No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
Sarayı Kar Fırtınasında Yıkılıyor
Story evidence
Chapter quests
Bir Zamanlar Ruh Olan Kabuk
Open quest →Graeae'in Gözü'nün tüm parçalarını topla.
Open step page →Graeae'in Gözü'nün tüm parçalarını topla.
Open step page →Graeae'in Gözü'nün tüm parçalarını topla.
Open step page →(test)隐藏$HIDDEN
Open step page →取得全部的「灰眸」碎片$HIDDEN
Open step page →Graeae'in Gözü ile konuş.
Open step page →Paimon:Hımm... Saadet Bahçesi. Gözlük'ün bütün gücünü de topladığımıza göre...
Paimon:Artık şu tuhaf ağacın kapısını açabilmemiz lazım, Gözlük de kendi bedenini geri alır artık, değil mi?
Graeae'in Gözü:Beni... Yaratanın dediğine bakılırsa, evet.
Paimon:Yaratıcın mı? Aa, yoksa az önce karşılaştığımız şu tuhaf kadın mı?
Traveler:Çok ayıp! "Tuhaf kadın" da ne demek?
Paimon:Paimon kesinlikle senin şu an bahsettiğin tuhaf kadını kastetmiyor!
Paimon:... Hani ateşkuşunun olduğu o karmakarışık kasabada ve Snegovik kaynayan kalede karşımıza çıkan biri vardı ya. Neydi adı, Ak...
Graeae'in Gözü:Evet, Bayan Aksinya. Şu ana kadar toparlayabildiğim anılarıma bakılırsa, eskiden Çar Belyi'nin araştırma örgütü Hvergelmir'in bir üyesiymiş...
Graeae'in Gözü:Beni... Büyük bir güce yön vermem ve kimsenin bir daha asla acı çekmeyeceği bir "Yarın" yaratmam için tasarladı...
Graeae'in Gözü:Kıskançlığın, nefretin ve bencilce isteklerin tamamen geride bırakıldığı bir diyar bu "Yarın". Tüm canlıların el ele vererek yükselttiği bir "Saadet Bahçesi". Böylece...
Graeae'in Gözü:"Böylece insanla insan, hatta insanla tanrı arasında hiçbir ayrımın kalmadığı pırıl pırıl bir dünya doğacak."
Paimon:İnsanlarla tanrılar arasında ayrımın kalmadığı bir dünya mı? Hımm... Paimon bunu nasıl yapacaksın merak etti açıkçası...
Graeae'in Gözü:"Tanrıların ilahi güçlerini kullanmasına gerek bile kalmayan, insanların da o güçlere sırtını dayamadığı, insanlığa ait saf bir dünya."
Graeae'in Gözü:... Benim aklımda kaldığı kadarıyla planın varacağı nokta bu.
Graeae'in Gözü:Ama bu işin nasıl yapılacağına gelirsek... Maalesef asıl planın tamamına ben de hakim değilim. Ben bütün bu planın içinde sadece bir "araç"tan ibarettim.
Paimon:Aa, Paimon şimdi anladı! Gözlük aynı bir simya tezgahı gibi. Bir sürü harika şey üretebiliyor ama bir simya tezgahı kalkıp da etrafta koşturarak kendi malzemelerini yemez sonuçta.
Graeae'in Gözü:Çok yerinde bir benzetme. Yalnız izninle şunu ekleyeyim Bayan Paimon, günümüz Snezhnaya'sında simya pek de öyle resmi olarak destek gören bir alan değil...
Paimon:D-Doğru... Neyse ya, zaten etrafta bizi duyabilecek başka kimse yok ki!
Graeae'in Gözü:... Peki son gücün peşine gerçekten düşmeli miyim?
Graeae'in Gözü:Ya kapıyı açtıktan sonra geri aldıklarım, asla geri almak istemediğim şeyler olursa? O zaman ne yaparım?
Graeae'in Gözü:Ya... Ya sırf bunun için yaratıldıysam, kaderimdeki tek amaç buysa?
Paimon:Aynen! Daha hiçbir şey bilmeden karar vermek hiç mantıklı değil. Ne olursa olsun önce her şeyi bir hatırlaman lazım!
Paimon:Neyse... Gözlük bize bayağı yardımcı oldu! Asıl yaratılış amacı bu olmasa bile yine de işimize çok yaradı!
Traveler:Zamanı gelince yanımıza gel.
Graeae'in Gözü:... Öyle mi?
Paimon:Bedenine kavuştuğunda birlikte yapacağımız onca şey konuştuk! Ateşin başında ısınmak, kar topu savaşı yapmak, buzların üstünde koşturmak... Söz verdik birbirimize!
Graeae'in Gözü:Evet. Bedenime geri kavuşunca... ikinizle beraber maceralara atılmak için sabırsızlanıyorum.
Graeae'in Gözü:Yolculuğumuz boyunca bunu kim bilir kaç kez içimden geçirmişimdir... Beni oradan çekip çıkaran sen olduğun için ve ikinizi de tanıyabildiğim için çok mutluyum.
Graeae'in Gözü:Son güç... Tüm cevaplar bu kapının arkasında...
Graeae'in Gözü:Hadi, lütfen aç onu.
Saadet Bahçesi'ne giden kapıyı aç.
Open step page →Graeae'in Gözü:Demek Saadet Bahçesi'nin girişi burasıymış. Güçlerimi buraya yönlendirip kapıyı açmayı mı denesem acaba?
Graeae'in Gözü:Hadi o zaman şu dönüş ritüelini yapalım da bahçenin kapısını açalım...
Aksinya ile konuş.
Open step page →Paimon:Sonunda içeri girebildik. Az önce bir anlığına buz gibi hissettim.
Paimon:Artık Gözlük'ün bedenini yeniden oluşturabiliriz, değil mi? ... Bir saniye, Gözlük nerede?
Paimon:Neler oluyor ya? Mavi mercekler bile kayboldu ortadan...
Aksinya:Endişelenmenize gerek yok... Bir zamanlar parçalanmış olan beden, cansız maddeye bağlı bilinçle birlikte ait oldukları yere geri döndü.
Aksinya:Graeae'in Gözü'nü şimdilik bana emanet edebilirsiniz. Bana kalırsa, bu onun için bir bakıma eve dönüş sayılır.
Paimon:A-Aksinya! Senmişsin!
Aksinya:Evet. Adımı hatırlamana sevindim, Paimon.
Paimon:Gözlük...
Aksinya:Merak etme, kendine gelecek. Sadece o kadar çabuk olmayabilir, hepsi bu.
Paimon:Aa, yani bedenini geri alıyor, değil mi? Eski insan formuna geri mi dönecek?
Aksinya:Hayır, öyle olmayacak. "Başka birinin formuna" yerleşecek ve gerçek "Proto-İnsan"a dönüşecek. Sanırım bu, hayal ettiğinden biraz farklı olabilir.
Paimon:Dur biraz... Çok kafam karıştı şimdi. Eski bedenini geri istemiyor muydu?
Aksinya:Pek sayılmaz.
Aksinya:Geçmişi tamamen unuttuğu için hiçbir şey bilmiyor. Onu harekete geçiren tek düşüncenin "eski bedenini geri almak" olduğunu düşünmek... Belki de bu, başlı başına bir acımasızlıktır.
Aksinya:Eski bedenini geri almak en başından beri onun gerçek amacı değildi. Tüm bunlar sadece çok daha üstün bir formla bütünleşmek ve onu yeniden şekillendirmek için bir hazırlıktan ibaretti.
Aksinya:Bu, hafızası tamamen yerine geldiğinde idrak etmesi gereken bir şey.
Paimon:"Özümsenmek ve daha da üstün bir forma dönüşmek..." Yani onun bedeninin ve güçlerinin tamamen başka birinin bedenine geçeceğini mi söylüyorsun?
Aksinya:Evet, doğru.
Paimon:İyi de bedeni çoktan yok oldu, nasıl olacak o iş?
Paimon:Ne? Hayatta olmaz! Ama... Hımm... Gözlük içinse, Paimon ona birazcık yer açabilir herhalde...
Aksinya:Hahaha! Bana kalırsa onu Paimon'un bedenine katmak sadece başımıza başka dertler açar.
Aksinya:Parçaları birleştirmek pek de zor değil Traveler. Kuzey diyarının eski kralının yattığı Soluk Taç Sarayı'nda gerçekten de geride kalmış bir beden var...
Traveler:Yoksa... Çar Belyi'nin bedeninden mi bahsediyorsun?
Paimon:Ha? Çar Belyi mi? İyi de o öleli yıllar oldu! Şimdiye çoktan bir kemik yığınına dönmüştür...
Aksinya:Majestelerinin durumu farklı. Bedeni... Bilinci uçup gittikten sonra bile yaşamaya devam etti.
Aksinya:Onu "Beyaz Çar Huşu" gibi düşün. Aslına bakarsan, burada onun hiçbir zaman tam anlamıyla ölmeyen o kabuğunun durmadan büyüyen ve hep bir hasretle dışarıya uzanıp duran "sinirlerinden" bahsediyoruz. Hımm, beyaz huş... Ağaca pek de benzer bir tarafı yok, değil mi?
Aksinya:Aradan koca beş asır geçmiş ama Majesteleri'nin bedeni hâlâ o hasreti çekmeye devam ediyor...
Paimon:Ne? Yani Çar Belyi'nin bedeni hâlâ yaşıyor mu? Onca zamandan sonra hem de? İyi ama nasıl olur?
Aksinya:Onun varlığının tam anlamıyla eşsiz olduğunu kabul etmek lazım. Bir Gökten Gelen değildi belki ama sonuçta asil bir soydan geliyordu. Hyperborea'nın en ileri teknolojilerinin geldiği son noktaydı o; ruhunu bizzat ışığın ta kendisinden almış bir varlıktı...
Aksinya:Hatta Hyperborealılar sırf ona Tek Olan'la denk bir iktidar verebilmek için, bedenini Ezeli Buz Ejderi'nin etinden ve kanından yaratmaya bile kalkıştılar.
Paimon:"Tek Olan" mı? O da kim?
Aksinya:Teyvat'la beraber doğmuş bir irade... Işık Diyarı'nın gücünün ilk efendisi ve bütün Ejderha Lordlarının Kralı: Nibelung.
Aksinya:O yok olup gittiğinden beri Ezeli İnsan'ın, yani Narayana'nın yeri bomboş duruyor.
Aksinya:Ama gel gör ki göklerde, adı anılmaması gereken efendinin soğuk kılıçları... Ha, ya da o uzun çivileri mi desem... Dünyanın tepesinde öylece, tüm acımasızlığıyla asılı kalmaya devam etti. Hal böyle olunca da...
Traveler:Onlar... Kendi tanrılarını yaratmaya çalışmışlar.
Paimon:Demek Çar Belyi'yi bu yüzden yarattılar... Ama o zamanlar ona bu ismi vermiş olamazlar tabii. Ezeli İnsan falan mı diyorlardı acaba?
Aksinya:Ezeli İnsan'ı yaratmaya çalıştılar ama deney kontrolden çıktı. Yoksa Altın Şehir bugün hâlâ bu topraklarda dimdik ayakta olurdu... Ve şu an böylesine buz kesmiş bir diyarda duruyor olmazdık.
Aksinya:Gölge Diyarında bulduğumuz kayıt parçalarına bakılırsa, Buz Ejderhası Hükümdarı'nın cesedi ve onun o kontrolsüz iktidarı koca Snezhnaya'yı ezeli buzun Kutsal Topraklarına çevirmiş.
Aksinya:Bölgedeki Ley Hatları bile o kadar etkilenmiş ki resmen saf kristal damarlarına dönüşmüşler... Tabii, o varlık bunu görüp o ilahi çiviyi tepelerine indirene kadar.
Paimon:Uf... İyi de madem deney başarısız oldu, Çar Belyi nasıl ortaya çıktı o zaman?
Aksinya:Deney kontrolden çıkmıştı ama başarısız sayılmazdı... O deneyin üzerinden tam bin yıl geçip de yol açtığı felaketin etkileri nihayet dağıldığında, Majesteleri Buz Ejderhası'nın kalıntıları arasından uyandı.
Aksinya:Ama deney yarım kaldığı için gücü henüz tam yerine gelmemişti... Zaten o zamana kadar Hyperborea çoktan Gölge Diyarını boylamış, karlı buzlu o topraklarda Feylerden başka kimsecikler kalmamıştı...
Aksinya:Çoğu kişi Çar Belyi'yi alışılmadık derecede güçlü bir tür Fey sanıyor ama onun gerçek kimliği bundan çok daha asil...
Aksinya:Onu yaratan Hyperborea çoktan yok olmuştu. Bu gerçeği kolaylıkla geçmişte bırakabilirdi. Ama o bunu kabullenmeyi seçti... Ezeli İnsan projesinin başarısız bir ürünü olduğunu kabullendi.
Aksinya:Ve buna... İşin getirdiği tüm sorumlulukları ve sonuçları kabullenmek de dahildi.
Aksinya:Canavarların kol gezdiği bu donmuş topraklarda insanlığı bağrına basmaya bile razıydı ve... Gerçek Ezeli İnsan olmayı göze almaktan hiç vazgeçmedi.
Aksinya:Bu asla ihanet etmememiz gereken bir sevgi, her şeyi sarıp sarmalayan kocaman bir iyilikti.
Aksinya:Gözlük de... Sayısız deneyden sonra yaratılan o "Proto İnsan"dı, Majestelerini Ezeli İnsan yapacak Anahtarın ta kendisiydi.
Aksinya:Buna... Aslında çok uzun zaman önce başlamamız gerekiyordu. Şimdiyse Majestelerinin son dileği bu oldu...
Aksinya:Ama Traveler ve Paimon, siz ikiniz sayesinde artık onun bu büyük planını tamamlayabiliriz.
Aksinya:Şunu baştan söyleyeyim, bu öyle hafife alınacak bir iş değil. Normalde sırf bunu bitirmek için yirmi yılımı harcamayı planlıyordum.
Paimon:Hehe! Paimon neden bahsettiğini pek anlamadı ama yine de teşekkürünü seve seve kabul ediyor!
Traveler:E peki sonra ne olacak?
Traveler:Ezeli İnsan tamamlanınca yani...
Paimon:Ha, doğru ya! Sürekli şu "Saadet Bahçesi"nden bahsedip duruyorsun. Tam olarak nasıl bir yer ki orası?
Aksinya:"İşte yarının dünyası böyle bir yer... Kıskançlığın, nefretin ve bencilce arzuların geride bırakıldığı bir diyar. Herkes tıpkı en başta olduğu gibi birbirini sevebilecek ve bu sevgi gerçekten de sonsuza dek sürecek."
Aksinya:"Böylece insanla insan, hatta insanla tanrı arasında hiçbir ayrımın kalmadığı pırıl pırıl bir dünya doğacak."
Aksinya:En azından bize anlattığı hayal buydu. Ama ben olayı daha farklı anlıyorum... Sözünü ettiği o "sevgi", aslında sadece bir tür ruhsal dolup taşmaydı.
Aksinya:Tek sorun, yaşanan onca acının yükü altında bu dolup taşma hissinin kuruyup gitmesi. Hal böyle olunca da eskiden etrafına sevgi saçanlar başkalarından sevgi sömürmeye başlıyor, fedakar insanlar bencilleşip her şeyi kendine saklıyor ve güvenin yerini korku ve şüphe alıyor.
Paimon:Şey... Paimon ne dediğini hiç ama hiç anlamadı...
Aksinya:Hımm. Boğazına epey düşkünsün, değil mi Paimon? "Çiçekli Tavuk"u düşün mesela. İlk tattığında çok lezzetli gelmiştir kesin.
Paimon:Aynen öyle! Hatta Paimon bir oturuşta iki bütün tavuğu birden mideye indirmişti!
Aksinya:Evet... Ama ikinci sefer o kadar da lezzetli gelmedi, değil mi? Üçüncüsünde ise o keyif iyice kaçtı... Eninde sonunda öyle bir gün gelecek ki artık ondan tamamen bıkıp usanacaksın.
Paimon:Yok artık! Paimon Çiçekli Tavuk yemekten hayatta bıkmaz! Paimon adı gibi emin ki... Gerçi... Bir saniye... Hımm. Aslında haklısın ya. Paimon'un ilk yediği sefer cidden en lezzetlisiydi...
Aksinya:Sonra bir bakmışsın, canın daha da lezzetli bir şeyler çekiyor. Sırf o ilk ısırığın anısından kalan boşluğu doldurmaya çalıştığın için bu döngü defalarca tekrar edip duracak.
Aksinya:İşte o boşluk var ya, sayısız arzunun ve kötülüğün doğduğu yerin ta kendisi. Peki ya işler tam tersi yürüseydi? Daha önce kaç kere yemiş olursan ol, ne zaman yersen ye, yediğin her şeyden tıpatıp aynı hissi alabildiğini bir düşünsene.
Paimon:Vay be, bildiğin hayal dünyası gibi bir şey...
Aksinya:İşte yarının dünyası böyle bir yer... Bu dünyada ne yaparsan yap, kalbin hep o duyguyla, en derininde hissettiğin o eşsiz hisle dolup taşacak. Ve inan bana, tüm bu hislerin içinde en baskın olanı da sevgi olacak...
Aksinya:Asla sönmeyen, hiç değişmeyen, sonsuz bir sevgi bu. Ve böylesine sonsuz bir sevgiyle dolup taşan bir dünya da artık dertten, tasadan ve acıdan tamamen arınmış bir diyara dönüşecek.
Traveler:Ama öyle bir dünyada değişim diye bir şey de kalmayacaktır.
Aksinya:Evet. Çünkü... Her şeyi yiyip bitiren şeyler, zaman ve değişim. Geçip giden her saniye, sevginin o sonsuzluğundan biraz daha çalıyor.
Paimon:Bir saniye, "değişim kalmayacaktır" derken ne demek istiyorsun?
Traveler:Yani ne yersen ye, sonuçta hepsinin tadı aynı olacak demek...
Paimon:Ha? Dur bir saniye, o nasıl mantık ya?
Paimon:Aaa! Yani şey gibi mi... Yediğin her şey seni çok ama çok mutlu ettiği için artık ne yediğinin pek de bir önemi kalmaması mı?
Aksinya:Aynen öyle... Tam bir akıllı bıdıksın, Paimon.
Aksinya:Bu dünyayı şekillendirmenin ilk adımı Gölge Diyarını kullanmaktan geçiyor... Işık çok geçmeden gözünü gölgeye dikebilir ama bu yine de biraz zaman alacak...
Aksinya:Önce bütün Snezhnaya'yı, sonra da tüm dünyayı Gölge Diyarıyla kaplayacağız ki tüm sevgiler, başı sonu olmayan bir yerde hiç değişmeden kalabilsin... İşte Saadet Bahçesi'ni böyle yaratacağız.
Aksinya:Seçim yapmanın hiçbir anlamı kalmaz, seçilenle seçilmeyen arasındaki o fark da dağılıp gider. Bence böyle bir dünyada Hiçlik bile sevilebilen bir şey olur.
Paimon:Yok artık! Of...
Paimon:Gözlük bedenini geri alıp bizimle maceradan maceraya koşmak istediğini söyledi! Gözlük asla ama asla böyle bir dünya istemez!
Aksinya:Hiç fark etmez. İsteseniz de istemeseniz de, dertsiz tasasız bu dünyada hepiniz için bir yer olacak... Traveler, Paimon ve hatta Proto-İnsan için bile.
Traveler:Öyle bir dünya hiç ilgimi çekmiyor...
Aksinya:Gerçekten yazık. Bu konuda aynı fikirde oluruz sanmıştım. Ama neyse, pek de önemi yok. Nasıl olsa eninde sonunda taşlar yerine oturacak.
Aksinya:Sanırım şimdi beni durdurmaya kalkacaksın... Ama yine de sana el kaldıracak değilim. Benim de seçimim bu diyelim.
Paimon:Hayır, hiçbir yere gidemezsin!
Aksinya'ya yetiş.
Open step page →Gölge Diyarına atla.
Open step page →追上阿克西妮娅$HIDDEN
Open step page →Aksinya'ya yetiş.
Open step page →Gölge Diyarına atla.
Open step page →Aksinya'ya yetiş.
Open step page →Aksinya'ya yetiş.
Open step page →追上阿克西妮娅$HIDDEN
Open step page →Aksinya'ya yetiş.
Open step page →Aksinya ile konuş.
Open step page →Aksinya:Tamamdır bu iş. Şimdi tek yapmamız gereken... Birazcık daha beklemek...
Paimon:O... O da ne öyle? Dev gibi, hem de bir garip...
Paimon:Bir dakika, hayır, konumuz bu değil!
Paimon:Çok kötüsün Aksinya! Gözlük'ü geri ver bize!
Aksinya:Bakıyorum da Graeae'in Gözü'ne epey bağlanmışsınız... Keşke eski iş arkadaşım da bu oluşumun kıymetini bilseydi.
Aksinya:... Fiziksel beden dönüşmeye başlasa da bilinci daha tam yerine oturmadı... Majesteleri...
Paimon:Ay! Bu...
Aksinya:Çar'ın asıl bedeni buydu. Ama ne zaman bizimle konuşsa ya da diğer Feylerle yolculuk etse hep bir Fey kılığına girerdi.
Aksinya:Ölümünden sonra fiziki suretini koruyamadığı için orijinal formuna döndü, muhteşem, doğaüstü haline.
Aksinya:Bunu sana daha önce söylemiş miydim hiç? Proto-İnsan'ın yüzleri aslında Majesteleri Çar Belyi'nin insan tezahürüne bakılarak modellenmiş.
Traveler:Gözlük'ü geri ver artık...
Paimon:Evet ya! Bu zırvaladıkların Paimon'un zerre umurunda değil...
Aksinya:Peki madem. Alın bakalım.
Aksinya:Graeae'in Gözü aslında en başından beri Proto-İnsan'ın bilincine ev sahipliği yapsın diye tasarlanmıştı... Yani etini ve kanını Majestelerine adadıktan sonra öylece yok olup gitmesin diye...
Aksinya:En başından beri "onu" korumak için yapılmıştı.
Aksinya:Madem artık benim bir işime yaramıyor, al senin olsun. Onu iyi bir şekilde kullanacağına güveniyorum.
Aksinya:Sahipliğini sana aktarıyorum... Traveler.
Paimon:... Peki ya Gözlük?
Graeae'in Gözü:Orijinal haline geri döndü. Graeae'in Gözü, emrinize amadedir...
Traveler:Bu o değil ki.
Paimon:Bu Gözlük falan değil! Bu sadece... Bir alet. İçi boş bir kabuk!
Aksinya:Özür dilerim. Bilinci şimdiye çoktan Işık 〔Svarod〕Velikanı'nın çekirdeği olması için Ezeli İnsan'ın bir parçası olmuştur.
Aksinya:Bunu size geri veremem. Ama hiç dert etmeyin, zaten çok yakında bunun için üzülmeyeceksiniz bile, çünkü...
???:... *iç çeker*
Aksinya:Çünkü Ezeli İnsan uyandı.
Ezeli İnsan:Traveler, Paimon... Aksinya.
Paimon:Gözlük?
Ezeli İnsan:Evet, benim... Artık her şeyi hatırlıyorum. Ne çok zaman geçmiş aradan... Hem senin için Aksinya, hem de benim için.
Ezeli İnsan:Şu kader hakikaten ne saçma. Daha prototip halimdeyken uzak durmaya çalıştığım durum tam da buydu işte.
Aksinya:Kader öyle bir şey. Seni resmen can düşmanınmış gibi uçurumun kenarına itiyor.
Paimon:Uzak durmaya çalıştığın bir durum mu?
Ezeli İnsan:Evet, tam da bu yüzden o son deneye kalkışmadan önce onu durdursunlar diye Koshchei, Pavlina ve Alvis'i ikna etmeye çalıştım.
Ezeli İnsan:Sonuçta Ezeli İnsan'ın elindeki iktidar, içinde türlü türlü arzular taşıyan insanlar ve Feyler için resmen ölümcül〔Eitr〕 zehrinden farksız...
Paimon:Bir dakika... Yani o mavi yosunumsu şey, Snegurochka ve Novokitezhgradlı Domovoy Grandükü... Aksinya'ya senin yüzünden mi ihanet ettiler?
Paimon:Vah vah!
Ezeli İnsan:Onlara bu sayede hem Aksinya'yı durdurup hem de istediklerini elde edebileceklerine söz verdim.
Ezeli İnsan:Her birini kendi çapında yönlendiren idealleri, ya da belki de tüm yaşamın ötesine geçmelerini sağlayacak hırsları vardı. Bunu kullanmak da çok basit oldu tabii.
Ezeli İnsan:Öte yandan bizim canımız Aksinya'mız, güzel Aksinya'mız... Ondaki o kararlılık çok daha sıra dışı değil miydi?
Ezeli İnsan:Ben de onları beni bölüşmeye, parçalamaya ve Aksinya'ya ihanet etmeye yönelttim...
Ezeli İnsan:Çünkü Ezeli İnsan'a, her şeyi aşmış o varlığa dönüşseydim... Tıpkı şu an olduğum gibi... Bu, dünyanın kaçınılmaz bir devrimin eşiğinde olduğu anlamına gelecekti.
Ezeli İnsan:O "canavar" görevini tamamladığını sanıp aklınca benimle dalga geçti. Bense sorumluluklarımdan ne kadar köşe bucak kaçmaya çalışsam da dönüp dolaşıp yine kendimi burada buldum.
Ezeli İnsan:Evet, çünkü... *iç çeker* Aksinya...
Ezeli İnsan:Bu yepyeni planlarla kurulacak o dünyada kendine hiç yer bırakmadın, değil mi?
Paimon:Ne?
Aksinya:... Evet. Sonsuz bir sevgi ülkesinin varlığına seve seve inanırım. Majesteleri Çar'a ve o dileğine de inanmıştım.
Aksinya:Ama sevgiye inancını yitirenlerin o yeni dünyadan, sonsuz sevgi diyarından sürülmesi gerek. Benimse o dünyaya girmeye hiç hakkım yok.
Ezeli İnsan:Sürülmesi mi? Bana sorarsan düpedüz katledilmek bu. Sonsuz sevgi, sonsuz coşku, sonsuz mutluluk... Sevgiye ve mutluluğa güvenmeyenler bu diyara adım bile atamaz.
Ezeli İnsan:Ama işte, böylesine acımasız bir planı tam da bu ikisine güvenmeyen biri kurabilirdi. "Sevgi dolu" Çar Belyi de bunun çoktan farkındaydı zaten.
Aksinya:Kendisi bu yüzden yüce biriydi. Beni o seçti. Benim görevim bu, hayattaki tek yaşama sebebim. O yeni dünyaya ben adım atamayacak olsam bile...
Aksinya:Tek dileğim o dünyanın gelişini kendi gözlerimle görebilmek, benim cesedimi temel taşı yapıp yükselişini izlemek.
Aksinya:... Peki ya sen? Majesteleri'nin planı olmadan da sonsuz bir sevgiye ulaşabileceğine cidden inanıyor musun hâlâ?
Aksinya:Alvis, Koshschei ve Pavlina... Peşinden koştukları şeyler kar gibi eridi gitti... Zamanın insanı yiyip bitirmesine, iradenin tükenmesine, hayallerin solup gitmesine kimse karşı koyamıyor.
Aksinya:O mutluluk dolu iradeyi ayakta tutmak için kimler nelerini vermedi ki... Ama başarabilen olmadı.
Aksinya:Şu saatten sonra başka ne seçeneğin kaldı ki?
Ezeli İnsan:Kalmadı. Her şeyi hatırlayınca seni reddedemeyeceğimi biliyordun Aksinya. Hele bir de artık Ezeli İnsan olmuşken.
Paimon:Bir dakika, Gözlük... Cidden açacak mısın Saadet Bahçesi'nin kapısını?
Traveler:Başka bir yolu yok mudur sence?
Ezeli İnsan:Şu noktada bile bana vazgeçme fırsatı sunduğunuz için ikinize de çok teşekkür ederim.
Ezeli İnsan:Lakin... Ne yazık ki Aksinya'nın planlarının suya düşmesine izin veremem. O yüzden, eğer bunun olmasını istemiyorsanız... Lütfen ikimizi de durdurun.
Ezeli İnsan:Ama öncesinde Aksinya'dan sana bir şey göstermesini istiyorum Traveler... Bir sorumu cevaplamanı istiyorum.
Ezeli İnsan:Kardeşini arıyorsun... Sırf onu anlayabilmek, onunla beraber yaşayamadığın şeylerin peşine düşmek ve en sonunda da karşısına çıkabilmek için dünyayı karış karış gezdin.
Ezeli İnsan:Ama ya aranızdaki uçurum sandığından da büyükse ve işin sonunda hiç de kafanda kurduğun gibi biri çıkmazsa? Ya o canından çok sevdiğin kardeşinin artık kardeşin olmadığını fark edersen?
Ezeli İnsan:Ya değiştiğini ve asla dönüşeceğini tahmin etmediğin birine dönüştüğünü görürsen?
Paimon:Ne? Niye öyle bir şey olsun ki? Senin kardeşin asla değişmez Traveler!
Ezeli İnsan:Bu yalnızca bir varsayım. Hemen telaş yapma Paimon.
Ezeli İnsan:Ne yapardın Traveler? Cevabını duymayı çok isterim...
Traveler:Eğer değişmişse...
Traveler:Onu sevmeyi baştan öğrenirim...
Traveler:Kaç defa denemem gerekirse gereksin öğrenirim.
Aksinya:...
Ezeli İnsan:Sağ ol Traveler, harika bir cevaptı. Aklımdan geçen tüm cevaplardan kat kat daha iyiydi.
Ezeli İnsan:Vakit geldi çattı, Bahçe de yakında etkinleşecek. Ne yazık...
Ezeli İnsan:"Ama ne yaparsın işte? İnsan seviyorsa, kaderin yükünü sevdikleriyle beraber sırtlanmalı."
Aksinya'yı yen.
Open step page →Ezeli İnsanı yen.
Open step page →Ezeli İnsanı yen.
Open step page →Ezeli İnsanı yen.
Open step page →Ezeli İnsanı yen.
Open step page →Durumdan çıkmanın bir yolunu bul.
Open step page →(test) Çıkarıldı
Open step page →Ezeli İnsanın arkasına geçmek için yolu takip et.
Open step page →Ezeli İnsanı yen.
Open step page →Ezeli İnsanı yen.
Open step page →Ezeli İnsanı yen.
Open step page →Trendeki "sinirlerden" kurtul.
Open step page →Son konuşma
Open step page →Dünyaya açılan kapı kapandı.
Bütün bu olan bitenin arkasındaki kişi, sanki omuzlarına yapışmış ölü bir güvenin pullu kanatlarını silkeleyip atar gibi titriyor...
Birkaç kez silkinip o devasa bedeninden sıyrılıyor.
Sonra da "o" çıkageliyor...
Bir zamanlar Graeae'in Gözü'nün içinde barınan o irade...
Artık sıradan bir insandan hiçbir farkı olmayan, kanlı canlı bir bedene sahip.
Üstelik görünüşü de tıpkı Çar'ın gençliği gibi.
İşte böylece, bu gölgeler dünyasında geriye sadece ikisi kaldı: Biri yumurtanın içinde, diğeri dışında.
Sadece ihanet edenle ihanete uğrayan.
Sadece...
Gözlerini açar açmaz gördüğü ilk kişiye tutulanla, sevgiden de kederden de hiç haberi olmayan o sevgili.
Aksinya:... Günün sonunda hiçbir şeyi zamanında halledemedim...
Aksinya:Ah, ne yazık... Başarmayı amaçladığım yegane şey buydu oysa...
Ezeli İnsan:Bence yeterince iş başardın... Zamanın akıp gidişine böyle bir yerde bile bugüne dek dayandın.
Ezeli İnsan:İçindeki azim o kadar kuvvetliydi ki kaderin dalları bile önünde eğildi... Buradan kaçıp kurtulmanı sağlayacak kadar hem de.
Aksinya:Doğrusu, Gölge Diyarından kaçabilmemi daha çok Izmaylov'un yardımına borçluyum. Benim için yapabileceği son şeyin bu olduğunu söylemişti.
Aksinya:Ama yine de başaramadım işte... Her şeyimi kaybettim... Peki şimdi nereye düşüyoruz biz?
Ezeli İnsan:Belki de Gölge Diyarının sonsuz derinliklerine düşeceğiz, beş yüz yıl ve ardından bir beş yüz yıl daha yuvarlanacağız.
Ezeli İnsan:Ama isteyebileceğim en iyi son buydu.
Aksinya:Öyle mi?
Ezeli İnsan:Evet Aksinya. Burada "Majesteleri Çar Belyi" falan yok. "Ezeli İnsan" da yok. Snezhnaya'nın saray soytarısı da, Snegurochka da, başka bir Fey de yok burada.
Ezeli İnsan:Burada sadece seninle ben varız. Burada... İsimlere bile gerek yok.
Aksinya:Bunu mu istemiştin?
Ezeli İnsan:... Evet. Böylesi çok güzel... Ceviz kabuğu kadar ufacık bir dünyada, bu gölgeler diyarında olmak. Her şeyin sonunda, sadece ikimiz kaldık.
Aksinya:... Bir zamanlar böyle bir dünyaya adım atmayı hiç hak etmediğimi düşünürdüm...
Aksinya:... Biliyor musun, Traveler haklı aslında. Sevgi solup gidecek diye neden korkalım, neden sonsuza dek sürsün diye diretelim ki?
Aksinya:Sevgiye inanmaya cesareti olan biri, onun bitip gitmesine takılıp kalmaz... Ben de inanırsam, kaybetsem ne olur ki?
Aksinya:Yeniden ayağa kalkar, üstümü başımı silker, bir kez daha peşine düşerdim... Sıkıca tutunmak, yola devam etmek, yeniden sevmek için!
Aksinya:Ben niye... Niye istedim ki bunu...
Ezeli İnsan:Aksinya...
Aksinya:*iç çeker* ... Eskiden bir yumurta kabuğuna hapsolmuş bu dünyadan nefret ederdim. Ama gel gör ki sonunda benim de tek yaptığım ona başka bir kabuk örmek oldu.
Ezeli İnsan:Belki de kader gerçekten en başından beri böyle bir şeydir. Seni can düşmanınmış gibi uçurumun kenarına itiyordur.
Aksinya:Heh. Bunu senden duyacağım hiç aklıma gelmezdi.
Aksinya:... Zamanında dünyanın gerçeğini öğrendiğimde ben de öfkeden böyle deliye dönmüştüm, o hırsla da gidip Çar'a şunu sordum:
Aksinya:"İçindeki yaşamın kabuğundan çıkmasına izin vermeyecekse, bir yumurtanın ne anlamı var? Bu evrende var olmasının ne anlamı var?"
Aksinya:Ama ondan duymak istediğim o cevabı hiç alamadım.
Ezeli İnsan:Demek bir zamanlar böyle düşünüyordun. Anlıyorum.
Ezeli İnsan:Peki ya şimdi Aksinya? Hâlâ aynı fikirde misin? Onca şey yaptın... O soruya bir cevap bulabildin mi hiç?
Aksinya:Sayılır herhalde. Cevap... *iç çeker* S-Sen de biliyorsun zaten cevabı, değil mi?
Ezeli İnsan:... Eskiden beni çok bencil bulurdun.
Ezeli İnsan:Ama sevgi ne şekle girerse girsin, ister bir şeyler versin ister sahiplensin, onu ifade etme şeklimiz her zaman bir şekilde içimizde yatanı yansıtıyor.
Ezeli İnsan:Dünyayı sevmek, aslında kendini sevmek demek...
Ezeli İnsan:Ama bir yandan da harika bir şey bu, çünkü dünya böyle bir yer ve insanın kurtarılma isteği, bütün dünyayı kurtarmaya yetecek kadar kuvvetli olmalı.
Ezeli İnsan:Ben hep önce kendimi, sonra da dünyayı sevmem gerektiğine, yoksa tam da bugün olduğu gibi yanlışa düşeceğime inanırdım.
Ezeli İnsan:Ama sen... Sen cidden harikasın Aksinya.
Aksinya:... Ucuz iltifatlar bunlar.
Ezeli İnsan:Ah, incittin beni. Kalbimin en derinlerinden gelen bir iltifattı oysa.
Aksinya:Hıh...
Aksinya:Evet. Her şey... Pavlina, Koshchei, Alvis, sen... Ve... Ve Majesteleri Çar... Hepinizin istediği her şey...
Aksinya:Benim de bir zamanlar bunları ne kadar çok istediğimi neden daha yeni fark ediyorum...
Paimon ile konuş.
Open step page →Paimon:Of, sonunda! Nihayet şu Gölge Diyarından çıkabildik!
Paimon:Bir dakika, Paimon Gözlük'ü ve Aksinya'yı göremiyor... Çar Belyi'nin bedeni de ortada yok. Nereye kayboldu bunlar?
Traveler:Bence onları bir daha hiç göremeyeceğiz...
Paimon:Hımm. Sence Gözlük, Aksinya'nın sana verdiği o mekanizmanın içine saklanmış olabilir mi?
Paimon:Hani şu gösterilerde hep olur ya. Tam birinin ortadan kaybolduğunu sanırsın, sonra PUF! Bir bakmışsın tekrar sahnede bitivermiş.
Paimon:Bir de Paimon baksın, ne dersin?
Bunun üzerine Paimon mekanizmayı "çözmek" için birkaç deneme yapıyor.
Ama cevap veren tek şey soğuk, cansız bir ses oluyor.
İşte böylece ikiniz de anlıyorsunuz ki, "Gözlük" bazı yeteneklerini korumuş olsa da şu an bildiğimiz sıradan bir gözlükten farksız...
Paimon:O derin mi derin çukura düşüp gitti gerçekten, değil mi...
Paimon:Ama Saadet Bahçesi midir nedir, onun kapısını açmayı kendi seçtiği için hata onda... Ama... Aksinya'ya yardım etmeyi seçtiğinde çok havalıydı.
Paimon:Heh, bir gün bütün dünya sana karşı çıksa bile Paimon hep senin yanında olur!
Traveler:Senin için ben de aynısını yaparım Paimon.
Paimon:İşte bu!
Paimon:Hımm.. Çar Belyi'nin cesedi de kayboldu ya... Şimdi biri bizi görürse fena yanarız!
Paimon:Buradan hemen tüymemiz lazım!
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
Sarayı Kar Fırtınasında Yıkılıyor
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/2866022810
Published Sprites
Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json- JSON Pointer
/337
- id
10188
- cityId
8
- groupId
10188
- questType
WQ
- chapterIcon
UI_ChapterIcon_Snezhnaya
- chapterCategory
world
