บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล I
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3663862162
Story Chapters
Story evidence
Katheryne:นักเดินทาง พอดีมีเพื่อนของเธอฝากข้อความมาน่ะ
Paimon:ข้อความ? หายากนะเนี่ย เป็นใครกันนะ?
Katheryne:"ข้ารับใช้ที่รัก หวังว่าเจ้าจะสังเกตเห็น ว่าด้ายเงินที่ถักทอโชคชะตากำลังพันเกี่ยวเจ้าอยู่ ดวงตาแห่ง... สรรพ เอ่อ? มายา... จะเฝ้ามองเจ้า..."
Katheryne:...
Paimon:...
Traveler:...
Katheryne:ขอโทษที ฉันไม่ค่อยได้เจอข้อความที่อ่านยากแบบนี้ เลยอ่านตะกุกตะกักหน่อย ทั้งสองคนอยากฟังต่อมั้ย?
Paimon:เอ่อ... ฟังดูก็รู้ว่าเป็นข้อความจาก Fischl... เอาไงดี?
Katheryne:"จะเฝ้ามองเจ้าเดินไปยังมหานครที่ตั้งอยู่ ณ ดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ จงรีบมาพบข้า ปฏิญาณตนว่าจะภักดีต่อข้า และมุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของโลกไปด้วยกัน"
Katheryne:สรุปก็คือนี่เป็นข้อความจากคุณ Fischl ที่ต้องการให้ทั้งสองคนไปที่จัตุรัสหน้าวิหาร
Katheryne:ถ้าพวกเธอว่างก็ไปพบคุณ Fischl ที่นั่นก็แล้วกัน เธอบอกว่าจะรออยู่เสมอ
Paimon:เอิ่ม... ข้อความเข้าใจยากซะขนาดนั้น แต่กลับบอกความต้องการได้ชัดเจนเชียว... นับถือเธอเลยจริง ๆ...
Paimon:Fischl ให้พวกเราไปพบที่จัตุรัสหน้าวิหาร งั้นก็อย่าปล่อยให้เธอรอนานเลย พวกเรารีบไปกันเถอะ
Paimon:พวกเธออยู่ตรงนั้น Mona ก็อยู่ด้วยแหละ!
Fischl:มาแล้วเหรอ ผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์ของเจ้าหญิงผู้นี้!
Mona:เมื่อกี้บอกว่าเป็นข้ารับใช้ มาตอนนี้บอกว่าเป็นผู้ติดตาม...
Oz:โธ่ เวลาคุณหนูอารมณ์ดีอาจจะพูดอะไรเวอร์ไปหน่อย อย่าถือสาเลยนะ
Paimon:Fischl เธออยากพบพวกเราเหรอ? ก่อนหน้านี้เห็นคุยกันครึกครื้นเชียว รีบบอกมาสิว่ามีเรื่องน่ายินดีอะไรเหรอ!
Traveler:ไม่เจอกันนานเลยนะ ทุกคน
Fischl:เสียงคุยจ้อแห่งราตรีชั่วนิรันดร์เรียกเจ้าให้กลับมาอยู่ข้างกายเจ้าหญิงผู้นี้ ดีจริงเชียว นี่คือพระคุณแห่งการอุทิศตน การประทานพรแห่งราตรี! บัดนี้เรามาร่วมกันแบ่งปันความสุขล้น...
Oz:นักเดินทาง Paimon ไม่เจอกันนานเลยนะ คุณหนูและข้าขอทักทายท่านทั้งสองด้วยความจริงใจ ณ ที่นี้
Paimon:ฉันก็อยากทักทายดี ๆ เหมือนกัน แต่ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี...
Mona:ถ้าเป็นคนทั่วไปคงพูดว่า... "เฮ้! นักเดินทาง ช่วงนี้เป็นไงบ้าง"
Traveler:ขอบใจนะ ก็สบายดีแหละ
Fischl:หึ! Traveler และเจ้าหญิงผู้นี้เปรียบเสมือนดาวคู่บนฟากฟ้าอันกว้างใหญ่ การพบกันครานี้จะนำมาซึ่งโชคชะตาใด เจ้ารู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ?
Oz:อ้อ! ท่าน Megistus ขอความกรุณาเลิกพูดถ้อยคำที่ไร้ซึ่งจินตนาการเช่นนี้ด้วย
Paimon:Me... อะไรนะ??
Traveler:อัปเดตฉายาใหม่อีกแล้วเหรอ?
Fischl:หึหึ ท่าน Megistus สวามิภักดิ์ต่อดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์มาเนิ่นนาน และกลายเป็นนักเวทผู้ยิ่งใหญ่แห่งวังหลวงอันดับหนึ่งแห่งกองกำลังของเจ้าหญิงผู้นี้มานานแล้ว
Mona:อะแฮ่ม! เธอแค่เรียกนามสกุลของฉันเฉย ๆ น่ะ อย่าสนใจเลย... เรียกซะฉันเขินหมดเลย ฮ่าฮ่าฮ่า...
Mona:Traveler วันนี้ Fischl เป็นคนฝาก Katheryne ไปบอกเธอว่าให้มาพบกันที่นี่ใช่มั้ย?
Fischl:อาฮะ สมกับเป็นนักเวทผู้ยิ่งใหญ่จริง ๆ ทั้งหมดนี้ปรากฏในคำทำนายของท่านด้วยเหรอ? ท่านช่างเป็นสตรีที่อันตรายเสียจริง
Mona:เรื่องแบบนี้ยังต้องทำนายด้วยเหรอ! ก็เธอบอกเองนี่นา ว่าฝากข้อความไว้ที่ Katheryne แล้วน่ะ!
Mona:อะแฮ่ม! เสียมารยาทซะแล้ว เอาเป็นว่าฉันก็ถูกเธอทุบประตูเรียกออกมาเหมือนกัน... หลังจากนี้ถ้าเธอพูดอะไรก็อย่าตกใจแล้วกันนะ
Paimon:เรื่องเล็กน้อยน่า พวกเราเห็นโลกกว้างมาเยอะแล้ว ไม่กลัวพวกเธอหรอก
Fischl:ข้ารับใช้ทั้งหลาย ดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์อันเป็นบ้านเกิดของข้า ที่ซึ่งแบกรับโชคชะตาแห่งความมืดมิดไว้.. บัดนี้ได้มาเยือนโลกมนุษย์อีกคราแล้ว ทุกท่าน จงเฝ้าคอยแสงสว่างแห่งการอุทิศตนร่วมกับราชวงศ์ของข้าเถิด!
Paimon:...
Paimon:เดี๋ยวนะ ฉันฟังไม่เข้าใจเลย...
Fischl:พรจากฟ้าที่ยิ่งใหญ่และลึกลับเช่นนี้ มีเพียงบริพารของข้าเท่านั้นที่รู้ได้ ดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ตั้งอยู่ใกล้กับบริเวณ Mondstadt!
Traveler:เข้าใจแล้ว จะรีบรายงานกองอัศวินเดี๋ยวนี้แหละ!
Oz:โอ้ว ไม่นะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้ล่ะ!
Mona:ฉันรู้ว่ามันฟังดูแปลกประหลาดมาก แต่ข่าวนี้ใช่ว่าจะไม่มีมูลนะ ฉันเป็นพยานให้ได้
Mona:ความจริงแล้ว Fischl เธอ...
Fischl:ท่าน Megistus!
Mona:อ่าาา... ก็ได้ ๆ! จริง ๆ เลยเชียว... ทำไมโหรแห่งดวงดาวอัจฉริยะอย่างฉันต้องถูกบังคับให้มาเล่นเกมเด็กเล่นด้วยนะ...
Mona:ความจริงแล้วเมื่อวานเจ้าหญิงบังเอิญเจอ Klee อัศวินดอกไม้เพลิงที่นอกเมือง เจ้าหญิงและคุณ Klee ต่างได้ยินชื่อเสียงกันมานาน ก็เลยได้พูดคุยกัน
Mona:ตอนนั้นฟ้ามืดแล้ว ด้วยความที่เจ้าหญิงรู้สึกห่วงใยและเมตตา จึงเดินกลับ Mondstadt เป็นเพื่อนคุณ Klee
Mona:ระหว่างทาง เจ้าหญิงได้เล่าภูมิหลังของตัวเองให้ Klee ฟัง อัศวินตัวน้อยผู้มีจิตใจดีงามรู้สึกเศร้าใจกับเรื่องที่บ้านเกิดล่มสลาย จึงเอ่ยถามทั้งน้ำตาว่า...
Oz:"โอ้ว! สถานที่ที่ชื่อดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ มันล่มสลายแล้วจริงเหรอ? จะไม่ฟื้นคืนกลับมาแล้วเหรอ?"
Fischl:"มนุษย์เอ๋ย เจ้าหญิงผู้นี้ซาบซึ้งในความจริงใจและความเห็นอกเห็นใจที่เจ้ามีให้นัก แต่ข้าขอบอกเจ้าว่า ดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ไม่มีวันล่มสลายหรอก สักวันหนึ่งมันจะปรากฏขึ้นที่โลกมนุษย์อีกครั้ง"
Oz:"จริงเหรอ? งั้นต้องทำยังไง บ้านเกิดของท่านถึงจะปรากฏออกมาล่ะ? บอก Klee มาเถอะนะ ขอร้องล่ะ บอกหน่อยนะ..."
Fischl:"ในเมื่อเจ้าถามด้วยความจริงใจ... การมอบดินแดนสวรรค์อันเงียบสงบแก่ข้า มอบความชื่นชมสูงสุดแก่ข้า มอบเวลาและสายลมแก่ข้า จะทำให้โลกถือกำเนิดขึ้นมาใหม่"
Paimon:ไม่ต้องเล่าทุกคำพูดเป๊ะ ๆ ขนาดนั้นก็ได้ บอกใจความสำคัญมาเลยเถอะ!
Mona:พูดง่าย ๆ ก็คือ Klee มอบเกาะแห่งหนึ่งให้เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่สำหรับฟื้นคืนดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อ จนกระทั่งได้เห็นจดหมายฉบับนี้
Oz:ทุกท่าน นี่คือโอกาสอันดีที่สวรรค์ประทานให้แก่คุณหนู ท่านนักเดินทางคือข้ารับใช้คนสำคัญ จึงควรได้ร่วมเป็นประจักษ์พยานในช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่นี้ด้วยกัน
Paimon:เกาะแห่งนี้... ฉันรู้สึกคุ้น ๆ แฮะ...
Traveler:อ่าา... เอ่อ...
Fischl:นักเดินทาง! มัวอ้ำอึ้งอะไรอยู่? บัลลังก์แห่งราตรีกำลังเรียกเจ้าอยู่นะ มาอยู่ใต้อาณัติเจ้าหญิงผู้นี้และกลายเป็นดาบในมือข้าที่ตัดฟันทุกสิ่ง เพื่อเป็นประจักษ์พยานทุกอย่างสิ!
Mona:Fischl น่าจะอยากชวนพวกเธอไปที่เกาะนั้นด้วยกันน่ะ จะว่าไปฉันมักจะรู้สึกว่า ทางที่ดีไม่ควรจะทำนายเรื่องเกี่ยวกับเกาะแห่งนั้น...
Paimon:เอ๋ ทำไมล่ะ?
Mona:ในเมื่อมันเกี่ยวข้องกับ Klee ก็อาจจะเกี่ยวข้องกับแม่ของเธอด้วย งั้นก็เท่ากับว่าเกี่ยวข้องกับยายแก่ด้วย... อื้อ ฉันไม่เอาด้วยหรอก
Traveler:เจ้าหญิงอยากให้ฉันทำอะไรเหรอ?
Fischl:ผู้มากความสามารถเช่นเจ้าเคยเดินทางไปที่ต่าง ๆ มากมาย สามารถอ่านวิถีดวงดาวที่ร่วงหล่นกลางฝ่ามือได้ เคยเห็นสายฝนแห่งเส้นทางแห่งโชคชะตา บุคคลเช่นเจ้า...
Oz:...จงไปค้นหาเส้นทางสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งโชคชะตาให้คุณหนูเถิด!
Paimon:ที่แท้ก็ไม่รู้เส้นทางนี่เอง...
Traveler:ฉันกะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้...
Paimon:หึหึ ในเมื่อพวกเธอขอให้เราช่วย งั้นฉันจะบอกให้ว่า พวกเราคือเพื่อนซี้ของ Klee อัศวินดอกไม้เพลิง และเป็นผู้นำทางแห่งโชคชะตาด้วย!
Traveler:Paimon เธอ...
Paimon:Traveler ทำไมไม่แสดงล่ะ!
Traveler:ได้! ฉันคือผู้เดียวที่สามารถข้ามทะเลแห่งดวงดาวได้!
Mona:ประจักษ์พยาน ผู้นำทาง ผู้ถักทอความฝัน... Traveler ปรากฏตัวแล้ว!
Fischl:ฮิฮิฮิ! สุดยอด เยี่ยมมากเลย!
หลังจากนั้นพวกเขาก็แสดงท่ามกลางสายตาประหลาดใจของชาวเมือง Mondstadt อยู่นานนับครึ่งชั่วโมงเต็ม ๆ...
Mona:...สรุปว่า นักเดินทาง ที่เธอบอกว่ามีลู่ทางน่ะ งั้นการเดินทางไปเกาะ... ไม่สิ การเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในครั้งนี้ก็ฝากเธอจัดการด้วยนะ
Mona:เอาล่ะ ๆ ท่าน Megistus ต้องกลับไปเก็บสัมภาระ และนอนพักเอาแรงแล้ว ทุกท่าน ไว้เจอกันพรุ่งนี้เก้าโมงที่หน้าประตูเมืองนะ
Fischl:อื้ม! ตกลงตามนี้แหละ จงนิทราสู่ห้วงลึกอย่างไม่มีใครก่อกวนซะ ท่าน Megistus เจ้าด้วยนะ นักเดินทาง
Oz:คุณหนูหมายความว่า ราตรีสวัสดิ์ทุกท่าน แล้วพบกันวันพรุ่งนี้
Paimon:จบสักที... ราตรีสวัสดิ์!
Paimon:ฉันเหนื่อยจะแย่แล้ว! ทำไมพวกเธอได้เล่นเป็นตัวละครปกติ แต่ฉันกลับได้เล่นเป็นนาฬิกาบอกเวลาในวังล่ะ!
Paimon:"กุ๊กกู กุ๊กกู... เวลาดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ สิบสองนาฬิกา..."
Traveler:(Paimon เริ่มแสดงเป็นคนแรกเลยนะ...)
Paimon:ในเมื่อต้องไปที่เกาะลึกลับ งั้นก็ต้องหาคนที่ดูมีความคิดแปลกประหลาดมาช่วยสิ... ว่ามั้ย?
Paimon:ถ้าพูดถึงความคิดแปลกประหลาด ทั่วทั้งเมือง Mondstadt ถ้าไม่นับ Kaeya แล้วล่ะก็ เจ้านั่นนับว่ามีความคิดบ้าบอที่สุดแล้ว...
Paimon:เวลานี้เจ้านั่นต้องอยู่ที่ร้านเหล้าแหง ๆ พวกเรารีบไปลากตัวเขามาช่วยงานกันเถอะ!
Paimon:ถึงแล้วล่ะ! ไหนดูสิ นักร้องข้างถนน... อ๊ะ!
Paimon:เฮ้ Traveler ทำไมสองคนนั้นถึงมาอยู่ที่ Mondstadt ได้ล่ะ!
Venti:โอ้วว มาจริง ๆ ด้วย! เชิญนั่ง ๆ มาคุยเล่นเฮฮาด้วยกันสิ
Xinyan:ว้าว Traveler, Paimon! เพิ่งพูดถึงทั้งสองคนอยู่หยก ๆ ตัวจริงก็โผล่มาเลยแฮะ บังเอิญจริง ๆ เลย
Kaedehara Kazuha:ฮ่าฮ่า นี่คือ "เหตุบังเอิญ" ที่เขาว่ากันสินะ
Paimon:Kazuha, Xinyan ทำไมพวกเธอสองคนถึงมาอยู่ที่ร้านเหล้าใน Mondstadt ได้ล่ะ? แถมยังนั่งโต๊ะเดียวกับเจ้านักร้องข้างถนนด้วย...
Xinyan:นักร้องข้างถนน? ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นฉายาที่น่าสนใจดีนะ ดูท่าทางพี่ชายตัวน้อยจะมีชื่อเสียงด้านการร้องเพลงมากพอตัวเลยนะ
Venti:น่าเสียดายที่ไม่ใช่ร็อกแอนด์โรล ไม่งั้นคงทำการแสดงร่วมกับ Xinyan ได้
Venti:นึกไม่ถึงว่าทุกคนจะรู้จักกัน! เพื่อนใหม่ของฉันเป็นคนบ้านเดียวกันกับเพื่อนเก่าของฉัน ว้าว สุดยอดไปเลย
Venti:โอกาสดีแบบนี้ เรามาตั้งกลุ่มกันมั้ย ชื่อว่าสมาคมบทกวีรักแสนอิสระ อะไรแบบเนี้ย...
Traveler:พวกเธอมาจาก Liyue เหรอ?
Xinyan:ใช่แล้ว ฉันอยากออกไปหาแรงบันดาลใจในการแต่งเพลง ส่วน Kazuha ก็อยากออกไปเที่ยว เราเลยมาด้วยกันน่ะ
Xinyan:เมื่อเดือนก่อนพี่ Beidou จัดงานดื่มสุราขนาดใหญ่ครั้งหนึ่งที่ชื่อว่า "การแข่งขันชิงแชมป์นักดื่มตัวยง" ขึ้น ฉันไปเล่นดนตรีให้งานนี้ เลยได้รู้จักกับ Kazuha
Kaedehara Kazuha:Xinyan เป็นคนไม่ยึดติดกับสิ่งใด เข้าใจในดนตรีเป็นอย่างดี พวกเราสองคนจึงนับว่าเป็นเพื่อนรู้ใจทางดนตรีก็ว่าได้
Xinyan:ใช่แล้ว! Kazuha สามารถใช้ใบไม้เป็นเครื่องดนตรีได้ เขาคือมือโปรอันดับหนึ่งในหมู่เพื่อนของฉันเลยล่ะ
Xinyan:พวกเราออกเดินทางมาจาก Liyue หลังจากผ่าน Stone Gate มาแล้วก็มุ่งตรงไปเรื่อย ๆ จนเข้าสู่เขต Mondstadt ระหว่างทางได้เห็นคฤหาสน์สวย ๆ ด้วย เยี่ยมไปเลย!
Paimon:อ้อ! จะว่าไปคฤหาสน์นั่นเป็นทรัพย์สินของเพื่อนเราเองแหละ
Xinyan:จริงเหรอ? พวกเธอมีเพื่อนเยอะจัง! ได้อาศัยอยู่ในที่แบบนั้น เพื่อนของพวกเธอคงมีชีวิตดี๊ดีเลยสินะ?
Paimon:เอ่อ... ก็คงอย่างนั้น...
Kaedehara Kazuha:คนเรามักชอบคบหากับคนที่ชอบอะไรคล้าย ๆ กัน เห็นได้ว่า Traveler และ Paimon ก็มีรสนิยมดีเหมือนกับเพื่อนคนนั้น
Paimon:ว้าว นายนี่รู้จักพูดจริง ๆ! ไม่เหมือนเจ้านี่ เอาแต่บ่นฉันอยู่เรื่อยเลย
Xinyan:จริงสิ พวกเธอรู้จัก "ทัวร์แสงสีตระการตา" ที่ว่ากันว่าเป็นงานใหญ่ ที่จัดครอบคลุมถึงเจ็ดประเทศของ Teyvat นั่นมั้ย?
Xinyan:แหม ฉันก็พูดเวอร์ไปหน่อย จริง ๆ แล้วก็เป็นงานมหกรรมดนตรีนั่นแหละ ทางฝ่ายผู้จัดเคยหลอกฉันด้วย แม้ว่าครั้งก่อนจะเทฉัน แต่ได้ยินว่าพวกเขายังเตรียมงานกันอยู่ล่ะ
Xinyan:ฉันอยากเจอผู้ดูแลงานคนนั้นอีกครั้ง แต่นึกไม่ถึงว่า งานมหกรรมจะหยุดชะงักไปอีกแล้ว... ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะล้มเลิกงานอีกหรอกนะ?
Venti:เรื่องของดนตรีมันขึ้นอยู่กับแรงบันดาลใจ บางทีอาจเป็นเพราะพวกเขาไม่มีแรงบันดาลใจ เลยยุติการแสดงก็ได้
Venti:แต่ว่าพวกเธอไม่ได้เดินทางมาเสียเที่ยวหรอก เพราะการเดินทางในครั้งนี้ ทำให้พวกเราได้พบกัน อืม~ ได้เดินเข้าสู่โถงแสดงดนตรีไงล่ะ
Xinyan:ในโถงแสดงดนตรีไม่ควรมีแค่เพลงเพราะ ๆ แต่ต้องมีเรื่องราวที่งดงามด้วย แบบนี้จึงจะได้รับการยอมรับจากนักกวีพเนจร คิดว่างั้นมั้ย?
Venti:ฮ่าฮ่า ใช่เลย! เธอเข้าใจนักกวีพเนจรดีจริง ๆ งั้นฉันจะเล่าเรื่องเป็นการตอบแทนก็แล้วกัน
Xinyan:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า พี่ชายตัวน้อยเป็นคนมีอารมณ์ขันดีนะ นักกวีพเนจรเป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า?
Kaedehara Kazuha:ตอนฉันเดินทางไปที่อื่น ก็เคยเจอนักกวีพเนจรคนอื่นเหมือนกัน แต่ไม่เห็นมีใครเป็นคนมีอารมณ์ขันแบบนายเลย
Venti:คงเพราะพวกเรามีระดับจินตนาการที่ต่างกัน เพราะงั้นฉันจะเล่าเรื่องมหัศจรรย์สนุก ๆ ให้ทุกคนฟังแล้วกัน
Venti:"ตำนานเล่าว่า ณ ใจกลางทะเลอันกว้างใหญ่มีเกาะที่เขียวขจีดุจมรกตอยู่แห่งหนึ่ง Dodo-King ปกครองขุนนางและประชาชนให้อาศัยอยู่ที่นั่นอย่างมีความสุข"
Venti:"Dodoco ทุกตัวจะกระโดดลงน้ำหลังถือกำเนิด บางตัวว่ายน้ำ แต่บางตัวก็ถูกคลื่นซัดไปจนถึง Mondstadt และกลายเป็นเพื่อนซี้กับเด็กน้อย"
Venti:"Dodoco ได้รู้จักเพื่อนใหม่ที่ Mondstadt ซึ่งก็คืออัศวินดอกไม้เพลิงตัวน้อย แต่ Dodo-King ไม่เห็นด้วย และต้องการให้อัศวินตัวน้อยไปพิสูจน์ตัวเองที่เกาะ"
Venti:"ดังนั้น อัศวินตัวน้อยจึงพาคู่หูคนสำคัญ เดินทางฝ่าคลื่นลมไปจนถึงใจกลางทะเล แต่ Dodo-King กลับไม่อยู่ที่นั่น Dodo-King โกหก..."
Venti:"ไม่มีบททดสอบ ไม่มีเปลวไฟ และไม่มีการซักถามใด ๆ แม่มดผู้เป็นมารดาของอัศวินตัวน้อยได้สร้างเมืองแห่งฤดูร้อนขึ้นที่นั่น เพื่อมอบเป็นของขวัญให้เด็กน้อย"
Venti:"...ฤดูร้อนคือฤดูกาลแห่งความรัก เป็นฤดูกาลแห่งอิสรภาพและการผ่อนคลาย ดังนั้นผู้คนที่มาเยือนที่นี่ โปรดจงร้องเพลง เต้นรำ และมีความสุขให้เต็มที่"
Venti:...และเรื่องราวก็จบลงเพียงเท่านี้
Traveler:(บังเอิญจัง ฉันกำลังจะถามเรื่องเกาะอยู่พอดี แต่เขาดันพูดขึ้นมาซะก่อน...)
Kaedehara Kazuha:สนุกดีนะ เล่าซะฉันอยากไปเห็นเกาะแห่งนั้นบ้างเลย เรื่องท่องเที่ยว... มันวางแผนล่วงหน้าไม่ได้จริง ๆ การออกเดินทางเมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ใจปรารถนา เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว
Venti:ฮ่าฮ่า พวกเธอชอบก็ดีแล้ว บนโต๊ะมีเหล้า ส่วนฉันก็มีเรื่องเล่า แบบนี้สินะที่เรียกว่าพรหมลิขิต
Xinyan:เอาล่ะ มาชนแก้วกันเถอะ เพื่อเสียงดนตรี! Traveler มาร่วมวงด้วยกันสิ!
Venti:ไม่ต้องห่วง ถ้าไม่อยากดื่มเหล้า ที่นี่ก็มีน้ำผลไม้นะ
Kaedehara Kazuha:งั้นฉันเอาน้ำผลไม้แก้วนึง อืม เอาสีนี้แล้วกัน
อยู่ดี ๆ ก็โดนลากไปดื่มกับทุกคนเฉยเลย ดื่มไปแก้วแล้วแก้วเล่า... รู้ตัวอีกทีก็มีคนดื่มจนเมาซะแล้ว
Paimon:อ๊ะ! Kazuha!
Xinyan:แย่ล่ะ พี่ชายตัวน้อยเมาได้ไงเนี่ย... เขาดื่มน้ำผลไม้ไม่ใช่เหรอ?
Kaedehara Kazuha:อืม... ดื่ม... ดื่มหน่อย...
Venti:โอ๊ะ ดูเหมือนฉันจะเผลอวางน้ำผลไม้ที่ผสมแอลกอฮอล์นิดหน่อยปนอยู่ด้วยน่ะ... แหะ ๆ โทษทีนะ
Paimon:เฮ้...
Venti:ดื่มไปตั้งหลายแก้วแล้ว น่าจะเข้าเรื่องได้แล้วล่ะ Traveler เธอมาหาฉันคงมีเรื่องสำคัญสินะ?
Paimon:พอพูดแบบนี้ก็นึกขึ้นได้เลยว่า พวกเราไม่ได้มาดื่มเหล้ากันนี่นา...
Traveler:Venti เราไปคุยที่เงียบ ๆ กันเถอะ
Venti:โอ้ว อุตส่าห์มาถึงที่นี่ ฉันรู้สึกได้เลยว่าเรื่องที่เธอกำลังจะเล่า มันต้องน่าสนใจมากแน่ ๆ
เล่าเรื่องที่อัศวินดอกไม้เพลิงมอบเกาะให้ และเรื่องที่เจ้าหญิงจะพาทุกคนไปที่เกาะให้ Venti ฟัง...
Venti:ถึงกับเอาของขวัญที่แม่สร้างให้ตัวเองนั้น มอบให้กับเพื่อนนักผจญภัย Klee ช่างเป็นเด็กที่อ่อนโยนจริง ๆ เลย
Venti:ฉันว่าพวกเธอน่าจะเดาได้อยู่แล้วมั้งว่า จดหมายฉบับนั้นเป็นฝีมือของคุณ Alice น่ะ
Paimon:เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ด้วย...
Venti:ไม่ใช่แค่นี้นะ วันนี้ฉันเจอคนสองคนระหว่างทางที่ไปร้านเหล้าด้วย ลองทายสิว่าฉันเจอใคร?
Paimon:อืม... หัวหน้ากอง Jean? หรือ... บรรณารักษ์ Lisa?
Venti:แม่ลูกคู่หนึ่งต่างหาก พวกเธอมีหูเอลฟ์ทั้งคู่เลย ทั้งยังมีนิสัยน่ารักสุด ๆ อีกด้วย
Paimon:Alice กับ Klee?!
Venti:ปิ๊งป่อง! ถูกต้องนะคร้าบ
Venti:แม่มดสาวพาอัศวินตัวน้อยไปเที่ยวพักผ่อนด้วยกัน และฉันก็บังเอิญเจอพวกเธอพอดี หญิงสาวลึกลับเลยมอบของขวัญให้ฉันเป็นการทักทาย...
Venti:เธอยังบอกอีกว่า ถ้าเจอเพื่อนที่น่าสนใจ สามารถแบ่งของขวัญนี้ให้อีกฝ่ายได้ เพราะงั้น Traveler ฉันขอมอบมันให้เธอแล้วกัน
Paimon:เหวออออ! ระเบิดนี่นา!
Venti:แกนระเบิดถูกดึงออกไปแล้ว มันไม่ระเบิดหรอก ทีนี้แม้ว่าเราจะอยู่กันคนละที่ ก็สามารถคุยกันแบบนี้ได้แล้วล่ะ
Traveler:มีของเจ๋ง ๆ แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?
Venti:มันมีชื่อว่า "ยอดนักสื่อสาร Dodoco" ที่สามารถติดต่อกับผู้คนที่อยู่ห่างไกลกันหลายพันไมล์ได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะใช้ได้ตลอดเวลาหรอกนะ เพราะว่าจำนวนครั้งในการใช้อยู่จำกัด และช่วงนี้ใช้งานได้เฉพาะคนที่มีวาสนาต่อกันเท่านั้นน่ะ
Venti:ว่ากันว่าแรงบันดาลใจในการประดิษฐ์นี้มาจากต่างโลกน่ะ... สมกับที่เป็นคุณ Alice จริง ๆ
Venti:เธอและ Klee ฝากฉันมาบอกกับพวกเธอว่า "ให้พกสิ่งนี้ไปยังเกาะ อ๊ะ ไม่สิ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับเพื่อน ๆ ด้วย และเที่ยวให้สนุกนะ"
Venti:ส่วนวิธีไปนั้น ไม่ต้องห่วง นักวางแผนวันหยุดได้เตรียมการไว้แล้ว หลังออกจากประตูเมือง ให้ข้ามสะพานแล้วเลี้ยวขวา เธอจะเห็นสิ่งที่พาไปพบกับความสุข
Paimon:ฟังดูเหมือนพวกเธอสองคนร่วมมือกันเลย...
Venti:ฮ่าฮ่าฮ่า จะเป็นไปได้ยังไง พวกเธอเห็นฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ?
Venti:Traveler เธอเป็นเพื่อนของฉันนะ ในเมื่อเราเป็นเพื่อนกัน ฉันก็ต้องมอบสิ่งที่นำความสุขมาให้เธออยู่แล้ว ทำไมเธอคิดกับฉันแบบนั้นล่ะ?
Traveler:เข้าใจแล้วล่ะ ฉันไปก็ได้
Paimon:เอาเถอะ แม้ว่านักร้องข้างถนนจะชอบพูดจาเหลวไหลไปบ้าง แต่ก็เป็นเพื่อนคนสำคัญของเราเหมือนกัน และฉันก็อยากไปเที่ยวพักผ่อนพอดี ฮี่ฮี่...
Paimon:ว่าแต่เมื่อกี้ Kazuha กับ Xinyan ก็ดูจะสนใจเหมือนกันนะ ลองถามพวกเขาสิว่าอยากไปด้วยกันมั้ย!
Xinyan:มาแล้วเหรอ? น่าเสียดายที่ Kazuha ยังหลับปุ๋ยอยู่เลย... เขาเป็นพวกคออ่อนน่ะ
Paimon:Xinyan พวกเธออยากไปเที่ยวเกาะกับพวกเรามั้ย?
Kaedehara Kazuha:ฟี้... หืม... ผจญภัย... ผจญภัย... ไม่ได้
Xinyan:เอ๋? เขาหมายความว่าไม่อยากไปเหรอ? เมื่อกี้ยังดูสนอกสนใจอยู่เลย
Kaedehara Kazuha:จะพลาด... ไม่ได้...
Xinyan:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เจ้า Kazuha ถึงจะดูเป็นผู้ใหญ่ แต่ก็ยังเป็นวัยรุ่นที่สนใจสิ่งใหม่ ๆ อยู่ดี ก็เลยดีใจจนแยกน้ำผลไม้กับเหล้าไม่ออกสินะ
Venti:ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็ยิ่งห้ามพลาดทริปเที่ยวเกาะนี้เชียวล่ะ! ขอบอกเลยว่า แม้แต่นักกวีพเนจรยังพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า เกาะแห่งนี้วิวสวยมาก
Xinyan:โอ้ว! งั้นก็ตกลงตามนี้แหละ Traveler แล้วพวกเราจะไปยังไงกันล่ะ?
Paimon:ได้ยินว่ามีคนเตรียมการไว้แล้ว เผอิญว่าครั้งนี้ยังมีเพื่อนคนอื่นไปด้วยอีก พรุ่งนี้เช้าพวกเรานัดเจอกันที่ประตูเมือง ถ้าคนมาครบแล้วก็ออกเดินทางได้เลย
Traveler:Kazuha ตื่นสิ! เราจะไปเที่ยวกันแล้ว!
Kaedehara Kazuha:หืม...? Traveler?
Paimon:อ้อ จริงสิ พวกเขายังไม่รู้จัก Fischl เลย! คืออย่างนี้นะ ครั้งนี้มีเจ้าหญิงสูงศักดิ์จากต่างแดนจะพาเหล่าข้ารับใช้ไปเที่ยวด้วย...
Xinyan:...?
Xinyan:เอิ่ม Paimon คือฉันแค่อยากถามเผื่อไว้เฉย ๆ น่ะว่า... เอ่อ ที่เธอกระตือรือร้นชวนไปเที่ยวขนาดนี้ หรือว่า... เธอเป็นหน้าม้าของทัวร์แสงสีตระการตา?
Xinyan:ฉันคิดว่าพวกที่รีบเร่งไปประเทศอื่นเพราะทัวร์แสงสีตระการตา แต่สุดท้ายกลับโดนเทนี่ ก็เท่ากับว่าถูกหลอกให้ไปเที่ยวไม่ใช่หรอกเหรอ?
Paimon:อ่า...! ฉันกะแล้วว่าต้องไม่มีใครเชื่อ!
Venti:ฮ่าฮ่าฮ่า ทุกคนอย่ากังวลไปเลย เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าทุกคนก็ได้เจอกันแล้วนี่นา
Venti:ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหญิง ข้ารับใช้ เรเวนพูดได้ นักดาบต่างถิ่น หรือนักดนตรีจากต่างแดน... ทุกคนต่างก็เป็นแขกของเกาะแห่งฤดูร้อนไม่ใช่เหรอ?
Xinyan:พูดซะฉันรู้สึกตื่นเต้นเลยเนี่ย
Traveler:อ้อ Venti นายจะไปด้วยมั้ย?
Venti:ไม่ล่ะ ช่วงนี้ฉันมีงานต้องทำน่ะ
Paimon:ไม่จริงน่า นักร้องข้างถนนจะทำงานเนี่ยนะ?
Venti:ฉันรับปากสาวน้อยที่มีหูแมวและหางแมวไว้ ว่าจะไปร้องเพลงเรียกลูกค้าให้ร้านเหล้าของเธอ เพื่อเอาชนะคู่แข่งน่ะ อ้อ เป็นร้านที่ Six-Fingered José ทำงานอยู่นั่นแหละ
Paimon:แต่นายแพ้แมวไม่ใช่เหรอ?
Venti:อืม ฉันร้องเพลงบนหลังคาก็ได้
Venti:เธอบอกว่า ขอแค่ทำกำไรได้มากกว่า ก็จะยอมเลี้ยงเหล้าฉันหนึ่งเดือน เรื่องดี ๆ แบบนี้ มันถูกกำหนดมาเพื่อฉันชัด ๆ!
Venti:เพราะงั้นไม่ต้องห่วงฉันหรอก พวกเธอไปเที่ยวให้สนุกเถอะ ฮ่าฮ่าฮ่า ฤดูร้อนปีนี้ต้องสนุกมากแน่ ๆ เลยเนอะ
Fischl:วันนี้คือวันที่ข้าสังเกตสัจธรรมของท้องฟ้ายามราตรี ตัดสินชัยชนะกับโชคชะตา! ความอัปยศในอดีต ความแค้นหลายปีที่ผ่านมา... จะตัดสินกัน ณ ที่นี้!
Oz:คุณหนู ขออภัยที่ต้องพูดตรง ๆ ดูเหมือนประโยค "...ณ ที่นี้" จะไม่ใช่คำพูดติดปากของท่านนะ
Fischl:ก็ไม่ใช่น่ะสิ เจ้าหญิงผู้นี้แค่เคยได้ยินมาจากในเมือง... อะแฮ่ม! แค่ลองพูดคติที่เปี่ยมด้วยปัญญาและความกล้าหาญจากที่ต่าง ๆ เพื่อแสดงเกียรติยศที่น่านับถือของวันนี้เท่านั้นเอง...
Mona:อืม... ไหนฉันดูสิ... อ๊ะ? เป็นคำพูดติดปากของคนอื่นจริง ๆ ด้วย?
Paimon:ว้าวว พวกเธอมาเร็วจัง!
Mona:พวกเธอมาแล้วเหรอ!
Mona:คนที่อยู่ข้างหลังนั่นใครน่ะ...?
Paimon:เอ่อ อะแฮ่ม! ฉันขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักนะ สองคนนี้คือซามูไรพเนจรในตำนานจาก Inazuma และอัจฉริยะผู้บุกเบิกทางดนตรีจาก Liyue
Xinyan:สวัสดี! ฉันชื่อ Xinyan เป็นชาว Liyue ชอบเพลงร็อกแอนด์โรล อากาศดี ๆ และเรื่องดี ๆ ที่ทำให้รู้สึกมีความสุข
Xinyan:คุณหนูคนนี้คงเป็นเจ้าหญิงที่ Paimon พูดถึงสินะ? ดูไม่ธรรมดาเลย ได้ยินว่าเธอมาจากต่างแดน ต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก ๆ แน่เลย
Xinyan:ส่วนคุณหนูที่สวมหมวกคนนี้ ครอบครัวของฉันบอกว่า นักวิชาการที่ฉลาดที่สุดมักจะสวมหมวกที่มียอดแหลม เธอก็คงเป็นแบบนั้นใช่มั้ย?
Mona & Fischl:(หืม? ผู้หญิงคนนี้... ตาแหลมไม่เบา!)
Fischl:Xinyan ดวงตาของเจ้าสามารถมองทะลุหมอกแห่งราตรีกาล เข้าถึงความจริงได้ นี่แหละคือคนที่ข้าต้องการ เยี่ยมมาก ต่อไปนี้เจ้าเป็นนักดนตรีหลวงของข้าแล้ว
Mona:Fischl จะบอกว่าเธอเป็นคนใช้ได้เลย ตาถึงจริง ๆ! อืม ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันชื่อ Mona เป็นโหรแห่งดวงดาว
Xinyan:โอ้วว ดีใจที่ได้รู้จักพวกเธอนะ!
Paimon:Mona เยี่ยมสุด ๆ เลย ไม่ว่าจะเป็นคนแบบไหน เธอก็รู้ที่มาที่ไปของอีกฝ่ายได้อย่างดี!
Kaedehara Kazuha:เจ้าหญิงกับโหรแห่งดวงดาว และเรเวนรับใช้ที่มีวาทศิลป์... เมื่อเทียบกับทุกคนแล้ว ฉันดูธรรมดาจนไม่ควรค่าให้เอ่ยถึงเลย
Kaedehara Kazuha:ข้าน้อย Kaedehara Kazuha จาก Inazuma รู้สึกเป็นเกียรติยิ่งนักที่ได้รู้จักทุกท่าน
Fischl:เอ่อ... Kazuha จงบอกพลังและสมญานามของเจ้ามา
Oz:โอ้ว คุณหนูหมายความว่า ท่านทำงานอะไร? มีความสามารถพิเศษ และมีงานอดิเรกอะไรน่ะ?
Kaedehara Kazuha:เอ่อ... ข้าน้อยเป็นเพียงผู้พเนจร ไร้ความสามารถพิเศษ...
Paimon:หึหึ เพื่อนของเราคนนี้ฝีมือสูงส่ง สามารถรับการโจมตีได้อย่างไม่หยุดยั้ง และยังสามารถแกว่งดาบได้เสมือนสายฟ้า คนทั่วไปจินตนาการไม่ออกเลยล่ะ!
Fischl:(เอ๋? เป็นบุคคลที่เก่งกาจขนาดนั้นเชียวเหรอ?!)
Mona:ไหนฉันดูสิ... อืม... เอ๋?! นี่มัน...
Mona:สวัสดี Kazuha ยินดีที่ได้รู้จักสุดยอดนักดาบที่เก่งกาจเช่นเธอนะ วานเธอช่วยคุ้มกันพวกเราบนเกาะหน่อยได้มั้ย?
Fischl:จากนี้ไปเจ้าคือหัวหน้าองครักษ์หลวงของดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์
Oz:ขนาดท่าน Megistus ยังพูดเช่นนี้ แสดงว่าท่านคงมีฝีมือไม่ธรรมดาเลย
Traveler:ท่าน Megistus พูดถูกแล้วล่ะ!
Kaedehara Kazuha:ได้สิ ท่าน Me... Me...
Xinyan:Me... Me อะไรนะ?
Mona:เรียกฉันว่า Mona ก็ได้! อย่าเรียกชื่อแปลก ๆ นั่นเลย!
Paimon:จะว่าไป ท่าน Megistus พวกเราไปสอบถามวิธีเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์มาแล้วนะ
Paimon:อิอิ... แม่มดทรงพลังในตำนานให้คำแนะนำที่ยิ่งใหญ่แก่พวกเรา มาเถอะ ทุกคนตามฉันมาสิ!
Paimon:ทุกคนดูสิ นี่คือพาหนะเดินทางของเรา
Mona:...
Mona:ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ก็รู้สึกไม่อยากไปแล้วล่ะ
Xinyan:เก๋ดีนะ หน้าตามัน... เหมือน Guoba เลยว่ามั้ย?
Traveler:?
Kaedehara Kazuha:Guoba... ใช่สิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์ที่ภัตตาคาร Wanmin นั่นหรือเปล่า? ดู ๆ ไปก็คล้ายอยู่นะ...
Paimon:เอ่อ... แม้ว่าเมื่อกี้ฉันจะเป็นคนแนะนำมัน แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเจ้าสิ่งนี้จะพาพวกเราไปถึงเกาะได้หรอกนะ...
Fischl:...ฮึ
Fischl:ข้าเข้าใจแล้ว ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง... มีเพียงต้องเข้าสู่จุดสิ้นสุด จึงจะไปถึงดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ที่ถือกำเนิดใหม่ได้
Fischl:โอ้ว หึหึ ประตูแห่งพายุสายฟ้าแผดเผาอันศักดิ์สิทธิ์ ช่างเข้ากันกับการลงทัณฑ์ของเจ้าหญิงผู้นี้เสียจริง มาเถอะ Oz จงเปิดเส้นทางให้ข้าเถอะ!
Oz:เดี๋ยวข้าน้อยลุยก่อนเอง คุณหนูรออยู่เฉย ๆ เถิด
Paimon:...เข้าไปแล้ว ...หายไปแล้ว?!
Fischl:นะ...นี่คือเส้นทางแห่งการลงทัณฑ์ที่เดินทางไปสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ด้วย!
Mona:เพื่อความปลอดภัย ฉันขอทำนายดูก่อนละกัน...
Paimon:ท่าน Megistus สิ่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยท่าน Alice เลยนะ! โปรดอย่าเสียสละตัวเองแบบนี้เลย ไปกับพวกเราเถอะ
Mona:จริงด้วย! ลืมได้ยังไงเนี่ย... เฮ้อ ก็ได้
ทุกคนมองหน้ากันไปมา ก่อนจะพากันทยอยเดินเข้าไปในปากทางเข้าขนาดยักษ์ของ "Kaboomball Castle" ด้วยความสงสัยและคาดหวัง...
การเดินทางครึกครื้นดีนะ แม้จะแออัดไปหน่อย...?
Paimon:มืดจังเลย เปิดไฟหน่อยได้มั้ย... เฮ้ ใครน่ะ! อย่าเบียดฉันสิ!
Mona:ใจเย็น ๆ พวกเรา... โอ้ย Fischl! อย่าเหยียบผมเปียของฉันสิ!
Fischl:ไม่ใช่งูเหรอ?!
Xinyan:ว้าวววว บินแล้ว?!
Kaedehara Kazuha:ทุกคน ระวังตัวด้วย!
Xinyan:ฟู่วว... ลงจอดซะที เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ...
Kaedehara Kazuha:สวยจังเลย มองไปเห็นทะเล มีลมพัดเย็น ๆ เงียบสงบดีจัง... อืม มีกลิ่นหอม ๆ ลอยมาตามสายลมด้วย
Paimon:อื้ม! พอเห็นทะเลแล้ว ฉันรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาเลย
Fischl:...
Oz:ทะเลแห่งชีวิต ดินแดนที่เขียวขจี... คุณหนู ในที่สุดพวกเราก็มาถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้ว ที่นี่น่าจะทำให้ดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ฟื้นคืนกลับมาอีกครั้งได้นะ
Fischl:...ข้ารับใช้ทั้งหลาย ที่นี่คือสรวงสวรรค์ที่เจ้าหญิงผู้นี้ตามหามานาน มาร่วมเป็นประจักษ์พยานให้แก่การมาถึงของจุดจบแห่งกรรมเถอะ
Fischl:ผู้ปกครองความมืดมิดเช่นข้า จะพาทุกคนไปยังประตูแห่งความฝันเอง
Mona:...
Fischl:...พาไปยัง! ประตูแห่งความฝัน!
Mona:...
Mona:นักเวทผู้ยิ่งใหญ่ Megistus ขอบพระคุณเจ้าหญิงที่เมตตา วันนี้และบัดนี้ ข้าขออวยพรแด่ดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ ณ ที่นี้
Xinyan:Mona พะ พวกเธอ...
Mona:อย่าเพิ่งถาม เล่นตามน้ำไปก่อน!
Xinyan:เอ่อ... ใช่แล้ว! ขอบพระคุณเจ้าหญิงที่พาพวกเรามายังดินแดนที่แสนศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้!
Kaedehara Kazuha:ขอบพระคุณเจ้าหญิงที่เสนอการเดินทางครั้งนี้ขึ้นมา
Fischl:ความสุขของพวกเจ้าก็คือความสุขของข้า อืม~ ได้เห็นพวกเจ้ามารวมตัวกันที่นี่ในช่วงเวลาแห่งความจงรักภักดีที่แท้จริงเช่นนี้ ข้ารู้สึกยินดียิ่งนัก
Fischl:ข้าจะไปท่องเที่ยวและไปสัมผัสทะเลแห่งชีวิตของบ้านเกิดสักหน่อย เพราะไม่ว่ายังไงที่นี่ก็คือที่พักพิงแห่งจิตวิญญาณของข้า
Fischl:ส่วนท่าน Megistus ได้ยินว่าท่านก็ถือกำเนิดจากผู้สูงศักดิ์ธาตุน้ำ แต่จิตวิญญาณกลับปนเปื้อนสิ่งสกปรกมากเหลือเกิน... หึหึ
Oz:คุณหนูหมายความว่า ท่าน Megistus ว่ายน้ำไม่เก่งเท่าคุณหนูน่ะ
Mona:หนอย... Fischl ฉันทนเธอมานานแล้วนะ!
Mona:ให้แสร้งเล่นละครเป็นเพื่อนเธอก็ไม่เป็นไรหรอก แต่เธอกล้าดูหมิ่นอัจฉริยะอย่างฉันเนี่ยนะ? ถ้าแข่งกันว่ายน้ำล่ะก็ ฉันสามารถทำให้เธอคุกเข่ายอมแพ้ได้เลยล่ะ!
Oz:โอ้ว! ไฟในการต่อสู้ของคุณหนูลุกโชนแล้วสิ!
Paimon:เอาเลย! แข่งเลย ใครแพ้เป็นลูกหมา!
Fischl:ข้ายอมรับคำท้าของท่าน! แล้วท่าน Megistus จะต้องสำนึกผิดเพราะการกระทำที่โง่เขลาของตัวท่านเอง!
Mona:น่าขำสิ้นดี ตั้งแต่เล็กจนโตฉันยังไม่เคยว่ายน้ำแพ้ใครเลย มาเลย ใครวิ่งไปถึงริมทะเลก่อน คนนั้นได้ที่หนึ่ง!
Xinyan:พวกเธอสองคนเอาจริงเหรอ? วิ่งไปถึงริมทะเล? นั่นมันวิ่งแข่งไม่ใช่เหรอ?
Traveler:อย่าไปสนใจเลย สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการมีความสุขไงล่ะ
Kaedehara Kazuha:Traveler ตอนนี้เธอว่างสินะ งั้นไปสำรวจแถวนี้ด้วยกันมั้ย?
Traveler:สมกับเป็น Kazuha จริง ๆ พึ่งพาได้เสมอ
Kaedehara Kazuha:ก่อนหน้าฉันเห็นเกาะเล็ก ๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนือที่ห่างไกล รู้สึกพิเศษมาก เลยอยากไปดูสักหน่อย
Kaedehara Kazuha:Xinyan จะไปด้วยกันมั้ย?
Xinyan:ดูเหมือนทุกคนจะมีเรื่องให้ทำกันหมด งั้นฉันอยู่เฝ้าที่นี่ดีกว่า Mona กับ Fischl ก็ไปว่ายน้ำพอดี ยังไงก็ต้องมีคนอยู่ตั้งแคมป์น่ะ
Xinyan:เดี๋ยวฉันดูแลที่นี่เอง! พวกเธอจะไปสำรวจรอบ ๆ นี้สินะ? ได้ชมวิวด้วยพอดีเลย ถ้าเจอจุดชมวิวสวย ๆ อย่าลืมบอกฉันด้วยนะ
Paimon:อื้ม! งั้นฝากด้วยนะ!
Paimon:เฮ้ ตรงนั้นมีของแปลก ๆ เครื่องเบ้อเริ่มเลย!
Kaedehara Kazuha:ตลอดทางที่เดินผ่านมา นอกจากอุปกรณ์ที่ไม่รู้ว่ามีไว้ใช้ทำอะไรเครื่องนี้ กับหมวกทหารที่วางอยู่ข้าง ๆ แล้ว ก็ไม่มีอย่างอื่นที่น่าสงสัยเลย แต่เห็นได้ชัดว่าเคยมีคนอาศัยอยู่บนเกาะนี้
Kaedehara Kazuha:นอกจากนี้ยังมีรอยเท้าบางส่วน ยังดูใหม่อยู่เลย น่าจะเป็นรอยเท้าที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันนี้
Paimon:เป็นไปไม่ได้มั้ง? ฉันไม่เห็นจะเจอเลย...
Kaedehara Kazuha:...หืม?
Kaedehara Kazuha:...
Kaedehara Kazuha:...
Kaedehara Kazuha:Traveler, Paimon ทางที่ดีควรระวังตัวไว้ก่อนดีกว่านะ
Paimon:เอ๋? ทำไมล่ะ มีอะไรเหรอ?
Kaedehara Kazuha:มีคนเคยมาที่นี่... และยังอยู่ห่างจากเราไม่ไกลเท่าไหร่ด้วย กลิ่นแบบนี้ อีกฝ่ายน่าจะมาจากแดนไกลเหมือนกัน
Paimon:มีคนอื่นอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ? งื้อ น่ากลัวจัง... เฮ้ Traveler รีบหาเบาะแสกันเถอะ!
Paimon:จะว่าไปทำไมที่นี่ถึงมีพวก Fatui ด้วยล่ะ! บนโลกนี้มีที่ไหนที่ไม่มี Mint, Sweet Flower และ Fatui บ้างมั้ยเนี่ย?
Traveler:Mint, Sweet Flower และ Fatui ก็มีอยู่ทุกที่นั่นแหละ
Paimon:อืม ก็ฟังดูมีเหตุผลนะ
ทหารท่าทางพิลึก:ฮือ ๆ... หมวกหายไปแล้ว... หมวกจ๋า...
Kaedehara Kazuha:หาของอยู่เหรอ?
ทหารท่าทางพิลึก:หมวก... จะทำ... จะทำหายไม่ได้...
ทหารท่าทางพิลึก:อ๊ะ! ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น คืนหมวกมานะ ฮือฮือฮือ...
Kaedehara Kazuha:กำลังหาหมวกใบนี้อยู่เหรอ?
ทหารท่าทางพิลึก:หมวกของพี่ชาย! เอาคืนมานะ!
ส่งหมวกคืนให้ทหาร Fatui...
Paimon:เจ้าหมอนี่ดูไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่เลยแฮะ...
ทหารท่าทางพิลึก:อย่ามารังแกฉันนะ ไม่งั้น ไม่งั้นฉันจะตีคุณซะ... ว้ากกก! มอนสเตอร์ยักษ์! ฮือ ๆ...
???:หยุดนะ พวกเธอจะทำอะไรน่ะ!
Paimon:มี Fatui โผล่มาอีกแล้ว? พวกเราน่าจะเป็นฝ่ายถามนายมากกว่านะ พวกนายคิดจะทำอะไรบนเกาะนี้กัน!
ทหารท่าทางพิลึก:หมวก... ต้องเก็บไว้ให้ดี... ไม่งั้นพี่ชายจะโกรธฉัน...
Persikov:อย่ามัวแต่กอดหมวกของพี่ชายไว้แบบนี้สิ ต้องหาพวกเขาให้เจอด้วย!
Kaedehara Kazuha:ขอโทษนะ คือว่าเขาเป็นอะไรเหรอ?
Persikov:...ไม่มีอะไร แค่เป็นไข้นิดหน่อย เลยพูดเพ้อเจ้อไปเรื่อย
Persikov:ฉันไม่จำเป็นต้องบอกอะไรพวกเธอ หลีกไป
Paimon:ที่นี่คือเกาะของเพื่อนเรา พวกนายระวังไว้หน่อยดีกว่า
Persikov:ห๊ะ? นี่ไม่ใช่เกาะร้างเหรอ? พวกเรามาที่นี่... ไม่สิ ไม่มีอะไร
Traveler:นั่นคืออุปกรณ์อะไรกันน่ะ?
Persikov:...ชิ ก็ได้ ถ้าฉันบอกแล้วก็อย่ามากวนฉันอีกล่ะ
Persikov:นั่นคืออุปกรณ์แหล่งพลังงานรุ่นใหม่ที่ฉันคิดค้นขึ้นมา พวกเราแค่หาเกาะร้างเพื่อทดสอบประสิทธิภาพของมันเท่านั้น พอใจหรือยังล่ะ?
Traveler:ก็บอกแล้วไงว่าที่นี่คือเกาะของพวกเรา
Traveler:โปรดอย่ามารบกวนการเที่ยวพักผ่อนของพวกเราเลย
Paimon:ถ้านายไม่ยอมตกลง พวกเราจะ... แย่งหมวกของเจ้าหมอนั่นซะ!
ทหารท่าทางพิลึก:อ๊ะ! อย่านะ อย่าเอาหมวกไปนะ! ฮือ ๆ...
Persikov:หยุดร้องไห้นะ เฮ้! ...ฉันรับปากพวกเธอก็ได้ ว่าจะไม่ออกไปไกลจากบริเวณนี้ โอเครึยังล่ะ!
Paimon:จริงสิ ทำไมอุปกรณ์นั่นของพวกนายถึงมีควันออกมาด้วยล่ะ?
Persikov:ก็เพราะของบ้านี่มันพังแล้วน่ะสิ! ฉันไม่อยากพูดเลยจริง ๆ... แต่การทดสอบไม่ค่อยราบรื่นเลย ตอนแรกพวกเราก็เตรียมตัวจะกลับอยู่แล้วล่ะ
Paimon:ห๊ะ งั้นพวกนายก็รีบไปเถอะ พวกเราไม่ส่งละนะ
Persikov:เฮ้ ไปได้แล้ว!
ทหารท่าทางพิลึก:เอ่อ คะ...ครับ...
Paimon:จริง ๆ เลยเชียว อุตส่าห์ออกมาเที่ยวพักผ่อน ยังจะมาเจอเจ้าพวกนี้อีก...
Kaedehara Kazuha:Fatui ปรากฏตัวที่เกาะห่างไกลแบบนี้... มันน่าจะมีอะไรมากกว่านั้นนะ
Kaedehara Kazuha:แม้ว่าจะเที่ยวพักผ่อนอยู่ ก็ต้องระวังตัวกันด้วยนะ Traveler
Traveler:อื้ม
Kaedehara Kazuha:นอกจากนี้เพื่อให้พวกสาว ๆ ได้เที่ยวพักผ่อนกันอย่างสบายใจ ฉันเลยมีไอเดียจะเสนอหน่อยน่ะ
Kaedehara Kazuha:เราควรเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับก่อน ฉันกับ Traveler จะรับหน้าที่สังเกตและเฝ้าระวังเอง พวกเธอคิดว่าไง?
Traveler:ฟังดูมีเหตุผลดี ฉันเห็นด้วย
Paimon:Kazuha ช่างเป็นคนเอาใจใส่จริง ๆ
Kaedehara Kazuha:Paimon ชมเกินไปแล้ว ฉันแค่คิดว่านาน ๆ จะได้หยุดพักผ่อนกัน เลยไม่อยากให้มีเรื่องจุกจิกมากวนใจน่ะ
Kaedehara Kazuha:วิวสวย ๆ แบบนี้ หวังว่าทุกคนจะมีความสุขกันนะ
Paimon:พวกเรากลับมาแล้ว!
Mona:มาได้จังหวะพอดีเลย! Traveler, Paimon พวกเธอคิดว่าฉันกับ Fischl ใครว่ายน้ำเก่งกว่ากัน?!
Fischl:โอ้ว หึหึ กล้าเอ่ยนามของเจ้าหญิงผู้นี้เชียวเหรอ ข้าจะทำให้ท่าน Megistus ที่ไม่รู้จักประมาณตนต้องหลั่งน้ำตาเลยล่ะ!
Traveler:ฉันคิดเหมือนกับ Paimon
Paimon:ไหงพูดงั้นล่ะ?! นี่ก็เท่ากับว่าให้ฉันเป็นคนเลือกน่ะสิ!
Oz:Paimon ตาแหลมกว่าใคร ต้องมองออกแน่ว่าใครคือผู้ชนะที่แท้จริง
Fischl:ท่าน Paimon ได้เวลาแสดงความจงรักภักดีต่อข้าแล้ว
Xinyan:เดี๋ยวก่อนนะ คือว่าให้ Paimon กินอะไรก่อนมั้ย? ฉันเห็นเธอออกไปนานขนาดนั้น คงหิวแล้วแน่เลย
Paimon:ฮือออออ Xinyan!
Kaedehara Kazuha:อืม ก็เดินไปไกลจริง ๆ นั่นแหละ
Xinyan:ใช่มั้ยล่ะ? ตอนที่พวกเธอออกไปเที่ยวเล่น ฉันไปหาอาหารทะเลตรงริมทะเลมา และยังเก็บผลไม้มาด้วยนะ ถ้าเอาไปย่าง จะอร่อยมาก ๆ เลยนะ!
Mona:ได้ยินแบบนี้ ฉันชักจะหิวขึ้นมาแล้วสิ...
Fischl:อะแฮ่ม! เจ้าหญิงผู้นี้ก็ด้วย...
Xinyan:ฉันเตรียมไว้เยอะเลย ทุกคนมากินด้วยกันเถอะ แม้ว่าฝีมือจะธรรมดา เทียบชั้นกับเพื่อนผู้เป็นเชฟที่เปิดร้านอาหารไม่ได้ แต่มีให้กินจนอิ่มแปล้แน่นอน
Paimon:โอ้ววว! กินกันเถอะ!
Oz:การเชิญท่าน Xinyan มาที่เกาะด้วยกัน เป็นทางเลือกที่ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ
Paimon:ไม่คุยแล้ว ฉันขอกินก่อนล่ะ พวกเธอทนหิวกันไปเถอะ!
Mona:อ๋าาา กลิ่นบาร์บีคิว... อร่อยจังเลย
Fischl:อื้ม...! ไม่เลวเลย!
Kaedehara Kazuha:วันนี้ Xinyan ทำอาหารเย็นไปแล้ว งั้นพรุ่งนี้ฉันจะทำอาหารเช้าละกัน
Traveler:ได้เลย! ฉันจะรอกินนะ!
Paimon:อื้ม! ฉันก็จะรอกินเหมือนกัน!
Paimon:อ้อ จริงสิ Traveler ดูเหมือนเธอจะลืมไปเรื่องหนึ่งนะ!
Paimon:พวกเราไปคุยกันทางนั้นเถอะ
Paimon:เธอคงกังวลเรื่อง Fatui อยู่สินะ? จำได้มั้ยว่า Venti ให้ระเบิดเรามาลูกหนึ่ง เราสามารถใช้เจ้าสิ่งนี้ติดต่อเขาได้นะ
Paimon:อ๊ะ ไม่สิ ไม่ใช่ระเบิด Venti บอกว่า เจ้านั่นมีชื่อ ยอดนักสื่อสาร Dodoco
Paimon:ลองถามเขากันเถอะ เจ้านั่นรู้ข่าวสารเยอะแยะเลยล่ะ ถ้ามีเบาะแสสำคัญอะไร เขาจะต้องรู้แน่ ๆ
ยอดนักสื่อสาร Dodoco:Dodo... Dodo... Dodoco...
Venti:ฮัดชิ่ว! อ่าาาา...
Venti:เฮ้ Traveler ไม่เจอกันแป๊บเดียวก็คิดถึงฉันซะแล้วเหรอ?
Traveler:เอ่อ Venti นี่ฉันเองนะ
Venti:ฮ่าฮ่าฮ่า นอกจากเธอแล้วก็ไม่มีใครใช้วิธีนี้ติดต่อฉันหรอก
Paimon:ทำไมนายถึงจามล่ะ?
Venti:แถวร้านเหล้า Cat's Tail มีแมวอยู่เยอะน่ะ เจ้าของร้านให้ยาแก้แพ้มาแล้วล่ะ แต่มันไม่ได้ผล... ฮัดชิ่ว! ...อืม อยากถามอะไรก็พูดมาเถอะ?
Traveler:ให้ Paimon เป็นคนพูดแล้วกัน
Paimon:เธอนี่ขี้เกียจจริง ๆ เลยนะ!
Paimon:คืออย่างนี้นะ Venti พวกเราเจอเรื่องแปลก ๆ บางอย่างบนเกาะ มี Fatui อยู่ที่นี่ด้วย!
Venti:Fatui... พวกเขาก็อยู่ทุกที่ไม่ใช่เหรอ?
Venti:ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกน้องของเทพน้ำแข็งต่างก็เก่ง ๆ กันทั้งนั้น จะปรากฏตัวที่ไหนก็ไม่แปลกหรอก
Paimon:แต่ถ้าปรากฏตัวที่นี่ มันจะรบกวนการเที่ยวพักผ่อนของพวกเราน่ะสิ!
Traveler:นั่นน่ะสิ
Venti:แต่ฟังจากน้ำเสียงของเธอแล้ว คงไม่ได้เจอปัญหาอะไรใช่มั้ย? หรือก็คือพวกเธอแก้ปัญหาได้เรียบร้อยแล้ว
Paimon:จะว่าอย่างนั้นก็ได้ แต่พวกเราคิดว่ามันแปลก ๆ เลยอยากถามนายหน่อยน่ะ... นายพอรู้เบาะแสอะไรบ้างมั้ย?
Venti:ฉันไม่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับ Fatui เลย แต่ไม่ต้องห่วงนะ ถึงฉันจะเป็นแค่นักร้องข้างถนน แต่ถ้าจำเป็นก็ติดต่อฉันได้เลย
Venti:ถึงจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่การคุยเป็นเพื่อนพวกเธอ คงช่วยให้พวกเธอรู้สึกสบายใจขึ้นได้บ้างแหละเนอะ?
Paimon:ฮึ เจ้าหมอนี่...
Venti:พวกเธอถนัดผจญภัย ระหว่างเดินทางจะเจอเรื่องน่าประหลาดใจที่คาดไม่ถึงก็ไม่แปลกหรอก แต่อย่าไปกลัวมันเลย เพราะใช่ว่าทุกเรื่องที่เจอจะอันตรายเสมอไปหรอก
Venti:สายลมพัดผ่านผืนดินได้ ย่อมพัดผ่านริมทะเลได้เช่นกัน ที่ใดมีเมฆขาวลอยล่อง ลมย่อมพัดไปถึงที่นั่นด้วย ดังนั้นวางใจเถอะ สายลมจะอยู่เคียงข้างพวกเธอเสมอ
Traveler:อืม
Venti:งั้นเท่านี้ก่อนนะ ฉันต้องไปแสดงที่ร้านเหล้า Cat's Tail แล้วล่ะ!
Paimon:อื้ม ๆ แล้วเจอกัน!
Paimon:เขาต้องการจะสื่อว่า ไม่ต้องกังวลเรื่อง Fatui มากเกินไปสินะ?
Paimon:อืม ในเมื่อเจ้านักร้องข้างถนนพูดแบบนี้ งั้นก็หวังว่าการท่องเที่ยวครั้งนี้จะราบรื่นดี และไม่มีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นนะ
Paimon:มาเที่ยวกับเพื่อน ๆ ทั้งที ก็ต้องเที่ยวให้สนุกสิ!
Localized evidence
บทกวีคิมหันต์ กับการเดินทาง ณ ทะเลแสนไกล I
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3663862162No text in the selected or fallback locales.
กลับมาอีกครั้ง! วันหยุดใน Golden Apple Archipelago
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2512748729Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/15110088
10088
EQ
4006415
UI_ChapterIcon_SummerTimeV2
4006403
event