ตำราอรัญญกา: บทที่ 4
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3090560346
Story Chapters
Story evidence
Arana:ต้น Ashvattha... แปลกจัง ต้น Ashvattha ไม่ควรจะอยู่ที่นี่สิ ทั้ง Nara สีทอง ทั้งเจ้าตัวขาวบินได้... Arana ไม่รู้จักสักคนเลย แต่รู้สึกคุ้นจัง พวกเธอเป็นใครกัน?
Paimon:Arana ลืมแล้วจริง ๆ ด้วย...
Paimon:ฉันชื่อ Paimon ส่วนคนนี้คือ Traveler
Traveler:พวกเราเป็นเพื่อนของ Arana
Arana:อืม Arana เชื่อพวกเธอ พวกเธอมีกลิ่นอายของความจิตใจดี...
Arana:Arana เข้าใจแล้ว ตอนแรกภายในใจเหมือนมีช่องโหว่อยู่ ความทรงจำสำคัญหายไปหมดเลย แต่พอเห็นต้น Ashvattha และได้เห็นพวกเธอ ก็เข้าใจอะไรมากขึ้นแล้วล่ะ
Arana:เมื่อกี้ฉันเห็นแล้ว พวกเธอหยิบ "Bija" ไปใช่มั้ย? เพื่อจะช่วยเพื่อนแล้ว Arana เลยลืมอะไรไปมากมาย หลังจากนั้นก็ขอให้ต้น Ashvattha ช่วยออกผลสินะ
Paimon:Arana ฉลาดมากเลย... เธอยังจำเรื่องของ "เพื่อน" ได้มั้ย?
Arana:จำไม่ได้แล้ว แต่ว่าไม่เป็นไร ในเมื่อ Bija อยู่ในมือของพวกเธอ พวกเธอต้องเป็นเพื่อนที่ Arana เชื่อใจมากแน่ ๆ และต้องเป็น Nara ที่ต้น Ashvattha ยอมรับด้วย
Arana:ขอร้องพวกเธอล่ะ ช่วยนำ Bija ไปให้เพื่อนของ Arana ที่ต้องการความช่วยเหลือด้วยเถอะนะ
Paimon:Arana พวกเราไปด้วยกันเถอะ! เพื่อนของเธอจะต้องอยากพบเธออีกแน่!
Arana:...
Arana:Arana ไม่เอา Arana ลืมไปหมดแล้ว ถ้าเพื่อนเห็นว่า Arana ลืมเพื่อนตัวเองไป จะต้องเสียใจมากแน่ ๆ แล้วก็คงรู้สึกว่า Arana ไม่ได้รักเพื่อนอย่างที่คิด
Paimon:เพื่อนที่ Arana อยากช่วยเหลือคนนั้น เขาเป็นคนดี... เป็น Nara ที่ดีมากเลยนะ ต่อให้ Arana จะจำเขาไม่ได้ เขาก็ยินดีที่จะเริ่มต้นเป็นเพื่อนเธอใหม่อีกครั้งแน่ ๆ
Paimon:เพราะฉะนั้นพวกเราไปด้วยกันดีมั้ย?
Arana:...อืม
Arana:เข้าใจแล้ว Arana เชื่อใจพวกเธอ เพราะพวกเธอเป็นเพื่อน
Arana:นี่คือ Ararakalari ของ Arana...
Arana:เขาก็คือ Nara เพื่อนของ Arana ใช่มั้ย?
Paimon:อืม ถ้าอย่างนั้น Traveler...
Traveler:(ใช้ Bija)
Rana:ฮือ...
Paimon:ฟื้นแล้วเหรอ...?
Rana:เอ๋? นี่ฉันหลับไปอีกแล้วเหรอ... ที่นี่คือ? Traveler, Paimon พวกเธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว! ฉันเป็นห่วงมากเลย พวกเธอได้รับบาดเจ็บจากแดนมรณะหรือเปล่า แล้ว...
Rana:Arana? เธอใช่มั้ย Arana...
Arana:สวัสดี เพื่อน Nara
Rana:ฉันรอเธอนานมาก... เหมือนฉันนอนหลับฝันไปยาวนานมาก ๆ ฝันถึงตอนที่ฉันพบกับเธอด้วย...
Rana:ฉันฝันว่า ฉันหลงทางอยู่ในป่า หาบ้านไม่เจอ แล้วยังหาพ่อกับแม่ไม่เจอด้วย ฉันร้องไห้ตลอดเวลา จนเธอได้ยินเสียงร้องไห้ จากนั้นเธอก็มาหาฉันแล้วร้องเพลงให้ฉันฟัง...
Rana:หลังจากนั้น พวกเราก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน ฉันเข้าไปหาเธอในป่าบ่อย ๆ เธอให้ดอกไม้ฉันดอกหนึ่ง แล้วยังสอนอะไรหลายสิ่งหลายอย่าง รวมถึงความลับมากมายในป่า
Rana:อย่างเช่น Starshroom คือภาพสะท้อนของดวงดาวบนท้องฟ้าที่ตกลงสู่พื้นดิน อย่างเช่น หากได้เห็น Nilotpala Lotus ที่เบ่งบาน...
Arana:หากได้เห็น Nilotpala Lotus ที่เบ่งบาน ความโชคดีจะเคียงข้างตราบจนจันทราขึ้นอีกครา
Rana:ใช่! อันนี้แหละ! หลังจากนั้น ฉันฝันเห็น...
Rana:ฉันฝันว่า เพื่อทุกคนในหมู่บ้าน Vimara ฉันโตขึ้นไวมาก ๆ จนกลายเป็นผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้ กลายเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า แต่ผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้ไม่เชื่อเรื่องภูตเรื่องเทพนิยายในป่า
Rana:ฉันฝันว่าฉันลืมเธอ ฉันคิดว่าเรื่อง Aranara เป็นเพียงนิทานของพวกเด็ก ๆ อย่าง Iotham ฉันฝันว่าป่าไม้ก็เป็นเพียงแค่ที่ ๆ มีต้นไม้มากมาย ไม่ได้มีเวทมนตร์อะไร...
Rana:ตอนที่ตื่นขึ้นมา ฉันรู้สึกกลัวมากจริง ๆ ฉันกลัวว่าฉันจะลืมเธอขึ้นมาจริง ๆ ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ฉันจะทำยังไงดี... โชคดีที่เป็นเพียงแค่ความฝัน! พอได้เจอเธอ ฉันก็ดีใจมากเลย!
Rana:Arana เธอไปที่ไหนมาเหรอ! ฉันรอเธอนานมาก รอให้เธอพาฉันเข้าไปในป่า... ป่าที่เต็มไปด้วยความลับและความมหัศจรรย์เมื่ออยู่กับเธอเท่านั้นน่ะ...
Arana:ขอโทษนะ Arana จำไม่ได้แล้วล่ะ
Rana:เอ๋...?
Paimon:อืม... Rana เธออย่าโทษ Arana เลยนะ เรื่องราวมันเป็นแบบนี้...
"...พวกเราได้พบกับ Arana ระหว่างที่กำลังตามหาเธอ แล้ว Arana ก็พูดว่า..."
การต่อสู้กับ Fungus ในป่า Mawtiyima ที่จุดสิ้นสุดของสายฝน, บทเพลงท่ามกลางกุหลาบ, ภายในของ Ruin Golem, Aranara ที่ทำตัวเป็นพี่น้องกัน, ภาพความสนุกสนานในเทศกาลไร้อาวรณ์...
คุณค่อย ๆ เล่าเรื่องราวที่ร่วมเผชิญกับเหล่า Aranara ในช่วงเวลาที่ผ่านมาให้ Rana และ Arana ฟัง
Rana:ที่แท้คนที่ลืมก็คือฉันนี่เอง...
Paimon:Bija สกัดรวมกันจากความทรงจำ... บางทีความทรงจำที่มีร่วมกับเธอคงมีค่ามากสำหรับ Arana ดังนั้นตอนรักษาเลยทำให้เธอนึกเรื่องเก่า ๆ ขึ้นมาได้...
Rana:ขอบคุณนะ... Traveler, Paimon... พวกเธอผ่านเรื่องราวยากลำบากมามากมายแบบนี้ก็เพื่อช่วยฉันแท้ ๆ
Paimon:อื้ม ใช่แล้วล่ะ! ที่จริง Rana น่าจะต้องขอบคุณ Arana และ Arama มากกว่านะ...
Rana:ขอบคุณ...และขอโทษนะ Arana...
Rana:ฮือฮือ... ฉันลืมเธอไปได้ยังไง... เธอต้องเกลียดฉันแน่ ๆ เลย...
Arana:ไม่รู้สิ Arana ลืมไปแล้ว
Arana:แต่ว่าไม่เป็นไร ในเมื่ออดีต Arana ที่จำได้ยอมละทิ้งความทรงจำ เพราะงั้น Arana ในตอนนี้ก็รู้แล้วว่าเธอคือ Nara ที่สำคัญมาก มีค่ามากกว่าความทรงจำซะอีก
Paimon:อืม... ไม่รู้ว่าฉันพูดแบบนี้แล้ว จะยุติธรรมกับ Arana หรือเปล่า...
Paimon:Araja พวกเขาเคยพูดว่า Aranara มีชีวิตยืนยาวมาก! ฉันเลยคิดว่า พวกเธอยังสามารถไปสร้างความทรงจำที่มีค่าร่วมกันได้ ก็เหมือนกับฉันและ Traveler นี่ไง!
Rana:อืม จริงด้วย... พวกเรายังมีเวลาอีกนาน ไปทำความรู้จักผืนป่า โลกใบใหญ่ และอนาคตที่ไร้สิ้นสุดใหม่อีกครั้งก็ยังได้
Arana:อื้ม
Rana:Marana... ปัญหาของแดนมรณะ คงถูกแก้ไขไปเยอะแล้วตอนที่ฉันหลับไปสินะ ขอบคุณพวกเธอมากจริง ๆ นะ Traveler, Paimon รวมถึง Aranara อีกมากมายด้วย...
Rana:แม้ว่าแบบนี้จะดูเอาแต่ใจตัวเองไปบ้าง ฉันอยากออกไปท่องเที่ยวกับ Arana แต่ฉันก็กังวลว่าเด็ก ๆ ในหมู่บ้าน Vimara จะเจอกับอันตราย...
Paimon:ฉันเกือบจะลืมไปแล้วว่ายังมีปัญหาของคนร้ายที่ยังไม่ได้จัดการสินะ...
Traveler:ฉันพอจะรู้ตัวตนของคนร้ายแล้วล่ะ
Paimon:อะไรนะ? คือใคร? โอ๊ย ทำไมฉันไม่รู้...
Rana:นั่นสิ! ใครเป็นคนทำ? ก่อนออกเดินทาง ฉันจะจัดการพวกเขาหนัก ๆ สักที!
Rana:งั้นเหรอ...
Rana:ฉันเชื่อเธอ Traveler
Rana:แม้พูดแบบนี้แล้วจะดูแปลก ๆ... ฉันรู้สึกว่า สิ่งที่คนร้ายนำมาด้วยก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดีซะหมด ถ้าหากเด็ก ๆ ไม่ได้หลงหายไป ฉันก็คงไม่เพิ่มจำนวนรอบในการออกลาดตระเวนป่า...
Rana:ถ้าไม่เพิ่มรอบในการออกลาดตระเวนป่า ฉันก็คงไม่พบ Fungus เวลานั้นแล้วก็ที่นั่นหรอก และเธอกับ Paimon ก็ทั้งตรงไปตรงมา ทั้งใจดี ไม่ว่ายังไงก็คงไม่ทิ้งคนที่ต้องการความช่วยเหลือแน่...
Rana:ดังนั้น ฉันจึงได้รู้จักกับ Traveler และ Paimon พวกเธอช่วยเหลือฉันเยอะมาก ช่วยชีวิตฉัน แล้วยังช่วยให้ได้เจอเพื่อนที่มีค่าของฉันอีกครั้ง
Rana:ขอบคุณนะ Traveler ขอบคุณนะ Paimon
Paimon:ไม่เป็นไรหรอก! แต่ "พี่ Rana" ต้องไปแล้ว อย่างนี้ Iotham, Kavus และ Sudabeh คงจะเสียใจแย่...
Rana:จริง ๆ แล้วพวกเขาเข้มแข็งมากนะ และพวกเขาก็รู้จักพี่ Traveler ด้วย อีกอย่างก็ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่กลับมาแล้วสักหน่อย!
Rana:ยังไงฉันก็ต้องกลับมาเล่าเรื่องอีกมากมายให้พวกเขาฟัง พา Arana มาแนะนำให้พวกเขารู้จัก ก็เหมือนกับที่ฉันพา Traveler ไปแนะนำให้พวกเขารู้จักนั่นแหละ
Paimon:ใช่...ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดี ฉันกลัวว่าเธอจะไม่กลับมาแล้ว...
Rana:เธออยากไปเที่ยวกับฉันมั้ย Arana?
Arana:Arana ยินดี
Rana:เพื่อฉันแล้ว เธอยอมที่จะลืมสิ่งต่าง ๆ มากมาย แต่ก็เหมือนกับที่ Paimon พูดไว้ พวกเราสามารถช่วยกันสร้างความทรงจำได้อีกมากมาย ทำให้หัวใจที่ว่างเปล่าของเธอถูกเติมเต็มอีกครั้ง
Rana:ฉันชื่อ Rana เธอยินดีเป็นเพื่อนกับฉันมั้ย?
Arana:อืม Nara Rana เมื่อก่อนเราเป็นเพื่อนสนิทกัน หลังจากนี้ก็ยังคงเป็นอยู่
Paimon:เอ๋ นี่มัน...
ตรงกลางอกของ Rana มีแสงเบาบางแต่กลับสว่างไสว ให้ความรู้สึกอบอุ่นราวกับหัวใจเต้นเปล่งประกายออกมา
เธอลองใช้มือบังและหยั่งเชิงดู แต่แสงนั้นกลับพุ่งเข้าหามือของเธอราวกับมีความคิดเป็นของมันเอง
หลังจากแสงสว่างค่อย ๆ จางไป ก็มีเครื่องประดับแสนประณีตชิ้นหนึ่งปรากฏอยู่ในมือของเธอ
Traveler:วิชั่น
Paimon:สถานการณ์แบบนี้ เพิ่งเคยเห็นกับตาตัวเองครั้งแรกเลย...
Rana:ถ้าอย่างนั้น ความปรารถนาของฉันคงได้รับการยอมรับจากเทพเจ้าแล้วสินะ...
Rana:ฮ้า พอมีเจ้านี่ ตอนออกไปท่องเที่ยวก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วล่ะ! ต่อให้เจอกับแดนมรณะที่หลงเหลือ ฉันก็จัดการได้แน่ หวังว่าฉันจะต่อสู้ได้ราบรื่นเหมือนกับ Traveler นะ
Rana:ยังมีเรื่องที่ต้องทำอีกมากมาย ต้องไปบอกลาทุกคนซะหน่อย แล้วยังมีรุ่นพี่ Tighnari อีก ต้องไปบอกเขาเรื่องที่ฉันจะออกเดินทางด้วย
Rana:ขอบคุณนะ Paimon, Arana ขอบคุณเธอด้วยนะ Traveler
Arana:ขอบคุณนะ Nara สีทอง Traveler และ Paimon ด้วย... Arana จำไม่ได้แล้ว แต่พวกเธอเป็นคนดีมากเลย พวกเธอทำให้ Arana รู้จักกับ Nara Rana ฉันมีความสุขมากเลย
Traveler:ระวังตัวด้วยนะ
Paimon:Rana, Arana...ขอให้พวกเธอเดินทางโดยสวัสดิภาพ แล้วอย่าลืมพวกเราซะล่ะ!
Rana:"อย่าพ่ายแพ้ให้กับลมและฝน อย่าพ่ายแพ้ให้กับหิมะในฤดูหนาว และความร้อนในฤดูร้อน..."
Rana:ฉันเคยได้ยินกลอนบทนี้มาในสมัยก่อนน่ะ ฉันจะกลายเป็นคนเข้มแข็งแน่นอน Traveler, Paimon พวกเราต้องได้เจอกันอีกแน่!
Arana:เราจะต้องได้เจอกันอีกแน่นอน!
Localized evidence
ตำราอรัญญกา: บทที่ 4
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3090560346ตำราอรัญญกา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1122092269สุดท้ายแล้ว ป่าไม้จะจดจำทุกสิ่งทุกอย่าง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3323252905Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/14610082
4
10073
WQ
7303803
UI_ChapterIcon_Sumeru
7303801
world
UI_QuestType_Chapter_1