บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล VI
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2721701082
Story Chapters
Story evidence
Paimon:เฮ้! พวกเธอดูคนนั้นสิ ใช่คนที่เราเจอในวันแรกนั่นมั้ย?
นักวิจัย:ฮ่าฮ่า... เอิ้ก! บ้ากันไปหมดแล้ว ไปให้พ้นเลยไป!
นักวิจัย:พวกเรา...พวกเราจะไม่ตื่นขึ้นมาตลอดกาล... แต่ฉันเป็นฝ่ายถูกนะ ลูกรักของฉัน ไร้เทียมทาน...
Xinyan:ลูกรัก? ลูกรักอะไรของเขา?
นักวิจัย:อุปกรณ์สร้างปาฏิหาริย์... ไม่มีทาง... เป็นไปได้... เอิ้ก!
Mona:ดูท่า ลูกรักที่ว่าก็คืออุปกรณ์เครื่องนั้นแน่เลย
Fischl:เมาเละเทะเลย เฮ้อ
Oz:อื้อหือกลิ่นเหล้านี้... คุณหนู ฉันขอใช้ปีกพัดให้ท่านเอง
Mona:เยี่ยมเลย พัดให้ฉันด้วย
Traveler:งั้นฉันเอาด้วย
Oz:ได้อยู่แล้ว
Kaedehara Kazuha:ทุกคน ฉันไปดูแถวนี้มาแล้ว ไม่มีคนอื่นอยู่เลย
Kaedehara Kazuha:แปลกมากเลยว่ามั้ย? Fatui เป็นถึงองค์กรหนึ่ง แต่ที่นี่กลับเหลือคนคนนี้อยู่คนเดียว แถมครั้งก่อนพวกเราก็ไม่เจอคนคนนี้เลยด้วยซ้ำ
Kaedehara Kazuha:แม้แต่คนอ้วน ๆ ที่เจอครั้งก่อนก็ยังไม่อยู่เลย ฉันว่า... พวกเขาน่าจะซ่อนตัวอยู่ที่อื่นมากกว่า
Kaedehara Kazuha:ส่วนทำไมนั้น คงต้องถามคนที่อยู่ตรงหน้าคนนี้แล้วล่ะ
Paimon:แต่เขาเมายังกะหมูตาย นี่พวกเรายังต้องรอเขาอีกงั้นเหรอ?
Fischl:ปล่อยน้ำพุศักดิ์สิทธิ์แห่งการลงทัณฑ์ลงไป!
Oz:คุณหนูหมายถึงให้สาดน้ำใส่เขา
Paimon:ฟังดูเข้าท่าดีนะ พวกเราลองดูดีกว่า!
ทุกคนเอาน้ำออกมาจากเป้และสาดเข้าไปที่นักวิจัย Fatui อย่างจัง...
Paimon:อ้ะ เขาลืมตาแล้ว!
นักวิจัย:หือ... หือ?
Mona:เฮ้ นายคือ Fatui ใช่มั้ย? ช่วยบอกเราได้มั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่กันแน่ อุปกรณ์เครื่องนั้นมีไว้ทำอะไรกันแน่?
นักวิจัย:...Fa ... tui...
นักวิจัย:... ฮ่าฮ่าฮ่า! Fatui!
นักวิจัย:อ้อ อ้อ... พวกเบื้องบนโง่เง่า เธอเสียใจแล้วล่ะสิ! ฮ่าฮ่า ปฏิเสธงานวิจัยของฉัน บีบบังคับฉัน...
นักวิจัย:บีบบังคับ... ให้ฉันมาทดลองที่เกาะร้างนี้... ลูกรัก! ลูกรักของฉัน ฮือฮือฮือ...
Paimon:ทำไมร้องไห้ซะแล้วล่ะ เหมือนเขาจะเสียใจมากเลยนะ...
นักวิจัย:...ดูถูกฉัน...และสิ่งประดิษฐ์ลูกรักของฉัน! พวกเธอ...พวกเธอ...ไม่เข้าใจชัยชนะในอนาคตเลยสักนิด
นักวิจัย:มีเพียงสิ่งประดิษฐ์ของฉันเท่านั้น... ที่จะทำให้ทุกคนพิชิตโลกใบนี้ได้... ฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า...
นักวิจัย:คนโง่... เจ้าพวกคนโง่ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...
นักวิจัย:อ้าก... ! อย่าตีฉัน ฉันไม่ระเบิดห้องทดลองแล้ว... ขอโทษ! ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
Xinyan:ไม่ไหวเลย เขาดูเสียสติไปแล้วนะ พูดไม่รู้เรื่องเลย
Kaedehara Kazuha:วันแรกที่พวกเราเจอเขา เขาไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา สงสัยเพิ่งจะได้รับผลกระทบมาไม่กี่วันมานี้ จนท้ายที่สุดก็กลายเป็นบ้าไปแล้ว
นักวิจัย:ฮือ ฮือ... ต้นฉบับของฉัน ต้นฉบับ! มีแค่สิ่งนี้เท่านั้น... ที่จะช่วย... ช่วยได้... ฮือฮือ...
Fischl:ต้นฉบับ? อยู่ที่ไหนเหรอ?
นักวิจัย:อย่าขู่ฉัน อย่าขู่ฉันเลย ฮือฮือฮือ...
Paimon:Fischl เธออย่าไปขู่เขาสิ!
Fischl:หึ! งั้น...
Mona:มาฉันเอง
Mona:สวัสดี มองฉันนะ บอกฉันทีว่านายเอาต้นฉบับไปซ่อนไว้ที่ไหน?
นักวิจัย:ฮือ... ฮือ... น่ากลัวจัง อย่าบังคับให้ฉันเขียนรายงานเลย... ฮือฮือ... ไปให้พ้น...
Paimon:ไม่เอาน่า เขาตกอยู่ในจินตนาการไปซะแล้ว...
Kaedehara Kazuha:มาฉันเอง
Kaedehara Kazuha:...
Kaedehara Kazuha:ขออภัย!
ไม่มีใครคาดคิดว่า Kazuha จะยืนเงียบ ๆ อยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นก็จับตัวนักวิจัยทุ่มลงบนพื้น
Kaedehara Kazuha:ย๊ากกก!
นักวิจัย:ฮือฮือ! เจ็บก้นจัง ฮือฮือ... ดูเหมือนสมองจะเริ่มทำงานแล้ว ไม่เละเทะแล้ว...
Kaedehara Kazuha:บอกฉันได้รึยังว่านายเอาต้นฉบับไปไว้ที่ไหน?
นักวิจัย:ต้นฉบับ... ต้นฉบับ... อยู่ในซอกหินตรงนู้น...
Xinyan:พูดแล้ว! โล่งอกไปที ไม่งั้นฉันคงต้องอัดดนตรีร็อกแอนด์โรลเข้าไปในหูของเขาสักเพลงแล้วล่ะ
Paimon:ดูเหมือน Kazuha จะลังเลอยู่พักใหญ่ก่อนจะลงโทษเขา ใจดีจริง ๆ
Traveler:อืม นี่คือคนที่ทำการใหญ่สินะ
Kaedehara Kazuha:ทุกคนไปหาต้นฉบับให้เจอก่อนดีกว่า มันอยู่ในซอกหินแถวนี้แหละ
Fischl:อยู่นี่ไง!
Oz:ยินดีกับทุกคนด้วยที่เจอกุญแจสำคัญของปัญหา!
Mona:ขอฉันดูหน่อย... อื้ม...
Mona รับต้นฉบับมาศึกษาอย่างละเอียด...
Mona:ที่แท้ อุปกรณ์ที่ชื่อว่า "จำลองการรับรู้" เครื่องนี้ก็ส่งผลกระทบต่อสมองของมนุษย์ คนสร้างก็คือนักวิจัยที่อยู่ข้างหน้าคนนั้น เขาชื่อว่า Persikov
Mona:ดูจากต้นฉบับแล้ว เจ้าหน้าที่ Fatui ไม่สนับสนุนการวิจัยของ Persikov แถมยังคิดว่าเขาเสียเวลาเปล่าอีกด้วย
Mona:แต่ Persikov ก็ไม่ละความพยายามที่จะนำอุปกรณ์ที่สมบูรณ์แล้วนี้ มาเผชิญกับสถานการณ์ที่แท้จริง เขาใช้เส้นสายที่มี และจัดการแยกชิ้นส่วนอุปกรณ์เพื่อส่งมายังเกาะร้าง
Paimon:ยอมใจเลยที่พวกเขาเจอเกาะนี้จนได้! เครือข่ายข่าวกรอง Fatui มองข้ามไม่ได้เลยจริง ๆ
Mona:Persikov ตัดสินใจที่จะทำการทดลองที่นี่ สมาชิกที่เข้าร่วมการทดลองเป็นทหารระดับล่างของ Fatui พวกเขาเคยลงชื่อไว้ในหนังสือความเสี่ยง
Mona:...ดูเหมือนพวกเขาจะคิดว่าอุปกรณ์เซ็ตนี้สามารถสร้างรายได้ให้กับ Fatui นะ
Kaedehara Kazuha:หลักการของอุปกรณ์คืออะไรเหรอ?
Mona:เห็นทีคงจะเป็นความลับขั้นสุดยอดเลย ต้นฉบับไม่ได้เขียนเอาไว้ แต่ Persikov บอกว่าอุปกรณ์นี้สามารถจำลองสร้างพลังอำนาจของเทพบางตน
Mona:หมายความว่า มีความเกี่ยวพันระหว่างพลังอำนาจของเทพตนหนึ่งกับภาพลวงตาเหล่านี้ และ Fatui ยังเคยวิจัยส่วนที่เกี่ยวข้องไปแล้วอีกด้วยงั้นเหรอ?
Fischl:ถูกต้อง ไม่งั้นพวกเขาคงไม่สามารถจำลองพลังอำนาจของเทพได้
Traveler:(ยังมีเทพแบบนี้อยู่ด้วยเหรอ?)
Mona:สรุปก็คือ ขั้นตอนการทดลองของ Persikov ไม่ได้ราบรื่นหรอก หลังเปิดใช้อุปกรณ์ไปได้ไม่กี่วันก็เกิดขัดข้อง พวกเขาลองพยายามซ่อมแซมมันแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่า...
Mona:ทหาร Fatui ไม่มีทักษะเรื่องเทคโนโลยีเลย จึงจัดการอุปกรณ์ซะจนเละเทะไปหมด แม้แต่แกนคริสตัลที่สำคัญที่สุดก็กระเด็นออกมา ไม่รู้ว่าตกไปอยู่ที่มุมไหนแล้ว
Oz:เห็นได้ชัดเลยว่าการซ่อมแซมเป็นงานที่สำคัญมาก ขอให้ทุกคนทำให้เต็มที่
Mona:ถึงแม้ Persikov จะเป็นคนบ้าวิทยาศาสตร์ แต่เขาก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดกับลูกน้องของตัวเอง อีกอย่างถ้าไม่แก้ปัญหา เขาเองก็จะเป็นบ้าไปด้วย
Mona:ขณะกำลังหน้าสิ่วหน้าขวาน Persikov ก็จะออกไปตามหาแกนคริสตัลเพียงคนเดียว แต่เขาเป็นนักวิจัยที่อ่อนแอขี้โรค จึงไม่มีปัญญาทำแบบนั้น ก็เลยต้องล้มเลิกไป
Mona:หลังจากนั้น Persikov ได้ทุ่มเทความพยายามทั้งหมด เพื่อตามทหารที่บ้าคลั่งและหนีกระเจิงพวกนั้นกลับมา และพาพวกเขาไปในถ้ำที่ลับตาคน
Kaedehara Kazuha:คนที่พวกเราเจอตอนขึ้นเกาะวันนั้นน่าจะเป็นพวกเขานั่นแหละ Persikov พาทหาร Fatui ที่แข็งแรงกำยำไปด้วยคนหนึ่ง
Mona:ใช่ Persikov เสียแรงไปมากเพื่อระดมทหารเข้าไปในถ้ำ และเริ่มหาวิธีปลุกพวกเขา เขาใช้ดนตรีและบทกวีต่าง ๆ...
Mona:แต่ก็ไม่เป็นผล
Xinyan:ฉันจำได้ว่าพวกเราเคยมาที่นี่ครั้งหนึ่ง วันนั้นไม่มีใครอยู่เลย ดูแล้ว Persikov น่าจะเรียกทุกคนให้มารวมตัวกันในถ้ำในวันนั้นแหละ
Mona:อืม ไม่กี่หน้าสุดท้ายมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
Mona:ข่าวดีก็คือ Persikov ไล่ถามข้อมูลให้ควั่กมาจากปากของทหารบ้าคลั่งได้ เลยพอปะติดปะต่อได้ว่าแกนคริสตัลนั้นอยู่ที่ไหน
Mona:ส่วนข่าวร้ายก็คือ Persikov ไม่สามารถปลุกพวกเขาให้ตื่นได้ หลังจากนั้นเขาก็เลยได้รับผลกระทบด้วยจนเกิดอาการบ้าคลั่ง ไม่กี่หน้าสุดท้ายของต้นฉบับจึงถูกเขาละเลงวาดภาพซะเละเลย
Fischl:เช่นนั้นแล้ว ดูท่าภารกิจนี้คงต้องตกอยู่ในมือของข้า และบรรดาข้ารับใช้อีกแล้ว
Mona:ในต้นฉบับมีแผนที่อยู่แผ่นหนึ่ง ที่ระบุอยู่บนนั้นน่าจะเป็นสถานที่ที่มีแกนคริสตัลนะ
Paimon:ไม่มีวิธีอื่นแล้ว พวกเราพยายามหาแกนคริสตัลเหล่านั้นกันเถอะ!
Paimon:ใส่เข้าไปหมดแล้ว Mona แค่นี้ก็ได้แล้วใช่มั้ย?
Mona:น่าจะใช่นะ ยังไงต้นฉบับก็เขียนไว้แบบนี้
Kaedehara Kazuha:รอสักครู่ หวังว่ามันจะกลับมาทำงานได้ปกตินะ
ทุกคนพากันนั่งก่อไฟย่างอาหารกันบนพื้น พร้อมกับกินไปคุยไป
หลังซ่อมอุปกรณ์เสร็จแล้ว สถานการณ์ก็ดีขึ้น จู่ ๆ ก็มีเสียงเท้าดังแว่วมาแต่ไกล...
Fatui Sergeant:เอ๊ะ! มีคนอยู่ในค่ายของเรา!
ทหารใหม่ของ Fatui:เฮ้ พวกเธอเป็นใครน่ะ?!
Fatui Sergeant:เดี๋ยวก่อน ดูหน่อยสิว่าอุปกรณ์นั่น ซะ...ซ่อมเสร็จรึยัง?
ทหารใหม่ของ Fatui:เอ๋? เอ๋? แต่ท่าน Persikov ยังนอนอยู่บนพื้นตรงนู้นนะ
Paimon:พวกเราเป็นคนซ่อมอุปกรณ์เครื่องนี้เองแหละ พวกเธอน่าจะขอบคุณเรานะ!
Mona:ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ พวกเราคงได้พักผ่อนอย่างสบายใจไปแล้ว
Fischl:เหอะ! ยังไม่รีบขอโทษเจ้าหญิงผู้นี้กับข้ารับใช้ทั้งหลายอีก!
Fatui Sergeant:หา?! ไม่ไม่ไม่ ฉัน...ฉันไปก่อนล่ะ...
ทหารใหม่ของ Fatui:เฮ้ เฮ้ อย่าทิ้งฉันไว้สิ... คุณ Persikov ยังอยู่ตรงนั้น รีบกลับไปช่วยเขาก่อนสิ!
Xinyan:ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเหมือนสองคนนั้นจะได้สติแล้วนะ
Kaedehara Kazuha:ดูท่าคงซ่อมสำเร็จแล้วล่ะ
Paimon:เยี่ยมไปเลย! งั้นก็อย่าอยู่ที่นี่นานนักเลย ฉันอยากกลับไปพักร้อนที่แคมป์ของเราต่อแล้วเนี่ย
Traveler:เธอหมายถึงแคมป์ของ Klee ล่ะสิ
Paimon:หือ! แต่ฉันว่าตอนนี้ที่นั่นก็เป็นแคมป์ของพวกเราด้วยนะ ก็เหมือนกับบ้านชั่วคราวนั่นแหละ ฮี่ฮี่
Oz:บางทีที่นั่นน่าจะเรียกว่า ดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์กับสถานทูตเมือง Dodoco ก็ได้นะ
Paimon:เอ๋? ไม่อะ อ่านยากจะตาย ฉันชอบใช้ชื่อที่จำง่าย ๆ มากกว่า
Paimon:ไปได้แล้ว พวกเรารีบกลับบ้านกันดีกว่า
Paimon:หาว...! ได้กลับมากินข้าวชุดใหญ่ที่บ้าน แถมยังได้เอนตัวลงนอนบนเก้าอี้แบบนี้ รู้สึกสบายจริง ๆ เล้ย
Fischl:ฮ่าฮ่า เจ้าพอใจกับการต้อนรับของดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์หรือไม่?
Paimon:ปลื้มที่สุดเลยล่ะ!
Oz:ชอบก็ดีแล้วล่ะ คุณหนูเชิญข้ารับใช้ทั้งหลายมา ไม่ใช่แค่อยากให้ทุกคนได้เห็นการถือกำเนิดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น แต่อยากให้ทุกคนได้พักผ่อนในช่วงฤดูร้อนด้วย
Xinyan:ดีจังเลย ฉันชอบที่นี่จัง ครั้งนี้ถือว่าคิดถูกจริง ๆ ที่มา!
Fischl:ที่นี่น่าจะกลายเป็นแดนสวรรค์นิรันดร์กาลไปเลย
Oz:คุณหนูหมายถึง หลังจากนี้หวังว่าจะได้ไปเที่ยวกับทุกคนอีก
Xinyan:แน่นอน! พวกเธอว่างเมื่อไหร่ก็มาหาฉันที่ Liyue ได้นะ ฉันจะพาพวกเธอไปเที่ยวให้ทั่วเลย
Xinyan:อ้อจริงสิ ร้านอาหารที่อร่อยที่สุดใน Liyue เป็นร้านของเพื่อนฉันเองแหละ รับรองว่าพวกเธอจะต้องชอบแน่
Xinyan:หรือถ้าอยากฟังงิ้วก็ไปหา Yun Jin ได้นะ เธอนิสัยดีมาก แถมยังชอบทำความรู้จักกับเพื่อนที่น่าสนใจ บางทีงิ้วอาจทำให้พวกเธอเข้ากันได้ก็ได้นะ
Fischl:อืม? ท่าน Xinyan แนะนำซะขนาดนี้ ข้าชักจะสนใจแล้วสิ
Kaedehara Kazuha:Traveler ฉันคิดออกแล้ว
Kaedehara Kazuha:Inazuma มีของกินเล่นอย่างหนึ่งที่ชื่อว่า Lavender Melon ถ้าได้กินกับเนื้อปลาจะอร่อยมากเลยล่ะ คืนนี้พวกเราลองเอาผลไม้มาปิ้งกับอาหารทะเลดูดีมั้ย?
Kaedehara Kazuha:งั้นตามนี้นะ เดี๋ยวฉันจะพยายามหาผลไม้มาให้เยอะ ๆ ส่วนเรื่องปรุงรส... อืม เอาแบบนี้แล้วกัน
Mona:พวกเธออยู่นี่เอง
Mona:ฉันเจอปัญหาอย่างหนึ่ง ถึงแม้พวกเราจะซ่อมอุปกรณ์ได้แล้ว แต่ดูสิ มิติมายาบนเกาะพวกนั้นกลับไม่ได้หายไปเลย
Kaedehara Kazuha:ฉันเองก็สังเกตเห็นเหมือนกัน ถ้าการเกิดมิติมายาต้องใช้เวลา งั้นการหายไปก็อาจต้องใช้เวลาเหมือนกัน
Mona:อืม อาจจะเป็นไปได้
Mona:จะว่าไป กระจกส่องดาวฟื้นฟูกลับมาสมบูรณ์จนใช้งานได้แล้ว เมื่อกี้ผลการทำนายเองก็ไม่ได้แปลกประหลาดอะไร เพียงแต่ว่า...
Traveler:เพียงแต่ว่า?
Mona:เพียงแต่ว่าในผลการทำนายมีบางอย่างที่ฉันไม่เข้าใจน่ะ... ดูเหมือนจะมีพลังบางอย่างโอบล้อมพวกเราไว้ และกำลังเฝ้ามองพวกเราอยู่
Kaedehara Kazuha:เป็นที่อุปกรณ์รึเปล่านะ? หรือว่าเป็นฝีมือของ Persikov?
Mona:ขอโทษด้วย ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ฉันพอจะยืนยันได้แค่ว่าพลังนี้จะยังไม่โจมตีในตอนนี้ บางทีมันอาจไม่ได้มีเจตนาร้ายกับเราก็ได้
Traveler:(จะว่าไปแล้ว บนเกาะก็มีปัญหาอย่างหนึ่งที่ยังไม่ได้แก้ไข เพียงแต่ว่าทุกคนไม่รู้เรื่องนั้นเท่านั้นเอง)
Traveler:ฉันจะคอยระวังไว้นะ
Mona:อืม ถึงแม้จะบอกว่าจะไม่มารบกวนอีก และจะปล่อยให้มีความสุขกับวันหยุดอย่างเต็มที่ แต่กว่าจะไปจากเกาะ พวกเราคงต้องระวังตัวไว้ให้มาก ๆ ด้วยนะ
Mona:ฉันเองก็จะทำนายทุกวันด้วย
Kaedehara Kazuha:ฉันเคยรับปากกับ Fischl ไว้ว่าจะทำหน้าที่ทหารรักษาการณ์ให้ดี จะได้ช่วยเหลือทุกคนได้
Mona:ดีเลย งั้นฝากด้วยนะ
Mona:...เฮ้อ ใครใช้ให้พวกเขาสบายใจเฉิบกันขนาดนี้ล่ะ เรื่องในครั้งนี้ ฉันคงต้องระวังให้มากขึ้นแล้วล่ะ
Traveler:Paimon ตามฉันมาเร็ว!
Paimon:อื้ม ๆ มาแล้ว!
Traveler:ไปทางนั้น
Paimon:ฉันเข้าใจแล้ว เธอจะติดต่อกับนักร้องข้างถนนใช่มั้ยล่ะ?
ยอดนักสื่อสาร Dodoco:Dodoco... Dodoco...
Venti:โอ้ว ในที่สุดพวกเธอติดต่อฉันมาจนได้? นึกว่าพวกเธอจะเที่ยวเพลินจนลืมฉันไปแล้วซะอีก
Paimon:ไม่ใช่สักหน่อย นักร้องข้างถนน พวกเราไปเจอเรื่องแปลกประหลาดมาน่ะ!
เล่ารายละเอียดเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนเกาะในช่วงสองสามวันนี้ให้ Venti...
Venti:อุปกรณ์ประหลาดเหรอ? จำลองพลังอำนาจของเทพได้ด้วย? ฮ่าฮ่า Fatui มีแผนแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย เพ้อเจ้อมากจริง ๆ
Paimon:ฟังจากน้ำเสียงของนายแล้ว ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องนี้เลยนะ?
Venti:ฉันก็แค่นักร้องข้างถนนในร้านเหล้าเท่านั้น จะไปรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไงล่ะ
Paimon:เจ้าหมอนี่ เอาอีกแล้ว...
Venti:แต่นอกจากเรื่องนี้แล้ว Traveler, Paimon ครั้งนี้เที่ยวสนุกมั้ย?
Paimon:สนุกสิ! ได้กินของอร่อย ได้เห็นวิวสวย ๆ ยอดเยี่ยมสุด ๆ ไปเลยล่ะ!
Venti:ฮ่าฮ่า งั้นก็ดีแล้วล่ะ
Venti:ความหมายของการท่องเที่ยวอยู่ที่การได้บันทึกความรู้สึกเอาไว้ ขอแค่สามารถสร้างประสบการณ์ที่ไม่อาจลืมเลือนให้เธอได้ การท่องเที่ยวครั้งนี้ก็ถือว่ามีความหมายแล้วล่ะ
Venti:ส่วนเสียงลึกลับนั่น ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ทำร้ายอะไรพวกเธอ แถมยังทำให้เธอเข้าใจกันมากขึ้นด้วย ใช่มั้ยล่ะ?
Venti:ถ้าดูจากจุดนี้แล้ว บางทีเขาอาจจะมีเจตนาดีก็ได้ ไม่งั้นก็คงกำจัดเครื่องมือติดต่อสื่อสารที่ Alice คิดค้นขึ้นแล้วล่ะ และแน่นอนว่าสามารถโจมตีพวกเธอได้ด้วย
Paimon:อื้ม นักร้องข้างถนนพูดถูก...
Traveler:...
Traveler:เข้าใจแล้วล่ะ
Venti:ฮ่าฮ่า แค่ทำให้เธอผ่อนคลายได้บ้างก็ดีแล้ว พวกเธอเที่ยวกันให้สนุกเถอะ ไว้กลับมาเมื่อไหร่ อย่าลืมมาเล่าเรื่องมิติมายาที่สวยงามบนเกาะให้ฉันฟังอย่างละเอียดด้วยนะ
Venti:ฉันอยากจะบันทึกความทรงจำที่สวยงามทั้งหมดนี้เป็นบทกลอน ในทุกฤดูร้อนจะกลายเป็นบทเพลงที่ยากจะลืมเลือนไงล่ะ
Traveler:อื้ม ตกลงตามนี้
Venti:งั้นฉันจะรอเธอกลับมานะ Traveler สุขสันต์วันหยุดนะ!
Paimon:ในเมื่อนักร้องข้างถนนบอกว่าไม่เป็นไร งั้นก็น่าจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง
Paimon:เพราะไม่ว่ายังไงนักร้องข้างถนนก็เป็นเทพเหมือนกัน พวกเราน่าจะเชื่อเขาได้นะ
Paimon:งั้นพวกเรากลับกันเถอะ อย่าปล่อยให้ทุกคนรอนานเลย
Paimon:เมื่อกี้ Fischl บอกว่าจะไปจับปู ฉันเองก็อยากไปเหมือนกัน!
???:ได้จัดการเรื่องนี้แล้ว รู้สึกมีความสุขขึ้นมั้ยล่ะ?
Traveler:(เสียงนี้มัน...!)
???:อย่ากังวลไปเลย ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก จะว่าไปแล้ว ฉันก็แค่นกตัวหนึ่งที่บังเอิญบินข้ามทะเลผืนนี้ และมองเห็นเธอจากไกล ๆ
???:ก็แค่บังเอิญว่าที่นี่มีพลังที่เกี่ยวข้องกับฉัน ฉันรู้สึกแปลกใจ ก็เลยลงมาที่ชายหาดและแอบมองทุกอย่างที่อยู่บนเกาะอย่างเงียบ ๆ ก็เท่านั้นเอง
???:...น่าสนใจจัง ถึงแม้จะยุ่งกับงานต่าง ๆ แต่คนที่มาถึงเกาะพวกนั้นก็ยังยิ้มกันอย่างจริงใจ
???:ส่วนพวกเธอที่มาทีหลัง ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย พวกเธอพกเอาความฝันอันสดใสและปณิธานที่สวยงามมาด้วย
???:ความฝันของพวกเธอคล้ายกับฟองอากาศบนผืนทะเล โปร่งใสและเปราะบาง ยิ่งเป็นฟองที่น่าดึงดูดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้ฉันแปลกใจมากเท่านั้น
???:ฉันเดินทางไกล ๆ ไม่ได้ น่าอิจฉาจริง ๆ ที่พวกเธอมีอิสระขนาดนี้ เพราะงั้นฉันก็เลยออกแบบของเล็ก ๆ น้อย ๆ บางอย่างให้ หวังว่าพวกเธอจะชอบนะ
Traveler:เธอเป็นใคร?
???:ฉันบอกไปแล้วไงว่าฉันไม่มีจุดประสงค์อะไรทั้งนั้น ก็แค่นกตัวหนึ่ง ที่อยู่ที่นี่เพื่อเชยชมอารมณ์สุขและทุกข์ของพวกเธอ
???:เธอเป็นคนที่พิเศษ ที่เปล่งประกายสีสันที่แตกต่างออกมา ฉันรู้สึกสงสัยจริง ๆ ก็เลยใช้วิธีนี้ติดต่อกับเธอ
???:ไม่ต้องสนใจชื่อของฉันหรอก ไม่แน่วันหนึ่งในอนาคต พวกเราอาจจะเจอกันที่อื่นอีกก็ได้
???:ถึงตอนนั้น เธอน่าจะจำฉันได้นะ ฮ่าฮ่า
Traveler:(เสียงหายไปแล้ว... เมื่อกี้เขาพูดอยู่ในสมองฉันใช่มั้ย?)
Paimon:เฮ้ เธอทำอะไรอยู่เนี่ย! รีบตามมาเร็วเข้า!
Traveler:(...นี่มัน...)
Traveler:(เจอกันที่อื่นเหรอ... เมื่อไหร่ และที่ไหนล่ะ?)
Localized evidence
บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล VI
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2721701082No text in the selected or fallback locales.
ดั่งบทกวีและเสียงดนตรี ความฝันแห่งฤดูร้อน
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2997033105Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/15610093
10088
EQ
4007710
UI_ChapterIcon_SummerTimeV2
4007701
event