Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_SeaLamp

Story Chapters

ว่าววันวานหวนคืนสู่โถงอีกครั้ง

Event StoriesChapter number: สายลมวสันต์ผลิบาน - 3

Story evidence

Chapter quests

1

ว่าววันวานหวนคืนสู่โถงอีกครั้ง

Open quest →
Quest flow
1

รอจนถึงเวลานัดหมาย (8.00 - 12.00 ในอีกสองวัน)

Open step page →
2

ไปเจอกับ Gaming

Open step page →
Conversation 1 · 14 linesOpen full page →

Paimon:Gaming มาเล่นเกมที่นี่แต่เช้าเลยเหรอ!

Paimon:ครั้งนี้ใครแพ้ใครชนะล่ะ? เธอต้องเลี้ยงชายามเช้าใครอีกมั้ย?

Gaming:ให้ตายสิ Paimon นี่เธอพูดซะฉันเสียหายหมดเลยนะ...

Longzhou:โอ๊ะ! บังเอิญจัง พวกเธออยู่นี่กันหมดเลย! ฉันมีคำขอสำคัญต้องรบกวนพวกเธอสามคนหน่อย

Gaming:ได้สิ ฉันว่างอยู่พอดี แล้วของอยู่ไหนล่ะ?

Longzhou:เป็นงานคุ้มกันคนน่ะ เราต้องคุ้มกันพ่อค้าชาและสินค้าของพวกเขาจากหมู่บ้าน Qiaoying มาที่ท่าเรือ Liyue มีลูกค้ารายใหญ่คนหนึ่งอยากพบเขาน่ะ

Gaming:ได้ แล้วที่อยู่ล่ะ?

Longzhou:อ่ะนี่

Gaming:เอ๋...!

Paimon:ใหญ่ขนาดนี้ งั้นก็ต้องเป็นคำขอที่เร่งด่วนและสำคัญมากเลยน่ะสิ!

Longzhou:อื้ม... แน่นอนว่ายิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี ฉันแนะนำว่าให้พวกเธอรีบออกเดินทางจะดีกว่า

Traveler:ฉันไม่มีปัญหา

Gaming:...ฮ้าา

Gaming:โอเค พี่ Longzhou ก็พักผ่อนด้วยนะ อย่าฝืนตัวเองนักล่ะ พวกเราไปก่อนนะ

3

ไปที่ตำแหน่งคำขอ

Open step page →
4

คุยกับลูกค้า

Open step page →
Conversation 1 · 17 linesOpen full page →

Paimon:สวัสดี! คุณคือพ่อค้าชาคนนั้นใช่มั้ย พวกเราเป็นผู้คุ้มกันน่ะ

Yip Tak:...

Gaming:...พ่อ

Yip Tak:...

Paimon:อ้าว ที่แท้ก็พ่อของ Gaming เองเหรอ ยินดีที่ได้รู้จักนะ!

Paimon:งานคุ้มกันครั้งนี้ Gaming เป็นคนรับผิดชอบเอง คุณวางใจได้เลย เพราะ Gaming เก่งสุดยอดเลยนะ

Paimon:ไม่ใช่แค่คนในสำนักงานผู้คุ้มกันนะที่ชื่นชมเขา แม้แต่คนในฝ่ายกิจการทั่วไปของท่าเรือ Liyue ก็ยังชมไม่ขาดปากเลย

Yip Tak:...ดูเหมือนจะสร้างชื่อให้ตัวเองบ้างแล้วล่ะสิ?

Gaming:...

Gaming:ของอยู่นี่หมดแล้วเหรอ?

Yip Tak:ครบหมดแล้วล่ะ

Gaming:งั้นเราก็ไปกันเถอะ

Yip Tak:...

Paimon:ลูกค้ารายใหญ่ขอมาเองเลย คุณไม่มาไม่ได้นะ

Paimon:งานนี้ไม่ใช่แค่เราที่หาข้อแก้ตัวไม่ได้ แต่คุณเองก็จะพลาดโอกาสในการทำเงินนะ

Yip Tak:...ฉันรู้

Yip Tak:งั้นก็รบกวนพวกเธอด้วยนะ ไปกันเถอะ

5

ไปคุ้มกันกับ Gaming

Open step page →
6

ตามหาที่พักผ่อน

Open step page →
Conversation 1 · 47 linesOpen full page →

Gaming:ที่นี่ดูโปร่งโล่งดี เอาล่ะ เราพักที่นี่กันก่อนละกัน

Paimon:แล้ว Gaming ล่ะ? ไม่มานั่งด้วยกันเหรอ

Gaming:ฉันไม่เหนื่อย ฉันจะคอยเฝ้าระวังให้ละกัน

Paimon:เอ๋? แต่ว่า...

Yip Tak:ไม่ต้องเซ้าซี้เขาหรอก

Paimon:อ่า... งั้นเรากินกันเองก็ได้ ฉันจะบอกให้นะ ขนมชนิดนี้ในแต่ละร้านจะมีรสชาติ...

Gaming:เดี๋ยว! ใครอยู่ตรงนั้น!

Houzhang:...ฉันทำเสียงดังเกินไปเหรอ?

Jiehu:อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้น่า เรื่องสำคัญ... ทำเรื่องสำคัญก่อน

Jiehu:มีเงินทองของล้ำค่าอันใดหรือไม่?

Houzhang:รีบนำออกมาวางไว้ที่นี่เสีย

Yip Tak:หา?! บะ...แบบนี้จะทำยังไงดี...

Gaming:(สองคนเหรอ... ดูเหมือนจะไม่มีลูกน้องคนอื่นแล้ว)

Gaming:(น่าจะจัดการได้ไม่ยาก กลัวแต่ว่าพวกมันจะพุ่งไปทำร้ายพ่อมากกว่า หรือมันอาจจะพวกซุ่มโจมตีอยู่อีก เพื่อความปลอดภัยแล้วละก็...)

Gaming:ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง เดี๋ยวฉันจัดการกับพวกเขาเอง

Gaming:Traveler, Paimon พวกเธอพาพ่อกับสินค้าไปก่อนเถอะ!

Yip Tak:มันอันตรายเกินไปนะ Gaming!

Gaming:นี่เป็นงานของผม!

Jiehu:...ดูท่าจะรับมือได้ยาก! ไปเถิด ไปหาคนที่อ่อนแอกว่าแล้วค่อยคิดแผนใหม่!

Gaming:คิดว่าจะปล่อยไปง่าย ๆ งั้นเหรอ!

Houzhang:ไป! รีบไปเร็ว!

Yip Tak:Gaming!

Paimon:ไม่ต้องห่วงนะ บอกแล้วไงว่า Gaming มีฝีมือมาก

Paimon:คราวก่อนเขาก็จัดการกับกองโจรล่าสมบัติหลายสิบคนด้วยตัวคนเดียว ก็ไม่มีปัญหาอะไรเลยนะ

Yip Tak:แต่ Gaming...

Yip Tak:...เฮ้อ

Yip Tak:ถ้าตอนนั้นเด็กคนนี้ยอมเรียนรู้การทำธุรกิจกับฉัน ก็คงไม่ต้องเจอเรื่องอันตรายแบบนี้หรอก

Paimon:พวกเราควรเชื่อใจ Gaming และเดินทางกันต่อเถอะ ถ้าแถวนี้ยังมีคนซุ่มโจมตีอีกละก็ มีหวังแย่แน่ ๆ

จ้าววังวนเมฆา:(ตอนนี้ดูเหมือนทุกอย่างจะราบรื่นแล้ว...)

Paimon:ถึงตรงนี้ก็น่าจะโอเคละมั้ง

Paimon:Zhongli?! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?

Yip Tak:นี่คุณ ฟังฉันก่อน คุณเก็บว่าวของคุณแล้วรีบกลับไปเถอะ! แถวนี้มีโจรออกอาละวาดอยู่

Zhongli:โจรเหรอ? เฮ้อ กลางวันแสก ๆ แบบนี้เนี่ยนะ...

Paimon:แฮ่ม อะแฮ่ม...!

Zhongli:เห?

Paimon:อะแฮ่ม อะแฮ่ม!

Zhongli:อ๋อ เช่นนี้นี่เอง

Zhongli:ได้ยินว่าช่วงนี้คนเป็นหวัดกันไม่น้อยเลย ถ้า Paimon เจ็บคอ ก็นั่งดื่มชาก่อนก็ได้

Paimon:เอ่อ อืม... ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น คือว่าฉัน... กินขนมเค้กเยอะเกินไปน่ะ...

Traveler:(นี่เขาดูออกแต่ยังแกล้งไม่รู้อีกงั้นเหรอ...)

Zhongli:ถ้ามีโจร พวกเธอก็ไปแจ้งกองทหาร Millelith ที่อยู่ใกล้ ๆ นี้ได้เลย

Traveler:คนคุ้มกันของเราไล่ตามจับแล้วล่ะ

Zhongli:อ้อ? ในเมื่อพวกเธอพูดแบบนี้...

Zhongli:คุณผู้ชาย คนเรามักมีความถนัดต่างกัน ปล่อยให้มืออาชีพเขาจัดการจะดีกว่านะ คุณคิดว่างั้นมั้ย?

Yip Tak:เฮ้อ ก็จริง... คนธรรมดาทั่วไปอย่างเรา ไม่จำเป็นต้องสร้างความวุ่นวายที่นี่ อื้ม งั้นเอาตามที่พวกเธอว่าก็แล้วกัน

Zhongli:วิวกำลังดีเลย พวกเราเองก็อยู่ว่าง ๆ งั้นไปหาที่เงียบ ๆ นั่งพักผ่อนสงบจิตสงบใจ และรอฟังข่าวดีกันดีกว่า

Yip Tak:อื้ม... ก็ดีเหมือนกัน

7

ไปที่แผงขายชา

Open step page →
Conversation 1 · 100 linesOpen full page →

Paimon:ที่จริงถ้าลุง Yip จะเป็นกังวลก็ไม่แปลกหรอก เพราะ Gaming ที่เป็นคนคุ้มกันของเราเป็นลูกชายของเขาน่ะ

Zhongli:Gaming... ฉันเคยได้ยินชื่อนี้ เขาเป็นคนที่ทำการแสดงวูซูในเมืองช่วงนี้ใช่มั้ย

Paimon:เอ๋ Zhongli ก็เคยดูเหมือนกันเหรอ?

Zhongli:อื้ม เด็กหนุ่มคนนั้นมีทักษะที่แข็งแกร่ง และเชี่ยวชาญอย่างดี เขาผสานเข้ากับวูซูจนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้อย่างสมบูรณ์

Zhongli:ช่วงนี้ การแสดงวูซูเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นในท่าเรือ Liyue แต่... ถึงแม้สิ่งนี้กำลังเบ่งบานขึ้น ทว่าการเผชิญหน้าความยากลำบากต่าง ๆ นั้น กลับเป็นเรื่องที่ผู้ชมอย่างเรายากจะเข้าใจได้

Zhongli:สำหรับฉันแล้ว ฉันว่าจิตวิญญาณที่กล้าจะเผชิญกับความยากลำบากต่างหาก คือสิ่งที่หายากที่สุด

Zhongli:เพื่อนดื่มชาของฉันหลายคน ก็เคยพูดถึงความกระตือรือร้น กล้าหาญและมุ่งมั่นของ Gaming เหมือนกัน... มีลูกที่มีความสามารถและเปี่ยมด้วยคุณธรรมแบบนี้ คุณลุง Yip คงจะภาคภูมิใจมากแน่เลยสินะ

Traveler:(ละ...ลุง Yip...)

Paimon:(นี่เขาเรียกว่าลุง Yip ตามคนอื่นเหรอเนี่ย...)

Yip Tak:เอ่อ ฉัน...

Yip Tak:เขา... ก็เป็นคนมีความพยายามดี

Paimon:ไว้ Gaming กลับมา คุณก็ชมเขาต่อหน้าเยอะ ๆ เลยนะ!

Yip Tak:เอ่อ...

Zhongli:Gaming เพิ่งจะโตเป็นหนุ่ม ก็ต้องใจร้อนไฟแรง... อืม เป็นธรรมดานั่นแหละ

Zhongli:ถ้าลุง Yip ไม่สะดวกที่จะพูดละก็ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวพวกเราบอกแทนก็ได้

Yip Tak:จะทำแบบนั้นได้ไง! แบบนี้คงไม่เหมาะหรอก...

Yip Tak:เฮ้อ เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว ที่จริง... ที่จริงระหว่างเราสองคนพ่อลูก ก็มีเรื่องบางอย่างที่พูดไม่ถูกเหมือนกัน

Yip Tak:ฉันทำธุรกิจชามาเกือบทั้งชีวิต และฉันก็คาดหวังอยากให้ลูกเรียนรู้ธุรกิจนี้มาโดยตลอด ไม่อย่างนั้น ต่อไปเขาจะหาเลี้ยงตัวเองได้ยังไง?

Yip Tak:แต่หลายปีมานี้ ได้ยินมาว่างานคุ้มกันของเขาราบรื่นมากขึ้นเรื่อย ๆ และได้ไปยังที่ต่าง ๆ ไกลมากขึ้นด้วย... และเขาก็ยังไม่ทิ้งการแสดงวูซูของตัวเอง ฉันทั้งดีใจแล้วก็เป็นกังวลด้วย

Yip Tak:ตอนยังหนุ่มยังแน่น ใคร ๆ ก็แข็งแรงถึงขนาดสามารถกินข้าวสามชามให้หมดได้ในชั่วพริบตานั่นแหละ แต่ถ้าแก่แล้วจะทำยังไงล่ะ

Yip Tak:ทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ ฉันก็จะรู้สึกว่าการตัดสินใจของตัวเองถูกต้องแล้ว... ฉันไม่ควรจะยอมแพ้ต่อเขา

Yip Tak:ฉันเคยเสียใจอยู่หลายครั้ง รู้งี้ตอนเด็ก ๆ ฉันไม่ควรพาเขาไปดูการแสดงวูซูเลย!

Zhongli:ใคร ๆ ก็เข้าใจความหวังดีที่ผู้เป็นพ่ออยากปูทางให้ลูกดี ลุง Yip ไม่จำเป็นต้องกังวลขนาดนั้นหรอก

Yip Tak:คุณ Zhongli ยังดูอายุไม่เยอะเท่าไหร่เลย แต่กลับมีความรู้มากมาย... ระ...หรือว่าฉันจะประเมินอายุคุณผิดไป?

Zhongli:ฮ่าฮ่าฮ่า ลุง Yip ยอเกินไปแล้ว บอกตามตรง ฉันมีเพื่อนเก่าคนหนึ่งที่มีลูกสาวมากมายหลายคน ซึ่งตอนนี้ต่างก็เป็นอิสระกันหมดแล้ว

Zhongli:เธอต่างกับคุณอย่างสิ้นเชิง แทนที่จะกังวลกับอนาคตของพวกเขา เธอกลับปล่อยให้พวกเขาไปค้นหาหนทางของตัวเอง

Yip Tak:งั้นเธอก็ใจกว้างมากเลย ฉัน... กลัวว่าตัวเองจะเปิดใจไม่มากพอ

Yip Tak:อ้อจริงสิ ฉันกะจะพูดตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว สหาย Zhongli ไม่ต้องเกรงใจกันขนาดนั้นหรอก ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ก็เรียกฉันว่าสหาย Yip ก็ได้

Zhongli:ได้

Yip Tak:แสดงว่าสหาย Zhongli ก็คิดว่าฉันเป็นกังวลมากเกินไปเหรอ?

Zhongli:เฮ้อสหาย Yip พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกหรอก พ่อแม่ก็ย่อมห่วงลูกเป็นธรรมดาอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้น การเลี้ยงดูเขาก็เหมือนกับว่าวที่พัดไปมา หากเชือกแน่นเกินไปก็อาจไม่เป็นผลดี

Zhongli:เพื่อนเก่าของฉันมักจะบอกว่า หากลูกหลานมีความรู้ปราดเปรื่อง และปรารถนาจะออกสำรวจโลกใบกว้าง... การฉุดรั้งเชือกไม่ยอมปล่อย เห็นทีคงมีแต่จะทำให้เขาตกสู่พื้นได้ง่ายขึ้น

Yip Tak:...เฮ้อ ฉันคงจะหัวโบราณเกินไปเองแหละ!

Zhongli:ความสัมพันธ์ในครอบครัว จะเรียกว่าหัวโบราณอะไรก็คงไม่ได้หรอก สหาย Yip เพียงต้องเพลา ๆ ลงหน่อย

Zhongli:สหาย Yip เป็นคนให้ความสำคัญกับสายสัมพันธ์ สู้คุณแบ่งเวลาที่คอยเป็นกังวลกับ Gaming ไปเดินดูโลกภายนอก หรือไปดื่มชาชมสวน บางทีอาจจะพบเจอสิ่งประหลาดใจในชั่วพริบตาก็ได้

Yip Tak:ฮ่าฮ่า ในชั่วพริบตางั้นเหรอ มันจะเร็วขนาดนั้นได้ที่ไหนกัน

Zhongli:ไม่ว่าจะหนึ่งวันหนึ่งปี หรือในชั่วพริบตาเดียว การเติบโตของคนหนุ่มสาวก็มักจะเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัวเสมอ ในฐานะพ่อคนหนึ่ง สหาย Yip น่าจะเข้าใจดีที่สุดนะ

Yip Tak:เจ้า Gaming... ฮ่าฮ่า นั่นสิเนอะ เผลอแค่แป๊บเดียว เขาก็มีปีกที่แข็งแรงแล้ว

Paimon:Zhongli นี่รู้จักพูดเป็นเหตุเป็นผลดีแฮะ...

Paimon:โอ๊ะ Gaming กลับมาแล้ว!

Paimon:Gaming พวกเราอยู่ทางนี้!

Gaming:พ่อ ทุกคน... คุณ Zhongli จากโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ก็อยู่ด้วยเหรอ!

Zhongli:ฮ่าฮ่า โชคชะตานำมาให้พบกัน ก็เลยได้คุยกันนิดหน่อยน่ะ

Yip Tak:...

Yip Tak:จัดการหมดแล้วเหรอ?

Gaming:ประมาณนั้นมั้ง...

Yip Tak:ประมาณนั้น?

Gaming:Traveler, Paimon พวกเธอมานี่กับฉันหน่อยสิ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยนิ

Yip Tak:...

Paimon:หา? อ่อ... ได้สิ...

Gaming:บอกฉันมาตามตรง โจรสองคนนั้น... เป็นฝีมือพวกเธอใช่มั้ย?

Paimon:เอ๋! เปิดมาก็ถามเรื่องนี้เลย?

Gaming:Paimon ไม่กล้าสบตาฉัน แสดงว่าฉันพูดถูกใช่มั้ย

Paimon:ก็ได้... เธอทายถูกได้ไง?

Gaming:ตอนแรกพวกเขาทำตัวอวดดี และทำท่าทางปลอมเกินไปหน่อย แต่พอไล่ตามไป ฉันก็พบว่าพวกเขามีฝีมือ

Gaming:ทั้ง ๆ ที่อีกไม่กี่ก้าวก็จะตามทันแล้ว แต่ก็เหมือนพวกเขาห่างไกลออกไปเรื่อย ๆ...

Gaming:คนที่มีทักษะขนาดนี้ แค่เปลี่ยนแผนการอย่างฉวยโอกาสจู่โจมตอนที่พวกเราเผลอ อาจจะปลอดภัยมากกว่าด้วยซ้ำ

Gaming:เว้นเสียแต่ว่า เป้าหมายที่แท้จริงก็คือล่อให้ฉันติดกับ

Paimon:ดูไม่ออกเลยนะเนี่ยว่าเธอจะหัวไวขนาดนี้...

Gaming:เป็นเพราะประสบการณ์มากกว่า ฉันเคยต่อสู้กับโจรที่ดุร้ายมาก่อน แต่ไม่เคยเห็นโจรอย่างนี้เลย

Gaming:ตอนสุดท้ายฉันยังได้เกลี้ยกล่อมพวกเขาด้วย ว่าถ้าอยาก "กลับตัวกลับใจ" ก็แนะนำให้ไปเป็นคนคุ้มกัน แล้วมาเที่ยวเล่นที่ท่าเรือ Liyue กับฉันได้เสมอ

Paimon:เอ่อ... อันนี้ก็ออกจะอัธยาศัยดีไปหน่อยนะ...

Gaming:พวกเธออยากจะช่วยให้ฉันคืนดีกับพ่อใช่มั้ย?

Traveler:ใช่

Gaming:เฮ้อ...

Gaming:ฉันขอบใจมากนะ

Gaming:แต่ยังไงซะ เรื่องนี้ก็เป็นความขัดแย้งที่ฉันกับพ่อสั่งสมมานาน

Gaming:อย่าว่าโจรปลอม ๆ เลย ต่อให้เป็นโจรตัวจริง ยังไงถึงฉันปราบพวกเขาแล้วนำตัวกลับมา ก็ไม่สามารถทำให้ผลลัพธ์เปลี่ยนแปลงได้หรอก...

Gaming:พวกเธอก็เห็นท่าทีตอนที่พ่อคุยกับฉันแล้วนี่...

Paimon:ไม่ใช่อย่างนั้นนะ! ที่จริงแล้วพ่อของเธอเป็นห่วงเธอมากเลยนะ เขาบอกพวกเราหมดแล้ว!

Paimon:ตอนแรก Zhongli โน้มน้าวเขาตั้งเยอะ จนเขาเกือบจะปล่อยวางได้แล้วเชียว...

Gaming:เฮ้อ...

Paimon:เธอไม่เชื่อเหรอ?

Gaming:เขาไม่มีทางปล่อยได้หรอก ไม่ว่าเขาจะพูดกับคนอื่นมากมายแค่ไหน เขาก็ไม่มีทางพูดกับฉันหรอก เรื่องนี้ฉันรู้ดี

Traveler:แล้วเธอเป็นแบบนั้นด้วยรึเปล่า?

Gaming:...

Paimon:ใช่ เธอเคยบอกเราว่าเธออยากจะพิสูจน์ตัวเอง แล้วเธอคิดจะบอกสิ่งที่พยายามทำมาตลอดหลายปีนี้ ให้พ่อของตัวเองฟังรึเปล่า?

Gaming:มันจะช่วยอะไรได้เหรอ กะอีแค่ "คำพูด" ไม่กี่คำ...

Paimon:จะช่วยได้หรือช่วยไม่ได้ก็ต้องลองก่อนถึงจะรู้! ก็เหมือนกับของกินที่ต้องชิมก่อนถึงจะรู้ว่าอร่อยหรือไม่อร่อยไง

Paimon:ฟังพวกเรานะ เธอต้องใช้เทคนิคในการสื่อสารกับคนอื่นไปคุยกับพ่อตัวเองได้แล้ว! ไปเปลี่ยนให้เขากลายเป็นเพื่อนที่เข้าใจเธอไง

Gaming:ฮะฮะ...

Gaming:ฉันจะพยายามนะ

Yip Tak:...สหาย Zhongli รอบรู้มากจริง ๆ ฉันขอนับถือ!

Yip Tak:คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ทำธุรกิจมาหลายสิบปีอย่างฉัน จะได้เรียนรู้เกี่ยวกับการชิมชาจากสหาย Zhongli มาเยอะเลย

Zhongli:สหาย Yip ชมเกินไปแล้ว เป็นเพียงความรู้ส่วนตัวเล็กน้อยเท่านั้น

Paimon:นี่พวกคุณฉวยโอกาสตอนที่เราไม่อยู่ดื่มไปกี่แก้วแล้วล่ะ?

Traveler:ไม่ได้ดื่มเหล้าสักหน่อย...

Zhongli:ฮ่าฮ่า ฉันคุยกับสหาย Yip ถูกคอมากเลย มิตรภาพระหว่างเราสองคน เปรียบเสมือนชาแก้วนี้ที่เข้มข้นและกลมกล่อม

Yip Tak:อื้ม สหาย Zhongli พูดถูกแล้ว

Yip Tak:Gaming คุณ Zhongli มีความรู้มากมาย ปกติอยู่ในท่าเรือ Liyue ถ้าพบผู้มีความรู้แบบนี้ ก็ต้องหัดเรียนรู้จากเขาไว้เยอะ ๆ นะ

Gaming:เอ๋? เอ่อ... เข้าใจแล้ว

Paimon:อะแฮ่ม... Zhongli...

Zhongli:สหาย Yip ถึงจะมีความสุขที่ได้คุยกัน แต่น่าเสียดายที่ฉันยังทำงานที่หัวหน้าโถงฯ มอบหมายให้ไม่เสร็จ...

Yip Tak:อ้าว ทำไมไม่บอกแต่แรกล่ะ

Yip Tak:ฉันผิดเองที่รบกวนเวลาคุณตั้งนาน สหาย Zhongli ไปจัดการธุระเถอะ ไว้วันหลังถ้ามีเวลาว่าง ๆ เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงชายามเช้านะ

Zhongli:ได้เลย

Paimon:เดี๋ยวพวกเราไปส่ง!

Paimon:พะ...พวกเธอคุยกันไปก่อนนะ!

8

ออกจากแผงขายชา และคุยกับ Zhongli

Open step page →
Conversation 1 · 119 linesOpen full page →

Paimon:เมื่อกี้ขอบคุณมากนะที่ช่วยเราเกลี้ยกล่อมลุง Yip! โชคดีที่คุณเข้าใจคำบอกใบ้ของพวกเรา

Zhongli:ฉันรู้จักพวกเธอมานาน ก็เลยพอมีประสบการณ์บ้าง

Zhongli:เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น อย่าได้ใส่ใจเลย

Paimon:ฮิฮิ อารมณ์ของคุณนี่ไม่เคยจะเปลี่ยนเลยจริง ๆ นะ

Paimon:ว่าแต่ Zhongli แค่บอกลากันเฉย ๆ นี่ ทำไมถึงเดินมาไกลขนาดนี้ล่ะ! แค่พวกเขาไม่ได้ยินเราก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ?

Zhongli:ยังมีเพื่อนอีกคนกำลังมาทางนี้

Xiao:สวัสดี

Paimon:Xiao ทำไมเธอก็มาด้วยล่ะเนี่ย!

Xiao:ฉันก็อยู่ที่นี่ตลอด

Xiao:(ว่าว... วิญญาณ? คงไม่ใช่ว่าหัวหน้าโถงฯ ที่เข้าใจยากคนนั้นจะมาที่ Wangshu Inn อีกนะ...)

Xiao:(ไม่รู้ว่าคราวนี้เธอมีธุระอะไรกันแน่ ช่างเถอะ เห็นแก่ความสัมพันธ์ของหัวหน้าโถงฯ และ Rex Lapis... อ้อ ต้องเป็นท่าน Zhongli สิ งั้นเราก็ทักทายสักหน่อยละกัน)

Xiao:(!)

Xiao:ท่านเองเหรอ? นึกว่าหัวหน้าโถงฯ Hu ซะอีก

Zhongli:โอ้ มาพอดีเลย อยากลองของเล่นใหม่นี่หน่อยมั้ย?

Zhongli:หลังจากที่ติดตั้งอุปกรณ์ขับเคลื่อน การลอยขึ้นก็จะมั่นคงมากขึ้น แต่น่าเสียดายที่...

Xiao:(นี่เขาตั้งใจศึกษาเรื่องนี้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย)

Zhongli:น่าเสียดายที่มันมั่นคงเกินไป จนไม่สามารถมองเห็นมันแกว่งไปมาในอากาศได้ น่าเสียดายจริง ๆ

Zhongli:อันที่จริง ครั้งนี้หัวหน้าโถงฯ ให้ข้าออกมาซื้อของใช้จำเป็นสำหรับเทศกาล Lantern Rite น่ะ

Xiao:เข้าใจแล้วล่ะ ทุกปีก็เป็นเช่นนี้ ปีหน้าก็คงเป็นแบบนี้เช่นเดียวกัน

Zhongli:...

Xiao:...

Xiao:ไม่ใช่เหรอ? ก็ซื้อพวก... น้ำมันงาอะไรแบบนั้น?

Zhongli:ข้าแค่สงสัยว่าทำไมหัวหน้าโถงฯ ถึงหมกมุ่นกับการกินผักผสมกับน้ำมันงาในช่วงเทศกาล Lantern Rite ตลอด... หรือจะเป็นเพราะ Xiangling แนะนำ เจ้าคิดว่าไง Xiao?

Xiao:ข้าเจอกับหัวหน้าโถงฯ Hu แค่ไม่กี่ครั้ง เกรงว่าคงจะตอบได้ยาก...

Zhongli:เฮ้อ งั้นก็หมายความว่าเจ้าต้องมาเจอคนในโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ให้มากขึ้นแล้วล่ะ เวลาว่าง ๆ ก็มานั่งเล่นที่โถงได้นะ

Zhongli:นี่เป็นว่าวดั้งเดิมแบบไม่มีอุปกรณ์กลไก หัวหน้าโถงฯ ให้ฉันศึกษาความต่างระหว่างว่าวสองแบบนี้ และเลือกแบบที่น่าสนใจกว่ามาหนึ่งอัน

Zhongli:คนเราก็มีแค่สองมือเท่านั้น งั้นว่าวอีกตัวก็คงต้องรบกวนเจ้าปล่อยให้แล้วล่ะ

Xiao:...ก็ได้

Xiao:ข้าเปรียบเทียบแล้วล่ะ

Xiao:ถ้าอยากได้ความเร็ว ก็ต้องติดตั้งอุปกรณ์ประหลาดนี้ไว้ดีกว่า

Zhongli:ได้ เดี๋ยวข้าจะไปบอกหัวหน้าโถงฯ ให้

Zhongli:งั้นว่าวทั้งสองนี้ ข้าจะเก็บไว้ที่เจ้าละกัน ในวันธรรมดาเจ้าจะได้ชวนเพื่อน ๆ มาเล่นด้วยกัน คงจะสนุกไม่น้อย

Xiao:เอ่อ... เอ่อ... แต่ว่า ใครเล่าจะชอบเล่นว่าว?

Zhongli:เรื่องนี้ คงต้องพึ่งความฉลาดของเจ้าเองแล้วล่ะ

Paimon:ที่แท้คุณก็สั่งให้ Xiao ไปปล่อยว่าวนี่เอง แถมยังให้ทดลองว่าวให้ Hu Tao อีก... ก่อนหน้านี้ฉันอุตส่าห์ไม่กล้าถาม...

Zhongli:จะบอกว่า "สั่ง" ได้ไง? ฉันก็แค่ชวน Xiao มาเล่นสิ่งใหม่ ๆ ด้วยกันเท่านั้น

Paimon:เอ่อ จะบอกว่าไงดี ดูเหมือนเราจะมีคู่แข่งเพิ่มขึ้นอีกคนแล้วสิ...

Paimon:Xiao ล่ะ? เธอชอบเล่นว่าวมั้ย?

Xiao:ฉันเฉย ๆ นะ ไม่ได้ชอบและก็ไม่ได้เกลียด

Xiao:พอเห็นมันค่อย ๆ ลอยขึ้นบนฟ้า ก็รู้สึกผ่อนคลายเหมือนกัน

Xiao:...บางทีก็อาจจะคล้ายกับโคม Xiao แหละมั้ง

Zhongli:ถ้ารู้สึกผ่อนคลายงั้นก็ดีแล้วล่ะ

Paimon:Xiao เคยคิดจะสร้างว่าวของตัวเองบ้างมั้ย?

Paimon:จ้าววังวนสอนวิธีทำให้พวกเราด้วยนะ ถ้าเธออยากเรียน เดี๋ยวเราสอนให้ก็ได้

Xiao:ไม่จำเป็นหรอก

Xiao:ในบรรดาพวกเรา มีแค่ Menogias นั่นแหละที่สนใจงานประดิษฐ์แบบนี้

Xiao:Traveler ไว้จบเทศกาล Lantern Rite เมื่อไหร่ ว่าง ๆ ก็มาหาฉันแถววัดของ Pervases นะ

Xiao:อืม

Zhongli:นี่ก็เย็นมากแล้ว ฉันคงต้องกลับไปรายงานผลให้หัวหน้าโถงฯ แล้วล่ะ

Paimon:ช่วงนี้ Hu Tao สบายดีมั้ย ยังไงก็ฝากทักทายเขาด้วยนะ!

Zhongli:คราวก่อนเห็นหัวหน้าโถงฯ บอกว่า... อีกไม่กี่วันนี้อยากจะไปที่หมู่บ้าน Qiaoying สักหน่อย

Zhongli:ถ้าพวกเธอสองคนว่าง ก็แวะไปที่นั่นได้นะ ถ้ามีโอกาสได้พบกันในหมู่บ้าน เราก็สามารถทบทวนเรื่องราวเก่า ๆ ร่วมกันได้

Paimon:ได้เลย พวกเราจำเอาไว้แล้วล่ะ!

Paimon:งั้นกลับดี ๆ นะ Zhongli ไว้เจอกันใหม่!

Zhongli:แล้วเจอกัน

Gaming:...

Yip Tak:...

Gaming & Yip Tak:พ่อ
Gaming

Yip Tak:Gaming

Yip Tak:...

Gaming:เอ่อ... พ่อพูดก่อนเลย

Yip Tak:...ฉันไม่มีอะไรจะพูด

Gaming:งั้นผมพูดก็ได้

Gaming:...ผมยังอยากอยู่ที่ท่าเรือ Liyue

Yip Tak:อ่อ

Yip Tak:ฉันไม่เห็นด้วย แต่...

Gaming:...

Yip Tak:นี่ เจ้าลูกคนนี้ ฟังฉันพูดให้จบก่อนสิ

Gaming:...

Xianyun:มา ๆ Shenhe นั่งตรงนี้ คงจะเดินทางเหนื่อยเลยใช่มั้ย? เดี๋ยวป้าจะรินชาให้นะ หรือว่าอยากจะดื่มเครื่องดื่มอย่างอื่นล่ะ?

Shenhe:ไม่เหนื่อยเลย ไม่ต้องลำบากหรอก

Shenhe:อาจารย์ พวกเขาไปกันไกลแล้ว

Xianyun:ดีเลย ได้เวลาพอดี ถึงเวลาที่พวกเราจะออกโรงแล้วล่ะ

Xianyun:ยังจำกลยุทธ์ที่ข้าเคยบอกเจ้าได้มั้ย?

Shenhe:จำได้ อาจารย์ เป้าหมายของเราคือการแสดงให้พวกเขาเห็นถึงความสุขของครอบครัว

Shenhe:ป้าดื่มอะไร ฉันก็ดื่มอันนั้นแหละ

Xianyun:ได้

Gaming:(ทำไมป้า Xianyun กับ Shenhe ก็อยู่ด้วยล่ะ? สรุปแล้วมีคนมีส่วนร่วมกี่คนกันแน่เนี่ย... ฉัน... ฉันนั่งก่อนดีกว่า)

Xianyun:พอดีป้าเพิ่งซื้อ "ชา Sunglo" มา ชื่อเพราะ รสชาติก็อร่อย

Xianyun:(เพียงแต่ช่วงนี้มีต้องดื่มชาล็อตนี้ที่ตุนไว้ทุกวัน... แม้แต่ข้าเองก็ยังดื่มจนเบื่อเลย)

Xianyun:(ช่างเถอะ ไม่คิดเรื่องพวกนี้ล่ะ ตอนนี้การคุยกันสำคัญกว่า)

Xianyun:ช่วงเทศกาลงานยุ่งมากเลยใช่มั้ย? มีอะไรที่อยากให้ป้าช่วยมั้ย?

Shenhe:เคยมีคนเมามาก่อเรื่องก่อราว ฉันเลยกดหัวพวกเขาไว้กับโต๊ะเหมือนกับที่ป้าสอนเลย

Yip Tak:หา?!

Gaming:(ป้า Xianyun กับ Shenhe... จริงจังปะเนี่ย?)

Xianyun:แค่กแค่กแค่ก...

Xianyun:(แย่ล่ะ คิดแต่ว่าจะแสดงละครกับ Shenhe จนเผลอลืมไปว่า Shenhe เป็นเด็กที่ไม่ค่อยจะปกติเท่าไหร่)

Xianyun:ฉันหมายถึง... Shenhe ได้รู้จักเพื่อน ๆ บ้างมั้ย? เจ้าอยู่ไกลกับป้าตั้งเยอะ ถ้ามีเพื่อนอยู่ด้วย ป้าจะได้สบายใจไงล่ะ...

Shenhe:ฉันก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้ป้าฟังหมดแล้วนี่นา

Shenhe:ว่าช่วงนี้ตอนดึก ๆ ฉันมักจะไปคุยกับ Guoba ในห้องครัว Guoba พูดไม่ได้ แต่พอมีเขาอยู่ด้วย ฉันก็สบายใจขึ้นเยอะเลยล่ะ

Yip Tak:(เฮ้อ เจ้าเด็กคนนี้น่าสงสารจริง... ไม่มีแม้แต่เพื่อนที่พูดได้เลยสักคน)

Yip Tak:(พอมาคิดแบบนี้ Gaming ก็ถือว่าโชคดีแล้วใช่มั้ยนะ? ฉันไม่ควรจะคาดหวังกับเขาสูงเกินไปรึเปล่านะ...)

Xianyun:อะแฮ่ม ๆ ไม่พูดเรื่องนี้ล่ะ เดี๋ยว Shenhe มีอะไรต้องทำอีกมั้ย? อยากไปเที่ยวกับป้ารึเปล่า?

Yip Tak:(แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน... เป็นห่วงเป็นใยเด็ก ๆ ให้เธอได้ผ่อนคลายบ้าง...)

Shenhe:ไปแบกหินขึ้นลงบนภูเขาตั้งแต่เช้าจรดเย็น และเก็บดอกไม้สมุนไพรมาทำเป็นอาหารเย็น เหมือนกับแต่ก่อนน่ะเหรอ? ถ้าเป็นความต้องการของป้า งั้นฉันไปก็ได้

Yip Tak:พรูดดด...! แค่กแค่กแค่ก...

Gaming:พ่อ... ดื่มชาก่อน! ผมหมายถึง อย่าเพิ่งดื่มชาเลยนิ...

Yip Tak:แค่ก... แค่ก... ให้ตายสิ... ฉันฟังต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ

Yip Tak:Gaming เมื่อกี้ฉันยังพูดไม่จบ

Yip Tak:ฉันไม่เห็นด้วยที่แกจะอยู่ที่ท่าเรือ Liyue เพราะมันเหนื่อยและลำบากเกินไป

Yip Tak:ถ้าแกกลับมาบ้าน... อย่าว่าความเป็นพ่อเป็นลูกเลย ฉันรู้นิสัยของพวกเราเหมือนกันเกินไป ก็ไม่ค่อยลงรอยกันเป็นปกติ... แต่ยังไงพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน!

Yip Tak:พวกลุง ๆ ป้า ๆ ของแกต่างก็เต็มใจช่วยแกเสมอแหละ... ถ้าแกเปลี่ยนไปทำงานอย่างอื่น พวกเรา... พวกเราอาจมีเวลาได้ไปดื่มชายามเช้าด้วยกันได้

Shenhe:อาจารย์ นี่ชายามเช้าสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ?

Xianyun:ชู่ว!

Yip Tak:...แกลองคิดและพิจารณาดูดี ๆ อีกทีมั้ย? ค่อยให้คำตอบฉันทีหลังก็ได้

Gaming:(พ่อ... เปลี่ยนไปเยอะเลยจริง ๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงไม่มีทางพูดอะไรแบบนี้แน่...)

Gaming:(แต่... ฉัน...)

Gaming:ขอบคุณครับพ่อ

Yip Tak:เฮ้อ...

Paimon:เราน่าจะทิ้งเวลานานพอละปะ? หวังว่าสองคนพ่อลูกจะคืนดีกันแล้วนะ

Paimon:...เอ่อ พวกเขาสองคนดื่มชากันเงียบ ๆ รู้สึกไม่ค่อยดีเลยแฮะ... แผนการของ Xianyun ไม่ได้ผลงั้นเหรอ?

Paimon:นี่ทั้งสองคน พวกเราบอกลากับเพื่อนแล้วล่ะ เผลอแป๊บเดียวคุยกันตั้งนานแน่ะ

Yip Tak:พอดีเลย พวกเราก็ดื่มเสร็จแล้วล่ะ

Gaming:อื้ม งั้นไปกันเถอะ ฉันจะไปเอาของก่อน

Yip Tak:...เจ้า Gaming สูงขึ้นตั้งเยอะเลย

Conversation 2 · 2 linesOpen full page →

Yip Tak:นั่ง?

Gaming:...อืม

9

ไปที่ท่าเรือ Liyue เพื่อส่งของขวัญ

Open step page →
Conversation 1 · 14 linesOpen full page →

Charlotte:คุณคือคุณ Yip Tak ใช่มั้ย? ระหว่างทางนี้ลำบากแย่แล้ว

Charlotte:ฉันคือ Charlotte เป็นนักข่าว "หนังสือพิมพ์ The Steambird" ของ Fontaine ครั้งนี้นอกจากจะมาซื้อใบชาของคุณแล้ว ฉันอยากจะขอสัมภาษณ์คุณสักเล็กน้อยด้วย ไม่ทราบว่าคุณพอจะสะดวกมั้ย?

Yip Tak:สัมภาษณ์เหรอ? นี่เป็นการโฆษณาให้ชาของฉันรึเปล่า?

Charlotte:จะเรียกว่าอย่างงั้นก็ได้ ชาว Fontaine เองก็ชอบดื่มชาเหมือนกัน

Yip Tak:ตลาด Fontaine งั้นเหรอ...

Yip Tak:งั้นฉันคงต้องตั้งใจเตรียมตัว และต้องการเวลาสักหน่อย ทางที่ดีเราควรจะนั่งหารือถึงคำถามที่จะถาม ระหว่างการสัมภาษณ์หน่อยดีกว่า

Charlotte:ได้เลย ๆ! เชิญทางนี้

Gaming:นี่ก็เป็นผู้ช่วยของพวกเธอเหมือนกันเหรอ?

Gaming:ฉันคิดว่าตัวเองมีเส้นสายใหญ่แล้วนะเนี่ย! ที่แท้นอกภูเขาก็ยังมีเซียนอยู่ด้วย ช่างเสียมารยาทจริง ๆ

Xianyun:ทางนี้... เฮ้ ทางนี้...!

Gaming:เอ๋? ป้า Xianyun?

Paimon:สงสัยคงจะหารือแผนขั้นต่อไปแล้วแน่ ๆ! ไปเถอะ รีบอาศัยจังหวะตอนที่พ่อเธอไม่เห็น

Conversation 2 · 6 linesOpen full page →

Shenhe:อาจารย์ ก่อนหน้านี้ฉันพูดอะไรผิดไปรึเปล่า?

Shenhe:อาจารย์ถามอะไร ฉันก็ตอบอย่างนั้น... แต่ปฏิกิริยาของอาจารย์กับผู้ชายคนนั้น ทำให้ฉันสงสัยนิดหน่อย

Xianyun:ไม่หรอก กระบวนการมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย... แต่ในเมื่อผลลัพธ์ดี งั้นก็ถือว่าแผนสำเร็จแหละ

Shenhe:ฉันช่วยได้งั้นเหรอ?

Xianyun:แน่นอน

Xianyun:จิตวิญญาณที่บริสุทธิ์ก็เป็นเอกลักษณ์ของ Shenhe เหมือนกัน แค่เป็นตัวเองก็พอ

10

พูดคุยกับ Xianyun

Open step page →
Conversation 1 · 26 linesOpen full page →

Xianyun:...ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย?

Paimon:ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกน่า Xianyun ทุกอย่างดำเนินไปตามแผนที่เราวางไว้อย่างดีเลย!

Gaming:(ว่าแล้วเชียว... ทั้งหมดนั้นคือการแสดงนี่เอง! ป้า Xianyun นี่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!)

Gaming:(เพื่อช่วยฉัน... แม้แต่ตัวเองและลูกศิษย์ก็ยังมาเข้าร่วมด้วย นี่สินะคือการช่วยเหลือที่แท้จริง! ฉันยังมีอะไรที่ต้องเรียนรู้อีกเยอะเลย)

Xianyun:ส่วนขั้นต่อไป...

Gaming:อ่า...!

Paimon:มีอะไรเหรอ Gaming?

Gaming:อย่าบอกนะว่า... เงินที่จะซื้อชา... พวกเธอต้องเป็นคนออกน่ะ? แบบนั้นไม่ได้นะ...

Xianyun:ไม่ต้องห่วง แค่สำรองจ่ายน่ะ

Paimon:ใช่ ๆ ถ้าพูดตามแบบฉบับของ Ningguang ละก็ นี่เรียกว่า "การลงทุน" ต่างหาก

Paimon:พวกเรารวบรวมเงินมาไว้ด้วยกันละให้ Charlotte ไปซื้อ แล้วเอากลับไปเป็นของขวัญพิเศษให้สำนักข่าว The Steambird ไง

Paimon:ถ้าเธอเขียนรายงานเสร็จเมื่อไหร่ ไม่แน่อาจจะช่วยขยายตลาดในอนาคตได้นะ! งั้นเรื่องเงินคืนทุนก็เป็นแค่เรื่องจิ๊บจ๊อยแล้วล่ะ...

Gaming:อ่า ก็ได้...

Gaming:ฉันไม่ค่อยจะรู้เรื่องธุรกิจเท่าไหร่ แต่ฉันจะไม่ยอมให้พวกเธอต้องขาดทุนแน่นอน! เดี๋ยวฉันเอาเงินคืนให้ทุกคนก่อนดีกว่า...

Xianyun:เอาล่ะ ๆ ค่อยว่ากันทีหลังละกัน ข้าว่าตอนนี้เจ้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องคิดมากกว่านะ

Gaming:...อืม

Gaming:ฉันคิดเรื่องนี้มาตลอดทางเลย

Gaming:ฉันมีความคิดหนึ่ง

Gaming:เพียงแต่ว่าเรื่องนี้คงต้องรบกวนทุกคนอีกแล้ว...

Xianyun:ไหนลองว่ามาสิ?

Paimon:ใช่! พวกเราทุกคนเป็นเพื่อนของเธอ อีกอย่าง ที่พวกเรามารวมตัวกันก็เพราะอยากช่วยเธอ มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ต้องเกรงใจกันหรอกนะ

Gaming:ก็ได้! เฮ้อ... ฟังนะ!

Paimon:เข้าใจแล้ว ๆ! เดี๋ยวให้พวกเราจัดการเอง!

Paimon:งั้นพวกเราแยกกันจัดการเถอะ

Paimon:นอกจากจะต้องไปทำสิ่งที่เราตกลงกันไว้แล้ว เรายังต้องคิดถึงเรื่องการแข่งขันด้วยนะ

Paimon:ในเมื่อ Xiao ช่วยทดสอบว่าวให้แล้ว... งั้นพวกเราก็ไปซื้ออุปกรณ์ที่จำยาก ๆ พวกนั้น แล้วก็ติดเอาไว้ใต้ว่าวของฉันกันเถอะ

11

ไปที่แผงขายว่าว

Open step page →
Conversation 1 · 13 linesOpen full page →

Paimon:สวัสดีเถ้าแก่เนี้ย เจอกันอีกแล้วนะ...

Zhenyuan:ยินดีต้อนรับ! พวกคุณสองคนทำธุระเสร็จแล้วเหรอ? เรื่องเมื่อคราวก่อนต้องขอบคุณพวกคุณมากเลยนะ

Zhenyuan:วันนั้นลูกสาวของฉันเล่นว่าวกับคุณยาย และเธอยังเขียนจดหมายยืดยาวฉบับหนึ่งให้ฉันด้วย เพื่อบอกว่ามีความสุขมากแค่ไหน

Paimon:ฮิฮิ เรื่องนี้คุณต้องขอบคุณ Gaming นะ!

Zhenyuan:ได้ ๆ ไว้ฉันจะขอบคุณแน่

Zhenyuan:พวกคุณสองคนมาซื้อว่าวใช่มั้ย เชิญเลือกตามสบายเลย

Paimon:พวกเรามีว่าวแล้วล่ะ แค่อยากจะซื้ออุปกรณ์... อุปกรณ์ที่มาจาก Fontaine น่ะ มีขายแยกมั้ย?

Zhenyuan:อะนี่ เอาไปได้เลย ส่วนคำอธิบายการติดตั้งมีอยู่ในกล่องนะ ขั้นตอนก็ง่ายมาก ๆ

Paimon:แบบนี้จะรับไว้ได้ไง

Zhenyuan:ฉันต่างหากจะรับเงินได้ยังไง... ฮ่าฮ่า ขอให้พวกเธอคว้าแชมป์การแข่งขันว่าวได้นะ!

Paimon:อื้ม งั้นก็ขอบคุณนะเถ้าแก่เนี้ย

Paimon:ฟู่วว ติดตั้งเสร็จแล้ว!

Paimon:งั้นพวกเราไปจัดการเรื่องสำคัญกันเถอะ!

12

รอให้เทศกาล Lantern Rite เริ่มขึ้น

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

...

13

คุยกับ Gaming

Open step page →
Conversation 1 · 49 linesOpen full page →

Shuyu:...งั้นหนูกลับก่อนนะ

Yip Tak:ขอบใจนะยัยหนู ให้พวกเราไปส่งมั้ย?

Shuyu:ไม่เป็นไรค่ะ ๆ! อาจารย์อยู่แถว ๆ นี้เอง

Gaming:...

Yip Tak:...

Gaming & Yip Tak:พ่อ
Gaming

Yip Tak:Gaming

Yip Tak:...ฮ่า

Yip Tak:...ครั้งนี้ฉันขอพูดก่อนละกัน

Gaming:ครับ

Yip Tak:ยอดเยี่ยมมากเลยนะ ฉันดูการแสดงวูซูมาตั้งนาน แม้แต่ฉันเองก็ต้องบอกว่า... มันยอดเยี่ยมจริง ๆ

Gaming:...ฟู่ว

Gaming:ไม่คิดว่าพ่อก็จะปล่อยวางเป็นเหมือนกันด้วย

Yip Tak:นี่แก... อยากทำเป็นอาชีพจริง ๆ เหรอ?

Gaming:ใช่! ผมรู้ว่ามันยาก แต่...

Yip Tak:เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก

Yip Tak:ฉันหมายถึง ฉันรู้ว่ามัน "ยากลำบาก" แต่นั่นไม่สำคัญหรอก... สิ่งที่สำคัญคือการตัดสินใจของแก ความฝันของแก และการกระทำของแกต่างหาก

Yip Tak:นึกถึงสมัยก่อน ฉัน... ฮ่าฮ่า... ไว้ค่อยมารำลึกความขมขื่นกันคราวหลังละกัน

Yip Tak:เอาเป็นว่า พ่อเปลี่ยนความคิดแล้วล่ะ...

Yip Tak:ถึงเวลาแล้ว ที่ว่าวตัวนี้ควรจะบินขึ้นไปในที่ที่สูงขึ้น

Gaming:พ่อ...

Yip Tak:...ลูก

Gaming:ทำไมจู่ ๆ ถึงเรียกแบบนี้ล่ะ...

Yip Tak:แกคงไม่ได้แอบคิดอยู่ในใจว่า "ไม่เหมือนพ่อเลย", "พ่อไม่มีทางพูดแบบนี้แน่" ใช่มั้ยล่ะ?

Gaming:...เอ่อ อะแฮ่ม! ก็... ก็นิดนึง

Yip Tak:ก็ฉันไม่มีเคยมีโอกาสได้พูด ที่จริง... อะแฮ่ม!

Yip Tak:ที่จริงสำหรับฉันแล้ว แกเป็นเด็กที่ดีมากคนหนึ่ง

Gaming:...

Yip Tak:เอาล่ะ ฉันพูดสิ่งที่อยากจะพูดไปหมดแล้ว เมื่อกี้แกก็มีอะไรอยากจะพูดเหมือนกันไม่ใช่เหรอ...

Gaming:...

Yip Tak:...!

Paimon:พวกเขาสองคนปรับความเข้าใจกันแล้ว ขนาดฉันก็ยังรู้สึกดีใจที่ทำสำเร็จเลย

Yip Tak:...ไปเถอะ

Yip Tak:นู่น ทางนั้นน่ะ เพื่อนของแกกำลังรออยู่นะ

Gaming:เอ๋? แต่นาน ๆ ทีพ่อจะได้มาที่ท่าเรือ Liyue นะ...

Yip Tak:ฉันจะอยู่ที่ท่าเรือ Liyue อีกสักพัก แล้วค่าชายามเช้า แกจะเป็นคนจ่ายใช่มั้ย?

Gaming:พ่อ... เอาจริงปะเนี่ย!

Yip Tak:ฮ่าฮ่าฮ่า ไปเถอะ

Gaming:อื้ม... แล้วเจอกันนะครับ ผมไปก่อนนะ

Paimon:Gaming! ฮิฮิ ยิ้มหวานเชียวนะ

Gaming:งะ...งั้นเหรอ...

Paimon:ไม่เห็นต้องเขินเลย

Traveler:ยังมีอะไรที่อยากจะทำอีกมั้ย?

Gaming:อืม...

Gaming:ฉันอยากไปหาป้า Xianyun ไปหาเพื่อน ๆ ที่ช่วยฉันไว้ เพื่อขอบคุณทุกคน

Gaming:ถ้ายังพอมีเวลา ก็จะชวนทุกคน...

Gaming:มาปล่อยว่าวด้วยกันเถอะ

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3335364816
สายลมวสันต์ผลิบาน - 3
สายลมวสันต์ผลิบาน - 3

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3335364816
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ว่าววันวานหวนคืนสู่โถงอีกครั้ง
ว่าววันวานหวนคืนสู่โถงอีกครั้ง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2773281202

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_SeaLamp
Chapter iconchapterIcon199 × 194 · 15 KBUI_ChapterIcon_SeaLampResource name

Properties

6

chapter10167

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/318
id
10167
questType
EQ
endQuestId
4014111
chapterIcon
UI_ChapterIcon_SeaLamp
beginQuestId
4014103
chapterCategory
event