บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล IV
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2789838930
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ตื่นแล้วเหรอ?
Traveler:โอ้... ตอนเช้าแล้วเหรอเนี่ย...
Traveler:เป็นไงบ้างล่ะ? มีอะไรโผล่ออกมาบ้างรึเปล่า?
Paimon:พูดแล้วเดี๋ยวเธอจะต้องไม่เชื่อแน่ ๆ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยน่ะ
Xinyan:เธอตื่นแล้วเหรอ? ถ้างั้นพวกเราบอกแบบสรุปเลยละกันนะ หลังจากตามหาจนทั่วแล้ว ก็ไม่เจออะไรที่น่าสงสัยเลยน่ะ
Kaedehara Kazuha:ตามกฎของมิติมายาสองแห่งก่อนหน้านี้ น่าจะมีสิ่งของชิ้นนึงที่ทำหน้าที่เป็น "ทางเข้า" อยู่สินะ
Traveler:น่าแปลกแฮะ
Mona:หรือว่าจะยังไม่ถึงเวลา?
Xinyan:เธอหมายความว่า ต้องรอต่อไปอีกงั้นเหรอ?
Mona:อืม แถม Fischl ก็ไม่อยู่ที่นี่ซะด้วย ฉันว่าเธอน่าจะรีบร้อนหาทางเข้าให้เจอมากกว่าพวกเราอีกนะ
Mona:งั้นเราก็รอต่อไปอีกหน่อยละกัน ให้มิติมายา... ไม่สิ ให้เวลา Fischl อีกหน่อยน่ะ
ทุกคนต่างก็เห็นด้วยกับความเห็นของ Mona จึงรวมตัวกันดื่มชาและพักผ่อน หลังจากนั้น ก็แยกย้ายกันเป็นสองทีมเพื่อออกไปค้นหาทั่วทั้งบริเวณ
ในที่สุด หลังจากเดินกลับไปกลับมาอยู่หลายรอบ จู่ ๆ บนชายหาดก็มีสิ่งของชิ้นนึงโผล่ออกมา
Paimon:มีอะไรบางอย่างตกอยู่บนชายหาดน่ะ!
Kaedehara Kazuha:คือหนังสือเล่มนึง? ข้าง ๆ ยังมี... รูปปั้นเรเวนอีกตัว?
Paimon:รูปปั้นนี้ดูเหมือน Oz เลยอ่ะ...
Mona:โผล่ออกมาพร้อมกันหมายความว่าไงนะ? มันส่งหนังสือเล่มนี้มาเหรอ?
Xinyan:นี่อะไรน่ะ? ไดอารี่เหรอ?
Mona:ไหนฉันดูหน่อยสิ... "บทร่ายแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์" งั้นเหรอ? ฉันไม่เคยเห็นหนังสือชื่อนี้มาก่อนเลยแฮะ
Paimon:ดูจากหน้าปก หรือว่าจะเป็น... เล่มที่ Fischl เขียนขึ้นมาเอง?
Xinyan:พูดแบบนี้ก็เหมือนเป็นสไตล์ของเธอจริง ๆ นั่นแหละ "บทร่ายแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์" ชื่อหนังสือไม่เลวเลยนะ ฉันชอบ
Kaedehara Kazuha:ชื่อหนังสือเล่มนี้ ให้ความรู้สึกถึงความศักดิ์สิทธิ์อะไรบางอย่างด้วย
Paimon:เอาไงดีล่ะ? แตะมันดูมั้ย?
Mona:...ก็ยังไม่กลับมาอยู่ดี
Mona:ช่างเถอะ พวกเราไปดูกันก่อนเถอะ ถ้า Fischl เจอหนังสือเล่มนี้ ก็น่าจะมาหาพวกเราเองแหละ
Paimon:ฉันเห็นด้วยนะ! ก็เหมือนการที่โดนคนอื่นแอบอ่านไดอารี่นั่นแหละ เธอจะต้องออกมาห้ามพวกเราแน่ ๆ
ผู้บรรยาย:"ประชาชนในวันนี้ไม่เหลือความทรงจำใด ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้อีกแล้ว แต่นักปราชญ์ทราบดีว่า ในช่วงโกลาหลเมื่อประมาณหกร้อยปีก่อนในยุคแห่งนักบุญ ท่านราชินีก็อยู่บนโลกใบนี้แล้ว"
Mona:เป็นไปไม่ได้มั้ง? มีบทบรรยายด้วยงั้นเหรอ?
Xinyan:สมแล้วที่เป็นโลกจากในหนังสือ มีบทบรรยายเล่าเรื่องให้พวกเราฟังด้วยแฮะ
Paimon:เส้นทางถูกตัดขาดแล้วล่ะ เดินทางต่อไปไม่ได้แล้ว
Mona:ทางนั้นมีอุปกรณ์อยู่ด้วยล่ะ ดูเหมือนกำลังรอให้พวกเราเข้าไปหาเลย
Paimon:ฉันรู้สึกแต่ว่า... ทุกอย่างที่นี่มันดูจงใจจัดฉากเกินไปน่ะ?
Mona:ก็เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี่นา เข้าใจหน่อยละกัน
Paimon:ก็ใช่นะ ชัดเจนซะขนาดนี้ ก็คงหวังจะให้คนมาเจอสินะ
Xinyan:ไม่เสียชื่อ Fischl เลยจริง ๆ ที่นี่ตรงไปตรงมาจนน่ากลัวเลยล่ะ
???:สวรรค์ ได้โปรดช่วยฉันด้วย!
Paimon:เอ๋ นั่นไม่ใช่รูปปั้นหรอกเหรอ?
???:อย่าพูดแบบนั้นสิ! ฉันคือ Leon อัศวินของดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์น่ะ
Paimon:อัศวินงั้นเหรอ? ดูไม่ออกเลยแฮะ
Leon:ดูไม่ออกงั้นเหรอ? ไม่เป็นไร ต่อให้เป็นแบบนี้ ก็ขอให้ทุกคนอย่าโทษท่าน Ozvaldo ผู้ออกแบบและแจกจ่ายชุดเกราะให้กับเหล่าอัศวินเรเวนรัตติกาลเลยนะ
Traveler:ท่าน Ozvaldo
Mona:Traveler น่าจะเคยได้ยินมาก่อนนะ? ชื่อเต็ม ๆ ของ Oz ก็คือ Ozvaldo Hrafnavins น่ะ
Xinyan:ถ้างั้น Megistus ก็ค่อยออกเสียงง่ายกว่าหน่อย
Kaedehara Kazuha:อืม ฉันเองก็คิดแบบนั้น
Mona:อ่ะฮ่าฮ่า ใคร ๆ ก็พูดแบบนี้ทั้งนั้นแหละ...
Leon:สหายทุกท่าน ฉันไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนเวลาคุยสนุก ๆ ของพวกคุณหรอกนะ แต่ว่า พวกคุณน่าจะยังไม่รู้ว่าประตูใหญ่ด้านหน้าถูกปิดล็อกไปแล้วน่ะ
Paimon:ก็ไม่รู้จริง ๆ นั่นแหละ
Leon:แต่ก็หวังว่าคนใจดีอย่างพวกคุณจะช่วยกันหาวิธีช่วยฉันขึ้นไปได้นะ เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันยินดีมากเลยล่ะที่จะสอนวิธีเปิดประตูใหญ่ให้กับทุกคน
Mona:คุณพูดซะขนาดนี้แล้ว... ก็ตามนั้นละกัน
Leon:เหล่าผู้กล้า ต่อให้พูดออกไปอีกมากมายเท่าไหร่ก็คงไม่อาจอธิบายความรู้สึกตื้นตันที่ฉันมีอยู่ในตอนนี้ได้ ขอบคุณพวกคุณมากนะ
Leon:จำไว้นะว่า นี่คือรหัสเปิดประตูใหญ่: "ขอให้ประชาชนของข้าจงมีอิสรภาพ และไม่ยึดติดกับกฎเกณฑ์โบราณทั้งปวง"
Paimon:เหมือนข้างหน้าจะไม่มีทางไปแล้วล่ะ มีแค่หนังสือเล่มนึงเท่านั้นเอง
Xinyan:เมื่อกี้ที่พวกเราได้ยินกัน ก็น่าจะเป็นเรื่องราวในหนังสือนั่นแหละนะ?
Mona:งั้นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในชื่อหนังสือ ก็น่าจะหมายถึงดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์สินะ หนังสือเล่มนี้คงกำลังร้องเพลงสรรเสริญองค์ราชินีด้วยเสียงของผู้คน
Traveler:หรือจะถือว่าเป็นอัตชีวประวัติอย่างนึงก็ได้ล่ะมั้ง...
Kaedehara Kazuha:หนังสือก็พลิกมาจนถึงหน้าสุดท้ายแล้ว แต่เรื่องราวของพวกมันฟังดูเหมือนจะยังไม่จบนะ
Paimon:ภาคต่อล่ะ? ฉันอยากฟังภาคต่อ!
Kaedehara Kazuha:ถ้าแบบนั้นต้องออกไปสำรวจกันต่อแล้วล่ะ พูดถึงเรื่องนี้ หนังสือที่อ่านจบเล่มแล้ว... ปิดมันไปจะดีกว่านะ
Mona:เอ๋? ทำไมสถานที่เปลี่ยนซะแล้วล่ะ แต่ดันไม่ได้กลับไปที่ชายหาดซะงั้น?
Paimon:ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นบ้านแบบใน Mondstadt เลยนะ
Fischl:อรุณสวัสดิ์เพคะ ท่าน "ราชินีแห่งการลงทัณฑ์" ผู้สูงส่ง
???:Amy ลูกรัก แม่ทำ Pan-Fried Steak กับ Fisherman's Toast ไว้ให้แล้ว รีบมากินตอนที่ยังร้อน ๆ สิ
Fischl:อ่ะแฮ่ม! ท่านแม่...
???:อืมม ดูข้าสิ ลืมไปเลย อะแฮ่ม! เจ้าหญิงแห่งการลงทัณฑ์ ท่านรู้ไหมว่าตอนนี้เป็นเวลาอาหารกลางวันแล้ว?
Fischl:แน่นอนสิท่านแม่
???:โอ้...! วิวด้านนอกหน้าต่างช่างน่าดึงดูดเสียจริง เจ้าหญิง ราชินี ท่านสองคนออกไปกินลมชมสวนกับข้า "ราชาแห่งการลงทัณฑ์" ผู้นี้ได้หรือไม่? ไปร่วมชมวิวทิวทัศน์และเพลิดเพลินกับอาหารอันโอชะที่พระเจ้ามอบให้
Fischl:ได้สิ ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
Mona:...
Kaedehara Kazuha:...
Xinyan:เอ่อ... คือว่า ทุกคนคงมีเรื่องที่อยากจะพูดกันสินะ...
Traveler:...
Xinyan:ฉันขอถามตรง ๆ เลยนะ Amy... คือชื่อจริงของ Fischl งั้นเหรอ?
Paimon:น่าจะใช่ล่ะมั้ง เสียงทั้งสองเมื่อกี้ เหมือนว่าจะเป็นเสียงของพ่อแม่เธอนะ
Mona:...มองฉันทำไมกัน?!
Kaedehara Kazuha:อาจจะดูเสียมารยาทหน่อยนะ แต่ว่า... เธอมีนามสกุลว่า Megistus จริง ๆ เหรอ?
Mona:หึ นี่นายกำลังดูถูกฉันงั้นเหรอ? ชื่อเต็มของโหรแห่งดวงดาวอย่างฉันก็คือ: Astrologist Mona Megistus ต่างหากล่ะ
Kaedehara Kazuha:...ขอโทษด้วย
Xinyan:ยาวมาก!
Mona:มีเพียงอัจฉริยะเท่านั้นที่จะตั้งชื่อแบบนี้ได้
Paimon:ฟังดูไม่มีเหตุผลเลยนะ...
Mona:พวกเธอคิดว่าไงกับเรื่องเมื่อกี้เหรอ?
Kaedehara Kazuha:ฉันแน่ใจอยู่เรื่องนึง นั่นก็คือ "การปิดหน้าหนังสือ" ก็เป็นวิธีการนึงที่ทำให้มิติมายาเกิดการเปลี่ยนแปลง
Xinyan:ครอบครัวของ Fischl ยอมร่วมมือกับเขา สุดยอดเลยอ่ะ
Mona:แต่คงจะไม่เป็นแบบนี้ตลอด ฟังเสียงดูสิ นี่คือความทรงจำตอนเด็กของเขา? พอโตก็จะไม่เป็นแบบนี้แล้ว
Paimon:Mona ก็รู้เยอะนี่!
Mona:คนเป็นเพื่อนกันจะรู้เรื่องแบบนี้ก็ไม่เห็นจะแปลก
Mona:...ตอนนี้ Fischl ไปอยู่ที่ไหนกันนะ
Kaedehara Kazuha:เสียงเมื่อกี้บอกว่าเธอกำลังจะออกไปข้างนอก งั้นพวกเราก็ลองออกไปข้างนอกดูบ้างดีมั้ย น่าจะมีเบาะแสอะไรอยู่แน่ ๆ
Paimon:หวาาา กลับมาซะแล้ว
Paimon:ไม่ได้สิ แบบนี้ไม่ได้ ทำไมถึงกลับมาได้แล้วล่ะ! ยังฟังเรื่องราวไม่จบเลย!
Mona:ความรู้สึกแบบนี้ มันแย่จัง เหมือนซื้อคอร์สทำนายเก๊ ไม่ก็กินมื้อเย็นได้ครึ่งเดียวแล้วเพิ่งนึกได้ว่าลืมหยิบกระเป๋าตังค์มาน่ะ...
Paimon:อาาาาา...!
Mona:อาาา...! ทรมานจัง!
Xinyan:ทั้งสองคนดูทรมานมากเลยนะ
Kaedehara Kazuha:พูดตามจริงเลยนะ ฉันเองก็ไม่ชอบอ่านหนังสือที่ขาดตอนเหมือนกัน
Xinyan:ฮ่า ๆ ใครจะชอบล่ะ ทุกคน พวกเราเข้าไปในมิติมายาอีกครั้งกันเถอะ
Paimon:เป็นความคิดที่ดีนะ! ถ้างั้นเราก็ออกเดินทางกันตอนนี้เลย!
Xinyan:...หืม?
Kaedehara Kazuha:ไม่มีอะไรตอบสนอง ตำแหน่งก็เปลี่ยนแปลง
Xinyan:แปลกจัง เมื่อกี้ยังเข้าไปได้อยู่เลยนะ แต่ตอนนี้กลับทิ้งพวกเราไว้นอกประตูซะงั้น
Mona:ทำไมล่ะ! จงใจไม่อยากให้อ่านหนังสือเล่มนี้จนจบงั้นเหรอ! ใจร้ายมากเลยนะ!
Kaedehara Kazuha:เอ่อ... เป็นเพราะว่าหนังสือเล่มนี้ "อ่านจนถึงตอนสุดท้าย" แล้วล่ะมั้ง
Kaedehara Kazuha:ก่อนออกมาจากมิติมายา หนังสือเล่มที่พวกเราเห็นได้พลิกไปจนถึงหน้าสุดท้ายแล้วล่ะ ฉันเลยคิดว่า "บทร่ายแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์" น่าจะไม่ได้มีแค่เล่มเดียว
Paimon:ก็คงเหมือนกลยุทธ์การขายในการขายนิยายเดิม ๆ... ถ้าอยากรู้ตอนต่อไปเป็นยังไง ก็ต้องซื้อเล่มต่อไป อะไรทำนองนี้น่ะ
Mona:น่าโมโหชะมัด ฉันต้องอ่านตอนจบให้ได้เลย
???:โอ๊ะโอ ตอนจบสินะ ใคร ๆ ก็อยากอ่านตอนจบของหนังสือกันทั้งนั้นแหละ
Mona:หืม? ใครอยู่ตรงโน้นอ่ะ?
???:โอ๊ะโอ แย่แล้ว เธอเห็นฉันแล้วล่ะ ยืนตรงเข้าไว้ ๆ
Mona:เธอคือ...
???:ฉันคือ "Arnold ผู้ปรารถนาให้ถูกถามทาง"
Paimon:ชื่อนี่บอกจุดประสงค์ซะชัดเจนเลยนะ!
Mona:Arnold ฉันขอถามหน่อยว่า...
Arnold:ฉันคือ "Arnold ผู้ปรารถนาให้ถูกถามทาง" ไม่ใช่ Arnold เฉย ๆ!
Mona:Arnold ผู้ปรารถนาให้ถูกถามทาง ฉันขอถามเธอหน่อย!
Arnold:ได้เลยคุณผู้หญิง!
Mona:"บทร่ายแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์" มีภาคต่อมั้ย? แล้วถ้ามีมันอยู่ที่ไหน?
Arnold:โอ๊ะโอ เธอถามถูกคนแล้วล่ะ "บทร่ายแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์" เป็นพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ มีทั้งหมดสามเล่ม ที่เหลืออีกสองเล่มแบ่งไปเก็บซ่อนไว้บนที่สูงสองแห่งของเมือง
Arnold:ถ้าพวกเธออยากตามหาเล่มที่สอง ก็ต้องไปที่ยอดหอคอยสูง
Mona:หอคอยสูง คือหอคอยที่อยู่ตรงนั้นงั้นเหรอ?
Arnold:ใช่แล้วล่ะ นั่นเป็นหอคอยที่ไว้จัดเก็บพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ มีทางลับเส้นนึงที่สามารถพาทุกคนไปถึงที่นั่นได้อย่างรวดเร็ว ขอแค่พวกเธอค้นหาที่ข้างในถ้ำภูเขาตรงด้านโน้นให้ละเอียด ๆ
Mona:เยี่ยมเลย ขอบคุณนะ Arnold
Arnold:ฉันคือ "Arnold ผู้ปรารถนาให้ถูกถามทาง" ไม่ใช่ Arnold เฉย ๆ!
Arnold:คุณผู้หญิงแสนสวย ไม่มีอะไรจะถามฉันแล้วเหรอ? อย่างเช่น มีแฟนยัง, รายได้ต่อเดือนเป็นยังไงบ้าง อะไรทำนองนี้น่ะ...
Mona:ไม่มีแล้วล่ะ บ๊ายบายนะ!
Mona:ไม่ต้องสนใจเรเวนรัตติกาลตัวนั้นแล้วล่ะ ในถ้ำข้างหน้ามีเส้นทางลับที่สามารถไปถึงยอดหอคอยได้ พวกเราไปกันเถอะ
Arnold:โอ๊ะโอ คุณผู้หญิง! ไม่สนใจในตัวฉันจริง ๆ เหรอ? ฉันเห็นเธอสวยมากขนาดนี้หรอกนะ ถึงยอมบอกความลับของดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์กับเธอ! คุณผู้หญิง! ...
Localized evidence
บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล IV
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2789838930No text in the selected or fallback locales.
วิวรณ์แห่งราตรีบริสุทธิ์
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1941955729Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/15410091
10088
EQ
4007318
UI_ChapterIcon_SummerTimeV2
4007102
event