No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
Kayıp Kıyamet
Story evidence
Chapter quests
Gurabad Hatıraları
Open quest →(test)隐藏 7个棋子全激活$HIDDEN
Open step page →(test)棋子$HIDDEN
Open step page →(test)棋子$HIDDEN
Open step page →(test)棋子$HIDDEN
Open step page →(test)棋子$HIDDEN
Open step page →(test)棋子$HIDDEN
Open step page →(test)棋子$HIDDEN
Open step page →(test)棋子$HIDDEN
Open step page →Liloupar ile konuş.
Open step page →Liloupar:... Dikkatli olun. Yerin derinliklerinden gelen garip titreşimler hissediyorum.
Paimon:Ha? Ne hissettin?
Liloupar:Bir şey yok... Yalnızca bir tatbikat.
Paimon:Ah... Yani sadece bir tatbikattı!
Paimon:Bir dakika... Ne tatbikatından bahsediyorsunuz?
Liloupar:Şşş... Geldiler.
Kadim Yapıyı yen.
Open step page →Bir Satranç Taşı belirdi.
Open step page →Liloupar ile konuş.
Open step page →Liloupar:Lütfen beni o satranç taşına bağlayın.
Paimon:B-Bağlamak mı? Neyi kastediyorsun?
Liloupar:Yüzeyindeki çıkıntıyı bulun ve şişemdeki boşluğa takın. Bu kadar basit.
Paimon:Ha... Şişende onu takacak bir yuva mı var? Şişen epey pürüzsüz görünüyor ama... Takacak bir yer yok ki!
Liloupar:Orada ama sen göremiyorsun...
Paimon:Ha...
Liloupar:Çünkü uydurdum...
Paimon:Ah... Hey!
Liloupar:Ha... Pekala, bu kadar şakalaşma yeter. Efendim, tek yapmanız gereken şey beni tutup satranç taşına dokunmak.
Satranç Taşını incele.
Open step page →Liloupar ile konuş.
Open step page →Liloupar:...
Paimon:Hımm... Liloupar, iyi misin? Neden bu kadar sessizsin?
Paimon:Bekle... Bak. O parlıyor. Bu hiç normal değil, neyse...
Cinin şişesi parlıyor ve satranç taşı ile aynı tonda titriyor gibi görünüyor.
Zamanın geçişini tıpkı bir hücrede damlayan suyun sesi gibi duyabiliyorsun... Bir ömür de geçmiş olabilir, yalnızca bir an da.
Fakat Liloupar tek kelime bile etmedi.
Daha sonra sislerin arasından muhteşem bir şehir belirdiğini görüyorsun. Büyük, kalabalık ve soğuk.
Toprak yarılıyor ve Gurabad'daki her şeyi yutuyor...
Ve tam orada, dağın sırtına yaslanmış kapısı var. Sanki kadim dünyanın tüm pisliğini içermesine rağmen herkesin gözünden kaçmış gibi...
Liloupar:İşte Gurabad orada. Şimdi hatırlıyorum.
Traveler:Başım çok ağrıyor...
Paimon:Hey, neler oluyor size? Bir dahaki sefere Paimon'a önceden haber verir misiniz? Bu sürprizler Paimon'un kalbine iyi gelmiyor!
Paimon:Hıh! İşte Paimon'u kızdırmanın bedeli!
Liloupar:Heh... Çocuk gibisin. Endişelenme, onu geri vereceğim ufaklık.
Liloupar:Zamanı geldiğinde seni istediğin bir sürü yiyecekle ödüllendirecek... Ve sizin ödeme biriminiz "Mura"ydı değil mi? Ondan da verecek.
Paimon:Hehe, işte şimdi oldu... Paimon hepsini not aldı! Lezzetli yiyecekler ve Mora!
Liloupar:Tamam, oyun vakti sona erdi. Gurabad'a gidebiliriz efendim.
Liloupar:Neden mi? Doğrusu bilmiyorum... Belki de sebebinin bir önemi yoktur ama benim orada olmam gerek. Öyleyse...
Liloupar:Eğer bir sebebi olması gerekiyorsa efendim, sizin geçmişime ve aldığım derslere tanık olmanızı istediğim içindir.
Paimon:...
Paimon:Bu biraz saçma geliyor... Paimon gerçekten anlamıyor ama sözlerin sanki bir veda gibi. Bir şey mi oldu?
Liloupar:Ah, hayır. Sadece size bir şeyler göstermek istiyordum.
Paimon:Bu da ne demek? Bilmece gibi konuşuyorsun!
Liloupar:Özetle, lütfen beni takip edin. Sizi Gurabad'a götüreceğim...
Satranç Taşını tetikle.
Open step page →Liloupar ile konuş.
Open step page →Paimon:Vay! Satranç taşının yanındaydık ve birden bir şeyler oldu ve "hop" kendimizi burada bulduk!
Paimon:Nasıl oldu bu? Gerçekten harika!
Liloupar:Hehe, bir kez daha ister misin?
Paimon:Hey, kendini biraz kontrol et! Çocuk musun sen?
Liloupar:Bu normal, koordinatlar yanlış. Belki de cihazın çok eski olmasındandır.
Paimon:Hey... Bu bizim ilk gittiğimiz vadi değil mi? Neden bizi buraya getiriyorsun? Burada görecek bir şey var mı ki?
Liloupar:Çok fazla soru soruyorsun ufaklık.
Liloupar:Garip... Burada olması gerekiyor... Hah, işte burada!
Gurabad'ın kapısını aç.
Open step page →Kadim Yapıyı yen.
Open step page →Liloupar'ın parçasını al.
Open step page →Liloupar'ın Mirası
Open step page →Liloupar ile konuş.
Open step page →Işık parçası Liloupar'ın büyülü şişesiyle birleşirken gücünün bir kısmının çekildiğini hissediyorsun...
"Shiruyeh, Khorramdin'in ta kendisi."
Dedi pirinç maskeli adam.
"Adının varisi olmayacak. Tapınaklarındaki tüm sembolleri yok edeceğim. Sen aşağılık birisin ve hak ettiğin gibi seni mezara gömeceğim."
Dedi pirinç maskeli adam.
Cinin dalgın gözlerinden Gurabad'ın karanlığa gömülüşüne tanık oluyorsun...
Gurabad Şehri uzun süredir bir su havzasına sahip fakat şimdi onun sakinleri her yere dağılıyor.
Cinler, askerlerin silah olarak kullandığı soğuk makinalardan dışarı fırlıyor... Kızıl şarap ve nar suyu fışkırıyor...
Narların üstünden geçiliyor ve kırılıp ezilerek büyük bir çamur kütlesi haline geliyorlar... Etli veya kurumuş, dolgun veya zayıf... Kızıl meyveler Khorramdin'in gelişini, yaşamın ve intikamın hazzını renklerle ve çığlıklarla müjdeliyor.
Şehir boyunca akan ve havzayı dev bir kızıl denize dönüştüren meyve suyunun tadı, tatlı şarap gibi hoş ve yumuşak...
Denizde önce köleler boğuluyor, sonra gecenin hırçın dalgaları arasında efendilerinin inlemeleri duyuluyor.
En sonunda pirinç maskeli kralı görüyorsun. Karanlığa kaçıp Shirin'in kollarına sığınıyor...
Shirin'in yüzü yaşlı ve loş, yaşam ve aklın tüm izleri gece rüzgarına kapılan toz gibi üzerinden silinmiş.
Karanlık bir canavara dönüşen Kral Kisra da orada... Hepsi senin kanından canından ama sen sevinçlisin. İntikamın sevincini yaşıyorsun.
Ey Gurabad, ölümcül bir yara aldın ve yüzündeki utancını herkes görebiliyor...
Duyanlar alkışlayıp sevinç çığlıkları atacak...
Çünkü senin bitmek bilmeyen zorbalığına katlanmayan bir kişi bile kalmamıştı.
Liloupar:"Ey Gurabad, ölümcül bir yara aldın ve yüzündeki utancını herkes görebiliyor..."
Liloupar:Ormazd bir zamanlar Liloupar'ın sevgilisiydi. Basit bir çoban iken ölümlülerin krallığına yükselmesi Cin sayesinde oldu.
Liloupar:Bir zamanlar onun sadece ölümlü bir yoldaştan daha fazlası olabileceğini düşünmüştüm. Ahmak gibi gözlerine kandım... Ama kralların o kibrine ve bencilliğine sonunda o da kapıldı...
Liloupar:Yaşayan ve ölen ölümlü hükümdarlardan hiçbir farkı kalmadı... Sadece fetih ve zulüm hayalleri arasında yaşadı ve kum bataklıklarına saraylar inşa etti.
Traveler:Bu yüzden, sen de onu indirdin...
Liloupar:Söylediğim gibi, onu cezalandırdım. Babadan oğula, üç nesil boyunca.
Liloupar:Kisra Parvezravan ile Shirin, onlar benim kanımdan... Onlara kan ile komplo kurdum ve bal ile infaz ettim. Öfkeli hırsımla hepsini cezalandırdım.
Liloupar:Ama sadece bu değildi... *iç çeker* Hepsi bu değildi.
Liloupar:Benim kibirli evladım Parvezravan... Sonsuz güç istedi, ben de ona verdim.
Liloupar:Onun için Cin ruhlarının kalıntılarıyla çalışan makinalar tasarladım ve zifiri karanlık bir rüyanın içinde, yapay nesneleri yutup geri tükürebilen devasa bir makina yapması için ona ilham verdim...
Liloupar:Onlar sınırsız bir zenginlik getirdi ama işçileri işlerinden, çiftçileri de topraklarından ettiler.
Liloupar:Soylular ve zenginler gözyaşlarına boğuldular. "Bu gerçekten ölümlülerin zaferi ve köleliğin sonu!" Ancak bunu bir tek ben biliyordum ve durumun bir tek ben farkındaydım.
Liloupar:Köleliğin kaldırılması, sonsuz ve zalim bir esaretin başlangıcıydı. Köle sahipleri kölelere bakma sorumluluğundan kurtulmuş, köleler de açlıktan kurtulma nimetinden mahrum kalmış oldu...
Paimon:Ah, Paimon'un kafası karıştı... Sen neden bahsediyorsun?
Liloupar:Fakirlik nefreti getirir, nefret de hırsı... Zenginlik açgözlülüğe yol açar, açgözlülük de hırsa.
Liloupar:Hırs onu, hem kraliçesi hem de biyolojik ablası olan Shirin'i bilinçsiz ve ucube bir Cin yaratması için zorlamasına sebep oldu... Onun acı çekmesi ise beni memnun etti ve güçlendirdi...
Liloupar:... Böylece onların canlarını ve kanlarını büyütebildim.
Liloupar:Evet, Shiruyeh, Khorramdin'in pirinç maske giymiş halidir. Halk ve köleler, onu hanımlarının elçisi ve sefaletin kurtarıcısı olarak görüyordu.
Liloupar:Bu yüzden o da onlara adaleti ve bir nevi... Ölümü kucaklamaları için önderlik etti.
Paimon:...
Liloupar:Hımm? Demek hâlâ buradasın ufaklık... Neden bu kadar sessizsin?
Paimon:Hımm... Paimon anlayamıyor... Ayrıca anlattıkların çok korkunçtu.
Liloupar:Ah, merak etme... Sadece geçmişimden... Ve kaderimden bahsediyordum.
Paimon:Şey... Paimon... Paimon ne dese bilemiyor...
Liloupar:Sayenizde hanımımın bahçesine dönebildim...
Paimon:Bir dakika, neden aniden böyle bir şey dedin ki?
Liloupar:Gurabad, benim kaderimin olduğu topraklar. Bu yüzden kaderimin beni beklediği bu şehre geri dönmeliyim.
Paimon:Şey... Geçmişte yaptığın yanlışları telafi etmek için falan mı dönmen gerekiyor?
Liloupar:Yanlış mı? Ha! Ben hiçbir yanlış yapmadım. Fakat evlatlarım hâlâ orada. O ve Shiruyeh... Çok yalnız olmalılar.
Traveler:Yani demek istediğin şey...
Liloupar:Karanlığın gücü gittikçe arttı... Sadece bir annenin gücü onunla yüzleşmeye yetebilir.
Liloupar:Nefret ettiklerimi cezalandırmak için karanlık hiçliği kullanabileceğimi sanmıştım ama... Ne ekersen, onu biçersin... Benim kaderim de Gurabad'a girip onun intikamı ile yüzleşmek olacak.
Liloupar:Efendim... Uzun zamandır yanınızda olamadığım ve sizi yakından tanımaya daha fazla vaktim olmadığı için üzgünüm.
Liloupar:Fakat biliyorum ki kader bizi tekrar bir araya getirecek. Sizin asla bozulmayan nitelikleriniz var. İnanıyorum ki... Doğru seçimi yapacağım.
Liloupar:Genel olarak konuşacak olursak efendiler Cinlerini seçemez. Cinler ancak efendilerini seçebilir. Burada yollarımız ayrılsa bile, bağımızın kolay kolay kopacağını sanmıyorum...
Liloupar:Bu yüzden... Bu son hediyemi kabul edin.
Liloupar:Tekrar beni... Çok yakından dinleyin lütfen.
Büyülü şişeyi kulağına tutuyorsun...
Kıkır kıkır gülen bir ses ile birisi kulağına yumuşak ve narin bir dilde sesleniyor...
Kadının anlattığı şey derin bir pınar kadar anlaşılmaz ama sen her bir kelimesini anlıyorsun.
En sonunda kelimeler kayboluyor ve kulağında yalnızca bir uğultu kalıyor...
Onun rehberliği ile kadim dizelere aşina oluyorsun...
Fakat daha fazlasını söylemiyor.
Paimon:Hey, baksana! Şişedeki ışık karardı... Liloupar! İyi misin?
Paimon:Liloupar! Liloupar!
Liloupar:(Şişedeki ışık soluklaşır ve ardından hafifçe yanıp sönmeye devam eder. Ancak o artık bir şey söylemez.)
Paimon:Demek öyle... Aslında gerçekten veda ediyormuş... Onu tekrar görecek miyiz?
Paimon:Şey, biz şimdi... Gidecek miyiz?
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
Kayıp Kıyamet
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/2028787745
Published Sprites
Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json- JSON Pointer
/176
- id
10131
- questType
WQ
- endQuestId
7330509
- chapterIcon
UI_ChapterIcon_Deshret
- beginQuestId
7330503
- chapterCategory
other
