ลำนำแห่งธารา - บทที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/4073607264
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ฮิฮิ รอบนี้จะมีของดีของเด็ดอะไรนะ?
Hu Tao:โอ้ ๆ นี่มัน Traveler กับ Paimon นี่นา? บังเอิญซะยิ่งกว่าสะดุดล้มระหว่างทางแล้วเจอ Mora ซะอีก เมื่อกี้ฉันเพิ่งพูดถึงพวกเธออยู่เลย
Venti:ไม่เจอกันนานเลย ดูท่าทางของเธอแล้ว คงจะเก็บเกี่ยวเรื่องราวน่าสนใจระหว่างการเดินทางได้มากเลยสินะ?
Venti:อื้ม ๆ เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิดเลย
Paimon:เมื่อกี้กำลังคุยอะไรกันอยู่เหรอ ใช่เรื่องของกินของเล่นรึเปล่าอะ?
Hu Tao:ฮึฮึ พวกเรากำลังคุยกันเรื่องนักเดินทางคนหนึ่งกับคู่หูของเขานะ ทั้งสองเดินทางไปทั่วโลก ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ ๆ สามสี่คน ท่องห้าทะเลสาบ หกมหาสมุทร ทั้งขึ้นเหนือเจ็ดครา ลงใต้แปดหน บุกป่าฝ่าดง เหมือนตายไปเก้าจากสิบชีวิต...
Paimon:ทะ...ทำไมยิ่งฟังยิ่งดูแย่จัง?
Venti:เมื่อไม่นานมานี้ ใต้ Stone Gate มีอาหารโอชะและไวน์เลิศรส ทุกคนดื่มไปแปดแก้วกับเจ็ดถ้วย ก็พากันเขียนหกประโยคกับอีกห้าบทกวี คนที่ท่องไปทั่วสี่ทิศอย่างเธอ เมื่อฟังคำพูดสามวรรคสองเวนี้ คงจะเดาได้แน่ ๆ ว่าสุนทรพจน์หนึ่งบทนี้คือกิจกรรมอะไร?
Venti:ฮ่าฮ่า งั้นก็ไม่เลวเลยนี่
Venti:เป็นการประชันบทกวีน่ะ ที่ Mondstadt กับ Liyue ร่วมกันจัดขึ้นเลยนะ
Venti:ยังจำคำสัญญาที่ฉันให้ไว้กับหัวหน้าโถงฯ Hu ตอนเทศกาล Lantern Rite ได้มั้ย?
Paimon:อ๋อ ที่ว่าถ้ามีโอกาสจะเขียนบทกวีด้วยกันอะนะ?
Hu Tao:ใช่ ๆ บนโต๊ะอาหารเย็นวันนั้น หัวหน้าโถงฯ คนนี้รู้สึกว่า พ่อหนุ่มคนนี้มีฝีมือไม่ธรรมดา และรสนิยมที่สง่างาม เป็นสหายที่หาพบได้ยากยิ่ง
Hu Tao:และในตอนนี้ ฉันก็จับโอกาสได้ หัวหน้าโถงฯ คนนี้ถึงกับต้องออกโรงเอง ลำบากลำบนไหว้วาน Yujing Terrace และติดต่อกองอัศวินแห่ง Favonius จนในที่สุดก็มีวันนี้ได้...
Hu Tao:ด้วยจิตวิญญาณแห่งมิตรภาพและการแบ่งปันบทกวี ฉันก็เลยจัด "งานสานสัมพันธ์ประชันบทกวีสองประเทศ" ขึ้นมา!
Paimon:เป็นชื่อที่แปลกจังแฮะ...
Venti:บทกวีของ Liyue โด่งดังไปทั่วโลก และ Mondstadt ก็เป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองแห่งกวีและไวน์ชั้นดี" แน่นอนว่าโอกาสในการแลกเปลี่ยนที่ดีแบบนี้ ก็ต้องจัดให้เอิกเกริกไปเลยสิ
Venti:ฉันกับคุณ Hu Tao จะเป็นพิธีกรในการประชันบทกวีครั้งนี้เอง ฉันเพิ่งจะศึกษา โครงสร้างและรูปแบบบทกวีของ Liyue ได้ไม่นาน ต้องขอโทษด้วยถ้าเมื่อกี้ทำได้ไม่ดีน่ะ
Hu Tao:ไม่เลย ๆ ท่อนที่ Venti รับเมื่อกี้นี้ไม่เลวเลยนะ!
Venti:ชมกันเกินไปแล้ว
Paimon:ฟังดูน่าสนใจดีจัง พวกเราขอเข้าร่วมด้วยละกัน!
Paimon:ฮิฮิ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอน่ะเก่งมาก! ที่แต่งโคลงตอนอยู่ Liyue ครั้งก่อน ที่ว่า "สายลมแห่ง Windrise ไม่พัดพา" เธอก็สามารถรับได้ทันทีเลย!
Traveler:"หมู่เมฆาแห่ง Sea of Clouds ยังหวนคืน"
Hu Tao:โอ้ว เธอก็มีพรสวรรค์ด้านนี้ด้วยเหรอเนี่ย! ดูเหมือนว่าถ้าถึงตอนนั้น พวกเราคงต้องเพิ่มความยากขึ้นหน่อยแล้วล่ะ
Paimon:อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว พวกเธอกำลังพูดคุยเรื่องการประชันบทกวีกันใช่มั้ย?
Hu Tao:โอ้ รู้สึกว่าสมองของ Paimon จะปราดเปรื่องขึ้นเรื่อย ๆ แล้วสิ! ไม่คิดเลยว่าเธอจะ... ทายผิด
Paimon:อ้าว? เดี๋ยวนะ ฉันจะทายผิดได้ไงล่ะ?
Venti:พวกเราอยากจะเชิญแขกพิเศษคนหนึ่งมา...
Xiao:...เมื่อกี้ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ไป
Paimon:Xiao! เธอก็อยู่ด้วยเหรอ!
Xiao:ฉันไม่เคยเขียนบทกวี แล้วจะให้ไปประเมินคนอื่นได้ยังไง อีกอย่าง ฉันมีบาปติดตัว และไม่ชอบสถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน จุดนี้ทุกคนก็รู้ดี
Hu Tao:เฮ้อ ทุกอย่างก็ต้องมีครั้งแรกเสมอแหละ มีใครบ้างที่ไม่ได้เริ่มจาก "หญ้าหนึ่งใบบนดิน นกสองตัวบนกิ่งไม้" กัน?
Hu Tao:ถ้าท่านเซียนไม่เข้ามาในงาน งั้นชมการแสดงจากยอดเขาแถวนี้ก็ได้นะ
Hu Tao:นาน ๆ ทีจะมีโอกาสอยู่ใกล้โรงแรมขนาดนี้ ก็ลงมาดูสักหน่อยไม่ดีกว่าเหรอ? ฉันเห็นข้างล่างโรงแรมยังมีสิ่งที่น่าสนใจอีกเพียบเลย
Venti:มี Traveler ผู้โด่งดังคนนี้อยู่ด้วย ก็ไม่มีอะไรที่ต้องกังวลแล้วนี่?
Traveler:มาเล่นด้วยกันเถอะนะ
Xiao:...
Xiao:ฉันจะลองคิดดู
Venti:ใกล้ได้เวลาแล้ว พวกเธอจะไปเดินเล่นในงานหน่อยมั้ย? ครั้งนี้ดูเหมือนจะมีเพื่อนมาเพียบเลยนะ
Hu Tao:ใช่ ๆ ๆ ฉันกับ Venti อยากจะคุยเรื่องบทกวีเปิดงานอีกหน่อย เดี๋ยวจะตามไปนะ ไม่แน่ว่าอาจจะโน้มน้าวท่านเซียนได้
Paimon:โอเค งั้นเราไปก่อนนะ
Venti:...เปิดตัวแบบนี้เป็นไง?
Hu Tao:อืม ไม่เลว ๆ ถ้าจะให้ดีต้องมีพลังกว่านี้อีกหน่อย!
Hu Tao:ถ้างั้นเราก็เริ่มด้วย "โครม" จากนั้นก็ "ครืด" แล้วสุดท้ายค่อย "บู๊ม"...
Hu Tao:เข้าใจรึยัง?
Venti:เข้าใจแล้วล่ะ ๆ
Xingqiu:เอ๋? ดูสิว่าใครมา ดูเหมือนว่างานประชันบทกวีในครั้งนี้ จะมียอดฝีมือมากมายเลยนะ
Paimon:ฮิฮิ Xingqiu กับ Chongyun ก็มาเที่ยวเหมือนกันเหรอ
Chongyun:ตอนแรกฉันกะจะไปฝึกฝนบนภูเขา แต่ระหว่างทางเขาก็ดันขวางฉันไว้ และลากมาที่นี่เนี่ยแหละ
Xingqiu:เอ๋ ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ การมาดูแลความปลอดภัย ไม่ให้ปีศาจมารบกวนงานสานสัมพันธ์ของสองประเทศ เป็นหน้าที่ของนักปราบปีศาจแห่ง Liyue ไม่ใช่รึไง?
Xingqiu:อีกอย่าง นี่เป็นโอกาสดีที่จะได้พบปะกับเหล่าผู้กล้าบนแผ่นดินให้มากขึ้นเลยนะ เมื่อกี้นายก็สงสัยไม่ใช่เหรอ ว่าวีรสตรีจาก Mondstadt คนนั้น ใช้วิธีไหนในการยกของหนักขนาดนั้น?
Paimon:หมายถึง Noelle เหรอ? เธอมีแรงมหาศาลเลยล่ะ!
Xingqiu:โอ๊ะ? เป็นคนรู้จักของพวกเธอสองคนเหรอ งั้นเดี๋ยวรบกวนช่วยแนะนำให้เรารู้จักทีสิ
Chongyun:ก็ได้ แต่อย่าลืมเรื่องที่นายบอกว่าจะช่วยฉันตรวจสอบนะ ที่ฉันตามมาก็เพราะเรื่องนี้แหละ
Paimon:เอ๋? เรื่องอะไรเหรอ?
Xingqiu:อะแฮ่ม เรื่องนั้นฉันไม่ลืมอยู่แล้วล่ะ Paimon ก็ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอกนะ เดี๋ยวถึงเวลาก็รู้เองแหละ
Paimon:...หืม?
Paimon:Mika! Noelle!
Mika:อ้าว Traveler กับ Paimon นี่นา!
Noelle:พวกคุณก็มาเข้าร่วม "งานสานสัมพันธ์ประชันบทกวีสองประเทศ" เหมือนกันเหรอ?
Paimon:เอ่อ... เรียกซะเหมือนมันไม่แปลกเลยเนอะ...
Traveler:พวกเธอสองคนเป็นตัวแทนของ Mondstadt เหรอ?
Mika:ตะ...ตัวแทนอะไรกัน... ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
Mika:กองอัศวินแห่ง Favonius ส่งพวกเรามารักษาความสงบของสถานที่ และช่วยจัดงานน่ะ
Mika:แต่... โต๊ะกับเก้าอี้เหล่านี้ รุ่นพี่ Noelle เป็นคนยกมาจากเมือง Mondstadt ด้วยตัวเอง... ผมแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย...
Noelle:ไม่ใช่เลย ยังไงการเลือกสถานที่และการวางผังสถานที่ ก็ต้องขอบคุณ Mika ที่มาทำการสำรวจให้ล่วงหน้า เห็นได้ชัดเลยว่าคุณทุ่มแรงกายแรงใจไปมากมาย พูดตามหลักแล้ว ฉันน่าจะเรียกคุณว่า รุ่นพี่ Mika ด้วยซ้ำ
Mika:อ๊ะ ไม่ ๆ ๆ อย่าเลยครับ เรียกผมว่า Mika แบบเดิมน่ะดีแล้ว!
Paimon:รู้สึกว่าพวกเขาจะต้องคุยกันแบบนี้ทั้งวันแน่ ๆ
Noelle:หัวหน้ากอง Jean บอกว่า ถ้าทำงานเสร็จแล้ว ก็แนะนำให้เราลองเดินดูรอบ ๆ และเข้าร่วมงานประชันบทกวีด้วย
Noelle:แต่ฉันเขียนบทกวีไม่เป็น เลยไม่รู้ว่าจะเข้ากับทุกคนได้มั้ย...
Mika:ที่จริงผมก็เป็นกังวลอยู่เหมือนกัน...
Paimon:อื้ม! ถึงตอนนั้นพวกเราก็จะเข้าร่วมด้วยเหมือนกัน! Traveler น่ะเขียนบทกวีเก่งมากเลยนะ!
Mika:จริงเหรอ? งั้น...งั้นก็รบกวนด้วยนะฮะ
Noelle:หรือว่า... การเขียนบทกวีก็เป็นคุณสมบัติที่จำเป็นในการเป็นอัศวินที่ดี?
Paimon:ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก...
Paimon:งั้นตกลงตามนี้นะ เดี๋ยวเจอกัน!
Mika:ได้เลย! รบกวนพวกคุณทั้งสองด้วย!
Noelle:อ้าว ทำไม Mika ชิงตัดหน้าไปซะก่อนแล้วล่ะ? ฉันก็อยากจะรบกวนพวกคุณสองคนเหมือนกัน
Paimon:Diona!
Diona:Traveler กับ Paimon? พวกคุณก็มาเหมือนกันเหรอ
Paimon:Diona มาชงเครื่องดื่มที่นี่เหรอ?
Diona:ใช่แล้วล่ะ ฉันเป็นพนักงานพิเศษของ Cat's Tail ในกิจกรรมครั้งนี้น่ะ แล้วก็เป็นบาร์เทนเดอร์ตัวแทนจากอุตสาหกรรมไวน์ของ Mondstadt ด้วย
Paimon:ตัวแทนอุตสาหกรรมไวน์ของ Mondstadt? ฉันนึกว่า Diona จะเกลียดงานแบบนี้ซะอีก
Diona:ฉันเกลียดอยู่แล้วแหละ! แต่สำหรับฉันแล้ว นี่เป็นโอกาสดีที่จะทำลายอุตสาหกรรมไวน์ของ Mondstadt ในรอบสหัสวรรษเลยนะ!
Paimon:เอ๋? ทำไมล่ะ...
Diona:ฮึ ถ้าฉันใส่ของแปลก ๆ ลงไปตอนชงเครื่องดื่ม เพื่อให้ได้เครื่องดื่มที่รสชาติแย่สุด ๆ ต่อไปไวน์ของ Mondstadt ก็จะขายไม่ได้อีกแล้วไงล่ะ!
Paimon:เอ่อ... แต่ฉันคิดว่ามันอาจจะได้ผลตรงกันข้ามมากกว่านะ
Diona:ฮึ! คอยดูเถอะ ครั้งนี้ฉันจะไม่พลาดแน่นอน!
Paimon:Diona จะมาเขียนบทกวีด้วยรึเปล่า?
Diona:บทกวีเหรอ... ฉันเคยได้ยินเหล่ากวีพเนจรร้องในร้านเหล้าอยู่เหมือนกัน แต่ไม่เคยเขียนเองเลย
Paimon:งั้นก็มาเล่นด้วยกันสิ มันจะต้องสนุกมากแน่ ๆ!
Diona:...ก็ได้ ถ้ามีเวลาฉันจะไปนะ
ทันใดนั้น ก็มีลมแรงพัดมาจนผู้คนต้องหลับตา
Venti:สายลมพัดพาบทกวีและโน้ตดนตรี ล่องลอยมาสู่ประเทศที่แปลกตา
Hu Tao:ปลาสองตัวแหวกว่ายอยู่ใต้น้ำ กินอิ่มหนำสำราญไปหนึ่งมื้อ
Venti:Anemo Crystalfly สวมชุดคลุมสีทอง ไฟเรืองรองในแก้วใสสว่างพราว
Hu Tao:นกกระจอกจิกข้าววิ่งหนีไป หมูป่าไซร้กระวายใจจนล้มลง
Venti:ยินดีต้อนรับทุกคนสู่งานประชันบทกวี ที่ร่วมกันจัดขึ้นโดย Liyue และ Mondstadt
Hu Tao:ในชื่อ "งานสานสัมพันธ์ประชันบทกวีสองประเทศ"!
Hu Tao:พวกเราจะเป็นพิธีกรในครั้งนี้ ฉัน Hu Tao กวีแห่งตรอกอันมืดมิดจาก Liyue
Venti:และ Venti กวีนักดื่มพเนจรแห่ง Mondstadt
Venti:งานในครั้งนี้ จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนบทกวีฉันมิตรระหว่างสองประเทศ สิ่งสำคัญที่สุดคือได้รู้จักเพื่อน ๆ และมีความสุขกับงาน
Hu Tao:ผู้ที่มาเยือนทั้งหลาย ล้วนแต่เป็นแขกของเราทั้งนั้น จงสนุกกันให้เต็มที่!
Venti:ทุกคนไม่ต้องเป็นกังวลไป ไม่ว่าคุณจะเคยเขียนบทกวีมาก่อนหรือไม่ ก็มีโอกาสได้แสดงฝีมือในงานนี้อย่างแน่นอน
Venti:สำหรับฉันแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับบทกวีก็คือ "ความรู้สึก" มันคือการแสดงความคิดที่มักจะซ่อนเร้นอยู่ในใจ และยากที่จะถ่ายทอดออกมา ในทางรูปแบบใดก็ได้
Hu Tao:เพื่อให้ทุกคนสนุกสนานกันอย่างเต็มที่ ฉันกับ Venti จึงได้เตรียมกิจกรรมไว้สามหัวข้อ ซึ่งจะเปิดขึ้นในตลอดสามวันนี้
Hu Tao:อย่ามัวรอช้ากันอยู่เลย หัวข้อแรกของเรานั่นก็คือ... "ปริศนาทายกวี"!
Xingqiu:(ปริศนาบทกวีงั้นเหรอ... น่าสนใจนี่ เป็นตัวเลือกในการอุ่นเครื่องการประชันบทกวีที่ไม่เลวเลยจริง ๆ)
Mika:(เฮ้อ... โชคดีที่ไม่ได้ให้เขียนบทกวีปุบปับทันที)
Hu Tao:เพื่อนเก่าเพื่อนใหม่ทุกคน เห็นโคมไฟที่แขวนอยู่ตรงนั้นมั้ย? มันถูกจัดเตรียมไว้สำหรับปริศนาบทกวีโดยเฉพาะเลยนะ
Hu Tao:ทุกคนต้องนำปริศนาที่เขียนเสร็จแล้วแขวนไว้บนโคม ซึ่งฉันกับ Venti จะเลือกปริศนาจำนวนหนึ่งจากในนั้นมาเป็นหัวข้อให้ทุกคนทาย
Hu Tao:ต่อไปเราก็จะให้ทุกคนได้เขียนปริศนาบทกวี แขวนปริศนาบทกวี จากนั้นก็เดินเล่น และพูดคุยกับคนอื่น ๆ เพื่อปรึกษาหารือกัน ผู้ที่ทายถูกได้มากที่สุดจะได้รับรางวัล!
Venti:เช่นนั้นก็... เปิด "งานสานสัมพันธ์ประชันบทกวีสองประเทศ" อย่างเป็นทางการ!
Paimon:ไหนดูสิมีอะไรติดไว้บนโคมนี้...
Paimon:อืม... "ชวนชมคิดถึงบ้าน ดอกไม้บานอยู่เต็มสวน แขกเหรื่อเอื้อนเอ่ยถาม ใยฝันใฝ่เหนือแดนไกล"
Paimon:แค่มองแวบเดียวก็รู้ละว่าเป็นกวีจาก Liyue
Mika:เมื่อกี้ผมก็เห็นข้อความนี้เหมือนกัน บทกวีของ Liyue บางทีก็เข้าใจยากเหมือนกันแฮะ
Noelle:ฝันใฝ่...เหนือแดนไกล... หมายถึงนกบางชนิดรึเปล่า?
Paimon:อืม... มันน่าจะหมายถึงว่า สิ่งนี้อยู่ไกลจากบ้าน อยู่ในที่กว้างใหญ่ และบินได้สูงมาก ๆ ประมาณนี้ปะ?
Noelle:สมกับเป็น Paimon เลย ดูเหมือนว่าฉันจะยังเรียนรู้ได้ไม่มากพอ
Paimon:ก็...ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก พอมา Liyue หลาย ๆ รอบ ก็เข้าใจเรื่องนี้ไปเองน่ะ
Mika:อ๊ะ ผมเข้าใจแล้ว ตอนที่ออกไปสำรวจกับแกรนด์มาสเตอร์ ผมเองก็มักจะได้รับผลกระทบจากวัฒนธรรมท้องถิ่นโดยไม่รู้ตัวเหมือนกัน
Paimon:ว่าแต่ ปริศนาบทกวีนี้พูดถึงอะไรกันแน่เหรอ?
Noelle:สิ่งที่บินได้สูงและไกล... ฉันนึกถึงดอกแดนดิไลออน
Mika:อ๋า! มีเหตุผล และในสายตาของชาว Mondstadt ดอกแดนดิไลออนก็สามารถส่งต่อความคิดถึงได้จริง ๆ ด้วย
Noelle:แต่พวกเราคิดง่ายไปรึเปล่าอะ เพราะยังไงมันก็เป็นปริศนาสไตล์ Liyue เพราะงั้นมันก็อาจจะเกี่ยวกับพืชของ Liyue รึเปล่า?
Noelle:Traveler คิดว่าไงเหรอ?
Traveler:ฉันว่า "ดอกแดนดิไลออน" เป็นคำตอบที่ถูกนะ
Mika:โอเค งั้นก็เก็บไว้เป็นคำตอบละกัน
Traveler:สิ่งสำคัญคือ "ความรู้สึก"
Noelle:อย่างนี้นี่เอง เหมือนกับที่คุณ Venti บอกเลย ตราบใดที่อธิบายได้อย่างสมเหตุสมผล และเข้าใจในบทกวี คำตอบก็อาจจะไม่ได้สำคัญขนาดนั้นก็ได้
Paimon:ฮิฮิ ไม่ว่าคำตอบที่แท้จริงจะเป็นยังไง การทายปริศนานี้ก็สนุกดีเหมือนกันแฮะ
Paimon:พวกเราไปดูปริศนาข้อต่อไปกันเถอะ!
Noelle:อื้ม ฉันก็จะไปหาดูเหมือนกันว่ามีปริศนาบทกวีสไตล์ Mondstadt รึเปล่า
Paimon:บนกระดาษแผ่นนี้เขียนไว้ว่า... เอ่อ ตัวอักษรนี้อ่านยากจังแฮะ...
Paimon:..."สี่เหลี่ยมเหมือนก้อนแป้ง ยัดไส้ด้วยพริกไทยและงา กัดกินทีละคำ ยิ่งหม่ำยิ่งฉลาด"
Paimon:ว้าว แค่เห็นก็น้ำลายไหลแล้วอ่า มีอาหารที่ดีขนาดนี้ด้วยเหรอ? กินแล้วก็ฉลาดขึ้นเลยด้วย!
Xingqiu:ฮ่าฮ่า Paimon ปริศนาบทกวีจะอ่านแค่ความหมายพื้น ๆ ไม่ได้หรอกนะ ไม่อย่างนั้นก็จะทายปริศนาไม่ได้น่ะสิ
Paimon:เอ๋? แล้ว Xingqiu คิดอะไรออกบ้างรึยังล่ะ?
Xingqiu:ก็...
Chongyun:ก็ Xingqiu เป็นคนติดกระดาษแผ่นนี้เองแหละ
Paimon:โอ้! ที่แท้ Xingqiu ก็เป็นคนคิดปริศนานี่เอง! ฉันก็นึกว่าจะเขียนอะไรที่สง่างามกว่านี้ซะอีก
Xingqiu:สิ่งสำคัญของกิจกรรมนี้คือการแลกเปลี่ยนนะ ที่นี่มีเพื่อน ๆ จาก Mondstadt ตั้งเยอะแยะ ฉันเลยลองเขียนอะไรที่มันเข้าถึงได้ง่าย ๆ หน่อย แบบนี้ทุกคนจะได้สนุกกันไงล่ะ
Paimon:ฮิฮิ... งะ...งั้นแอบเฉลยให้ Paimon หน่อยได้ม้าาา?
Xingqiu:ไม่ได้หรอก Paimon ก็รอฟังเฉลยเอาละกันนะ
Paimon:ฮึ ขี้งก
Xingqiu:ถ้าไม่ยอม งั้นเธอก็คิดปริศนาบทกวีมาเอาชนะฉันสิ?
Paimon:อะ...เอาก็เอาสิ! กลัวซะที่ไหน!
Paimon:Traveler เธอจะช่วยฉันใช่มั้ย?
Traveler:ด้วยความยินดี
Paimon:มีแต่เธอนี่แหละที่ดีกับฉัน!
Xingqiu:ฮ่าฮ่า งั้นฉันจะตั้งตารอผลงานบทกวีของทั้งคู่นะ
Paimon:ฮึ เจอกันบนเวทีประชันนะ!
Paimon:อืม... ถึงจะบอกว่าให้เขียนปริศนาบทกวี แต่ไม่รู้ว่าจะแต่งยังไงดีเลย
Paimon:ฉันลองหาแรงบันดาลใจจากที่คนอื่นเขียนกันดีกว่า...
Paimon:"ตัวเล็กมีสี่ขา ไม่กินข้าว ไม่กินน้ำ คอยรับหน้ายามแขกมา แบกทั้งวันก็ไม่รู้จักล้า"
Paimon:...พูดถึงสัตว์อะไรงั้นเหรอ?
Diona:เก้าอี้ไง
Paimon:เอ๋? Diona ทายได้เลยเหรอ? หรือว่า Diona เป็นคนคิดปริศนานี้
Diona:ไม่ใช่ ๆ ฉันก็เพิ่งคิดได้เนี่ยแหละ
Diona:ฉันมักจะสอนแมวเหมียวในร้านอยู่บ่อย ๆ ว่าพวกเก้าอี้นี่ทำงานเหนื่อยมากแล้ว ห้ามไปลับเล็บกับพวกมันอีก
Paimon:อย่างนี้นี่เอง... ปริศนาบทกวีจะใช้สิ่งอื่นมาทำให้คนอื่นสับสนนี่เอง...
Diona:กำลังเขียนปริศนาบทกวีอยู่เหรอ?
Paimon:อื้ม ขอบคุณ Diona มากนะ ฉันคิดออกอันหนึ่งแล้วล่ะ!
Diona:ฉันก็ควรคิดสักอันดีมั้ยนะ...
Paimon:ฮิฮิ ฉันติดเสร็จแล้ว ฉันบอกคำตอบให้ Diona เอามั้ย?
Diona:เอ่อ ไม่ต้อง ๆ ฉันไม่สนใจรางวัลอะไรหรอก
Paimon:ก็ได้ งั้นพวกเราก็ต้องไปทางนั้นกันแล้ว
Diona:อื้ม เล่นให้สนุกนะ
Hu Tao:เฮ้ ดูเหมือนทุกคนจะเดินเล่นกันพอสมควรแล้วนะ มามามา ทุกคนมาดูทางนี้กันเถอะ
Hu Tao:ฉันกับ Venti ได้เลือกปริศนาบทกวีที่ทุกคนเขียนไว้แล้ว และก็ได้เพิ่มของตัวเองลงไปบางส่วนด้วย เดี๋ยวเราค่อยมาสุ่มจับด้วยกันนะ
Hu Tao:ปริศนาบทกวีที่ถูกเลือก ผู้ถามอย่าลืมประกาศคำตอบในตอนท้ายด้วยนะ ผู้ที่ตอบได้จะได้รับ 1 คะแนน หากไม่มีผู้ตอบได้ ผู้ถามจะได้ 1 คะแนน แบบนี้ยุติธรรมดีใช่มั้ย?
Venti:แน่นอนว่า คำตอบที่ผู้ถามประกาศ ก็ต้องได้รับการยอมรับจากทุกคนด้วย
Hu Tao:ใช่แล้ว ๆ ถ้าไม่มีคำถามอะไรแล้ว งั้นฉันจะเริ่มจับปริศนาแล้วนะ
Mika:(...ขอให้จับได้ปริศนาที่ฉันรู้ด้วยเถอะนะ ไม่สิ หรือว่าจะต้องแย่งตอบ? ฉะ...ฉันต้องยกมือให้ไวรึเปล่า?)
Paimon:ไม่รู้ว่าปริศนาของฉันจะถูกจับได้รึเปล่าน้อ...
Hu Tao:ปริศนาที่หนึ่ง ไหนดูสิ... โอ้ว ปริศนาบทกวีและลายมือนี้น่าสนใจมากทีเดียว...
Hu Tao:"สี่เหลี่ยมเหมือนก้อนแป้ง ยัดไส้ด้วยพริกไทยและงา กัดกินทีละคำ ยิ่งหม่ำยิ่งฉลาด"
Paimon:จับได้ของ Xingqiu นี่นา!
Xingqiu:ถ้าไม่รีบตอบละก็ เดี๋ยวจะโดนคนอื่นแย่งตอบเอานะ
Paimon:นี่! ให้ตายสิ... มัน...มันคือพิซซ่า! คำตอบคือพิซซ่าใช่มั้ย!
Hu Tao:แป่ว... ต่อให้ผู้ถามไม่ปรากฏตัวออกมา ฉันก็รู้ว่าคำตอบนี้ผิด พิซซ่าจะทำให้คนฉลาดขึ้นได้ไงล่ะ?
Hu Tao:อีกอย่าง ฉันจำได้ว่าอาหารต่างแดนแบบนี้เป็นรูปทรงกลม ๆ นี่นา เหมือนกับ Mora Meat เลย
Paimon:แต่... เวลากินพิซซ่าแล้วจะมีความสุขนะ พอมีความสุขก็จะคิดวิธีแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้ราบรื่นขึ้น...
Paimon:ก็ได้ ฉันยอมรับว่าตัวเองร้อนใจไปหน่อย...
Noelle:(หรือว่าจะเป็นเมนูอื่น ไม่สิ ปริศนาบทกวีไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก สิ่งที่ทำให้คนฉลาดขึ้นได้...)
Paimon:รู้งี้ฉันจะอ่านหนังสือให้มาก ๆ จะได้เอามาใช้เวลาแบบนี้เนี่ย...
Paimon:อะ...อะไร? คิดอะไรออกงั้นเหรอ?
Traveler:"หนังสือ" ไง!
Paimon:...หา?
Paimon:อ๋อ! อย่างนี้นี่เอง!
Paimon:..."หนังสือ"! คำตอบของปริศนาคือ "หนังสือ"!
Xingqiu:ฮ่าฮ่า โดนทายได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย นี่เป็นผลงานที่ฉันภาคภูมิใจมากเลยนะ
Hu Tao:เอ๋? ดูเหมือนว่าผู้ถามจะประกาศคำตอบที่ถูกต้องแล้วสิ เอาล่ะ งั้น Paimon ได้ 1 คะแนน!
Mika:(เอ๋? ที่แท้ก็เป็น "หนังสือ" หรอกเหรอ? เฮ้อ ถ้าพยายามมากกว่านี้ก็คงคิดออกไปแล้ว...)
Paimon:ฮิฮิ พวกเรานี่เจ๋งเป้งไปเลยเนอะ!
Traveler:...อะแฮ่ม
Paimon:ฉะ...ฉันหมายถึงเธอเก่งสุดยอดน่ะ! เรื่องนี้ต้องขอบคุณเธอนะเนี่ย!
Venti:ถ้างั้นเรามาต่อกันที่ปริศนาที่สองกัน...
Mika:(ครั้งนี้จะต้องแย่งตอบให้ได้...)
Venti:"เหนือเมฆานับพันหมื่น กลางหิมะอันยะเยือก เหงาลำพังบนแท่นเย็น เหล่านักปราชญ์ล้วนต้อยต่ำ" ดูเหมือนจะเป็นปริศนาบทกวีของ Liyue นะ
Noelle:เอ่อ! มันคือ...
Mika:ผมรู้แล้ว!
Mika & Noelle:...
Mika & Noelle:...
Paimon:เอ๋? ปฏิกิริยาของพวกเขานี่อย่างกับเคยพูดถึงปริศนาบทกวีนี้ด้วยกันเลยแฮะ ดูเหมือนจะพูดถึงพืชชนิดหนึ่ง ที่เติบโตอยู่ในที่ที่ทั้งสูงและหนาวปะ?
Noelle:Mika เชิญตอบได้เลย คุณเป็นอัศวินของกองอัศวินแห่ง Favonius เป็นตัวแทนของพวกเราชาว Mondstadt อยู่แล้ว
Mika:ไม่ ๆ ๆ จะทำอย่างนั้นได้ไงล่ะ? เมื่อกี้รุ่นพี่ Noelle เป็นคนคิดได้ก่อนนี่นา รุ่นพี่เป็นคนตอบเถอะ
Noelle:คำตอบของฉันอาจจะไม่ถูกก็ได้ อีกอย่าง Mika ก็ได้โอกาสตอบก่อนเลยนะ...
Mika:แต่เมื่อกี้ รุ่นพี่ Noelle เป็นคน...
Venti:ทุกคนในงานประชันถ่อมตัวกันขนาดนี้ ช่างเป็นภาพที่สวยงามจริง ๆ
Venti:ถ้างั้น ทั้งสองก็ลองบอกคำตอบของตัวเองพร้อมกันเลยสิ? ถ้าเป็นคำตอบที่ถูก ทั้งคู่ก็จะได้คนละ 1 คะแนน
Noelle:(เมื่อกี้ฉันเผลอ...)
Mika:(นะ...นี่พวกเราสองคนลากยาวกันขนาดนี้เลยเหรอ...)
Mika:ถะ...ถ้างั้น รุ่นพี่ Noelle...
Noelle:อื้ม คำตอบของพวกเราคือ...
Mika & Noelle:"Cecilia"
Venti:ฟังดูเป็นคำตอบที่ถูกต้องเลย ดอกไม้ที่แบ่งบานอยู่บนที่สูงนี้ เป็นสัญลักษณ์ของความงดงาม และยังเป็น "Windblume" ในใจของใครหลาย ๆ คนด้วย
Venti:เอ๋... ไม่มีใครออกมาประกาศคำตอบ งั้นหมายความว่านี่ไม่ใช่คำตอบตามเจตนารมณ์ของผู้ถาม ยังมีคำตอบอื่นอีกมั้ย?
Mika:(ตอบผิดงั้นเหรอ... หรือจะเป็นพืชของ Liyue?)
Xingqiu:...ใช่ "Qingxin" รึเปล่า? บทกวีนี้ทำให้รู้สึกถึงความโดดเดี่ยวและสูงส่ง
ผู้ถาม:ถูกต้อง นี่เป็นปริศนาของฉันเอง คำตอบคือ "Qingxin"
Paimon:โอ๊ะ! ถูก Xingqiu แย่งไปก่อนซะแล้ว!
ผู้ถาม:...แต่เมื่อกี้พอได้ฟังคำอธิบายของพิธีกรแล้ว ฉันก็นึกขึ้นได้พอดี เมื่อก่อนฉันเคยอ่านเกี่ยวกับ "Cecilia" อยู่เหมือนกัน ซึ่งมันเป็นดอกไม้บริสุทธิ์อันสูงส่งที่สอดคล้องกับคำอธิบายจริง ๆ
ผู้ถาม:เพราะงั้นฉันยอมรับคำตอบของเพื่อนจาก Mondstadt ทั้งสองด้วย
Noelle:จริงเหรอ? ขอบคุณมากนะ...
Venti:ฮ่าฮ่า ในเมื่อผู้ถามพูดอย่างนี้แล้ว งั้นผู้ตอบคำถามทั้งสามคนได้ไปคนละ 1 คะแนน!
Paimon:โอ๊ย จะโดน Xingqiu ตามทันละเนี่ย!
Paimon:ก็ได้ เธอพูดถูก
Hu Tao:ปริศนาที่สาม... เอ๋? ทำไมตัวหนังสือนี้ดูลอย ๆ ยังไง ๆ ล่ะเนี่ย...
Hu Tao:"สิ่งใดเอ่ยไม่มีปีกแต่บินได้ ลอยกลางลมชมกลางฟ้าไม่กลัวล้า ท้องกลมหนามี Mora จนอ้วนพี ตกน้ำทีคงจมดิ่งป๋อมแป๋มป๋อมแป๋ม"
Paimon:ของฉันนี่นา! จับได้ปริศนาบทกวีของฉันด้วยอะ!
Chongyun:...
Xingqiu:...
Traveler:...
Paimon:อะไรกัน? ทำไมพวกเธอถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ? คำถามของฉันยากเกินไปงั้นเหรอ?
Xingqiu:ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ที่จริงต้องพูดว่า มันง่ายจนพวกเราไม่อยากจะเชื่อต่างหาก
Paimon:ไม่มั้ง? งั้นนายลองบอกมาสิว่าคำตอบคืออะไร
Chongyun:คำตอบ... ก็คือ "Paimon" รึเปล่า?
Paimon:...หา?
Xingqiu:"Paimon" ใช่มั้ยล่ะ
Traveler:"Paimon" ใช่มั้ยล่ะ
Noelle:ฉันก็คิดว่าเป็น Paimon เหมือนกัน...
Mika:ที่จริงแล้วผมก็...
Paimon:ไม่ใช่สักหน่อย! คิดยังไงก็ไม่ถูกหรอก! ทำไมทุกคนถึงคิดว่าเป็นฉันกันล่ะ!
Xingqiu:Paimon ด้านหลังเธอมีปีกมั้ย?
Paimon:...เอ่อ ไม่มี
Chongyun:Paimon บินอยู่ตลอดเวลา ดูยังไงก็ไม่เหนื่อยเลยสักกะนิด
Noelle:แถม Paimon ยังกินเก่งมากด้วย คงจะใช้ Mora ของ Traveler ไปไม่น้อยเลย
Mika:ผมได้ยินรุ่นพี่กองอัศวินพูดกันว่า Paimon ถูก Traveler ตกได้จากทะเล นั่นหมายความว่า Paimon ว่ายน้ำไม่เป็น ถ้าตกน้ำไปละก็...
Paimon:ป๋อมแป๋มป๋อมแป๋ม...
Paimon:เดี๋ยวนะ... หรือว่าคำตอบจะเป็นฉันจริง ๆ?
Traveler:เธอลองคิดดูดี ๆ อีกที
Paimon:ไม่ใช่นะ! คำตอบที่ฉันเขียนคือ "Jade Chamber" ต่างหาก! "Jade Chamber" ที่ลอยอยู่บนฟ้านั่นไง!
Xingqiu:งั้นเหรอ? แต่ฉันว่ามันดูไม่ค่อยเหมาะเท่า "Paimon" เลย
Xingqiu:ที่จริงถ้าปริศนานี้เพิ่มไปอีกสักสองประโยค ก็น่าจะสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นแล้วล่ะ
Paimon:เอ๋ เพิ่มว่าไงเหรอ?
Xingqiu:..."สุดยอดไกด์ผู้เคียงข้างนักเดินทาง ช่างเจรจาเป็นที่น่ายกย่อง"
Paimon:พะ...เพิ่มแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
Paimon:เธอเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกันเหรอ? ฮิฮิ...
Paimon:ก็ได้! งั้นฉันขอประกาศว่า คำตอบก็คือ... "Paimon" ผู้เป็นที่รักของทุกคน!
Hu Tao:เยี่ยม! Paimon ผู้เป็นที่รักของทุกคน มอบคะแนนให้กับผู้ที่ตอบถูกเมื่อกี้คนละ 1 คะแนน!
กิจกรรมปริศนาบทกวีดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ทุกคนต่างสนุกสนานกันเต็มที่ จนเวลาผ่านเลยไปอย่างรวดเร็ว...
Paimon:ฮิฮิ ปริศนาทายกวีนี่สนุกดีเนอะ ถึงแม้สุดท้ายจะเอาชนะ Xingqiu ไม่ได้ แต่รู้สึกว่าตัวเองฉลาดขึ้นหน่อยแล้วอะ
Paimon:จริงสิ ก่อนหน้านี้ Chongyun บอกว่ามีเรื่องต้องตรวจสอบไม่ใช่เหรอ? พวกเราไปถามเขากันเถอะ
Paimon:Chongyun! Xingqiu!
Xingqiu:อ้าว? Paimon นี่เอง เมื่อกี้เกือบไปแล้ว อีกนิดเดียวก็จะแพ้ให้พวกเธอซะแล้ว
Paimon:เอ๋? นี่นายกำลังรับรางวัลอยู่เหรอ?
Xingqiu:ใช่ ถ้า Paimon อยากได้ ฉันเอารางวัลให้เธอก็ได้นะ
Paimon:จริงเหรอ! คืออะไรน่ะ!
Chongyun:เอ่อ...
Hu Tao:เป็นคูปองซื้อหนึ่งแถมหนึ่งสำหรับบริการระดับสูงของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ที่หัวหน้าโถงฯ คนนี้มอบให้เอง! ไม่รู้เลยนะเนี่ยว่า Paimon อยากได้รางวัลนี้ขนาดนี้
Paimon:อ่าาาาา! ฉันไม่อยากได้ ไม่อยาก ๆ! พวกเธอเก็บไว้เถอะนะ!
Xingqiu:จริงเหรอ? งั้นฉันรับไว้เลยละกันนะ
Hu Tao:เก็บไว้ให้ดีนะ ๆ บริการนี้สามารถเรียกใช้งานได้ทุกที่ทุกเวลา แต่ถ้าโชคดี ไม่ต้องเรียกใช้พวกเราก็พร้อมบริการเช่นกัน
Xingqiu:Paimon มาหาพวกเรามีธุระอะไรรึเปล่า?
Paimon:ฮึ ฉันไม่ได้มาหานายสักหน่อย พวกเรามาหา Chongyun ต่างหาก ดูเหมือนว่าเขาจะต้องการความช่วยเหลือนี่
Chongyun:อ๋อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ...
Xingqiu:ถ้างั้นเดี๋ยวฉันเขียนปริศนาบทกวีให้ Paimon ลองทายดูดีมั้ย
Paimon:หืม? จะแข่งอีกแล้วเหรอ?
Xingqiu:"คล้ายปีศาจแต่ไม่ใช่ เหมือนปีศาจแต่ไม่เชิง มองไกล ๆ เหมือนลอยได้ เมื่อเข้าใกล้กลับหายไป" เธอรู้มั้ยว่าคืออะไร?
Paimon:เอ่อ...
Hu Tao:ฟังจากที่นายพูดแล้ว ฉันขอเดาว่าเป็นวิญญาณน้อยในป่า?
Chongyun:ฉันอธิบายเอง...
Chongyun:ที่จริง มันเป็นสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ ที่ฉันบังเอิญเจอตอนไปฝึกในป่าเมื่อเช้า
Chongyun:มันสามารถลอยอยู่ในอากาศได้โดยไม่ต้องอาศัยสิ่งอื่น ร่างกายก็แทบจะโปร่งใส ตอนแรกฉันคิดว่า ในที่สุดก็เจอปีศาจที่ไม่หวาดกลัว "ร่างกายแห่งหยางบริสุทธิ์" ของฉันสักที ดังนั้นฉันจึงรีบใช้วิชาที่ได้เรียนมา เพื่อจัดการกับศัตรู
Chongyun:แต่วิชาที่ฉันร่ายกลับไม่มีผลกับมันเลย และในตอนที่ฉันกำลังจะเข้าไปตรวจสอบใกล้ ๆ จู่ ๆ มันก็หายวับไป
Hu Tao:แน่ใจนะว่ามันไม่ใช่ผีน่ะ?
Chongyun:ฉันแน่ใจ ฉันสัมผัสได้ว่ามันมีร่างที่จับต้องได้ อีกอย่างถ้าเป็นผีจริง มันก็คงหนีไปไกลตั้งแต่เจอฉันแล้วล่ะ
Chongyun:ก็เป็นเพราะฉันเองแหละ ตอนนั้นฉันตื่นเต้นเกินไป จนไม่ได้ตรวจสอบตัวตนที่แท้จริงของเขาก่อนลงมือ ตอนนี้พอมาคิดดูแล้ว หากอีกฝ่ายไม่ใช่ปีศาจ บางทีฉันอาจไปรุกรานสิ่งมีชีวิตเซียนเข้าก็ได้...
Xingqiu:อย่าคิดแบบนั้นสิ ถึงยังไงมันก็เป็นสิ่งที่นายไม่เคยเห็นมาก่อนนะ ใคร ๆ ก็ต้องมีปฏิกิริยาแบบนี้เป็นปกติแหละ
Xingqiu:อีกอย่าง พวกเราก็กำลังตามหาความจริงกันอยู่ไม่ใช่เหรอ
Hu Tao:แล้ว Venti ล่ะ? มีเบาะแสอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่ Chongyun พูดถึงมั้ย?
Venti:หัวหน้าโถงฯ ลองเดาดูสิ?
Hu Tao:งั้นแสดงว่ามี!
Venti:ฮิฮิ ที่จริงฉันก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน ฉันบอกได้แค่ว่ามันน่าจะไม่ใช่สิ่งที่ชาว Liyue เรียกว่า "ปีศาจ" อย่างน้อยมันก็ไม่เป็นอันตรายอะไร
Venti:อืม ถ้างั้นเอาแบบนี้มั้ย พวกเราเพิ่ม "การตามหา" เข้าไปในกิจกรรมบทกวีในวันพรุ่งนี้เลย
Paimon:เอ๋? หมายความว่า ให้เขียนบทกวีไปด้วย เที่ยวเล่นข้างนอกไปด้วยงั้นเหรอ?
Venti:ฮ่าฮ่า ก็ใกล้เคียง แต่ยังไม่ถูกนะ
Venti:ไอเดียที่ดีไม่ได้ผุดขึ้นมาในหัวแบบปุ๊บปั๊บหรอกนะ ถ้าถามฉันละก็ ฉันว่าทุกคนไปพักผ่อนกันสักคืนเถอะ และทำใจให้สบาย!
Paimon:ฉันว่า สายตาของหมอนี่คงลอยไปถึงแผงไวน์ทางนั้นแล้วล่ะ!
Localized evidence
ลำนำแห่งธารา - บทที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/4073607264No text in the selected or fallback locales.
ชุมนุมแสนสุขสันต์
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3448701026Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/30210127
10127
EQ
4012313
UI_ChapterIcon_PoetryFestival
4012303
event