บทแห่งวิฬาร์ลายนิล: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2001490944
Story Chapters
Story evidence
Charlotte:อย่างนี้นี่เอง... หรือก็คือคุณคิดว่าจดหมายเตือนนี้มาจาก "หัวขโมยวีเซล" สินะ?
Abagnale:ก็ใช่น่ะสิ! ฉันก็บอกตั้งแต่แรกแล้วว่า หัวขโมยวีเซลไม่เคยเดินตามเกมแบบปกติหรอก คนที่ตายไปเมื่อสิบปีก่อนต้องเป็นแค่ร่างตัวแทนแน่นอน
Abagnale:พอหัวขโมยวีเซลกลับมาโลดแล่นอีกครั้งแบบนี้ กองตำรวจที่ตามจับเขาเมื่อตอนนั้นคงปวดหัวน่าดู ไม่ว่าผลสุดท้ายจะเป็นยังไง ช่วงนี้คงมีเรื่องสนุกให้ตั้งตารอแล้วล่ะ
Charlotte:ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน จะต้องมีสกู๊ปเด็ดเยอะแยะแน่นอน!
Charlotte:ขอบคุณที่ให้สัมภาษณ์ด้วยนะ ไหนดูซิ จะสัมภาษณ์ใครเป็นคนต่อไปดี... เอ๋?! บังเอิญจัง พวกเธอก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอเนี่ย?
Charlotte:พอดีเลย! งั้นขอสัมภาษณ์ทั้งสองคนหน่อยแล้วกัน พวกเธอคิดยังไงบ้าง กับจดหมายเตือนฉบับล่าสุดของหัวขโมยวีเซล
Paimon:เธอหมายถึงอะไรอะ? พวกเราเหมือนจะไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยแฮะ
Charlotte:หืม? อ้อ... โทษที ๆ เรื่องนี้คงต้องย้อนความไปถึงเมื่อสิบกว่าปีก่อน พวกเธอไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก
Charlotte:งั้นให้ผู้เชี่ยวชาญอย่างฉันเป็นคนอธิบายแล้วกัน! อะแฮ่ม ฟังให้ดีนะ...
Charlotte:เมื่อสิบกว่าปีก่อน เคยมีโจรที่เรียกตัวเองว่า "วีเซล" โลดแล่นอยู่ในนครว่าการ Fontaine ไม่มีใครรู้โฉมหน้าที่แท้จริงของเขา ขนาดทางตำรวจยังจับตัวเขาไม่ได้เลย
Paimon:โห เก่งสุดยอดไปเลย! เหมือนแบบที่ฉันเคยอ่านเจอในนิยายเลย... หัวขโมยลึกลับที่จะปรากฏตัวแค่ในเวลาค่ำคืนอะไรแบบนั้นน่ะ!
Charlotte:ใช่แล้ว แต่ตอนนั้นหัวขโมยวีเซลก็ไม่ได้มีชื่อเสียงที่ดีเด่นอะไรแบบนั้นหรอกนะ เขาจ้องจะขโมยสิ่งของล้ำค่าของคนอื่นตลอด ไม่ว่าใครก็อาจจะตกเป็นเป้าหมายของเขาได้
Charlotte:อย่างเช่น นอกจากจะขโมยสร้อยคอแสนแพงในตู้เซฟของเศรษฐีแล้ว เขาอาจจะขโมยตุ๊กตาที่เด็กน้อยจากครอบครัวธรรมดา ได้รับมาตอนวันเกิดด้วยก็ได้
Traveler:เป็นคนแปลก ๆ นะ
Charlotte:ใช่มั้ยล่ะ? ปกติหัวขโมยในหนังสือมักจะขโมยของคนรวยไปช่วยคนจน แต่เขากลับขโมยไม่เลือกหน้า เพราะงั้นเขาเลยมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในนครว่าการ Fontaine ไงล่ะ ใคร ๆ ก็อยากให้เขาถูกจับทั้งนั้นแหละ
Paimon:งะ...งั้นสุดท้ายเขาถูกจับได้รึเปล่า?
Charlotte:อืม... ก็ไม่นับว่า "ถูกจับได้" หรอก ถ้าไม่ใช่อุบัติเหตุเมื่อสิบปีก่อน หัวขโมยวีเซลอาจจะยังเตร็ดเตร่สบายใจเฉิบอยู่ด้านนอกก็ได้
Charlotte:สิบปีก่อน นักมายากลที่ชื่อว่า Cesar ได้ประสบอุบัติเหตุพลัดตกเสียชีวิต ขณะกำลังทำการแสดงหลบหนีกลางอากาศน่ะ
Charlotte:ทางตำรวจเป็นฝ่ายรับผิดชอบจัดการทรัพย์สินของเขา ระหว่างที่ค้นบ้านเจ้าตัวก็เจอของที่หายไปกับอุปกรณ์ก่อคดีจำนวนมาก... ตัวตนที่แท้จริงของหัวขโมยวีเซลก็ถูกเปิดโปงทั้งแบบนั้นแหละ
Charlotte:หลังจาก Cesar ตายไป คดีลักขโมยก็ลดน้อยลงตามไปด้วย คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้ในอีกสิบปีให้หลัง หัวขโมยวีเซลจะประกาศจดหมายเตือนออกมาอีกครั้ง แถมยังแปะหราอยู่ที่ประตูของโรงอุปรากรอีกต่างหาก!
Charlotte:ตอนเช้าฉันเบียดเสียดผู้คนเข้าไปเพื่อถ่ายรูปทันทีที่รู้ข่าว อะเนี่ย รูปนี้นี่แหละ
Paimon:นี่คือจดหมายเตือนงั้นเหรอ? ไหนดูซิ... ข้างบนเขียนไว้ว่า...
Paimon:"ณ โรงอุปรากรในยามราตรีของสามวันให้หลัง ฉันจะขโมยสิ่งล้ำค่าที่สุดของคุณไป เช่นเดียวกันกับที่คุณเคยทำเมื่อสิบปีก่อน"
Charlotte:ไม่ต้องสงสัยเลย นี่มันจดหมายเตือนการก่ออาชญากรรมแบบมาตรฐานชัด ๆ! หัวขโมยวีเซลที่เงียบหายไปหลายปี กำลังจะเริ่มก่อคดีอีกครั้ง!
Charlotte:คดีเมื่อปีนั้นไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นจริง ๆ ด้วย หัวขโมยวีเซลปรากฏตัวต่อหน้าธารกำนัลอีกครั้ง เขามีเป้าหมายอะไรกันแน่นะ? คราวนี้ฉันจะต้องขุดคุ้ยหาสกู๊ปเด็ดให้ได้เลย!
Paimon:หัวขโมยที่ขโมยสิ่งล้ำค่าในสายตาคนอื่นงั้นเหรอ... แย่แล้ว พวกเราจะถูกหมายตาด้วยมั้ยเนี่ย?
Paimon:จริงเหรอ? จะให้เจ้านั่นสมดั่งใจไม่ได้นะ! ฉะ...ฉันจะกินขนมที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าให้หมดตอนนี้เลย!
Charlotte:โอเค พวกเราสามารถเห็นได้ว่า หลายคนมีท่าทีกังวลกับการปรากฏตัวอีกครั้งของหัวขโมยวีเซล...
Charlotte:ภาพจดหมายเตือน บันทึกสัมภาษณ์ตามท้องถนน... พอรวมพวกนี้เข้าด้วยกัน ต้นฉบับข่าวก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วล่ะ แต่รู้สึกว่าเหมือนจะยังขาดอะไรบางอย่างนะ...
Charlotte:ใช่แล้ว ขาด "สกู๊ปพิเศษ" ยังไงล่ะ!
Charlotte:ต่อไปจะสัมภาษณ์ใครดีน้า? มีใครที่เกี่ยวข้องกับ "หัวขโมย" บ้างหรือเปล่า... หืม? ที่อยู่ตรงนั้นมัน...
Paimon:Lyney?
Traveler:เหมือนกำลังแสดงมายากลอยู่นะ
Charlotte:มายากล... นักมายากล... Cesar... หัวขโมยวีเซล! ใช่แล้ว พวกเราไปสัมภาษณ์ Lyney กันเถอะ!
Charlotte:เธอดูสิ คนที่ถูกมองว่าเป็นหัวขโมยวีเซลเมื่อสิบปีก่อนคือนักมายากล Cesar ใช่มั้ยล่ะ? ทั้งหัวขโมยและนักมายากลต่างเปี่ยมไปด้วยความลึกลับ ไม่แน่ระหว่างทั้งสองฝ่ายอาจมีจุดเชื่อมโยงอะไรบางอย่างก็ได้นะ?
Paimon:เน้ การวิเคราะห์ของเธอจะฝืนไปหน่อยมั้ย!
Charlotte:อย่าใส่ใจไปเลยหน่า ฉันสัมผัสได้ว่าสกู๊ปพิเศษกำลังกวักมือเรียกอยู่! พวกเราไปกันตอนนี้เล้ย!
David:พี่ชายนักมายากลฮะ เมื่อกี้พี่รู้ได้ไงว่าผมเลือกการ์ดใบไหนอะ?
Lyney:ง่ายมาก ชู่ว... จะแอบบอกเธอแล้วกัน อันที่จริงนักมายากล "อ่านใจ" เป็นทั้งนั้นแหละ สามารถมองเห็นความลับที่ซ่อนอยู่ในใจคนคนหนึ่งได้อย่างง่าย ๆ เลยล่ะ
David:จริงเหรอฮะ? งั้นพี่ทายซิ ตอนนี้ผมคิดอะไรอยู่?
Lyney:ผ่อนคลายหน่อย ฉันเห็นว่าหัวใจเธอปิดแน่นสนิทเลย เหมือนกำลังจะบอกว่า "จะให้เขาทายถูกไม่ได้เด็ดขาด" นะ...
David:อึก...!
Lyney:ตอนนี้เธอเริ่มประหม่านิดหน่อยสินะ เธอกำลังคิดหาวิธีทำสมองให้โล่ง บังคับตัวเองไม่ให้คิดอะไร แต่ยิ่งอยากจะซ่อน ความลับก็จะยิ่งเผยออกมาได้เร็วขึ้นนะ
Lyney:เธอแอบหนีคนที่บ้านออกมาใช่มั้ยล่ะ? เธอโกหกพวกเขาเพื่อที่จะได้ออกมาเล่น นี่เป็นนิสัยที่ไม่ดีเลยนะ
David:ขนาดเรื่องนี้พี่ยังดูออกเลยเหรอฮะ? สุดยอด!
Lyney:แน่นอน เอาล่ะ การแสดงมายากลจบแล้ว เธอก็ควรกลับไปได้แล้วนะ อย่าลืมไปขอโทษคนในครอบครัวที่เป็นห่วงเธอดี ๆ ด้วย เข้าใจมั้ย?
David:อื้ม ผมรู้แล้วฮะ... บ๊ายบาย พี่ชายนักมายากล!
Paimon:Lyney...
Lyney:สวัสดี เจอกันอีกแล้วนะ พวกเธอมาหาฉันเหรอ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?
Paimon:นาย "อ่านใจ" เป็นไม่ใช่เหรอ ลองทายดูสิ
Lyney:อย่าหาเรื่องฉันเลยหน่า พวกเธอคงไม่ได้เชื่อว่าฉันอ่านใจได้จริง ๆ หรอกใช่มั้ย? ฉันไม่มีความสามารถใหญ่โตอะไรแบบนั้นหรอก
Charlotte:เมื่อกี้พวกเราเห็นกับตาเลยนะ คุณ Lyney มองความลับในใจเด็กคนนั้นได้อย่างทะลุปรุโปร่งเลย!
Lyney:นั่นก็แค่ทริกมายากลเท่านั้นแหละ ฉันวิเคราะห์เอาจากสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเด็กคนนั้นน่ะ...
Lyney:หลังจบการแสดงมายากลแล้ว มีแค่รอบตัวเขาที่ไม่มีผู้ปกครองอยู่ด้วย แถมเขายังทำสายตาหลุกหลิกอีก จะเดาใจเขาไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย
Lyney:ส่วนจุดประสงค์ที่พวกเธอมาหาฉัน... จะให้ฉันทายยังไงล่ะ? คงไม่ได้มาหาฉันเพราะเรื่องหัวขโมยวีเซลหรอกใช่มั้ย?
Paimon:นายรู้ได้ไงน่ะ! นี่ก็เป็น "ทริกมายากล" เหมือนกันเหรอ?
Lyney:โอ๊ะ ฉันทายถูกเหรอ? ฮ่าฮ่า... ไม่ใช่ทริกอะไรหรอก ครั้งนี้ก็แค่โชคดีน่ะ
Lyney:เมื่อเช้าข่าวคนลือกันให้แซดเรื่องจดหมายเตือนนี่นา ฉันก็เลยเดาว่าพวกเธอน่าจะกำลังสืบเรื่องนี้อยู่พอดี
Charlotte:ถูกต้อง ฉันกะจะทำคอลัมน์พิเศษที่รายงานข่าวใหม่ล่าสุดของหัวขโมยวีเซลน่ะ!
Charlotte:ไม่ทราบว่าคุณ Lyney มีความเห็นยังไงต่อการปรากฏตัวอีกครั้งของหัวขโมยวีเซลบ้าง?
Lyney:เรื่องนี้เหรอ... ถ้าให้บอกตามตรง ฉันโกรธมากเลยล่ะ
Paimon:โกรธ? ทำไมล่ะ?
Lyney:ทุกคนน่าจะเห็นจดหมายเตือนฉบับนั้นแล้วใช่มั้ย? หัวขโมยวีเซลบอกว่า เขาจะก่อคดีที่โรงอุปรากรในตอนกลางคืนของอีกสามวันให้หลัง แต่ฉันมีการแสดงมายากลในวันนั้นพอดีน่ะสิ
Paimon:บังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ?
Paimon:เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่าคนที่หัวขโมยวีเซลหมายตาคราวนี้... คือนาย?
Lyney:ถ้าเกิดว่าเป็นแบบนั้นจริง จดหมายเตือนฉบับนั้นคงกำลังท้าทายฉันแล้วล่ะ
Lyney:ถึงจะไม่ได้มุ่งมาหาฉัน แต่ฉันก็ปวดหัวมากอยู่ดี
Lyney:หัวขโมยวีเซลมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ ทุกคนต่างพยายามหลีกหนีเขาทั้งนั้น พอเนื้อหาในจดหมายเตือนแพร่สะพัดออกไป คงเหลือคนแค่หยิบมือที่กล้ามาดูการแสดงของฉันแล้วแหละ
Lyney:ฉันเตรียมการแสดงนี้มานานมากเลยนะ จะปล่อยให้หัวขโมยวีเซลมาทำลายต่อหน้าต่อตาไม่ได้ เพราะงั้น... ฉันเลยกะว่าจะเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของหัวขโมยวีเซลก่อนเริ่มการแสดงน่ะ
Charlotte:จริงเหรอ! หมายความว่า... พวกเราจะได้เห็นการประชันกันระหว่างนักมายากลกับหัวขโมยสินะ? นี่มันสกู๊ปพิเศษที่เด็ดดวงสุด ๆ ไปเลย!
Lyney:ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะสำเร็จมั้ย เพราะยังไงหัวขโมยวีเซลก็เป็นขโมยชื่อดังตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อน มีทริกมากมายที่ชวนให้คนเดาไม่ถูกเลยล่ะ
Charlotte:คุณ Lyney ถ่อมตัวเกินไปแล้ว ฉันว่า "ทริก" มายากลที่คุณแสดงตอนปกติมันลึกลับกว่าทริกของหัวขโมยอีก!
Lyney:ขอบคุณสำหรับคำชมนะ แต่การเปรียบเทียบแบบนี้ดูจะไม่เหมาะเท่าไหร่
Lyney:ผู้คนมักจะชอบผูกนักมายากลกับหัวขโมยเอาไว้ด้วยกัน เพราะว่าพวกเขาสามารถทำให้สิ่งของหายไปอย่างลึกลับได้ แต่อันที่จริงแล้ว ทริกสองแบบนี้ไม่เหมือนกันเลยสักนิด
Lyney:ขอยกตัวอย่างด้วยมายากลเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้แล้วกัน นี่คือดอกไม้ที่เพิ่งเด็ดมาได้ไม่นาน ทุกคนจ้องมันเอาไว้ให้ดีนะ ห้ามกะพริบตาเด็ดขาด สาม สอง หนึ่ง...
Paimon:หายไปแล้ว!
Traveler:ดอกไม้ไปไหนแล้ว?
Lyney:นั่นสิ ไปไหนแล้วน่ะ?
Lyney:...เห็นมั้ย นี่คือจุดต่างของนักมายากลกับหัวขโมย หัวขโมยทำให้ของหายไปได้อย่างเดียว แต่นักมายากลสามารถเสกมันกลับมาได้
Lyney:ตอนนี้ขอให้ทุกคนลองดูเสื้อผ้าของตัวเองหน่อย ดูซิว่ามี "เซอร์ไพรส์" อะไรเพิ่มขึ้นมาหรือเปล่า?
Paimon:เซอร์ไพรส์? ไหนดูซิ...
Traveler:!!!
Paimon:อยู่นี่!! ทำได้ยังไงกันน่ะ? เมื่อกี้นายก็ยืนนิ่งไม่ได้ขยับเลยสักนิด...
Charlotte:ช่างเป็นมายากลที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ! ขอโทษด้วยนะคุณ Lyney เมื่อกี้คำชมของฉันคงไม่เหมาะสมเท่าไหร่ มายากลกับการลักขโมยไม่ใช่เรื่องเดียวกันจริง ๆ นั่นแหละ
Lyney:ไม่เป็นไร ๆ ฉันไม่เก็บเอามาใส่ใจหรอก แค่อยากใช้โอกาสนี้มาเปลี่ยนภาพจำที่ทุกคนมีต่อนักมายากลหน่อยก็เท่านั้นเอง
Lyney:หลัง Cesar ตายไป ผู้คนก็มักจะผูกนักมายากลกับหัวขโมยเอาไว้ด้วยกันตลอด มันทำให้ฉันปวดหัวพอสมควร
Charlotte:อย่างนี้นี่เอง ขอย้อนกลับไปที่มายากลเมื่อกี้หน่อย ฉันมีคำถามอย่างหนึ่ง คุณ Lyney รู้ "ภาษาดอกไม้" มั้ย?
Charlotte:ฉันเห็นว่า ตอนนักมายากลคนอื่นแสดงมายากลที่เกี่ยวกับดอกไม้นั้น มักจะเลือกใช้ "Rainbow Rose" เพราะมันมีภาษาดอกไม้ว่า "กระตือรือร้น" และ "การพบเจออันดีงาม"
Charlotte:แต่คุณ Lyney กลับใช้ดอก "Lumidouce Bell" แทน จากที่ฉันจำได้ มันมีความหมายว่า "จากลา" นะ คุณ Lyney มีเหตุผลพิเศษอะไรที่เลือกมันหรือเปล่า?
Lyney:สมกับเป็นนักข่าวชื่อดัง ความรู้สึกไวจริง ๆ ฉันไม่ได้รู้เรื่องภาษาดอกไม้อะไรมากหรอก การใช้ Lumidouce Bell มาแสดงมายากลก็แค่ความเคยชินอย่างหนึ่งน่ะ
Lyney:ไว้วันหลังฉันจะไปซื้อ "สารานุกรมภาษาดอกไม้" มาศึกษาดูนะ ตอนนี้ยังไม่มีเวลาเท่าไหร่ ฉันต้องเริ่มตรวจสอบเรื่องหัวขโมยวีเซลแล้วล่ะ
Charlotte:ได้เลย งั้นก็ขอจบการสัมภาษณ์แต่เท่านี้ ฉันจะตั้งตารอศึกสุดยอดการประชันระหว่างคุณ Lyney กับหัวขโมยในตำนานนะ!
Charlotte:ถ้ามีความคืบหน้าอะไรก็ติดต่อฉันได้เสมอเลย สามวันให้หลังฉันก็จะไปดูการแสดงมายากลของคุณ Lyney เหมือนกัน หวังว่าตอนนั้นหัวขโมยวีเซลจะถูกจับกุมแล้วนะ
Charlotte:ฉันไปก่อนล่ะ! แค่สัมภาษณ์เมื่อกี้ก็พอให้ฉันเขียนสกู๊ปพิเศษได้บทหนึ่งล่ะ เวลาไม่คอยท่า ยิ่งเริ่มเขียนเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ไว้เจอกันนะทุกคน!
Paimon:Lyney นายยังไม่ได้บอกพวกเราเลยนะว่า เสกมายากลเมื่อกี้ได้ยังไงน่ะ?
Lyney:เรื่องนี้เหรอ... ความลับ
Paimon:ฮึ่ม... ฉันก็รู้แหละว่าความลับเบื้องหลังมายากลมันสำคัญ แต่ถ้าไม่รู้ให้แน่ชัด ก็รู้สึกคันยุบยิบในใจชอบกล...
Paimon:Traveler เองก็รู้สึกแบบเดียวกันใช่มั้ยล่ะ?
Lyney:ดูเหมือนเธอจะติดใจเรื่องหัวขโมยวีเซลมากกว่าสินะ?
Lyney:ในเมื่อเป็นแบบนี้ อยากมาเป็น "ผู้ช่วยนักมายากลเฉพาะกิจ" และไปตรวจสอบด้วยกันกับฉันมั้ยล่ะ?
Paimon:"ผู้ช่วยนักมายากลเฉพาะกิจ"? ฟังดูไม่เลวเลย อย่างกับว่าพวกเราก็กลายเป็นนักมายากลด้วยเลยแน่ะ
Paimon:แถมนี่ยังเป็นโอกาสดีในการสืบหาความลับจากเขาด้วย เธอว่าไง?
Lyney:เยี่ยมไปเลย ขอบคุณพวกเธอที่เชื่อใจฉันนะ
Lyney:ตอนนี้สิ่งสำคัญสุดคือตรวจสอบตัวตนที่แท้จริงของ Cesar ให้แน่ชัด ถ้าเกิดว่าเขาคือหัวขโมยวีเซลจริง งั้นหัวขโมยก็ตายไปแล้ว จดหมายเตือนครั้งนี้ก็แค่ของลอกเลียนแบบ
Lyney:แต่ถ้าเขาไม่ใช่หัวขโมยวีเซล... งั้นก็น่าสนใจล่ะ หมายความว่าหัวขโมยตัวจริงยังมีชีวิตอยู่ สิบปีมานี้เขาเอาแต่ซ่อนอยู่ในมุมหนึ่งของ Fontaine อย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย
Lyney:หากจะตรวจสอบ Cesar ก็ต้องเริ่มจาก Jemma ที่เป็นคู่หมั้นของเขา ฉันได้ยินมาว่า Jemma มักจะไปที่สุสานบ่อย ๆ เพราะงั้นฉันเลยให้ Lynette ไปดักรอล่วงหน้าแล้วล่ะ
Lyney:ใกล้ได้เวลาแล้ว พวกเราไปสมทบกับ Lynette ที่สุสานกันเถอะ
Lynette:...ช้าจัง
Lyney:โทษที ระหว่างทางเจอ Traveler กับ Charlotte พอดี ก็เลยคุยกันนิดหน่อยน่ะ
Paimon:Lynette ไม่เจอกันตั้งนานเลย!
Paimon:ตอนนี้พวกเราเป็นผู้ช่วยเฉพาะกิจของ Lyney แหละ จะมาช่วยพวกเธอตรวจสอบเรื่องของหัวขโมยวีเซลด้วย
Lynette:ขอบคุณนะ พวกเธอเป็นคนดีจัง
Lyney:เป็นไงบ้าง เจอ Jemma หรือยัง?
Lynette:ฉันรออยู่ที่นี่ตลอดเลย แต่อีกฝ่ายก็ไม่มาสักที
Lyney:แปลกแฮะ หรือว่าข่าวกรองผิดพลาด?
Lyney:เอาแต่รออยู่ตรงนี้ก็ไม่ได้อะไร Traveler แล้วก็ Paimon พวกเราลองไปถามดูแถวนี้ก่อนแล้วกัน
Lyney:ขอรบกวนหน่อยนะ คุณรู้จัก Jemma หรือเปล่า?
Baltasar:Jemma? เธอหมายถึงคู่หมั้นของ Cesar น่ะเหรอ? พวกเธอถามหาเจ้าตัวไปทำไมน่ะ?
Lyney:พวกเรามีเรื่องอยากจะถามเขาหน่อยน่ะ ได้ข่าวว่าเขามักจะมาที่สุสานบ่อย ๆ เหรอ?
Baltasar:ใช่แล้ว เฮ้อ... พอพูดถึง Jemma เขาเป็นหญิงสาวที่คลั่งรักขึ้นชื่อเลยล่ะ
Baltasar:หลังจาก Cesar เสียชีวิตไป เจ้าตัวก็จะมาปัดกวาดเช็ดถูป้ายสุสานทุกอาทิตย์ บางครั้งก็นั่งเหม่อตรงหน้าสุสาน บางครั้งก็เอาแต่พูดเองเออเองกับอากาศ
Baltasar:มีอยู่ครั้งนึง ฉันลองไปถามเขาดูว่ากำลังทำอะไรอยู่ อีกฝ่ายตอบว่า... ก็แค่อยากมาคุยกับ Cesar สักหน่อยน่ะ
Baltasar:แม้ว่าคู่หมั้นที่หลับใหลใต้ผืนดินจะไม่ได้ยินเสียงของตัวเองอีกต่อไป เขาก็อยากจะอยู่ตรงนี้อีกสักพัก และบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ให้อีกฝ่ายฟัง
Paimon:นับตั้งแต่ Cesar จากไป... จนถึงตอนนี้ก็เป็นเวลาสิบปีแล้วหรือเปล่า? พวกเขารักกันดีจังเลย
Baltasar:หลังจากตัวตนของ Cesar ถูกเปิดโปง ชื่อเสียงเขาก็ดำดิ่งลงเหว ปกติก็ไม่ค่อยมีใครมาไว้อาลัยให้นักหรอก มีแค่ Jemma ที่ต่างออกไป
Baltasar:ถ้า Cesar ที่อยู่ปรภพรู้เข้าคงดีใจแย่
Baltasar:บอกตามตรง บางครั้งฉันก็รู้สึกไม่คุ้มแทน Jemma ยังไงคู่หมั้นของเขาก็เป็นแค่หัวขโมยผู้เลวร้าย ไม่คุ้มที่จะทุ่มเทให้ขนาดนั้นสักนิด
Baltasar:จะว่าไปแล้ว วันนี้เขาเหมือนจะมาช้าแฮะ ปกติเวลานี้เขาจะนั่งอยู่หน้าป้ายสุสานแล้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?
Baltasar:โทษทีนะ ฉันก็ไม่รู้รายละเอียดอะไรมากหรอก พวกเธอลองไปถามคนอื่นดูเถอะ
Lyney:ได้เลย ขอบคุณที่เล่าให้พวกเราฟังเยอะขนาดนี้นะ พวกเราจะลองไปถามคนอื่นดูต่อ
Baltasar:ไม่ต้องเกรงใจ เฮ้อ... หวังว่าเขาจะคลายปมในใจได้ไว ๆ นะ
Gracia:วันนี้สุสานดูครึกครื้นกว่าปกติหรือเปล่านะ?
Juliano:ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่...
Gracia:ได้ข่าวหรือยัง? หัวขโมยวีเซลคนนั้นเหมือนจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งนะ
Juliano:จริงหรือเปล่าเนี่ย เขาตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
Gracia:ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ตอนนี้ข่าวลือวงในต่าง ๆ นานากระฉ่อนไปทั่วเลย ไม่รู้แล้วว่าอันไหนจริงอันไหนหลอกน่ะ
Gracia:สมมติ... ฉันแค่สมมตินะ ถ้าเกิดหัวขโมยวีเซลรอบนี้เป็นตัวจริงเสียงจริง งั้น Cesar เมื่อตอนนั้นก็ถูกใส่ร้ายน่ะสิ?
Juliano:เห็นมั้ย ฉันมั่นใจตั้งแต่สิบปีก่อนแล้วว่า นี่ต้องเป็นคดีจับแพะแหง ๆ Cesar ที่ฉันรู้จักเป็นคนดีแสนซื่อที่ชอบแจกลูกโป่งให้เด็ก ๆ ตามข้างถนน เขาจะเป็นหัวขโมยไปได้ไงกัน?
Gracia:หยุดเถอะน่า ตอนนั้นที่ตำรวจประกาศตัวตนของหัวขโมยวีเซล ก็เป็นนายที่ด่าแรงสุดเลยไม่ใช่หรือไงยะ ด่าว่าอะไรนะ "หน้าไหว้หลังหลอก" งี้... ตอนนี้ฉันยังจำติดสมองอยู่เลย
Juliano:หา มีเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ? ฉันจำไม่ได้แล้ว
Traveler:โทษนะ...
Lyney:สวัสดีทั้งสองท่าน ขอรบกวนแทรกบทสนทนาหน่อยนะ เมื่อกี้เหมือนจะได้ยินพวกคุณคุยกันเรื่องหัวขโมยวีเซลใช่มั้ย?
Lyney:อันที่จริงพวกเราก็ค่อนข้างสนใจในประเด็นนี้น่ะ แต่ถามไปถามมาก็ยังไม่รู้เรื่องวงในอะไรเลย ทั้งสองท่านพอจะมีเวลามั้ย? ช่วยเล่าเรื่องของ Cesar ให้พวกเราฟังหน่อยได้รึเปล่า?
Juliano:เธอถามถูกคนแล้ว ฉันเคยดู Cesar เล่นมายากลตั้งแต่สมัยที่เขายังแสดงตามข้างถนนเลยล่ะ
Juliano:ทริกมายากลของเขาสุดยอดไปเลย อันที่ฉันจำได้แม่นสุดคือ ตอนที่เขาเจาะลูกโป่งใสอันนึงแตก แล้วมีนกพิราบบินพรูออกมาหลายตัวเลย
Juliano:ถึงจะเข้าไปดูใกล้ ๆ ก็ยังจับทริกอะไรไม่ได้สักนิด มหัศจรรย์สุด ๆ
Gracia:ฉันก็เคยเห็นเหมือนกัน ฉันจำได้ว่าทุกครั้งหลังเล่นมายากลเสร็จ เขามักจะเตรียมของขวัญไว้ให้เด็ก ๆ ที่มาดูเสมอเลย
Gracia:บางครั้งเขาก็จะให้พวกเด็ก ๆ เขียนความปรารถนาเอาไว้ จากนั้นเขาก็จะเสกของที่อยู่บน "ลิสต์ความปรารถนา" ออกมาในครั้งต่อไป
Paimon:ฟังดูไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรเลยนะ...
Gracia:แต่สิบปีก่อนก็มีคนพูดไปอีกแบบเหมือนกัน พวกเขาคิดว่าสาเหตุที่ Cesar ถามความปรารถนาจากเด็ก ๆ ก็เพื่อที่จะได้สะดวกต่อการขโมยของล้ำค่าของพวกเขาน่ะ
Gracia:...พวกเธอก็น่าจะรู้ หัวขโมยวีเซลน่ะขโมยทุกอย่าง
Juliano:ไม่ว่าจะยังไงก็เถอะ หัวขโมยวีเซลปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เรื่องของ Cesar ก็เลยถูกยกขึ้นมาถกกันอีกรอบน่ะ
Juliano:Jemma เองก็คงจะดีใจ ถ้าเกิดว่าสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของ Cesar ได้ เธอก็ไม่ต้องเจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว
Juliano:พูดถึง Jemma เจ้าตัวก็มาเลย... โน่นน่ะ คนนั้นแหละ Jemma ถ้ามีอะไรที่อยากถามเกี่ยวกับ Cesar ละก็ ถามเจ้าตัวไม่มีผิดแน่
Paimon:คนนั้นคือ Jemma งั้นเหรอ... ทำไมสีหน้าของเขาไม่ค่อยดีเลยล่ะ?
Paimon:เดี๋ยวนะ พวกเธอดูสิ เขาเหมือนจะบาดเจ็บมาล่ะ! พวกเรารีบไปดูหน่อยเถอะ!
Baltasar:บางคนก็รู้สึกว่าบรรยากาศของสุสานค่อนข้างอึมครึม แต่ฉันกลับไม่รู้สึกแบบนั้นนะ
Baltasar:สภาพแวดล้อมอันเงียบเชียบชวนให้คนรู้สึกสงบ เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ตาย คนที่ยังมีชีวิตอยู่ถึงจะสามารถละทิ้งเรื่องกังวลทางโลกได้ชั่วขณะ...
Paimon:สวัสดีนะ คือว่า... ใช่คุณ Jemma หรือเปล่า?
Jemma:...พวกคุณเป็นใคร?
Lyney:ไม่ต้องตระหนกไป พวกเราไม่ได้มาร้ายหรอก
Lyney:คุณเหมือนจะบาดเจ็บนะ ไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Jemma:ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ สรุปพวกคุณเป็นใครกันแน่ มาหาฉันมีธุระอะไรหรือเปล่า?
Lyney:ฉันชื่อ Lyney ส่วนนี่น้องสาวของฉัน Lynette
Paimon:ฉันชื่อ Paimon และนี่คือ Traveler พวกเรามาตรวจสอบเรื่องหัวขโมยวีเซลน่ะ
Lyney:เมื่อเช้าหัวขโมยวีเซลได้ประกาศจดหมายเตือนอีกครั้ง ถ้าเกิดว่าหัวขโมยวีเซลยังมีชีวิตอยู่ งั้นก็แปลว่า Cesar ถูกใส่ร้าย
Lyney:คุณเป็นคนที่รู้จัก Cesar ดีที่สุด พวกเราก็เลยอยากถามความเห็นคุณหน่อยน่ะ
Jemma:...
Lyney:โปรดเชื่อใจพวกเราเถอะ พวกเราไม่ได้มาทำร้ายคุณ ตรงกันข้ามเลย พวกเราจะทำสุดความสามารถเพื่อปกป้องความปลอดภัยของคุณเอง
Jemma:ฉัน... ไม่เคยเชื่อเลยว่า Cesar เป็นหัวขโมยวีเซล
Lyney:เป็นอย่างที่คิดจริงด้วย งั้นเมื่อสิบปีก่อน คุณจับสังเกตอะไรที่ผิดปกติได้บ้างมั้ย? เช่นมีใครเคยมีปากเสียงกับเขาหรือเปล่าอะไรแบบนั้น
Jemma:...ไม่มีเลย ฉันไม่รู้อะไรเลยสักนิด
Lynette:...
Lyney:อย่างนั้นเหรอ ขอโทษที่รบกวนคุณด้วยนะ
Jemma:ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็เชิญกลับไปเถอะ ฉันอยากจะอยู่กับเขาเพียงลำพังสักพัก
Paimon:เมื่อกี้สีหน้าของเขาดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเลยแฮะ...
Lynette:เขากำลังโกหก เขาต้องรู้อะไรบางอย่างแน่นอน
Traveler:คงจะไม่ค่อยเชื่อใจพวกเราน่ะ
Lyney:อืม ยังไงพวกเราก็โผล่ออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย จู่ ๆ ก็มาบอกว่าจะตรวจสอบเรื่องเมื่อสิบปีก่อน เขาจะระแวงก็เป็นเรื่องปกติ
Lyney:ดูท่าคงจะสืบหาอะไรได้ยากแล้วล่ะ วันนี้พอแค่นี้แล้วกัน พรุ่งนี้เรามาเจอกันที่หน้าโรงแรม Debord ก่อน ค่อยเริ่มแผนขั้นต่อไป
Juliano:(test)询问周围的路人
Localized evidence
บทแห่งวิฬาร์ลายนิล: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2001490944Lyney
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2745692198หัวขโมยที่ถูกลืม
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/4230843770Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2372040
5
LQ
1400302
UI_ChapterIcon_Liney
1400002
story
40
UI_QuestType_Chapter_1