No text in the selected or fallback locales.
Quest Steps
ความเปลี่ยนแปลงที่ตามติดกันมา
Story evidence
Quest flow
7 lines
Open section page →Ye Shiyuan ที่รอคอยอยู่ ณ ที่ห่างไกล กลับจมดิ่งลงสู่ความสับสนที่ลึกล้ำยิ่งขึ้นในค่ำคืนนี้
Ye Shiyuan: เธอไม่ได้จะใช้ฉันเปิดค่ายกลนั่นเหรอ?
Sarah: ไม่ต้องหยั่งดูท่าทีแล้ว ฉันบอกแล้วว่านายจะได้เข้าเฝ้าผู้นำพร้อมกับฉัน ส่วนการเปิดใช้ค่ายกลนั้น... ยังมีตัวเลือกอื่นอยู่
Ye Shiyuan: ...ในเมื่อยืนยันค่ายกลและเจอตำแหน่งของผู้นำแล้ว เมื่อไหร่จะถึงเวลาอัญเชิญท่านมาล่ะ?
Sarah: อย่าใจร้อนสิ... จังหวะเวลาก็เหมือนเมล็ดพันธุ์ที่ฝังอยู่ใต้ดิน ใช้แค่ความตั้งใจอย่างเดียวไม่พอหรอก ยังต้องการ... การหล่อเลี้ยงที่เหมาะสม... และจังหวะการงอกทะลวงผืนดินที่แม่นยำด้วย
Sarah: รอต่อไปอีกนิดเถอะ... รอให้กุญแจทั้งหลายที่ท่านผู้นำเลือกไว้ ทยอยเข้าประจำที่ซะก่อน
Sarah เอียงศีรษะเล็กน้อย ราวกับกำลังรับฟังเสียงกระซิบที่ลอยมาตามสายลม หรืออาจกำลังเพลิดเพลินกับความร้อนรนที่แฝงอยู่ในถ้อยคำของ Ye Shiyuan
มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้น เป็นรอยยิ้มที่ผสมผสานระหว่างความคาดหวัง และการคิดคำนวณอันเยือกเย็น
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: ศิษย์พี่ Songtao?! นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
Ye Shunguang: ศิษย์พี่ Songtao พวกเราจะรักษาอาการบาดเจ็บให้เดี๋ยวนี้!
Songtao: ไม่... อย่าเพิ่งสนใจฉัน ฟังฉันให้ดี! เมื่อคืนหลังเที่ยงคืน... Miasma ได้ปะทุขึ้นในพื้นที่เหมืองเก่าอย่างกะทันหัน... เพื่อนร่วมสำนักที่ประจำการอยู่ที่นั่นถูก Miasma ล้อมไว้ ทุกคนได้รับบาดเจ็บสาหัส...
1 line
Open section page →Ye Shunguang: ...?! Wise เรารอพวกอาจารย์ไม่ไหวแล้ว!
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: เข้าใจแล้ว Xiao'Guang เราออกเดินทางกันเถอะ! Belle ฝากศิษย์พี่ Songtao ไว้กับเธอแล้วก็ Belion ด้วยนะ
1 line
Open section page →Belle: ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะ Eous จะไปรอพวกพี่อยู่ที่นั่น ส่วนอาจารย์ Banyue กับ Dialyn ฉันจะเป็นคนไปแจ้งเอง
1 line
Open section page →Belle: แต่ว่าพี่... สถานการณ์ของ Xiao'Guang ค่อนข้างพิเศษ...
3 lines
Open section page →Ye Shunguang: ศิษย์น้อง Belle วางใจเถอะ ฉันเคยสัญญากับ Wise ไว้แล้วว่าจะไม่ปลดผนึกง่ายๆ อย่าลืมสิ ฉันเก่งมากเลยนะ ต่อให้ไม่ต้องพึ่งดาบชิงหมิง ฉันก็จะปกป้องทุกคนอย่างสุดความสามารถ
Ye Shunguang: ในเวลาแบบนี้ ก็ถึงเวลาที่ฉันจะต้องแสดงบทบาทศิษย์พี่ที่น่าเชื่อถือซักหน่อยแล้ว!
ก่อนที่จะก้าวออกจากประตู Suibian Temple...
Dialyn ก็รีบร้อนมาถึงพร้อมข่าวสารเพิ่มเติม...
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Dialyn: ฉันรู้เรื่องเกือบทั้งหมดแล้ว แต่ตอนนี้ติดต่อ Banyue ไม่ได้
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: (...! หรือว่า... จะเป็นเพราะคำพูดของ Dialyn เมื่อวาน... อาจารย์ Banyue เลยตัดสินใจเผชิญหน้ากับเรื่องทั้งหมดนี้ตามลำพัง?)
Dialyn: Ning Qian ก็หายตัวไปเหมือนกัน... ความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของ Miasma ครั้งนี้มาได้จังหวะพอดีเกินไป การหายตัวไปของ Ning Qian ยิ่งยืนยันการคาดเดาของฉัน สถานการณ์ไม่ค่อยชอบมาพากลเลย
0 lines
Open section page →7 lines
Open section page →Wise: การคาดเดา...? Dialyn... เธอไปสืบเจออะไรมาอีกงั้นเหรอ?
Dialyn: จำได้มั้ยที่ฉันเคยบอกว่า ตอนอยู่ที่เขตที่อยู่อาศัยในพื้นที่เหมืองเก่า ฉันได้ยินชื่อที่คุ้นเคยอีกชื่อนึง ท่ามกลางเสียงร่ำร้องของผู้ใกล้ตาย?
Dialyn: ชื่อนั้นก็คือ Ning Qian
Ye Shunguang: Ning Qian...? ในบรรดาผู้เสียชีวิตในตอนนั้น... มีครอบครัวของเขาด้วยเหรอ?
Dialyn: ในหมู่คนที่ Banyue เห็นคนใกล้ตายต่อหน้าแต่ไม่ช่วยเหลือ ที่เกิดขึ้นในพื้นที่เหมืองเก่าตอนเมืองเก่าล่มสลาย มีพี่สาวแท้ๆ ของ Ning Qian รวมอยู่ด้วย
Ye Shunguang: ...เห็นคนใกล้ตาย ...แต่ไม่ช่วยเหลือ?
Dialyn: Proxy เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องปิดบังเธอแล้วละมั้ง?
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: Xiao'Guang... จริงๆ แล้ว...
เล่าเรื่องราวในอดีตของ Banyue ให้ Xiao'Guang ฟัง...
8 lines
Open section page →Dialyn: ที่ Ning Qian ปิดบังภูมิหลังของตัวเอง และเข้าเป็นศิษย์ที่สำนักสอนศิลปะการต่อสู้ของ Banyue คงเป็นเพราะต้องการเข้าใกล้ Banyue
Dialyn: ฉันตรวจสอบพบว่าเขาเคยติดต่อกับ Sarah มาก่อนที่จะรู้จักพวกเรา ไม่แปลกใจเลยที่เส้นทางของเบาะแสพวกนี้ "บังเอิญ" ต่อเนื่องกันทุกครั้งที่กำลังจะขาดหาย
Dialyn: Sarah ผู้หญิงคนนั้น... คงใช้ประโยชน์จากความแค้นที่สะสมอยู่ในใจของ Ning Qian และทำข้อตกลงอะไรบางอย่างกับเขาแน่ๆ
Dialyn: การที่พวกเราได้เจอกับคนของ Exaltist ที่เหลืออยู่ ได้พบคัมภีร์โบราณ และได้รู้เกี่ยวกับค่ายกล... เหตุการณ์ที่ดูเหมือนจะเข้าร่องเข้ารอยเหล่านี้ น่าจะเป็นฝีมือของ Sarah ที่คอยชักใยอยู่เบื้องหลัง
Dialyn: เช้านี้ฉันได้รับรายงานการสืบสวนเกี่ยวกับ Ning Qian ได้รู้ว่าช่วงนี้เขาได้บอกลาเพื่อนบ้าน และเพื่อนร่วมสำนักสอนศิลปะการต่อสู้ไปแล้ว ในคำพูดของเขาล้วนแต่เป็นคำอำลาที่บ่งบอกว่าจะ "ออกเดินทางไกล"...
Ye Shunguang: บอกลา...? อย่าบอกนะว่าเขาต้องการที่จะ... แก้แค้น?
Dialyn: เรื่องนี้มีความเป็นไปได้มากที่สุด การเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของ Miasma ในครั้งนี้ ทำให้ Banyue ต้องเข้าไปสืบหาต้นตอ... น่าจะเป็นแผนที่ใช้ยั่วยุให้ Banyue ไปเปิดค่ายกลโบราณนั่น
Ye Shunguang: งั้นกระดาษที่ฉันได้รับมา...
0 lines
Open section page →9 lines
Open section page →Wise: เพื่อใช้ประโยชน์จากความรู้สึกผิดที่อาจารย์ Banyue มีต่อ Xiao'Guang และคนอื่นๆ ให้เขาเข้าไปตรวจสอบด้วยตัวเองจนพลาดเข้าไปติดกับดัก เพราะต้องการหยุดยั้งไม่ให้ Xiao'Guang เสี่ยงอันตราย และป้องกันไม่ให้ศิษย์พี่ Ye เปิดใช้ค่ายกล?
Dialyn: ไม่ใช่แค่นั้นนะ ตอนนี้ฉันยังสงสัยด้วยว่า... ค่ายกลที่บันทึกไว้ในคัมภีร์โบราณ ที่ว่า "ต้องใช้กุญแจเพื่อเปิดและปราบ Miasma" นั้น... อาจเป็นเพียงกลลวง หรือไม่ก็อาจจะเป็นฝีมือของ Sarah
Dialyn: ลองคิดดูสิ ที่ว่าใช้พลังอีเทอร์อันทรงพลังเปิดค่ายกลเพื่อชำระล้าง Miasma ถ้าหากค่ายกลนี้ดูดซับพลังอีเทอร์และ Miasma จำนวนมหาศาล... แล้วพลังเหล่านี้จะหลั่งไหลไปที่ไหนกันล่ะ?
Dialyn: Miasma ใน Lemnian Hollow ลดระดับลงอย่างผิดปกติ... Miasma ที่หายไปเหล่านั้นหลั่งไหลไปที่ไหนกันนะ? หลังตึกพักคนงานเหมืองนั้น... ยังมีอะไรซ่อนอยู่อีก?
Dialyn: แล้วก็เสียงประหลาดใน Hollow นั่นด้วย... ถึงตอนนี้จะยังไม่รู้ว่า ทำไมในกลุ่มพวกเราถึงมีแค่ฉันกับ Banyue ที่ได้ยินเสียงนั้น
Dialyn: แต่พอตั้งใจฟังอย่างละเอียดแล้ว ก็รับรู้ได้ไม่ยากว่า มันพยายามใช้ความทรงจำของฉัน มาทำให้จิตใจฉันสั่นคลอนอยู่ตลอดเวลา
Dialyn: แล้วสิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเสียงประหลาดนั่น ที่พยายามทำให้เกิดผลกระทบต่อฉันและ Banyue มันคืออะไรกันแน่?
Dialyn: เมื่อพิจารณาร่วมกับการกระทำของ Sarah แล้ว ความเป็นไปได้ที่มากที่สุด— ก็คือ Miasma พวกนั้นและพลังของพวกเรา กำลังถูกเตรียมการ หรือพูดอีกอย่างก็คือกำลังถูกนำทางไปสู่ตัวตนบางอย่างที่ไม่ธรรมดา...
Dialyn: ยกตัวอย่างเช่น ใช้มันเพื่อหล่อเลี้ยง... ผู้นำที่กำลังจะมาถึงผู้นั้น
0 lines
Open section page →7 lines
Open section page →Wise: ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ ...ไม่ว่าในอดีตมันจะมีประโยชน์หรือไม่ ตอนนี้ค่ายกลนั้นไม่ใช่ค่ายกลแห่งการกอบกู้โลก แต่เป็น... แหล่งพลังงานที่สะสมไว้เพื่อการมาถึงของผู้นำ...
Dialyn: ส่วนเจ้า Ning Qian นั่น ไม่ว่าจะรู้เรื่องราวภายในมากแค่ไหน... ก็กลายเป็นเครื่องมือของคนอื่นไปแล้ว
Ye Shunguang: ความแค้นในใจของ Ning Qian ฉันไม่มีสิทธิ์จะให้อภัยแทนเขา... ต่อให้ฉันจำความทรงจำในวัยเด็กเกี่ยวกับเขาไม่ได้ แต่ช่วงเวลาที่ได้ผ่านเรื่องราวต่างๆ มาด้วยกันในหลายวันที่ผ่านมานี้ ความปรารถนาดีที่เขาแสดงออกมานั้น ไม่ใช่ของปลอม...
Dialyn: แล้วเธอล่ะ Xiao'Guang ถึงตอนนี้แล้ว เธอคิดว่า Banyue เป็นยังไง และจะตัดสินใจยังไง?
Ye Shunguang: การตัดสินใจของฉัน... จริงๆ แล้วมันชัดเจนตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่เราออกจาก Hollow และก้าวเท้าขึ้นสู่สะพานที่เชื่อมระหว่างบ้านเกิด และโลกภายนอกอีกครั้งแล้วล่ะ...
Ye Shunguang: ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ร่างนั้นโอบกอดฉันและพี่ชายวิ่งฝ่าออกไปโดยไม่สนสิ่งใด...
Ye Shunguang: คนที่เป็นเหมือนภูเขาอันมั่นคง ที่ยึดมั่นได้เพียงหนึ่งเดียวในห้วงเหวแห่งความสิ้นหวัง... ก็คือท่านอาจารย์ Banyue!
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: ...?! Xiao'Guang นี่เธอนึกออกแล้วเหรอ?
Ye Shunguang: อืม เพียงแต่ว่าอาจารย์ Banyue ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เองกับปาก ฉันก็เลย... ตอนนั้นท่านช่วยชีวิตฉันกับพี่เอาไว้ แล้วก็คอยดูแลพวกเรา สุดท้ายเพื่อให้พวกเรามีที่พึ่งที่ดีกว่า ท่านก็เลยส่งพวกเราไปที่ Yunkui Summit...
Ye Shunguang: ไม่ว่าเขาจะแบกรับอดีตอะไรไว้ หรือเคยปฏิบัติตามกฎเกณฑ์อันเยือกเย็นอะไรมาก่อน... บุญคุณเหล่านี้ ฉันจะลบเลือนได้ยังไงกันล่ะ?
4 lines
Open section page →Ye Shunguang: ตอนนี้ เขาได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งความตายเพียงลำพังอีกครั้ง ด้วยความรู้สึกผิดที่หนักอึ้ง... Dialyn, Wise ฉันอยากไปพาอาจารย์ Banyue กับพี่กลับมา!
Dialyn: หึ ในเวลาแบบนี้แหละ ถึงจะแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของผู้สืบทอดดาบชิงหมิงอย่างแท้จริง... ในเมื่อเธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะลงไปช่วยคนในเหวลึกแล้ว...
Dialyn: งั้นก็ไปกันเถอะ! ก่อนที่เจ้าเครื่องจักรกลนั่น จะถูกแยกชิ้นส่วนจนกลายเป็นเศษเหล็ก และก่อนที่พี่ชายที่แสนดีของเธอกับเจ้า Ning Qian นั่น จะทำความผิดพลาดที่ไม่อาจแก้ไขได้
Ye Shunguang: Dialyn...!
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: Dialyn! ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่าเธอเป็นคนดี!
Dialyn: นี่ทั้งสองคน... หยุดเดี๋ยวนี้นะ!
1 line
Open section page →หลังจากช่วยรักษาบาดแผลของเหล่าผู้ฝึกตนแล้ว...
1 line
Open section page →Qingyuan: ดูเหมือนว่า Songtao จะนำข่าวไปบอกแล้วสินะ... เขา... เป็นยังไงบ้าง?
0 lines
Open section page →14 lines
Open section page →Wise: ศิษย์พี่ Qingyuan ไม่ต้องกังวลไป ศิษย์พี่ Songtao ไม่ได้เป็นอะไรมาก เพียงแต่เขาบอกว่าเพื่อนร่วมสำนัก Suibian Temple ถูก Miasma ปิดล้อมเอาไว้ แล้วพวกศิษย์พี่ออกมาได้ยังไงเหรอ?
Qingyuan: เพราะอาจารย์ Banyue น่ะ เมื่อคืนประตูบานใหญ่บานนั้นเปิดออกโดยไม่ทราบสาเหตุ เพื่อนร่วมสำนักได้เข้าไปสำรวจ จากนั้นไม่นานก็มี Miasma ที่มีความตื่นตัวสูงพุ่งโจมตีเข้ามา จนทำให้ทุกคนแตกกระเจิงและติดอยู่ตามที่ต่างๆ
Qingyuan: หลังจากนั้น ตอนที่พวกเราแทบจะสิ้นหวังแล้ว อาจารย์ Banyue ก็มาช่วยพวกเราที่ยังคงเฝ้าอยู่ที่นี่ หลังจากจัดการให้พวกเราปลอดภัยแล้ว ก็เตรียมตัวมุ่งหน้าเข้าไปในพื้นที่ที่ลึกยิ่งกว่า...
Qingyuan: ท่าทางนั้น... ไม่ได้ดูเหมือนการตัดสินใจชั่ววูบ แต่ดูเหมือนว่า... เขาได้ตัดสินใจอะไรบางอย่างไว้แล้ว และกำลังจะเผชิญหน้ากับมัน...
Ye Shunguang: เขาได้พูดอะไรบ้างมั้ย?
Qingyuan: เขาบอกว่าความวุ่นวายครั้งนี้ไม่อาจหยุดยั้งได้ด้วยกำลังของมนุษย์ จำเป็นต้องหาวิธีอื่น เขาจึงออกไปตามหาต้นตอของมัน... แล้วก็พูดอะไรแปลกๆ ที่หนักอึ้งออกมาอีกหลายอย่าง ไม่รู้ว่าตั้งใจจะฝากไว้ให้พวกเรา หรือแค่พูดกับตัวเองกันแน่...
Ye Shunguang: คำพูดที่หนักอึ้ง?
Qingyuan: เขาพูดว่า... พูดว่า "การที่คนเราเดินอยู่บนโลกใบนี้ ก็เหมือนกับการแบกกระเป๋าเดินทางไกล หากความทุกข์ในใจมีมากเกินไป ไม่เพียงแต่จะถ่วงให้ก้าวย่างของตัวเองช้าลง... ยังอาจกลายเป็นก้อนหินริมทาง ที่ทำให้ผู้ร่วมทางสะดุดล้มได้"...
Qingyuan: แล้วก็อะไรอีกนะ... "เพื่อตัวเอง และเพื่อให้ผู้ร่วมทางก้าวเดินได้เบาสบายขึ้น... หนี้นี้... ต้องชดใช้"?
Dialyn: เป็นอย่างที่คิดไว้จริงด้วย...
Qingyuan: ฉันรู้สึกไม่ชอบมาพากลอยู่เหมือนกัน เดิมทีอยากจะตามเข้าไปช่วยด้วย... แต่เพราะได้รับบาดเจ็บ ทำให้ไม่มีแรงเหลือจริงๆ จึงได้แต่ขอร้องให้เขาพา Bolion ไปด้วย บางทีอาจจะช่วยอะไรได้บ้าง
Qingyuan: ใครจะรู้ว่าหลังจากที่เขามุ่งหน้าเข้าไปในแหล่งกำเนิด Miasma ที่กำลังปะทุ ไม่นานก็เกิดเสียงดังขึ้นอย่างรุนแรง... จากนั้นไม่นาน Miasma ที่กักขังทุกคนไว้ก็ค่อยๆ จางหายไปราวกับถูกบางสิ่งดึงดูดไป
Qingyuan: พวกเราต่างก็โล่งอก... จนกระทั่ง Bolion รีบวิ่งกลับมารายงาน เราถึงได้รู้ว่าอาจารย์ Banyue ถูกกักขังอยู่!
Qingyuan: ส่วนเรื่องที่ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกนาย/เธอสแกนโมดูลความทรงจำของ Bolion ก็จะรู้ทันที สถานการณ์ไม่ดีเลย ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนั้นต่อไป อาจารย์ Banyue ต้องตายอยู่ในค่ายกลนั่นแน่ๆ !
23 lines
Open section page →ณ ขณะนี้ภายในแนวค่ายกลเต็มไปด้วยภาพอันวุ่นวาย Ethereal ที่ทยอยดิ้นรนออกมาจากจุดศูนย์กลางค่ายกลราวกับคลื่นน้ำที่ไม่มีวันหยุด—
Ning Qian ตาเหลือกถลน คำพูดที่เปล่งออกมาอย่างคลุ้มคลั่งเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความสิ้นหวัง และความสุขที่บิดเบี้ยว
Ning Qian: พอแล้ว! พอได้แล้ว! ผ่านมาตั้งนานขนาดนี้แล้ว! Banyue! หยุดเถอะ! แกทนไม่ไหวหรอก!!!
Ning Qian: น่าขันจริงๆ จะมาทำตัวเป็นวีรบุรุษก็ต้องมีขอบเขตบ้างสิ? ดูสภาพตัวประหลาดของแกตอนนี้สิ— จะมาทำตัวเป็นผู้กอบกู้โลกอะไรกัน!
Ning Qian: ไม่เข้าใจรึไง? อย่าดิ้นรนอีกเลย! ปล่อยให้ฉันตายที่นี่ก็พอแล้ว! ปล่อยให้พวกเราตายไปด้วยกันที่นี่ก็พอ!!!
Ning Qian: เหมือนที่แกทำในตอนนั้น... ปล่อยให้พี่สาวของฉันตายต่อหน้าต่อตา... แล้วก็ยืนมองเฉยๆ ต่อไปสิ! จะมาทำตัวเป็นนักบุญผู้เปี่ยมเมตตาไปทำไมกัน?!
Ning Qian: ฉันรอมา 10 ปี 10 ปีเชียวนะ! แค่เพื่อวันนี้... แก—! ไม่มีค่าพอจะช่วยใคร... ยิ่งไม่มีค่าพอจะปล่อยให้ฉันมีชีวิตอยู่!
Ning Qian: ทั้งที่... ทั้งที่ตอนแรกพี่สาวของฉันเป็นคนช่วยแกไว้แท้ๆ ! แล้วทำไมแกถึงไม่ช่วยพี่สาวฉัน! ทำไม! ทำไมกัน...
Ning Qian: ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา... ฉันคิดถึงเรื่องนี้อยู่ทุกวัน...
Ning Qian: ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้อารมณ์เสียและหนีออกไป ถ้าฉันอยู่ที่นั่น... พี่สาวของฉัน ก็คงไม่ต้องจากไปอย่างเดียวดายแบบนั้นใช่มั้ย?
Ning Qian: ฉันควรจบชีวิตลงที่นี่ตั้งแต่เมื่อ 10 ปีก่อนแล้ว... จนถึงวันนี้... ต้องรอมาตั้งนานแสนนาน...
Ning Qian: อย่างน้อยก็มีแกตายตามไปด้วย... ฉันก็ถือว่าได้แก้แค้นให้พี่สาวแล้ว... ได้สะสางเรื่องราวทั้งหมดแล้ว...
ฝีเท้าอันหนักอึ้งของ Banyue ก่อให้เกิดรอยแยกลึกบนพื้น ราวกับยอดเขาโดดเดี่ยว ที่แม้จะเต็มไปด้วยบาดแผล แต่ก็ยังคงตั้งตระหง่านไม่ล้มลง
เขาปกป้องพื้นที่ด้านหลังที่ Ning Qian ยืนอยู่อย่างเด็ดเดี่ยว กำปั้นทั้งสองข้างเปี่ยมด้วยพลังงานอันบ้าคลั่ง ทุกครั้งที่ออกหมัด ราวกับภูเขาถล่มและคลื่นยักษ์ถาโถม บดขยี้เหล่า Ethereal ที่กรูเข้ามาให้แหลกเป็นผุยผง
ราวกับไม่รู้สึกถึงรอยแผล และร่องรอยการไหม้เกรียม จากพลังงานที่ปกคลุมอยู่ทั่วเกราะโลหะ ในดวงตาของเขาเปล่งประกายแห่งความเห็นใจ ที่ทะลุทะลวงจิตวิญญาณ... และความเด็ดเดี่ยวของผู้ที่รู้ชะตากรรมล่วงหน้า
เสียงทุ้มแหบของเขาก้องสะท้อนราวกับมาจากหุบเขาลึก แทรกผ่านความอึกทึกทั้งมวล ทุกถ้อยคำหนักแน่นราวกับภูผา—
Banyue: Ning Qian...
Banyue: หนี้นี้— ฉันจะชดใช้ด้วยชีวิต!
Banyue: ดังนั้น! ชีวิตของเธอ... ไม่ใช่ของที่จะเอามาใช้เพื่อเดิมพัน!
Banyue: เส้นทางข้างหน้าของเธอ... ยังอีกยาวไกล!
Banyue: ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป!
Banyue: ในโลกที่พี่สาวของเธอ... ยังไม่ทันได้เห็นใบนี้!
ความมุ่งมั่นแห่งการเสียสละตนเอง เจตจำนงแห่งการไถ่บาป และ... ไฟแห่งการปกป้องที่ลึกซึ้งและยิ่งใหญ่ที่สุดต่อชีวิต ได้ปะทุขึ้น ณ ที่แห่งนี้
Banyue ละทิ้งการป้องกันทั้งหมด ทุ่มเทพลังงานและการดำรงอยู่ทุกหยดหยาด ที่เหลืออยู่ในร่างกายที่ใกล้จะแตกสลาย สู่หมัดทั้งสองข้างอย่างไม่ยับยั้ง...
0 lines
Open section page →6 lines
Open section page →ผู้ฝึกตนที่ร้อนใจ: แค่ก... แค่ก แค่ก... พวกเธอ... มาซะที! อาจารย์ Banyue... กับลูกศิษย์ของเขา... ติดอยู่ในค่ายกลนั่น!
ผู้ฝึกตนที่ร้อนใจ: เพื่อปกป้องชายหนุ่มคนนั้น อาจารย์ Banyue ต่อสู้กับเหล่า Ethereal ที่ทะลักออกมาอย่างไม่ขาดสายอยู่นานแล้ว
ผู้ฝึกตนที่ร้อนใจ: ฉันได้ยินไม่ค่อยชัดเจน แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มคนนั้น จะเอาแต่ขอร้องให้อาจารย์ Banyue ปล่อยเขาไป... ถ้าอาจารย์ Banyue ทนไม่ไหวจะทำยังไงดี!
Ye Shunguang: บนแท่นนั้น... เป็นที่ที่พ่อเคยพาฉันไปดูดาวบ่อยๆ ...ไม่นึกเลยว่าค่ายกลจะอยู่ที่นั่นมาตลอด อยู่ใกล้ถึงขนาดนี้...
Dialyn: ค่ายกลนั่น มีวิธีไหนที่จะทำลาย หรือเข้าไปข้างในได้บ้างมั้ย?
ผู้ฝึกตนที่ร้อนใจ: ความเข้มข้นของ Miasma ทางนั้นสูงเกินไป ฉันเข้าใกล้ไม่ได้เลย...
1 line
Open section page →Belle: Fairy ช่วยตรวจสอบขอบเขตของค่ายกลทั้งหมดที! พี่ ลองเข้าไปใกล้ๆ ดูก่อน ระวังตัวด้วยนะ เดี๋ยวฉันกับ Fairy จะคิดหาวิธีทำลายค่ายกลนี้ดู
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: เข้าใจแล้ว เราไปทางนั้นกันก่อน!
24 lines
Open section page →Banyue ที่อยู่ในค่ายกลดูเหมือนจะได้ยินเสียงคุ้นเคยหลายเสียง กำลังเรียกหาตัวเอง แต่ในตอนนี้เขาที่ต่อสู้จนใกล้สิ้นลม ไม่เหลือเรี่ยวแรงที่จะตอบรับแล้ว
เสียงที่เบาบางเหล่านั้นถูกกลบด้วยเสียงอื่นๆ ที่ดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเข็มเงินที่ทิ่มแทงจากห้วงลึกแห่งจิตสำนึก—
???: "จงยอมแพ้เถอะ... ก้อนเหล็กที่หนักอึ้ง... ทำไมต้องทนทุกข์ทรมานอย่างไร้ขอบเขตด้วยล่ะ?"
???: "เปิด Core ของนาย โอบรับพลังอันยิ่งใหญ่นี้ มันจะมอบการเริ่มต้นใหม่ และอิสรภาพอันเป็นนิรันดร์ให้แก่นาย..."
???: "ได้ยินแล้วใช่มั้ย? ได้ยินเสียงคร่ำครวญที่ทรมานจากส่วนลึกในร่างของนายแล้วใช่มั้ย—"
???: "ตลับลูกปืนกำลังร้องครวญคราง สายไฟกำลังหลอมละลาย ตัวนายเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว ใกล้จะพังทลายเต็มที..."
คำสั่งอันเยือกเย็น: โมดูลอารมณ์ความรู้สึกเกินพิกัด กำลังดำเนินการถอดถอนตามโปรโตคอล เพื่อล้างข้อมูลอารมณ์ส่วนเกิน
คำสั่งอันเยือกเย็น: ยืนยันคำสั่งหลักอีกครั้ง: "ปราบปราม Miasma ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"
???: "จมดิ่งลงไปสิ... จมดิ่งเป็นหนึ่งเดียวกับความเป็นนิรันดร์... ดูสิ... พวกมันปรารถนาที่จะรับนายไว้เหลือเกิน..."
???: "จะดิ้นรนต่อต้านไปทำไม— นายก็เป็นส่วนนึงของความเน่าเฟะนี่อยู่แล้ว!"
Banyue: ร่างกายกำลังแตกสลาย... ร่างนี้... ช่างเปราะบางดั่งเปลวเทียนในสายลม...
Banyue: แม้จะเหลือความเป็นไปได้เพียงน้อยนิด... เหลือแสงสว่างเพียงริบหรี่... หัวใจนี้ก็จะยังคงยึดมั่นไว้ไม่ปล่อยมือ
???: "ยังจะดื้อดึงอีก! ดูรอยแผลพวกนี้สิ มันไม่ได้เป็นแค่ร่องรอยจากการต่อสู้เท่านั้น... แต่มันคือผลลัพธ์ที่นายต้องแบกรับ 'สิ่งที่ไม่ควรมี' เอาไว้—"
คำสาปแช่งแห่งความเกลียดชัง: ฆาตกร... ชดใช้ด้วยชีวิต!
คำสาปแช่งแห่งความเกลียดชัง: การดำรงอยู่ของสิ่งที่ผิดพลาด ต้องถูกลบล้างให้สิ้นซาก!
คำสาปแช่งแห่งความเกลียดชัง: เจ็บปวดงั้นเหรอ? ไม่ถึงแม้เศษเสี้ยวของพวกเราด้วยซ้ำ!
คำสาปแช่งแห่งความเกลียดชัง: ลงนรกไปซะ! จมดิ่งไปพร้อมกันนี่แหละ!
???: "จะทนได้อีกนานแค่ไหน? สิบนาที? หนึ่งนาที? หนึ่งวินาที?"
???: "...มันคุ้มค่าแล้วเหรอ? เพื่อคนเป็นที่เกลียดชังและหวาดกลัวนายพวกนั้น? เพื่อวิญญาณที่สาปแช่งนายอยู่ทุกวี่วันเหล่านั้น? เพื่อฝูงมดปลวกที่ต้องเน่าเปื่อยในที่สุด เพื่อโลกที่มีแต่จะใช้ประโยชน์และหวาดกลัวนาย?!"
???: "เจ็บปวดงั้นเหรอ? เหนื่อยล้างั้นเหรอ? แล้วทำไมยังต้องดิ้นรนฝ่าฟัน ในห้วงโคลนที่ไร้ความหวังอีกล่ะ? ยอมแพ้ซะเถอะ... ยอมแพ้ต่อความเจ็บปวด ที่ไร้ความหมายนี่ซะ เดิมทีการมีตัวตนของนายก็เป็นความผิดพลาดอยู่แล้ว และการดิ้นรนของนายก็เป็นแค่ความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่กว่าเท่านั้น"
Banyue: ต่อให้ต้องล้มลงที่นี่... นี่ก็คือเส้นทางที่ฉันเลือก... นี่คือราคาที่ฉันต้องจ่าย...
Banyue: ปณิธานนี้มั่นคงดั่งศิลา จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง... แม้ต้องแหลกเป็นผุยผง ณ ที่แห่งนี้... ก็มิอาจหวั่นไหว...
???: "ปล่อยวางการต่อต้านที่ไร้ประโยชน์ สลัดทิ้งภาระหน้าที่อันหนักอึ้ง... ปล่อยให้ทุกสิ่งกลับคืนสู่ศูนย์ กลับไปสู่ความว่างเปล่าที่บริสุทธิ์ดังเดิม... แบบนั้น... ไม่ดีเหรอ?"
???: "ไม่มีการฆ่าฟัน ไม่มีการทรยศ ไม่มีการไถ่บาปที่ไม่มีวันจบสิ้น... ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่มีความรู้สึกผิด มีเพียง— การหลุดพ้นอันเป็นนิรันดร์..."
เสียงหลากหลายถักทอ ซ้อนทับ และหมุนวน ราวกับกระแสน้ำวนแห่งความพินาศที่บีบรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ มันจะบดขยี้จิตสำนึกที่เหลืออยู่ของ Banyue ให้แหลกสลาย...
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Belle: พี่ ฉันกับ Fairy เจออะไรใหม่ๆ ด้วยล่ะ!
Fairy: เจ้านาย ตรวจพบการรวมตัวของ Miasma ที่เกินมาตรฐาน... คำเตือน: สัญญาณชีพของสิ่งมีชีวิตบนแท่นอ่อนแอลงอย่างรุนแรง...
Fairy: ตรวจพบจุดผิดปกติ พบจุดที่มีการไหลเวียนของพลังงานผิดปกติหลายจุด พิกัดถูกทำเครื่องหมายไว้แล้ว
Fairy: รูปแบบการไหลเวียนของพลังงานอีเทอร์เป็นไปตามลักษณะของ
"แนวป้องกันค่ายกล" ในค่ายกลโบราณ คาดว่าการทำลายและรบกวนจุดเชื่อมต่อ
จะสามารถสั่นคลอนโครงสร้างของค่ายกลทั้งหมด และทำให้ประสิทธิภาพลดลง
หรือแม้กระทั่งหยุดการทำงานของ "ศูนย์กลางค่ายกล" ได้
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: "แนวป้องกันค่ายกล" และ "ศูนย์กลางค่ายกล" งั้นเหรอ... มีแต่ต้องลองดูเท่านั้น!
Dialyn: เยี่ยม! การทำลายแนวป้องกันค่ายกล อาจไม่เพียงทำลายกำแพงและช่วยเหลือคนได้เท่านั้น ไม่แน่อาจจะช่วยชะลอ หรือถึงขั้นขัดขวางการส่งผ่าน Miasma ไปยังผู้นำได้อีกด้วย ทุกวินาทีมีค่า ต้องรีบแล้ว
Ye Shunguang: จุดเหล่านี้กระจัดกระจายกันมากเกินไป พวกเราแยกย้ายกันเคลื่อนไหวเถอะ!
Dialyn: โอเค ฝากทางนี้ไว้กับฉันได้เลย Proxy นาย/เธอไปคุ้มกัน Xiao'Guang ด้วย ความเคลื่อนไหวตรงจุดศูนย์กลางอ่อนลงเรื่อยๆ แล้ว รีบไปเร็ว!
7 lines
Open section page →เสียงคำราม เสียงร่ำไห้ เสียงกล่าวโทษ ที่เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานไม่มีที่สิ้นสุด ความเคียดแค้น คำสาปแช่ง และความสิ้นหวัง ถาโถมเข้ามาราวกับคลื่นยักษ์...
"ทำไมไม่ช่วยฉัน ทำไม! ยังมีคนรอฉันอยู่นะ—!"
"ดูสิว่าแกทำอะไรลงไป!... ไอ้ปีศาจไร้หัวใจ!..."
"จำไว้ให้ดี! จำหน้าพวกเราให้ขึ้นใจ! จำเลือดที่เปื้อนมือของแกไว้!"
"ยังไงซะเครื่องจักร... มันก็เป็นแค่เครื่องจักรนั่นแหละ..."
"ไม่ให้อภัยเด็ดขาด! ไม่มีทางยกโทษให้หรอก! ไม่มีทาง!"
ในขณะที่เสียงแห่งความสิ้นหวังกำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง—
พวก Xiao'Guang ที่กลับมาได้ก้าวขึ้นไปบนแท่น เสียงที่ดังขึ้นกลับชัดเจนและอ่อนโยน
ราวกับลำแสงที่ทะลุผ่านเมฆดำ นำพาความโล่งอกและไออุ่นชำระล้างความวุ่นวายทั้งปวง
0 lines
Open section page →24 lines
Open section page →Ning Shu: ...ก็ยังดี ก็ยังดีที่ไอ้หนูหัวแข็ง Ning Qian โกรธแล้วก็วิ่งออกไปเที่ยวเล่น... นี่เจ้าตัวใหญ่ สัญญากับฉันได้มั้ย ว่าจะช่วยตามหาเขา?
Ning Qian: พะ...พี่...?
Ning Shu: เขาน่ะ... ดื้อมาก หัวรั้น ชอบคิดวนไปวนมา... เกรงว่าต่อไปคงต้องเจอทางที่คดเคี้ยว และล้มลุกคลุกคลานอยู่บ้าง
Ning Shu: แต่ขอร้องล่ะ... ช่วยดูแลเขาด้วยความอดทน ให้เขาเติบโตอย่างปลอดภัย ให้เขาได้เห็นอนาคตที่สวยงามกว่านี้แทนฉัน... ได้มั้ย?
พ่อของ Ye Shunguang: หลงเพลิดเพลินกับช่วงเวลาแห่งความสุขที่นี่ จนไม่กล้าตัดสินใจที่จะเปิดสิ่งนั้น... นี่คือการลงทัณฑ์สินะ...
Ye Shunguang: ...นี่ นี่มัน...!
พ่อของ Ye Shunguang: แต่ว่า... ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะนะ ลูกทั้งสองของเรายังเล็กมาก...
พ่อของ Ye Shunguang: ก่อนที่จะเกิดการปะทุ พวกเราใช้เคล็ดวิชาปกป้องพวกเขาไว้ เด็กทั้งสองคนนี้... ยังมีโอกาสที่จะมีชีวิตรอด...
พ่อของ Ye Shunguang: อย่าให้พวกเขาเห็นเราจากไป อย่าให้พวกเขาต้องทนทุกข์กับความสิ้นหวังที่ต้องเห็นคนที่รักจากไป... อย่าให้พวกเขา... ต้องเติบโตขึ้นมาอย่างโดดเดี่ยว...
แม่ของ Ye Shunguang: Banyue ฝากพวกเขาทั้งสองคนไว้กับคุณด้วยนะ— พาพวกเขาหนีไปซะ! หนีไปข้างหน้าเรื่อยๆ หนีออกไปจากที่นี่! ขอแค่ A-Yuan กับ Xiao'Guang... มีชีวิตอยู่ต่อไปก็พอ...
แม่ของ Ye Shunguang: ขอร้องล่ะ... ขอร้องล่ะนะ...
Ning Shu: ขอบคุณนะ... เจ้าตัวใหญ่ ขอบคุณ... มากจริงๆ ...
พ่อของ Ye Shunguang: ขอบคุณนะ... ขอบคุณ... พวกเรา... ไม่มีอะไรให้เสียใจแล้วล่ะ
แม่ของ Ye Shunguang: ซักวันหนึ่ง ในวันที่พวกเขากลับมายังสถานที่แห่งนี้อีกครั้ง อย่าลืมบอกพวกเขาว่า—
แม่ของ Ye Shunguang: พวกเราจากลาไปพร้อมกับรอยยิ้ม...
เสียงของผู้ล่วงลับค่อยๆ จางหายไป เสียงสุดท้ายที่แผ่วเบา นำพามาซึ่งความสงบสุขแห่งการหลุดพ้น...
Ye Shunguang: พ่อ... แม่... ทั้งสองต้องเข้าใจการตัดสินใจของหนูแน่นอน ใช่มั้ย...
Ning Qian: พี่...! พี่...! ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทำไม! ทำไมกัน!
Ning Qian: ทำไมไม่ปล่อยให้ผมเกลียดเขาไปเฉยๆ ก็พอ... ทำไมต้องเอาเรื่องพวกนี้... มาเปิดเผยด้วย...
Ning Qian: ...พี่ ...ผมคิดถึงพี่นะ ...ผมคิดถึงพี่มากจริงๆ !
Dialyn: ในตอนนี้ Banyue นายได้ยินชัดเจนแล้วรึยัง เสียงเหล่านี้ที่ดับสูญและยังคงอยู่เพราะนาย?
Dialyn: นี่แหละ... "น้ำหนักของความจริง"
ร่างของ Dialyn โงนเงนเล็กน้อย แววตาไม่ได้เย้ยหยันอีกต่อไป รอยยิ้มจางๆ แฝงไว้ด้วยความเข้าใจที่คล้ายความสงสาร
ราวกับมีลำแสงทะลุผ่านเมฆหมอก โปรยละอองแสงอันอ่อนโยนลงบนร่างที่บาดเจ็บแต่ยังคงยืนตรงของ Banyue...
21 lines
Open section page →Dialyn: ตอนนั้นตามการคำนวณและตรรกะของนาย มีเพียงไม่กี่คนที่มีโอกาสรอดชีวิต นายจึงเลือก "ทางออกที่ดีที่สุด" โดยไม่พยายามช่วยเหลือคนอื่นเลย
Dialyn: แต่วันนี้นายยืนอยู่ที่นี่ และเต็มใจก้าวเข้าสู่เขตอันตราย มันได้พิสูจน์แล้วว่า นายได้หลุดพ้นจากพันธนาการที่ถูกเรียกว่าคำสั่ง และอัลกอริทึมแล้ว ไม่ใช่รึไง
Banyue: แต่... สุดท้ายแล้วอดีตก็...
Dialyn: ใช่แล้ว สุดท้ายแล้วอดีตก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ แต่นายกลับจดจำแต่หนี้เลือดที่แบกรับไว้ และลืม "คำสัญญาด้วยชีวิต" ที่ผู้ล่วงลับได้ฝากไว้ในวาระสุดท้ายไปสนิท!
Dialyn: นายคิดว่า... การตายอยู่ตรงนี้ เอาชีวิตมาชดใช้หนี้ เป็นความตระหนักรู้ที่น่ายกย่องงั้นเหรอ?
Dialyn: มันก็แค่หนีปัญหาเท่านั้นแหละ การไถ่บาปที่แท้จริง... คือการมีชีวิตอยู่ต่อ คือการเป็นตัวนายในตอนนี้ต่างหาก—
Dialyn: เป็น "คน" ที่มีความรู้สึก มีจิตสำนึก และรับรู้ความเจ็บปวดได้คนนี้ ต้องเผชิญหน้ากับการพิพากษาในอดีตอย่างรู้ตัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกวัน และแบกรับความรู้สึกผิดที่ไม่มีวันสิ้นสุด
Dialyn: มีชีวิตอยู่ มีชีวิตอยู่อย่างมีสติ เผชิญหน้ากับคนที่นายปกป้องไว้ ไม่ว่าพวกเขาจะรู้สึกซาบซึ้ง โล่งใจ ห่างเหิน หวาดกลัว หรือแม้แต่เกลียดชัง! จงทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับผู้ล่วงลับ
Dialyn: ก้าวเดินต่อไป ใช้ "ปัจจุบัน" ทุกช่วงเวลาที่เหลืออยู่ของนาย เพื่อชดเชยให้กับ "อดีต" จนกว่าจะถึงจุดสิ้นสุด
Dialyn: นี่คือคำตัดสินสุดท้ายจากฉัน ผู้พิพากษาแห่ง Krampus ที่มีต่อนาย
เสียงของ Dialyn ดังก้องกังวาน Banyue สะดุ้งเฮือกเล็กน้อยจนแทบจะไม่สังเกตเห็น
เงียบงัน ไร้สุ้มเสียง... พันธนาการที่ทอดยาวข้ามกาลเวลา ก่อร่างขึ้นจากอัลกอริทึมอันเย็นชา การสังหารอันไม่สิ้นสุด ความเกลียดชังตนเอง และความเข้าใจผิดอันหนักอึ้ง จนแทบบดขยี้จิตวิญญาณให้แหลกสลาย...
ในวินาทีนั้น ได้พังทลายลงอย่างราบคาบ... ไปพร้อมกับแผ่นหลังที่ตั้งตรงของเขา
Banyue: Xiao'Guang, Ning Qian เรื่องราวในวันนั้น—
Ye Shunguang: ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว อาจารย์ Banyue... จริงๆ แล้ว... ตอนที่พวกเราข้ามสะพานมาอีกครั้ง หนูก็... นึกออกหมดแล้วล่ะ
Banyue: ...?!
Ye Shunguang: อาจารย์คิดว่าตัวเองเป็นฆาตกรที่เพิกเฉยต่อความตาย แต่สำหรับหนูและพี่แล้ว... อาจารย์คือ "หนทางรอด" ที่พ่อแม่ของเราแลกมาด้วยชีวิต
Ye Shunguang: และพวกเขาไม่ได้แค่แลกชีวิตของพวกเรา แต่ยังรวมถึงคุณสมบัติการเป็น "มนุษย์" ของอาจารย์ด้วย
Ye Shunguang: Dialyn พูดถูก ความรู้สึกผิดที่มีต่อผู้ที่จากไปจะไม่มีวันหายไป แต่เราสามารถแบกรับมันและก้าวเดินต่อไปได้ สิ่งที่อาจารย์ติดค้างผู้ที่จากไป ไม่ใช่ชีวิต แต่เป็นการใช้มือคู่นี้ที่เคยมีไว้เพื่อการสังหารเท่านั้น คว้าจับโอกาสแห่งชีวิตให้มากขึ้น
Ye Shunguang: ดังนั้น หนูจึงไม่เคยโทษอาจารย์เลย ท่านอาจารย์ Banyue
Ye Shunguang: ขอบคุณ Dialyn ด้วยที่ทำให้ฉันได้ยินคำพูดสุดท้ายของพ่อแม่อีกครั้ง... ทำให้ฉันรู้ว่า... สิ่งที่ฉันและพวกเขาคิดนั้นเหมือนกันเลย...
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: Xiao'Guang กับพ่อแม่ล้วนเป็นคนที่อ่อนโยนมาก... ตอนนี้ Xiao'Guang ก็เติบโตมาในแบบที่พวกเขาคาดหวังไว้แล้วนะ...
Ye Shunguang: Ning Qian นี่เป็นเพียงทางเลือกของฉันเท่านั้น ส่วนนายจะเผชิญหน้ากับอาจารย์ Banyue ยังไง นายมีอิสระที่จะเลือกได้เสมอ
Xiao'Guang ค่อยๆ ตบไหล่ที่สั่นเทาของเขาเบาๆ เสียงของ Ning Qian แหบพร่าเพราะน้ำตา
Ning Qian: ขอโทษ... ขอโทษขอรับ... อาจารย์ Banyue... ข้าน้อย...
Ning Qian: ข้าน้อยเกลียดผิดคนไปแล้ว! เกลียดผิดมาตั้ง 10 ปีเต็มๆ ! ระบายความเคียดแค้นชิงชังที่ลึกที่สุดลงบนตัวท่าน แถมยังทำให้... ทำให้ความปรารถนาสุดท้ายของพี่สาวต้อง...
11 lines
Open section page →Banyue: Ning Qian... ฉันจำพี่สาวของเธอได้แน่นอน ตอนนั้น ก็เป็นพี่สาวของเธอนั่นแหละที่พบฉันในส่วนลึกของ Hollow และยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ...
Banyue: คำสั่งเสียของเธอในวาระสุดท้ายยังคงชัดเจน... และฉันก็จำใบหน้าของทุกคนที่ไม่สามารถช่วยเหลือได้... ใบหน้าเหล่านั้น... ไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำ
Banyue: หลังจากที่ฉันช่วยพวก Xiao'Guang ออกมาในตอนนั้น ฉันไม่เคยเจอเธอที่คาบสมุทร Waifei เลย... จนกระทั่งหลายปีต่อมาเธอก็มาที่สำนักสอนศิลปะการต่อสู้... ในวินาทีที่เธอแนะนำตัว ฉันก็จำเธอได้ทันที
Banyue: ตอนนั้น เธอมีหน้าตาที่ดูคล้ายกับพี่สาวแล้วนะ...
Ning Qian: ...ท่าน ...ท่านรู้มาตลอดเลยเหรอขอรับ?! แต่ท่านก็ยังรับข้าน้อยเป็นศิษย์ ทั้งยังสอนทุกสิ่งทุกอย่างให้อีก...
Ning Qian: เป็นข้าน้อยเอง! เป็นข้าน้อยเองที่ร่วมมือกับ Sarah ใช้คัมภีร์โบราณหลอกให้ท่านเปิดค่ายกล...
Ning Qian: ข้าน้อยตั้งใจ... ตั้งใจจะใช้ค่ายกลดูดซับ Miasma... บางทีอาจจะช่วยผู้คนได้มากกว่านี้... แถมยังได้แก้แค้นอีกด้วย...
Dialyn: Ning Qian เกรงว่านายก็เป็นแค่หมากที่คนอื่นทิ้งบนกระดานเท่านั้นแหละ Miasma ที่หลั่งไหลอย่างไม่ขาดสายเหล่านั้น สุดท้ายแล้วถูกชำระล้างไปจริงๆ หรือถูกส่งต่อไปให้บางสิ่งที่อยู่ใน Hollow นี้กันแน่ ตอนนี้ก็ยังไม่อาจรู้ได้
Dialyn: เรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่นายคิดมาก ดูเหมือนว่าพวกเราทุกคน... ต่างก็ถูกลากเข้าไปพัวพันกับแผนการที่ลึกซึ้งกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว...
Ning Qian: ทุกท่าน... แม้ว่าตอนนี้การพูดเรื่องนี้อาจจะสายเกินไปแล้ว และข้าน้อยก็ไม่มีหน้าจะไปเผชิญหน้ากับอาจารย์ Xiao'Guang อีก แต่ก็ยังมีเรื่องนึง ที่ข้าน้อยจำเป็นต้องสารภาพอย่างตรงไปตรงมา
Ning Qian: ที่จริงแล้วก่อนหน้านี้... ท่านอาจารย์ Ye Shiyuan ได้ฝากข่าวสารอื่นไว้กับข้าน้อยด้วย
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →8 lines
Open section page →Wise: ศิษย์พี่ Ye เขาติดต่อมาด้วยเหรอ?
Ye Shunguang: พี่พูดว่ายังไงบ้าง?!
Ning Qian: เขาน่าจะไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างข้าน้อยกับ Sarah ถึงได้หลงเชื่อข้าน้อย... เพราะเห็นว่าข้าน้อยเป็นศิษย์ของสำนักสอนศิลปะการต่อสู้ของอาจารย์ Banyue เลยฝากให้ข้าน้อยมาขอกับอาจารย์ว่า ให้ช่วยตามหานกสีดำตัวหนึ่งใน Hollow
Ye Shunguang: นกชิงหมิง? หรือว่า... อาจารย์ทิ้งนกชิงหมิงไว้เพื่อติดต่อกับพี่...
Dialyn: พูดถึงเรื่องนี้ ฉันยังไม่ทันได้บอกทุกคน เมื่อกี้ตอนที่กำลังหาตำแหน่งของแนวป้องกันค่ายกลอยู่ ฉันได้ช่วยนกสีดำตัวนึงที่ติดอยู่ใน Miasma ออกมาด้วย นั่นก็คือนกชิงหมิงตัวนี้นี่แหละ
Dialyn: หลังจากที่มันหลุดออกมาได้ มันก็บินอย่างมีจุดหมายออกไปจากบริเวณนี้โดยทันที จากข้อมูลของ Ning Qian คาดว่า Ye Shiyuan น่าจะได้ส่งข้อความบางอย่างให้กับมันไปแล้ว
Dialyn: เพียงแต่การตอบรับที่ต้องการไม่มาถึงซักที เลยกังวลว่าอาจเกิดปัญหาในการส่งข้อความ... เมื่อได้พบกับศิษย์ในสำนักของ Banyue จึงคิดว่าน่าจะฝากข้อความผ่านทางนี้ได้...
Ye Shunguang: คนที่สามารถกักขังนกชิงหมิงไว้ได้ คงมีแค่ผู้นำคนนั้นเท่านั้น ตอนนี้พี่ต้องอยู่ในสภาพโดดเดี่ยว และไม่รู้จะพึ่งใครอยู่แน่ๆ ...
3 lines
Open section page →Banyue: Ning Qian, Xiao'Guang ที่นี่อันตราย สภาพร่างกายของพวกเธอไม่เสถียร รีบถอนตัวออกไปซะ กลับไปที่ Suibian Temple พร้อมกับเหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่ตรงนั้น แล้วรอการสนับสนุนจากอาจารย์ Yixuan
Ning Qian: อยู่ที่นี่ต่อไป... ข้าน้อยก็คงเป็นได้แค่ภาระเท่านั้น อาจารย์ Banyue... พวกท่านระวังตัวกันด้วยนะขอรับ ข้าน้อยจะนำข่าวกลับไป ถ้าอาจารย์ Yixuan มาถึง จะรีบรายงานให้ทราบทันที
Ye Shunguang: ดาบชิงหมิงมีปฏิกิริยาผิดปกติอย่างมากในบริเวณนี้ ข้างหน้าต้องมีบางสิ่งที่หนูต้องเผชิญหน้าด้วยอย่างแน่นอน
1 line
Open section page →Ye Shunguang: อาจารย์ Banyue... ก่อนจะมาที่นี่ หนูได้ตกลงกับ Wise เอาไว้แล้ว คราวนี้หนูจะไม่หลบอยู่ข้างหลังคนเดียวอีกต่อไป! จะไม่ยอมมองดูคนสำคัญต้องเผชิญอันตรายตามลำพังอีกแล้ว
0 lines
Open section page →This section contains performance actions without dialogue or explicit branches.
0 lines
Open section page →7 lines
Open section page →Wise: อาจารย์ Banyue ในเมื่อ Xiao'Guang ตัดสินใจแล้ว พวกเราก็เชื่อในตัวเธอกันเถอะ
Dialyn: ใช่แล้วล่ะ เวลาก็เหลือน้อยแล้ว พี่ชายแท้ๆ ก็ยังไม่รู้เลยว่าเป็นตายร้ายดียังไง แต่กลับไม่ยอมให้เธอไปด้วย แบบนี้มันสมเหตุสมผลตรงไหนกัน?
Dialyn: ไม่งั้นหุ่นเหล็กอย่างนายก็ทำให้ Xiao'Guang หมดสติแล้วพาออกไป หรือไม่ก็... ทำตามความต้องการของเธอซะ?
Dialyn: อีกอย่าง ผู้ครองดาบชิงหมิงอ่อนแอขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ? ดูเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นสิ แล้วก็ดูสภาพอเนจอนาถของตัวเองตอนนี้ด้วย บางทีสุดท้ายแล้ว พวกเราอาจจะต้องพึ่งความช่วยเหลือของ Xiao'Guang ก็ได้นะ~
Banyue: ...เอาเถอะ ทุกคนระวังตัวด้วยก็แล้วกัน อย่าทำอะไรวู่วามล่ะ
Banyue ไม่ดื้อรั้นอีกต่อไป ส่วน Ning Qian ก็กล่าวลาทุกคนแล้วถอยกลับไปตามทางที่มา
Dialyn: เอาล่ะ ส่งคนที่หลงผิดกลับไปแล้ว ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่พวกเราจะไปพลิกรังของผู้นำอะไรนั่น... ให้พังพินาศไปเลย!
15 lines
Open section page →ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง Dialyn หยุดฝีเท้าลงทันที แล้วมองไปยังเงามืดที่อยู่ไม่ไกล
Sarah ค่อยๆ เดินออกมา บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดาเช่นเคย ราวกับว่าเธอแค่บังเอิญผ่านมา และไม่ได้แอบสังเกตการณ์อยู่นานแล้ว
Sarah: ...ขอยอมรับเลยว่าผู้พิพากษาของ Krampus เนี่ยสมคำร่ำลือจริงๆ การหยั่งรู้แบบนี้ มันช่าง... น่ารำคาญเหลือเกิน
Dialyn: ดูพอรึยัง Sarah Floren? เพราะเป็น "บุคคลนิรนาม" ในฐานข้อมูลมานานเกินไป เลยติดนิสัยหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนหนูสกปรกไปแล้วรึไง?
Sarah: สืบเรื่องฉันมางั้นเหรอ?
Sarah: ...หึ แต่ยังไงซะตอนนี้ทุกอย่างก็จบลงแล้ว อดีตจะเป็นยังไงก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
Sarah: Krampus, Phaethon, Ye Shunguang... เดิมทีตั้งใจว่าจะอาศัยมือของพวกเธอ เอาความแข็งแกร่งของสิงโตหินตัวนี้ มาเป็นของขวัญอันล้ำค่าถวายแด่ท่านผู้นำ เพื่อชดเชยความแข็งแกร่งที่สูญเสียไปจากการชำระล้าง Miasma
Sarah: น่าเสียดาย แผนการมักไม่เป็นไปตามที่คิดไว้เสมอ... แต่ก็ไม่เป็นไร แค่เมื่อกี้นี้ก็เพียงพอแล้ว สถานที่แห่งนี้ถูกชำระล้างเกือบหมดแล้ว
Ye Shunguang: พี่ชายของฉันอยู่ที่ไหน?!
Sarah: ฮึ ดูเธอสิ— ช่างเป็นเหมือนในฝันร้ายของเขาไม่มีผิด... ใสซื่อบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา และโง่เขลา...
Sarah: พี่ชายของเธอก็ต้องอยู่ที่— โอ๊ะ พูดถึงก็มาพอดีเลย
ร่างที่ดูคุ้นตาแต่ก็เหมือนดั่งคนแปลกหน้าปรากฏขึ้นในระยะไม่ไกล นั่นคือ Ye Shiyuan ที่เปลี่ยนโฉมไปจนแทบจำไม่ได้
เมื่อเขามองเห็น Xiao'Guang ได้อย่างชัดเจน สีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง จนแทบไม่อยากเชื่อสายตา
Ye Shiyuan: Xiao— Xiao'Guang?! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?! ไม่ได้กำลังเก็บตัวอยู่เหรอ? ใครให้มาที่นี่กัน?
Ye Shunguang: พี่...? พี่... ในสภาพแบบนี้ หรือว่าจะเป็น...?
Ye Shiyuan: กลับไปซะ! ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เธอควรมา!
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →13 lines
Open section page →Wise: ศิษย์พี่ Ye พวกเราเป็นห่วงศิษย์พี่มากนะ...
Banyue: A-Yuan...
Ye Shunguang: พี่... จดหมายนั่นพี่ไม่ได้เป็นคนเขียนใช่มั้ย? วิธีปลดการเชื่อมโยงระหว่างฉันกับดาบชิงหมิงอะไรนั่นน่ะ...
Ye Shiyuan: จดหมาย?! จดหมายอะไรกัน?
Ye Shiyuan: Sarah เธอทำอะไรลงไป? น้องสาวของฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!
Sarah: ใจเย็นๆ ก่อนเถอะน่า ที่นายช่วยฉันตามหาท่านผู้นำ ก็เพื่อช่วยเธอไม่ใช่เหรอ? แล้วการที่ฉันจัดให้มีการพบปะกันอีกครั้งระหว่างพี่น้องที่น่าประทับใจ มันไม่ดีตรงไหนกัน?
Sarah: มาถึงขั้นนี้แล้ว คิดมากกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้จะไปมีความหมายอะไรอีก?
Sarah: อย่าลืมสิ มีแค่ฉันเท่านั้นที่ถูกท่านผู้นำเลือก มีเพียงฉันเท่านั้น ที่สามารถเปิดประตูแห่งการมาเยือนของท่านได้...
Sarah: ความยึดมั่นของนาย คำตอบที่จะทำให้ความปรารถนาอันน่าเศร้าของนายสำเร็จ อยู่ตรงหน้าแล้ว
Sarah: ใกล้จะถึงเวลานั้นแล้ว เพื่อน้องสาวคนนี้... คนเดียวที่นายยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือ... นายต้องมาแน่นอน ไม่ใช่เหรอ?
Sarah: ไม่อย่างนั้น— ความพยายามทั้งหมดก็จะสูญเปล่า จบสิ้นเป็นเพียงภาพลวงตา
Ye Shiyuan มองดู Xiao'Guang ที่กำลังยื่นมือทั้งสองข้างมาหาเขาด้วยสีหน้าเจ็บปวดร้อนใจ ก่อนจะหลับตาลงในทันใด และเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาก็เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว
Ye Shiyuan: Xiao'Guang เชื่อฟังพี่ กลับไปพร้อมกับทุกคนซะ ครั้งนี้ต้องเชื่อใจพี่ อย่าตามมาอีก
3 lines
Open section page →Ye Shiyuan: ศิษย์น้อง Wise และทุกคน... ในเมื่อมาถึงจุดนี้แล้ว ขอโทษด้วยนะ ฉัน... ฉันต้องไป! เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว... ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!
Ye Shiyuan: ขอร้องล่ะทุกคน อย่า... อย่าปล่อยให้ Xiao'Guang ตามมาเด็ดขาด! ขอร้องล่ะ!
Ye Shiyuan ไม่มอง Xiao'Guang อีกต่อไป เขาหันหลังกลับอย่างเด็ดเดี่ยว แล้วหายตัวไปพร้อมกับ Sarah ในม่านหมอกสีดำอันน่าขนลุก
2 lines
Open section page →Ye Shunguang: มาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันจะทำเป็นมองไม่เห็นได้ยังไง...
Dialyn: หึ ใช้คนที่รักเป็นจุดอ่อน... ต่ำช้าแต่ก็ใช้ได้ผลจริงๆ เลิกเหม่อได้แล้ว ไปกันเถอะ จะตามพวกนั้นไปมั้ย?
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: Belle พวกเขาไปทางไหน ติดตามร่องรอยได้มั้ย?
Fairy: ล็อกเส้นทางการติดตามแล้ว การวางแผนเส้นทางใหม่เสร็จสมบูรณ์
1 line
Open section page →Belle: ดูเหมือนจะไม่ไกลเท่าไหร่ แต่ความเข้มข้นของ Miasma ในทิศทางนั้นสูงกว่าพื้นที่ที่พวกเราเคยไปก่อนหน้านี้ซะอีก ต้องระวังให้ดี!
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: อื้ม!
11 lines
Open section page →ในขณะเดียวกัน Sarah ที่อยู่ไม่ไกลออกไป ก็กำลังเผชิญกับช่วงเวลาที่เธอรอคอยมาอย่างเนิ่นนาน...
Ye Shiyuan: ตอบฉันมา เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่?! เธอแอบติดต่อกับ Xiao'Guang ลับหลังฉันเพื่ออะไรกัน? ทำไมถึงต้องล่อเธอมาที่นี่ด้วย?
Ye Shiyuan: เราตกลงกันแล้วว่า... ก่อนที่ผู้นำจะมาถึง น้องสาวฉันจะต้องไม่เข้ามาพัวพันด้วย เธอผิดสัญญานี่!
Sarah: สัญญา? ฮึ... ต่อหน้าคำทำนายของท่านผู้นำ สัญญาของปุถุชนธรรมดานั้น เบาหวิวราวขนนก
Sarah: ไม่จำเป็นต้องร้อนรนขนาดนั้นหรอก การมาถึงของน้องสาวนาย ก็เป็นแค่ฟันเฟืองที่ต้องขบเข้าหากันเท่านั้นเอง
Sarah: ดูสิ— นาย ฉัน น้องสาวของนาย "กุญแจ" ทั้งหมดได้มารวมตัวกันที่นี่แล้ว "การมาเยือน" อันยิ่งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
Sarah: ปลดปล่อยน้องสาวของนายจากพันธนาการ เติมเต็มความปรารถนาที่นายมีมาแสนนาน... นี่ไม่ใช่สิ่งเดียวที่ทำให้นายยอมทิ้งเพื่อนร่วมทาง และเลือกที่จะเดินทางร่วมกับฉันหรอกเหรอ?
Ye Shiyuan: Sarah... เธอต้องการจะทำอะไรกันแน่?
Sarah: ฉันอยากทำอะไรน่ะเหรอ? ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย
Sarah: เวลาได้มาถึงแล้ว ทุกสรรพสิ่งกลับคืนสู่จุดเริ่มต้น มาเถิด... เหล่าผู้หลงทางที่ไขว่คว้าหาคำตอบและการไถ่บาป จงโอบรับ— ชะตากรรมที่ถูกกำหนดไว้!
Sarah ไม่มองเขาอีกต่อไป เธอยกมือทั้งสองข้างขึ้นสูงไปในทิศทางหนึ่ง พลันส่งเสียงดังขึ้น เพื่อขับขานท่วงทำนองที่คลุมเครือราวกับจะเจาะทะลุวิญญาณ—
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500330.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500400.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500410.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500420.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500430.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500440.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500450.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500460.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500465.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500470.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500475.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500480.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter150/Main_GalGame_Chapter150_11500490.json
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
ความเปลี่ยนแปลงที่ตามติดกันมา
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestName_12213006
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json- JSON Pointer
/records/7793
- Name
QuestName_12213006
- QuestID
12213006
- field_2
1
- field_3
QuestDesc_12213006
- field_4
QuestTarget_12213006
- field_5
QuestFinishDesc_12213006
- field_6
- field_7
1
- field_10
{ "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes", "bytesHex": "01000000", "rawLittleEndianBits": 1 }- field_12
1040140864
- field_13
null
- field_14
null
- field_15
null
- field_16
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_18
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_21
null
- field_22
null
- field_23
null
- field_25
null
- field_27
null
- field_28
null
- field_29
- field_30
null
- field_31
null
- tableName
QuestConfigTemplate
- tableIdentity
6650075698645347761
- unlockCondition
1040140864