Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_PenumbraAdventure

Story Chapters

Serap Cennetinde Kriz!

Event StoriesChapter number: Gizli Yaz Cenneti: Bölüm II

Story evidence

Chapter quests

1

Panayır Yerinde Toplandık, Yaz Işıklarını Yaktık

Open quest →
Quest flow
1

Ertesi sabaha kadar bekle. (08:00 - 12:00)

Open step page →
2

Idyia ile konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 19 linesOpen full page →

Paimon:Selam Collei, selam Eula. Aa, Idyia da buradaymış!

Collei:Aaa, Traveler ve Paimon!

Collei:Nasılsınız? İyi dinlendiniz mi?

Traveler:Kendimi zinde hissediyorum!

Idyia:Evet, burası dinlenmek için iyi bir yer. Buranın çöle kıyasla iyi yanlarından biri... Ama onun dışında burada çok da bir şey yok.

Collei:Böyle şeyler söylemen hiç yardımcı olmuyor Idyia!

Idyia:Gerçek bu ama. Çölde çok kötü anılarım var, orada olmak benim için... Yoğun bir çamurdan geçmek gibiydi.

Paimon:Garip bir örnek oldu... Aslında hatırlatmasaydın Paimon bu zindanın çölde olduğunu unutacaktı.

Collei:Seni anlıyorum. Buranın havası çöldeki gibi değil. Sanki bir yağmur ormanındaymışız gibi çok nemli. Benim oldukça alışkın olduğum bir hava.

Eula:Herkes iyi bir şekilde dinlenmiş görünüyor. Hazırsanız kuzeydeki ormana gitmek için yola koyulabiliriz.

Idyia:Hepinize iyi şanslar! Sizi dört gözle bekleyeceğim!

Eula:Bir dakika, "koyulabiliriz" demedim mi? Vedalaşmaya gerek yok çünkü sen de bizimle geliyorsun.

Idyia:Hı? Bir dakika, ben sadece Maskotum!

Collei:Bu sefer kaçamazsın Idyia! Panayır yerinin idarecisi seni bekliyor. Bize "Sadece Idyia yardım edebilir." demişti.

Traveler:"Panayır Yeri" mi?

Eula:Evet, ormanda Collei ile bir panayır yeri keşfettik.

Collei:Sanırım orayı idare eden kişi bir Spantamad alimi.

Paimon:Bir alim mi? Burada ne işi var ki? Ormandaki Ley Hatlarını mı araştırıyor?

Idyia:*iç çeker* Keşke burada onun araştırabileceği Ley Hatları olsaydı... Neyse, kimden bahsettiğini biliyorum. Ben de gelsem iyi olur o halde.

3

Kuzeydeki ormana git.

Open step page →
4

Kuzeydeki ormana doğru ilerlemeye devam et.

Open step page →
5

Kuzeydeki ormana doğru ilerlemeye devam et.

Open step page →
6

Sumerulu araştırmacı ile konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 13 linesOpen full page →

???:Ah, sonunda! Birisi geldi...

Collei:Seni beklettik Maymunah, kusura bakma. Idyia'yı da yanımızda getirdik.

Maymunah:Teşekkür ederim Collei. Seni görmeyeli uzun zaman oldu Idyia. Dürüst olmak gerekirse seni bir daha hiç göremeyeceğimi sanmıştım...

Maymunah:Bir köşeye kıvrılıp tek başına ağlayacağını düşünüyordum.

Eula:Hey, böyle şeyler söylemesen iyi olur.

Paimon:Hımm, Paimon bu lafları Idyia için daha önce de duymuştu sanki...

Idyia:Ağladığımı mı görmek istiyorsun? Peki! Hemen burada ağlamaya başlayacağım!

Collei:Ay! Hayır, lütfen ağlama!

Maymunah:Peki peki, öyle dememem gerekirdi. Peki, bu ikisi kim?

Traveler:Merhaba, ben Traveler.

Paimon:Paimon'un adı da Paimon.

Idyia:Güvenilir kişilerdir, dua et ki onlara denk geldim. Onlarla konuşurken daha dikkatli olmalısın, tamam mı?

Maymunah:Elbette. Sizinle tanıştığıma sevindim, adım Maymunah. Zamanımız kısıtlı olduğundan tanışma faslını kısa tutabiliriz. Lütfen beni takip edin.

7

Panayır yerinin içine doğru git.

Open step page →
Conversation 1 · 29 linesOpen full page →

Collei:Vay...

Paimon:Şu devasa çadıra baksanıza...

Idyia:Harika, değil mi? Yapımına ben yardım etmiştim. Çadırsız panayır yeri olur mu hiç?

Paimon:Gerçekten mi? Paimon o kadar da zavallı olmadığını biliyordu! Gerçek güçlerini saklamak için hep mütevazı davranıyorsun!

Collei:Hı?

Eula:Ne oldu Collei?

Collei:Şey, özür dilerim... Sana söylesem mi bilemedim...

Collei:Ortamın keyfini kaçırmak istemiyorum...

Eula:Önemli değil, lütfen ne düşündüğünü söyle.

Collei:Iı, şey... Burada bir sürü tezgah var ama tezgahların başında duran yok. Hatta bu panayırda kimse yok. Terk edilmişe benziyor...

Maymunah:*iç çeker* Eskiden burası çok hareketli ve kalabalık bir yerdi.

Maymunah:Sonra birkaç önce bir şey oldu ve sanki...

Paimon:Dünya tepetaklak gibi mi oldu?

Maymunah:Evet, aynen! Ana Merkezden çadıra bir şey düştü ve yukarıda asılı duran Kristal Lambayı düşürdü.

Idyia:Ha, Kristal Lamba...

Maymunah:Hı hı. Yanlış hatırlamıyorsam birisi panayırların kutlama amaçlı güzel ışıklara sahip olması gerektiğini söyleyip bize o Kristal Lambayı yapmıştı.

Maymunah:Ancak lamba düştükten sonra çadır darmadağın oldu ve Su Tayfları içeride mahsur kaldı.

Maymunah:Ben tam kafayı yemek üzereyken Lawrence Klanından bir adam geldi ve bana yardım etmeyi teklif etti.

Eula:Bir dakika, yardım mı teklif etti?

Maymunah:Evet ve hiçbir uyarıma kulak asmadı. Doğrudan çadırın içine girdi ve sonra..

Eula:Ee? Sonra?

Paimon:Evet, bizi meraklandırmasana! Sonra ne oldu?

Maymunah:Öyle işte... O da Su Tayflarıyla beraber içeride sıkıştı.

Traveler:Başka bir kurban daha...

Collei:Eyvah, bir şey yapmamız lazım. Onu öylece orada bırakamayız Maymunah!

Maymunah:Biliyorum ama içerideki sorun sandığınızdan daha karmaşık. Kendinizi zihinsel olarak buna hazırlamalısınız.

Eula:...

Eula:Konuşarak zaman kaybediyoruz. Zaten burada olduğumuza göre gidip durumu kendi gözlerimizle görebiliriz.

Maymunah:*iç çeker* Peki. Bu taraftan lütfen.

8

Büyük çadıra gir.

Open step page →
9

Büyük çadıra gir.

Open step page →
10

Herkesle konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 21 linesOpen full page →

Maymunah:Eskiden içeride büyük bir sahne vardı ama her şey sallandıktan sonra buranın yapısı tamamen değişti sanki.

Maymunah:Bütün lambalar ve yukarıda asılı duran Kristal Lamba aşağı düştü ve onarımı neredeyse imkansız hale geldi.

Collei:Nasıl, içeride hareket etmek zor mu diyorsun yani?

Maymunah:Evet, lambalar işimizi çok zorlaştırıyor.

Maymunah:Aranızda sahneye çıkmaya alışkın olan biri var mı? Sahne ışığı yandığı anda herkes size odaklanır.

Collei:Şey...

Collei:Ben bunu kaldıramam. Herkesin tamamen bana odaklanması beni çok kötü hissettirir.

Idyia:Beni de! Kalabalık önünde konuşmakta iyi değilimdir, üstüne bir de herkesin gözü üzerinde olunca... Of, düşünmesi bile tüylerimi diken diken ediyor.

Eula:Sanırım hâlâ üstesinden gelemediğin bazı şeyler var.

Collei:*iç çeker* Lütfen gülme. Bunu değiştirmek için elimden geleni yapıyorum ama hâlâ üstesinden gelemediğim bazı şeyler var. Mesela etrafımda çok kişinin olması veya insanların bana bakması...

Eula:Hayır, bu gülünecek bir şey değil... Bak sana ne diyeceğim. İnsanların bakışlarını umursamak kötü bir şey değil.

Eula:Yani ben böyle düşünüyorum. Düşünsene, yalnızca kendileri için yüksek standartlara sahip olan kişiler başkalarının beklentilerini karşılayamamaktan korkarlar.

Eula:Senin birçok iyi yanın var Collei. Hatta eminim çocukken benim gibi dans öğrenmek zorunda olsaydın benden çok daha iyi bir dansçı olurdun.

Collei:Hayır, hiç sanmıyorum! Böyle bir şeyin imkanı yok!

Idyia:(Nasıl hissettiğini o kadar iyi anlıyorum ki.)

Eula:Belki benden dans öğrenmek için biraz vaktini ayırabilirsin. Böylece bir gün sen de yetenekli bir dansçı olursun. O gün geldiğinde güzel hareketlerini yapmaya o kadar odaklanacaksın ki seni izleyen seyircileri dahi unutacaksın.

Paimon:Vay canına, Eula bu konuda o kadar tutkulu ki adeta gözleri parlıyor.

Collei:Gerçekten bana dans etmeyi mi öğretmek istiyorsun? Aptal gibi göründüğümü düşünüp arkamdan gizlice gülmezsin, değil mi?

Eula:Hıh, sence ben öyle biri miyim? Pekala, intikamımı alacağım.

Collei:Şey, hayır! Elbette hayır! Peki o halde, öğret bana lütfen.

Maymunah:Sanırım sizi tekrar uyarmama gerek yok. Neyse, sahneyi görmek için perdeyi açmanız yeter.

11

Kristal Lambanın kilidini aç ve yükselt.

Open step page →
12

Büyük çadırın ikinci katına çık.

Open step page →
Conversation 1 · 47 linesOpen full page →

???:Merhaba? Kimse var mı? Beni duyan varsa lütfen yardım edin!

Eula:Lessig Lawrence?

Lessig:S-Sen kimsin? Benim tam ismimi söylemeye nasıl cüret edersin?

Paimon:Şey, böyle konuşacak bir durumda görünmüyorsun hiç.

Eula:Evet, Lawrence Klanından olduğuna şüphe yok. Canı pamuk ipliğine bağlı olduğu halde hâlâ anlamsız görgü kurallarına uymakta ısrar ediyor.

Lessig:Sen... Burada ne işin var?

Lessig:Hah! Benimle dalga geçmeye mi geldin Eula?

Eula:Bir anlığına kafanı çalıştırırsan buraya neden geldiğimizi anlarsın. Yoksa beni bilerek kışkırtmaya mı çalışıyorsun?

Eula:Yardımımı kabul etmek zorunda değilsin elbette. Ne de olsa "Aristokratlar doğuştan üstündürler ve başkalarının yardımına muhtaç değildirler."

Lessig:... Evet, hatırlattığın için teşekkür ederim. Senin gibilerin yardımına ihtiyacım yok!

Collei:Bence ağzından çıkanı kulağı duymuyor, Eula.

Collei:Her ne kadar sert konuşsa da gözünün ucuyla sana bakıp duruyor. Bir Şifacı olarak yardıma ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.

Eula:Tamam.

Eula:Hıh. Uzun zamandır burada sıkışmış olmalı, baksana düzgün iki çift laf bile edemiyor. Ne kadar da saçma. Hadi gidelim. Yaşamaktansa onurunu seçen kişiye bırakalım bu sahneyi.

Lessig:Hey, h-hayır... Bekle!

Lessig:Dur! Beni öylece burada bırakamazsın! İ-İkimiz de Lawrence soyundan geliyoruz!

Lessig:Ben yardıma muhtaçken bana yardım etmen senin itibarını zedelemez! Hatta benim rezil durumum senin erdemli hareketinin gölgesinde kalır. Ailemizin itibarını ve saygınlığını k-korumalıyız!

Eula:Bulabildiğin en iyi neden bu mu? Araya "aile" kelimesini sıkıştırmanın seni kurtarmam için yeteceğini mi düşündün?

Eula:Pervasız davranışlarından dolayı utanmalısın. Senin yüzünden bunca yol geldik.

Lessig:... Ben, şey...

Paimon:Sanırım Lawrence Klanındaki herkes böyle. İtibarlarını korumak için yapmayacakları şey yok...

Idyia:Peki peki. Sanırım Maskotun devreye girme zamanı geldi.

Idyia:Buyurun. Bir tane Eula'ya, bir tane Lessig'e.

Lessig:Bu ne? Şeker mi?

Eula:Şey, teşekkürler.

Collei:Aa! Bu koku! Mercekten gelen kokuyla aynı.

Idyia:Evet, doğru. Tatlı yiyelim tatlı konuşalım, değil mi?

Lessig:Teşekkür ederim Maskot Hanım. Şimdi çok daha iyi hissediyorum.

Eula:(Hıh, başkasına teşekkür edebiliyor da bana niye edemiyor?)

Idyia:Eula son birkaç gündür senin için endişeleniyordu ve seni nasıl bulacağı ile ilgili sürekli bana soru sorup duruyordu.

Idyia:Artık birbirinize kavuştuğunuz için bunlara cevap vermem gerekmeyecek. Ay, çok mutluyum!

Eula:Şunu açıkça belirteyim, ona ne olacağı umurumda bile değil! Böyle boş boş şeyler söyleyeceksen...

Collei:Eula onu gerçekten önemsediğini asla kabullenmeyecek.

Paimon:Evet, muhtemelen haklısın.

Eula:Böyle boş boş şeyler diyeceksen... En azından bana bir şeker daha ver.

Idyia:Hım? Ha, tabii, tabii! Daha çok şekerim var!

Lessig:... Özür dilerim. Hatamı kabul ediyorum. Hepinize çok iş çıkardığımı biliyorum.

Eula:...

Eula:Hıh, bunu daha önce söyleyemez miydin?

Maymunah:Ben geldim... Hı? Çoktan hasret giderdiniz mi? Neden bana bakıyorsunuz?

Paimon:Iı, şey... Hiç. Sen bize bakma.

Maymunah:Peki, o halde buradaki işimizi bitirip Kristal Lambayı onarmaya gidelim! Ah, bu durumdayken kendini zorlamana gerek yok Lessig.

Idyia:Onu dinlenmesi için bir yere götüreceğim. Ben de biraz yorgunum.

Eula:Peki. O halde kuzenim sana emanet.

Eula:Seninle hesaplaşmadan önce dinlenip gücünü toplasan iyi olur Lessig.

13

Kristal Lambanın kilidini aç ve yükselt.

Open step page →
14

Büyük çadırın üçüncü katına çık.

Open step page →
Conversation 1 · 38 linesOpen full page →

Paimon:Aa, başka bir yol daha belirdi! Bu son kat olmalı.

Maymunah:Evet, merak etme. Neredeyse çadırın tepesine geldik.

Maymunah:Yapmamız gereken son şey Kristal Lambayı çadırın tepesine çıkarmak.

Maymunah:Sahne çöktükten sonra onu yarı yola kadar kaldırınca Kapalı Çarşı'daki sahneye çok benzediğini fark ettim. Daha önce Kapalı Çarşı'ya gittiniz mi?

Eula:Hayır, gitmedim...

Collei:Ben gittim. Usta Tighnari ile daha önce birkaç defa gitmiştim.

Collei:Oradaki tezgahlarda her şeyi bulabilirsin! Hatta şanslıysan Nilou'yu dans ederken bile görebilirsin.

Eula:Aa, bir Sumeru dansı mı? Bunu kendi gözlerimle görmek isterim. Hımm, dönüş yolumuzda olsaydı oraya kesin uğrardık.

Collei:Yol üzerinde olması önemli değil. Ben seni oraya istediğin zaman seve seve götürürüm Eula!

Eula:Harika, teklifini kabul ediyorum o halde.

Traveler:Biz de daha önce Kapalı Çarşı'ya gitmiştik.

Paimon:Evet, Paimon şimdi düşündü de sanırım oraya Paimon'un sayamayacağı kadar çok gittik!

Maymunah:Gerçekten mi? Babam Kapalı Çarşı'da şenlik hazırlıklarına yardım ederdi ve şenlik sırasında da bana hep şeker verirdi.

Maymunah:Bir çocuk olduğum için hiçbir şeyi anlamıyordum... Bana şeker verdiği sürece mutlu oluyordum. Benim için panayırlar ve şenlikler en iyi şeylerdi.

Maymunah:Her zaman babamın inanılmaz biri olduğunu düşündüm ve büyüyünce onun gibi biri olmayı istedim.

Collei:Ama sen Akademide bir alim değil misin Maymunah? Benim bildiğim kadarıyla alimler araştırmaları dışındaki konularla nadiren ilgilenirler.

Collei:Babana şenlikleri hazırlaması için yardım etmeye vaktin olduğunu sanmıyorum.

Maymunah:Evet, adeta ciğerimi okudun.

Maymunah:Benim istediğim kişi ile ailemin istediği kişi olma arasında tercih yapmam gerektiğinde aileminkini seçtim... Ancak bu seçimimden asla mutlu olamadım.

Paimon:Hım, Eula'nın durumunun tam tersi neredeyse.

Eula:Bunun farkına daha önce varmış olmalısın. Yoksa neden buradaki tezgahları kurup burayı bir panayır gibi yapasın ki?

Maymunah:Evet ama... Yine de umduğum kadar mutlu değilim.

Maymunah:Bir panayıra katılmakla onu işletmenin tamamen farklı şeyler olduğunu öğrendim.

Maymunah:Çocukluğumun çok eğlenceli ve kaygısız geçmesini tamamen ailemin sıkı çalışmasına borçluyum.

Maymunah:Babam bir panayırı işletmenin ne kadar zor olduğunu biliyordu, o yüzden beni akademik konulara yöneltti.

Maymunah:*iç çeker* Maalesef Akademide de çok başarılı olamadım.

Maymunah:Kendimden umudu kestim ve çölde Ley Hatlarını araştırmaya başladım. Birkaç şey oldu ve kendimi kazara burada buldum.

Maymunah:Sonunda bir panayırı işletme hayalimi gerçekleştirebilecektim ama her şeyin döküldüğünü görünce devam etme isteğimi kaybetmiş gibi hissettim.

Collei:Düşündüğün kadar kötü bir durum değil Maymunah. Bu kadar üzülmene gerek yok.

Collei:Değişmeye cesaretin var ve bize bu yolculukta rehberlik ediyorsun.

Collei:Kendinden umudu kesmiş biri bunların hiçbirini yapamaz.

Paimon:Ah, Collei...

Maymunah:Ben kendimi herkesten iyi bilirim, beni teselli etmene gerek yok.

Collei:Seni teselli etmeye çalışmıyorum. İnsanlar bazen yaptıklarının söylediklerinden daha çok şey anlattığını fark etmiyorlar.

Collei:Bana inanabilirsin, bunu Eula ile vakit geçirirken öğrendim.

Eula:Hı? Ne demeye çalışıyorsun?

Collei:Şey, ıı, hiç! Öhöm, hadi şimdi gidip şu Kristal Lambayı onaralım.

Maymunah:Tamam.

15

Kristal Lambayı yükselt.

Open step page →
16

Panayır Yerindeki fenerleri yak.

Open step page →
17

Panayır Yerindeki fenerleri yak.

Open step page →
18

Idyia ile konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 59 linesOpen full page →

Paimon:Selam Idyia, geri döndük!

Idyia:Aa! Ben de nerede kaldığınızı merak ediyordum! Ama merak etmeyin, Lessig'in sağlığı yerinde.

Idyia:Hehe, insanlarla ilgilenme konusunda iyiyimdir. Görünüşe bakılırsa kendimle ilgili iyi bir şey daha buldum...

Collei:Idyia için endişelensem mi yoksa sevinsem mi bilemedim...

Lessig:O gölge... Çok büyük! Ah, bir dakika! O gölge bir anda, şey... Ah!

Idyia:Şey, öhöm... Sanırım iyileşmesi için biraz daha zamana ihtiyacı var. Sizde her şey yolunda gitti mi?

Maymunah:Evet. Traveler, Paimon, Collei ve Eula bir takım olarak senin olabileceğinden en az kırk kat daha güvenilirler.

Idyia:Sadece kırk kat mı? Yine iyiymişim.

Maymunah:Of... Kendinden umudu kesmişken kaybettiğini anlamak çok zor oluyor... Bunu nasıl bu kadar kolay kabul ediyorsun anlamıyorum doğrusu...

Lessig:Hı? Ne oldu? Çadırdan nasıl çıktım ben?

Lessig:Ah, doğru ya... Eula'yı hatırlıyorum, sonra... Sonra... Of... Kafam...

Idyia:Hah, uyanmışsın. Endişelenme, bunlar sadece tedavinin yan etkileri Lessig.

Lessig:Hâlâ biraz başım dönüyor...

Traveler:(Nasıl bir tedavi gördüğünü sormaya korkuyorum...)

Eula:Lessig Lawrence.

Lessig:Ah, Eula, sensin! Tamam tamam, geleceğim... Seninle Mondstadt'a dönüp Lawrence Klanına eski itibarını geri kazandırma hayallerimin peşini bırakacağım.

Eula:İlginç, şimdi konuşasın geldi demek. Sanırım gerçekten fikirlerin değişmiş.

Eula:O halde bize olan biteni en ince detayına kadar anlatabilirsin herhalde?

Lessig:Ben, şey... Kabul ediyorum. Evet, buraya Lawrence Klanına eski itibarını geri kazandırma umuduyla geldim.

Lessig:Uzun bir yolculuktu, yolumu kaybettiğim oldu. Liyue ve Sumeru'dan geçtim... Hatta bir ara cüzdanımı kaybedip vahşi doğada yaşamam gerekti.

Lessig:Ama asıl tuhaf olan şey... Mondstadt'tan çıktığımda kimse benim kim olduğumu bilmiyordu, Lawrence Klanı kimsenin umurunda bile değildi.

Lessig:Sen ve ben, prangalarda yetişen piyonlar gibiyiz. Bize bir asil gibi davranmamız öğretildi ama evimizin dışında Mondstadt'taki herkes bizden nefret ediyor.

Lessig:O gururlu, nefret dolu ve inatçı öğretiler... Hepsi gururumuzu korumak uğruna eski aristokratik dogmalara itti bizi.

Lessig:Hiç bitmeyen ve sonucu önemsiz olan bir halat çekme oyunu oynuyoruz sanki... Anlıyorsun beni. Ya da sen bunu çoktan biliyordun ama ben bunu daha yeni fark ettim.

Paimon:Hımm, Paimon bir bakıma Lessig'in dediklerini anlıyor.

Eula:Söylediği her şey doğru. Ailen muhtemelen görüşlerinin değiştiğinin farkında değildir.

Lessig:Evet, tüm bunlar son zamanlarda oldu. Bu zindana geldikten sonra hayalimdeki Mondstadt'ın, insanların benden korkmadığı bir yer olduğunu fark ettim.

Lessig:Benim ve diğer tüm Lawrence Klanı mensuplarının istediği tek şey başkalarıyla barış içinde yaşayabilmek.

Eula:Lessig, Lawrence Klanının itibarıyla ilgili ne senin ne de benim bir sorumluluğumuz var. Tüm bunlar geçmişte kaldı, bizler artık sıradan insanlarız.

Lessig:...

Lessig:Buradaki işlerimi hallettikten sonra Mondstadt'a geri dönmeyi planlıyordum. Senin buraya geleceğini hiç düşünmemiştim. Seni görünce şok olup yersiz davrandım. Özür dilerim.

Maymunah:Gördün mü? İnsanlar farklı tercihler yapabilirler. Görünüşe bakılırsa Lessig gerçekten olmak istediği kişi olmaya karar vermiş.

Lessig:Ah, evet, o konuda... Korkarım ki henüz hayattaki amacımı bulmuş değilim...

Maymunah:Bu önemli değil. Kendi istediğin mi yoksa ailenin istediği kişi mi olma konusunda net bir seçim yapabilmen zaten doğru yolda bir adım attığını gösterir.

Maymunah:Sanırım gerçek mutluluğu bulmak, araştırma konuları arasında en zor olanı.

Eula:Sana bir tavsiyem var Lessig.

Eula:Mondstadt'a geri dönüp bize anlattıklarını ailene de anlatmaya ne dersin?

Lessig:Hah, muhtemelen beni lime lime ederler. Peki ya sen? Düşüncelerini hiç ailene anlatın mı?

Eula:Bunu ben de bir süredir düşünüyordum. Belki ikimiz tüm klanı toplayıp bu konuyu onlarla konuşabiliriz.

Eula:Lawrence Klanı da aynı bu sahne gibi. Bir zamanlar muhteşem gösterilere ev sahipliği yaparken şimdi bomboş. Artık bu sahnenin yenilenme zamanı geldi.

Collei:(Çok sağlam ve sert ama aynı zamanda çok açık ve anlaşılır... Aynı bir buz küpü gibi. Yoksa bu yüzden mi istediği zaman istediği yerde dans edebiliyor?)

Idyia:Şey, muhabbetiniz bitti mi?

Maymunah:Evet, sanırım. Bu senin için, lütfen al. Lessig'in üzerinde bulmuştum.

Idyia:Aa! Kayıp parçalardan biri! Bir dakika, bunca zaman sende miydi yani? Neden daha önce vermedin?

Maymunah:Sormadın ki! Peki, kabul ediyorum... Sana söylemeyi unuttum.

Idyia:Hehe... Tamam, şimdilik Traveler buna sahip çıksın.

Collei:Hımm. Bir dakika, bu şey gibi görünüyor...

Paimon:Paimon'a da çok tanıdık geldi... Daha önce böyle bir şey görmüş müydük?

Paimon:Şşş! Şimdi kahraman olduğun için hava atmanın zamanı değil!

Collei:Aa doğru ya, son festivalde ben de benzer bir kutu almıştım.

Maymunah:Evet, insanlar genellikle bu tür şeker kutularını festivallerde kullanırlar. Bu aslında çadırın yapımında kullanılan "malzemelerden" biri.

Maymunah:Artık çadırı onardığımız için ona ihtiyacımız yok.

Maymunah:Bir yetişkin olarak kutudan şeker yemek çocukluktaki kadar tatlı olmuyor ama bir bakıma yetişkin olarak çok daha fazla şey yiyebilirsin.

Paimon:Aa! Yani şeker yemek de hayatta olduğu gibi önümüze çıkan seçeneklerden biri yalnızca!

Lessig:...

Idyia:Şimdi kayıp olan parçalardan üçünü bulmuş olduk. Geriye sadece bir tane kaldı!

Idyia:Çadırı onarmak herkesin çok vaktini aldı, özür dilerim. Geri dönüp biraz dinlenmelisiniz, beni takip edin...

19

Gümüş Şişe Avlusu'na geri dön.

Open step page →
Conversation 1 · 29 linesOpen full page →

Paimon:Selam Kokomi! Çoktan dönmüşsün.

Sangonomiya Kokomi:Ah, hoş geldiniz. Umarım ormandaki maceranız sorunsuz geçmiştir.

Paimon:Evet, öyle de denilebilir! Peki ya sen? Bugün bir şey yaptın mı?

Sangonomiya Kokomi:Sanırım artık Watatsumi Adası'nın Kutsal Rahibesi olarak size aslında burada olmamam gerektiğini söylemenin zamanı geldi.

Sangonomiya Kokomi:Aslında Watatsumi Adası'na ait Shinrou Kutusu adında bir yadigar uzun zaman önce kayboldu.

Sangonomiya Kokomi:Ancak son zamanlarda tanımı yadigara uyan bir küre, sanki insanları kendine çekmeye çalışıyormuş gibi bir anda ışık yaymaya başladı. Yadigarın nerede olduğunu bulmaya beni bu ışık itti.

Sangonomiya Kokomi:Bu konuda yalan söylemedim. Gorou, evde oturup sürekli resimli roman okumanın iyi bir şey olmadığını ve daha çok dışarı çıkmam gerektiğini söylüyordu hep.

Sangonomiya Kokomi:Watatsumi Adası'ndan Sumeru'ya gelirken yolda büyüleyici bir sürü manzara gördüm. Sumeru gerçekten güzel bir ülke. Hatta yağmur ormanında bile birkaç gün kaldım.

Sangonomiya Kokomi:Yadigarın çöle geldiğini öğrenince şaşırmıştım. Buralarda bir yerde olduğunu biliyordum ama tam olarak nerede olduğunu bulamıyordum.

Sangonomiya Kokomi:Idyia'nın her ne kadar bilerek bizden bir şey saklamaya çalışmadığını bilsem de bu zindanın birçok sırrı var. Bunu sen de hissetmiş olmalısın.

Traveler:(Burası alışılmadık bir yer. Idyia da bazen bir anda çok meşgul olabiliyor. Ayrıca Alice'in de arkadaşı...)

Paimon:Aslında bugün bir sürü şey oldu.

Kokomi'ye panayırda olup biten her şeyi anlatıyorsunuz...

Sangonomiya Kokomi:Anladım. Lessig'i bulunca bu zindanla ilgili herhangi bir ipucu da buldunuz mu?

Traveler:Hayır, bulmadık.

Sangonomiya Kokomi:Kendini düşüncelerine o kadar kaptırmış ki etrafına hiç dikkat etmemiş. Aslında "dünya tepetaklak olmadan" önce bu zindan hiç böyle görünmüyordu.

Collei:Herkese merhaba! Ay, umarım muhabbetinizi yarıda kesmemişizdir...

Sangonomiya Kokomi:Önemli değil, ikiniz bugün çok çalıştınız. Benimle çay içmek ister misiniz?

Collei:Tabii, harika olur! Biz de tam Eula ile yeni atıştırmalıklar hazırlamıştık...

Eula:Idyia'nın ocağı ve fırını varmış. Bunu niye bize daha önce söylemedi ki?

Paimon:Aa! Bizim için Ay Çöreği yaptın mı?

Eula:Hayır, Fırtınayamacı Çöreği diye bir şey yaptım. Sen de denesene Traveler?

Collei:Ben de biraz Cep Pidesi yaptım! Denemek ister misin Kokomi? Çayla çok iyi gider.

Collei:Şey, özür dilerim... Sana General demeliydim.

Sangonomiya Kokomi:Aa, denemeyi çok isterim.

Paimon:Bu arada Eula, kuzenin nasıl oldu?

Eula:Ah, o... İnanmayacaksın ama şimdi ocağın başında.

20

Kristal Lambanın kilidini aç ve yükselt.

Open step page →

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 840778224
Gizli Yaz Cenneti: Bölüm II
Gizli Yaz Cenneti: Bölüm II

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/840778224
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Serap Cennetinde Kriz!
Serap Cennetinde Kriz!

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1548820658

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_PenumbraAdventure
Chapter iconchapterIcon196 × 198 · 12 KBUI_ChapterIcon_PenumbraAdventureResource name

Properties

7

chapter10118

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/300
id
10118
groupId
10117
questType
EQ
endQuestId
4011515
chapterIcon
UI_ChapterIcon_PenumbraAdventure
beginQuestId
4011509
chapterCategory
event