Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_NodKrai

Story Chapters

เสียงลาดตระเวนยามราตรี

World QuestsChapter number: บทเพลงไนติงเกล: บทที่ 1

Story evidence

Chapter quests

2

สายลมโชยพัด

Open quest →
Quest flow
1

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
2

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
3

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 19 linesOpen full page →

???:บ้าจริง รถบ้า ๆ นี่ทำไมจอดนิ่งสนิทไม่ขยับอีกแล้ว!

???:นี่ พี่โชเฟอร์ยานจันทรา ช่วยอดทนอีกหน่อยไม่ได้รึไง?

???:อีกแค่ไม่กี่ก้าว เราก็จะกลับถึง Piramida แล้ว ถึงตอนนั้นจะดับไฟหรือจะนอนแผ่ก็ไม่มีใครว่าอะไร

???:แต่นายดันมาหยุดอยู่ตรงนี้ ทำไม จะให้พวกเราแบกนายกลับเข้าเมืองรึไง?

???:เฮ้อ... ช่วงนี้มันวุ่นวายจริง ๆ ทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ ฉันไม่ว่างมาเสียเวลากับนายหรอกนะ Rollon ดูท่าเราคงต้องหาคนมาช่วยเพิ่มแล้วล่ะ

???:เอ๊ะ ฉันยังไม่ได้เรียกใครเลยนะ ทำไมถึงมีเพื่อนมาตั้งสองคนแล้วล่ะ?

???:ดูไม่ค่อยคุ้นหน้าเลย หรือว่าเป็นนักล่าสมบัติที่เพิ่งมาใหม่?

Paimon:สวัสดี ฉันชื่อ Paimon ส่วนเขา/เธอชื่อ Traveler พวกเราเป็นนักผจญภัยที่เดินทางผ่านมาที่นี่น่ะ

Paimon:ดูท่าทางพวกคุณเหมือนจะเจอปัญหาอะไรเข้าแล้วรึเปล่า?

Anleifr:โอ้! สวัสดี ฉันชื่อ Anleifr เป็นทหารประภาคาร ที่แท้พวกเธอก็เป็นนักผจญภัยนี่เอง... ถ้าอย่างนั้นพวกเธอคงมาผิดที่แล้วล่ะ

Anleifr:ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก พวกเธอเพิ่งมาถึงคงจะยังไม่รู้ เมื่อไม่นานมานี้แถวหน้าผา Kipumaki ที่อยู่ทางตอนเหนือ เพิ่งเกิดการล่าอันบ้าคลั่งครั้งใหญ่ขึ้นมา

Anleifr:ที่นั่นมีโบราณสถานเก่าแก่ตั้งแต่ยุคบุกเบิก เมื่อไม่กี่ปีก่อนก็เคยเกิดอุบัติเหตุมาแล้ว แต่ไม่คิดว่าจู่ ๆ จะรุนแรงขึ้นขนาดนี้...

Anleifr:พวกเธอมองไปทางทิศเหนือดูสิ เห็นมั้ย? ช่วงนี้มีมอนสเตอร์โผล่ออกมาจากที่นั่นไม่น้อยเลย ไม่ค่อยสงบเท่าไหร่ ถ้าพวกเธอไม่มีธุระสำคัญอะไร ก็อย่าเพิ่งไปเดินเตร็ดเตร่แถวนั้นจะดีกว่า

Anleifr:ครั้งนี้เพราะพ่อเฒ่าเรียกตัว พวกเราเลยรีบกลับมาที่เมือง Piramida เพื่อเข้าร่วมปฏิบัติการปราบปรามการล่าอันบ้าคลั่ง

Anleifr:นายว่าใช่มั้ยล่ะ Rollon?

Anleifr:เฮ้ นายเป็นอะไรไป ไม่เห็นพูดอะไรเลยตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ...

Anleifr:!!!

4

ช่วยเหลือผู้เฝ้าประภาคาร

Open step page →
5

พูดคุยกับผู้เฝ้าประภาคาร

Open step page →
Conversation 1 · 16 linesOpen full page →

Anleifr:นี่ Rollon นายไม่เป็นอะไรจริง ๆ ใช่มั้ยเนี่ย?

Rollon:ฉันไม่เป็นไร ขอโทษที... พอคิดว่าจะได้กลับไปที่เมือง Piramida แล้ว ก็เลยประมาทไปหน่อย...

Anleifr:ดีแล้วที่นายไม่เป็นอะไร เมื่อกี้นายโดนการล่าอันบ้าคลั่งโจมตี โชคดีที่ผู้กล้าน้อยคนนี้ช่วยเอาไว้... ขอบคุณพวกเธอมากนะ

Traveler:เรื่องเล็กน้อยน่ะ

Paimon:สำหรับ Traveler แล้ว เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก

Anleifr:ว่าแต่ฝีมือของผู้กล้าน้อยก็ไม่เลวเลยนะ ว่าไง จะเข้าร่วมกองทัพผู้เฝ้าประภาคารของพวกเรามั้ย?

Anleifr:แต่จะว่าไป ชวนพวกเธอในเวลาสำคัญแบบนี้ คนนอกอาจจะมองว่าเป็นการเนรคุณ... ช่างเถอะ ถือซะว่าฉันไม่ได้พูดละกัน

Anleifr:พวกที่เราเพิ่งจัดการไปเมื่อกี้คือการล่าอันบ้าคลั่งที่มาจาก หน้าผา Kipumaki พวกมันแปลกมาก ไม่เพียงแต่จะจับกลุ่มโจมตีสิ่งมีชีวิตที่เจอเท่านั้น ยังมีความสามารถในการควบคุมจิตใจผู้คนด้วย...

Anleifr:ไม่รู้ว่าพวกมันใช้อาคมชั่วร้ายอะไร ถึงได้ฉวยโอกาสตอนที่จิตใจของผู้คนอ่อนแอ แล้วลากพวกเขาเข้าไปในกองทัพการล่าอันบ้าคลั่งได้...

Anleifr:ภารกิจครั้งนี้คือการจัดการกับพวกมัน ถ้าทำไม่สำเร็จ ต่อจากนี้จะยังมี "ผู้เฝ้าประภาคาร" อยู่รึเปล่า คงพูดยากแล้ว...

Paimon:ระ...ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?

Anleifr:ใช่แล้ว แต่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่นักผจญภัย... โดยเฉพาะเด็ก ๆ อย่างพวกเธอต้องมากังวล ปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเราเถอะ

Anleifr:ถ้าได้พบกันอีกครั้ง ฉันจะเลี้ยง "ไนติง〔Piramida Nightingale〕เกลแห่ง Piramida" และขนมปังไรย์ไส้เนื้อเพื่อขอบคุณพวกเธอ นี่แหละคือวิธีต้อนรับแขกในแบบฉบับของผู้เฝ้าประภาคารล่ะ

Traveler:ต้องได้เจอกันอีกแน่นอน

Paimon:สู้ ๆ นะ ต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะ!

Anleifr:ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะ พวกเรากลับเมือง Piramida ก่อนล่ะ ไว้มีโอกาสค่อยพบกันใหม่!

6

สำรวจ "หอคอย"

Open step page →
7

调查高塔$HIDDEN

Open step page →
8

มุ่งหน้าไปที่เมือง Piramida

Open step page →
9

ตรวจสอบสถานการณ์ที่จัตุรัส

Open step page →
Conversation 1 · 24 linesOpen full page →

Flins:ปกติผมคงไม่อาสาหรอก แต่ปัญหาคราวนี้ไม่ต้องให้ผมช่วยจริง ๆ เหรอ?

Nikita:อ้อ Flins นายมาแล้วเหรอ ฉันนึกว่านายจะไม่มาซะอีก

Flins:ถ้าคุณคิดแบบนั้นจริง ทำไมไม่ลดความถี่ ในการส่งจดหมายถึงผมเลยล่ะ?

Flins:ถ้าจำไม่ผิด คุณส่งจดหมายมาถึงประภาคารของผม ตั้งแต่หนึ่งสัปดาห์ก่อน ถ้าผมไม่แวะมาดู ก็คงเป็นการเสียมารยาท ต่อหัวหน้าประภาคารอย่างคุณแล้ว

Nikita:จดหมายแจ้งจากสำนักงานใหญ่ เราก็ไม่เคยลืมส่งให้นาย จะว่าไปก็คงเพราะเด็กคนนั้นนั่นแหละ ในบรรดาผู้เฝ้าประภาคารทั้งหมด เขาน่ะสนิทกับนายมากที่สุด ชอบมาถามฉันอยู่เรื่อยเลย ว่านายเป็นยังไงบ้าง

Flins:ช่วงนี้เขาเป็นยังไงบ้าง?

Nikita:...

Flins:สุดท้ายคุณก็เลือกที่จะฝากภาระไว้กับเขาอยู่ดี

Nikita:ใช่... ฉันต้องการเขา แล้วฉันก็เชื่อใจเขาอย่างสุดหัวใจ...

Flins:ผมเตือนแล้วว่า มันไม่ใช่การล่าอันบ้าคลั่งธรรมดา มอนสเตอร์พวกนั้นถูกดึงดูดเข้ามา โดยสิ่งมีชีวิตเก่าแก่ที่ถูกผนึกไว้ที่หน้าผา Kipumaki

Flins:ผมพอจะรู้เรื่องเกี่ยวกับ "เขา" อยู่บ้าง ผมเคยพบเขาครั้งหนึ่งที่ราชสำนักของ Belyi Tsar อสรพิษตัวนั้นไม่ธรรมดาเลย

Flins:ผมจำดวงตาของเขาได้ มันเหมือนกับดวงตา ที่กำลังจ้องมองพวกเราอยู่ตอนนี้เป๊ะเลย

Nikita:ว่าแต่ Flins นายยังจำได้มั้ยว่า พวกเรามาเป็นผู้เฝ้าประภาคารได้ยังไง?

Flins:คุณหมายถึง "พวกคุณ" เหรอ?

Nikita:"พวกเรา" ต่างหาก Flins พวกเราน่ะ ช่วงนี้ฉันฝันถึงเรื่องราวในอดีตบ่อยมาก ฝันเห็นสนามรบที่เราเคยผ่านมาด้วยกัน

Nikita:ภัยพิบัติมักจะมาถึงโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว... ไม่ว่าผู้ที่เตรียมพร้อมรับมือ และเผชิญหน้าอย่างองอาจ หรือผู้ที่หวาดกลัวและหวังให้โชคเข้าข้าง เมื่อเวลานั้นมาถึง ไม่มีใครสามารถรอดพ้นไปได้เลย

Nikita:แต่นายกับฉันต่างก็รู้ดีว่า ก่อนที่ความสงบนิรันดร์จะมาถึง การต่อสู้ของมนุษย์นั้นมีความหมาย ผู้เฝ้าประภาคารอย่างเราก็เป็นแบบนี้แหละ ใช้การต่อสู้ห้าร้อยปี เพื่อสร้างรากฐานของป้อมปราการแห่งนี้ขึ้นมา

Flins:ผมว่า Illuga ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องเรียนรู้บทเรียนนี้หรอกมั้ง? คุณรู้ดีกว่าผมว่าเขาเคยสูญเสียทุกอย่างไปแล้ว

Flins:เขาน่าจะเข้าใจเหตุผลข้อนี้มาตั้งนานแล้ว เพียงแต่ตอนนี้ ทิฐิของคนหนุ่ม ยังค้ำคอเขาจนไม่อยากยอมรับมันเท่านั้น

Nikita:แต่เวลาของฉันก็เหลือน้อยเต็มที... เมื่อเทียบกับภาระหน้าที่ที่เขาจะต้องแบกรับ ช่วงเวลาที่ฉันควรจะต่อสู้เพื่อเขา ตอนนี้ก็เหลืออยู่ไม่มากแล้ว

Flins:ดูเหมือนคุณจะตัดสินใจแล้วสินะ ถ้างั้นผมก็จะไม่เสียเวลาพูดให้มากความอีก เพราะถึงยังไงคุณก็เป็นหัวหน้าประภาคาร

Nikita:จะว่าไปแล้ว นายยังจำของที่ฉัน ฝากให้นายช่วยตามหาครั้งก่อนได้มั้ย?

Flins:ผมจะลืมคำขอของหัวหน้าประภาคารได้ยังไง? วัตถุโบราณเมื่อห้าร้อยปีก่อน ที่มีความเชื่อมโยงกับทูตจันทราขับขานคนแรก ขนาดผมยังต้องใช้ความพยายามอย่างมากเลย...

Nikita:ฮ่า ๆ ในเมื่อเป็นแบบนั้น พวกเราก็ควรเริ่มเตรียมตัวกันแล้ว มาดูกันว่า "ธนูและลูกศร" ที่ผู้หล่อคบไฟทิ้งไว้ จะมีพลังมหาศาลแค่ไหน...

Conversation 2 · 24 linesOpen full page →

Flins:ปกติผมคงไม่อาสาหรอก แต่ปัญหาคราวนี้ไม่ต้องให้ผมช่วยจริง ๆ เหรอ?

Nikita:อ้อ Flins นายมาแล้วเหรอ ฉันนึกว่านายจะไม่มาซะอีก

Flins:ถ้าคุณคิดแบบนั้นจริง ทำไมไม่ลดความถี่ ในการส่งจดหมายถึงผมเลยล่ะ?

Flins:ถ้าจำไม่ผิด คุณส่งจดหมายมาถึงประภาคารของผม ตั้งแต่หนึ่งสัปดาห์ก่อน ถ้าผมไม่แวะมาดู ก็คงเป็นการเสียมารยาท ต่อหัวหน้าประภาคารอย่างคุณแล้ว

Nikita:จดหมายแจ้งจากสำนักงานใหญ่ เราก็ไม่เคยลืมส่งให้นาย จะว่าไปก็คงเพราะเด็กคนนั้นนั่นแหละ ในบรรดาผู้เฝ้าประภาคารทั้งหมด เขาน่ะสนิทกับนายมากที่สุด ชอบมาถามฉันอยู่เรื่อยเลย ว่านายเป็นยังไงบ้าง

Flins:ช่วงนี้เขาเป็นยังไงบ้าง?

Nikita:...

Flins:สุดท้ายคุณก็เลือกที่จะฝากภาระไว้กับเขาอยู่ดี

Nikita:ใช่... ฉันต้องการเขา แล้วฉันก็เชื่อใจเขาอย่างสุดหัวใจ...

Flins:ผมเตือนแล้วว่า มันไม่ใช่การล่าอันบ้าคลั่งธรรมดา มอนสเตอร์พวกนั้นถูกดึงดูดเข้ามา โดยสิ่งมีชีวิตเก่าแก่ที่ถูกผนึกไว้ที่หน้าผา Kipumaki

Flins:ผมพอจะรู้เรื่องเกี่ยวกับ "เขา" อยู่บ้าง ผมเคยพบเขาครั้งหนึ่งที่ราชสำนักของ Belyi Tsar อสรพิษตัวนั้นไม่ธรรมดาเลย

Flins:ผมจำดวงตาของเขาได้ มันเหมือนกับดวงตา ที่กำลังจ้องมองพวกเราอยู่ตอนนี้เป๊ะเลย

Nikita:ว่าแต่ Flins นายยังจำได้มั้ยว่า พวกเรามาเป็นผู้เฝ้าประภาคารได้ยังไง?

Flins:คุณหมายถึง "พวกคุณ" เหรอ?

Nikita:"พวกเรา" ต่างหาก Flins พวกเราน่ะ ช่วงนี้ฉันฝันถึงเรื่องราวในอดีตบ่อยมาก ฝันเห็นสนามรบที่เราเคยผ่านมาด้วยกัน

Nikita:ภัยพิบัติมักจะมาถึงโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว... ไม่ว่าผู้ที่เตรียมพร้อมรับมือ และเผชิญหน้าอย่างองอาจ หรือผู้ที่หวาดกลัวและหวังให้โชคเข้าข้าง เมื่อเวลานั้นมาถึง ไม่มีใครสามารถรอดพ้นไปได้เลย

Nikita:แต่นายกับฉันต่างก็รู้ดีว่า ก่อนที่ความสงบนิรันดร์จะมาถึง การต่อสู้ของมนุษย์นั้นมีความหมาย ผู้เฝ้าประภาคารอย่างเราก็เป็นแบบนี้แหละ ใช้การต่อสู้ห้าร้อยปี เพื่อสร้างรากฐานของป้อมปราการแห่งนี้ขึ้นมา

Flins:ผมว่า Illuga ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องเรียนรู้บทเรียนนี้หรอกมั้ง? คุณรู้ดีกว่าผมว่าเขาเคยสูญเสียทุกอย่างไปแล้ว

Flins:เขาน่าจะเข้าใจเหตุผลข้อนี้มาตั้งนานแล้ว เพียงแต่ตอนนี้ ทิฐิของคนหนุ่ม ยังค้ำคอเขาจนไม่อยากยอมรับมันเท่านั้น

Nikita:แต่เวลาของฉันก็เหลือน้อยเต็มที... เมื่อเทียบกับภาระหน้าที่ที่เขาจะต้องแบกรับ ช่วงเวลาที่ฉันควรจะต่อสู้เพื่อเขา ตอนนี้ก็เหลืออยู่ไม่มากแล้ว

Flins:ดูเหมือนคุณจะตัดสินใจแล้วสินะ ถ้างั้นผมก็จะไม่เสียเวลาพูดให้มากความอีก เพราะถึงยังไงคุณก็เป็นหัวหน้าประภาคาร

Nikita:จะว่าไปแล้ว นายยังจำของที่ฉัน ฝากให้นายช่วยตามหาครั้งก่อนได้มั้ย?

Flins:ผมจะลืมคำขอของหัวหน้าประภาคารได้ยังไง? วัตถุโบราณเมื่อห้าร้อยปีก่อน ที่มีความเชื่อมโยงกับทูตจันทราขับขานคนแรก ขนาดผมยังต้องใช้ความพยายามอย่างมากเลย...

Nikita:ฮ่า ๆ ในเมื่อเป็นแบบนั้น พวกเราก็ควรเริ่มเตรียมตัวกันแล้ว มาดูกันว่า "ธนูและลูกศร" ที่ผู้หล่อคบไฟทิ้งไว้ จะมีพลังมหาศาลแค่ไหน...

10

ตรวจสอบสถานการณ์ที่จัตุรัส

Open step page →

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3879372192
บทเพลงไนติงเกล: บทที่ 1
บทเพลงไนติงเกล: บทที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/3879372192
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
เสียงลาดตระเวนยามราตรี
เสียงลาดตระเวนยามราตรี

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1560931562

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_NodKrai
Chapter iconchapterIcon232 × 232 · 15 KBUI_ChapterIcon_NodKraiResource name

Properties

7

chapter10177

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/328
id
10177
cityId
7
groupId
10177
questType
WQ
chapterIcon
UI_ChapterIcon_NodKrai
beginQuestId
7609930
chapterCategory
world