Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Sumeru

Story Chapters

สุดท้ายแล้ว ป่าไม้จะจดจำทุกสิ่งทุกอย่าง

World QuestsChapter number: ตำราอรัญญกา: บทที่ 4Location: ตำราอรัญญกา

Story evidence

Chapter quests

1

"สวัสดี", "ขอบคุณ" และสุดท้ายคือ "ลาก่อน"

Open quest →
Quest flow
1

คุยกับ Arana

Open step page →
Conversation 1 · 19 linesOpen full page →

Arana:ต้น Ashvattha... แปลกจัง ต้น Ashvattha ไม่ควรจะอยู่ที่นี่สิ ทั้ง Nara สีทอง ทั้งเจ้าตัวขาวบินได้... Arana ไม่รู้จักสักคนเลย แต่รู้สึกคุ้นจัง พวกเธอเป็นใครกัน?

Paimon:Arana ลืมแล้วจริง ๆ ด้วย...

Paimon:ฉันชื่อ Paimon ส่วนคนนี้คือ Traveler

Traveler:พวกเราเป็นเพื่อนของ Arana

Arana:อืม Arana เชื่อพวกเธอ พวกเธอมีกลิ่นอายของความจิตใจดี...

Arana:Arana เข้าใจแล้ว ตอนแรกภายในใจเหมือนมีช่องโหว่อยู่ ความทรงจำสำคัญหายไปหมดเลย แต่พอเห็นต้น Ashvattha และได้เห็นพวกเธอ ก็เข้าใจอะไรมากขึ้นแล้วล่ะ

Arana:เมื่อกี้ฉันเห็นแล้ว พวกเธอหยิบ "Bija" ไปใช่มั้ย? เพื่อจะช่วยเพื่อนแล้ว Arana เลยลืมอะไรไปมากมาย หลังจากนั้นก็ขอให้ต้น Ashvattha ช่วยออกผลสินะ

Paimon:Arana ฉลาดมากเลย... เธอยังจำเรื่องของ "เพื่อน" ได้มั้ย?

Arana:จำไม่ได้แล้ว แต่ว่าไม่เป็นไร ในเมื่อ Bija อยู่ในมือของพวกเธอ พวกเธอต้องเป็นเพื่อนที่ Arana เชื่อใจมากแน่ ๆ และต้องเป็น Nara ที่ต้น Ashvattha ยอมรับด้วย

Arana:ขอร้องพวกเธอล่ะ ช่วยนำ Bija ไปให้เพื่อนของ Arana ที่ต้องการความช่วยเหลือด้วยเถอะนะ

Paimon:Arana พวกเราไปด้วยกันเถอะ! เพื่อนของเธอจะต้องอยากพบเธออีกแน่!

Arana:...

Arana:Arana ไม่เอา Arana ลืมไปหมดแล้ว ถ้าเพื่อนเห็นว่า Arana ลืมเพื่อนตัวเองไป จะต้องเสียใจมากแน่ ๆ แล้วก็คงรู้สึกว่า Arana ไม่ได้รักเพื่อนอย่างที่คิด

Paimon:เพื่อนที่ Arana อยากช่วยเหลือคนนั้น เขาเป็นคนดี... เป็น Nara ที่ดีมากเลยนะ ต่อให้ Arana จะจำเขาไม่ได้ เขาก็ยินดีที่จะเริ่มต้นเป็นเพื่อนเธอใหม่อีกครั้งแน่ ๆ

Paimon:เพราะฉะนั้นพวกเราไปด้วยกันดีมั้ย?

Arana:...อืม

Arana:เข้าใจแล้ว Arana เชื่อใจพวกเธอ เพราะพวกเธอเป็นเพื่อน

2

กลับไปหา Rana

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Arana:นี่คือ Ararakalari ของ Arana...

Arana:เขาก็คือ Nara เพื่อนของ Arana ใช่มั้ย?

Paimon:อืม ถ้าอย่างนั้น Traveler...

Traveler:(ใช้ Bija)

3

คุยกับ Rana

Open step page →
Conversation 1 · 76 linesOpen full page →

Rana:ฮือ...

Paimon:ฟื้นแล้วเหรอ...?

Rana:เอ๋? นี่ฉันหลับไปอีกแล้วเหรอ... ที่นี่คือ? Traveler, Paimon พวกเธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว! ฉันเป็นห่วงมากเลย พวกเธอได้รับบาดเจ็บจากแดนมรณะหรือเปล่า แล้ว...

Rana:Arana? เธอใช่มั้ย Arana...

Arana:สวัสดี เพื่อน Nara

Rana:ฉันรอเธอนานมาก... เหมือนฉันนอนหลับฝันไปยาวนานมาก ๆ ฝันถึงตอนที่ฉันพบกับเธอด้วย...

Rana:ฉันฝันว่า ฉันหลงทางอยู่ในป่า หาบ้านไม่เจอ แล้วยังหาพ่อกับแม่ไม่เจอด้วย ฉันร้องไห้ตลอดเวลา จนเธอได้ยินเสียงร้องไห้ จากนั้นเธอก็มาหาฉันแล้วร้องเพลงให้ฉันฟัง...

Rana:หลังจากนั้น พวกเราก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน ฉันเข้าไปหาเธอในป่าบ่อย ๆ เธอให้ดอกไม้ฉันดอกหนึ่ง แล้วยังสอนอะไรหลายสิ่งหลายอย่าง รวมถึงความลับมากมายในป่า

Rana:อย่างเช่น Starshroom คือภาพสะท้อนของดวงดาวบนท้องฟ้าที่ตกลงสู่พื้นดิน อย่างเช่น หากได้เห็น Nilotpala Lotus ที่เบ่งบาน...

Arana:หากได้เห็น Nilotpala Lotus ที่เบ่งบาน ความโชคดีจะเคียงข้างตราบจนจันทราขึ้นอีกครา

Rana:ใช่! อันนี้แหละ! หลังจากนั้น ฉันฝันเห็น...

Rana:ฉันฝันว่า เพื่อทุกคนในหมู่บ้าน Vimara ฉันโตขึ้นไวมาก ๆ จนกลายเป็นผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้ กลายเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า แต่ผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้ไม่เชื่อเรื่องภูตเรื่องเทพนิยายในป่า

Rana:ฉันฝันว่าฉันลืมเธอ ฉันคิดว่าเรื่อง Aranara เป็นเพียงนิทานของพวกเด็ก ๆ อย่าง Iotham ฉันฝันว่าป่าไม้ก็เป็นเพียงแค่ที่ ๆ มีต้นไม้มากมาย ไม่ได้มีเวทมนตร์อะไร...

Rana:ตอนที่ตื่นขึ้นมา ฉันรู้สึกกลัวมากจริง ๆ ฉันกลัวว่าฉันจะลืมเธอขึ้นมาจริง ๆ ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ฉันจะทำยังไงดี... โชคดีที่เป็นเพียงแค่ความฝัน! พอได้เจอเธอ ฉันก็ดีใจมากเลย!

Rana:Arana เธอไปที่ไหนมาเหรอ! ฉันรอเธอนานมาก รอให้เธอพาฉันเข้าไปในป่า... ป่าที่เต็มไปด้วยความลับและความมหัศจรรย์เมื่ออยู่กับเธอเท่านั้นน่ะ...

Arana:ขอโทษนะ Arana จำไม่ได้แล้วล่ะ

Rana:เอ๋...?

Paimon:อืม... Rana เธออย่าโทษ Arana เลยนะ เรื่องราวมันเป็นแบบนี้...

"...พวกเราได้พบกับ Arana ระหว่างที่กำลังตามหาเธอ แล้ว Arana ก็พูดว่า..."

การต่อสู้กับ Fungus ในป่า Mawtiyima ที่จุดสิ้นสุดของสายฝน, บทเพลงท่ามกลางกุหลาบ, ภายในของ Ruin Golem, Aranara ที่ทำตัวเป็นพี่น้องกัน, ภาพความสนุกสนานในเทศกาลไร้อาวรณ์...
คุณค่อย ๆ เล่าเรื่องราวที่ร่วมเผชิญกับเหล่า Aranara ในช่วงเวลาที่ผ่านมาให้ Rana และ Arana ฟัง

Rana:ที่แท้คนที่ลืมก็คือฉันนี่เอง...

Paimon:Bija สกัดรวมกันจากความทรงจำ... บางทีความทรงจำที่มีร่วมกับเธอคงมีค่ามากสำหรับ Arana ดังนั้นตอนรักษาเลยทำให้เธอนึกเรื่องเก่า ๆ ขึ้นมาได้...

Rana:ขอบคุณนะ... Traveler, Paimon... พวกเธอผ่านเรื่องราวยากลำบากมามากมายแบบนี้ก็เพื่อช่วยฉันแท้ ๆ

Paimon:อื้ม ใช่แล้วล่ะ! ที่จริง Rana น่าจะต้องขอบคุณ Arana และ Arama มากกว่านะ...

Rana:ขอบคุณ...และขอโทษนะ Arana...

Rana:ฮือฮือ... ฉันลืมเธอไปได้ยังไง... เธอต้องเกลียดฉันแน่ ๆ เลย...

Arana:ไม่รู้สิ Arana ลืมไปแล้ว

Arana:แต่ว่าไม่เป็นไร ในเมื่ออดีต Arana ที่จำได้ยอมละทิ้งความทรงจำ เพราะงั้น Arana ในตอนนี้ก็รู้แล้วว่าเธอคือ Nara ที่สำคัญมาก มีค่ามากกว่าความทรงจำซะอีก

Paimon:อืม... ไม่รู้ว่าฉันพูดแบบนี้แล้ว จะยุติธรรมกับ Arana หรือเปล่า...

Paimon:Araja พวกเขาเคยพูดว่า Aranara มีชีวิตยืนยาวมาก! ฉันเลยคิดว่า พวกเธอยังสามารถไปสร้างความทรงจำที่มีค่าร่วมกันได้ ก็เหมือนกับฉันและ Traveler นี่ไง!

Rana:อืม จริงด้วย... พวกเรายังมีเวลาอีกนาน ไปทำความรู้จักผืนป่า โลกใบใหญ่ และอนาคตที่ไร้สิ้นสุดใหม่อีกครั้งก็ยังได้

Arana:อื้ม

Rana:Marana... ปัญหาของแดนมรณะ คงถูกแก้ไขไปเยอะแล้วตอนที่ฉันหลับไปสินะ ขอบคุณพวกเธอมากจริง ๆ นะ Traveler, Paimon รวมถึง Aranara อีกมากมายด้วย...

Rana:แม้ว่าแบบนี้จะดูเอาแต่ใจตัวเองไปบ้าง ฉันอยากออกไปท่องเที่ยวกับ Arana แต่ฉันก็กังวลว่าเด็ก ๆ ในหมู่บ้าน Vimara จะเจอกับอันตราย...

Paimon:ฉันเกือบจะลืมไปแล้วว่ายังมีปัญหาของคนร้ายที่ยังไม่ได้จัดการสินะ...

Traveler:ฉันพอจะรู้ตัวตนของคนร้ายแล้วล่ะ

Paimon:อะไรนะ? คือใคร? โอ๊ย ทำไมฉันไม่รู้...

Rana:นั่นสิ! ใครเป็นคนทำ? ก่อนออกเดินทาง ฉันจะจัดการพวกเขาหนัก ๆ สักที!

Rana:งั้นเหรอ...

Rana:ฉันเชื่อเธอ Traveler

Rana:แม้พูดแบบนี้แล้วจะดูแปลก ๆ... ฉันรู้สึกว่า สิ่งที่คนร้ายนำมาด้วยก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดีซะหมด ถ้าหากเด็ก ๆ ไม่ได้หลงหายไป ฉันก็คงไม่เพิ่มจำนวนรอบในการออกลาดตระเวนป่า...

Rana:ถ้าไม่เพิ่มรอบในการออกลาดตระเวนป่า ฉันก็คงไม่พบ Fungus เวลานั้นแล้วก็ที่นั่นหรอก และเธอกับ Paimon ก็ทั้งตรงไปตรงมา ทั้งใจดี ไม่ว่ายังไงก็คงไม่ทิ้งคนที่ต้องการความช่วยเหลือแน่...

Rana:ดังนั้น ฉันจึงได้รู้จักกับ Traveler และ Paimon พวกเธอช่วยเหลือฉันเยอะมาก ช่วยชีวิตฉัน แล้วยังช่วยให้ได้เจอเพื่อนที่มีค่าของฉันอีกครั้ง

Rana:ขอบคุณนะ Traveler ขอบคุณนะ Paimon

Paimon:ไม่เป็นไรหรอก! แต่ "พี่ Rana" ต้องไปแล้ว อย่างนี้ Iotham, Kavus และ Sudabeh คงจะเสียใจแย่...

Rana:จริง ๆ แล้วพวกเขาเข้มแข็งมากนะ และพวกเขาก็รู้จักพี่ Traveler ด้วย อีกอย่างก็ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่กลับมาแล้วสักหน่อย!

Rana:ยังไงฉันก็ต้องกลับมาเล่าเรื่องอีกมากมายให้พวกเขาฟัง พา Arana มาแนะนำให้พวกเขารู้จัก ก็เหมือนกับที่ฉันพา Traveler ไปแนะนำให้พวกเขารู้จักนั่นแหละ

Paimon:ใช่...ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดี ฉันกลัวว่าเธอจะไม่กลับมาแล้ว...

Rana:เธออยากไปเที่ยวกับฉันมั้ย Arana?

Arana:Arana ยินดี

Rana:เพื่อฉันแล้ว เธอยอมที่จะลืมสิ่งต่าง ๆ มากมาย แต่ก็เหมือนกับที่ Paimon พูดไว้ พวกเราสามารถช่วยกันสร้างความทรงจำได้อีกมากมาย ทำให้หัวใจที่ว่างเปล่าของเธอถูกเติมเต็มอีกครั้ง

Rana:ฉันชื่อ Rana เธอยินดีเป็นเพื่อนกับฉันมั้ย?

Arana:อืม Nara Rana เมื่อก่อนเราเป็นเพื่อนสนิทกัน หลังจากนี้ก็ยังคงเป็นอยู่

Paimon:เอ๋ นี่มัน...

ตรงกลางอกของ Rana มีแสงเบาบางแต่กลับสว่างไสว ให้ความรู้สึกอบอุ่นราวกับหัวใจเต้นเปล่งประกายออกมา
เธอลองใช้มือบังและหยั่งเชิงดู แต่แสงนั้นกลับพุ่งเข้าหามือของเธอราวกับมีความคิดเป็นของมันเอง
หลังจากแสงสว่างค่อย ๆ จางไป ก็มีเครื่องประดับแสนประณีตชิ้นหนึ่งปรากฏอยู่ในมือของเธอ

Traveler:วิชั่น

Paimon:สถานการณ์แบบนี้ เพิ่งเคยเห็นกับตาตัวเองครั้งแรกเลย...

Rana:ถ้าอย่างนั้น ความปรารถนาของฉันคงได้รับการยอมรับจากเทพเจ้าแล้วสินะ...

Rana:ฮ้า พอมีเจ้านี่ ตอนออกไปท่องเที่ยวก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วล่ะ! ต่อให้เจอกับแดนมรณะที่หลงเหลือ ฉันก็จัดการได้แน่ หวังว่าฉันจะต่อสู้ได้ราบรื่นเหมือนกับ Traveler นะ

Rana:ยังมีเรื่องที่ต้องทำอีกมากมาย ต้องไปบอกลาทุกคนซะหน่อย แล้วยังมีรุ่นพี่ Tighnari อีก ต้องไปบอกเขาเรื่องที่ฉันจะออกเดินทางด้วย

Rana:ขอบคุณนะ Paimon, Arana ขอบคุณเธอด้วยนะ Traveler

Arana:ขอบคุณนะ Nara สีทอง Traveler และ Paimon ด้วย... Arana จำไม่ได้แล้ว แต่พวกเธอเป็นคนดีมากเลย พวกเธอทำให้ Arana รู้จักกับ Nara Rana ฉันมีความสุขมากเลย

Traveler:ระวังตัวด้วยนะ

Paimon:Rana, Arana...ขอให้พวกเธอเดินทางโดยสวัสดิภาพ แล้วอย่าลืมพวกเราซะล่ะ!

Rana:"อย่าพ่ายแพ้ให้กับลมและฝน อย่าพ่ายแพ้ให้กับหิมะในฤดูหนาว และความร้อนในฤดูร้อน..."

Rana:ฉันเคยได้ยินกลอนบทนี้มาในสมัยก่อนน่ะ ฉันจะกลายเป็นคนเข้มแข็งแน่นอน Traveler, Paimon พวกเราต้องได้เจอกันอีกแน่!

Arana:เราจะต้องได้เจอกันอีกแน่นอน!

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3090560346
ตำราอรัญญกา: บทที่ 4
ตำราอรัญญกา: บทที่ 4

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/3090560346
ตำราอรัญญกา
ตำราอรัญญกา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1122092269
สุดท้ายแล้ว ป่าไม้จะจดจำทุกสิ่งทุกอย่าง
สุดท้ายแล้ว ป่าไม้จะจดจำทุกสิ่งทุกอย่าง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3323252905

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Sumeru
Chapter iconchapterIcon225 × 222 · 15 KBUI_ChapterIcon_SumeruResource name
Quest type · UI_QuestType_Chapter_1
Quest typechapterSerialNumberIcon56 × 56 · 1 KBUI_QuestType_Chapter_1Resource name

Properties

9

chapter10082

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/146
id
10082
cityId
4
groupId
10073
questType
WQ
endQuestId
7303803
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Sumeru
beginQuestId
7303801
chapterCategory
world
chapterSerialNumberIcon
UI_QuestType_Chapter_1