื้อแท้ของเธอ
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:อา แต่การจากไปของเธอก็ถือเป็นความสูญเสียจริง ๆ ไม่มีสเนกูรอชคาตนใดบริสุทธิ์ไปกว่าเธออีกแล้ว
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:ช่วงที่ Pavlina คลุกคลีอยู่ใน Hvergelmir... ไม่สิ หรือบางทีอาจจะก่อนหน้านั้นแล้วก็ได้ เธอน่ะติดนิสัยของมนุษย์มาแล้ว
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:ก็เลยมีความคิดแบบนี้สินะ มันเป็นความคิดที่มีแค่ในมนุษย์เท่านั้น ต่อให้ตัวเธอเองจะไม่รู้ตัวก็ตาม
Traveler:คงไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วยกับมุมมองของเธอ
Paimon:ที่ฉันสนใจกว่าก็คือ นี่เป็นคำอวยพรที่พูดในงานแต่งงานงั้นเหรอ? ฟังดูทะแม่ง ๆ นะ...
Pavlina:...การตายอย่างไม่เป็นธรรมของเธอ จะเป็นหน้าสุดท้ายของชะตากรรมอันน่าเศร้าของเผ่าพันธุ์เรา
Pavlina:นับแต่วันนี้ไป อดีตที่ไร้จิตวิญญาณจะสิ้นสุดลง และจุดเริ่มต้นที่เทพเจ้าประทานให้กำลังจะมาถึง
Pavlina:พวกคุณไม่เคยรู้ และไม่จำเป็นต้องรู้... เครื่องสังเวยได้ถูกถวายเพื่อวันนี้ไปนานแล้ว
Paimon:จู่ ๆ บรรยากาศก็เปลี่ยนไป... พวกเขาเป็นอะไรไปเนี่ย...
Pavlina:มาเถอะ น้ำทิพย์ที่ถือกำเนิดจากเทพเจ้า และถือกำเนิดเพื่อเทพเจ้า
Pavlina:มาเถอะ Ikhor มาสิ จงมอบการเสียสละของนายเพื่อพวกเราเถอะ
Ikhor:...
Paimon:...เขาคือเจ้าบ่าวเหรอ? เฮ้! Ikhor!
Paimon:ไม่ตอบสนองเลย... เขาเป็นอะไรน่ะ? มีคนทำให้เขาเป็นแบบนี้ หรือเป็นเพราะพันธนาการนั่น?
Paimon:Traveler เราต้องคิดหาทางกันแล้ว! ฉันว่า "พิธี" นี้คงไม่ใช่งานแต่งงานอย่างที่เราคิดไว้แน่ ๆ...
"เนตรเทา":ฉันว่าคุณน่าจะคิดถูกแล้ว
"เนตรเทา":ไม่ว่าในอดีตแกรนด์ดัชเชสแห่งสเนกูรอชคา จะได้รับพลังของชิ้นส่วนนั้นมาได้ยังไง แต่ตอนนี้เธอต้องมีวิธีครอบครองส่วนที่เหลือมาเป็นของตัวเองแน่...
"เนตรเทา":สเนกอวิกพวกนี้ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเธอ เธอต้องฝืนกฎธรรมชาติเพื่อมอบจิตวิญญาณให้พวกเขา แต่ลำพังแค่พลังของเธอคงไม่พอ
Paimon:ไม่มีเวลาลังเลแล้ว เธอใกล้จะจับตัวเขาได้แล้ว!
Pavlina:มาเถอะ Ikhor พูดมาสิว่านายเต็มใจ ที่จะทำให้ความปรารถนาของพวกเราเป็นจริง
Ikhor:ใช่ ฉันเต็มใจ
???:"ฉันไม่เห็นด้วย!"
???:...ถึงบทพูดนี้จะน่ารำคาญไปสักหน่อยเวลาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่การทัดทานในเวลาที่เหมาะสมก็เป็นหน้าที่ของ "ตัวตลกในราชสำนัก" แหละ
Pavlina:...Aksinya ถึงจะไม่รู้ว่า เธอหนีออกจากคุกที่ไร้ทางออกนั่นได้ยังไง... แต่เธอไม่ได้รับเชิญ... มาในสถานที่จัดพิธีวันนี้
Aksinya:นั่นสินะ เธอพูดประโยคนี้กับฉันเมื่อไม่นานมานี้ไปแล้ว ไม่มีเยื่อใยของอดีตเพื่อนร่วมงานเหลืออยู่เลยสักนิด น่าเศร้าใจจังนะ
Aksinya:แต่ทั้งเธอและฉันต่างก็รู้ดี ว่าฉันมีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่ ในฐานะแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
Pavlina:หยุดนะ...!
Pavlina:ทำไมต้องทำเรื่องที่ไร้ประโยชน์แบบนี้ด้วย ยังไงตอนนี้เธอก็เอาชนะฉันไม่ได้อยู่ดี
Aksinya:ฉันรู้ คราวนี้ฉันก็เลยหาผู้ช่วยมาไงล่ะ
Pavlina:ลูกไม้ตื้น ๆ ถึงจะช่วยถ่วงเวลาได้บ้างก็เถอะ...
Aksinya เธอไม่รู้หรอกว่าเครื่องสังเวยถูกถวายไปแล้ว บทสรุปย่อมต้องเกิดขึ้นจริงอย่างแน่นอน เธอไม่มีทางทำอะไรได้เลย
ถ้าฉันล้มเหลว "ครั้งนี้" แล้วจะทำไม ถือซะว่าเป็นการ "ซ้อม" อีกครั้งก็แล้วกัน...
ส่วน "ครั้งหน้า" ฉันจะต้องทำสำเร็จแน่นอน...
"เสียงระฆังดังขึ้นอีกแล้ว"
คุณได้ยินเสียงอันเย็นชาพร่ำบอกอยู่ข้างหูของคุณ ซึ่งคุณรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก
คุณได้ยินจากในถ้อยคำนั้น ว่ารูปร่างของจิตวิญญาณจะค่อย ๆ งดงามขึ้น หลังจากถูกขัดเกลานับครั้งไม่ถ้วน หากความเจ็บปวดถือเป็นความงดงามรูปแบบหนึ่ง
คุณได้ยินจากในถ้อยคำนั้น ว่าท่วงท่าของจิตวิญญาณจะค่อย ๆ ทรงพลังขึ้น หลังจากแปรเปลี่ยนนับครั้งไม่ถ้วน หากความบิดเบี้ยวถือเป็นความทรงพลังรูปแบบหนึ่ง
แต่ละครั้งมันเจ็บปวดกว่าครั้งก่อนเสมอ
แต่ละครั้งต่างก็เข้าใกล้สิ่งที่โหยหากว่าครั้งก่อนเสมอ...
แต่ทว่า...
ริมฝีปากที่เผยอออกกลับปิดลง จนถึงตอนนี้ ไม่มีถ้อยคำใดหยุดยั้งสิ่งที่กำลังดำเนินไปได้
ท้ายที่สุดแล้ว ความปรารถนานั้นก็สำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดไปเสียแล้ว
"ใช่ เสียงระฆังดังขึ้นอีกแล้ว เริ่มกันใหม่อีกครั้งเถอะ ทั้งนาย..."
คุณบอกว่า คุณรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ถ้อยคำที่กล่าวครั้งแรก...
"ทั้งฉัน"
"'ทั้งเรา...'"
"นี่คือ 'งานวิวาห์' ที่ไม่มีจุดสิ้นสุด"
Paimon:ฉันชักจะตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ รู้สึกเหมือน Chicken-Mushroom Skewer ที่กินไปเมื่อเช้ากำลังเต้นอยู่ในท้องเลย... อูยย
Paimon:ไม่รู้เลยนะว่า Pavlina เจ้าหญิงแห่งสเนกูรอชคาจะเป็นคนแบบไหน แล้วเจ้าบ่าวจะเป็นคนยังไงนะ...
Paimon:ฟังจากที่ Aglaya เล่ามา ดูเหมือน Pavlina จะหลงใหลเขาเอามาก ๆ เลยนะ แถมยังมีพวกมนุษย์มาคอยแย่งตัวเขาด้วย! ต้องเป็นหนุ่มฮอตมากแน่ ๆ เลย
"เนตรเทา":...หรือบางทีนี่อาจจะไม่ใช่งานแต่งงานธรรมดา
"เนตรเทา":ถ้าอดีตที่ Traveler ได้เห็นในพระราชวังมงกุฎสีจางเป็นความจริง งั้น Pavlina ก็คือหนึ่งในคนที่ทรยศคุณ Aksinya... นั่นก็หมายความว่า...
Paimon:ส่วนหนึ่งของร่างกายเธอก็น่าจะอยู่ในมือของ Pavlina นั่นแหละ
"เนตรเทา":ใช่ แล้วคนที่ครอบครองพลังที่แตกสลายจากร่างกายของฉันก็คือ... Ikhor ฉันสงสัยว่าเจ้าบ่าวคนนั้นอาจจะเป็น...
สเนกอวิกที่มัวเมา:Pavlina! Pavlina!
Paimon:หวา เธอโผล่มาจากไหนเนี่ย?
"เนตรเทา":เธอเป็นเจ้าของที่นี่ เรื่องแค่นี้น่ะง่ายสำหรับเธอมาก ๆ
"เนตรเทา":แต่ว่า... นี่จะเป็นไปได้ยังไง ทำไมเธอถึงได้...?
Traveler:เจออะไรเหรอ?
"เนตรเทา":อย่างที่คิดไว้เลย มีพลังส่วนหนึ่งจากร่างกายของฉันอยู่ใน "ชีวิต" ของเธอด้วย...
Paimon:เอ๋?
Pavlina:วันนี้เป็นวันที่พิเศษ เราเคยเป็นเผ่าพันธุ์ที่ถูกทอดทิ้ง แต่จากนี้ไปจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว
Pavlina:ความรักคืออาหารที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณอย่างแท้จริง
Pavlina:ตั้งแต่เราถือกำเนิดขึ้นมา เราก็เป็นตัวตนที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ เพราะโหยหาจิตวิญญาณจึงได้แสวงหาความรัก เราดำรงอยู่เพื่อความรัก และดำรงอยู่เพราะความรัก
Pavlina:ใช่แล้ว ด้วยความรักของมนุษย์นี่เอง เราถึงได้รับจิตวิญญาณ และกลายเป็นตัวตนที่สมบูรณ์เป็นครั้งแรก
Pavlina:แต่มนุษย์ที่แบ่งปันจิตวิญญาณให้เรา บางครั้งก็เป็นเจ้าหนี้ที่น่าชัง พวกเขาบังคับให้เรายอมรับข้อผูกมัดจากความรัก ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของพวกเขา...
Pavlina:Larisa ก็เคยยืนอยู่ที่นี่ พวกคุณทุกคนล้วนเป็นพยานให้กับการทรยศอันต่ำช้านั้น เธอต้องสูญเสียจิตวิญญาณและชีวิตไปเพราะเรื่องนี้
สเนกอวิกที่ลังเล:แต่ความตายของเธอไม่ได้ทำให้เราต้องอับอาย กลับกัน มันคือเกียรติยศที่พิสูจน์ให้เห็นถึง ความสูงส่งโดยเนื้อแท้ของเธอ
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:อา แต่การจากไปของเธอก็ถือเป็นความสูญเสียจริง ๆ ไม่มีสเนกูรอชคาตนใดบริสุทธิ์ไปกว่าเธออีกแล้ว
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:ช่วงที่ Pavlina คลุกคลีอยู่ใน Hvergelmir... ไม่สิ หรือบางทีอาจจะก่อนหน้านั้นแล้วก็ได้ เธอน่ะติดนิสัยของมนุษย์มาแล้ว
สเนกอวิกที่มีเหตุผล:ก็เลยมีความคิดแบบนี้สินะ มันเป็นความคิดที่มีแค่ในมนุษย์เท่านั้น ต่อให้ตัวเธอเองจะไม่รู้ตัวก็ตาม
Traveler:คงไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วยกับมุมมองของเธอ
Paimon:ที่ฉันสนใจกว่าก็คือ นี่เป็นคำอวยพรที่พูดในงานแต่งงานงั้นเหรอ? ฟังดูทะแม่ง ๆ นะ...
Pavlina:...การตายอย่างไม่เป็นธรรมของเธอ จะเป็นหน้าสุดท้ายของชะตากรรมอันน่าเศร้าของเผ่าพันธุ์เรา
Pavlina:นับแต่วันนี้ไป อดีตที่ไร้จิตวิญญาณจะสิ้นสุดลง และจุดเริ่มต้นที่เทพเจ้าประทานให้กำลังจะมาถึง
Pavlina:พวกคุณไม่เคยรู้ และไม่จำเป็นต้องรู้... เครื่องสังเวยได้ถูกถวายเพื่อวันนี้ไปนานแล้ว
Paimon:จู่ ๆ บรรยากาศก็เปลี่ยนไป... พวกเขาเป็นอะไรไปเนี่ย...
Pavlina:มาเถอะ น้ำทิพย์ที่ถือกำเนิดจากเทพเจ้า และถือกำเนิดเพื่อเทพเจ้า
Pavlina:มาเถอะ Ikhor มาสิ จงมอบการเสียสละของนายเพื่อพวกเราเถอะ
Ikhor:...
Paimon:...เขาคือเจ้าบ่าวเหรอ? เฮ้! Ikhor!
Paimon:ไม่ตอบสนองเลย... เขาเป็นอะไรน่ะ? มีคนทำให้เขาเป็นแบบนี้ หรือเป็นเพราะพันธนาการนั่น?
Paimon:Traveler เราต้องคิดหาทางกันแล้ว! ฉันว่า "พิธี" นี้คงไม่ใช่งานแต่งงานอย่างที่เราคิดไว้แน่ ๆ...
"เนตรเทา":ใช่ นี่คือพิธีกรรมที่ถ่ายทอดพลังที่สถิตอยู่ในร่างกายของฉัน...
"เนตรเทา":ไม่ว่าในอดีตแกรนด์ดัชเชสแห่งสเนกูรอชคา จะได้รับพลังของชิ้นส่วนนั้นมาได้ยังไง แต่ตอนนี้เธอต้องมีวิธีครอบครองส่วนที่เหลือมาเป็นของตัวเองแน่...
"เนตรเทา":สเนกอวิกพวกนี้ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเธอ เธอต้องฝืนกฎธรรมชาติเพื่อมอบจิตวิญญาณให้พวกเขา แต่ลำพังแค่พลังของเธอคงไม่พอ
Paimon:ไม่มีเวลาลังเลแล้ว เธอใกล้จะจับตัวเขาได้แล้ว!
Pavlina:มาเถอะ Ikhor พูดมาสิว่านายเต็มใจ ที่จะทำให้ความปรารถนาของพวกเราเป็นจริง
Ikhor:ใช่ ฉันเต็มใจ
Aksinya:"ฉันไม่เห็นด้วย!"
Aksinya:...ถึงบทพูดนี้จะน่ารำคาญไปสักหน่อยเวลาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่การทัดทานในเวลาที่เหมาะสมก็เป็นหน้าที่ของ "ตัวตลกในราชสำนัก" แหละ
Pavlina:...Aksinya ถึงจะไม่รู้ว่า เธอหนีออกจากคุกที่ไร้ทางออกนั่นได้ยังไง... แต่เธอไม่ได้รับเชิญ... มาในสถานที่จัดพิธีวันนี้
Aksinya:...เมื่อก่อนเธอไม่เห็นเคยพูดกับฉันแบบนี้เลยนะ Pavlina
Aksinya:อะไรทำให้เธอกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ความเจ็บปวดจากความทะเยอทะยานที่ไม่มีวันเติมเต็มงั้นเหรอ?
Aksinya:แต่ทั้งเธอและฉันต่างก็รู้ดี ว่าฉันมีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่ ในฐานะแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
Pavlina:หยุดนะ...!
Pavlina:ทำไมต้องทำเรื่องที่ไร้ประโยชน์แบบนี้ด้วย ยังไงตอนนี้เธอก็เอาชนะฉันไม่ได้อยู่ดี
Aksinya:ฉันรู้ คราวนี้ฉันก็เลยหาผู้ช่วยมาไงล่ะ
Pavlina:ลูกไม้ตื้น ๆ ถึงจะช่วยถ่วงเวลาได้บ้างก็เถอะ...
Aksinya เธอไม่รู้หรอกว่าเครื่องสังเวยถูกถวายไปแล้ว บทสรุปย่อมต้องเกิดขึ้นจริงอย่างแน่นอน เธอไม่มีทางทำอะไรได้เลย
ถ้าฉันล้มเหลว "ครั้งนี้" แล้วจะทำไม ถือซะว่าเป็นการ "ซ้อม" อีกครั้งก็แล้วกัน...
ส่วน "ครั้งหน้า" ฉันจะต้องทำสำเร็จแน่นอน...
"เสียงระฆังดังขึ้นอีกแล้ว"
คุณได้ยินเสียงอันเย็นชาพร่ำบอกอยู่ข้างหูของคุณ ซึ่งคุณรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก
คุณได้ยินจากในถ้อยคำนั้น ว่ารูปร่างของจิตวิญญาณจะค่อย ๆ งดงามขึ้น หลังจากถูกขัดเกลานับครั้งไม่ถ้วน หากความเจ็บปวดถือเป็นความงดงามรูปแบบหนึ่ง
คุณได้ยินจากในถ้อยคำนั้น ว่าท่วงท่าของจิตวิญญาณจะค่อย ๆ ทรงพลังขึ้น หลังจากแปรเปลี่ยนนับครั้งไม่ถ้วน หากความบิดเบี้ยวถือเป็นความทรงพลังรูปแบบหนึ่ง
แต่ละครั้งมันเจ็บปวดกว่าครั้งก่อนเสมอ
แต่ละครั้งต่างก็เข้าใกล้สิ่งที่โหยหากว่าครั้งก่อนเสมอ...
แต่ทว่า...
ริมฝีปากที่เผยอออกกลับปิดลง จนถึงตอนนี้ ไม่มีถ้อยคำใดหยุดยั้งสิ่งที่กำลังดำเนินไปได้
ท้ายที่สุดแล้ว ความปรารถนานั้นก็สำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดไปเสียแล้ว
"ใช่ เสียงระฆังดังขึ้นอีกแล้ว เริ่มกันใหม่อีกครั้งเถอะ ทั้งนาย..."
คุณบอกว่า คุณรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ถ้อยคำที่กล่าวครั้งแรก...
"ทั้งฉัน"
"'ทั้งเรา...'"
"นี่คือ 'งานวิวาห์' ที่ไม่มีจุดสิ้นสุด"
Localized evidence
คุยกับ Paimon
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/1808290780BinOutput/Quest/77104.json/JIJKODHIEED/822
7710409
77104
true
22