ประกายหน้าร้อน! สู่บ้านเกิด? เทศกาล Fontinalia!: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/506491072
Story Chapters
Story evidence
Chiori:หึ เห็นมั้ยล่ะ ฉันบอกแล้วว่าพวกเขาจะมา
Paimon:เฮ้! Xavier แล้วก็ Chiori กับ Furina ก็อยู่ด้วยเหรอ!
Traveler:สุขสันต์เทศกาล Fontinalia!
Xavier:โอ้! ท่านเทพแห่งน้ำ! นี่มัน "หัวหน้าตากล้อง" กับ "หัวหน้าผู้ควบคุมบท" ของฉันไม่ใช่เหรอเนี่ย? สุขสันต์เทศกาล Fontinalia นะ!
Furina:พวกเจ้ากลับมาเที่ยวเทศกาลภาพยนตร์เหรอ?
Paimon:อื้ม! แล้วก็มาช่วยทุกคนด้วย ถึงแม้ว่าเทศกาลภาพยนตร์ครั้งก่อน จะมีเรื่องที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นเยอะแยะ แต่การถ่ายทำภาพยนตร์ก็สนุกมาก ๆ เลยนะ!
Paimon:เห็นทุกคนใน "ทหารเสือพิคเจอร์" มารวมตัวกันที่นี่แบบนี้ ก็แปลว่าพวกเธอตั้งใจจะเข้าร่วมการแข่งขันจริง ๆ ใช่มั้ย?
Furina:แน่นอนสิ! จะมีดาราคนไหนยอมพลาดงานเฉลิมฉลองประจำปี ของวงการบันเทิงแห่ง Fontaine กันล่ะ?
Chiori:ถึงแม้ว่า "Fontaine แฟชั่นวีค" จะเป็นงานหลักสำหรับฉันก็เถอะ แต่เทศกาลภาพยนตร์ก็ทำให้ได้รับออเดอร์มาเยอะมาก แถมยังช่วยเพิ่มชื่อเสียงให้แบรนด์ได้อีก แน่นอนว่าฉันไม่พลาดอยู่แล้ว
Furina:เทศกาลภาพยนตร์ปีนี้ยังเพิ่มรางวัลมาอีกเยอะเลยนะ ทั้ง "ผู้กำกับยอดเยี่ยม", "ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม"... อ้อ ยังมีรางวัล "ถ่ายภาพยอดเยี่ยม" ที่แค่ถ่ายรูปก็ลงสมัครได้ด้วย
Paimon:โอ้! งั้นก็หมายความว่าพวกเรามีอะไรให้ทำแล้วน่ะสิ! เร็วเข้า ๆ บอกมาหน่อยสิว่าปีนี้ "ทหารเสือพิคเจอร์" จะถ่ายทำเรื่องอะไรเหรอ?
Xavier:เอ่อ... เรื่องนี้...
Paimon:ปะ...เป็นอะไรไปเหรอ Xavier? ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ? อ๊ะ! หรือว่าคุณโดนนักลงทุนน่าสงสัยหลอกอีกแล้ว!
Xavier:ไม่ ไม่! ถึงยังไงฉันก็คงไม่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากแบบเดิม ซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรอกนะ?
Xavier:และต้องขอบคุณสุภาพบุรุษสุภาพสตรีทุกท่านด้วย ตอนนี้ "ทหารเสือพิคเจอร์" มีเงินทุนเหลือเฟือ ที่จะถ่ายทำภาพยนตร์ได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องมีนักลงทุนแล้วล่ะ
Chiori:แต่มันก็อิสระเกินไปหน่อย...
Paimon:หือ? หมายความว่าไง?
Xavier:อ่าฮะฮะ... คือว่า... ตอนแรกพวกเราตั้งใจว่า จะเอาประสบการณ์ที่เคยประสบความสำเร็จมาใช้ซ้ำ โดยการสร้างภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ ที่ดัดแปลงจากนิยายยอดนิยมเรื่องหนึ่ง
Xavier:เมื่อเช้าวันนี้ พวกเรากำลังทำการคัดเลือกนางเอกอยู่ แต่แล้วก็มีสาวน้อยคนหนึ่ง เผลอเข้ามาในพื้นที่คัดเลือกของพวกเรา
Xavier:ทั้งอารมณ์ที่แสนเลื่อนลอย ทั้งแววตาที่ดูเศร้าสร้อย...โอ้ เพื่อนเอ๋ย ฉันอยากให้เธออยู่ที่นั่นด้วยจริง ๆ! ฉันบรรยายความรู้สึกตกตะลึงในตอนนั้นออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลย
Traveler:เวอร์ขนาดนั้นเลยเหรอ...
Xavier:โอ้ เธอต้องไปเห็นด้วยตาตัวเองถึงจะเข้าใจ ผู้หญิงคนนั้นแค่ไปยืนอยู่ตรงไหนก็ได้ โลกรอบ ๆ ตัวเธอรวมถึงอากาศ ก็ดูเหมือนจะกลายเป็นภาพทิวทัศน์ที่สวยงามในภาพยนตร์ไปเลย
Paimon:แสดงว่า... คุณก็เจอนางเอกที่เหมาะสมแล้วสิ?
Xavier:ไม่ ตรงกันข้ามเลยต่างหาก เพื่อนเอ๋ย สคริปต์ของฉันต่างหากที่ไม่คู่ควรกับผู้หญิงคนนั้น
Traveler:ขนาดนั้นเลยเหรอ?
Xavier:ใช่ ฉันเลยอดไม่ได้ที่จะเข้าไปถามถึงภูมิหลังของเธอ และถามว่าทำไมเธอถึงมาที่ Fontaine ได้
Paimon:แล้วเธอตอบว่าไงล่ะ?
Xavier:เธอบอกว่าจริง ๆ แล้วเธอเพิ่งกลับมาที่บ้านเกิดได้ไม่นาน แต่เพื่อนสนิทที่สุดของเธอจากไปแล้ว เธอเลยอยากจะมาดูบ้านเกิดของเพื่อนคนนั้นสักหน่อย ถือเป็นการระลึกถึงอย่างหนึ่ง
Paimon:มิน่าล่ะ คุณถึงบอกว่าผู้หญิงคนนั้นดูเศร้า ๆ
Xavier:ใช่แล้วล่ะ แต่หลังจากได้ฟังเรื่องราวของเธอแล้ว ฉันก็เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาว่า... ทำไมเราไม่สร้างภาพยนตร์แนวศิลปะโดยให้ผู้หญิงคนนี้เป็นตัวเอก และมีเนื้อหาเกี่ยวกับการตามหาเพื่อนเก่าของเธอล่ะ?
Paimon:เอ๋?! นี่หมายความว่าให้เริ่มเขียนสคริปต์ใหม่ตอนนี้เลยเหรอ? บะ...แบบนี้จะไม่ฉุกละหุกไปหน่อยเหรอ? การเตรียมงานภาพยนตร์ซับซ้อนมากไม่ใช่เหรอ? ถ้าสุดท้ายถ่ายทำไม่เสร็จจะทำยังไงล่ะ?
Xavier:เพื่อนเอ๋ย ลองนึกถึงความลำบากที่เราเจอ ตอนที่เริ่มถ่ายทำ "สองทหารเสือ" จากศูนย์ดูสิ สถานการณ์ตอนนี้ดีกว่าตอนนั้นตั้งเยอะ
Paimon:ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ...
Furina:ไม่ต้องห่วงนะ Paimon เรากับคุณ Chiori ได้ประเมินแผนงานของภาพยนตร์ศิลปะแล้ว พวกเราสนับสนุนการตัดสินใจของ Xavier
Chiori:ยังไงซะชุดที่ใช้ในการแสดงส่วนใหญ่ ก็ต้องรอจนกว่าจะเลือกนักแสดงได้ก่อน ถึงจะเริ่มทำอยู่แล้ว งานฝั่งฉันก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นเท่าไหร่หรอก
Xavier:โอ้! คุณสุภาพสตรีทั้งสอง จะขอบคุณพวกคุณยังไงดีล่ะเนี่ย?
Chiori & Furina:รีบเขียนสคริปต์ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ
Furina:แต่ว่า ถ้าเทียบกับพวกหนังตลาดที่ดูไปกินป๊อปคอร์นไปแล้ว ฉันอยากจะทำภาพยนตร์ศิลปะ ที่ทำให้คนดูจบแล้วยังรู้สึกตราตรึงใจไม่รู้ลืมมากกว่า
Chiori:อันนี้ฉันก็เห็นด้วย คนที่เป็นผู้นำแฟชั่น มักจะเป็นคนกล้าตัดสินใจในสิ่งที่แตกต่างจากคนอื่น
Paimon:โอ้... สมแล้วที่เป็นผู้กำกับใหญ่อย่าง Furina ไม่สิ ต้องบอกว่าสมแล้วที่เป็น "ทหารเสือพิคเจอร์" สินะ? ทุกคนมีความมุ่งมั่นทางศิลปะกันจริง ๆ!
Paimon:ว่าแต่ว่า ต้องเป็นนางเอกแบบไหนกันนะ ถึงทำให้พวกเธอตัดสินใจสร้างภาพยนตร์ศิลปะ เกี่ยวกับเขาโดยไม่ได้นัดหมายกันแบบนี้ได้?
???:...เฮ้!
Paimon:หาาา...! Columbina?! ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
Columbina:สวัสดี เมื่อกี้ฉันกำลังเดินเล่นอยู่แถวนี้ แล้วได้ยินว่าพวกเธอเหมือนจะคุยเรื่องของฉัน ก็เลยแอบย่องเข้ามาน่ะ
Xavier:เอ๊ะ? นี่พวกเธอรู้จักคุณ Columbina คนนี้ด้วยเหรอ?
Paimon:รู้จักสิ เอ๊ะ? หรือว่า... Columbina ก็คือนางเอกที่พวกคุณพูดถึงกันน่ะเหรอ?!
Paimon:ใช่เลย...
Columbina:หืม...?
Paimon:ว่าแต่ Columbina เธอมาที่ Fontaine คนเดียวเหรอ?
Columbina:อื้ม ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยบอกแล้วว่า ถ้า Nod-Krai เข้าที่เข้าทางแล้ว ก็อยากจะไปดูประเทศอื่น ๆ บ้าง
Columbina:ฉันก็เลยไปที่ "เคหาสน์แห่งความลับ" เพื่อถาม Nefer ว่ามีอะไรแนะนำมั้ย เธอบอกว่าช่วงนี้ที่ Fontaine กำลังจัดเทศกาลภาพยนตร์อยู่ ให้ลองมาเที่ยวดู น่าจะสนุกดี
Columbina:ตอนที่ออกมาฉันแวะไปบอก Lauma แล้วด้วย เธอดูดีใจมากที่ฉันยอมออกไปข้างนอกบ้าง แต่ว่า... เธอกับ Nefer ให้คำแนะนำการเดินทางที่ต่างกันนิดหน่อยน่ะ
Paimon:หืม? ต่างกันตรงไหนเหรอ?
Columbina:Lauma บอกว่า ในระหว่างการเดินทาง ฉันควรจะหาประสบการณ์จากสิ่งที่ไม่เคยเห็นให้มากขึ้น แล้วก็ลองทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ ๆ ดูบ้าง
Furina:ก็เป็นคำแนะนำที่ดีออกนี่นา? การเดินทางก็ควรจะสนุกแบบนี้แหละถึงจะถูก
Paimon:แล้วคำแนะนำของ Nefer ล่ะ?
Columbina:"อย่าไว้ใจคนแปลกหน้าง่าย ๆ" "อย่าคุยกับคนแปลกหน้า"
Paimon:เอ่อ... ก็สมกับเป็น Nefer นั่นแหละนะ...
Chiori:ฉันเข้าใจคำแนะนำของคนหลังนะ แสดงว่าเธอเป็นห่วงคุณ Columbina มากเลย
Columbina:อืม เพราะงั้นฉันเลยว่าจะรวมคำแนะนำของพวกเธอเข้าด้วยกัน เปลี่ยนคนแปลกหน้าให้เป็นเพื่อนก่อน แล้วค่อยคุยกับพวกเขา
Paimon:ฟังดูเหมือนจะมีเหตุผลนะ แต่ก็รู้สึกแปลก ๆ ยังไงไม่รู้...
Chevreuse:เฮ้ Chiori อ้าว พวกเธอก็กลับมาเหมือนกันเหรอ สุขสันต์เทศกาล Fontinalia นะ
Chiori:อ้าว? หัวหน้า Chevreuse ฮ่า หรือว่าในช่วงเทศกาลภาพยนตร์ ฉันควรเรียกเธอว่าซุปเปอร์สตาร์ Chevreuse ดีล่ะ ขอลายเซ็นหน่อยสิ?
Chevreuse:ให้มันน้อย ๆ หน่อย
Columbina:(หืม...?)
Chiori:ธุระเสร็จแล้วเหรอ?
Chevreuse:อื้ม คุยกับท่านดยุกเรียบร้อยแล้ว แล้วก็แจ้งให้ผู้พิพากษาสูงสุดทราบแล้วด้วย ในช่วงเทศกาล Fontinalia จะให้โอกาสกับนักโทษที่ประพฤติตัวดี ให้ออกมาสูดอากาศข้างนอกบ้าง
Wriothesley:แต่ต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า ทีมลาดตระเวนพิเศษจะคอยจับตาดูนักโทษเหล่านั้น
Paimon:ดยุก! ไม่ได้เจอกันนานเลย! สุขสันต์เทศกาล Fontinalia นะ!
Furina:ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า Veronique กับพี่ชายของเธอ ก็มาเข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์ได้สินะ?
Wriothesley:ได้แค่ตามเวลาที่กำหนดนะ แต่ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ทุกคนรอคอยในแต่ละปีแหละ ได้ออกมารับแดดบ้างก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับใครอยู่แล้ว
Wriothesley:ผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนใหม่ที่พวกเธอเพิ่งรู้จักระหว่างการเดินทางเหรอ? ดูเหมือนพวกเธอกำลังคุยกันเรื่องการเดินทางกันอยู่
Paimon:อื้ม! ถือโอกาสแนะนำให้ Chevreuse กับดยุกรู้จักด้วยเลยละกัน เธอชื่อ Columbina เป็นเพื่อนที่พวกเรารู้จักที่ Nod-Krai น่ะ
Wriothesley:สวัสดีคุณ Columbina ยินดีต้อนรับสู่ Fontaine ชินกับอากาศของที่นี่รึยัง?
Columbina:เฮ้...!
Wriothesley:เอ่อ... ดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบงั้นเหรอ?
Columbina:ชอบสิ เหมือนว่าจะอุ่นกว่า Nod-Krai เยอะเลย
Wriothesley:...แล้วทำไมฉันถึงโดนต่อยล่ะ?
Columbina:หืม? ไม่ได้เหรอ? ดอกไม้ริมทางที่นี่ผลิบานงดงามเป็นพิเศษ ผู้คนก็ใจดีมาก แถมยังคุยกับฉันได้อย่างเป็นธรรมชาติด้วย ฉันอยากจะเป็นเพื่อนกับทุกคนเร็ว ๆ
Chevreuse:หรือว่า... คุณ Columbina จะนิยามการกระทำแบบนี้ว่าเป็นสิ่งที่เพื่อนเขาทำกัน?
Columbina:...แล้วไม่ใช่เหรอ?
Chiori:ก็ใช่อยู่หรอก... แต่ลำดับก่อนหลังของเรื่องนี้มันดูแปลก ๆ ไปหน่อยน่ะ
Chiori:เพื่อนคนนี้ของพวกเธอนี่ออกจะ...
Paimon:ถ้าพวกเราไม่พูดอะไร Columbina เธอคงไม่ได้คิดจะต่อยทุกคนที่เจอใน Fontaine หรอกใช่มั้ย?
Columbina:ฉันจะต่อยแค่คนที่อยากเป็นเพื่อนด้วยเท่านั้น
Paimon:บะ...แบบนั้นก็ไม่ถูกเหมือนกัน! เอาเป็นว่า นี่เป็นเรื่องที่ต้องเป็นเพื่อนกับอีกฝ่ายก่อนถึงจะทำได้นะ
Columbina:อื้ม ฉันจะจำไว้นะ
Wriothesley:ฮ่าฮ่า... เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริง ๆ เลยนะ
Columbina:งั้นตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้วใช่มั้ย?
Wriothesley:แน่นอน เพื่อนของ Traveler ก็คือเพื่อนของฉัน
Columbina:เฮ้...!
Wriothesley:เอ่อ...
Traveler:(เฮ้...!)
Wriothesley:พวกเธอสองคนนี่หาเพื่อนเก่งจริง ๆ เลยนะ
Paimon:พรืด...
Chevreuse:คุณ Columbina คือนางเอกที่พวกเธอพูดถึงเหรอ? ฉันพอจะสัมผัสได้ถึง... ออร่าแบบที่พวกเธอว่าแล้วล่ะ
Paimon:แล้ว Chevreuse ล่ะ? ครั้งนี้เธอจะมาถ่ายหนังกับพวกเราด้วยมั้ย?
Chevreuse:ตอนแรกก็แพลนไว้แบบนั้น แต่หลังจากที่คุณ Xavier แก้ไขทิศทางของภาพยนตร์ ก็เหมือนว่าฉันจะไม่ค่อยมีบทบาทแล้วล่ะ
Chevreuse:พอดีก่อนหน้านี้ฉันก็ได้รับคำเชิญจากคนอื่นเหมือนกัน งั้นฉันไปแนะนำตัวละครที่เกี่ยวข้องกับปืนคาบศิลาให้กองละครอื่นดีกว่า
Chiori:โห ทหารเสือระดับหัวหน้านี่เป็นที่ต้องการจังเลยนะ
Chevreuse:ก็แค่ใช้ความสามารถให้ถูกที่ถูกเวลาเท่านั้นแหละ ระหว่างที่ทุกคนถ่ายทำกัน ถ้าอยากให้ช่วยอะไร ฉันก็ยินดีช่วยเต็มที่นะ
Xavier:พูดถึงเรื่องช่วยเหลือ... คุณ Chevreuse ฉันขอถามหน่อยสิ รอบ ๆ เมือง Fontaine มีสถานที่ไหนที่วิวสวย ๆ และยังไม่มีกองละครอื่นยื่นขอใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำบ้างรึเปล่า
Chevreuse:อืม... แทบไม่เหลืออะไรแล้วล่ะ เทศกาลภาพยนตร์ครั้งนี้มีคนเข้าร่วมเยอะมาก บางที... อาจจะต้องลองคุยกับกองละครอื่น เพื่อขอใช้สถานที่ร่วมกันดูนะ
Xavier:เป็นแบบนี้เองสินะ...
Wriothesley:พวกคุณกำลังกังวลเรื่องสถานที่ถ่ายทำกันอยู่เหรอ?
Furina:อืม กองละครของเราเปลี่ยนแนวเรื่องกะทันหันน่ะ ฉากในร่มที่จองไว้ก็เลยไม่ค่อยได้ใช้แล้ว ส่วนฉากกลางแจ้งที่วิวสวย ๆ ก็โดนกองละครอื่นจองไปเกือบหมดแล้ว
Wriothesley:ถ้าอย่างนั้นให้ฉันแนะนำสถานที่ถ่ายทำสวย ๆ ให้พวกคุณดีมั้ยล่ะ? ทั้งสวยงามโอ่อ่า แล้วก็ยังไม่มีกองละครอื่นจองด้วย
Paimon:มีที่ดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ? รีบบอกมาให้ไวเลย!
Wriothesley:จะให้พูดตรงนี้เลยเหรอ? นาน ๆ ทีฉันจะได้เซอร์ไพรส์ทุกคนสักหน่อย
Chiori:งั้นฉากเซอร์ไพรส์ที่ว่านั่น พวกเราขอไม่เข้าร่วมด้วยละกัน สู้แยกกันตรงนี้เลยจะดีกว่า
Chiori:ฉันกับผู้กำกับ Furina จะพาคุณ Columbina ไปเดินเล่นในเมืองด้วยกัน เพื่อหารือเกี่ยวกับแสงเงาและการแต่งหน้าตอนถ่ายทำ ได้มั้ย คุณ Columbina?
Columbina:ได้ไหม?
Paimon:อื้ม! ไปเถอะไม่ต้องห่วง! ทุกคนต่างก็เป็นเพื่อนที่เรารู้จักกันทั้งนั้น ส่วน Columbina ก็ขอให้สนุกกับการเดินทางครั้งนี้นะ!
Columbina:ฮ่าฮ่า ได้สิ
Xavier:งั้นฉันกับ Traveler จะไปดูสถานที่ที่ท่านดยุกพูดถึงด้วยกัน บางทีอาจจะทำให้ฉันมีแรงบันดาลใจ ในการเขียนสคริปต์ขึ้นมาบ้าง
Chevreuse:ในเมื่อมีดยุกอยู่ด้วย ฉันก็จะไม่ไปกับพวกเธอแล้วนะ ไม่แน่ว่าหลังจากนี้เราอาจจะได้เจอกันอีกที่กองถ่ายไหนสักแห่งก็ได้
Paimon:อิอิ งั้น... สถานที่ถ่ายทำนั่นมันที่ไหนกันแน่เนี่ย? ทำเป็นลึกลับไปได้ ดยุก คุณรีบนำทางไปเลยสิ!
Wriothesley:ใครบอกว่าการไปที่นั่นต้องใช้ "ทาง" กันล่ะ?
Paimon:...เอ๋?
Paimon:ว้าว! ไม่จริงน่า! นี่ดยุก คุณเอาเรือ Wingalet ขึ้นมาบนผิวน้ำเลยเหรอ?!
Wriothesley:เป็นจุดชมวิวที่สวยและดูดีมากเลยใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ประเด็นมันไม่ใช่เรื่องนั้นซะหน่อย! ปกติเรือ Wingalet ไม่ได้อยู่ใต้น้ำที่ป้อมปราการ Meropide หรอกเหรอ?
Wriothesley:ใช่แล้วล่ะ แถมการบำรุงรักษาเรือลำใหญ่ขนาดนี้ มันกินแรงมากเลยด้วย Paimon เธอนึกภาพออกมั้ยว่า แต่ละวันต้องมีคนคอยดูแลมันกี่คน?
Paimon:เอ๋...? กะ...ก็นึกภาพไม่ออกจริง ๆ แฮะ ฉันนึกว่าแค่จอดทิ้งไว้เฉย ๆ พอจะใช้เมื่อไหร่ค่อยเอาออกมาก็พอแล้วซะอีก...
Wriothesley:ฉันก็หวังว่ามันจะง่ายแบบนั้นเหมือนกัน แต่ความจริงก็คือค่าบำรุงรักษามันสูงมาก สู้เอาไปให้เช่าช่วงเทศกาล Fontinalia เพื่อหาเงินมาหมุนจะดีกว่า
Wriothesley:อีกอย่าง ปกติแล้วเรือลำนี้ ก็มีพวกนักโทษของป้อมปราการ Meropide เป็นคนดูแลอย่างดี การที่ได้เห็นผลงานจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในเทศกาล Fontinalia ได้ ก็ถือเป็นการขัดเกลาและช่วยให้พวกเขาปรับตัวเข้ากับสังคมได้ดีขึ้นด้วยนะ
Paimon:ว้าว ที่แท้ก็มีเรื่องให้คิดเยอะขนาดนี้ด้วย
Paimon:เป็นยังไงบ้าง Xavier ที่นี่เหมาะกับการถ่ายทำภาพยนตร์ศิลปะของพวกเรารึเปล่า
Xavier:โอ้! ฉันคิดออกแล้ว! สุภาพบุรุษสุภาพสตรีทุกท่าน ฉันคิดออกแล้ว!
Paimon:เอ่อ... ดูเหมือนว่าจะเหมาะมากเลย
Xavier:เขาว่ากันว่าการเริ่มต้นน่ะยากที่สุด ก่อนหน้านี้ฉันปวดหัวกับ การคิดหาฉากเปิดของภาพยนตร์เรื่องนี้มาตลอด แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าจะเริ่มถ่ายทำเรื่องราวนี้จากตรงไหน!
Wriothesley:ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
Paimon:ขอบคุณที่พาพวกเรามาที่นี่นะ ดยุก
Wriothesley:ขอบคุณเร็วไปหน่อยนะ เรือลำนี้จะให้พวกเธอยืมไปถ่ายทำได้รึเปล่าก็ยังไม่แน่เลย
Paimon:...เอ๊ะ? หมายความว่ายังไงเหรอ อะ! หรือว่า... เรือ Wingalet ถูกเช่าไปแล้ว?
Wriothesley:ใช่ เพิ่งถูกเช่าไปเมื่อวานนี้เอง ฝ่ายนั้นใจป้ำมาก ไม่ต่อราคาเลยด้วยซ้ำ ราคาเช่านั้นทำให้กองละครที่อยากมาถ่ายทำหลายกองถอดใจไปเลยล่ะ
Xavier:งั้นขอถามท่านดยุกหน่อยว่า พอจะรู้มั้ยว่าผู้เช่าคนนี้เช่าเรือ Wingalet ไปทำอะไร ฉันอยากจะรู้ข้อมูลก่อนที่จะเข้าไปเจรจาน่ะ
Wriothesley:ฉันไม่ได้ถามรายละเอียดซะด้วยสิ แต่ฉันเหมือนจะเหลือบไปเห็น "ใบอนุญาตทำการประมง" กับ "ใบอนุญาตประกอบกิจการ" บนโต๊ะของเธอน่ะ
Wriothesley:เดาว่าถ้าไม่ได้คิดจะเปิดร้านอาหาร ก็คงเป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำอะไรทำนองนั้นมั้ง
Paimon:ร้านอาหารลอยน้ำเหรอ? ฟังดูน่าสนใจดีนะ แต่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำก็ดูไม่เลวเหมือนกัน วิวบนเรือสวยมาก เป็นสถานที่เดตที่ดีเลยล่ะ
Wriothesley:ถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะไม่ใช่กัปตันแล้ว แต่ฉันก็ยังดีใจที่พวกเธอชอบ Wingalet นะ
Xavier:การถ่ายทำภาพยนตร์สามารถช่วยโปรโมตเรือ Wingalet ได้ในระดับหนึ่ง หวังว่าจะตกลงผลประโยชน์ที่ลงตัวกับกัปตันคนปัจจุบันได้นะ
Paimon:ก็ได้ ดูเหมือนว่าไม่ว่ายังไง ก็ต้องไปถามเขาคนนั้นดูอยู่ดีสินะ
Wriothesley:ขอให้โชคดีนะ
Paimon:ว้าว พอมาดูแบบนี้แล้ว เรือ Wingalet นี่ใหญ่จริง ๆ เลยนะ... ข้างในยังมีห้องที่กว้างขนาดนี้ด้วย
Paimon:พวกเธอว่าใครกันนะที่เช่าเรือลำใหญ่ขนาดนี้ไป?
Paimon:สวัสดี มีใครอยู่มั้ย?
Traveler:เหมือนจะไม่มีใครอยู่นะ...
Xavier:หรือว่าเขาจะออกไปทำธุระข้างนอก?
Paimon:เช่าเรือลำใหญ่ขนาดนี้แล้วก็ปล่อยทิ้งไว้เฉย ๆ เนี่ยนะ? แล้วก็ไม่ทิ้งโน้ตอะไรไว้เลยด้วย อะแฮ่ม ฉันจะลองอีกที...
Paimon:มีใครอยู่มั้ย...? ขอรบกวนหน่อย...!
???:...ใครน่ะ? กลางวันแสก ๆ...
???:...อุตส่าห์หาที่ที่นอนหลับสบาย ๆ ได้ทั้งที... ก็ไม่ยอมให้ฉันได้นอนต่ออีกหน่อย...
Citlali:เอ่อ... ขอโทษนะ ตอนนี้พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำยังไม่... เอ๊ะ?!
Paimon:Cit...Citlali?!
Citlali:Traveler! Paimon! เธอ... พวกเธอเดี๋ยวก่อนนะ!!
Citlali:อ๊า!! บ้าเอ๊ย จะออกไปทั้งชุดแบบนี้ได้ยังไงกัน! แล้วชุดปกติของฉันอยู่ไหนล่ะเนี่ย?!
Citlali:...! เหมือนว่าเมื่อวานจะดื่มหนักไปหน่อยเลยตกลงไปในน้ำพุ... แล้วก็เอาไปซักรึเปล่านะ? ไม่จริงน่า! ฉันต้องใส่ชุดนี้ไปเจอพวกเขาจริง ๆ เหรอเนี่ย?!
Paimon:นี่พวกเรา... มาไม่ถูกจังหวะรึเปล่านะ...
Citlali:...
Paimon:Citlali...?
Citlali:...ห้ามพูดออกมาแม้แต่คำเดียว
Paimon:...อะไรนะ?
Citlali:เรื่องเสื้อผ้าของฉัน พวกเธอห้ามพูดแม้แต่คำเดียว! ห้ามวิจารณ์อะไรทั้งสิ้น! ได้ยินมั้ย?!
Paimon:อะ...อ๋า ได้เลย...จะไม่พูดอะไรสักคำเลย
Citlali:เอ๋...? จะ...จริงเหรอ?
Citlali:ไม่สิ บอกว่าห้ามพูดแม้แต่คำเดียวไม่ใช่รึไง!!
Traveler:ฉันไม่ได้พูดสักหน่อย!
Citlali:ก็เธอ...
Citlali:(เดี๋ยวก่อนนะ...! เมื่อกี้นี้คือเสียงในใจของ Traveler เหรอ? อ๊ะ! ฉันลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงกัน!)
Citlali:(น่าอายชะมัดเลย! แบบนี้ก็ดูเหมือนว่าฉันดีใจจนเนื้อเต้นที่โดนเขาชมไม่ใช่รึไง!)
Citlali:(เอ๊ะ...? ศาสตร์ลับนี่เป็นแบบสองทาง หรือว่า...ความคิดของฉันในตอนนี้ Traveler ก็...!)
Traveler:(ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย...)
Citlali:เธอได้ยินชัด ๆ เลยนี่นา!!
Paimon:เอ๊ะ... เอ๋? ได้ยินอะไรเหรอ? คุณพูดอะไรน่ะ?
Citlali:...ไม่! ไม่มีอะไร! ไม่ต้องมาสนใจเรื่องพวกนี้หรอก! อะแฮ่ม... พวกเธอ พวกเธอมาที่นี่มีธุระอะไรรึเปล่า?
Citlali:แล้วคนนี้คือใครเหรอ?
Xavier:อ่าฮะฮะ... สวัสดี ฉันชื่อ Xavier เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และโปรดิวเซอร์จาก Fontaine ขอโทษด้วยที่เมื่อกี้ไม่ได้แนะนำตัว คือไม่มีจังหวะให้พูดแทรกเลยน่ะ ฮ่าฮ่า...
Citlali:ภาพยนตร์...? อ๋อ มิน่าล่ะ ฉันก็ว่าทำไมถึงเจอพวกเธอที่นี่ พวกเธอก็มา Fontaine เพื่อร่วมงานเทศกาลภาพยนตร์ Fontinalia เหมือนกันสินะ?
Paimon:ใช่แล้วล่ะ พูดให้ถูกก็คือ พวกเรากำลังถ่ายหนังกับผู้กำกับ Xavier อยู่พอดี กะว่าจะมาถามว่าขอขึ้นไปถ่ายทำบนเรือลำนี้หน่อยได้มั้ย
Paimon:แสดงว่า... Citlali เป็นคนเช่าเรือลำนี้เองเหรอ?
Citlali:อะไรนะ? ฉันเหรอ? เช่าเรือ? ถ้าฉันมีเงินเหลือและมีเวลาว่างขนาดนั้นก็คงดีน่ะสิ...
Citlali:บอกไว้ก่อนนะ! ต่อให้ฉันจะแก่แค่ไหน ก็ไม่ใช่ยายแก่ประเภทที่อยากจะเช่าเรือท่องรอบโลก เพื่อใช้ชีวิตหลังเกษียณหรอกนะ!
Paimon:แล้วทำไมคุณถึงแต่งตัว... เอ่อ ฉันหมายถึง แล้วคุณมาอาศัยอยู่ในเรือ Wingalet ได้ยังไงล่ะ?
Citlali:เฮ้อ ก็เพราะว่าฉันได้ยินมาว่าไลท์โนเวลที่ฉันชอบ จะถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในช่วงเทศกาลภาพยนตร์ Fontinalia นี้ ฉันก็เลยคิดว่าจะมาที่ Fontaine เพื่อดูรอบปฐมทัศน์ซะเลย
Citlali:ตอนแรกฉันจองห้องไว้ใกล้กับโรงอุปรากร Epiclese แต่สงสัยเพราะอายุมากขึ้นแล้วล่ะมั้ง เลยหลับยากหน่อย หลายคืนมานี้ก็เลยนอนไม่หลับเลย
Citlali:ก็เลยคิดว่าจะคืนห้องแล้วย้ายไปหาโรงแรมอื่น แต่ปรากฏว่าโรงแรมแถว ๆ นี้ดันถูกจองเต็มหมดเลยเพราะเป็นช่วงเทศกาล!
Citlali:ต่อให้ตกอับแค่ไหนฉันก็ไปนอนใต้สะพานไม่ได้หรอกนะ! ซึ่งตอนที่กำลังคิดแบบนั้นอยู่ ฉันก็เหลือบไปเห็นป้ายประกาศรับสมัครงานข้างทางเข้า...
Paimon:อ๋อ! หรือว่าจะเป็นงานเฝ้าเรือเหรอ?
Citlali:ชิ เป็นงานต้อนรับต่างหาก ถึงเงินเดือนจะน้อยไปหน่อย แต่ช่วงเทศกาลภาพยนตร์ก็มีอาหาร ที่พัก แล้วก็เครื่องดื่มให้พร้อม เนื้องานก็ง่าย ๆ ฉันเลยลองมาสมัครดู
Paimon:สุดท้ายแล้วพวกเขาก็จ้างคุณจริง ๆ สินะ
Citlali:อย่าพูดเหมือนฉันทำงานนี้ไม่ได้สิ...
Citlali:เจ้านายคนนี้บอกฉันแค่ว่า ให้บอกคนที่มาสอบถามว่า "ขออภัย พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำยังไม่เปิดให้บริการ" ก็พอแล้ว ส่วนเรื่องอื่น ๆ จะทำอะไรก็ตามสบายเลย อิสระจะตายไป
Paimon:ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?
Citlali:อืม ฉันก็แปลกใจเหมือนกัน แต่พวกเธอลงไปดูชั้นล่างก็จะรู้เอง ในถังน้ำว่างเปล่าจนน่าสงสาร ไม่มีอะไรเลย เพราะงั้นคำตอบตอนนี้ก็เป็นความจริงแหละ
Xavier:แล้วกัปตันของคุณได้บอกไว้มั้ย ว่าให้ตอบคำถามเรื่องการถ่ายทำไว้ยังไง? กองถ่ายของพวกเราอยากจะยืมพื้นที่ดาดฟ้าเรือเพื่อถ่ายทำฉากสวย ๆ น่ะ
Citlali:เอ่อ... เหมือนจะไม่ได้บอกไว้นะ... พวกเธอลองไปถามเขาเองดูมั้ยล่ะ?
Paimon:อ๋อ เจ้านายของคุณก็อยู่ด้วยเหรอ แล้วคุณคิดว่ากัปตันคนนี้เป็นคนยังไงบ้างเหรอ? ขอแอบถามไว้ก่อนสิ
Citlali:นิสัย... ก็รู้สึกว่าดีอยู่แหละมั้ง เป็นคนมีเหตุผลดี แถมยังถามฉันด้วยความเป็นห่วงว่า ที่พักของฉันเล็กไปรึเปล่า อยากจะเปลี่ยนเป็นห้องที่ใหญ่ขึ้นมั้ยด้วย
Citlali:ปกติตอนอยู่ที่จ้าวแห่งลมราตรี ฉันเป็นคนสั่งคนอื่นตลอด แต่พอมาอยู่กับหล่อน ฉันกลับไม่รู้สึกว่าถูกสั่งเลย ออกจะเคารพความรู้สึกของฉันด้วยซ้ำ
Paimon:โอ้! ฟังดูเป็นหัวหน้าที่ดีเลยนะ
Citlali:แต่ดูเหมือนว่าหล่อนจะยุ่งอยู่กับอะไรสักอย่างคนเดียวตลอดเลย แล้วก็บอกว่าไม่อยากให้ใครมารบกวนด้วย ฉันแนะนำว่าไปคุยกับหล่อนให้สั้นที่สุดละกันนะ
Paimon:ได้เลย ขอบคุณที่เตือนนะ
Citlali:ฉันขอดูก่อนนะ ห้องกัปตันอยู่... ทางนี้
Citlali:เดี๋ยวก่อน...! ใส่ชุดนี้ไปพบ... โอ๊ย ช่างมันเถอะ ดูแล้วหล่อนคงไม่สนใจหรอก พวกเธอตามฉันมาสิ
Citlali:...
Citlali:สวัสดี คุณ Guillotin แขกพวกนี้มีเรื่องอยากจะถามหน่อยน่ะ
Traveler:(Guillotin...?)
???:ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่รึไง? พยายามอย่ามารบกวนฉัน
???:ก็บอกพวกเขาไปว่าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำยังไม่...
???:...!
Paimon:!!
Traveler:...Sandrone? เธอคือ... Sandrone ใช่มั้ย?!
Citlali:เอ๋? พวกเธอ... รู้จักกันเหรอ?
Paimon:Sandrone... เธอไม่เป็นอะไรใช่มั้ย ยังจำพวกเราได้รึเปล่า หลังจากที่เธอจากไป เพื่อน ๆ เสียใจกันมากเลยนะ... ทุกคน... ทุกคนคิดถึงเธอมากเลยด้วย!
Marionette:...
Marionette:...คุณ Citlali ช่วยพาผู้ชายคนนั้นไปดื่มชาที่ส่วนรับรองก่อนได้มั้ย? ฉันมีเรื่องจะคุยกับแขกสองคนนี้
Citlali:อ้อ...ได้สิ คุณ Xavier เชิญทางนี้
Paimon:Sandrone...?
Marionette:เฮ้อ... ทำไมถึงต้องเจอพวกเธอทุกที่เลยเนี่ย...?
Traveler:เธอสบายดีอยู่มั้ย? ในการต่อสู้ครั้งนั้น... แกนกลางของเธอ...
Marionette:...ถูกไอ้สารเลว Dottore นั่นทำลายไป ใช่แล้ว แต่ก็อย่างที่พวกเธอเห็น ตอนนี้ฉันสบายดี ไม่ได้เป็นอะไรมาก น่าจะไม่เป็นน่ะนะ...
Paimon:ดีจังเลย ดีจริง ๆ เลย! ทำไมไม่บอกพวกเราให้เร็วกว่านี้ว่ากลับมาแล้ว ทำไมไม่มาเจอเพื่อน ๆ ให้เร็วกว่านี้ล่ะ?
Traveler:ที่จริงฉันก็มีเรื่องที่อยากจะบอกเธอมาตลอดเหมือนกัน...
Marionette:หืม?
Traveler:ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ตอนนั้นนะ
Marionette:ห๊ะ? อย่าเข้าใจผิดสิ ตอนนั้นที่ฉันช่วยเธอไว้ ก็แค่เพื่อทำพิธีกรรมนั้นให้มันสมบูรณ์ จะได้เอาชนะ Dottore เท่านั้นแหละ... อ๊ะ... ถึงหลังจากนั้นดูเหมือนเขาจะไปก่อเรื่องวุ่นวายอีกก็เถอะ...
Traveler:แต่ไม่ว่าจะยังไง เธอก็เป็นคนช่วยทุกคนเอาไว้นะ
Marionette:พอแล้ว ๆ นี่ไม่ใช่ผลงานของฉันคนเดียวสักหน่อย สมองอันชาญฉลาดของฉัน ก็แค่มีส่วนในแผนการนิดหน่อยเท่านั้นเอง ถึงฉันจะไม่ปฏิเสธว่ามันเป็นส่วนสำคัญก็เถอะ
Paimon:อิอิ ฉันรู้สิ เธอน่ะสุดยอดมาตลอดอยู่แล้วล่ะ!
Paimon:ว่าแต่... ตกลงแล้วเธอออกมาจาก... เอ่อ...
Marionette:จากกองชิ้นส่วนจักรกลที่ไร้ชีวิต กลายมาเป็นสภาพแบบนี้ได้ยังไงน่ะเหรอ?
Paimon:ถึงฉันจะอยากจะพูดแบบอ้อม ๆ หน่อยก็เถอะ แต่ก็ประมาณนั้นแหละ...
Marionette:ฮ่า... จะเริ่มเล่าให้พวกเธอฟังจากตรงไหนดีนะ...
Marionette:...!
Marionette:แค่ก... อึก...!
Marionette:แฮ่ก... แฮ่ก... บ้าเอ๊ย...!
Marionette:ที่นี่มัน... ที่ไหนกัน?!
Marionette:(สุดท้ายแล้วพวกเราชนะรึเปล่า? เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว? ฉันคงไม่ได้อยู่ในโกดังทดลองของเจ้าบ้านั่นหรอกใช่มั้ย?)
Marionette:(ของตกแต่งของ Fontaine... หนังสือของศูนย์วิทยาศาสตร์... เฮ้อ... ใจเย็นไว้...)
Marionette:เริ่มโปรแกรมตรวจสอบตัวเอง...!
Marionette:ประเมินขอบเขตความเสียหาย หยุดจ่ายพลังงานให้กับส่วนที่ไม่จำเป็น ซึ่งเสียหายจนซ่อมแซมไม่ได้... และสร้างโมดูลการเคลื่อนไหวขึ้นมาใหม่ตามพื้นฐานนี้
Marionette:ชิ... แกนกลางเสียหายอย่างรุนแรง... Dottore แกนะแก...
Marionette:...! Pulonia...?
Marionette:Pulonia! ตื่นสิ เปิดใช้งาน!
Pulonia:...
Marionette:...
Marionette:นี่แก... เจ็บหนักกว่าฉันอีกเหรอ...
Marionette:(เฟืองกับวงจรพลังงานของตัวเครื่อง แทบไม่มีส่วนไหนที่สมบูรณ์เลย... แกนกลางก็เสียหายร้ายแรงเหมือนกับฉัน... แม้แต่จะรีบูตก็ยังทำไม่ได้...)
Marionette:(ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็... ต่อให้ฉันจะเป็นคนซ่อมเองก็คงจะ...)
Marionette:...ในตอนสุดท้าย แกคงทุ่มพลังงานสำคัญทั้งหมดไปกับการปกป้องแกนกลางของเจ้าหนุ่มหมวกนั่น กับ "อาร์เรย์เลขศาสตร์" สินะ?
Marionette:"อาร์เรย์เลขศาสตร์"...
Marionette:...ดีล่ะ! ต้นแบบอาเรย์ยังอยู่
Marionette:(ร่างกายจักรกลที่แตกสลายของฉัน... จะยังใช้ "อาร์เรย์เลขศาสตร์" ได้รึเปล่านะ...)
Marionette:(ช่างมันเถอะ... ลองดูก่อน ฉันแค่ต้องยืนยันเรื่องเดียวก็พอ...)
Marionette:เปิดใช้งาน "อาร์เรย์เลขศาสตร์" เชื่อมต่อแกนคำนวณของอาร์เรย์เข้ากับร่างกายของ "ฉัน"
Marionette:(แค่ก... อย่างที่คิดเลย มันต้องใช้พลังงานคำนวณมากเกินไปจริง ๆ ด้วย...)
Marionette:...หยุดการจ่ายพลังงานการเคลื่อนไหวทั้งหมดของ "ฉัน" บันทึกไว้แค่โมดูลความคิด
Marionette:(ได้โปรดล่ะ แค่คำถามง่าย ๆ ข้อเดียว...)
Marionette:ค้นหา... จำนวนของเทพจันทรา ผู้มีพลังแห่งจันทราทั้งสามและยังมีชีวิตอยู่ หรือก็คือจำนวนของ "เทพธิดาจันทราทั้งสาม"
Marionette:...หนึ่งคน
Marionette:...ฮ่าฮ่าฮ่า เธอทำได้จริง ๆ ด้วยสินะ Columbina เธอกลับมาแล้ว เราทำสำเร็จแล้ว
Marionette:(แต่... ทำไม "ฉัน" ถึงยังมีชีวิตอยู่ล่ะ?)
Marionette:(ผลลัพธ์จากการตรวจสอบตัวเองเมื่อกี้ แสดงให้เห็นว่า ความเสียหายที่แกนกลางของฉันได้รับ มากพอที่จะทำให้ฉันหยุดทำงานอย่างถาวรแล้วนี่... แล้วอะไรที่รีบูตกระบวนการทำงานของแกนกลางฉันล่ะ?)
Marionette:...หืม? มีข้อความภายในงั้นเหรอ? จะดูได้ก็ต่อเมื่อรีบูตแกนกลาง?
Marionette:"มรดกชิ้นสุดท้าย"...
Marionette:...! Alain... ที่แท้... คุณเองเหรอที่มอบโอกาสครั้งที่สองนี้ให้ฉัน...
Marionette:(แต่ทำไม "มรดก" ถึงเพิ่งจะถูกปลุกขึ้นมาในตอนนี้ล่ะ? อะไรคือเงื่อนไขที่ปลุกมันขึ้นมากันแน่?)
Marionette:เอ๊ะ? นั่นมัน...?
Marionette:วิชั่น? ไม่สิ นี่มัน... "สลักดารา"?
Paimon:"สลักดารา" งั้นเหรอ?
Marionette:ถูกต้อง พวกเธอจะเข้าใจว่ามันเป็นวิชั่นชนิดที่หายากมาก ๆ ก็ได้ ส่วนสาเหตุที่มันปรากฏขึ้นมา ก็ยังไม่มีใครรู้จนถึงทุกวันนี้
Marionette:แต่ใน Snezhnaya หรือจะให้พูดให้ถูกก็คือ จากงานวิจัยที่ผ่านมาของ "Fatui" โดยทั่วไปเชื่อกันว่ามันมีความเกี่ยวข้องกับ "ผู้มาเยือนคนที่สาม" อยู่บ้าง
Paimon:"ผู้มาเยือนคนที่สาม"? เมื่อก่อนพวกเรารู้แค่ว่า "โนซิส" คือซากกระดูกของเขา แต่ไม่เคยได้ยินเรื่องที่เกี่ยวกับ "สลักดารา" มาก่อนเลย
Marionette:พวกเธอรู้เรื่องซากกระดูกด้วยเหรอ? ก็ได้... ถ้าเป็นพวกเธอล่ะก็ คิดดูดี ๆ แล้วก็ไม่แปลกหรอก
Marionette:สรุปก็คือ กฎแห่งสวรรค์ใช้ซากกระดูกของผู้มาเยือนคนที่สาม สร้างโนซิสขึ้นมาเจ็ดชิ้น เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับระบบเทพทั้งเจ็ดที่ตนเองได้สร้างขึ้น
Marionette:และวิชั่นก็คือผลผลิตของระบบเทพทั้งเจ็ดนั่นเอง พูดอีกอย่างก็คือ การปรากฏขึ้นของวิชั่นก็มีความเกี่ยวข้องกับผู้มาเยือนคนที่สามในระดับหนึ่งเหมือนกัน ตามทันอยู่มั้ย?
Traveler:พอได้อยู่...
Marionette:ผู้ครอบครอง "วิชั่น" สามารถใช้ "วิชั่น" เพื่อควบคุมพลังธาตุได้ ผู้ครอบครอง "สลักดารา" ก็เหมือนกัน
Marionette:ความแตกต่างอยู่ที่ ขณะที่ผู้ครอบครอง "สลักดารา" ควบคุมพลังธาตุ บางครั้งจะแสดงคุณสมบัติของพลังที่พิเศษออกมา ซึ่งดูเหมือนจะมาจากนอก Teyvat
Marionette:พลังนี้เชื่อกันว่าเกิดจากการที่ สิ่งเจือปนในซากกระดูกของผู้มาเยือนคนที่สาม ปะปนเข้ามาในตอนที่วิชั่นปรากฏขึ้น ก็เลยถูกเรียกว่า "สลักดารา"
Paimon:ฉันจำได้ว่า ขอแค่คนคนหนึ่งมีความปรารถนาที่แรงกล้าพอ เขาก็จะมีโอกาสได้รับวิชั่น งั้น "สลักดารา" ที่มีความคล้ายกัน ก็คงจะเหมือนกัน... รึเปล่า
Marionette:หืม? อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันเคยบอกไปแล้วนี่ ว่าฉันไม่มีความปรารถนาพิเศษอะไร แต่เรื่องที่เกลียดน่ะมีเป็นกองเลย ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมของสิ่งนี้ถึงปรากฏขึ้นต่อหน้าฉัน...
Marionette:แต่แกนกลางของฉันเสียหายหนักเกินไปในการต่อสู้ "มรดก" ก็เลยไม่ได้เปิดใช้งาน และต้องขอบคุณการปรากฏตัวของ "สลักดารา" ชิ้นนี้ด้วยแหละ ที่ช่วยเปิดใช้งานโอกาสครั้งที่สองที่ Alain ทิ้งไว้ให้ฉัน...
Marionette:หลังจากที่แกนกลางรีบูตใหม่ ฉันก็ซ่อมแซมลำตัวที่เสียหายของฉัน และหาวิธีนำสูตรคำนวณส่วนที่ยังเหลือของ Pulonia กับ "อาร์เรย์เลขศาสตร์" มารวมไว้ในร่างกายนี้
Paimon:อย่าบอกนะว่า... Pulonia...
Marionette:...ก็น่าเสียดายแหละ แต่คงจะซ่อมไม่ได้แล้วล่ะ
Paimon:ขอโทษนะ... อีกอย่าง เมื่อกี้เธอพูดถึง "มรดกชิ้นสุดท้าย"...
Marionette:อืม ตอนที่ Alain ยังมีชีวิตอยู่ ก็เคยคุยกับฉันเรื่อง "ความปรารถนา" เหมือนกัน
Marionette:ฉันเดาว่า เขาคงคิดว่าสักวันหนึ่งฉันอาจจะยอมสละชีวิต เพื่อให้ความปรารถนาบางอย่างเป็นจริง เขาเลยได้ทิ้งโอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งไว้ให้คนอย่างฉัน
Marionette:ไม่เลย ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
Marionette:Alain เคยบอกว่าฉันเป็นผลงานชิ้นเอกที่เขาภูมิใจที่สุด แม้จะฟังดูเหมือนเป็นการอวดตัวเอง แต่ก็เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้
Marionette:หลังจาก Alain จากไป ฉันลองศึกษากลไกภายในของตัวเองกับของ Pulonia ดู โดยพื้นฐานแล้ว Pulonia เป็นจักรกลคำนวณ การจะทำความเข้าใจหลักการทำงานของมัน ก็เลยไม่ใช่เรื่องยากอะไร
Marionette:แต่พอได้ตรวจสอบโครงสร้างของตัวเอง ฉันถึงได้สัมผัสถึงความยิ่งใหญ่ของ Alain... 'เจ้าแห่งกลไกเครื่องลาน' ผู้นั้นอีกครั้ง
Marionette:ฉันเลียนแบบโครงสร้างกลไกของตัวเอง และสร้าง "Katheryne" ที่พวกเธอรู้จักกันดีขึ้นมา แต่นั่นก็เป็นแค่การลอกเลียนแบบรูปลักษณ์ภายนอกของร่างนี้
Paimon:เอ๋?! แต่...แต่แค่สร้าง Katheryne ขึ้นมาได้นี่ก็น่าทึ่งมากแล้วไม่ใช่เหรอ! ตอนที่พวกเรารู้ว่าเธอเป็นหุ่นเชิดครั้งแรก พวกเราอึ้งกันหมดเลยนะ!
Marionette:ไม่เลย นี่แทบจะเทียบกับเทคโนโลยีของ Alain ไม่ติดเลย หลักการทางเทคนิคบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับแก่นแท้ของ "ฉัน" จนถึงตอนนี้ แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังไม่เข้าใจมันทุกอย่างเลย
Marionette:การซ่อน "มรดก" เอาไว้ กลับง่ายดายสำหรับ Alain มาก ๆ
Marionette:เสียดายที่ฉันเสียโอกาสนี้ไปตอนที่รับมือกับ Dottore ตอนนั้นฉันแค่ไม่อยากเห็นเขาทำสำเร็จก็เท่านั้นเอง
Marionette:หึ ถ้าพูดแบบนี้ งั้นโลกใบนี้ก็เป็นหนี้ฉันเยอะมาก ๆ เลยน่ะสิ
Paimon:เอ๊ะ? แต่คุยกันมาตั้งเยอะ ฉันกลับยิ่งไม่เข้าใจเลยว่าทำไม Sandrone ถึงมาอยู่ที่นี่ได้
Paimon:ฉันได้ยินดยุกบอกว่าเธอเช่าเรือลำนี้มา แล้วยังทำ... "ใบอนุญาตตกปลา" อะไรอีกเหรอ?
Marionette:อ๋อ ก็เพราะว่าฉันอยากกลับไปที่บ้านที่เคยอยู่ เป็นที่ที่ฉันกับ Alain เคยอยู่ด้วยกันตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่น่ะ
Marionette:ข้อความใน "มรดก" บอกไว้ว่า นอกจากโอกาสครั้งที่สองนี้แล้ว Alain ยังได้ทิ้งของอย่างอื่นไว้ให้ฉันด้วย พวกมันน่าจะถูกเก็บไว้ที่บ้านเก่าของฉันกับ Alain
Marionette:ไม่แน่ว่า... พวกมันอาจจะช่วยฉันแก้ไข "ความผิดพลาด" บางอย่างในแกนกลางที่รีบูตใหม่นี้ และทำให้ฉันเข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้รับ "สลักดารา" มาก็ได้
Paimon:งั้นกลับไปเลยไม่ได้เหรอ มันเกี่ยวอะไรกับการ "ตกปลา" ด้วยล่ะ?
Marionette:นี่เธอเป็นคนช่วยแก้ไขวิกฤติของ "Fontaine" จริงมั้ยเนี่ย ลืมไปแล้วเหรอว่าในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา ระดับน้ำของ Fontaine สูงขึ้นมาโดยตลอด? บ้านเก่าของฉันจมอยู่ใต้น้ำไปนานแล้ว
Paimon:อ๋า... เหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงด้วยแฮะ
Marionette:ระดับน้ำสูงขึ้น แถมภูมิประเทศก็เปลี่ยนไป... ถ้าฉันจะกลับบ้านก็ต้องตามหาที่อยู่เดิมให้เจอ แถมยังต้องจัดการกับตะกอนและสิ่งกีดขวางอีก
Marionette:แต่กฎหมายของ Fontaine กำหนดไว้ว่าไม่อนุญาตให้บุคคลและองค์กรที่ยังไม่ได้รับอนุมัติ ทำการขุดค้นโบราณสถานใต้น้ำโดยพลการ วันแรกที่ฉันลงน้ำก็โดนเมลูซีนจับได้เลย
Paimon:งั้นเธอก็ไปยื่นขอใบอนุญาตก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ?
Marionette:พอเถอะ ตอนที่ฉันยังอยู่ที่นี่ ก็รู้แล้วว่าการทำงานของนครว่าการ Fontaine มีประสิทธิภาพแค่ไหน
Marionette:อีกอย่าง ฉันเป็นถึงผู้บริหาร "Fatui" ลำพังแค่ปัญหาทางการทูตที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ก็ทำให้พวกเจ้าหน้าที่กรมกิจการทั่วไปของพระราชวัง Mermonia ปวดหัวมากพออยู่ละ
Marionette:ฉันก็เลยไปทำ "ใบอนุญาตตกปลา" ที่ขอได้ง่ายที่สุดใน Fontaine ซะเลย เอกสารที่ต้องใช้ก็ไม่เยอะ แค่ใช้ชื่อ "Guillotin" ก็ขอได้สบาย ๆ แล้ว
Paimon:นะ...นี่ก็เท่ากับว่า เป็นการหาช่องโหว่ทางกฎหมายรึเปล่าเนี่ย...
Marionette:ใช่เหรอ? บ้านใต้น้ำนั่นเป็นทรัพย์สินของฉันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ฉันก็แค่หาทางกลับบ้านระหว่างที่ "ตกปลา" ไปด้วยก็เท่านั้นเอง
Marionette:แน่นอนว่าบางครั้งก็ต้องจับปลาขึ้นมาสักตัวสองตัว เพื่อเอาไปใส่ไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเป็นตัวอย่างหน่อย แบบนี้เวลาเจอเจ้าหน้าที่กรมกิจการทั่วไปมาสุ่มตรวจจะได้อธิบายได้ ฉันถึงได้จ้างพนักงานต้อนรับมาไว้โดยเฉพาะไงล่ะ
Paimon:ก็ได้... แต่กว่าจะขอใบอนุญาตเปิดพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมาได้ แถมยังเช่าเรือลำใหญ่ขนาดนี้อีก รู้สึกว่าแอบน่าเสียดายอยู่นะ
Marionette:ถ้าพวกเธออยากเปิดพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำนัก ก็ไปเปิดเลยสิ ฉันไม่ห้ามอยู่แล้ว สิ่งอำนวยความสะดวกบนเรือก็ใช้ได้ตามสบาย
Marionette:ตอนนี้ฉันแค่อยากกลับไปที่บ้านหลังก่อน ไปดูว่า "มรดก" ที่ Alain พูดถึงคืออะไรกันแน่
Marionette:แล้วนี่... สรุปพวกเธอมาโผล่บนเรือฉันได้ยังไงเนี่ย?
Citlali:...
Citlali:(อ๊ะ! ให้ตายสิ! Traveler กับยัยหนูนั่น คุยกันอยู่ในนั้นนานเกินไปแล้วนะ!)
Citlali:(เมื่อกี้บรรยากาศตอนเจอกันก็ดูไม่ธรรมดาเลยด้วย! ฉันอุตส่าห์ออกจากห้องเพื่อให้พวกเขาได้คุยกันแบบส่วนตัวแล้วนะ! ถ้าเป็นตอนอยู่ที่จ้าวแห่งลมราตรีล่ะก็นะ มีแต่ฉันนี่แหละที่จะเตะคนอื่นออกไป!)
Citlali:(แต่ก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าพวกเขาคุยอะไรกันแน่... หรือว่าจะใช้อาคมแอบฟังหน่อยดี?)
Citlali:(ไม่ได้นะ Citlali เธอน่ะเป็นถึง "ชาแมนผู้ยิ่งใหญ่" และ "คุณยาย Itztli" เชียวนะ! จะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน?!)
Citlali:(อ๊า! โมโหจะตายอยู่แล้ว! ไม่รู้จักเคารพผู้หลักผู้ใหญ่บ้างรึไง! กล้าดียังไงถึงปล่อยให้ยายคนนี้ รออยู่ข้างนอกนานขนาดนี้เนี่ย!!)
Xavier:โอ๊ะ? ดูเหมือนว่าพวกเขาจะออกมาแล้วแฮะ
Citlali:ไม่ได้มีเรื่องทะเลาะอะไรกันใช่มั้ย ทำไมคุยกันนานจัง
Xavier:ดูเหมือนว่าพวกเธอสองคนจะเคยรู้จักกับคุณ Guillotin มาก่อนนะ
Paimon:แต่ไม่ต้องห่วงนะ เราคุยทุกอย่างเรียบร้อยแล้วล่ะ Sandrone ก็ยอมให้พวกเราถ่ายทำกันที่นี่แล้ว แต่ต้องตอนที่เธอไม่อยู่เท่านั้น
Citlali:ตอนที่ไม่อยู่เหรอ?
Paimon:อะฮ่าฮ่า ใช่แล้ว...
Marionette:ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อยากจะเจอใครหรอก แต่การบังเอิญมาเจอพวกเธอมันก็ช่วยไม่ได้นี่
Marionette:อย่างที่ฉันเคยบอกไป แกนกลางของฉันเสียหายอย่างหนัก ถึงแม้ว่า "มรดก" จะเริ่มทำงานแล้ว แต่เหมือนว่าในกระบวนการยังมี "ความผิดพลาด" ที่ไม่เสถียรอยู่
Marionette:ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าต่อจากนี้ ตัวฉันเองจะทำงานได้เสถียรมั้ย ฉันเลยอยากจะจัดการ "ความผิดพลาด" พวกนี้ และจัดการปัญหาของตัวเองให้เสร็จก่อน แล้วค่อยไปเจอทุกคน
Paimon:เอาเป็นว่า Xavier แค่บอกเวลาถ่ายทำให้ Sandrone รู้ล่วงหน้าก็พอแล้วล่ะ เดี๋ยวเธอก็จะหาทางหลบไปเอง
Xavier:ถ้างั้นนี่... ก็รบกวนคุณ Guillotin แย่เลย
Paimon:เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกน่า แต่ว่าเธออยากให้ Xavier ช่วยเก็บเป็นความลับหน่อย เพราะว่า... เอ่อ เหตุผลมันซับซ้อนน่ะ เธอไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองอยู่ที่นี่
Xavier:ได้เลย ฉันจะจำไว้ให้ขึ้นใจเลย
Paimon:อ้อ อีกอย่างนะ Citlali
Citlali:หืม?
Traveler:เธอมีเรื่องจะคุยกับคุณ
Citlali:เธอเหรอ? คุณ Guillotin เนี่ยนะ?
Citlali:เขามีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันกันนะ? อ๋า... หรือว่าจะเป็นเรื่องชุดนอนนี่?
Citlali:อะไรนะ?! "ผู้บริหาร" อันดับที่เจ็ดของ Fatui?
Citlali:ทำไมถึงบอกเรื่องพวกนี้กับฉันล่ะ?
Marionette:ฉันไปถามเรื่องของคุณจาก Traveler มานิดหน่อย พอได้ฟังแล้วก็คิดว่าไม่ควรปิดบังคุณ
Marionette:ด้วยฐานะของคุณแล้ว ถ้าจะไม่เต็มใจทำงานให้ผู้บริหารของ "Fatui" ฉันก็เข้าใจได้นะ
Marionette:แต่ไม่ต้องห่วง ฉันจะยังเก็บห้องบนเรือนี้ไว้ให้คุณอยู่ คุณเป็นเพื่อนของ Traveler ฉันก็ต้องดูแลอยู่แล้ว
Citlali:(โอ๊ะ? ยัยนี่เป็นคนดีเหมือนกันแฮะ)
Citlali:ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้ถือสาอะไรขนาดนั้น ก่อนหน้านี้ The Captain ของ Fatui ก็เคยช่วย Natlan เอาไว้เยอะ พวกเรารู้ว่า Fatui ไม่ได้มีแต่คนไม่ดี
Citlali:อีกอย่าง ฉันก็อยู่มานานขนาดนี้ พอจะเข้าใจกฎของสังคมที่ต้องพึ่งพาตัวเองอยู่แล้วล่ะ ไม่ถึงกับว่าพอไปประเทศอื่นแล้ว จะต้องมาอวดเบ่งเรื่องอาวุโสอะไรหรอก แล้วงานต้อนรับก็ไม่ใช่งานที่เหนื่อยอะไรขนาดนั้น
Marionette:ขอบคุณที่พูดแบบนั้นนะ ชาแมนผู้ยิ่งใหญ่ Citlali
Citlali:เรียกฉันว่า Citlali ก็พอ ตำแหน่งนี้ฟังแล้วดูแก่แปลก ๆ...
Marionette:ได้เลยคุณ Citlali ช่วงนี้ฉันอาจจะต้องลงน้ำไปหาของกับ Traveler บ่อย ๆ ไว้ถึงตอนนั้นฉันจะฝากเรือลำนี้ไว้กับคุณด้วยนะ
Citlali:ละ...ลงน้ำด้วยกัน? บ่อย ๆ เหรอ?
Marionette:ก็ไม่บ่อยเท่าไหร่หรอก ถ้ามีอะไรก็ยังมาหาฉันที่นี่ได้เหมือนเดิม แต่ว่าเดี๋ยวพวกเราต้องออกไปข้างนอกกันสักหน่อย
Citlali:คะ...คุณไปคนเดียวไม่ได้เหรอ?
Marionette:ฉันก็อยากจะไปคนเดียวอยู่หรอก แต่ Traveler ห่วงเรื่อง...สภาพร่างกายของฉัน ก็เลยเสนอตัวว่าจะไปเป็นเพื่อนน่ะ
Citlali:แล้วไม่มีใครสนใจสภาพจิตใจของยายแก่คนนี้บ้างเลยรึไง!
Marionette:...หา?
Marionette:ไปกันเถอะ ไปที่ Beryl Region กับฉันก่อน หลังจากที่ Alain ออกจากศูนย์วิทยาศาสตร์ Fontaine เขาก็ใช้ชีวิตอย่างสันโดษอยู่แถว ๆ นั้น
Citlali:พะ...พวกเธออย่าไปนานเกินไปนะ!
Xavier:คุณ Guillotin ใจกว้างดีจริง ๆ ฉันคุยกับเธอไว้แล้วว่าช่วงที่พวกเธอออกไปข้างนอก ฉันจะให้คนจาก "ทหารเสือพิคเจอร์" มาลองใช้กล้องดู
Marionette:อีกไม่ไกลก็ถึงเมือง Poisson แล้วสินะ? ชวนให้คิดถึงจริง ๆ ตอนอยู่ใน Fontaine รอบ ๆ นี้ยังเป็นทิวทัศน์บนบกอยู่เลย
Marionette:ได้ ฉันพอจะเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของภูมิประเทศ และสภาพการทับถมของตะกอนโดยรวมแล้ว ครั้งนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน
Marionette:การตรวจสอบราบรื่นกว่าที่คิด ขอบคุณทุกคนมากนะ
Paimon:ไม่ต้องเกรงใจหรอก! ว่าแต่ Sandrone เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย? ที่นี่คงเปลี่ยนไปเยอะ จากความทรงจำของเธอเลยสินะ
Marionette:ไม่เป็นไร เวลาเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยนไป เป็นธรรมดาแหละ ฉันชินแล้วล่ะ
Traveler:(...)
Marionette:พวกเธอกลับไปที่เรือก่อนเถอะ ปลาที่เพิ่งจับมาได้ก็ต้องเอาไปใส่ในตู้ปลาด้วย เดี๋ยวฉันจะกลับไปเองทีหลัง ทางนี้เสร็จเร็วกว่าที่แพลนไว้ กองละครของพวกเธอน่าจะยังใช้สถานที่อยู่
Paimon:อ้อใช่ ก่อนที่เราจะไปเหมือน Xavier จะบอกว่าจะมาลองถ่ายสักสองสามฉากนะ
Traveler:ไม่ต้องให้พวกเราอยู่เป็นเพื่อนจริง ๆ เหรอ?
Marionette:ไม่ต้องหรอก ฉันอยากจะเดินดูอะไรไปเรื่อย ๆ คนเดียวน่ะ
Paimon:ก็ได้ งั้นจะรอให้ทางนั้นถ่ายเสร็จก่อน แล้วค่อยให้พวกเรามาบอกเธอมั้ย?
Marionette:ไม่จำเป็นหรอก ยัย Columbina นั่นใช้แรงจันทราผันในการรับรู้สิ่งรอบตัว แต่จะมีความไวเป็นพิเศษเฉพาะในที่ที่เต็มไปด้วยแรงจันทราผันอย่าง Nod-Krai เท่านั้นแหละ
Marionette:พอออกจาก Nod-Krai ตราบใดที่เธอไม่ได้ตั้งใจใช้ความสามารถ ขอบเขตการรับรู้ของเธอก็จะพอ ๆ กับระยะการมองเห็นของคนทั่วไป เรื่องนี้ฉันสืบมาอย่างชัดเจนแล้วตอนอยู่ที่ Snezhnaya
Paimon:เธอนี่รู้ดีจังเลยนะ...
Marionette:ถึงแม้ว่าหลังจากที่เธอกลายเป็น "เทพธิดาจันทราทั้งสาม" แล้ว ข้อสรุปนี้อาจจะคลาดเคลื่อนไปบ้าง แต่ฉันว่ามันก็ไม่ได้ต่างไปจากเดิมเท่าไหร่หรอก เรื่องหลบหน้าเธอน่ะ มีเหรอที่ฉันจะไม่ชำนาญ?
Marionette:เอาเป็นว่าพวกเธอกลับไปก่อนเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัน
Paimon:ก็ได้ ในเมื่อเธอพูดแบบนั้น งั้นถ้ามีอะไรให้ช่วยก็มาหาพวกเราบนเรือได้เลยนะ!
Marionette:Alain... คุณทิ้ง "มรดก" อะไรไว้ให้ฉันกันแน่? คุณรู้รึเปล่าว่าฉันจะกลับมา? หรือว่า... คุณอยากให้ฉันกลับมา?
Paimon:Xavier! พวกเรากลับมาแล้ว
Furina:ชู่ว! เบาเสียงหน่อยสิ ทางนั้นกำลังถ่ายทำกันอยู่นะ
Paimon:อ๋อ ๆ โทษที ๆ
???:หัวหน้าตำรวจ คุณคิดว่าไง?
"หัวหน้าตำรวจ":อืม... ผู้ตายถูกยิงที่หน้าอก เสื้อผ้ามีคราบดินปืน เป็นบาดแผลจากปืนในระยะใกล้
???:คุณสงสัยว่าเป็นฝีมือของคนรู้จักเหรอ?
"หัวหน้าตำรวจ":ใช่ ฉันสันนิษฐานว่าเหยื่อได้รับคำเชิญจากฆาตกร ถึงได้มาเจอกันที่นี่
"Hurlock":อืม ก็มีเหตุผล แต่... ทุกคนมองข้ามเบาะแสที่สำคัญมาก ๆ ไป!
"หัวหน้าตำรวจ":...อะไรนะ?
"Hurlock":...นาฬิกาพกของเหยื่อหายไป
Lepine-Pauline:...คัต!
Lepine-Pauline:เทคนี้ใช้ได้แล้ว ขอบคุณทุกคนมาก!
Charlotte:ฟู่ว... ในที่สุดก็ผ่านสักที...!
Chevreuse:ผ่อนคลายหน่อย เดี๋ยวก็ค่อย ๆ ชินไปเอง ครั้งแรกฉันก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
Paimon:Chevreuse แล้วก็ Charlotte!
Charlotte:อ้าว! Traveler กับ Paimon! สวัสดีนะ!
Paimon:พวกเธอก็มาถ่ายหนังที่นี่ด้วยเหรอ? อ๋อ หรือว่าคนที่เชิญ Chevreuse ก็คือกองละครของ Charlotte?
Chevreuse:อื้ม พวกเขาบอกว่าได้ยินเกี่ยวกับสถานที่ใหม่ ๆ มา ก็เลยอยากจะมาลองดู
Charlotte:แต่กลายเป็นว่าพวกเธอเจอก่อนซะได้! ฮิฮิ โชคดีที่ผู้กำกับ Lepine-Pauline ของเรากับ Xavier รู้จักกันมานานแล้ว พวกเราเลยยืมสถานที่ของกันและกันซะเลย
Chevreuse:ทีนี้ "ทหารเสือพิคเจอร์" ก็ไม่ต้องเครียดเรื่องไม่มีสถานที่กลางแจ้งถ่ายทำที่วิวสวย ๆ แล้ว
Paimon:แบบนี้นี่เอง แต่ว่าดูจากส่วนที่ถ่ายทำไปเมื่อกี้แล้ว นักแสดงนำของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ Charlotte งั้นเหรอ?
Charlotte:ฮิฮิ! เป็นไง? ชุดนักสืบชุดนี้เหมาะกับฉันมากเลยใช่มั้ยล่ะ?
Chiori:ก็จริง นึกภาพเธอที่คอยซุ่มอยู่ในเงามืด แล้วก็ถ่ายรูปไปจดโน้ตไปด้วยออกเลย
Charlotte:ขอบคุณที่ชมนะ คุณ Chiori!
Paimon:ฟังดูไม่ค่อยเหมือนคำชมเลยนะ...
Columbina:ที่แท้ที่นี่ก็คือสถานที่ถ่ายทำ "ภาพยนตร์" สินะ? ดูน่าสนุกจังเลย
Furina:เป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับคุณ Columbina มากเลยเหรอ?
Columbina:อื้ม เมื่อก่อนฉันเคยดูหนังกับเพื่อนแค่ไม่กี่เรื่อง แต่หลัง ๆ มานี้เธอมองว่าถ้าฉันไม่ลืมตาดูหนัง มันก็ไม่มีความหมายอะไร ก็เลยไม่ได้ชวนฉันอีก
Columbina:พอมองแบบนี้ ก็เหมือนฉันจะพลาดอะไรไปเยอะเลยนะ
Traveler:ตอนนี้ก็ยังไม่สายนะ
Columbina:อืม คุณก็พูดถูกนะ แต่ว่าพวก "นักแสดง" ในภาพยนตร์น่ะ ดูเหมือนจะไม่ง่ายเลยเนอะ...
Furina:เอ๊ะ? คนทั่วไปเขาจะอิจฉางานของนักแสดงกันไม่ใช่เหรอ ทั้งมีหน้ามีตา แถมค่าตอบแทนก็สูงด้วย...
Columbina:แต่พวกเขาต้องแสดงบทบาทในชีวิต ที่ไม่ใช่ของตัวเองให้คนอื่นดูไม่ใช่เหรอ? หากหย่อนยานเมื่อไหร่ ก็จะทำให้ทุกคนต้องผิดหวัง
Furina:(อื้ม! เราเข้าใจความรู้สึกที่นางบอกดี! อ่า... มุมมองความคิดของผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนใครดีแฮะ...)
Furina:คุณพูดถูกแล้วล่ะ แต่นักแสดงทุกคนก็เต็มใจเข้าร่วมเองนี่นา แถมยังสนุกกับมันด้วย เอ่อ... ส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็นงั้นนะ...
Chiori:อีกอย่าง ภาพยนตร์ศิลปะที่เราถ่ายทำกันครั้งนี้ ก็สร้างขึ้นโดยมี Columbina เป็นต้นแบบอยู่แล้ว เพราะงั้นแค่แสดงด้านที่แท้จริงของตัวเองออกมาก็พอแล้ว
Columbina:ไม่ต้องแสร้งทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเองงั้นเหรอ?
Furina:น่าจะบอกว่าพวกเราคาดหวังที่จะได้เห็นความสมจริงมากกว่า อย่างเช่นฉากแรกที่เรากำลังจะถ่ายทำกัน จะเริ่มจากฉากที่คุณนั่งเรือกลับมายังบ้านเกิดของเพื่อนน่ะ
Furina:คุณแค่ต้องปล่อยใจไปและสัมผัสดูว่า คุณจะมีปฏิกิริยากับมันยังไงก็พอ
Columbina:ได้เลย ฉันจะจำไว้นะ
Xavier:ดูเหมือนจะมากันครบแล้วสินะ? งั้นเราไปเริ่มถ่ายทำกันที่ดาดฟ้าเรือเลยเถอะ ลำบากทุกคนหน่อยนะ
Xavier:อ้อ จริงสิ คุณท่าน Paimon จ๋า นี่คือสเลทตบฉากของคุณนะ
Paimon:ตายแล้ว! อย่าบอกนะว่า... นี่เป็นอันที่ฉันใช้ตอนถ่ายทำเรื่อง "สองทหารเสือ"?
Xavier:ถูกต้องแล้ว ฉันตั้งใจเก็บไว้ให้คุณ Paimon โดยเฉพาะเลยนะ
Paimon:ขอบคุณนะ Xavier! ว้าว เหมือนได้เจอเพื่อนเก่าจริง ๆ เลยนะเนี่ย!
Traveler:กล่องถ่ายรูปของฉันล่ะ ยังเก็บไว้ด้วยรึเปล่า?
Xavier:ฮ่าฮ่า เก็บไว้อยู่แล้ว แต่ว่าคุณ Traveler ครั้งนี้ฉันอยากให้คุณลองรับผิดชอบงานในส่วนอื่นดู
Traveler:ส่วนไหนล่ะ?
Xavier:เนื่องจากภาพยนตร์ของเราในครั้งนี้ มีตัวเอกแค่คนเดียว เพราะงั้นการแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปนิด ๆ หน่อย ๆ ของตัวละครเลยสำคัญมาก
Xavier:และในภาพยนตร์ ส่วนที่จะสะท้อนความเปลี่ยนแปลงในใจของตัวละครได้ นอกจากฝีมือการแสดงของนักแสดงแล้ว ก็คือ "แสงไฟ" ในสภาพแวดล้อมไงล่ะ
Paimon:เอ๊ะ? แต่ฉันจำได้ว่าในกองละครมี "ช่างจัดแสง" อยู่นี่นา
Xavier:ใช่แล้ว แต่ฉันมองออกว่า Traveler กับคุณ Columbina ดูสนิทสนมกัน บางทีคุณอาจจะเข้าใจสภาพจิตใจของคุณผู้หญิงคนนั้น ในบางสถานการณ์ได้ดีกว่านะ
Paimon:ที่แท้คุณก็คิดแบบนี้นี่เอง
Xavier:ว่าไงล่ะ? อยากมาเป็น "ช่างจัดแสง" ของฉันมั้ย?
Xavier:งั้นตกลงตามนี้นะ! งานแสดงโลกภายในจิตใจของนางเอก ฝากคุณจัดการด้วยล่ะ!
Xavier:งั้นฉันขอประกาศว่า... ภาพยนตร์เรื่อง "กลับสู่บ้านเกิด" จะเริ่มถ่ายทำอย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้!
Xavier:ท่านผู้กำกับ Furina กระผมขอมอบกองถ่ายนี้ ให้ท่านเหมือนเดิมนะ
Furina:เอาล่ะ ทุกคนตรวจสอบเนื้อหาในส่วนที่ตัวเองรับผิดชอบให้เรียบร้อย ตากล้องกับผู้ควบคุมบทเข้าประจำที่ พอปรับไฟเสร็จแล้วก็บอกเราด้วย
Furina:เดี๋ยวคุณ Columbina ช่วยสังเกตตำแหน่งกล้องด้วยนะ ส่วนเรื่องอื่นก็ไม่ต้องเป็นห่วง แค่จดจ่ออยู่กับความรู้สึกของตัวเองก็พอ
Columbina:ได้เลย
Furina:แสงไฟ! ไฟพร้อมรึยัง?
Traveler:ไฟพร้อม!
Furina:เอาล่ะ ทุกคนเตรียมพร้อม ทั้งกองเงียบ! สาม สอง หนึ่ง แอ็กชัน!
Columbina:...
Columbina:ที่นี่สินะ... บ้านเกิดของเธอ...
Marionette:...
Marionette:Columbina...
Columbina:...เอ๋?
Furina:...คัต!
Furina:อืม อารมณ์ใช้ได้เลยนะเนี่ย แต่ว่าคราวหน้าตอนพูดบท ลองทำให้เป็นธรรมชาติกว่านี้อีกหน่อยนะ
Furina:ท่าทางที่ดูเหมือนจะรู้สึกสะเทือนใจจากข้างในเมื่อกี้นี้ บันทึกแยกไว้ได้เลยนะ ดูสมจริงมาก ถ้าพร้อมแล้วพวกเรามาถ่ายกันอีกเทค
Furina:หืม? คุณ Columbina...?
Columbina:...
Columbina:(เมื่อกี้ ฉันเหมือนจะรู้สึกถึง...)
Columbina:...Sandrone?
Localized evidence
ประกายหน้าร้อน! สู่บ้านเกิด? เทศกาล Fontinalia!: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/506491072No text in the selected or fallback locales.
หากเราได้พบกันอีกครั้ง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1571630450Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/41010271
5
10271
EQ
4024416
UI_ChapterIcon_Aquarium
4024401
event