เทศกาล Windblume: ตอนที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/3123096698
Story Chapters
Story evidence
Paimon:สวัสดีน้า Katheryne
Katheryne:สวัสดีทั้งสอง ดีใจที่ได้เจอกันในช่วงเทศกาลนะ
Paimon:แล้ว...มีคำขออะไรให้เราทำมั้ย?
Katheryne:อืม เป็นเรื่องยากซะแล้วสิ
Katheryne:จากนิสัยของชาว Mondstadt แล้ว ของขวัญ "เทศกาล Windblume" ควรจะเลือกด้วยตัวเองมากกว่า
Katheryne:ตอนนี้ ถือว่าเป็นช่วงหยุดพักของกิลด์นักผจญภัยเลยก็ว่าได้
Katheryne:ทุกคนกำลังสนุกสนานกับบรรยากาศแห่งเทศกาลอันหอมหวานและแสนอบอุ่น แม้แต่พวกแมวน้อยในร้าน Cat's Tail ก็ยังตัวติดหนึบกันทั้งวันเลย
Paimon:เฮ้อ... ให้ตายสิ
Paimon:ความรู้สึกแบบนี้มันเหมือนกับการที่ตื่นจากการงีบ และรีบวิ่งออกบ้านไป โดยหวังว่าจะทันซื้อเครื่องดื่มยอดนิยมสุดลิมิเต็ด แต่แล้วกลับพบว่าสองแก้วสุดท้าย ถูกคู่รักคู่หนึ่งชิงแย่งซื้อไปต่อหน้าต่อตาเลย...
Traveler:เปรียบเทียบซะเห็นภาพเลย
Katheryne:ฮิฮิ บางทีนี่อาจเป็นโอกาสให้ทั้งสอง...
Sucrose:Traveler, Paimon! ดีจัง เจอพวกคุณสักที ฉันมีเรื่องอยากให้พวกคุณช่วยหน่อยน่ะ
Paimon:อ้าว Sucrose!
Paimon:เอาเป็นว่า Sucrose พูดต่อแบบสบายใจหายห่วงได้เลย! พวกเรากำลังว่างอยู่พอดีเหมือนกัน ใช่มั้ย?
Sucrose:ฟู่ววว... เอาล่ะ
Sucrose:คืออย่างนี้ ปีนี้กองอัศวินได้คัดเลือกฉันเป็นทูตพิเศษของเทศกาล Windblume
Sucrose:ซึ่งหน้าที่ของฉันคือ การช่วยเหลือทำเรื่องดี ๆ ให้กับทุกคนอย่างสุดความสามารถ ในเทศกาลที่เป็นสัญลักษณ์แสดงความขอบคุณ และความรักแบบนี้น่ะ
Paimon:ไม่เลวนี่! แต่เขาเลือกกันยังไงเหรอ?
Sucrose:ใช้ขวดไวน์เปล่าที่สนับสนุนโดย Angel's Share เพื่อนำมาหมุนในภาพวงกลมที่มีชื่อของทุกคนเขียนไว้ เมื่อปากขวดหยุดที่ชื่อใคร ก็จะเป็นคนนั้นนั่นแหละ
Traveler:บางทีชาว Mondstadt ก็ชิลเกินไปนะ
Sucrose:ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ทุกคนต่างบอกว่าเพื่อความยุติธรรม ที่ทุกคนจะได้มีโอกาสเป็นทูตพิเศษของเทศกาล Windblume เท่า ๆ กันน่ะ
Sucrose:ฉันไม่ค่อยถนัดคุยกับผู้คนเท่าไหร่ ตอนแรกฉันก็ตื่นตระหนกอยู่หน่อย ๆ แต่พอได้ตำแหน่งนี้ ฉันก็ดีใจมากเลยล่ะ
Sucrose:โชคดีที่ฉันพบวิธีที่จะให้กำลังใจตัวเองได้ ดูนี่สิ
Paimon:หลอดทดลอง?
Sucrose:อื้ม ทุกครั้งที่ฉันทำเรื่องดี ๆ ให้ใครสักคน ฉันจะให้คนที่ได้รับการช่วยเหลือจากฉัน พ่นลมหายใจเข้าไปในหลอดทดลองนี้ เท่านี้ฉันก็จะสามารถรวบรวม "ลมหายใจแห่งความสุข" ได้มากมายยังไงล่ะ
Paimon:ฟังดูน่าทึ่งมากเลย! Sucrose จะใช้มันไปทำวิจัยเหรอ?
Sucrose:ใช่ ฉันเชื่อว่ามันต้องเป็นวัสดุที่มีค่ามากแน่นอน หากใช้การเล่นแร่แปรธาตุมาทำการดัดแปลงแล้วละก็ บางทีอาจจะเกิดสิ่งมหัศจรรย์ขึ้นก็ได้
Paimon:โห นี่เธอตั้งใจล่อฉันใช่มั้ย? แค่คิดก็น้ำลายไหลแล้วอ่า
Sucrose:ฮ่าฮ่า ต้องดีกว่าของพวกนั้นอยู่แล้ว
Sucrose:แต่ไม่มีข้อมูลสนับสนุนการทดลองที่เพียงพอ ฉันเลยไม่สามารถบอกข้อสรุปได้ นักเล่นแร่แปรธาตุจะไม่พูดสิ่งที่ไร้ความรับผิดชอบ
Sucrose:ตอนนี้... ขาดก็แค่ "ลมหายใจแห่งความสุข" เฮือกสุดท้ายแล้วล่ะ
Paimon:ฉันก็นึกว่าอะไรซะอีก! เรื่องแค่นี้หมู ๆ!
Paimon:เธอก็แค่เลี้ยง Sweet Madame ฉันสักมื้อ แล้วเดี๋ยวฉันจะมอบสิ่งที่เธอต้องการให้เลย
Paimon:ฮึ นี่ฉันใช้หัวสมองช่วยแล้วนะเนี่ย!
Paimon:หรือว่า... Sucrose อยากได้อะไรที่แบบยิ่งใหญ่ และจริงจังกว่านี้?
Sucrose:ระดับของความสุข ไม่เกี่ยวกับ "การจริงจัง" อะไรหรอก
Sucrose:ยกตัวอย่างเช่น พวกคุณเคยปลูกอะไรเองบ้างมั้ย?
Sucrose:ก็เหมือนกับผลไม้หอมหวานที่ต้องใช้เวลา และความพยายามในการเพาะปลูกนั่นแหละ ความสุขที่จะเกิดขึ้นก็แปรผันตามความยากลำบากที่ประสบเช่นกัน
Sucrose:สำหรับฉันแล้ว ความสุขที่เกิดจากการใช้เวลาหลายเดือน ในการพัฒนาโพชั่นที่มีผลลัพธ์คงที่ออกมา ถึงจะเรียกได้ว่า "พิเศษ" ล่ะมั้ง
Sucrose:เพื่อที่จะได้รับความสุขแบบ "พิเศษ"... ฉันจึงต้องคิดหาวิธีทำอะไรที่ท้าทายมากพอ เพื่อคนอื่นให้ได้ยังไงล่ะ
Paimon:อ้อ ๆ เข้าใจแล้วล่ะ
Paimon:พูดตั้งนาน ที่แท้ประเด็นหลักก็คือ ต้องไปตามหาคนที่ต้องการความช่วยเหลือสินะ
Paimon:...แบบนี้ก็ยากเลยอะดิ! ตอนนี้เป็นเทศกาล Windblume ซะด้วย
Sucrose:แต่อัศวินผู้มีเกียรติเป็นนักเดินทางที่มากประสบการณ์ ถ้าแม้แต่คุณก็ยังคิดหาทางไม่ได้แล้วละก็...
Sucrose:จริงเหรอ? คุณมีวิธีเหรอ?
Traveler:ฉันน่ะประสบการณ์โชกโชน แถมยังหาเรื่องหาราวทำเก่งด้วย
Paimon:เฮ้อ ก็ได้ ในเมื่อ Traveler ว่าอย่างนี้แล้ว ฉันก็ช่วยออกแรง... ด้วยคำพูดละกัน
Paimon:ในฐานะที่เราช่วยแล้วเนี่ย ถ้าสุดท้ายทำไม่ได้จริง ๆ ฉันยังจะได้กิน Sweet Madame อยู่มั้ย?
Paimon:Traveler นี่เป็นเทศกาลแห่งความขอบคุณและความรัก เธอคงไม่ปฏิเสธฉันหรอกใช่ม้าาา
Marjorie:คุณ Sucrose เชิญทางนี้หน่อยได้มั้ย? เมื่อกี้มีพัสดุของคุณมาน่ะ
Sucrose:อื้ม ได้สิ
Sucrose:เดี๋ยวฉันรีบไปรีบกลับ
Paimon:เอ๋ ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่มั้ย? คนนั้นใช่ Collei มั้ยอะ เธอมา Mondstadt ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ
Paimon:รีบไปทักทายเธอกันดีกว่า
Marjorie:...เช็กของเสร็จแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย?
Sucrose:อื้ม ขอบใจนะ คุณ Majorie
Paimon:Collei Collei!
Collei:อ้าว พวกเธอเองเหรอ บังเอิญจัง...
Paimon:เธอเหม่ออะไรอยู่เหรอ เจอเรื่องกลุ้มใจอะไรมารึเปล่า?
Collei:เอ่อ... ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เป็นไร
Collei:เมื่อกี้ฉันกำลังเลือกหนังสือนิทานของ Mondstadt ในร้านของที่ระลึกทางนั้นน่ะ
Collei:พอฉันลองพลิกไปมาดูก็พบว่าในหนังสือมีกระดาษเสียบอยู่ใบนึง ดูลึกลับอย่างกับคำพยากรณ์แน่ะ
Collei:"เพียงสำเร็จสิ่งเหล่านี้ก็จะสามารถจุดโคมไฟสุขสำราญ เพื่อรับพรสูงสุดได้"
Paimon:สิ่งเหล่านี้หมายถึง?
Collei:"จงตามหาดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริงบนโลก จงตามหาผู้ชี้ทางที่ไม่มีวันหลง จงตามหาคนที่ไม่โกหก จงตามหาตำนานที่ไม่รู้จบ"
Collei:มีทั้งหมดสี่เงื่อนไข อะ พวกเธอลองดูสิ
Collei:ฉันถามเจ้าของร้านแล้ว แต่เธอก็ไม่รู้เรื่องกระดาษโน้ตนี่เหมือนกัน
Traveler:(บางที หลังจากนี้น่าจะลองไปถามเพื่อนสักคนดูได้นะ...)
Sucrose:สวัสดีนะ ขอเสียมารยาทถามหน่อยสิว่า ชื่อของหนังสือนิทาน... คืออะไรเหรอ?
Collei:อ๋อ ชื่อว่า "เจ้าหญิงหมูป่า" น่ะ
Sucrose:แปลกจัง... ฉันก็เคยอ่าน "เจ้าหญิงหมูป่า" นะ แสดงว่ากระดาษโน้ตนั่นไม่ได้เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องเลย
Collei:อืม...
Collei:เธอรู้จักเขาเหรอ?
Paimon:ฉันขอแนะนำก่อนนะ! คนนี้คือ Sucrose เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุของกองอัศวินแห่ง Favonius ส่วนนี่คือ Collei เป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าฝึกหัดในป่า Avidya ของ Sumeru!
Collei:สวัสดี...
Sucrose:สะ สวัสดี
Collei:...
Paimon:แย่แล้ว พวกเขาขี้อายกันทั้งคู่เลย แบบนี้บรรยากาศคงเจื่อนสนิทแหง ๆ
Collei:คุณ Sucrose... คุณคิดว่าคำพยากรณ์นี้จะเป็นความจริงรึเปล่า?
Sucrose:ฉะ...ฉันไม่เคยศึกษาเรื่องนี้ ไม่สามารถให้คำตอบที่น่าเชื่อถือได้
Collei:...
Sucrose:แต่ถ้าคุณยินดีฟังความคิดเห็นส่วนตัวของฉัน ฉันคิดว่ามันไม่น่าใช่แค่ "เรื่องล้อเล่น" หรอก
Traveler:เพราะอะไรเหรอ?
Sucrose:มีแค่คนที่ยังคงมีใจอ่อนเยาว์ และชื่นชอบในบทกลอนบทกวีเท่านั้นแหละ ที่จะอ่านนิทานเด็ก คนที่ทิ้งคำพยากรณ์นี้ไว้ ยังไงก็ต้องรู้ความหมายมันแน่
Sucrose:ถ้าใช้คำโกหกมาทำลายความบริสุทธิ์นี้ ก็คงจะใจร้ายเกินไปแล้วล่ะ
Collei:เป็นมุมมองที่คาดไม่ถึงเลย ฉันชอบมาก!
Paimon:ใช่ใช่ จะทำร้ายเด็กตัวเล็ก ๆ ได้ยังไงกัน
Collei:แล้ว... คุณ Sucrose คิดว่าพรที่ว่าคืออะไรเหรอ?
Sucrose:เรื่องนี้... เอ่อ...
Sucrose:ถ้าจะให้ฉันเดาละก็ มันอาจจะเป็นภูตที่สามารถทำให้ความปรารถนาเป็นจริงก็ได้นะ?
Sucrose:ฉันไม่ค่อยได้อ่านนิทานเด็กสักเท่าไหร่ คุณคิดซะว่าเป็นการคาดเดาเท่านั้นนะ... ขาดทั้งข้อมูลและการค้นคว้าแบบนี้ เอามาใช้อ้างอิงไม่ได้ด้วยซ้ำ
Collei:โห...
Collei:(การคาดเดานี้สุดยอดไปเลย! อยากจะถามต่อจัง!)
Collei:(แต่ถ้าเราเอาแต่ถามเรื่อย ๆ จะน่ารำคาญรึเปล่านะ...)
Collei:(เราเพิ่งเจอกันครั้งแรกแท้ ๆ... ควรจะคุยอะไรกับคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกดีนะ?)
Traveler:เธออยากได้ "โคมไฟสุขสำราญ" ที่ว่าเหรอ?
Collei:...!
Collei:เอ่อ...ใช่ ถ้าได้อะนะ...
Sucrose:แล้วความปรารถนาของคุณ Collei คืออะไรเหรอ?
Collei:อืม ฉันอยากขอ... ให้ตัวเองมีนิสัยที่ดีขึ้นหน่อยน่ะ
Sucrose:เอ๋?
Paimon:เอ๋?
Paimon:ไม่สิ! ทำไมถึงคิดแบบนี้ล่ะ Collei มีนิสัยที่ไม่ดีตรงไหนกัน
Collei:ขอบคุณนะ แต่ฉันรู้จักตัวเองดี...
Amber:Collei...
Collei:เสียงนี้! นี่มันเสียงของ...
Amber:Collei... ฟู่วว...
Amber:โห รอบนี้เธอมาถึงเร็วนะเนี่ย!
Amber:โชคดีที่ฉันตาไว เห็นผมสีเขียวของเธอแต่ไกลเลย ไม่งั้นคงพลาดที่จะเจอเธอแล้ว!
Collei:Amber! ชะ...ช่วงนี้สบายดีรึเปล่า? Pita Pocket ที่ฉันเอาให้คราวก่อนกินหมดรึยัง?
Amber:หมดอยู่แล้ว! ฝีมือการทำอาหารของ Collei นี่นับวันก็ยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ เลย
Paimon:เอ๋? ฟังพวกเธอคุยกันแล้ว... แสดงว่า Collei เคยมาที่ Mondstadt มาก่อนงั้นเหรอ?
Collei:อื้ม
Collei:นานมาแล้วน่ะ ฉันได้รับความช่วยเหลือจากผู้คนในเมือง Mondstadt เยอะแยะเลย
Collei:พอโรค Eleazar หายดี ฉันเลยหาโอกาสกลับมาที่ Mondstadt เพื่อแจ้งข่าวดีกับทุกคน...
Collei:ขอบใจนะ
Amber:ทุกคน ถ้าไม่รังเกียจ ขอฉันพา Collei ไปเดินเล่นให้ทั่วหน่อยได้มั้ย? จะได้พาเธอไปสถานที่ที่ไม่ได้ไปคราวก่อน
Sucrose:ฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
Paimon:เชิญเลย ตามสบาย
Collei:เอ่อ คือ...
Collei:ฮื่อ... ขอโทษนะ Amber
Collei:ฉันนัดกับเพื่อนร่วมทางว่า เดี๋ยวจะไปเจอกันที่ประตูเมืองน่ะ ตอนนี้คงจะไปกับเธอไม่ได้...
Amber:อ้อ! เข้าใจแล้วล่ะ
Amber:งั้นพวกเธอพักผ่อนก่อนเถอะ ฉันก็จะรีบไปลางานกับหัวหน้ากอง Jean เหมือนกัน
Collei:อื้ม ๆ...
Amber:Traveler, Sucrose รบกวนช่วยดูแล Collei ก่อนได้มั้ย?
Amber:เดี๋ยวฉันกลับมารับเธอไปเที่ยว รอบนี้ฉันจะพาไปรู้จักเพื่อน ๆ ใน Mondstadt ด้วย!
Sucrose:อื้ม ได้เลยไม่มีปัญหา
Traveler:ไว้ใจฉันได้เลย
Amber:โอเค งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ!
Collei:ฮื่อ...
Paimon:ไม่เป็นไรใช่มั้ย? Collei เธอดูเศร้า ๆ นะ...
Collei:ขอโทษนะ...
Collei:ฉันก็แค่ไม่ค่อยมั่นใจน่ะ... อย่าใส่ใจฉันนักเลย
Sucrose:...
Collei:(ฉันจะเข้ากับเพื่อนของ Amber ได้จริง ๆ เหรอ?)
Collei:(ขนาดคุณ Sucrose ฉันยังคุยได้แค่ไม่กี่คำเอง...)
Collei:(ถ้าฉันมั่นใจมากกว่านี้ ก็คงมีเพื่อนมากขึ้น...)
Collei:เอ่อ! ใกล้ได้เวลาแล้ว พวกเราไปที่ประตูเมืองกันเถอะ
Cyno:...ได้เห็นกังหันลมขนาดใหญ่นี้อีกแล้ว รู้สึกคิดถึงจังแฮะ
Tighnari:เข้าใจได้ คงเป็นเพราะนายไม่ได้มาที่ Mondstadt นานแล้วแหละมั้ง
Cyno:เปล่าหรอก ลองคิดตามดูสิ มันเป็นเพราะเจ้าหน้าที่เอาแต่ "มาหา" มาตรา แต่ไม่มา Mondstadt ไง
Tighnari:...
Cyno:เฮ้อ หัวช้าซะจริง! เข้าใจยากขนาดนั้นเลยเหรอ?
Cyno:ก็คือ... "เจ้าหน้าที่มหามาตรา" กับ...
Paimon:Tighnari, Cyno! ทางนี้ ๆ!
Tighnari:ฟู่ว... ดีจังที่ได้เจอพวกเธอ
Tighnari:ท่านนี้คือ?
Collei:นี่คือคุณ Sucrose ค่ะอาจารย์ เขาเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุของกองอัศวินแห่ง Favonius พวกเราเพิ่งจะรู้จักกันไม่นานนี้เอง
Collei:Sucrose นี่คืออาจารย์ของฉัน ชื่อ Tighnari ท่านเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าผู้ยอดเยี่ยม ที่เป็นที่ยอมรับใน Sumeru และเป็นนักพฤกษศาสตร์ที่มีชื่อเสียงมากในพื้นที่ด้วย
Tighnari:Collei ก็พูดเกินไป สวัสดี ฉันชื่อ Tighnari
Sucrose:ที่แท้คุณก็มีอาจารย์ด้วย! สวัสดีค่ะคุณ Tighnari ยินดีที่ได้รู้จักนะ
Collei:ใช่! อาจารย์เป็นคนรอบรู้มากเลยล่ะ!
Collei:คนนี้คือท่าน Cyno เป็น "เจ้าหน้าที่มหามาตรา" ของสถาบัน Sumeru และเป็นคนที่เก่งกาจมากด้วย
Cyno:สวัสดี ขอบอกก่อนนะ ในครั้งนี้เราทุกคนมาเพื่อเรื่องส่วนตัว เพราะงั้นเพื่อน Mondstadt ทุกคน อย่าได้สนใจหน้าที่การงานของพวกเรากันเลยนะ
Cyno:Collei เองก็ด้วย ห้ามเรียกฉันว่า "ท่าน" ถ้าจะเรียกให้สุภาพ ก็แค่เรียกว่า "คุณ" ก็พอแล้วล่ะ
Tighnari:อื้ม พวกเราไม่ได้มีธุระอะไรหรอก แค่มาเที่ยวเล่นเป็นเพื่อน Collei น่ะ
Collei:ปากก็บอกว่ามาเป็นเพื่อน แต่พวกอาจารย์เองนั่นแหละ ที่บอกว่าจะตามมาให้ได้น่ะ...
Cyno:Collei เป็นเพื่อนคนสำคัญของเรา หนทางจาก Sumeru มายัง Mondstadt นั้นยาวไกลมาก พวกเราเลยต้องคอยคุ้มกันความปลอดภัยของเธอน่ะ
Collei:ฉันเคยมาเองตั้งหลายครั้งแล้วแท้ ๆ...
Paimon:คุณไม่อยู่แบบนี้ แล้วงานของเจ้าหน้าที่มหามาตราจะไม่เป็นไรเหรอ?
Cyno:ไม่เป็นไรหรอก ฉันมอบหมายงานที่รับผิดชอบให้กับลูกน้อง และผู้ช่วยที่เชื่อถือได้ให้คอยดูแลแล้วล่ะ
Collei:เอ๋! เดี๋ยวนะ ถ้าอย่างนั้น Sucrose ก็...
Sucrose:Collei คงรู้แล้วสินะ? ที่จริงฉันเป็นผู้ช่วยของคุณ Albedo ผู้เป็นอัจฉริยะทางการเล่นแร่แปรธาตุน่ะ ก็คงไม่ต่างจากตำแหน่งของคุณเท่าไหร่หรอก
Albedo:Sucrose ไม่ต้องเติมคำว่า "อัจฉริยะ" เข้าไปก็ได้นะ อย่าสร้างความประทับใจแรกที่เวอร์วังเกินไปกับแขกสิ
Sucrose:คะ คุณ... Albedo แต่ฉันแค่พูดตามความเป็นจริงนะ...
Paimon:โอ้ว Albedo ก็มาด้วยเหรอ แบบนี้ก็ครึกครื้นแล้วสิ!
ทุกคนต่างแนะนำตัว และทำความรู้จักกันและกัน...
Tighnari:อืม ขอบเขตการวิจัยหลักของคุณ Sucrose คือ "การแปรธาตุชีวภาพ" ถ้างั้นคุณพอจะรู้เรื่องกลไกล้างพิษของ "Calla Lily" บ้างมั้ย?
Paimon:ดะ ดะ เดี๋ยวนะ...
Paimon:อะไรกันครับเนี่ย นี่กะจะเข้าเรื่องที่ฉันฟังไม่รู้เรื่องเร็วขนาดนั้นเชียว?
Sucrose:อืม... Calla Lily เป็นของพิเศษเฉพาะใน Mondstadt ฉันก็เคยทำวิจัยหัวข้อนี้อยู่
Sucrose:ถ้าคุณ Tighnari สนใจ ฉะ...ฉันเอารายงานมาให้อ่านก็ได้นะ!
Cyno:...
Cyno:ไหนตกลงกันแล้วไงว่า จะออกมาเที่ยวเล่นกัน นี่ยังจะมาคิดปรับปรุงสูตรสมุนไพรอะไรอีก? คุยกันแล้วไม่ใช่เหรอว่า พวกเราสามคนจะใช้ตัวตนใหม่ในการเดินทางครั้งนี้น่ะ?
Paimon:ตัวตนใหม่คืออะไรเหรอ?
Cyno:ฉันคือนักผจญภัย Cyno ที่เชี่ยวชาญในการสำรวจพื้นที่ทะเลทราย Tighnari คือที่ปรึกษาด้านเทคนิคของกองโจรล่าสมบัติ ส่วน Collei เป็นนักดนตรีพเนจร
Traveler:...คุณคิดว่าแบบนี้สนุกเหรอ?
Cyno:สุด ๆ เลยล่ะ
Tighnari:ฉันล่ะอยากให้นักผจญภัยพวกนั้นในป่า Avidya มาเที่ยวที่ Mondstadt ตอนไม่มีอะไรทำบ้างจัง
Tighnari:Philanemo Mushroom รสชาติแย่กว่านิดหน่อย แต่อย่างน้อยก็ไม่ทำให้อาเจียนและท้องเสีย
Collei:คิก...
Sucrose:คุณ Tighnari อยากสกัดส่วนผสมบางอย่างของ Calla Lily เพื่อมาสร้างเป็นยาถอนพิษที่มีประสิทธิผลเหรอ?
Tighnari:ใช่ ฉันได้รวบรวมและศึกษามาบ้างแล้ว ฉันว่ามันคุ้มค่าที่จะลองดู
Sucrose:อื้ม... ฉันเข้าใจแล้ว
Sucrose:แต่... ฉันไม่ได้จะตัดกำลังใจหรอกนะ...
Sucrose:การทำปฏิกิริยาของยาในตอนแรกนั้น ต้องใช้ข้อมูลการทดลองมาสนับสนุนจำนวนมาก ซึ่งเป็นการยากที่จะประเมินเวลาที่ใช้ในการพัฒนา....
Sucrose:และเมื่อพิจารณาถึงเวลาการซื้อและการขนส่งวัสดุแล้ว... ฉันไม่รู้ว่าจะสามารถเสร็จทันก่อนที่ทุกคนจะกลับรึเปล่า
Albedo:งั้นฉันจะช่วยด้วย
Sucrose:คุณ Albedo!
Albedo:โทษทีที่เพิ่งจะเข้าร่วมวงสนทนา
Albedo:ยาถอนพิษ "เห็ดพิษ" ที่มีประสิทธิผลใช่มั้ย?
Albedo:ถ้าคุณ Tighnari มีตัวอย่างที่เกี่ยวข้อง หรือเอกสารข้อมูลอื่น ๆ อีก ช่วยเอาให้ฉันดูหน่อยได้มั้ย?
Albedo:แต่ก่อนอื่น ฉันอยากให้ทั้งสามมาดูนี่ก่อน
Paimon:แผนอาหารและที่พัก?!
Paimon:นี่ Albedo เอาแต่แอบเขียนพวกนี้อยู่ข้าง ๆ เหรอเนี่ย? ฉันไม่ทันสังเกตเลย!
Traveler:แบ่งสมาธิได้ดีมากอะ!
Albedo:ไม่หรอก
Albedo:นักผจญภัย ที่ปรึกษาด้านเทคนิค และนักดนตรีเดินทางมาแต่ไกล แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะพูดคุยถกหาเกี่ยวกับความรู้เฉพาะ... ขออภัยที่ฉันเสียมารยาทขัดจังหวะแบบนี้
Albedo:แต่อย่างไรก็ตาม การเดินทางใน Mondstadt ควรจะได้รับการวางแผนจากผู้ที่คุ้นเคยในเรื่องอาหารการกินอยู่ของท้องถิ่น
Albedo:ลองดูว่ามีตรงไหนที่ไม่โอเคมั้ย จะได้ปรับแก้ได้ทันที
Tighnari:ขอบคุณมากนะ แผนของคุณสมบูรณ์แบบมากเลยล่ะ
Paimon:เพอร์เฟกต์มากแล้วล่ะ! ขนาดฉันยังอยากขอตามไปกินดื่มด้วยอีกคนเลย
Paimon:เพราะงี้ไง ฉันถึงได้พูดว่า "ขอตามไปกินดื่ม" น่ะ!
Cyno:สมบูรณ์แบบมาก นักผจญภัย ที่ปรึกษาด้านเทคนิค และนักดนตรีต่างพอใจมาก ขอบใจนะ
Tighnari:เอ่อ... เราก็อยากทำอาหารเหมือนกัน งั้นมื้ออาหารตรงนี้เปลี่ยนเป็นตั้งแคมป์ปิกนิกดีมั้ย?
Collei:เดี๋ยวฉันช่วยกางเต็นท์เอง!
Sucrose:ฉันก็จะไปช่วยด้วย
Paimon:งั้น... ฉันกับ Traveler จะไปที่ร้านอาหาร Good Hunter เพื่อซื้อของกินเล่นให้ทุกคนละกัน "Cold Cut Platter" ของ Mondstadt พลาดไม่ได้เลยนะ
Albedo:โอเค งั้นตกลงตามนี้นะ
Albedo:ฉันกับ Sucrose จะไปส่งแขกทั้งสามพักผ่อนเอาแรงที่โรงแรมก่อน เดี๋ยวตอนเย็น พวกเราไปเจอกันที่ริมทะเลสาบนะ
Paimon:คุณ Sara ขอ Cold Cut Platter สุดพิเศษจาก Good Hunter ที่นึง ใส่ถุงกลับบ้านนะ!
Sara:ได้เลย Cold Cut Platter ที่นึง
Sara:รับอะไรเพิ่มเติมมั้ย?
Paimon:ขะ...เขากำลังถามว่าฉันจะเอาอะไรเพิ่มมั้ยอ่าา...
Paimon:ฮือ...งือ... แค่นี้แหละ
Traveler:ฉันเปลี่ยนใจละ เอา Sweet Madame ที่นึง
Paimon:ว้าววว!! เธอเนี่ยแสนดีที่สุดในโลกใบนี้เลย!
Paimon:ฉันจะเอา Sweet Flower ใน Sweet Madame มาทำเป็น "ดอก Windblume" เพื่อมอบให้กับเธอเลย!
Traveler:เดี๋ยวกินไม่ลงแล้วได้เห็นดีกันแน่
Paimon:ไม่ต้องห่วงน่า! เรื่องกินฉันเต็มที่อยู่แล้ว!
Sara:ฮ่าฮ่า ทั้งสองรอสักครู่นะ...
ขณะที่ Paimon กำลังเอร็ดอร่อยกับ Sweet Madame อยู่นั้น Sara ก็กำลังห่อ Cold Cut Platter สำหรับกลับบ้าน...
Paimon:เอิ้ก... เฮ้อ พอใจแล้วล่ะ
Paimon:ถ้านี่เป็นเรื่องดี ๆ ในเทศกาล Windblume แล้วละก็ ฉันอยากให้เป็นเทศกาล Windblume ทุกวันเลย
Albedo:อื้ม ครบคนแล้วล่ะ
Traveler:เราไม่ได้มาช้าไปใช่มั้ย?
Sucrose:ไม่หรอก ๆ พวกเราว่างพอดีน่ะ ก็เลยมาจัดเตรียมการล่วงหน้า
Sucrose:Collei เป็นคนตั้งเต็นท์เองเลย เธอมัดเชือกได้เร็วและแน่นหนามาก ดูเป็นมืออาชีพมากเลย
Sucrose:นอกจากหยิบของส่งของแล้ว ฉันก็แทบจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย...
Collei:นี่ ขอบคุณนะ...
Collei:เรื่องนี้คงต้องขอบคุณอาจารย์กับคุณ Cyno ที่คอยสอนฉันอยู่เสมอ...
Cyno:ใช่แล้วล่ะ สุดยอดนักผจญภัยอย่างพวกเราก็เป็นแบบนี้แหละ
Tighnari:พอแล้วน่า... เอาแต่อวยกันไปมาไม่หยุดแบบนี้ เดี๋ยวพระจันทร์ก็ได้ขึ้นพอดีหรอก ทุกคนรีบนั่งกันเถอะ
Tighnari:"Sunshine Sprat" จานเมื่อกี้อร่อยมากเลย ฉันไม่เห็นวิธีการทำ แต่รสชาติกลมกล่อมนี้ เหมือนจะไม่ได้มาจากเนื้อปลาอย่างเดียวใช่มั้ย
Albedo:ถูกแล้วล่ะ ลองเดาให้ลึกกว่านี้อีกหน่อยมั้ย?
Tighnari:ขอคิดก่อนนะ รสชาติบริสุทธิ์ ไม่เหมือนเครื่องเทศที่ซับซ้อน และได้กลิ่นบางอย่างที่ไม่คุ้นเคย เหมือนจะเป็นของพิเศษใน Mondstadt
Tighnari:ในบรรดาพืชของ Mondstadt ที่สามารถนำมาทำอาหารได้ Calla Lily มักใช้ทำซุป
Tighnari:Small Lamp Grass?
Albedo:ถูกต้อง
Albedo:ฉันได้ยินมานานแล้วว่า "Fish with Cream Sauce" ของ Sumeru เน้นรสชาติที่นุ่มละมุน เพื่อชูความนุ่มของเนื้อปลา
Albedo:Mondstadt จะไม่ใช้เครื่องเทศซับซ้อนและหลากหลายเท่า Sumeru แต่หลักการการดึงรสชาติที่โดดเด่นออกมาจากส่วนผสมธรรมชาติก็ยังคงเหมือนกัน
Tighnari:ฉันชอบมากเลย
Tighnari:แล้วอัตราส่วนเครื่องปรุง...
Albedo:เดี๋ยวฉันเขียนสูตรให้
Sucrose:เดี๋ยวมีใครอยากชิมอาหารเพื่อสุขภาพของฉันมั้ย?
Cyno:ฉันขอที่นึง
Sucrose:Collei ล่ะ? ดูเหมือนคุณจะกินนิดเดียวเอง ช่วงนี้ทานอาหารไม่ค่อยลงเหรอ?
Collei:เอ่อ... ฉันเป็นคนกินไม่เยอะอยู่แล้วน่ะ
Collei:...
Collei:ขอโทษนะ ฉันทำลายบรรยากาศรึเปล่า...
Cyno:Tighnari ตัวขาว ๆ เดินสองขา ที่เราเห็นระหว่างทางวันนั้น ใช่ Paimon รึเปล่า?
Tighnari:วันไหน?
Cyno:วันที่เดินผ่าน Stone Gate นั่นไง
Tighnari:...
Paimon:คุณตาฝาดรึเปล่า Cyno หรือว่าหมวกนั่นบังตาซะแล้ว?
Paimon:ฉันบินอย่างเดียว ไม่เคยเดินบนพื้นหรอก
Cyno:งั้นเหรอ
Cyno:ฉันนึกว่า Paimon กินลูก "เบอร์รี่" มากเกินไปซะอีก...
Collei:...
Cyno:ไม่ขำเหรอ?
Cyno:ก็เพราะลูก "เบลอ" รี่ ทำให้ Paimon มึนจนต้องลงมาเดินกับพื้นไง
Tighnari:นี่เป็นส่วนหนึ่งของการทำความรู้จักกันแหละ คิดในแง่ดีก็คือ Cyno เขาเห็นทุกคนเป็นเพื่อนนะ
Albedo:มาทดลองสมมุติฐานนี้ดูดีมั้ย?
Paimon:อะไรเหรอ?
Albedo:พืชดั้งเดิมของ Mondstadt มีผลต่อระบบการทำงานของร่างกายสิ่งมีชีวิตที่ลอยได้หรือเปล่า
Paimon:อย่าเอาฉันเป็นวัตถุทดลองสิ!
Paimon:แล้วตามตรรกะของพวกคุณแล้ว ถ้าฉันกิน Zaytun Peach เข้าไป ก็จะทำให้อ้วนจ้ำม่ำเหมือนรูปทรงมันเหรอ?
Paimon:นี่ เธอก็เอาด้วยเหรอ!
Collei:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า
Collei:บทสนทนาของ Traveler กับ Paimon นี่ตลกกว่ามุกตลกของคุณ Cyno ซะอีก
Cyno:...เธอสองมาตรฐานนี่ น่าจะอดทนเก็บกลั้นไว้นานแล้วสินะ
Paimon:ตั้งแต่ Cyno มาที่ Mondstadt ก็ดูจะร่าเริงขึ้นเยอะเลยนะ! รู้สึกแตกต่างจากตอนที่อยู่ Sumeru เลยอะ
Cyno:เพราะฉันคือนักผจญภัย Cyno ยังไงล่ะ
Traveler:ไม่ตลก
Cyno:หืม? ไม่ตลกเหรอ?
Tighnari:ก็จริงแหละ ตอนอยู่ที่ Sumeru พวกเธอเห็นแค่ด้านที่เขาทำงาน ที่จริงเวลาเขาอารมณ์ดี ก็เป็นแบบนี้ตลอดเลย
Collei:ใช่ ๆ ฉันเป็นพยานได้ เวลากินข้าวก็ชอบบอกว่าถ้วยตื้นเกินไป ใส่อาหารอะไรไม่ได้เลย... แล้วก็ชอบพูดอะไรที่ฉันคาดไม่ถึงด้วย
Cyno:เข้าใจแล้วล่ะ งั้นขอแนะนำตัวใหม่หน่อยนะ เมื่อก่อนฉันคือเจ้าหน้าที่มหามาตรา Cyno แต่ตั้งแต่นี้ไป ฉันคือนักผจญภัย Cyno
Tighnari:แบบนี้แหละ! เขามักจะพูดแต่ประโยคที่ตัวเองชอบซ้ำ ๆ จนกว่าพวกเธอจะเห็นด้วย
Sucrose:หมายความว่ามีสองบุคลิกเหรอ? น่าสนใจจัง มีอิสระเหมือนกับการเปลี่ยนแปลงสถานะของสารเลย... ฉันก็อยากเรียนรู้บ้างจัง!
Albedo:ก็จะกลายเป็น Sucrose ที่แสนจริงจัง กับ Sucrose ที่เอาแต่เหม่อลอยสินะ
Albedo:อ้อใช่ ทุกคนเลือกมาที่ Mondstadt ในครั้งนี้ เพราะมีธุระอะไรต้องทำรึเปล่า?
Collei:อ้อ ฉันเคยได้ยินคุณ Lisa บอกว่า เทศกาล Windblume เป็นหนึ่งในเทศกาลที่สำคัญที่สุดของ Mondstadt
Collei:ฉันอยากใช้โอกาสนี้ มอบดอก Windblume ที่เต็มไปด้วยความรักและความเคารพให้กับทุกคน เพื่อขอบคุณที่คอยดูแลฉันมาตลอด...
Tighnari:มีเวลาว่างออกมาเดินเล่น ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ ๆ ถือเป็นเรื่องดีอย่างนึงสำหรับ Collei เลย
Cyno:โลเล
Paimon:หืม?
Cyno:ประโยคเมื่อกี้เรียกชื่อ "Collei" ไง คำที่มีเสียงสระแบบเดียวกันยังมีโลเล
Cyno:แต่ว่าในโลกแห่ง Teyvat ก็มีคำที่เสียงสระแบบนี้เยอะอยู่ดี โลเล โมเม โอเค โพล้เพล้อะไรแบบนั้น
Tighnari:ส่วนด้านทางฝั่งฉัน...
Paimon:โห สถานการณ์ที่มุกฝืดจนไม่รู้จะต่อบทยังไง ผู้ชายคนนี้ก็ยังสามารถพูดเรื่องหลักต่อไปได้แบบหน้าตาเฉยอ่ะท่านผู้ชม...
Tighnari:...ช่วงนี้ Sumeru เปลี่ยนไปมาก และงานก็เบาลงเยอะด้วย
Tighnari:นาน ๆ ทีจะมีวันหยุดได้อยู่เป็นเพื่อน Collei ทั้งที แถมยังได้เยี่ยมชมพืชและสัตว์ต่าง ๆ ใน Mondstadt อีกด้วย กลับไปจะได้เขียนแบ่งปันข้อมูลให้คนอื่น ๆ ถือว่าได้ประโยชน์สองต่อเลย
Paimon:แล้ว Cyno ล่ะ?
Cyno:คุ้มกัน Collei ไง
Collei:ข้ออ้าง นี่เป็นข้ออ้างชัด ๆ
Cyno:...
Cyno:ก็มาเพราะเรื่อง... หลังการ์ดเวอร์ชันพิเศษของเกมกลเจ็ดอัจฉริยะน่ะ
Paimon:มีเป้าหมายอื่นอยู่จริงด้วย!
Cyno:พวกเธอเคยเล่นเกมกลเจ็ดอัจฉริยะแล้วใช่มั้ย?
Cyno:สมแล้วที่เป็นเพื่อนของฉัน ยอดเยี่ยมจริง ๆ
Cyno:หลังจากที่เกิดความคิดจะเปลี่ยนหลังการ์ด ฉันก็ไล่ถามข้อมูลไปทั่ว จนสุดท้ายก็ตัดสินใจว่า จะไปขอคำแนะนำจากอาจารย์ชอล์กขาวในตำนาน
Cyno:Sawada เพื่อนเล่นการ์ดชาว Inazuma ที่อาศัยอยู่ใน Sumeru เคยเข้าร่วม "เทศกาล Irodori" มาก่อน เขาบอกว่าอาจารย์ชอล์กขาวเป็นชาว Mondstadt ฉันเลยลองมาเสี่ยงดวงที่ Mondstadt ดู
Paimon:อาจารย์ชอล์กขาว... นี่มัน...
Cyno:ทำไมเหรอ เขาเป็นเพื่อนของพวกเธอเหรอ?
Albedo:อย่างนี้เองเหรอ คุณตั้งใจมาที่ Mondstadt ก็เพื่อตามหาอาจารย์ชอล์กขาวสินะ
Cyno:ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น หลัก ๆ คือเพื่อมาคุ้มกัน Collei ต่างหาก
Tighnari:ไม่ใช่สักหน่อย Collei แอบมา Mondstadt ตั้งหลายครั้งแล้ว มีแค่ครั้งนี้แหละที่นายตามมาด้วย
Cyno:อย่าว่าแต่ฉันเลยน่า นายเองก็ด้วยไม่ใช่เหรอ?
Albedo:ถ้าเพื่อนนักเขียนของฉันอยู่ที่นี่ด้วยละก็ เขาคงจะพูดว่า นี่เป็น "เหตุบังเอิญ" แน่
Paimon:คุณจะยอมรับแล้วเหรอ!
Cyno:...เดี๋ยวนะ หรือว่านายคือ อาจารย์ชอล์กขาว?!
Albedo:เพื่อนใหม่เรียกฉันด้วยนามปากกาแบบนี้ ดูไม่เหมาะสมเท่าไหร่ เรียกฉันว่า "Albedo" ก็พอ
Tighnari:อะไรนะ คุณคืออาจารย์ชอล์กขาวเหรอ... ช่วงนี้ เจ้า Cyno เอาแต่พูดถึงคุณตั้งแต่เช้าจรดเย็น บอกว่าจะขอให้คุณช่วยออกแบบหลังการ์ดให้ได้เลย
Cyno:นี่ อย่าพูดออกมาเซ่...
Albedo:ปกติฉันไม่รับคำขอส่วนตัวเท่าไหร่นักหรอก แต่ตอนนี้ถือว่าได้รู้จักกันแล้ว ฉันจะทำให้ในฐานะเพื่อนละกันนะ
Albedo:ทุกคนเป็นคนน่าสนใจและมีความรู้มาก และความชื่นชอบที่ Cyno มีต่อเกมกลเจ็ดอัจฉริยะนั้นก็ไม่ธรรมดาเลย ดูได้จากแววตาที่เปล่งประกายออกมาของเขา
Cyno:นั่นมันแน่อยู่แล้ว
Albedo:คุณอุตส่าห์เดินทางมาจาก Sumeru เพื่อมาหาฉัน ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รับคำขอนี้
Collei:โห อาจารย์ของคุณ...ใจดีจัง
Sucrose:ก็เหมือนกับที่ฉันสัมผัสได้จากคุณ Tighnari นั่นแหละ อืม... ถึงบุคลิกของพวกเขาจะไม่เหมือนกัน แต่นิสัยใจคอก็คล้ายกันอยู่นะ
Cyno:งั้น... ฉันต้องเตรียมค่าตอบแทนสำหรับผลงานชิ้นเอกหนึ่งเดียวในโลกหล้านี้เท่าไหร่เหรอ
Albedo:ก็ไม่ถึงขนาดจะเป็นผลงานชิ้นเอกหรอก
Cyno:รูปที่อยู่บนหลังการ์ดของฉันได้ ก็ต้องเป็นผลงานชิ้นเอกสิ! ขอฉันพูดแบบนี้เถอะน่า
Tighnari:ปล่อยเขาไปเถอะ คนคลั่งไคล้การ์ดก็เป็นอย่างนี้ทั้งนั้นแหละ...
Albedo:อย่างนี้นี่เอง มันเป็นความเชื่อสินะ... อืม งั้นฉันอยากจะฟังมุกตลกอีกสักหน่อย
Cyno:มุกตลก? นายชอบมุกตลกของฉันเหรอ?
Albedo:ชอบสิ
Cyno:แต่เมื่อกี้นายไม่ได้หัวเราะเลยนี่
Albedo:อืม จะหัวเราะหรือไม่นั้นก็เป็นอีกเรื่อง แต่ฉันรู้สึกว่ามันน่าสนใจมาก
Tighnari:ขอแทรกหน่อยนะ พวกคุณได้กลิ่นแปลก ๆ บ้างมั้ย?
Sucrose:โอ๊ะ! อาหารเพื่อสุขภาพของฉัน!
Paimon:เป็นอะไรมั้ย? ให้พวกเราไปดูด้วยรึเปล่า?
Albedo:ฉันอยากรบกวนให้ช่วยดู Sucrose หน่อย ส่วนเพื่อนใหม่ทางนี้... เดี๋ยวฉันจัดการเอง
Paimon:เธออยากไปหาเจ้านักร้องข้างถนน เพื่อยืนยันเนื้อหาในกระดาษโน้ตนี้ใช่มั้ย?
Traveler:ถูกต้อง
Paimon:ฮิฮิ ฉันก็เข้าใจเธอเหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:เวลานี้ เขาน่าจะอยู่แถวร้านเหล้าแหละ!
Paimon:เราไปต้อนเขาให้จนมุมเลยเถอะ
Cyno:ดูเหมือนว่าเรื่องตลกที่ดี ไม่จำเป็นต้องทำให้ผู้คนหัวเราะนะ...
Tighnari:Albedo กับ Sucrose เป็นคนดีมาก แต่อาหารมื้อนี้ก็ยังน่าปวดหัวอยู่ดี...
Collei:หม้อนั่น... จะโอเครึเปล่านะ?
Venti:ยะโฮ~ ไม่เจอกันนานเลยนะ!
Paimon:นักร้องข้างถนน นึกแล้วเชียวว่านายต้องมานั่งเมาอีกแล้ว!
Paimon:วางแก้วลงและตั้งใจฟังให้ดี เรามีเรื่องสำคัญอยากจะถามนายหน่อย
Venti:อื้ม... ก็ได้...
บอกเล่าคำพยากรณ์ลึกลับให้ Venti ฟัง...
Paimon:เป็นไง ๆ?
Traveler:คิดว่าไงมั่ง
Venti:ลืมแล้วเหรอ? ตอนนี้เป็นช่วงเทศกาล Windblume นะ จะมาขอให้ใครช่วยมั่วซั่วไม่ได้หรอกนะ
Paimon:งั้นนายไม่ต้องบอกคำตอบเรา แค่บอกมาว่าคุ้มค่าที่จะลองรึเปล่าก็พอ!
Venti:พวกเธออยากได้คำบอกใบ้เล็ก ๆ น้อย ๆ เหรอ?
Traveler:และคำอวยพรเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วย
Venti:ฮิฮิ ฉันชอบคำตอบของเธอนะ
Venti:คนที่ทิ้งคำพยากรณ์นี้ไว้เป็นคนที่เก่งกาจมาก ถ้าสามารถไขปริศนานี้ได้ รับรองว่าจะต้องมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นแน่
Venti:แล้วก็ ฉันรู้ว่าโคมนั่นอยู่ที่ไหน
Venti:ไว้พวกเธอหาของสี่อย่างใกล้ครบเมื่อไหร่ ฉันจะเขียนตำแหน่งให้... ฉันใจดีใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ฮึ ยังไงฉันก็ไม่ได้คาดหวังว่า จะได้เบาะแสจากนายเท่าไหร่เหมือนกัน
Paimon:นายกลับไปนั่งตากลมดื่มด่ำกับเหล้าของตัวเองต่อไปเหอะ!
Venti:เสียใจนะเนี่ย ในสายตาของ Paimon ฉันเป็นแค่คนขี้เมาไร้งานการเท่านั้นเองสินะ
Venti:ที่จริงนักกวีพเนจรก็มีเรื่องสำคัญมากที่ต้องทำนะ การเพลิดเพลินกับชีวิต เรียกได้ว่าแทบจะเป็นหนึ่งในสิ่งที่สำคัญที่สุดเลยก็ว่าได้...
Venti:Traveler ไว้จบเรื่องแล้ว มาดื่มกับฉันสักแก้วมั้ยล่ะ?
Venti:ก็ถือซะว่า... ฉันขอให้เธอช่วยละกัน
Sucrose:ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง... อืม... ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง...
Paimon:Sucrose! มีข่าวดีและข่าวร้าย เธออยากฟังอันไหนก่อน?
Sucrose:เอ่อ... ฉันอยากฟังข่าวร้ายก่อน
Paimon:เอ๋?! ปกติคนเขาจะเลือกเรื่องดี ๆ ก่อนไม่ใช่เหรอ?
Traveler:Paimon เข้าเรื่องเถอะ
Paimon:งือออ... คือว่าพวกเราไปให้สายลมแห่ง Windrise ทำนายมาน่ะ
Paimon:สายลมบอกว่าปริศนานี้มีค่าที่จะเชื่อ ไอเดียของเธอก็ดีมาก คุ้มค่าที่จะลองดู
Sucrose:นี่ฟังดูไม่เหมือนข่าวร้ายเลยนะ แล้วข่าวร้ายจริง ๆ คืออะไรเหรอ?
Paimon:ฉันกินข่าวร้ายไปแล้วล่ะ ฮิฮิ
Paimon:...
Paimon:พะ...เพราะ Cyno เลย! ถ้าไม่ตลกต้องโทษ Cyno คนเดียวเลย!
Sucrose:ฮ่าฮ่า... ไม่เป็นไร งั้นฉันก็เบาใจแล้วล่ะ
Sucrose:งั้นกลับมาที่ปัญหาที่ฉันคิดเมื่อกี้
Sucrose:ฉันว่าดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง จะต้องเป็นพันธุ์ที่มนุษย์สร้างขึ้นแน่นอน แต่แทนที่จะบอกว่าพวกมันไม่มีอยู่จริง ควรบอกว่ามันเป็นการดัดแปลงพันธุ์ที่มีอยู่ก่อนแล้วต่างหาก
Sucrose:ถ้างั้นทุกอย่างที่ทิ้งร่องรอยไว้ ก็ไม่สามารถเรียกได้ว่าไม่มีอยู่จริงน่ะสิ
Sucrose:แต่ใครล่ะจะรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ไม่มีอยู่จริงในโลก? แล้วความหมายที่แฝงลึกในคำชี้นำนี้... คืออะไรกันนะ?
Paimon:เอ่อ ยะ...อย่าถามอีกเลยนะ... สมองฉันจะระเบิดเต็มทีแล้ว
Sucrose:โอเค งั้นกลับมาที่สมมติฐาน... ดอกไม้ที่ไม่มีอยู่จริง ฉันว่าอาจจะเป็นผลจากการเล่นแร่แปรธาตุ
Sucrose:บางทีคุณ Albedo อาจจะรู้คำตอบก็ได้ แต่ถ้าถามเขาตรง ๆ เลย ก็เท่ากับเป็นการถามคำตอบครูตอนทำข้อสอบเลยน่ะสิ...
Sucrose:แบบนี้จะทำให้การค้นหาความจริงของเราไร้ความหมาย ฉันอยากจะลองคิดเรื่องนี้ด้วยตัวเองก่อน...
Paimon:จะใช่ "ดอก Windblume" รึเปล่า?
Sucrose:อืม... พอพูดแบบนี้ก็มีความเป็นไปได้อยู่นะ
Sucrose:Windblume ไม่ได้หมายถึงดอกไม้ชนิดใดชนิดหนึ่ง ทุกคนสามารถกำหนด Windblume ในใจตัวเองได้อย่างอิสระ
Sucrose:หรือจะพูดได้ว่า... ดอก Windblume ที่แท้จริงไม่ได้มีอยู่จริง... ก็มีแนวโน้มอยู่นะ!
Sucrose:ฉันจดไว้แล้ว! ฉันจะกลับไปหาข้อมูลเดี๋ยวนี้แหละ
Paimon:ว้าว ฉันก็มีประโยชน์เหมือนกันนะเนี่ย! บางทีอาจเป็นผลจาก "Sweet Madame" ก็ได้
Sucrose:ฉันต้องการเวลาเตรียมการเบื้องต้นก่อน งั้นอีกสองวันพวกเราค่อยมาเจอกันตรงนี้ดีมั้ย
Paimon:ได้เลย ๆ เดี๋ยวพวกเราจะช่วยคิดคำตอบของปริศนา 3 ข้อที่เหลือนะ
Paimon:แต่ไม่ต้องบอก Collei ก่อนเหรอ... ว่าพวกเรากำลังวุ่นอยู่กับเรื่องนี้น่ะ?
Sucrose:ฉันตั้งใจจะเซอร์ไพรส์เขาน่ะ และฉันไม่อยากทำให้เขาต้องผิดหวังด้วย...
Sucrose:Paimon พูดถูก ฉันจะคิดหาคำพูดดี ๆ แล้วค่อยหาโอกาสบอกอีกฝ่ายในสองวันนี้เอง
Traveler:ฉันเข้าใจแล้ว
Sucrose:อื้ม งั้นรบกวนด้วยนะ!
Venti:จ้องฉันทำไมอีก หรือว่า... อยากดื่มตอนนี้เลย?
Venti:ฉันน่ะยินดีอยู่แล้ว แต่เพื่อนของเธอน่าจะรอเธออยู่รึเปล่า?
Venti:ไม่ต้องห่วง เทศกาลนี้ยังอีกยาวนาน
Localized evidence
เทศกาล Windblume: ตอนที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3123096698No text in the selected or fallback locales.
แขกต่างแดนที่มารวมตัวกันริมทะเลสาบ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/61371785Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/17810136
10136
EQ
4009707
UI_ChapterIcon_FleurFair
4009709
event