Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_SummerTimeV2

Story Chapters

ดั่งบทกวีและเสียงดนตรี ความฝันแห่งฤดูร้อน

Event StoriesChapter number: บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล VI

Story evidence

Chapter quests

1

ดั่งบทกวีและเสียงดนตรี ความฝันแห่งฤดูร้อน

Open quest →
Quest flow
1

มุ่งหน้าไปยังที่ตั้งอุปกรณ์ของ Fatui

Open step page →
Conversation 1 · 55 linesOpen full page →

Paimon:เฮ้! พวกเธอดูคนนั้นสิ ใช่คนที่เราเจอในวันแรกนั่นมั้ย?

นักวิจัย:ฮ่าฮ่า... เอิ้ก! บ้ากันไปหมดแล้ว ไปให้พ้นเลยไป!

นักวิจัย:พวกเรา...พวกเราจะไม่ตื่นขึ้นมาตลอดกาล... แต่ฉันเป็นฝ่ายถูกนะ ลูกรักของฉัน ไร้เทียมทาน...

Xinyan:ลูกรัก? ลูกรักอะไรของเขา?

นักวิจัย:อุปกรณ์สร้างปาฏิหาริย์... ไม่มีทาง... เป็นไปได้... เอิ้ก!

Mona:ดูท่า ลูกรักที่ว่าก็คืออุปกรณ์เครื่องนั้นแน่เลย

Fischl:เมาเละเทะเลย เฮ้อ

Oz:อื้อหือกลิ่นเหล้านี้... คุณหนู ฉันขอใช้ปีกพัดให้ท่านเอง

Mona:เยี่ยมเลย พัดให้ฉันด้วย

Traveler:งั้นฉันเอาด้วย

Oz:ได้อยู่แล้ว

Kaedehara Kazuha:ทุกคน ฉันไปดูแถวนี้มาแล้ว ไม่มีคนอื่นอยู่เลย

Kaedehara Kazuha:แปลกมากเลยว่ามั้ย? Fatui เป็นถึงองค์กรหนึ่ง แต่ที่นี่กลับเหลือคนคนนี้อยู่คนเดียว แถมครั้งก่อนพวกเราก็ไม่เจอคนคนนี้เลยด้วยซ้ำ

Kaedehara Kazuha:แม้แต่คนอ้วน ๆ ที่เจอครั้งก่อนก็ยังไม่อยู่เลย ฉันว่า... พวกเขาน่าจะซ่อนตัวอยู่ที่อื่นมากกว่า

Kaedehara Kazuha:ส่วนทำไมนั้น คงต้องถามคนที่อยู่ตรงหน้าคนนี้แล้วล่ะ

Paimon:แต่เขาเมายังกะหมูตาย นี่พวกเรายังต้องรอเขาอีกงั้นเหรอ?

Fischl:ปล่อยน้ำพุศักดิ์สิทธิ์แห่งการลงทัณฑ์ลงไป!

Oz:คุณหนูหมายถึงให้สาดน้ำใส่เขา

Paimon:ฟังดูเข้าท่าดีนะ พวกเราลองดูดีกว่า!

ทุกคนเอาน้ำออกมาจากเป้และสาดเข้าไปที่นักวิจัย Fatui อย่างจัง...

Paimon:อ้ะ เขาลืมตาแล้ว!

นักวิจัย:หือ... หือ?

Mona:เฮ้ นายคือ Fatui ใช่มั้ย? ช่วยบอกเราได้มั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่กันแน่ อุปกรณ์เครื่องนั้นมีไว้ทำอะไรกันแน่?

นักวิจัย:...Fa ... tui...

นักวิจัย:... ฮ่าฮ่าฮ่า! Fatui!

นักวิจัย:อ้อ อ้อ... พวกเบื้องบนโง่เง่า เธอเสียใจแล้วล่ะสิ! ฮ่าฮ่า ปฏิเสธงานวิจัยของฉัน บีบบังคับฉัน...

นักวิจัย:บีบบังคับ... ให้ฉันมาทดลองที่เกาะร้างนี้... ลูกรัก! ลูกรักของฉัน ฮือฮือฮือ...

Paimon:ทำไมร้องไห้ซะแล้วล่ะ เหมือนเขาจะเสียใจมากเลยนะ...

นักวิจัย:...ดูถูกฉัน...และสิ่งประดิษฐ์ลูกรักของฉัน! พวกเธอ...พวกเธอ...ไม่เข้าใจชัยชนะในอนาคตเลยสักนิด

นักวิจัย:มีเพียงสิ่งประดิษฐ์ของฉันเท่านั้น... ที่จะทำให้ทุกคนพิชิตโลกใบนี้ได้... ฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า...

นักวิจัย:คนโง่... เจ้าพวกคนโง่ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...

นักวิจัย:อ้าก... ! อย่าตีฉัน ฉันไม่ระเบิดห้องทดลองแล้ว... ขอโทษ! ฉันไม่ได้ตั้งใจ...

Xinyan:ไม่ไหวเลย เขาดูเสียสติไปแล้วนะ พูดไม่รู้เรื่องเลย

Kaedehara Kazuha:วันแรกที่พวกเราเจอเขา เขาไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา สงสัยเพิ่งจะได้รับผลกระทบมาไม่กี่วันมานี้ จนท้ายที่สุดก็กลายเป็นบ้าไปแล้ว

นักวิจัย:ฮือ ฮือ... ต้นฉบับของฉัน ต้นฉบับ! มีแค่สิ่งนี้เท่านั้น... ที่จะช่วย... ช่วยได้... ฮือฮือ...

Fischl:ต้นฉบับ? อยู่ที่ไหนเหรอ?

นักวิจัย:อย่าขู่ฉัน อย่าขู่ฉันเลย ฮือฮือฮือ...

Paimon:Fischl เธออย่าไปขู่เขาสิ!

Fischl:หึ! งั้น...

Mona:มาฉันเอง

Mona:สวัสดี มองฉันนะ บอกฉันทีว่านายเอาต้นฉบับไปซ่อนไว้ที่ไหน?

นักวิจัย:ฮือ... ฮือ... น่ากลัวจัง อย่าบังคับให้ฉันเขียนรายงานเลย... ฮือฮือ... ไปให้พ้น...

Paimon:ไม่เอาน่า เขาตกอยู่ในจินตนาการไปซะแล้ว...

Kaedehara Kazuha:มาฉันเอง

Kaedehara Kazuha:...

Kaedehara Kazuha:ขออภัย!

ไม่มีใครคาดคิดว่า Kazuha จะยืนเงียบ ๆ อยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นก็จับตัวนักวิจัยทุ่มลงบนพื้น

Kaedehara Kazuha:ย๊ากกก!

นักวิจัย:ฮือฮือ! เจ็บก้นจัง ฮือฮือ... ดูเหมือนสมองจะเริ่มทำงานแล้ว ไม่เละเทะแล้ว...

Kaedehara Kazuha:บอกฉันได้รึยังว่านายเอาต้นฉบับไปไว้ที่ไหน?

นักวิจัย:ต้นฉบับ... ต้นฉบับ... อยู่ในซอกหินตรงนู้น...

Xinyan:พูดแล้ว! โล่งอกไปที ไม่งั้นฉันคงต้องอัดดนตรีร็อกแอนด์โรลเข้าไปในหูของเขาสักเพลงแล้วล่ะ

Paimon:ดูเหมือน Kazuha จะลังเลอยู่พักใหญ่ก่อนจะลงโทษเขา ใจดีจริง ๆ

Traveler:อืม นี่คือคนที่ทำการใหญ่สินะ

Kaedehara Kazuha:ทุกคนไปหาต้นฉบับให้เจอก่อนดีกว่า มันอยู่ในซอกหินแถวนี้แหละ

2

ตามหาบันทึกของ Persikov

Open step page →
Conversation 1 · 33 linesOpen full page →

Fischl:อยู่นี่ไง!

Oz:ยินดีกับทุกคนด้วยที่เจอกุญแจสำคัญของปัญหา!

Mona:ขอฉันดูหน่อย... อื้ม...

Mona รับต้นฉบับมาศึกษาอย่างละเอียด...

Mona:ที่แท้ อุปกรณ์ที่ชื่อว่า "จำลองการรับรู้" เครื่องนี้ก็ส่งผลกระทบต่อสมองของมนุษย์ คนสร้างก็คือนักวิจัยที่อยู่ข้างหน้าคนนั้น เขาชื่อว่า Persikov

Mona:ดูจากต้นฉบับแล้ว เจ้าหน้าที่ Fatui ไม่สนับสนุนการวิจัยของ Persikov แถมยังคิดว่าเขาเสียเวลาเปล่าอีกด้วย

Mona:แต่ Persikov ก็ไม่ละความพยายามที่จะนำอุปกรณ์ที่สมบูรณ์แล้วนี้ มาเผชิญกับสถานการณ์ที่แท้จริง เขาใช้เส้นสายที่มี และจัดการแยกชิ้นส่วนอุปกรณ์เพื่อส่งมายังเกาะร้าง

Paimon:ยอมใจเลยที่พวกเขาเจอเกาะนี้จนได้! เครือข่ายข่าวกรอง Fatui มองข้ามไม่ได้เลยจริง ๆ

Mona:Persikov ตัดสินใจที่จะทำการทดลองที่นี่ สมาชิกที่เข้าร่วมการทดลองเป็นทหารระดับล่างของ Fatui พวกเขาเคยลงชื่อไว้ในหนังสือความเสี่ยง

Mona:...ดูเหมือนพวกเขาจะคิดว่าอุปกรณ์เซ็ตนี้สามารถสร้างรายได้ให้กับ Fatui นะ

Kaedehara Kazuha:หลักการของอุปกรณ์คืออะไรเหรอ?

Mona:เห็นทีคงจะเป็นความลับขั้นสุดยอดเลย ต้นฉบับไม่ได้เขียนเอาไว้ แต่ Persikov บอกว่าอุปกรณ์นี้สามารถจำลองสร้างพลังอำนาจของเทพบางตน

Mona:หมายความว่า มีความเกี่ยวพันระหว่างพลังอำนาจของเทพตนหนึ่งกับภาพลวงตาเหล่านี้ และ Fatui ยังเคยวิจัยส่วนที่เกี่ยวข้องไปแล้วอีกด้วยงั้นเหรอ?

Fischl:ถูกต้อง ไม่งั้นพวกเขาคงไม่สามารถจำลองพลังอำนาจของเทพได้

Traveler:(ยังมีเทพแบบนี้อยู่ด้วยเหรอ?)

Mona:สรุปก็คือ ขั้นตอนการทดลองของ Persikov ไม่ได้ราบรื่นหรอก หลังเปิดใช้อุปกรณ์ไปได้ไม่กี่วันก็เกิดขัดข้อง พวกเขาลองพยายามซ่อมแซมมันแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่า...

Mona:ทหาร Fatui ไม่มีทักษะเรื่องเทคโนโลยีเลย จึงจัดการอุปกรณ์ซะจนเละเทะไปหมด แม้แต่แกนคริสตัลที่สำคัญที่สุดก็กระเด็นออกมา ไม่รู้ว่าตกไปอยู่ที่มุมไหนแล้ว

Oz:เห็นได้ชัดเลยว่าการซ่อมแซมเป็นงานที่สำคัญมาก ขอให้ทุกคนทำให้เต็มที่

Mona:ถึงแม้ Persikov จะเป็นคนบ้าวิทยาศาสตร์ แต่เขาก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดกับลูกน้องของตัวเอง อีกอย่างถ้าไม่แก้ปัญหา เขาเองก็จะเป็นบ้าไปด้วย

Mona:ขณะกำลังหน้าสิ่วหน้าขวาน Persikov ก็จะออกไปตามหาแกนคริสตัลเพียงคนเดียว แต่เขาเป็นนักวิจัยที่อ่อนแอขี้โรค จึงไม่มีปัญญาทำแบบนั้น ก็เลยต้องล้มเลิกไป

Mona:หลังจากนั้น Persikov ได้ทุ่มเทความพยายามทั้งหมด เพื่อตามทหารที่บ้าคลั่งและหนีกระเจิงพวกนั้นกลับมา และพาพวกเขาไปในถ้ำที่ลับตาคน

Kaedehara Kazuha:คนที่พวกเราเจอตอนขึ้นเกาะวันนั้นน่าจะเป็นพวกเขานั่นแหละ Persikov พาทหาร Fatui ที่แข็งแรงกำยำไปด้วยคนหนึ่ง

Mona:ใช่ Persikov เสียแรงไปมากเพื่อระดมทหารเข้าไปในถ้ำ และเริ่มหาวิธีปลุกพวกเขา เขาใช้ดนตรีและบทกวีต่าง ๆ...

Mona:แต่ก็ไม่เป็นผล

Xinyan:ฉันจำได้ว่าพวกเราเคยมาที่นี่ครั้งหนึ่ง วันนั้นไม่มีใครอยู่เลย ดูแล้ว Persikov น่าจะเรียกทุกคนให้มารวมตัวกันในถ้ำในวันนั้นแหละ

Mona:อืม ไม่กี่หน้าสุดท้ายมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย

Mona:ข่าวดีก็คือ Persikov ไล่ถามข้อมูลให้ควั่กมาจากปากของทหารบ้าคลั่งได้ เลยพอปะติดปะต่อได้ว่าแกนคริสตัลนั้นอยู่ที่ไหน

Mona:ส่วนข่าวร้ายก็คือ Persikov ไม่สามารถปลุกพวกเขาให้ตื่นได้ หลังจากนั้นเขาก็เลยได้รับผลกระทบด้วยจนเกิดอาการบ้าคลั่ง ไม่กี่หน้าสุดท้ายของต้นฉบับจึงถูกเขาละเลงวาดภาพซะเละเลย

Fischl:เช่นนั้นแล้ว ดูท่าภารกิจนี้คงต้องตกอยู่ในมือของข้า และบรรดาข้ารับใช้อีกแล้ว

Mona:ในต้นฉบับมีแผนที่อยู่แผ่นหนึ่ง ที่ระบุอยู่บนนั้นน่าจะเป็นสถานที่ที่มีแกนคริสตัลนะ

Paimon:ไม่มีวิธีอื่นแล้ว พวกเราพยายามหาแกนคริสตัลเหล่านั้นกันเถอะ!

3

(test)(hide)删除定标特效$HIDDEN

Open step page →
4

ตามหาแกนคริสตัลของอุปกรณ์ที่หายไป

Open step page →
5

ตามหาแกนคริสตัลของอุปกรณ์ที่หายไป

Open step page →
6

ตามหาแกนคริสตัลของอุปกรณ์ที่หายไป

Open step page →
7

(test)(hide)回滚隔离环$HIDDEN

Open step page →
8

ใส่แกนคริสตัลเข้าไปในอุปกรณ์

Open step page →
9

พูดคุยกับทุกคน

Open step page →
Conversation 1 · 22 linesOpen full page →

Paimon:ใส่เข้าไปหมดแล้ว Mona แค่นี้ก็ได้แล้วใช่มั้ย?

Mona:น่าจะใช่นะ ยังไงต้นฉบับก็เขียนไว้แบบนี้

Kaedehara Kazuha:รอสักครู่ หวังว่ามันจะกลับมาทำงานได้ปกตินะ

ทุกคนพากันนั่งก่อไฟย่างอาหารกันบนพื้น พร้อมกับกินไปคุยไป

หลังซ่อมอุปกรณ์เสร็จแล้ว สถานการณ์ก็ดีขึ้น จู่ ๆ ก็มีเสียงเท้าดังแว่วมาแต่ไกล...

Fatui Sergeant:เอ๊ะ! มีคนอยู่ในค่ายของเรา!

ทหารใหม่ของ Fatui:เฮ้ พวกเธอเป็นใครน่ะ?!

Fatui Sergeant:เดี๋ยวก่อน ดูหน่อยสิว่าอุปกรณ์นั่น ซะ...ซ่อมเสร็จรึยัง?

ทหารใหม่ของ Fatui:เอ๋? เอ๋? แต่ท่าน Persikov ยังนอนอยู่บนพื้นตรงนู้นนะ

Paimon:พวกเราเป็นคนซ่อมอุปกรณ์เครื่องนี้เองแหละ พวกเธอน่าจะขอบคุณเรานะ!

Mona:ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ พวกเราคงได้พักผ่อนอย่างสบายใจไปแล้ว

Fischl:เหอะ! ยังไม่รีบขอโทษเจ้าหญิงผู้นี้กับข้ารับใช้ทั้งหลายอีก!

Fatui Sergeant:หา?! ไม่ไม่ไม่ ฉัน...ฉันไปก่อนล่ะ...

ทหารใหม่ของ Fatui:เฮ้ เฮ้ อย่าทิ้งฉันไว้สิ... คุณ Persikov ยังอยู่ตรงนั้น รีบกลับไปช่วยเขาก่อนสิ!

Xinyan:ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเหมือนสองคนนั้นจะได้สติแล้วนะ

Kaedehara Kazuha:ดูท่าคงซ่อมสำเร็จแล้วล่ะ

Paimon:เยี่ยมไปเลย! งั้นก็อย่าอยู่ที่นี่นานนักเลย ฉันอยากกลับไปพักร้อนที่แคมป์ของเราต่อแล้วเนี่ย

Traveler:เธอหมายถึงแคมป์ของ Klee ล่ะสิ

Paimon:หือ! แต่ฉันว่าตอนนี้ที่นั่นก็เป็นแคมป์ของพวกเราด้วยนะ ก็เหมือนกับบ้านชั่วคราวนั่นแหละ ฮี่ฮี่

Oz:บางทีที่นั่นน่าจะเรียกว่า ดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์กับสถานทูตเมือง Dodoco ก็ได้นะ

Paimon:เอ๋? ไม่อะ อ่านยากจะตาย ฉันชอบใช้ชื่อที่จำง่าย ๆ มากกว่า

Paimon:ไปได้แล้ว พวกเรารีบกลับบ้านกันดีกว่า

10

กลับไปที่แคมป์กับทุกคน

Open step page →
Conversation 1 · 88 linesOpen full page →

Paimon:หาว...! ได้กลับมากินข้าวชุดใหญ่ที่บ้าน แถมยังได้เอนตัวลงนอนบนเก้าอี้แบบนี้ รู้สึกสบายจริง ๆ เล้ย

Fischl:ฮ่าฮ่า เจ้าพอใจกับการต้อนรับของดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์หรือไม่?

Paimon:ปลื้มที่สุดเลยล่ะ!

Oz:ชอบก็ดีแล้วล่ะ คุณหนูเชิญข้ารับใช้ทั้งหลายมา ไม่ใช่แค่อยากให้ทุกคนได้เห็นการถือกำเนิดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น แต่อยากให้ทุกคนได้พักผ่อนในช่วงฤดูร้อนด้วย

Xinyan:ดีจังเลย ฉันชอบที่นี่จัง ครั้งนี้ถือว่าคิดถูกจริง ๆ ที่มา!

Fischl:ที่นี่น่าจะกลายเป็นแดนสวรรค์นิรันดร์กาลไปเลย

Oz:คุณหนูหมายถึง หลังจากนี้หวังว่าจะได้ไปเที่ยวกับทุกคนอีก

Xinyan:แน่นอน! พวกเธอว่างเมื่อไหร่ก็มาหาฉันที่ Liyue ได้นะ ฉันจะพาพวกเธอไปเที่ยวให้ทั่วเลย

Xinyan:อ้อจริงสิ ร้านอาหารที่อร่อยที่สุดใน Liyue เป็นร้านของเพื่อนฉันเองแหละ รับรองว่าพวกเธอจะต้องชอบแน่

Xinyan:หรือถ้าอยากฟังงิ้วก็ไปหา Yun Jin ได้นะ เธอนิสัยดีมาก แถมยังชอบทำความรู้จักกับเพื่อนที่น่าสนใจ บางทีงิ้วอาจทำให้พวกเธอเข้ากันได้ก็ได้นะ

Fischl:อืม? ท่าน Xinyan แนะนำซะขนาดนี้ ข้าชักจะสนใจแล้วสิ

Kaedehara Kazuha:Traveler ฉันคิดออกแล้ว

Kaedehara Kazuha:Inazuma มีของกินเล่นอย่างหนึ่งที่ชื่อว่า Lavender Melon ถ้าได้กินกับเนื้อปลาจะอร่อยมากเลยล่ะ คืนนี้พวกเราลองเอาผลไม้มาปิ้งกับอาหารทะเลดูดีมั้ย?

Kaedehara Kazuha:งั้นตามนี้นะ เดี๋ยวฉันจะพยายามหาผลไม้มาให้เยอะ ๆ ส่วนเรื่องปรุงรส... อืม เอาแบบนี้แล้วกัน

Mona:พวกเธออยู่นี่เอง

Mona:ฉันเจอปัญหาอย่างหนึ่ง ถึงแม้พวกเราจะซ่อมอุปกรณ์ได้แล้ว แต่ดูสิ มิติมายาบนเกาะพวกนั้นกลับไม่ได้หายไปเลย

Kaedehara Kazuha:ฉันเองก็สังเกตเห็นเหมือนกัน ถ้าการเกิดมิติมายาต้องใช้เวลา งั้นการหายไปก็อาจต้องใช้เวลาเหมือนกัน

Mona:อืม อาจจะเป็นไปได้

Mona:จะว่าไป กระจกส่องดาวฟื้นฟูกลับมาสมบูรณ์จนใช้งานได้แล้ว เมื่อกี้ผลการทำนายเองก็ไม่ได้แปลกประหลาดอะไร เพียงแต่ว่า...

Traveler:เพียงแต่ว่า?

Mona:เพียงแต่ว่าในผลการทำนายมีบางอย่างที่ฉันไม่เข้าใจน่ะ... ดูเหมือนจะมีพลังบางอย่างโอบล้อมพวกเราไว้ และกำลังเฝ้ามองพวกเราอยู่

Kaedehara Kazuha:เป็นที่อุปกรณ์รึเปล่านะ? หรือว่าเป็นฝีมือของ Persikov?

Mona:ขอโทษด้วย ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ฉันพอจะยืนยันได้แค่ว่าพลังนี้จะยังไม่โจมตีในตอนนี้ บางทีมันอาจไม่ได้มีเจตนาร้ายกับเราก็ได้

Traveler:(จะว่าไปแล้ว บนเกาะก็มีปัญหาอย่างหนึ่งที่ยังไม่ได้แก้ไข เพียงแต่ว่าทุกคนไม่รู้เรื่องนั้นเท่านั้นเอง)

Traveler:ฉันจะคอยระวังไว้นะ

Mona:อืม ถึงแม้จะบอกว่าจะไม่มารบกวนอีก และจะปล่อยให้มีความสุขกับวันหยุดอย่างเต็มที่ แต่กว่าจะไปจากเกาะ พวกเราคงต้องระวังตัวไว้ให้มาก ๆ ด้วยนะ

Mona:ฉันเองก็จะทำนายทุกวันด้วย

Kaedehara Kazuha:ฉันเคยรับปากกับ Fischl ไว้ว่าจะทำหน้าที่ทหารรักษาการณ์ให้ดี จะได้ช่วยเหลือทุกคนได้

Mona:ดีเลย งั้นฝากด้วยนะ

Mona:...เฮ้อ ใครใช้ให้พวกเขาสบายใจเฉิบกันขนาดนี้ล่ะ เรื่องในครั้งนี้ ฉันคงต้องระวังให้มากขึ้นแล้วล่ะ

Traveler:Paimon ตามฉันมาเร็ว!

Paimon:อื้ม ๆ มาแล้ว!

Traveler:ไปทางนั้น

Paimon:ฉันเข้าใจแล้ว เธอจะติดต่อกับนักร้องข้างถนนใช่มั้ยล่ะ?

ยอดนักสื่อสาร Dodoco:Dodoco... Dodoco...

Venti:โอ้ว ในที่สุดพวกเธอติดต่อฉันมาจนได้? นึกว่าพวกเธอจะเที่ยวเพลินจนลืมฉันไปแล้วซะอีก

Paimon:ไม่ใช่สักหน่อย นักร้องข้างถนน พวกเราไปเจอเรื่องแปลกประหลาดมาน่ะ!

เล่ารายละเอียดเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนเกาะในช่วงสองสามวันนี้ให้ Venti...

Venti:อุปกรณ์ประหลาดเหรอ? จำลองพลังอำนาจของเทพได้ด้วย? ฮ่าฮ่า Fatui มีแผนแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย เพ้อเจ้อมากจริง ๆ

Paimon:ฟังจากน้ำเสียงของนายแล้ว ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องนี้เลยนะ?

Venti:ฉันก็แค่นักร้องข้างถนนในร้านเหล้าเท่านั้น จะไปรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไงล่ะ

Paimon:เจ้าหมอนี่ เอาอีกแล้ว...

Venti:แต่นอกจากเรื่องนี้แล้ว Traveler, Paimon ครั้งนี้เที่ยวสนุกมั้ย?

Paimon:สนุกสิ! ได้กินของอร่อย ได้เห็นวิวสวย ๆ ยอดเยี่ยมสุด ๆ ไปเลยล่ะ!

Venti:ฮ่าฮ่า งั้นก็ดีแล้วล่ะ

Venti:ความหมายของการท่องเที่ยวอยู่ที่การได้บันทึกความรู้สึกเอาไว้ ขอแค่สามารถสร้างประสบการณ์ที่ไม่อาจลืมเลือนให้เธอได้ การท่องเที่ยวครั้งนี้ก็ถือว่ามีความหมายแล้วล่ะ

Venti:ส่วนเสียงลึกลับนั่น ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ทำร้ายอะไรพวกเธอ แถมยังทำให้เธอเข้าใจกันมากขึ้นด้วย ใช่มั้ยล่ะ?

Venti:ถ้าดูจากจุดนี้แล้ว บางทีเขาอาจจะมีเจตนาดีก็ได้ ไม่งั้นก็คงกำจัดเครื่องมือติดต่อสื่อสารที่ Alice คิดค้นขึ้นแล้วล่ะ และแน่นอนว่าสามารถโจมตีพวกเธอได้ด้วย

Paimon:อื้ม นักร้องข้างถนนพูดถูก...

Traveler:...

Traveler:เข้าใจแล้วล่ะ

Venti:ฮ่าฮ่า แค่ทำให้เธอผ่อนคลายได้บ้างก็ดีแล้ว พวกเธอเที่ยวกันให้สนุกเถอะ ไว้กลับมาเมื่อไหร่ อย่าลืมมาเล่าเรื่องมิติมายาที่สวยงามบนเกาะให้ฉันฟังอย่างละเอียดด้วยนะ

Venti:ฉันอยากจะบันทึกความทรงจำที่สวยงามทั้งหมดนี้เป็นบทกลอน ในทุกฤดูร้อนจะกลายเป็นบทเพลงที่ยากจะลืมเลือนไงล่ะ

Traveler:อื้ม ตกลงตามนี้

Venti:งั้นฉันจะรอเธอกลับมานะ Traveler สุขสันต์วันหยุดนะ!

Paimon:ในเมื่อนักร้องข้างถนนบอกว่าไม่เป็นไร งั้นก็น่าจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง

Paimon:เพราะไม่ว่ายังไงนักร้องข้างถนนก็เป็นเทพเหมือนกัน พวกเราน่าจะเชื่อเขาได้นะ

Paimon:งั้นพวกเรากลับกันเถอะ อย่าปล่อยให้ทุกคนรอนานเลย

Paimon:เมื่อกี้ Fischl บอกว่าจะไปจับปู ฉันเองก็อยากไปเหมือนกัน!

???:ได้จัดการเรื่องนี้แล้ว รู้สึกมีความสุขขึ้นมั้ยล่ะ?

Traveler:(เสียงนี้มัน...!)

???:อย่ากังวลไปเลย ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก จะว่าไปแล้ว ฉันก็แค่นกตัวหนึ่งที่บังเอิญบินข้ามทะเลผืนนี้ และมองเห็นเธอจากไกล ๆ

???:ก็แค่บังเอิญว่าที่นี่มีพลังที่เกี่ยวข้องกับฉัน ฉันรู้สึกแปลกใจ ก็เลยลงมาที่ชายหาดและแอบมองทุกอย่างที่อยู่บนเกาะอย่างเงียบ ๆ ก็เท่านั้นเอง

???:...น่าสนใจจัง ถึงแม้จะยุ่งกับงานต่าง ๆ แต่คนที่มาถึงเกาะพวกนั้นก็ยังยิ้มกันอย่างจริงใจ

???:ส่วนพวกเธอที่มาทีหลัง ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย พวกเธอพกเอาความฝันอันสดใสและปณิธานที่สวยงามมาด้วย

???:ความฝันของพวกเธอคล้ายกับฟองอากาศบนผืนทะเล โปร่งใสและเปราะบาง ยิ่งเป็นฟองที่น่าดึงดูดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้ฉันแปลกใจมากเท่านั้น

???:ฉันเดินทางไกล ๆ ไม่ได้ น่าอิจฉาจริง ๆ ที่พวกเธอมีอิสระขนาดนี้ เพราะงั้นฉันก็เลยออกแบบของเล็ก ๆ น้อย ๆ บางอย่างให้ หวังว่าพวกเธอจะชอบนะ

Traveler:เธอเป็นใคร?

???:ฉันบอกไปแล้วไงว่าฉันไม่มีจุดประสงค์อะไรทั้งนั้น ก็แค่นกตัวหนึ่ง ที่อยู่ที่นี่เพื่อเชยชมอารมณ์สุขและทุกข์ของพวกเธอ

???:เธอเป็นคนที่พิเศษ ที่เปล่งประกายสีสันที่แตกต่างออกมา ฉันรู้สึกสงสัยจริง ๆ ก็เลยใช้วิธีนี้ติดต่อกับเธอ

???:ไม่ต้องสนใจชื่อของฉันหรอก ไม่แน่วันหนึ่งในอนาคต พวกเราอาจจะเจอกันที่อื่นอีกก็ได้

???:ถึงตอนนั้น เธอน่าจะจำฉันได้นะ ฮ่าฮ่า

Traveler:(เสียงหายไปแล้ว... เมื่อกี้เขาพูดอยู่ในสมองฉันใช่มั้ย?)

Paimon:เฮ้ เธอทำอะไรอยู่เนี่ย! รีบตามมาเร็วเข้า!

Traveler:(...นี่มัน...)

Traveler:(เจอกันที่อื่นเหรอ... เมื่อไหร่ และที่ไหนล่ะ?)

11

(test)(hide)进入对话开启特殊天气$HIDDEN

Open step page →

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 2721701082
บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล VI
บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล VI

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2721701082
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ดั่งบทกวีและเสียงดนตรี ความฝันแห่งฤดูร้อน
ดั่งบทกวีและเสียงดนตรี ความฝันแห่งฤดูร้อน

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2997033105

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_SummerTimeV2
Chapter iconchapterIcon198 × 196 · 10 KBUI_ChapterIcon_SummerTimeV2Resource name

Properties

7

chapter10093

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/156
id
10093
groupId
10088
questType
EQ
endQuestId
4007710
chapterIcon
UI_ChapterIcon_SummerTimeV2
beginQuestId
4007701
chapterCategory
event