เส้นทางของ Narcissus: ฉากที่ 4
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2876729546
Story Chapters
Story evidence
Ann:เตรียมตัวออกไปเรียบร้อยรึยัง?
Traveler:ไปกันเถอะ
Ann:อื้ม ๆ ไปกันเถอะ
ใช้พลังของดาบศักดิ์สิทธิ์ Narzissenkreuz เพื่อผนึกทางเข้าอีกครั้ง...
"อย่างนี้นี่เอง"
คนที่เกือบจะกอบกู้โลกกล่าวว่า "ดาบศักดิ์สิทธิ์ไม่จำเป็นต้องเป็นดาบ มันอาจเป็นคนผมบลอนด์จากต่างแดนก็ได้"
"น้องสาวในกลุ่มผจญภัย ผู้ที่ไม่เคยลงมือเลย ในที่สุดก็หยิบดาบศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาหนึ่งครั้ง"
ในขณะที่พูด พวกคุณก็กลับไปที่สมาคม Narzissenkreuz...
Traveler:รออีกสักหน่อย
Narzissenkreuz:ที่นี่ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว มีเพียงพลังอันยิ่งใหญ่แห่งชีวิตที่ถูกกดเอาไว้เท่านั้น
Narzissenkreuz:แต่ถ้าเจ้าสนใจก็ลองดูอีกทีเถอะ
Caterpillar:ฉันรู้ว่าพวกเธอจะกลับมาครบ 32
Paimon:พวกเราต่างหากที่ต้องดีใจ! ดีแล้วที่เธอกับ Seymour ไม่เป็นอะไร!
Seymour:จริง ๆ แล้วพอระดับน้ำเพิ่มขึ้น ชั้นล่างก็จมลงอย่างรวดเร็ว จักรกลรักษาการณ์ก็จมน้ำกลายเป็นเศษซากไปพร้อมกันแล้ว
Seymour:ฉันถูกคุณ Caterpillar หนีบไว้ที่แขนแล้วพามาด้วย
Caterpillar:ถึงจะกลับมากันครบไม่มีใครขาดหาย แต่ทำไมที่นี่ถึงมีเพิ่มมาอีกหนึ่งล่ะ...
Ann:ข้าขอแนะนำหน่อยละกัน นี่คือ Narzissenkreuz หรือจะพูดว่าเป็นอัตตาที่เหลืออยู่เพียงเล็กน้อยของมัน
Caterpillar:...มาสเตอร์
Narzissenkreuz:มีความพัฒนานะ Caterpillar มีความเป็นมนุษย์มากกว่าเมื่อหลายร้อยปีก่อนซะอีก
Caterpillar:ฉันนึกว่าจะตื่นเต้นที่ได้พบคุณอีกครั้งซะอีก แต่ตอนนี้กลับนิ่งสงบอย่างผิดปกติ
Caterpillar:หลายร้อยปีมานี้ฉันได้อ่านหนังสือมากมาย เข้าใจคำสอนบางส่วนของคุณ และเข้าใจความไร้สาระของทฤษฎีบางส่วนด้วย
Seymour:อัปเดตบันทึกรูปภาพของตัวละคร "Narzissenkreuz" กรุณาอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม Narzissenkreuz
Ann:เจ้าหมาบื้อ ครั้งนี้ไม่เปิดใช้งานโหมดการทำลายล้างเป็นบริเวณกว้างเหรอ?
Seymour:ฉันตัดสินว่าระดับภัยคุกคามของเขาที่มีต่อทุกคนนั้นต่ำ ไม่ว่ายังไง กรุณาอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม Narzissenkreuz
Narzissenkreuz:เป็นผลงานที่สร้างขึ้นโดย Alain Guillotin สินะ เดิมทีข้าคิดว่ามันมีแนวโน้มที่ดี สามารถบรรลุในสิ่งที่โกเลมของโบราณไม่สามารถบรรลุได้...แต่มันไม่สำคัญอีกต่อไป
Narzissenkreuz:เพื่อเป็นวิทยาทาน ให้ข้าดูโครงสร้างภายในหน่อยได้มั้ย?
Ann:Seymour เป็นเพื่อนของพวกเรานะ!
Narzissenkreuz:โอเค
Caterpillar:"กอบกู้โลก" มักเป็นวาทศาสตร์บทกวีเกี่ยวกับการรักษาอาการป่วยทางจิตของตัวเอง
Caterpillar:ไม่ว่าจะเป็นการปกป้องเทียนให้ไม่ดับในการเดินแสวงบุญจนเสร็จ หรือการเขียนนิยายเพื่อให้จินตนาการแทรกซึมเข้าสู่ความเป็นจริง
Caterpillar:แล้วสุดท้ายอาการป่วยทางจิตของคุณดีขึ้นมั้ย?
Caterpillar:มาสเตอร์ ตอนนี้คุณได้เห็นจุดจบของสมาคม Narzissenkreuz แล้ว หลังจากนี้คุณมีแผนจะทำอะไร?
Narzissenkreuz:คำว่า "มาสเตอร์" ของเจ้า มันค่อนข้างประชดประชันต่อผู้ตกอับ แต่ข้ายอมรับได้
Narzissenkreuz:เจ้าคงจะรู้ การกำเนิดของเจ้าแล้วสินะ?
Caterpillar:ฉันไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว แค่คุณล้อเล่นกับชีวิต ความเมินเฉยแบบนี้ทำให้ฉันดูแคลนยิ่งนัก
Narzissenkreuz:ข้าก็ยอมรับเหมือนกัน
Paimon:ทำแบบนี้นายก็แค่ดูถูกตัวเองแล้วยอมแพ้นี่ ความคิดแย่ ๆ ที่แบบ "คนอื่นจะพูดยังไงก็ได้ ฉันไม่แคร์" แบบนี้เนี่ยนะ?
Narzissenkreuz:ถ้างั้นตอบคำถามของเจ้าละกัน ข้อเสนอก่อนหน้านี้ของข้ายังคงมีผลกับสองคนนี้ ข้าจะแสดงความลับให้กับพวกเขา และตอบคำถามของพวกเขา
Traveler:ในเมื่อเป็นแบบนั้น...
Traveler:งั้นนายช่วยพา Ann ไปตามหาความจริง เกี่ยวกับการถือกำเนิดของเขาด้วยเถอะ
เล่าเรื่อง "Mary-Ann" อีกคนให้ Narzissenkreuz ฟัง...
Narzissenkreuz:ที่แท้หลังจากนั้นก็มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับผู้อำนวยการและ Mary-Ann
Narzissenkreuz:ไม่มีปัญหา ข้าจะช่วยพวกเจ้า นี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าควรทำเช่นกัน
Narzissenkreuz:ไปที่อาณาจักรในกระจกนั่นด้วยกันเถอะ
Caterpillar:ถ้างั้นเรื่องความปรารถนาของ Paimon ก่อนหน้านี้ ฉันทำเท่าที่ทำได้แล้ว เรื่องต่อจากนี้ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งอีกแล้ว
Paimon:เอ๋? ความปรารถนาอะไรเหรอ?
Caterpillar:ความจำของเธอไม่ดีเท่าของฉัน เธอไม่ได้บอกว่าอยากให้ฉันช่วยพวกเธอ Ann กับ Seymour หรอกเหรอ?
Paimon:อ๊า! จริงด้วย! แต่ทำไมถึงไม่มากับพวกเราล่ะ?
Caterpillar:สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปอาจเป็นเรื่องส่วนตัวมากสำหรับ Ann และ Mary-Ann คนนั้น ตัวละครอย่างฉันไม่จำเป็นต้องปรากฏตัวก็ได้
Caterpillar:แต่พวกเธอ Traveler กับ Paimon นั้นไม่เหมือนกัน พวกเธอคือ "ผู้กล้า" ในนิทาน
Traveler:ผู้กล้า Paimon!
Caterpillar:ถ้าเป็น Paimon ละก็ น่าจะเป็น...
Paimon:เป็นอะไร? หื้อ? Caterpillar เธอกำลังจะพูดอะไรแย่ ๆ ใช่มะ!
Caterpillar:จะเป็นไปได้ไง แน่นอนว่า Paimon ก็เป็นภูตตัวน้อยที่คอยชี้นำผู้กล้าอยู่ข้าง ๆ นั่นแหละ
Paimon:โอ้... ก็ ก็ดี! ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้หรอกนะ!
Caterpillar:รอทางฝั่งพวกเธอจบสิ้นแล้ว พวกเราสิ่งที่เคยเป็นมนุษย์ก็มารวมตัวกันอีกครั้งเถอะ
Seymour:งั้นฉันต้องไปกับคุณ Traveler ด้วยเหรอ?
Caterpillar:แน่นอนว่า Seymour ด้วย เธอที่ตามหาจุดหมายของภารกิจมาตลอด ก็คงต้องการคำอธิบายสินะ
Seymour:ขออภัย ฉันไม่เข้าใจ
Ann:Seymour เจ้ารอพวกเราอยู่กับ Caterpillar เถอะ
Caterpillar:อื้ม เรื่องก็เป็นแบบนี้แหละ รอใกล้ถึงเวลาแล้ว ฉันจะพาเธอไปหาพวกเขาเอง
Seymour:เข้าใจแล้ว
Ann:ขอบคุณเจ้านะ Caterpillar ขอบคุณเจ้าด้วย Seymour
Ann:งั้นพวกเราไปกันเถอะ
Paimon:อื้ม! พวกเราไปหา Mary-Ann กัน!
Seymour:ฉันไม่เข้าใจว่า "ต้องการคำอธิบาย" หมายความว่าอะไร
Seymour:การทำงานของฉันต้องใช้พลังงาน และคำสั่ง ไม่ใช่ "คำอธิบาย"
Seymour:แต่ว่า... คำสั่งการดูแลระบบสูงสุดที่รายงานผิดพลาดบ่อยครั้ง และส่วนโมดูลตรรกะก็ทำให้ "Seymour" ใกล้จะพังแล้ว
Seymour:บางที ฉันอาจจะ... ต้องการความช่วยเหลือบ้างเหมือนกัน
Caterpillar:รีบไปเถอะ ฉันจะรอพวกเธอทำให้สำเร็จก่อนแล้วพวกเราค่อยมารวมตัวกัน
Caterpillar:ส่วนทำไมฉันถึงไม่กังวลว่าเรื่องนี้จะราบรื่นหรือไม่งั้นเหรอ...
Caterpillar:Narzissenkreuz เป็นผู้แนะนำที่พึ่งพาได้ มีเขาอยู่ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก
Paimon:เฮ้ นี่มันแย่กว่าครั้งที่แล้วซะอีก... ทำไมทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมล่ะ!
Narzissenkreuz:โอ้ น้ำบริสุทธิ์ที่ชื่อ Ann เอ๋ย ตอนนี้เริ่มจินตนาการถึงรายละเอียดว่าอุปสรรคทั้งหมดที่นี่จางหายไปเถอะ
Paimon:ทำแบบนั้นจะได้ผลเหรอ?
Ann:ครั้งที่แล้ว Caterpillar บอกว่า ความหมายของนิทานหายไปแล้ว เพราะงั้นการจินตนาการถึงการมีอยู่ของสิ่งนั้นก็ไม่มีประโยชน์แล้วล่ะ
Narzissenkreuz:สำหรับผู้แสวงหาระดับล่างแล้วนี่เป็นเรื่องจริง แต่เจ้าก็เป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้ด้วยเช่นกัน
Narzissenkreuz:มีคนคิดว่าโลกนี้ไร้ความหมาย เป็นแค่เพียงกรงขังแห่งความเจ็บปวด แต่ในเมื่อเจ้าเป็นผู้ครอบครองสถานที่แห่งนี้ งั้นก็เขียนเปลี่ยนความว่างเปล่าแล้ว แล้วมอบความหมายให้กับมันเถอะ
Narzissenkreuz:ความเชื่ออันหยิ่งยโสที่ว่าตนอยู่เหนือโลกสามารถทำให้เกิดปาฏิหาริย์ได้
Narzissenkreuz:ถ้าข้าไม่เชื่อมั่นว่าตัวเองจะอยู่เหนือจุดสิ้นสุดของโลกได้ ก็คงไม่สามารถเข้าถึงระดับนี้ได้
Ann:เพราะงั้นเจ้าเองก็ยังเชื่อว่าโลกมีความหมาย?
Narzissenkreuz:ไม่อย่างนั้นทำไมข้าถึงต้องวางแผนมากมายขนาดนี้เพื่อช่วยโลกด้วยล่ะ?
Narzissenkreuz:ไม่ บางที Caterpillar อาจจะพูดถูก การกอบกู้โลก ก็เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองคู่ควรที่จะได้รับการช่วยเหลือเท่านั้น
Paimon:ประโยคนี้ฟังไม่ค่อยเข้าใจเลย
Narzissenkreuz:เพื่อมอบความหวังให้กับโลกอันมืดมิด คนที่เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นแสงสว่าง หลังจากสิ้นชีพจึงจะได้รับอนุญาตให้เข้าสู่อาณาจักรแห่งแสงสว่างอันเป็นนิรันดร์
Narzissenkreuz:คนที่สิ้นชีพเพื่อแบกรับบาปทั้งมวล เขาไม่ควรค่าที่จะได้รับความช่วยเหลือเหรอ?
Paimon:เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ...
Narzissenkreuz:ไม่สำคัญ จะไม่มีใครตั้งใจฟังคำสอนของข้าอีกต่อไปแล้วล่ะ
Narzissenkreuz:น้ำบริสุทธิ์ที่ชื่อ Ann สิ่งที่ข้าพูดเมื่อครู่ เจ้าทำได้มั้ย?
Ann:ให้ข้าได้ลองดูเถอะ
Paimon:ว้าว...
Paimon:Ann สุดยอดไปเลย!
Traveler:Ann สุดยอดไปเลย!
Ann:...
Ann:ขอบคุณ แต่ว่า ทำไมข้าไม่รู้สึกสุดยอดเลยสักนิด...
Narzissenkreuz:เพราะสำหรับเจ้าแล้ว นี่เป็นสิ่งที่ควรทำ เจ้าแค่ "นึกถึง" ที่มาของตัวเองนิดหน่อยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
Narzissenkreuz:ไปต่อกันเถอะ
"Mary-Ann":กลับไปเถอะ...
"Mary-Ann":นี่คือคำอธิษฐานของฉัน...
Paimon:ถึงน้ำเสียงของ "Mary-Ann" อ่อนลงเรื่อย ๆ จากคำสั่งกลายเป็นคำขอร้อง...
Paimon:แต่แบบนี้ดูเหมือนไม่ได้กำลังขอร้องอยู่เลยนะ
Narzissenkreuz:Ann เจ้ายังจะก้าวข้ามตัวเองต่อไปมั้ย?
Ann:อืม ข้าเข้าใจนะ มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะย้อนกลับไปแล้วล่ะ
Ann:"Mary-Ann" ขอโทษนะ แต่พวกข้าจะต้องผ่านที่นี่ไปให้ได้
Paimon:ทั้งหมด ถูก Ann จัดการเรียบเลย?
Narzissenkreuz:ไม่มีประโยชน์ที่จะต่อต้านความจริง Ann แค่เพียงปฏิเสธการต่อต้านที่ไร้ประโยชน์เท่านั้น
Narzissenkreuz:พวกเราไปกันต่อเถอะ
Paimon:ประตูที่นี่ปิดแล้ว! แล้วพวกเราจะเข้าไปได้ยังไงกันล่ะ...
Paimon:เอ่อ ถ้าเข้าไปไม่ได้ ก็จะไปที่ทางเดิน และห้องที่ชวนสับสนนั่นไม่ได้ แล้วก็จะกระโดดไปตี Narcissus ที่นั่นไม่ได้อีก ทีนี้ก็ลำบากก็ว้าวุ่นเลยสิ...
Ann:ไม่เป็นไร ข้าจะให้ความหมายในการมาเยือนของพวกเราครั้งนี้
Ann:Liddell เป็นเพียงแค่คนในความฝันของ "ราชินีแดง" แต่ครั้งนี้ต้องตื่นจากความฝันแล้ว
Narzissenkreuz:ใช่แล้ว เป็นแบบนั้นแหละ
"Mary-Ann":ทำไม...ทำไมพวกเธอถึงไม่อยากให้พวกเราอยู่ที่นี่อย่างเงียบ ๆ ล่ะ?
Paimon:Mary-Ann!
Paimon:พวกเรา... ครั้งนี้พวกเราต้องหาวิธีช่วยเธอให้ได้! ให้พวกเราเข้าไปเถอะ!
"Mary-Ann":ไม่ต้องการ! ฉันไม่ต้องการ! ได้โปรดกลับไปเถอะ! ขอร้องล่ะ...
Ann:"เจ้าหญิง Lyris" ในตอนจบของนิทาน ท่านควรจะมีชีวิตที่มีความสุข ข้าจะไม่ยอมแพ้หรอก
Narzissenkreuz:บาเรียนี้สร้างขึ้นจากเจตจำนงแห่งการต่อต้านที่แข็งแกร่ง แต่ดาบศักดิ์สิทธิ์อยู่ในมือของเจ้าแล้ว Traveler
Paimon:อ๊ะ ฉันจำได้ว่าดาบศักดิ์สิทธิ์สามารถตัดเจตจำนงทุกอย่างที่ออกมาจากน้ำได้...
Narzissenkreuz:ใช่แล้ว เจ้าฉลาดมาก
Traveler:ฉันเข้าใจแล้ว
Traveler:ขอโทษนะ ช่วยอดทนนิดนึง Mary-Ann
"Mary-Ann":...
"Mary-Ann":อย่ามาที่นี่นะ ที่นี่อบอุ่นมาก เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว
"Mary-Ann":อย่าเข้ามาใกล้ฉันด้วยความคาดหวัง อย่าเดินมาด้วยสีหน้ามุ่งมั่นแบบนั้น
"Mary-Ann":ทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียวทีเถอะ จนกว่าจิตสำนึกที่ควบคุมกายจะดับไป...
"Mary-Ann":ทำไมถึงเป็นแบบนี้กัน ความจริงมันสำคัญมากเลยรึไง?
"Mary-Ann":จมอยู่กับความฝันในอดีตตลอดไปไม่ได้รึไง?
Traveler:บางทีความจริงก็ไม่สำคัญหรอก
Traveler:แต่อนาคตก็เป็นสิ่งสำคัญ
Narzissenkreuz:ถูกต้อง แม้ว่าพวกเจ้าทุกคนมองว่าข้าเป็นคนที่มีบาปมหันต์ แต่ข้าก็ไม่เคยยอมแพ้ต่ออนาคตสักชั่วขณะ
"Mary-Ann":นายคือ?!
Narzissenkreuz:ใช่แล้ว ข้าคือ Narzissen...
"Mary-Ann":Rene!
Narzissenkreuz:...ใช่แล้ว ข้าคือ Rene ที่กลายเป็นแบบนี้
Narzissenkreuz:ได้พบ "พวกเจ้า" กับ Ann ข้าดีใจมาก
Narzissenkreuz:สถานะของพวกเจ้าในตอนนี้สามารถพูดได้ว่าเป็นรูปร่างที่เหนือกว่ามนุษย์ และ Oceanid เป็นรูปแบบของผู้อยู่เหนือธรรมชาติ
Narzissenkreuz:เช่นเดียวกับมนุษย์กับลิงไม่มีหาง มนุษย์กับเหนือมนุษย์ ตอนนี้พวกเจ้าคือความหมายของ Fontaine ทั้งหมดแล้ว
Paimon:...แต่ว่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดเรื่องแบบนี้มั้ย?
Paimon:Narzissenkreuz ไม่คำนึงถึงความรู้สึกคนอื่นเลย!
Narzissenkreuz:ขอโทษนะ ข้าเป็นคนสร้างสถานการณ์ ทำให้พวกเจ้าต้องได้รับอันตรายแบบนี้
Ann:ไม่เป็นไร "Mary-Ann" ข้าให้อภัยเขาแล้ว
Ann:โปรดดูนี่ด้วยเถอะ
"Mary-Ann":นี่มัน!
"Mary-Ann":นี่คือความเป็นนิรันดร์ที่ฉันอยากจะปกป้องมาโดยตลอด
"Mary-Ann":Rene
Narzissenkreuz:อืม
"Mary-Ann":ฉันยังไม่สามารถให้อภัย Narzissenkreuz ได้ แต่ถ้า Rene ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
"Mary-Ann":...
"Mary-Ann":สถาบัน Narzissenkreuz เป็นบ้านของพวกเรา แต่ทำไมสุดท้ายถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้กัน?
Narzissenkreuz:มันอาจจะถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ตอนที่ Alain ต้องเล่นเป็นวีรบุรุษ Narzissenkreuz และมังกรร้ายกับข้าทุกครั้งแล้วล่ะมั้ง
Narzissenkreuz:ข้าก็คิดถึงทุกอย่างเหมือนกัน แต่ Narzissenkreuz ถือกำเนิดขึ้นจากความหลงผิดในจินตนาการกอบกู้โลก นั่นเป็นความฝันที่ยาวนานจริง ๆ
Narzissenkreuz:แต่ข้าถูกดึงออกมาจากความฝันแล้ว ตอนนี้ถึงตาเจ้าแล้วล่ะ
Ann:การยอมรับอดีตของตัวเอง และดำเนินชีวิตต่อไปโดยไม่ขัดแย้งกัน Caterpillar บอกข้าเช่นนั้น
Ann:ตอนนี้วันสิ้นโลกก็หยุดลงแล้ว ในอนาคตมีความเป็นไปได้มากมายนัก
Ann:ข้าขอสัญญากับเจ้าว่า อนาคตจะไม่ได้มีแค่ความเจ็บปวด
Narzissenkreuz:หากเจ้ายอมรับตัวเองไม่ได้ ก็สามารถปล่อยให้ Ann หลอมรวมกับเจ้าได้
Narzissenkreuz:จากนั้นดาบศักดิ์สิทธิ์ Narzissenkreuz ก็แยกบุคลิกของ Lyris กับ Mary-Ann น้อยออกจากกัน
"Mary-Ann":ไม่จำเป็น ฉันยินดียอมรับอดีตนี้ การผจญภัยของ Ann ผู้กล้าหาญตัวน้อยเป็นของตัวเธอเอง
"Mary-Ann":ฉันจะใช้ชีวิตเพื่อตัวฉันเอง ฉันจะไปดูว่าโลกที่ นาย Rene ยอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อช่วยไว้หน้าตาเป็นยังไง
Paimon:เอ๋? ดาบศักดิ์สิทธิ์ Narzissenkreuz...
Narzissenkreuz:อย่างนี้นี่เอง Mary-Ann เจตจำนงของเจ้าถูกถ่ายทอดแล้ว ภารกิจของดาบศักดิ์สิทธิ์เสร็จสิ้นแล้ว ความหมายของมันในนิทานได้ถูกกำจัดไปแล้ว
Paimon:เอ่อ ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ความหมายก็คือ หลังจากนี้ Traveler จะไม่สามารถใช้เคล็ดลับอันทรงพลัง "กางเขนตัดสะบั้น" แล้วเหรอ?
Narzissenkreuz:จะว่าไปแล้ว เจ้าพูดว่าอยากดูข้างนอก แต่ข้างนอกในตอนนี้เป็นโลกของ Guillotin น่าจะไม่ค่อยมีอะไรน่าดูเท่าไหร่
Narzissenkreuz:แต่ว่า ถ้าเจ้าชอบล่ะก็ ก็คงดีกว่าอะไรทั้งนั้น
"Mary-Ann":Ann, Rene พวกเราออกเดินทางไปด้วยกัน ดีมั้ย?
Ann:อื้ม! แน่นอน!
Narzissenkreuz:สำหรับข้า... ถึงจะน่าเสียดาย แต่ต้องขอปฏิเสธ ข้ายังมีเรื่องอื่นที่ต้องทำ
"Mary-Ann":เอาเถอะ... ช่วยไม่ได้นี่นะ อย่าลืมทิ้งที่อยู่ไว้ล่ะ ฉันจะเขียนจดหมายถึงนาย จะเล่าเรื่องที่ฉันกับ Ann เจอระหว่างการเดินทางให้นายฟัง
"Mary-Ann":เหมือนเมื่อก่อน ที่นายกับ Jakob เล่าเรื่องที่เจอใน Sumeru ให้ฉันฟัง
Ann:แต่ว่า เรื่องการเดินทางน่าจะต้องรออีกหน่อย เห็น Caterpillar พูดถึงการรวมตัวอะไรสักอย่าง...
Narzissenkreuz:ใช่แล้ว เขาน่าจะใกล้ถึงแล้ว ยังไงทุกคนก็รอสักหน่อยเถอะ
Paimon:เอาละ งั้นพวกเราไปคุยกับ Mary-Ann กันเถอะ Traveler!
Caterpillar:บางทีฉันควรจะดื่มอวยพรแล้วพูดว่า "แด่พวกเราผู้ซึ่งเคยเป็นมนุษย์"
Caterpillar:แต่สภาพของพวกเราสามคน คงจะดื่มเหล้าไม่ได้
Narzissenkreuz:มีเรื่องอะไรที่ก่อนออกเดินทางพูดไม่ได้งั้นเหรอ?
Caterpillar:ฉันแค่กำลังให้โอกาสคุณ คุณมีเรื่องบางอย่างไม่สะดวกที่จะพูดเมื่อกี้สินะ
Narzissenkreuz:ถูกเจ้ามองออกซะแล้ว? เฮ้อ ช่วยไม่ได้
Narzissenkreuz:พลังของข้าถูกใช้จนมากเกินไป ตอนนี้ข้าไม่สามารถรักษามันไว้ได้อีกต่อไป
Ann:แต่ว่า...ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้?
Ann:ไม่ง่ายเลยที่จะ...
Narzissenkreuz:...ก่อนที่ข้าจะหายไป บอกเรื่องราวที่พวกเจ้าได้รับรู้ในช่วงหลายร้อยปีนี้มาทีเถอะ
Narzissenkreuz:ข้าอยากจะรู้ ว่าพวกเจ้าฝันอะไรกัน
Ann:...
Ann:ก่อนหน้าที่จะได้เจอกับอัศวิน Traveler และ Paimon ข้าก็ตามหาเจ้าหญิง Lyris มาโดยตลอด
Ann:ถึงจะมารู้ความจริงทีหลัง ว่าข้าเป็นเพียงความฝันของใครบางคน แต่ข้าก็ไม่เสียใจหรอก
Ann:เพราะข้าได้ทำการผจญภัยที่ดีที่สุดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำเร็จแล้ว รางวัลที่แลกมาคือการทำให้ความฝันของข้าเป็นจริง
Caterpillar:ฉันแค่ออกมาจากคุก และกองหนังสือ บางครั้งก็ฝันถึงเศษเสี้ยวในอดีตของตัวเอง
Caterpillar:ก่อนหน้านี้ฉันยังสงสัยว่าผีเสื้อกลายเป็นฉัน หรือว่าฉันกลายเป็นผีเสื้อ
Caterpillar:แต่พอตื่นขึ้นมาถึงได้รู้ว่าตัวเองเป็นแค่หนอนผีเสื้อเท่านั้น แน่นอนว่าผีเสื้อก็คือฉันอีกเช่นกัน แต่ว่าเป็นอนาคตหรือว่าอดีตก็ยากจะบอก
Narzissenkreuz:ความฝันเอย เวทมนตร์เอย ความทรงจำเอย ปรัชญาลึกลับเอย
Narzissenkreuz:ของที่ครั้งหนึ่งข้าเคยมองว่าเป็นสมบัติ ตอนนี้กลับดูเหมือนขยะพัง ๆ
Narzissenkreuz:ในช่วงสิบปีแรก ข้าใช้พลังทั้งหมดเพื่อป้องกันไม่ให้เจตจำนงของข้าสลายไป
Narzissenkreuz:ในช่วงหลายปีต่อมา ข้าก็ใช้เจตจำนงอันแรงกล้าในการสร้างจักรวาลภายในร่างกายของข้าเพื่อต่อต้านชะตากรรมที่กำลังจะมาถึง เพื่อที่จะยืนหยัดต่อไป
Narzissenkreuz:สำหรับพวกเจ้าแล้วก็คงเหมือนกันสินะ ในซากปรักหักพังที่เคยเป็นบ้านเก่าของพวกเรา ได้สร้างความฝันที่งดงามเช่นนี้ เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมเหลือเกิน
Narzissenkreuz:"Mary-Ann" พูดไว้ไม่ผิด ที่นี่อบอุ่นมาก
Ann:อืม ข้ารู้
Narzissenkreuz:ตอนนี้ข้าเหนื่อยแล้ว Ann ปล่อยให้ข้าได้อยู่ที่นี่เถอะ
Narzissenkreuz:ลาก่อนนะ
เขาไม่ได้เปลี่ยนชื่อกลับเป็น "Rene" เลยแม้แต่ครั้งเดียว
"ชีวิตมนุษย์ ถ้าเกิดเป็นเพียงแค่ความฝันล่ะ?"...
Paimon:...โอ้! เพราะงั้น นี่แหละคือเรื่องราวการผจญภัยที่พวกเรากับ Ann เจอกันก่อนหน้านี้
Paimon:ไม่แปลกใจเลยที่เริ่มเลอะเทอะตั้งแต่ช่วงกลาง ๆ เพราะมันยังเขียนไม่เสร็จเลย!
Mary-Ann:อืม ยังคิดตอนจบยังไม่ออกเลย
Mary-Ann:ในตอนนั้น ทุกอย่างแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ แล้ว แต่ยิ่งเป็นแบบนั้น พวกเราก็ยิ่งอยากจะได้ตอบจบที่เรียบง่าย และมีความสุข...
Paimon:จะว่าไป เดี๋ยวเธอก็พูดว่า "ฉัน" เดี๋ยวก็พูดว่า "พวกเรา"...เธอคือ Mary-Ann หรือ Oceanid Lyris ที่พวกเขาพูดถึงบ่อย ๆ กันแน่?
Mary-Ann:ไม่รู้สินะ แต่ว่าตอนนี้ไม่สำคัญแล้วล่ะ
Paimon:Ann! Caterpillar! พวกเธอกลับมาแล้ว!
Mary-Ann:Rene ล่ะ?
Ann:เขา...
Caterpillar:...เขาเหนื่อยนิดหน่อย ก็เลยไปพักแล้วน่ะ
Paimon:ฮึ! หวังว่าอนาคตเขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่สักทีนะ จะได้ไม่ทำเรื่องแย่ ๆ อีก!
Caterpillar:Seymour เธอมาทางนี้ได้แล้ว
Seymour:เข้าใจแล้ว
Seymour:...
Seymour:คุณหนู Mary-Ann! คุณหนู Mary-Ann...
Mary-Ann:...
Seymour:...สีผม และสีตาใหม่ของคุณช่างงดงามยิ่งนัก
Mary-Ann:ให้ตายสิ เจ้าหมาบื้อ แกพูดได้แค่นี้เองเหรอ?
Seymour:ศูนย์ภาษาของฉันไม่สามารถแสดงตรรกะ และข้อมูลที่กำลังประมวลผลได้ในขณะนี้
Mary-Ann:ฉันรู้ แกยังเหมือนเมื่อก่อนเปี๊ยบเลยนะ...
Mary-Ann:...ขอโทษนะ ฉันคิดถึงแกมากนะรู้มั้ย...
Mary-Ann:...งั้นเหรอ ที่แท้ก็มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น แล้วก็ Jakob...
Seymour:ข้อความของคุณ Traveler กับคุณ Paimon ไม่ได้เบี่ยงเบนไปจากข้อเท็จจริงมากนัก มีเพียงสิ่งเดียวที่จะเพิ่มเติม
Seymour:ในระหว่างการต่อสู้ ระดับเอาต์พุตของร่างกายฉันต่ำกว่าที่คาดไว้มาก นี่เป็นเพราะว่าชิ้นส่วนมากกว่า 30% ได้รับความเสียหาย และขาดการบำรุงรักษาตั้งแต่การรบครั้งก่อนใน Elynas
Seymour:ฉันหวังว่าคุณจะประเมินผลงานของฉันอย่างถูกต้อง และอย่าทอดทิ้งฉันเพราะเหตุนี้
Mary-Ann:แน่นอนว่าไม่อยู่แล้ว!
Ann:เจ้าทั้งแข็งแกร่ง และกล้าหาญมาโดยตลอด เจ้าแข็งแกร่งกว่า "พวกข้า" มาก Seymour
Seymour:แน่นอน ผู้ออกแบบฉัน Alain Guillotin เป็นวิศวกรที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ Fontaine และชิ้นส่วนที่ประกอบขึ้นเป็นฉันแสดงถึงระดับวัสดุศาสตร์สูงสุด และความแม่นยำด้านหัตถศิลป์ของ Fontaine ในขณะนั้นอีกด้วย
Seymour:ต่อจากนี้คุณจะทำยังไงต่อไป คุณหนู Mary-Ann?
Mary-Ann & Ann:...
Ann:ทั้งหมดแล้วแต่เจ้าเลย Mary-Ann เพราะว่าสำหรับ Seymour ข้าเป็นแค่ Ann
Mary-Ann:Seymour อยากจะทำอะไรเหรอ?
Seymour:คำสั่งแรกของฉันคือการอยู่เคียงข้างคุณหนู ปกป้องคุณหนูแทน Alain Guillotin
Mary-Ann:เจ้าบื้อ นี่เป็นคำสั่งของพี่ชาย... เป็นคำสั่งของ Alain ฉันอยากจะถามแกว่า แก "อยาก" จะทำอะไร?
Seymour:...ฉันเคยสัญญากับคุณหนู Mamere ไว้ว่าหลังจากที่เจอเจ้านายแล้ว ฉันจะกลับไปยังตำแหน่งก่อนหน้านี้ของเธอ เพื่อขอบคุณเธอ
Mary-Ann:แกทำดีแล้ว เจ้าหมาน้อยแสนดี
Seymour:?
Ann:Mary-Ann เจ้าเคยพูดแบบเดียวกันนี้กับข้า เจ้ายังจำได้มั้ย?
Mary-Ann:อืม Seymour ฉันหวังว่าแก "จงเป็นนายแห่งโชคชะตาของตัวเอง" ในอนาคต จงทำในสิ่งที่แก "อยากทำ" และสิ่งที่แกคิดว่าถูกต้อง
Seymour:คุณหนู Mary-Ann...
Seymour:ฉันควรเข้าใจว่าแบบนี้สินะ: คำสั่งที่ฉันได้รับในอดีต ตอนนี้ได้ถูกยกเลิกทั้งหมดแล้ว?
Mary-Ann:ใช่แล้ว ตอนนี้ แกช่วยตอบฉันมาอีกครั้งนะ Seymour แกอยากทำอะไร?
Seymour:ฉันอยากอยู่เคียงข้างคุณ คุณหนู Mary-Ann แต่ฉันก็อยากอยู่เคียงข้างคุณหนู Mamere ด้วย จากการคำนวณของฉันพบว่าความปรารถนาทั้งสองนี้ยากที่จะทำไปพร้อม ๆ กันได้
Mary-Ann:ไม่จำเป็นหรอก ยังไงซะพวกเราก็จะออกเดินทางไปดูโลกใบนี้แล้วนี่ แล้วคุณหนู Mamere เองก็เป็นจิตรกรใช่มั้ยล่ะ?
Mary-Ann:งั้นก็ให้การเดินทางของเราบรรจบกัน ให้พวกเราได้ทิ้งรอยเท้าของพวกเราไว้ในทะเลทราย, ในป่า, ในทุ่งหิมะ ในเมืองโบราณ Ys ที่ล่มสลาย, ใน Arcadia ใน Hyperborea สีทอง
Mary-Ann:พวกเราจะแบ่งปันวิวทิวทัศน์ และเรื่องราวจากการเดินทางด้วยกัน แกคิดว่าไง Seymour?
Seymour:ฉันคิดว่าข้อเสนอของคุณสมเหตุสมผลมาก คุณหนู Mary-Ann แต่ฉันต้องให้คุณหนู Mamere ยินยอมซะก่อน
Mary-Ann:อืม แน่นอนอยู่แล้ว งั้นนัดเจอกันที่นี่ละกัน...
Mary-Ann:ฉันเองก็อยากเจอจิตรกรตัวน้อยที่อยู่เคียงข้างแกตลอดมานี้เหมือนกัน
Seymour:บันทึกพิกัดแล้ว
Mary-Ann:งั้นต่อไป...
Ann:Traveler, Paimon, Caterpillar... พวกเธอล้วนกล้าหาญ และเก่งที่สุด ขอบคุณพวกเธอมากนะ
Traveler:ไม่เรียกฉันว่าอัศวินแล้วเหรอ?
Ann:นิทานเรื่องนั้นจบลงแล้ว สำหรับฉัน สำหรับ "พวกเรา" แล้ว เธอคือคนจริง ๆ และคนที่สำคัญที่สุด
Mary-Ann:ไม่ใช่แค่บทบาทของอัศวินในเรื่องเท่านั้น
Ann:เมื่อดาบศักดิ์สิทธิ์ในนิทานเสร็จสิ้นภารกิจ มันก็กลายเป็นดาบอีกครั้ง อัศวินในเรื่องก็กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง
Paimon:เอิ่ม ไม่เข้าใจว่ากำลังชม Traveler หรือวิจารณ์ Traveler อยู่กันแน่...
Ann:แน่นอนว่าชม Traveler สิ
Mary-Ann:พวกเธอได้นำตอนจบมาสู่นิทานที่ไม่มีตอนจบ และยังนำพาเรื่องราวใหม่มาอีกด้วย
Ann:พวกข้าจะไม่มีวันลืมเลย
Paimon:จริง ๆ เลย ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอกน่า!
Caterpillar:การได้มีส่วนร่วมในเรื่องราวแบบนี้ สำหรับฉันแล้วถือว่าค่อนข้างคุ้มค่าเลยทีเดียว
Traveler:หวังว่าพวกเธอจะมีการเดินทางที่แสนวิเศษนะ
Mary-Ann:อื้ม! ฉันเชื่อว่า ในอนาคตพวกเราต้องได้พบกันอีกแน่นอน!
Seymour:ถ้างั้น ฉันเองก็ควรจะไปที่ที่คุณหนู Mamere อยู่แล้วล่ะ
Paimon:พวกเราไปด้วยกันเถอะ! Caterpillar ไปกับพวกเราเถอะ!
Caterpillar:ได้ ฉันจะไปส่งพวกเธอเอง
Ann:Mary-Ann สำหรับเจ้าตอนนี้แล้ว เจ้าอยากจะไปที่ไหนมากที่สุด?
Mary-Ann:ฉันขอคิดก่อน... ความทรงจำของ "Mary-Ann" ในอดีตอยู่ในโลกแห่งจินตนาการมานานเกินไป
Mary-Ann:โลกในตอนนี้ คงจะเปลี่ยนไปจากเมื่อหลายร้อยปีก่อนมาก
Mary-Ann:ฉันอยากเห็นโลกภายนอกกำแพงแก้วด้วยตาของตัวเอง ฉันอยากเห็นเรื่องราวใหม่ ๆ
Ann:เจ้าจะกลัวมั้ย Mary-Ann?
Ann:ถึงข้าจะรู้ว่านิทานจะต้องมีตอนจบ แต่มันก็ยากที่จะจินตนาการว่าทุกอย่างจะจบลงแบบนี้ ตั้งแต่วินาทีแรกที่ข้าถือกำเนิดมาอาณาจักร Narzissenkreuz เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของข้า...
Mary-Ann:ฉันเข้าใจ เธอมีเรื่องไม่สบายใจมากกว่าฉันซะอีก เพราะเธอเกิดมาเพื่อนิทานเรื่องนี้ แต่จากนี้ไปเธอจะได้เริ่มต้นเรื่องราวที่เป็นของ "Ann" เองจริง ๆ แล้วนะ
Mary-Ann:และฉันเอง ก็ต้องก้าวออกจากเงาของอดีตให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นความทรงจำของ Lyris หรือว่าความทรงจำของ Mary-Ann Guillotin ก็ล้วนแต่ประกอบขึ้นมาเป็นตัวฉันในตอนนี้
Mary-Ann:พวกเราทุกคนยังมีหนทางอีกยาวไกลนะ Ann
Mary-Ann:แต่ฉันเชื่อว่า เธอจะต้องไม่เป็นอะไร
Mary-Ann:ถ้าหากหวาดกลัว พวกเราก็ค่อยกลับมาที่นี่
Mary-Ann:ถึงแม้ว่ามันจะกลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว ขอแค่ยังเมล็ดพันธุ์ลอยมาถึงที่นี่ ดอกไม้ดอกใหม่ก็จะผลิบาน ตราบใดที่พวกเรายังอยู่ก็ยังสามารถสร้างบ้านหลังใหม่ได้เสมอ
Mamere:Traveler กับ Paimon แล้วก็...
Mamere:Seymour!
Mamere:กว่าจะกลับมาได้นะ!
Paimon:ฟังดูเหมือน Mamere จะโกรธนิด ๆ นะเนี่ย...
Seymour:ใช่แล้ว ถึงจะไม่มี Traveler กับ Paimon การวางตำแหน่งเชิงพื้นที่ และโมดูลนำทางของฉันก็สามารถพาฉันกลับมาที่นี่ได้
Mamere:สุดยอดไปเลย!
Paimon:ที่แท้ Mamere ไม่ได้โกรธ แต่แค่เซอร์ไพรส์งั้นเหรอ?
Mamere:ฉันรู้ว่าเธอจะไม่หายไปพร้อมกับ "ของประจำตัว" ที่เป็นสัญลักษณ์แห่งชีวิต และการเกิดของฉัน และฉันก็รู้ด้วยว่า Traveler กับ Paimon จะกลับมาพร้อมกับ Seymour อย่างแน่นอน
Seymour:การกลับมาอยู่เคียงข้างคุณ คือสิ่งที่ฉัน "อยากทำ" ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เข้าใจแนวคิดนี้อย่างถ่องแท้ แต่ตรรกะของฉันผลักดันให้ฉันทำอย่างนี้ ฉันคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ถูกต้อง
Mamere:ซับซ้อนจัง ฟังไม่เข้าใจเลย แต่ไม่เป็นไร! แค่เธอกลับมาก็พอแล้ว
Mamere:เอ่อ แล้วคนนี้คือ...
Caterpillar:สวัสดี ไม่ต้องสนใจฉันก็ได้ ฉันเป็นแค่เพื่อนร่วมทางธรรมดา
Mamere:งั้นเหรอ? แต่ว่าสีของนายน่าสนใจจัง แต่ไม่ว่ายังไง ฉันก็ดีใจมากจริง ๆ ที่ได้เห็น Seymour
Mamere:หลังจาก "ท่านพ่อ" ทิ้งคำพูดพวกนั้นผ่าน Traveler แล้ว ก็ตกอยู่ในความเงียบงัน หลังจากนั้น Seymour ก็ไปแล้ว ตอนนั้นฉันรู้สึกเศร้าเสียใจมากเลย
Paimon:(เอิ่ม ดูเหมือน Mamere จะไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นตอนที่เธอเหม่อลอยนะ...)
Mamere:ช่วงนี้ทุกคนในหมู่บ้าน Merusea ให้ความช่วยเหลือฉันตลอดเลย เพราะงั้นฉันถึงได้เข้าใจสิ่งที่ "ท่านพ่อ" พูด...
Mamere:โอ๊ะ จริงสิ! ตอนที่อยู่กับพวกนั้น ฉันได้เรียนรู้สไตล์การวาดภาพใหม่อยู่ตลอดเลยล่ะ!
Mamere:น่าจะเป็นสไตล์ที่ทุกคนเข้าใจง่ายกว่า! ตอนนี้แม้แต่เมลูซีนในหมู่บ้าน Merusea ก็สามารถเข้าใจสิ่งที่ฉันวาดได้แล้ว ไม่ได้พูดแค่ "โอ้ ๆ สวยมากเลย" แล้ว!
Paimon:ว้าวว! ตั้งตารอเลยนะ! ผลงานชิ้นเอกอันล้ำค่า!
Mamere:เฮะเฮะ
Paimon:จริงสิ พูดถึงวาดภาพ ก่อนหน้านี้เหมือน Mary-Ann เคยพูดถึง...
Seymour บอกข้อเสนอที่ให้ออกเดินทางไปด้วยกัน
Mamere:หื้อ? มีเรื่องดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ!
Mamere:งั้นพวกเราก็เริ่มกันเลยเถอะ การเดินทางสร้างสรรค์ศิลปะรอบโลก!
Mamere:ตอนนี้ เดี๋ยวนี้! ฉันต้องแพ็กอุปกรณ์วาดภาพและสัมภาระ เธอนั่งรอฉันอยู่ที่นี่นะ!
Seymour:รับทราบ คุณหนู Mamere
Paimon:โห! พูดปุ๊บทำปั๊บ สุดยอดไปเลย
Mamere ที่อยู่ในบ้าน:ของมันแน่อยู่แล้ว ถ้าเอาแต่พูดแต่ไม่ลงมือทำ ความฝันก็จะเป็นแค่ความฝันตลอดไปใช่มั้ยล่ะ?
Mamere ที่อยู่ในบ้าน:สี สี....
Seymour:ในระหว่างที่รอ ให้ฉันได้กล่าวขอบคุณพวกเธอก่อนเถอะ ทั้งคุณ Traveler, คุณ Paimon แล้วก็คุณ Caterpillar
Seymour:นี่คือการตัดสินใจของฉันเอง อย่างที่คุณหนู Mary-Ann บอก ฉัน "อยาก" พูดขอบคุณ เพราะได้พวกเธอช่วยเหลือ ฉันถึงทำภารกิจที่ฉันควรจะทำให้สำเร็จได้สักที
Seymour:แต่แค่ฉันไม่เข้าใจความหมายของคำว่า "ฉันหวังว่าเธอจะกลายเป็นนายแห่งโชคชะตาของตัวเธอเอง" เพราะโชคชะตาเป็นแนวคิดที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อพยายามเข้าใจเหตุการณ์ ไม่ใช่ความจริง
Paimon:อุหวา ฉันไม่รู้จะอธิบายสิ่งที่ Seymour พูดยังไงดีเลย
Caterpillar:พวกนั้นก็เคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ? เธอทำสิ่งที่เธออยากจะทำก็พอแล้วล่ะ
Caterpillar:ขอแค่เธอทำสิ่งที่อยากทำอยู่เสมอ เธอก็เป็นนายแห่งโชคชะตาของตัวเธอเองได้นะ
Seymour:อย่างนี้นี่เอง สิ่งที่ฉันอยากทำตอนนี้คือนั่งรอคุณหนู Mamere อยู่ตรงนี้
Paimon:เดินทางปลอดภัยนะ! หวังว่าพวกเธอจะเดินทางปลอดภัยนะ!
Mamere ที่อยู่ในบ้าน:ขอบคุณนะ Paimon!
Mamere ที่อยู่ในบ้าน:ภาพที่จะให้พวกเขา ภาพที่จะให้พวกเขา...
Traveler:เด็กดี ต้องปกป้อง Mamere ให้ดี ๆ นะรู้มั้ย
Seymour:แน่นอน นั่นก็เป็นเรื่องที่ฉันอยากทำเหมือนกัน
Caterpillar:...ถ้างั้น เรื่องราวของ Narzissenkreuz ก็จบลงที่ตรงนี้ พวกเราก็ควรไปตามทางของตัวเองสักที
Paimon:Caterpillar เธอจะไปที่ไหนเหรอ?
Caterpillar:เป็นคำถามที่ดีนะ Paimon ตั้งแต่สมัยโบราณ มีเพียงผู้ที่มีเจตจำนงที่มุ่งมั่น และเข้มแข็งที่สุดเท่านั้นที่จะพบคำตอบของมัน
Paimon:นี่!
Caterpillar:ล้อเล่นน่ะ ตอนนี้ฉันรู้แค่ว่าฉันยังติดค้างนิทานของ Lanoire อยู่ครึ่งเรื่อง แต่ฉันยังไม่ได้คิดตอนจบของเรื่องเลย ฉันอยากจะ...
Caterpillar:มีเรื่องมากมายที่ต้องคิด จุดหมายปลายทางก็ยังไม่ได้กำหนด แต่ฉันมีบางอย่างที่ต้องตามหา
Paimon:นั่นสิ...
Caterpillar:แล้วพบกันนะ Traveler กับ Paimon การได้พบพวกเธอคงเป็นหนึ่งในเรื่องที่โชคดีที่สุดใน "ชีวิต" ของฉันแล้ว
Paimon:อื้ม! รักษาตัวด้วยนะ Caterpillar อย่าให้ใครอื่นรู้ตัวตนที่แท้จริงเข้าล่ะ! ไม่งั้นจะลำบากนะ!
Hilichurl ตนนี้แย้มยิ้มแล้วหันหลังจากไป
Localized evidence
เส้นทางของ Narcissus: ฉากที่ 4
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2876729546No text in the selected or fallback locales.
การฟื้นตื่นของเรือพาย
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3536519353Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/19710155
5
10152
WQ
7407828
UI_ChapterIcon_Fontaine
7407815
world