Gizli Yaz Cenneti: Bölüm II
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/840778224
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Selam Collei, selam Eula. Aa, Idyia da buradaymış!
Collei:Aaa, Traveler ve Paimon!
Collei:Nasılsınız? İyi dinlendiniz mi?
Traveler:Kendimi zinde hissediyorum!
Idyia:Evet, burası dinlenmek için iyi bir yer. Buranın çöle kıyasla iyi yanlarından biri... Ama onun dışında burada çok da bir şey yok.
Collei:Böyle şeyler söylemen hiç yardımcı olmuyor Idyia!
Idyia:Gerçek bu ama. Çölde çok kötü anılarım var, orada olmak benim için... Yoğun bir çamurdan geçmek gibiydi.
Paimon:Garip bir örnek oldu... Aslında hatırlatmasaydın Paimon bu zindanın çölde olduğunu unutacaktı.
Collei:Seni anlıyorum. Buranın havası çöldeki gibi değil. Sanki bir yağmur ormanındaymışız gibi çok nemli. Benim oldukça alışkın olduğum bir hava.
Eula:Herkes iyi bir şekilde dinlenmiş görünüyor. Hazırsanız kuzeydeki ormana gitmek için yola koyulabiliriz.
Idyia:Hepinize iyi şanslar! Sizi dört gözle bekleyeceğim!
Eula:Bir dakika, "koyulabiliriz" demedim mi? Vedalaşmaya gerek yok çünkü sen de bizimle geliyorsun.
Idyia:Hı? Bir dakika, ben sadece Maskotum!
Collei:Bu sefer kaçamazsın Idyia! Panayır yerinin idarecisi seni bekliyor. Bize "Sadece Idyia yardım edebilir." demişti.
Traveler:"Panayır Yeri" mi?
Eula:Evet, ormanda Collei ile bir panayır yeri keşfettik.
Collei:Sanırım orayı idare eden kişi bir Spantamad alimi.
Paimon:Bir alim mi? Burada ne işi var ki? Ormandaki Ley Hatlarını mı araştırıyor?
Idyia:*iç çeker* Keşke burada onun araştırabileceği Ley Hatları olsaydı... Neyse, kimden bahsettiğini biliyorum. Ben de gelsem iyi olur o halde.
???:Ah, sonunda! Birisi geldi...
Collei:Seni beklettik Maymunah, kusura bakma. Idyia'yı da yanımızda getirdik.
Maymunah:Teşekkür ederim Collei. Seni görmeyeli uzun zaman oldu Idyia. Dürüst olmak gerekirse seni bir daha hiç göremeyeceğimi sanmıştım...
Maymunah:Bir köşeye kıvrılıp tek başına ağlayacağını düşünüyordum.
Eula:Hey, böyle şeyler söylemesen iyi olur.
Paimon:Hımm, Paimon bu lafları Idyia için daha önce de duymuştu sanki...
Idyia:Ağladığımı mı görmek istiyorsun? Peki! Hemen burada ağlamaya başlayacağım!
Collei:Ay! Hayır, lütfen ağlama!
Maymunah:Peki peki, öyle dememem gerekirdi. Peki, bu ikisi kim?
Traveler:Merhaba, ben Traveler.
Paimon:Paimon'un adı da Paimon.
Idyia:Güvenilir kişilerdir, dua et ki onlara denk geldim. Onlarla konuşurken daha dikkatli olmalısın, tamam mı?
Maymunah:Elbette. Sizinle tanıştığıma sevindim, adım Maymunah. Zamanımız kısıtlı olduğundan tanışma faslını kısa tutabiliriz. Lütfen beni takip edin.
Collei:Vay...
Paimon:Şu devasa çadıra baksanıza...
Idyia:Harika, değil mi? Yapımına ben yardım etmiştim. Çadırsız panayır yeri olur mu hiç?
Paimon:Gerçekten mi? Paimon o kadar da zavallı olmadığını biliyordu! Gerçek güçlerini saklamak için hep mütevazı davranıyorsun!
Collei:Hı?
Eula:Ne oldu Collei?
Collei:Şey, özür dilerim... Sana söylesem mi bilemedim...
Collei:Ortamın keyfini kaçırmak istemiyorum...
Eula:Önemli değil, lütfen ne düşündüğünü söyle.
Collei:Iı, şey... Burada bir sürü tezgah var ama tezgahların başında duran yok. Hatta bu panayırda kimse yok. Terk edilmişe benziyor...
Maymunah:*iç çeker* Eskiden burası çok hareketli ve kalabalık bir yerdi.
Maymunah:Sonra birkaç önce bir şey oldu ve sanki...
Paimon:Dünya tepetaklak gibi mi oldu?
Maymunah:Evet, aynen! Ana Merkezden çadıra bir şey düştü ve yukarıda asılı duran Kristal Lambayı düşürdü.
Idyia:Ha, Kristal Lamba...
Maymunah:Hı hı. Yanlış hatırlamıyorsam birisi panayırların kutlama amaçlı güzel ışıklara sahip olması gerektiğini söyleyip bize o Kristal Lambayı yapmıştı.
Maymunah:Ancak lamba düştükten sonra çadır darmadağın oldu ve Su Tayfları içeride mahsur kaldı.
Maymunah:Ben tam kafayı yemek üzereyken Lawrence Klanından bir adam geldi ve bana yardım etmeyi teklif etti.
Eula:Bir dakika, yardım mı teklif etti?
Maymunah:Evet ve hiçbir uyarıma kulak asmadı. Doğrudan çadırın içine girdi ve sonra..
Eula:Ee? Sonra?
Paimon:Evet, bizi meraklandırmasana! Sonra ne oldu?
Maymunah:Öyle işte... O da Su Tayflarıyla beraber içeride sıkıştı.
Traveler:Başka bir kurban daha...
Collei:Eyvah, bir şey yapmamız lazım. Onu öylece orada bırakamayız Maymunah!
Maymunah:Biliyorum ama içerideki sorun sandığınızdan daha karmaşık. Kendinizi zihinsel olarak buna hazırlamalısınız.
Eula:...
Eula:Konuşarak zaman kaybediyoruz. Zaten burada olduğumuza göre gidip durumu kendi gözlerimizle görebiliriz.
Maymunah:*iç çeker* Peki. Bu taraftan lütfen.
Maymunah:Eskiden içeride büyük bir sahne vardı ama her şey sallandıktan sonra buranın yapısı tamamen değişti sanki.
Maymunah:Bütün lambalar ve yukarıda asılı duran Kristal Lamba aşağı düştü ve onarımı neredeyse imkansız hale geldi.
Collei:Nasıl, içeride hareket etmek zor mu diyorsun yani?
Maymunah:Evet, lambalar işimizi çok zorlaştırıyor.
Maymunah:Aranızda sahneye çıkmaya alışkın olan biri var mı? Sahne ışığı yandığı anda herkes size odaklanır.
Collei:Şey...
Collei:Ben bunu kaldıramam. Herkesin tamamen bana odaklanması beni çok kötü hissettirir.
Idyia:Beni de! Kalabalık önünde konuşmakta iyi değilimdir, üstüne bir de herkesin gözü üzerinde olunca... Of, düşünmesi bile tüylerimi diken diken ediyor.
Eula:Sanırım hâlâ üstesinden gelemediğin bazı şeyler var.
Collei:*iç çeker* Lütfen gülme. Bunu değiştirmek için elimden geleni yapıyorum ama hâlâ üstesinden gelemediğim bazı şeyler var. Mesela etrafımda çok kişinin olması veya insanların bana bakması...
Eula:Hayır, bu gülünecek bir şey değil... Bak sana ne diyeceğim. İnsanların bakışlarını umursamak kötü bir şey değil.
Eula:Yani ben böyle düşünüyorum. Düşünsene, yalnızca kendileri için yüksek standartlara sahip olan kişiler başkalarının beklentilerini karşılayamamaktan korkarlar.
Eula:Senin birçok iyi yanın var Collei. Hatta eminim çocukken benim gibi dans öğrenmek zorunda olsaydın benden çok daha iyi bir dansçı olurdun.
Collei:Hayır, hiç sanmıyorum! Böyle bir şeyin imkanı yok!
Idyia:(Nasıl hissettiğini o kadar iyi anlıyorum ki.)
Eula:Belki benden dans öğrenmek için biraz vaktini ayırabilirsin. Böylece bir gün sen de yetenekli bir dansçı olursun. O gün geldiğinde güzel hareketlerini yapmaya o kadar odaklanacaksın ki seni izleyen seyircileri dahi unutacaksın.
Paimon:Vay canına, Eula bu konuda o kadar tutkulu ki adeta gözleri parlıyor.
Collei:Gerçekten bana dans etmeyi mi öğretmek istiyorsun? Aptal gibi göründüğümü düşünüp arkamdan gizlice gülmezsin, değil mi?
Eula:Hıh, sence ben öyle biri miyim? Pekala, intikamımı alacağım.
Collei:Şey, hayır! Elbette hayır! Peki o halde, öğret bana lütfen.
Maymunah:Sanırım sizi tekrar uyarmama gerek yok. Neyse, sahneyi görmek için perdeyi açmanız yeter.
???:Merhaba? Kimse var mı? Beni duyan varsa lütfen yardım edin!
Eula:Lessig Lawrence?
Lessig:S-Sen kimsin? Benim tam ismimi söylemeye nasıl cüret edersin?
Paimon:Şey, böyle konuşacak bir durumda görünmüyorsun hiç.
Eula:Evet, Lawrence Klanından olduğuna şüphe yok. Canı pamuk ipliğine bağlı olduğu halde hâlâ anlamsız görgü kurallarına uymakta ısrar ediyor.
Lessig:Sen... Burada ne işin var?
Lessig:Hah! Benimle dalga geçmeye mi geldin Eula?
Eula:Bir anlığına kafanı çalıştırırsan buraya neden geldiğimizi anlarsın. Yoksa beni bilerek kışkırtmaya mı çalışıyorsun?
Eula:Yardımımı kabul etmek zorunda değilsin elbette. Ne de olsa "Aristokratlar doğuştan üstündürler ve başkalarının yardımına muhtaç değildirler."
Lessig:... Evet, hatırlattığın için teşekkür ederim. Senin gibilerin yardımına ihtiyacım yok!
Collei:Bence ağzından çıkanı kulağı duymuyor, Eula.
Collei:Her ne kadar sert konuşsa da gözünün ucuyla sana bakıp duruyor. Bir Şifacı olarak yardıma ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.
Eula:Tamam.
Eula:Hıh. Uzun zamandır burada sıkışmış olmalı, baksana düzgün iki çift laf bile edemiyor. Ne kadar da saçma. Hadi gidelim. Yaşamaktansa onurunu seçen kişiye bırakalım bu sahneyi.
Lessig:Hey, h-hayır... Bekle!
Lessig:Dur! Beni öylece burada bırakamazsın! İ-İkimiz de Lawrence soyundan geliyoruz!
Lessig:Ben yardıma muhtaçken bana yardım etmen senin itibarını zedelemez! Hatta benim rezil durumum senin erdemli hareketinin gölgesinde kalır. Ailemizin itibarını ve saygınlığını k-korumalıyız!
Eula:Bulabildiğin en iyi neden bu mu? Araya "aile" kelimesini sıkıştırmanın seni kurtarmam için yeteceğini mi düşündün?
Eula:Pervasız davranışlarından dolayı utanmalısın. Senin yüzünden bunca yol geldik.
Lessig:... Ben, şey...
Paimon:Sanırım Lawrence Klanındaki herkes böyle. İtibarlarını korumak için yapmayacakları şey yok...
Idyia:Peki peki. Sanırım Maskotun devreye girme zamanı geldi.
Idyia:Buyurun. Bir tane Eula'ya, bir tane Lessig'e.
Lessig:Bu ne? Şeker mi?
Eula:Şey, teşekkürler.
Collei:Aa! Bu koku! Mercekten gelen kokuyla aynı.
Idyia:Evet, doğru. Tatlı yiyelim tatlı konuşalım, değil mi?
Lessig:Teşekkür ederim Maskot Hanım. Şimdi çok daha iyi hissediyorum.
Eula:(Hıh, başkasına teşekkür edebiliyor da bana niye edemiyor?)
Idyia:Eula son birkaç gündür senin için endişeleniyordu ve seni nasıl bulacağı ile ilgili sürekli bana soru sorup duruyordu.
Idyia:Artık birbirinize kavuştuğunuz için bunlara cevap vermem gerekmeyecek. Ay, çok mutluyum!
Eula:Şunu açıkça belirteyim, ona ne olacağı umurumda bile değil! Böyle boş boş şeyler söyleyeceksen...
Collei:Eula onu gerçekten önemsediğini asla kabullenmeyecek.
Paimon:Evet, muhtemelen haklısın.
Eula:Böyle boş boş şeyler diyeceksen... En azından bana bir şeker daha ver.
Idyia:Hım? Ha, tabii, tabii! Daha çok şekerim var!
Lessig:... Özür dilerim. Hatamı kabul ediyorum. Hepinize çok iş çıkardığımı biliyorum.
Eula:...
Eula:Hıh, bunu daha önce söyleyemez miydin?
Maymunah:Ben geldim... Hı? Çoktan hasret giderdiniz mi? Neden bana bakıyorsunuz?
Paimon:Iı, şey... Hiç. Sen bize bakma.
Maymunah:Peki, o halde buradaki işimizi bitirip Kristal Lambayı onarmaya gidelim! Ah, bu durumdayken kendini zorlamana gerek yok Lessig.
Idyia:Onu dinlenmesi için bir yere götüreceğim. Ben de biraz yorgunum.
Eula:Peki. O halde kuzenim sana emanet.
Eula:Seninle hesaplaşmadan önce dinlenip gücünü toplasan iyi olur Lessig.
Paimon:Aa, başka bir yol daha belirdi! Bu son kat olmalı.
Maymunah:Evet, merak etme. Neredeyse çadırın tepesine geldik.
Maymunah:Yapmamız gereken son şey Kristal Lambayı çadırın tepesine çıkarmak.
Maymunah:Sahne çöktükten sonra onu yarı yola kadar kaldırınca Kapalı Çarşı'daki sahneye çok benzediğini fark ettim. Daha önce Kapalı Çarşı'ya gittiniz mi?
Eula:Hayır, gitmedim...
Collei:Ben gittim. Usta Tighnari ile daha önce birkaç defa gitmiştim.
Collei:Oradaki tezgahlarda her şeyi bulabilirsin! Hatta şanslıysan Nilou'yu dans ederken bile görebilirsin.
Eula:Aa, bir Sumeru dansı mı? Bunu kendi gözlerimle görmek isterim. Hımm, dönüş yolumuzda olsaydı oraya kesin uğrardık.
Collei:Yol üzerinde olması önemli değil. Ben seni oraya istediğin zaman seve seve götürürüm Eula!
Eula:Harika, teklifini kabul ediyorum o halde.
Traveler:Biz de daha önce Kapalı Çarşı'ya gitmiştik.
Paimon:Evet, Paimon şimdi düşündü de sanırım oraya Paimon'un sayamayacağı kadar çok gittik!
Maymunah:Gerçekten mi? Babam Kapalı Çarşı'da şenlik hazırlıklarına yardım ederdi ve şenlik sırasında da bana hep şeker verirdi.
Maymunah:Bir çocuk olduğum için hiçbir şeyi anlamıyordum... Bana şeker verdiği sürece mutlu oluyordum. Benim için panayırlar ve şenlikler en iyi şeylerdi.
Maymunah:Her zaman babamın inanılmaz biri olduğunu düşündüm ve büyüyünce onun gibi biri olmayı istedim.
Collei:Ama sen Akademide bir alim değil misin Maymunah? Benim bildiğim kadarıyla alimler araştırmaları dışındaki konularla nadiren ilgilenirler.
Collei:Babana şenlikleri hazırlaması için yardım etmeye vaktin olduğunu sanmıyorum.
Maymunah:Evet, adeta ciğerimi okudun.
Maymunah:Benim istediğim kişi ile ailemin istediği kişi olma arasında tercih yapmam gerektiğinde aileminkini seçtim... Ancak bu seçimimden asla mutlu olamadım.
Paimon:Hım, Eula'nın durumunun tam tersi neredeyse.
Eula:Bunun farkına daha önce varmış olmalısın. Yoksa neden buradaki tezgahları kurup burayı bir panayır gibi yapasın ki?
Maymunah:Evet ama... Yine de umduğum kadar mutlu değilim.
Maymunah:Bir panayıra katılmakla onu işletmenin tamamen farklı şeyler olduğunu öğrendim.
Maymunah:Çocukluğumun çok eğlenceli ve kaygısız geçmesini tamamen ailemin sıkı çalışmasına borçluyum.
Maymunah:Babam bir panayırı işletmenin ne kadar zor olduğunu biliyordu, o yüzden beni akademik konulara yöneltti.
Maymunah:*iç çeker* Maalesef Akademide de çok başarılı olamadım.
Maymunah:Kendimden umudu kestim ve çölde Ley Hatlarını araştırmaya başladım. Birkaç şey oldu ve kendimi kazara burada buldum.
Maymunah:Sonunda bir panayırı işletme hayalimi gerçekleştirebilecektim ama her şeyin döküldüğünü görünce devam etme isteğimi kaybetmiş gibi hissettim.
Collei:Düşündüğün kadar kötü bir durum değil Maymunah. Bu kadar üzülmene gerek yok.
Collei:Değişmeye cesaretin var ve bize bu yolculukta rehberlik ediyorsun.
Collei:Kendinden umudu kesmiş biri bunların hiçbirini yapamaz.
Paimon:Ah, Collei...
Maymunah:Ben kendimi herkesten iyi bilirim, beni teselli etmene gerek yok.
Collei:Seni teselli etmeye çalışmıyorum. İnsanlar bazen yaptıklarının söylediklerinden daha çok şey anlattığını fark etmiyorlar.
Collei:Bana inanabilirsin, bunu Eula ile vakit geçirirken öğrendim.
Eula:Hı? Ne demeye çalışıyorsun?
Collei:Şey, ıı, hiç! Öhöm, hadi şimdi gidip şu Kristal Lambayı onaralım.
Maymunah:Tamam.
Paimon:Selam Idyia, geri döndük!
Idyia:Aa! Ben de nerede kaldığınızı merak ediyordum! Ama merak etmeyin, Lessig'in sağlığı yerinde.
Idyia:Hehe, insanlarla ilgilenme konusunda iyiyimdir. Görünüşe bakılırsa kendimle ilgili iyi bir şey daha buldum...
Collei:Idyia için endişelensem mi yoksa sevinsem mi bilemedim...
Lessig:O gölge... Çok büyük! Ah, bir dakika! O gölge bir anda, şey... Ah!
Idyia:Şey, öhöm... Sanırım iyileşmesi için biraz daha zamana ihtiyacı var. Sizde her şey yolunda gitti mi?
Maymunah:Evet. Traveler, Paimon, Collei ve Eula bir takım olarak senin olabileceğinden en az kırk kat daha güvenilirler.
Idyia:Sadece kırk kat mı? Yine iyiymişim.
Maymunah:Of... Kendinden umudu kesmişken kaybettiğini anlamak çok zor oluyor... Bunu nasıl bu kadar kolay kabul ediyorsun anlamıyorum doğrusu...
Lessig:Hı? Ne oldu? Çadırdan nasıl çıktım ben?
Lessig:Ah, doğru ya... Eula'yı hatırlıyorum, sonra... Sonra... Of... Kafam...
Idyia:Hah, uyanmışsın. Endişelenme, bunlar sadece tedavinin yan etkileri Lessig.
Lessig:Hâlâ biraz başım dönüyor...
Traveler:(Nasıl bir tedavi gördüğünü sormaya korkuyorum...)
Eula:Lessig Lawrence.
Lessig:Ah, Eula, sensin! Tamam tamam, geleceğim... Seninle Mondstadt'a dönüp Lawrence Klanına eski itibarını geri kazandırma hayallerimin peşini bırakacağım.
Eula:İlginç, şimdi konuşasın geldi demek. Sanırım gerçekten fikirlerin değişmiş.
Eula:O halde bize olan biteni en ince detayına kadar anlatabilirsin herhalde?
Lessig:Ben, şey... Kabul ediyorum. Evet, buraya Lawrence Klanına eski itibarını geri kazandırma umuduyla geldim.
Lessig:Uzun bir yolculuktu, yolumu kaybettiğim oldu. Liyue ve Sumeru'dan geçtim... Hatta bir ara cüzdanımı kaybedip vahşi doğada yaşamam gerekti.
Lessig:Ama asıl tuhaf olan şey... Mondstadt'tan çıktığımda kimse benim kim olduğumu bilmiyordu, Lawrence Klanı kimsenin umurunda bile değildi.
Lessig:Sen ve ben, prangalarda yetişen piyonlar gibiyiz. Bize bir asil gibi davranmamız öğretildi ama evimizin dışında Mondstadt'taki herkes bizden nefret ediyor.
Lessig:O gururlu, nefret dolu ve inatçı öğretiler... Hepsi gururumuzu korumak uğruna eski aristokratik dogmalara itti bizi.
Lessig:Hiç bitmeyen ve sonucu önemsiz olan bir halat çekme oyunu oynuyoruz sanki... Anlıyorsun beni. Ya da sen bunu çoktan biliyordun ama ben bunu daha yeni fark ettim.
Paimon:Hımm, Paimon bir bakıma Lessig'in dediklerini anlıyor.
Eula:Söylediği her şey doğru. Ailen muhtemelen görüşlerinin değiştiğinin farkında değildir.
Lessig:Evet, tüm bunlar son zamanlarda oldu. Bu zindana geldikten sonra hayalimdeki Mondstadt'ın, insanların benden korkmadığı bir yer olduğunu fark ettim.
Lessig:Benim ve diğer tüm Lawrence Klanı mensuplarının istediği tek şey başkalarıyla barış içinde yaşayabilmek.
Eula:Lessig, Lawrence Klanının itibarıyla ilgili ne senin ne de benim bir sorumluluğumuz var. Tüm bunlar geçmişte kaldı, bizler artık sıradan insanlarız.
Lessig:...
Lessig:Buradaki işlerimi hallettikten sonra Mondstadt'a geri dönmeyi planlıyordum. Senin buraya geleceğini hiç düşünmemiştim. Seni görünce şok olup yersiz davrandım. Özür dilerim.
Maymunah:Gördün mü? İnsanlar farklı tercihler yapabilirler. Görünüşe bakılırsa Lessig gerçekten olmak istediği kişi olmaya karar vermiş.
Lessig:Ah, evet, o konuda... Korkarım ki henüz hayattaki amacımı bulmuş değilim...
Maymunah:Bu önemli değil. Kendi istediğin mi yoksa ailenin istediği kişi mi olma konusunda net bir seçim yapabilmen zaten doğru yolda bir adım attığını gösterir.
Maymunah:Sanırım gerçek mutluluğu bulmak, araştırma konuları arasında en zor olanı.
Eula:Sana bir tavsiyem var Lessig.
Eula:Mondstadt'a geri dönüp bize anlattıklarını ailene de anlatmaya ne dersin?
Lessig:Hah, muhtemelen beni lime lime ederler. Peki ya sen? Düşüncelerini hiç ailene anlatın mı?
Eula:Bunu ben de bir süredir düşünüyordum. Belki ikimiz tüm klanı toplayıp bu konuyu onlarla konuşabiliriz.
Eula:Lawrence Klanı da aynı bu sahne gibi. Bir zamanlar muhteşem gösterilere ev sahipliği yaparken şimdi bomboş. Artık bu sahnenin yenilenme zamanı geldi.
Collei:(Çok sağlam ve sert ama aynı zamanda çok açık ve anlaşılır... Aynı bir buz küpü gibi. Yoksa bu yüzden mi istediği zaman istediği yerde dans edebiliyor?)
Idyia:Şey, muhabbetiniz bitti mi?
Maymunah:Evet, sanırım. Bu senin için, lütfen al. Lessig'in üzerinde bulmuştum.
Idyia:Aa! Kayıp parçalardan biri! Bir dakika, bunca zaman sende miydi yani? Neden daha önce vermedin?
Maymunah:Sormadın ki! Peki, kabul ediyorum... Sana söylemeyi unuttum.
Idyia:Hehe... Tamam, şimdilik Traveler buna sahip çıksın.
Collei:Hımm. Bir dakika, bu şey gibi görünüyor...
Paimon:Paimon'a da çok tanıdık geldi... Daha önce böyle bir şey görmüş müydük?
Paimon:Şşş! Şimdi kahraman olduğun için hava atmanın zamanı değil!
Collei:Aa doğru ya, son festivalde ben de benzer bir kutu almıştım.
Maymunah:Evet, insanlar genellikle bu tür şeker kutularını festivallerde kullanırlar. Bu aslında çadırın yapımında kullanılan "malzemelerden" biri.
Maymunah:Artık çadırı onardığımız için ona ihtiyacımız yok.
Maymunah:Bir yetişkin olarak kutudan şeker yemek çocukluktaki kadar tatlı olmuyor ama bir bakıma yetişkin olarak çok daha fazla şey yiyebilirsin.
Paimon:Aa! Yani şeker yemek de hayatta olduğu gibi önümüze çıkan seçeneklerden biri yalnızca!
Lessig:...
Idyia:Şimdi kayıp olan parçalardan üçünü bulmuş olduk. Geriye sadece bir tane kaldı!
Idyia:Çadırı onarmak herkesin çok vaktini aldı, özür dilerim. Geri dönüp biraz dinlenmelisiniz, beni takip edin...
Paimon:Selam Kokomi! Çoktan dönmüşsün.
Sangonomiya Kokomi:Ah, hoş geldiniz. Umarım ormandaki maceranız sorunsuz geçmiştir.
Paimon:Evet, öyle de denilebilir! Peki ya sen? Bugün bir şey yaptın mı?
Sangonomiya Kokomi:Sanırım artık Watatsumi Adası'nın Kutsal Rahibesi olarak size aslında burada olmamam gerektiğini söylemenin zamanı geldi.
Sangonomiya Kokomi:Aslında Watatsumi Adası'na ait Shinrou Kutusu adında bir yadigar uzun zaman önce kayboldu.
Sangonomiya Kokomi:Ancak son zamanlarda tanımı yadigara uyan bir küre, sanki insanları kendine çekmeye çalışıyormuş gibi bir anda ışık yaymaya başladı. Yadigarın nerede olduğunu bulmaya beni bu ışık itti.
Sangonomiya Kokomi:Bu konuda yalan söylemedim. Gorou, evde oturup sürekli resimli roman okumanın iyi bir şey olmadığını ve daha çok dışarı çıkmam gerektiğini söylüyordu hep.
Sangonomiya Kokomi:Watatsumi Adası'ndan Sumeru'ya gelirken yolda büyüleyici bir sürü manzara gördüm. Sumeru gerçekten güzel bir ülke. Hatta yağmur ormanında bile birkaç gün kaldım.
Sangonomiya Kokomi:Yadigarın çöle geldiğini öğrenince şaşırmıştım. Buralarda bir yerde olduğunu biliyordum ama tam olarak nerede olduğunu bulamıyordum.
Sangonomiya Kokomi:Idyia'nın her ne kadar bilerek bizden bir şey saklamaya çalışmadığını bilsem de bu zindanın birçok sırrı var. Bunu sen de hissetmiş olmalısın.
Traveler:(Burası alışılmadık bir yer. Idyia da bazen bir anda çok meşgul olabiliyor. Ayrıca Alice'in de arkadaşı...)
Paimon:Aslında bugün bir sürü şey oldu.
Kokomi'ye panayırda olup biten her şeyi anlatıyorsunuz...
Sangonomiya Kokomi:Anladım. Lessig'i bulunca bu zindanla ilgili herhangi bir ipucu da buldunuz mu?
Traveler:Hayır, bulmadık.
Sangonomiya Kokomi:Kendini düşüncelerine o kadar kaptırmış ki etrafına hiç dikkat etmemiş. Aslında "dünya tepetaklak olmadan" önce bu zindan hiç böyle görünmüyordu.
Collei:Herkese merhaba! Ay, umarım muhabbetinizi yarıda kesmemişizdir...
Sangonomiya Kokomi:Önemli değil, ikiniz bugün çok çalıştınız. Benimle çay içmek ister misiniz?
Collei:Tabii, harika olur! Biz de tam Eula ile yeni atıştırmalıklar hazırlamıştık...
Eula:Idyia'nın ocağı ve fırını varmış. Bunu niye bize daha önce söylemedi ki?
Paimon:Aa! Bizim için Ay Çöreği yaptın mı?
Eula:Hayır, Fırtınayamacı Çöreği diye bir şey yaptım. Sen de denesene Traveler?
Collei:Ben de biraz Cep Pidesi yaptım! Denemek ister misin Kokomi? Çayla çok iyi gider.
Collei:Şey, özür dilerim... Sana General demeliydim.
Sangonomiya Kokomi:Aa, denemeyi çok isterim.
Paimon:Bu arada Eula, kuzenin nasıl oldu?
Eula:Ah, o... İnanmayacaksın ama şimdi ocağın başında.
Localized evidence
Gizli Yaz Cenneti: Bölüm II
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/840778224No text in the selected or fallback locales.
Serap Cennetinde Kriz!
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/1548820658Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/30010118
10117
EQ
4011515
UI_ChapterIcon_PenumbraAdventure
4011509
event