Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Sumeru

Story Chapters

พันนวาระนำพารุ่งอรุณ - จุดจบ

Archon QuestsChapter number: บทที่ 3: ฉากที่ 2Location: Sumeru

Story evidence

Chapter quests

1

รุ่งอรุณ

Open quest →
Quest flow
1

คุยกับ "Katheryne"

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Paimon:ความจริงเธอคือ Nahida ใช่มั้ย! ฉันว่าแล้วว่าคุณ Katheryne ที่เราเจอในเทศกาล Sabzeruz ดูแปลก ๆ

Paimon:แล้วยังมีเรื่องของ Dunyarzad ด้วย... เธอเป็นคนช่วยชีวิตเขางั้นเหรอ?

Katheryne?:เรื่องนี้มันยาวน่ะ ฉันว่าอย่ารบกวนเวลาพักผ่อนของคนป่วยดีกว่านะ เธอยังอ่อนแรงอยู่

Katheryne?:เราไปคุยกันที่อื่นดีกว่า ไปที่ม้านั่ง "ตัวโปรด" ของนักเดินทางดีมั้ย?

2

คุยกับ Nahida

Open step page →
Conversation 1 · 78 linesOpen full page →

Paimon:เรามาพูดถึงเรื่องของ Dunyarzad กันก่อนเถอะ โชคดีแล้วนะที่อีกฝ่ายไม่เป็นไร

Nahida:อืม ใน "วันสุดท้ายของเทศกาล Sabzeruz" หลังจากที่พวกเราแยกย้ายกันแล้ว ฉันก็ไปที่นอกเมือง และได้เห็นทิวทัศน์ที่นักเดินทางเคยบรรยายไว้

Nahida:ในห้วงความฝันนับไม่ถ้วน ฉันได้พบกับความฝันที่ค่อย ๆ เลือนรางลง... และนั่นก็เป็นเครื่องช่วยยืนยันการคาดเดาของฉัน

Nahida:เมื่อ Dunyarzad ไม่สามารถทนรับการเก็บเกี่ยวความฝันของ Akasha ได้อีกต่อไป จิตสำนึกก็จะเริ่มแตกกระเจิง และกลับกลายเป็นว่าหลุดออกจากการควบคุมของ Akasha ในที่สุด

Nahida:แต่จิตสำนึกที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดนั้นไม่สามารถคงอยู่ได้นานนัก มันจะหวนกลับไปสู่ห้วงความฝันของตน...

Nahida:และเริ่มเลือนรางไปพร้อมห้วงความฝัน จนกระทั่งสูญสลายไปในที่สุด

Nahida:ฉันพยายามสุดกำลังเพื่อรักษาห้วงความฝันของ Dunyarzad เอาไว้ แต่ก็คงทำได้ไม่นาน ยังดีที่พวกเธอทำลาย "สังสารวัฏ" ได้ทันเวลา

Paimon:ถ้าอย่างนั้น ก็แสดงว่าพวกเราได้ร่วมกันช่วยเหลือ Dunyarzad เอาไว้สินะ สุดท้ายก็มาทันจนได้!

Nahida:หืม? ทำไมพวกเธอถึงหัวเราะดีใจกันแบบนั้นล่ะ? ฉันนึกว่าเวลาแบบนี้พวกเธอจะร้องไห้ขี้มูกโป่งเพราะความตื้นตันใจกันซะอีก... อืม... คงต้องทำการศึกษาให้มากกว่านี้ซะแล้ว

Paimon:ที่จริงมันก็ได้ทั้งสองอย่างนั่นแหละ! ขึ้นอยู่กับแต่ละคนด้วย!

Nahida:เอาล่ะ นอกจากนี้แล้ว พวกเธอคงมีเรื่องอยากจะถามฉันอีกมากมายเลยสินะ? พวกเธอช่วยเหลือผู้ศรัทธาของฉันเอาไว้ ฉันจะใช้การตอบคำตอบทั้งหมดเป็นสิ่งตอบแทนให้เอง

Paimon:ตอนอยู่ในป่า Avidya นักเดินทางได้รับผลกระทบจากกำยานก็เลยสลบไป เจ้าตัวบอกว่าตอนที่สลบอยู่ได้เห็นต้นไม้ใหญ่ยักษ์ต้นหนึ่งกับท้องฟ้าสีแดงน่ะ...

Nahida:แล้วยังได้ยินเสียงใครบางคนด้วย ใช่มั้ย? คีย์เวิร์ดก็คือ "โลก" กับ "ลืม" สินะ?

Paimon:ถูกต้อง! เธอรู้อยู่แล้วจริงด้วย พวกเราอยากจะถามเธอมาตลอดเลยว่านั่นคืออะไร ท้องฟ้าสีแดงเกี่ยวข้องอะไรกับ Khaenri'ah รึเปล่า....

Nahida:ดูเหมือนว่านักเดินทางจะได้เชื่อมโยงกับ Irminsul แล้วสินะ ใน Irminsul นั้นคือเศษเสี้ยวข้อความจากจิตสำนึกที่หลงเหลืออยู่ของท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่น่ะ หรือบางทีอาจจะเป็นความทรงจำสุดท้ายก่อนที่จะสิ้นใจก็เป็นได้

Nahida:พวกเธอคงจะรู้สินะ ว่าท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่เองก็หายตัวไปหลังเกิดภัยพิบัติใน Khaenri'ah ครั้งนั้น ดังนั้นช่วงเวลาจึงสอดคล้องกัน ข้อสงสัยของพวกเธอก็ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล

Paimon:ข้อความที่ท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่หลงเหลือเอาไว้งั้นเหรอ? ก่อนหน้านี้พวกเราคิดว่าจะเป็นราชา Deshret ซะอีก!

Nahida:ราชา Deshret... เทพอสูรที่สิ้นชีพไปนานแล้วท่านนั้นน่ะเหรอ? ทุกวันนี้ก็ยังมีชาวทะเลทรายบางส่วนที่ศรัทธาในตัวราชา Deshret อยู่ พวกเธอคงได้ยินข่าวลือพวกนี้มาสินะ

Paimon:อย่างนั้นเองเหรอ ถ้างั้น... เนื้อหาที่อยู่ในข้อความนั่นมันหมายถึงอะไรล่ะ?

Nahida:...ฉันไม่สามารถตีความได้ เกรงว่าแม้แต่พลังของ Akasha ในตอนนี้เองก็คงทำไม่ได้เช่นกัน

Nahida:ดูเหมือนว่าจิตสำนึกของท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ที่หลงเหลืออยู่ใน Irminsul จะถูก "ปนเปื้อน" นะ และยังแฝงไปด้วยกลิ่นอายที่อันตรายมากด้วย

Nahida:แม้แต่นักปราชญ์หลายคนก็ยังคลุ้มคลั่งเวลาที่จิตสำนึกเชื่อมโยงกับมันเลย... ฉันเคยเตือนสถาบันหลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่ก็ยังมีเหยื่ออยู่เรื่อย ๆ

Nahida:แต่ฉันเชื่อว่ากุญแจสำคัญในการกอบกู้ Irminsul อยู่ในนั้นแน่ ดังนั้นฉันจึงไม่เคยละความพยายามที่จะทำความเข้าใจมัน

Paimon:ต้นไม้ที่เห็นนั่นคือ Irminsul เหรอ... Tighnari เคยบอกว่า Irminsul นั้นป่วย หรือเป็นเพราะว่ามีจิตสำนึกที่ถูก "ปนเปื้อน" อยู่รึเปล่า?

Paimon:แต่ว่าแม้แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจความหมายของภาพในฝันนี้เหรอเนี่ย งั้นที่เรามาหาเธอก็เปล่าประโยชน์น่ะสิ...

Nahida:นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นคนแบบนักเดินทางที่สามารถสัมผัส "จิตสำนึก" นั่นโดยไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ บางทีถ้ามีเธออยู่ พวกเราอาจจะมีโอกาสทำความเข้าใจกับมันได้...

Nahida:ไม่สิ เราจะต้องไขความลับนั้นให้ได้ ฉันตัดปัจจัยทั้งหมดที่อาจส่งผลกระทบต่อ Irminsul ไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงแค่อย่างเดียวเท่านั้น

Nahida:นี่คือ "ปริศนา" ที่มีชะตากรรมของ Irminsul... และการอยู่รอดของ Teyvat เป็นเดิมพัน

Nahida:ที่จริงต้องบอกว่า ฉันกำลังใช้ Akasha เป็นสื่อในการ "ควบคุม" จิตสำนึกของ Katheryne มากกว่า

Paimon:ทะ...ทำแบบนั้นได้ไงเนี่ย! คุณ Katheryne น่าสงสารจัง นี่เธอควบคุมจิตสำนึกของคนอื่นได้ด้วยเหรอ?

Nahida:ตามทฤษฎีแล้ว ตราบใดที่พวกเขาสวม Akasha Terminal ฉันก็สามารถเข้าไปอยู่ในจิตใจของใครก็ได้

Nahida:Akasha เป็นมรดกของท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ และฉันยังเป็นท่านหญิงน้อย Kusanali รวมถึง "Akasha Terminal แรกเริ่ม" ด้วย จิตสำนึกของฉันเชื่อมโยงกับ Akasha เสมอ

Nahida:อย่างไรก็ตาม ฉันเคารพเจตจำนงเสรีของชาว Sumeru เสมอ และไม่เคยควบคุมจิตสำนึกของพวกเขามาก่อน ฉันจะยืมหุ่นเชิดเลียนแบบคนตัวนี้ของ Snezhnaya ในยามที่จำเป็นเท่านั้น

Paimon:เอ่อ... เดี๋ยวนะ รู้สึกจู่ ๆ ก็รู้อะไรบางอย่างที่น่าเหลือเชื่อ ที่แท้ Katheryne ก็เป็น... มิน่าล่ะฉันถึงรู้สึกว่าเขาแปล๊กแปลก

Paimon:แล้วร่างกายของเธอล่ะ? ทำไมเธอถึงใช้วิธีนี้ตลอดเลย ฉันจำได้ว่าเธออยู่ที่วิหารแห่ง Surasthana อะไรสักอย่างนี่?

Nahida:...เรื่องนี้คงต้องเล่าตั้งแต่อดีต หลังจากที่ท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่หายตัวไป พวกปราชญ์ก็พบฉันที่เพิ่งถือกำเนิดและพากลับมายัง Sumeru

Nahida:ตอนนั้นฉันยังเด็กและไร้อำนาจใด ๆ พวกนักปราชญ์ขังฉันไว้ในวิหารแห่ง Surasthana โดยอ้างว่าเพื่อ "ปกป้อง" ฉัน แต่พวกเขาแทบไม่เคยกลับมาอีกเลย

Nahida:แต่ฉันรู้ดีว่า นักปราชญ์คาดหวังมากแค่ไหนว่าคนที่พวกเขาพบตัวจะเป็นท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ หาใช่ฉันผู้เป็นเหมือนตัวตอกย้ำความจริงที่ว่าท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ได้ล่วงลับไปแล้ว

Paimon:ดังนั้น... พวกนักปราชญ์ก็เลย "ขัง" เทพองค์ใหม่ไว้อย่างนั้นเหรอ? พวกเขากล้าดียังไง... ทำไมเธอถึงไม่สั่งสอนพวกเขาสักหน่อยล่ะ Nahida!

Nahida:ในบางแง่พวกเขาก็ไม่ได้ผิด ท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่เป็นผู้รอบรู้มั่งมีอำนาจทุกประการ และถึงแม้ว่าเธอจะจากไป แต่ Akasha ก็ยังคงเสริมกำลังแข็งแกร่งให้กับประเทศนี้อยู่ดี

Nahida:แต่ฉัน... ยังห่างไกลจากการเป็น "เทพแห่งปัญญา" นอกจากนี้ประเทศก็ยังคุ้นเคยกับการปกครองของสถาบันอีกด้วย ดังนั้นการดำรงอยู่ของฉันจึงไม่ได้มีความหมายมากนัก

Traveler:ในสายตาฉัน เธอเป็นเทพที่ยอดเยี่ยมมากแล้วนะ

Paimon:ใช่ ๆ Nahida เองก็มีผู้ศรัทธามากมายนะ ดูจากวันงานเทศกาล Sabzeruz ทุกคนที่มาร่วมงานก็เพราะชื่นชอบเธอจากใจจริงทั้งนั้นเลยนะ

Nahida:ฮ่าฮ่า ขอบคุณนะ แต่ตราบใดที่ฉันสามารถเชื่อมโยงจิตสำนึกของตัวเองกับ Akasha ได้ ฉันก็ไม่ต้องการอิสระทางกายหรอก

Nahida:สำหรับฉันแล้ว การช่วยเหลือ Irminsul เป็นภารกิจและสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ฉันจะพยายามหาวิธีช่วยเหลือ และพยายามเติบโตเป็นเทพที่เหมาะสมให้ได้...

Nahida:...แค่ทำหน้าที่ของ "เทพแห่งปัญญา" ในบางครั้ง ชี้ทางแก่ผู้ที่กำลังหลงผิดบ้าง เท่านี้... ก็น่าจะเพียงพอแล้ว

Conversation 2 · 3 linesOpen full page →

Dunyarzad:อะไรกัน ๆ นี่พวกเธอตื่นเต้นที่เจอฉันขนาดนี้เลยเหรอ ฮ่าฮ่า พวกเราเพิ่งแยกกันไปแค่คืนเดียวเองไม่ใช่เหรอ?

Paimon:ที่จริงไม่ใช่แค่คืนเดียวนะ...

Dunyarzad:เอ๋... แปลกจัง นี่ฉันหลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอ? มิน่าล่ะถึงได้รู้สึกปวดหัวจัง...

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3813909530
บทที่ 3: ฉากที่ 2
บทที่ 3: ฉากที่ 2

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3813909530
Sumeru
Sumeru

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1503909077
พันนวาระนำพารุ่งอรุณ - จุดจบ
พันนวาระนำพารุ่งอรุณ - จุดจบ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/458848681

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Sumeru
Chapter iconchapterIcon225 × 222 · 15 KBUI_ChapterIcon_SumeruResource name
Quest type · UI_QuestType_Chapter_2
Quest typechapterSerialNumberIcon56 × 56 · 1 KBUI_QuestType_Chapter_2Resource name

Properties

7

chapter1306

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/20
id
1306
cityId
4
groupId
1301
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Sumeru
chapterCategory
archon
needPlayerLevel
35
chapterSerialNumberIcon
UI_QuestType_Chapter_2