สายลมวสันต์ผลิบาน - 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3525983624
Story Chapters
Story evidence
Gaming:โอ๊ะ มาเร็วจัง ฉันเพิ่งสั่งอาหารไปตะกี้เอง คงต้องรอก่อนนะ พวกเธอนั่งก่อนสิ
Paimon:เธอก็นั่งสิ
Gaming:มา ส่งถ้วยชามาให้ฉันก่อนนิ
Paimon:โอ้ ขอบคุณน้า
Gaming:เดี๋ยวนะ Paimon นี่เธอดื่มเลยเหรอนิ?
Gaming:ชานี้สำหรับล้างชาม ตะเกียบ และถ้วยต่างหากนิ
Paimon:เอ๋ มีแบบนี้ด้วยเหรอ?
ในระหว่างที่คุยกันนั้น ติ่มซำร้อน ๆ ก็ทยอยมาเสิร์ฟบนโต๊ะเรื่อย ๆ...
หลังจากที่คิดว่าอาหารเสิร์ฟหมดแล้ว พนักงานก็ยกโจ๊กทะเลหอม ๆ ชามใหญ่มาอีกหนึ่งชาม...
Yaoyao:พี่ Ganyu พี่ Ganyu ตื่นได้แล้ว มีเพื่อนมาหาน่ะ!
Ganyu:สวัสดีนะ... เพื่อน...
Yaoyao:พี่ Ganyuuu!
Shenhe:ฉันเอาน้ำมันมินต์มาด้วย ลองทาดูหน่อยมั้ย?
Shenhe:ลูกค้าที่ภัตตาคาร Wanmin เป็นคนแนะนำมาน่ะ ฉันลองใช้ดูแล้ว ช่วยให้ตื่นตัวได้ดีกว่าการเคี้ยวมิ้นต์อีกนะ
Ganyu:เฮ้อ...
Shenhe:เฮ้อ...
Shenhe:...ขอโทษที่เสียมารยาท
Yaoyao:เดี๋ยวสิ พี่ Shenhe! นั่นมัน...!
Shenhe ยกขวดสีเขียวขึ้น พร้อมเทของเหลวที่มีกลิ่นหอมของมิ้นต์ออกมา แล้วทาลงไปบนเขาทั้งสองข้างของ Ganyu...
Yaoyao กับ Paimon อ้าปากค้างด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่มีใครหยุดได้ทัน...
Shuyu:พี่ Gaming หนูอยู่กลุ่มเดียวกับพี่ได้มั้ย?
Gaming:เอ๋ เข้าใจผิดแล้วรึเปล่า ฉันก็ต้องทำด้วยเหรอ? ฉันนึกว่าแค่มาปรับแก้สีย้อมก็สิ้นเรื่องแล้วซะอีกนิ
Paimon:นี่เธอไม่สนใจว่าวขนาดนั้นเลยเหรอ? ไม่สมกับเป็นเธอเลยนะ
Gaming:เปล่าหรอก ไม่ใช่อย่างนั้นนิ ก็แค่...
Gaming:เฮ้อ ฉันอธิบายไม่ถูกเหมือนกัน งั้นฉันทำก็ได้นิ
Gaming:ทำเป็นรูป... ผีเสื้อดีมั้ยนิ?
Traveler:(ผีเสื้อหมายถึงการหลุดพ้นจากพันธนาการ และแสวงหาอิสรภาพ นี่เป็นความปรารถนาของ Gaming เหรอ?)
Gaming:หรือว่า Shuyu มีลายที่อยากได้รึเปล่านิ?
Shuyu:หนูอยากทำลายซวนหนี
Gaming:ถ้าจะให้สมจริงคงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะนิ
Shuyu:หนูอยากลองทำดู! ก็ซวนหนีน่ารักมากเลยนี่นา
Gaming:ก็ได้! งั้นเอาตามนี้นะนิ
Ganyu:เอ่อ Shenhe... คราวหน้า... อย่าเอาอะไรมาทาบนเขาของฉันอีกนะ มันค่อนข้างจะอ่อนไหวน่ะ...
Shenhe:งั้นเหรอ ขอโทษที ฉันจะจำไว้นะ
Ganyu:อื้ม แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ
Shenhe:ได้
Shenhe:...ฉันขอจับอีกทีได้มั้ย? ฉันไม่ทาอะไรแล้วแน่นอน ฉันแค่อยากรู้ว่าเวลาสัมผัสเขาของศิษย์พี่ Ganyu จะรู้สึกยังไงน่ะ
Ganyu:เอ๋? ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ต้องเรียกศิษย์พี่... เฮ้อ ก็ได้ ๆ เบา ๆ หน่อยนะ
Shenhe:(สัมผัสค่อนข้างแข็ง อุณหภูมิไม่ชัดเจน คล้ายกับสมุนไพรบางอย่างที่ฉันเคยกินมาก่อนเลย)
Shenhe:(แต่ร่างกายของ Ganyu กำลังสั่นเทาเล็กน้อย คล้ายกับปฏิกิริยาของแมวที่โดนจับหนวด... ฉันควรหยุดดีกว่า)
Ganyu:เอ่อ...
Shenhe:...ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
Shenhe:งั้นคราวหน้าทาที่หน้าผากดีมั้ย?
Ganyu:ฉันจะพยายามไม่นอนกลางวันนอกบ้านละกัน!
Ganyu:อะแฮ่ม... เราควรจะทำว่าวกันได้แล้วนะ... เดี๋ยวจ้าววังวนเมฆาจะเข้ามาตรวจดูความคืบหน้าแล้ว
Ganyu:งั้นก็เลือกแบบ... แบบที่ดั้งเดิมที่สุดละกัน
Shenhe:ได้
Paimon:ฮิฮิ สองคนนั้นดูสนิทกันดีนะ เราอย่าไปกวนพวกเขาจะดีกว่า
Yaoyao:ป้าวังวน ดูสิ ๆ! ใช่แบบนี้มั้ย?
Xianyun:ไม่เลวเลยนี่ ทำโครงได้แข็งแรงมาก รูปแบบนี้... คงจะเป็นนกกระจอกใช่มั้ย?
Yaoyao:ใช่แล้ว! จิ๊บ ๆ ๆ
Xianyun:ฮ่าฮ่า... ข้าจะรอดูผลงานของเจ้านะ
Paimon:Yaoyao จะระบายสีอะไรเหรอ?
Yaoyao:หนูยังไม่ได้คิดเลย ถ้านกกระจอกสีครามก็จะดูเหมือนเพื่อนไปหน่อย แต่สีทองก็ออกจะดูเหมือนตัวเองเกินไป
Xianyun:ถ้าถามความเห็นข้า... ข้าแนะนำว่าใช้สีทองดีกว่า
Xianyun:เวลาจะให้ของขวัญ ก็ต้องดูความชอบของคนผู้นั้นเป็นสำคัญ เพื่อนของ Yaoyao คงจะอยากได้ว่าวที่เหมือนกับตัวของ Yaoyao มากกว่านะ
Yaoyao:เอ๋ หนูยังไม่ได้บอกเลยว่าจะมอบให้ Qiqi... คุณป้าวังวนรู้ได้ยังไงเนี่ย?
Xianyun:ในฐานะป้าคนหนึ่ง ข้าก็ย่อมมีประสบการณ์และความรู้มากกว่าอยู่แล้ว
Yaoyao:สุดยอดเลย! ขอบคุณนะป้าวังวน!
Yaoyao:งั้นเดี๋ยวหนูจะเตรียมลงสีในกระดาษเลยละกัน
Xianyun:อื้ม ข้าจะคอยดูอยู่ข้าง ๆ
Xianyun:พวกเจ้าดูว่างมากกว่าข้าอีกนะ ทำว่าวเสร็จแล้วเหรอ?
Paimon:ยะ...ยังไม่ได้เริ่มทำเลย! ฉันหมายถึง... ใกล้จะเริ่มละแหละ!
Paimon:ขั้นแรกต้องตัดสินใจก่อนว่าจะทำลายรูปแบบอะไร... เฮ้ นี่จู่ ๆ เธอขำอะไรคนเดียวเนี่ย?
Traveler:ฉันก็ต้องทำว่าวรูป "Paimon" อยู่แล้วสิ
Paimon:โอเค้ ไม่ได้เหนือความคาดหมาย
Paimon:ส่วนฉันละก็ อย่างน้อยก็ช่วยให้เธอไม่หลงทาง แถมยังพาไปเจอของอร่อยและเรื่องสนุก ๆ ระหว่างทางอีกด้วย!
Paimon:ดูเหมือนว่าหัวศิลป์ของเราจะยังพัฒนาไม่พอปะ? เอาอะไรเวอร์ ๆ หน่อยดีกว่า ความหมายของ Paimon คือ... "เทพผู้พิทักษ์ของนักเดินทาง"!
คุณทำโครงของว่าวตามขั้นตอนที่ Xianyun สอน...
Paimon:แล้ว... เธอคิดสีหน้าท่าทางได้รึยัง? ในเมื่อเป็นว่าวที่ต้องบินในที่สูงมาก ๆ ละก็...
Paimon:ฟู่ว... เสร็จสักที! ดีนะเนี่ยที่ตัวจริงฉันน่ารัก พอเอามาทำเป็นว่าวแล้ว... ก็ไม่เลวเลยนะเนี่ย
Paimon:ต่อไปก็เหลือแค่ติดเชือกแล้วปะ?
Xianyun:เอาล่ะ ทุกคนมารวมตัวที่นี่ที
Paimon:โอ๊ะ! Xianyun เรียกพวกเราแล้ว
Xianyun:ไหนดูสิ...
Yaoyao:ว่าวของพี่ Ganyu กับพี่ Shenhe เป็นแบบหางกรรไกรด้วย! สวยจัง
Shuyu:อืม สี... เหมือนท่านอาจารย์เลยอะ
Paimon:ถ้าเอาหางมารวมกันก็จะเหมือนเด๊ะ ๆ เลย!
Paimon:พอมองดี ๆ แล้ว เหมือนจะมีขนนกหลายอันที่ระบายเลยกรอบด้วย... หรือว่า Ganyu เผลอหลับตอนระบายสีเหรอ?
Shenhe:ฉันเป็นคนระบายเอง
Shenhe:ฉันมองดูภาพอยู่นาน แต่ก็จินตนาการถึงสีสันของนกตัวอื่นไม่ออก นอกจาก... อาจารย์
Shenhe:หรือต้องบอกว่าฉันอยู่กับอาจารย์ในร่างนกกระเรียนนานเกินไปมากกว่า ถึงแม้จะเห็นอาจารย์ที่แปลงร่างเป็นมนุษย์ แต่ในหัวก็ยังนึกถึงแต่สีฟ้าและสีขาว
Paimon:โอ๊ะโอ พอเธอพูดแบบนี้ ฉันก็รู้สึกว่าเหมือนแล้วล่ะ...
Shenhe:ใช่ ฉันหลับตาลงและเริ่มวาดตามความทรงจำน่ะ
Gaming:จริงปะเนี่ย สามารถหลับตาวาดรูปได้ด้วยเหรอ นี่สินะลูกศิษย์ของท่านเซียน?
Xianyun:Shenhe เป็นเด็กกตัญญู ข้าปลื้มใจจริง
Ganyu:ว่าวซวนหนีของ Gaming กับ Shuyu ดูน่าเกรงขามมากเลย ถ้าลอยขึ้นบนท้องฟ้าจะต้องทรงพลังมากแน่ ๆ
Shuyu:ตาและหูเรืองแสงได้ด้วยนะ! พอตกกลางคืนก็จะมองเห็นแล้วล่ะ
Shuyu:นกกระจอกทองของ Yaoyao ก็น่ารักมากเหมือนกัน!
Yaoyao:ช่าย ต้องขอบคุณ "การสอน" ของป้าวังวนเลย
Shenhe:แล้วว่าวของ Traveler ล่ะ?
Paimon:ทาด๊า... อยู่นี่ไง!
Xianyun:ท่าทางยโสโอหังนี้ วาดได้น่าทึ่งมากจริง ๆ
Yaoyao:อย่างกับชนะการแข่งขันแล้วแน่ะ
Paimon:มันก็เป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วปะ
Xianyun:ฮึ...
Gaming:ฮ่า ตลกดีนะนิ
Paimon:ทำไมเธอขำซะจนฉันดีใจไม่ออกเลยอะ
Gaming:ไม่ว่าว่าวจะลอยขึ้นสูงแค่ไหน หรือสายจะขาดจนตกลงมายังไง ก็ยังเหมาะกับสีหน้าท่าทางนี้อยู่ดีนิ
Gaming:Traveler เธอนี่มีพรสวรรค์นะนิ
Shenhe:เหมือน Paimon มากเลย
Paimon:เอ๋? ทำไม Shenhe ถึงพูดแบบนี้ล่ะ?
Shenhe:ครั้งก่อนตอนที่ Traveler ทำหน้าสงสัยว่าเนื้อในชามหายไปไหนหนึ่งชิ้น เธอก็ทำสีหน้าแบบนี้แหละ
Paimon:มะ...มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?
Traveler:...ที่แท้ก็ฝีมือเธอสินะ
Ganyu:นั่นมัน... Jade Chamber นี่?
Xianyun:เห?
สายลมแผ่วเบาพัดผ่าน "Jade Chamber" ถูกพัดพามาที่เท้าของทุกคน...
Xianyun:บังอาจนัก กล้าดียังไงมาปล่อยว่าวในอาณาเขตของข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต...
Xianyun:แถมยังใช้... กลไกหยาบ ๆ แบบนี้ด้วยงั้นรึ?!
Xianyun:ข้าอยากรู้จริง ๆ ใครกันอาจหาญได้ขนาดนี้!
Xianyun:พวกเจ้าทำเชือกของตัวเองต่อไป เดี๋ยวข้าจะรีบไปรีบกลับ
Ganyu:ท่านเซียน...!
Ganyu:Traveler, Paimon พวกคุณช่วยตามจ้าววังวนเมฆาไปหน่อยได้มั้ย?
Shuyu:อาจารย์จะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?
Ganyu:ไม่หรอก... ฉันเป็นห่วงคนที่ปล่อยว่าวต่างหาก
Houzhang:อืม อุปกรณ์กลไกของ Fontaine นี้มีความลึกลับอยู่จริง ๆ ด้วย...
Jiehu:ยังจะมีอารมณ์มานั่งทอดถอนใจอีก ทำยังไงล่ะทีนี้! เมื่อกี้พวกเราแค่เผลอไปครู่เดียว ว่าวนั่นก็หายไปเสียแล้ว
Houzhang:ใจเย็นก่อนน่า เจ้าจำได้มั้ยว่าครั้งสุดท้ายเห็นมันที่ไหน?
Jiehu:ดูเหมือนจะไปทางภูเขา Aocang นะ เฮ้อ
Jiehu:บังเอิญจัง ข้าเริ่มรู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่แล้ว...
Houzhang:เจ้าคงคิดมากไปเองมากกว่า
Houzhang:ตอนนี้จ้าววังวนคงจะดูแลศิษย์อยู่ในเมือง หรือไม่ก็เก็บตัวอยู่ในที่พำนักของตัวเองเพื่อทุ่มเทศึกษากลไกแหละ คงไม่ทันได้สังเกตเห็นว่าวนี่หรอก
Houzhang:แต่จะว่าไปแล้ว เทคนิคการลอยตัวโดยไม่มีลมนี้ก็ค่อนข้างลึกลับอยู่เช่นกัน ถ้าว่ากันตามหลักเทคนิคแล้ว... มันก็คล้ายกับเทคนิคกลไกของจ้าววังวนจนแทบจะแยกไม่ออกเลย...
Jiehu:ชู่ว! ขืนจ้าววังวนได้ยินเจ้าพูดแบบนี้ละก็ มีหวังนางคงยึด "กลไกทำอาหารมหัศจรรย์" ที่เรายืมมาคืนแน่ ๆ!
Xianyun:ผู้มาเยือนทั้งสอง... ว่าวนี้ใช่ของพวกคุณรึเปล่า?
Houzhang:...!
Jiehu:(ดูสิ เห็นหรือไม่! คราวนี้จะทำยังไง!)
Houzhang:(อย่ามามองข้านะ พวกเราตกลงร่วมกันไม่ใช่เหรอว่าจะปล่อยว่าวนี้... เราก็อยากเล่นกันทั้งคู่นี่)
Houzhang:(จ้าวบงการ อย่าเอาแต่เงียบสิ เจ้ามีความคิดเยอะแยะ ลองเกลี้ยกล่อมนางสักอย่างสิ)
Jiehu:(ข้าจะกล้ารดน้ำมันลงไฟได้อย่างไร? พวกเราอยู่เงียบ ๆ แล้วไปกันเถอะ ๆ!)
Houzhang:(ต่อให้หนีรอดเทศกาล Lantern Rite ไปได้ ก็คงไม่พ้นเทศกาล Moonchase อยู่ดี เจ้าไม่เห็นรึว่านางน่าจะรู้ตัวตนของพวกเราแต่แรกแล้ว?)
Xianyun:...ทั้งสอง?
Jiehu:(งั้นเจ้าไปเอาว่าวนั้นกลับมาสิ)
Houzhang:(ข้าไม่เอา เจ้าก็ไปเอาเองสิ!)
Jiehu:นะ...นี่ไม่ใช่ว่าวของพวกเรา...
Xianyun:อ๋อ งั้นตัวข้าผู้เป็นเซียนก็คงตาฝาดไปสินะ?
Houzhang:เอ๋! เซียนเหรอ นี่ท่านเป็นเซียนอย่างนั้นหรือ? ขออภัยที่เสียมารยาท!
Houzhang:ไม่รู้ว่า... ใครกันที่บังอาจมาปล่อยว่าวในที่ของเซียน? ช่างไร้มารยาท...
Jiehu:ใช่ ๆ พูดถูกที่สุดเลย! พวกเราแค่เดินชมวิวไปทั่วเท่านั้นเอง ชม... เอ่อ... มินต์น่ะ
Jiehu:ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว งั้นพวกเราก็...
Paimon:ฟู่ว... ตามทันสักที ร่างเซียนนกของ Xianyun บินเร็วเกินไปละ!
Paimon:เอ๊ะ?! นี่มันจ้าวดับจันทร์กับจ้าวบงการนี่นา? ทำไมถึงมาที่นี่ได้ล่ะ?
Houzhang & Jiehu:...เจ้า!
...ข้า
Jiehu:...ข้า!
Traveler:เขา...
Paimon:บรรยากาศไม่ค่อยดีเลยแฮะ ฉันพูดอะไรผิดไปรึเปล่า
Xianyun:ไม่เป็นไร ข้ารู้ตัวตนของสองคนนี้อยู่แล้ว แค่อยากรู้ว่าจะแสดงไปถึงไหนก็เท่านั้น
Houzhang:หมายความว่าเจ้าไม่ได้โกรธงั้นเหรอ?
Xianyun:ฮึ ได้เจอเพื่อนเก่าทั้งสองข้าก็ย่อมดีใจอยู่แล้ว จะโกรธเคืองกันไปไย เมืองนี้ยังใหม่สำหรับพวกเจ้า ข้าก็เข้าใจได้
Jiehu:เฮ้อ นี่ก็ถือเป็นการฉลองของพวกเรานั่นแหละ เราแค่ตื่นเต้นกันมากไปหน่อย นาน ๆ ทีจะได้ตามกระแสเช่นนี้
Jiehu:แต่เราไม่คุ้นเคยกับสิ่งประดิษฐ์เหมือนอย่างเจ้า และไม่อาจสร้างว่าวดี ๆ ได้ จึงได้แต่หาของที่สะดวกที่สุดเท่านั้น
Houzhang:กลไกของจ้าววังวนมีความมหัศจรรย์อย่างมาก สามารถเคลื่อนคล้อยเมฆาเบื้องบน และสร้างคลื่นโหมกระหน่ำเบื้องล่าง มีพรสวรรค์โดดเด่นเหนือใครในปฐพี... เรื่องนี้ข้ารู้ดี
Xianyun:ฮึ...
Xianyun:วันนี้ข้ามีแขกอยู่ที่พำนัก ข้าคงต้องขอตัวก่อน เราค่อยเจอกันใหม่วันหลังเถอะ เพื่อนทั้งสอง
Xianyun:Traveler, Paimon พวกเจ้ารีบตามมาเถอะ
Paimon:ทำไมบินไปอีกแล้วล่ะ? บินมาแล้วก็บินไป ขนาดพักยังไม่ได้พักเลย
Shenhe:พวกเขากลับมาแล้ว
Paimon:เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว เอ๊ะ? ทำไมเหลือแค่พวกเธอสองคนล่ะ?
Ganyu:หลังจากที่พวกคุณไป Yaoyao กับ Shuyu ก็ไปเล่นว่าวกัน แต่เล่นได้ไม่นานก็ง่วงแล้ว
Ganyu:Gaming เลยอาสาจะคุ้มกันพวกเธอกลับบ้านน่ะ
Shenhe:แต่ก่อนไปเขาได้พูดอะไรบางอย่าง ซึ่งฉันไม่เข้าใจว่ามันหมายถึงอะไร
Paimon:เอ๋ Gaming พูดว่าไงเหรอ?
Shenhe:เขาบอกว่า "ไม่ว่าว่าวจะลอยไปไกลหรือสูงแค่ไหน ก็มักจะมีเชือกที่ผูกมัดมันไว้เสมอ จนไม่อาจล่องลอยในอากาศอย่างอิสระได้จริง ๆ"
Shenhe:ตอนที่พูดประโยคนี้ สีหน้าของเขาดูโดดเดี่ยวมากเลยนะ
Ganyu:พอมาคิดดูแล้ว ท่าทีของ Gaming ที่มีต่อว่าวก็ดูจะแปลก ๆ เหมือนกันนะ...
Traveler:หรือว่าเขาจะเห็นภาพตัวเอง?
Shenhe:เห็นภาพตัวเอง...
Shenhe:ถ้าฉันเป็นว่าว เชือกเส้นนี้ก็คงเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับฉัน เพราะมันหมายถึงความสัมพันธ์และสายสัมพันธ์ แล้วก็...
Paimon:Shenhe?
Shenhe:อืม ถึงแม้การเชื่อมต่อนี้จะบางและไกลแค่ไหน แต่หากไม่มีสายใยเส้นนี้ ฉันก็คงจะเหมือนสูญเสียบ้านไป
Shenhe:แต่ถ้าเป็นอย่างที่พวกเธอพูดว่า Gaming มองว่าวแล้วเห็นภาพของตัวเองจริง ๆ... งั้นฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจแล้วล่ะ
Ganyu:บางทีทุกคนอาจมีมุมมอง ประสบการณ์และความคิดไม่เหมือนกัน ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วล่ะ
Shenhe:...เหมือนที่บางคนชอบกินเผ็ด แต่บางคนก็แทบจะกินไม่ได้เลยงั้นเหรอ?
Ganyu:ใช่ เพราะงั้นความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจจึงเป็นสิ่งที่สำคัญมาก
Xianyun:กำลังคุยอะไรกันอยู่งั้นรึ ทำไมมีเรื่องความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจอะไรด้วยล่ะ ข้ามาช้าไปงั้นหรือ?
Paimon:ก็แค่คุยไปเรื่อยน่า Xianyun ท่านนี่ไม่ยอมพลาดเรื่องเม้ามอยอะไรสักอย่างเลยจริง ๆ นะ แล้วท่านไปไหนมาเหรอ?
Xianyun:ฮึ่ม ก็แค่ไปโชว์ฝีมือทำอาหารมานิดหน่อย
Xianyun:นี่ก็มืดค่ำแล้ว หากไม่มีธุระเร่งด่วนอะไร พวกเจ้าก็อยู่กินข้าวแล้วค่อยกลับละกันนะ
Ganyu:ฉันไม่ได้กินฝีมือของจ้าววังวนเมฆามาตั้งนานแน่ะ!
Shenhe:...เอ่อ
Xianyun:ไม่ต้องห่วง เป็นอาหารทั่วไปนั่นแหละ มีทั้งเนื้อทั้งผัก มีหรือที่ข้าจะไม่รู้ว่าพวกเจ้าชอบกินอะไร?
Xianyun:Shenhe, Ganyu พวกเจ้าตามข้ามาหน่อย
Paimon:ทำไมมีลับลมคมในกันด้วย... หรือว่าจะมีของอร่อยกว่า?!
Paimon:ถ้าจะให้เสิร์ฟอาหาร พวกเราก็ช่วยได้น้าาา!
Jiehu:เฮ้อ... ข้าเป็นกังวลแทบแย่
Houzhang:แล้วว่าวนี่... เราจะปล่อยต่ออยู่มั้ยล่ะ?
Jiehu:ปล่อยสิ แต่เปลี่ยนที่หน่อยดีกว่า
Houzhang:หรือจะไปที่พำนักเจ้าดี? ที่นั่นก็กว้างเหมือนกันนี่
Jiehu:ดี ๆ ความคิดนี้ไม่เลวเลย...
หลังจากรออยู่หน้าที่พำนักสักครู่...
Paimon:นะ...นี่คือ...!
Ganyu:(โอ๊ย... ลมพัดขาจนเย็นไปหมดแล้ว น่าอายจังเลย...)
Ganyu:(เครื่องประดับบนหัวแน่นแล้วรึยังนะ? ก่อนออกมาน่าจะให้จ้าววังวนเมฆาช่วยตรวจดูให้หน่อย...)
Shenhe:สวยมั้ย?
Ganyu:(เอ๋?! นี่เธอถามออกมาตรง ๆ แบบนี้เลยเหรอ...)
Traveler:สวยแล้ว
Paimon:Ganyu ก็เหมือนกัน จะอธิบายว่าไงดี? ทั้งสง่าและสวยงาม เอาเป็นว่ามันเหมาะกับพวกเธอมากเลยล่ะ
Xianyun:ข้าหาช่างตัดเสื้อที่ดีที่สุดใน Liyue มานะ เรื่องสวยงามน่ะไม่ต้องพูดถึงอยู่แล้ว
Xianyun:ช่วงนี้ Shenhe กับ Ganyu ชอบสีอะไรงั้นเหรอ?
Ganyu:(ช่วงนี้เหรอ? ทำไมจู่ ๆ จ้าววังวนเมฆาก็ถามถึงสีที่ชอบนะ?)
Shenhe:ฉันชอบสีดำ
Xianyun:สมแล้วที่เป็นลูกศิษย์ที่ข้าเลี้ยงมาแต่อ้อนแต่ออก สืบทอดรสนิยมความชอบของข้าไม่มีผิด
Shenhe:(สีดำไม่เปื้อนง่าย ฉันก็เพิ่งรู้ซึ้งนี่แหละ)
Xianyun:แล้ว Ganyu ล่ะ?
Ganyu:ฉันชอบทั้งสีดำและสีฟ้าเลย
Xianyun:เนื้อผ้าแบบนี้ใส่สบายใช่มั้ย?
Ganyu:อื้ม ลำบากจ้าววังวนเมฆาแล้ว ไม่นึกเลยว่านอกจากจะได้ว่าวแล้ว ยังได้ของขวัญเทศกาล Lantern Rite ที่ล้ำค่าแบบนี้ด้วย
Shenhe:ขอบคุณนะท่านอาจารย์
Xianyun:พวกเจ้าชอบก็ดีแล้วล่ะ ภายหน้าก็ใส่บ่อย ๆ นะ
ทุกคนยกอาหารที่หอมฟุ้งเตะจมูกมาวางเรียงรายไว้บนโต๊ะ พร้อมนั่งทานอาหารพร้อมหน้า และพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน...
Paimon:ดูเหมือนว่ากลไกทำอาหารของ Xianyun จะพัฒนาขึ้นอีกแล้วนะเนี่ย!
Paimon:โดยเฉพาะ Golden Crab จานนี้ ข้างนอกกรุบกรอบ ส่วนเนื้อข้างในหวานละมุน ฮิฮิ ฉันกินไปตั้งเยอะเลยแหละ
Paimon:โชคดีที่ Gaming ไม่อยู่ ไม่งั้นเราสองคนได้เปิดศึกประลองตะเกียบแย่งอาหารกันแน่
Xianyun:ข้ารบกวนเขาเป็นธุระเรื่องว่าวให้ แถมช่วงบ่ายก็ยังวานให้ช่วยดูแล Shuyu อีก... ทีแรกก็อยากจะให้เขาอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนแหละ
Xianyun:ช่างเถอะ... ไว้ข้าค่อยขอบคุณเขาเป็นการส่วนตัวทีหลังละกัน
Ganyu:มีไม่เยอะนะ คนที่สามารถทำให้จ้าววังวนเมฆาสนใจแบบนี้
Xianyun:ฮ่า ก็เพราะว่าข้ามาตรฐานสูงอย่างไรเล่า
Xianyun:เจ้าหนุ่มนี่ดูเป็นคนมีพรสวรรค์ ข้าเลยให้ความสำคัญกับพรสวรรค์นี้ของเขา
Shenhe:ดูเหมือนเขาอยากจะหลุดพ้นจากเชือกว่าวของตัวเองมากนะ
Xianyun:เชือกว่าว? เจ้ากำลังเปรียบถึงสิ่งใดกัน? ตั้งแต่กลับมาจากภัตตาคาร Wanmin นี้ Shenhe ก็มักจะมีคำพูดใหม่ ๆ ที่ได้เรียนรู้มา จนข้าเองก็เริ่มจะตามไม่ทันแล้ว
Paimon:จะเริ่มจากตรงไหนดี... เอ่อ Xianyun! ท่านรู้เรื่องที่เขาขัดแย้งกับพ่อมั้ย?
Xianyun:ข้าได้ยินแค่ว่าความสัมพันธ์ของเขากับครอบครัวไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่...
Paimon:หลังจากที่เขาหนีออกจากบ้านมา ก็ไม่เคยกลับไปอีกเลย!
Shenhe:หา?
Xianyun:มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ? เล่ามาให้ละเอียดตั้งแต่ต้นเลย อย่าให้ขาดตกบกพร่องเชียว
Paimon:เอ่อ ก็ได้ หวังว่า Gaming จะไม่ว่ากันนะ...
คุณเล่าเรื่องครอบครัวของ Gaming ให้กับ Xianyun ฟัง...
Shenhe:...หา?
Xianyun:แบบนี้ไม่ได้สิ!
Xianyun:เทศกาล Lantern Rite ของปีนี้ใกล้จะมาถึงอยู่แล้ว จะรอให้ "ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป" ได้ยังไง?
Xianyun:เรื่องนี้คงต้องเล่าตั้งแต่หลายวันก่อนที่ข้าตระเวนไปทั่วเพื่อติดต่อช่างตัดเสื้อ จู่ ๆ ก็นึกถึงแม่ทัพ Kapisas Menogias ขึ้นมา
Xianyun:เขาเชี่ยวชาญด้านการออกแบบเสื้อผ้ามากที่สุด นอกจากจะมีความเข้าใจในการเลือกผ้าและจับคู่สีแล้ว เขายังรู้อีกว่า ควรจะสวมใส่เครื่องประดับประเภทใด จึงจะขับเน้นความสง่าของผู้สวมใส่ออกมาได้
Xianyun:เมื่อก่อนตอนที่เหล่าเซียนมารวมตัวกัน Bonanus ยังแอบบ่นกับกลุ่มสาว ๆ ของเราอยู่เลย ว่า Menogias ทำกระโปรงให้นางยาวเกินไป ภายนอกงดงาม แต่ใช้งานจริงไม่ได้ นางบอกว่ามันเกะกะเวลาที่ต้องต่อสู้
Xianyun:ข้าเลยไปถาม Menogias ว่าคิดเห็นอย่างไร แต่เขากลับตอบมาว่า กระโปรงพลิ้วไหวช่วยเสริมความสง่างามของเซียน ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เรียกว่า "ความสง่างาม" คนอย่างเขาก็เป็นเช่นนี้แหละ เมื่อใดที่พูดเรื่องเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย แม้แต่ Rex Lapis ก็ไม่อาจโต้เถียงด้วยได้
Xianyun:แล้วไงต่อ...
Traveler:...
Xianyun:เอ่อ ดูเหมือนจะนอกเรื่องไปไกลแล้ว
Xianyun:ข้าเพียงอยากจะบอกว่า เทศกาล Lantern Rite ควรจะเป็นวันที่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน
Xianyun:ควรจะรีบแก้ไขสิ่งต่าง ๆ ในยามที่ยังมีโอกาส ก่อนที่มันจะกลายเป็นเรื่องเสียใจภายหลัง
Xianyun:ชีวิตคนเราไม่เที่ยงหรอกนะ ความทุกข์ทมและเรื่องไม่คาดฝันล้วนอาจเกิดขึ้นได้เสมอ มันคงจะดีกว่าหากคนหนุ่มสาวสมัยนี้ ไม่ต้องประสบพบเจอกับมัน
Paimon:มันก็ใช่อยู่หรอก...
Ganyu:จ้าววังวนเมฆามีวิธีอะไรเสนอมั้ย?
Xianyun:วิชาเซียน? คงไม่ได้... หรือจะเป็นเทคนิคกลไก...? ข้าว่าคราวนี้คงใช้ไม่ได้ผลหรอก...
Shenhe:...มีอะไรที่ฉันช่วยได้บ้างมั้ย?
Xianyun:อืม...
Xianyun:ถ้าอาศัยพลังของทุกคน... ก็เป็นแนวทางที่ดีเหมือนกัน
Xianyun:คิดออกแล้ว! ข้าคิดแผนการดี ๆ ได้แล้วล่ะ...
Xianyun:พวกเราก็ลองวิธีนี้ดู...
Xianyun:...เข้าใจแล้วรึยัง?
Paimon:อื้ม! รับรองว่าต้องสำเร็จแน่!
Xianyun:ฮึ แผนการของข้า มีหรือจะไม่สำเร็จ?
Xianyun:งั้นทุกคนก็ไปพักเถอะ เตรียมตัวให้พร้อม อีกสองวันค่อยมาเจอกัน...
Localized evidence
สายลมวสันต์ผลิบาน - 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3525983624No text in the selected or fallback locales.
เมฆาบรรจบเหนือทะเล ส่องประกายทิวาโชติช่วง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/286574978Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/31710166
EQ
4014017
UI_ChapterIcon_SeaLamp
4014003
event