Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Aquarium

Story Chapters

หากเราได้พบกันอีกครั้ง

Event StoriesChapter number: ประกายหน้าร้อน! สู่บ้านเกิด? เทศกาล Fontinalia!: ฉากที่ 1

Story evidence

Chapter quests

1

หากเราได้พบกันอีกครั้ง

Open quest →
Quest flow
1

หาวิธีดำลงไปใต้น้ำ

Open step page →
2

ไปยัง Fontaine เพื่อเข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์

Open step page →
3

ไปยัง Fontaine เพื่อเข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์

Open step page →
Conversation 1 · 63 linesOpen full page →

Chiori:หึ เห็นมั้ยล่ะ ฉันบอกแล้วว่าพวกเขาจะมา

Paimon:เฮ้! Xavier แล้วก็ Chiori กับ Furina ก็อยู่ด้วยเหรอ!

Traveler:สุขสันต์เทศกาล Fontinalia!

Xavier:โอ้! ท่านเทพแห่งน้ำ! นี่มัน "หัวหน้าตากล้อง" กับ "หัวหน้าผู้ควบคุมบท" ของฉันไม่ใช่เหรอเนี่ย? สุขสันต์เทศกาล Fontinalia นะ!

Furina:พวกเจ้ากลับมาเที่ยวเทศกาลภาพยนตร์เหรอ?

Paimon:อื้ม! แล้วก็มาช่วยทุกคนด้วย ถึงแม้ว่าเทศกาลภาพยนตร์ครั้งก่อน จะมีเรื่องที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นเยอะแยะ แต่การถ่ายทำภาพยนตร์ก็สนุกมาก ๆ เลยนะ!

Paimon:เห็นทุกคนใน "ทหารเสือพิคเจอร์" มารวมตัวกันที่นี่แบบนี้ ก็แปลว่าพวกเธอตั้งใจจะเข้าร่วมการแข่งขันจริง ๆ ใช่มั้ย?

Furina:แน่นอนสิ! จะมีดาราคนไหนยอมพลาดงานเฉลิมฉลองประจำปี ของวงการบันเทิงแห่ง Fontaine กันล่ะ?

Chiori:ถึงแม้ว่า "Fontaine แฟชั่นวีค" จะเป็นงานหลักสำหรับฉันก็เถอะ แต่เทศกาลภาพยนตร์ก็ทำให้ได้รับออเดอร์มาเยอะมาก แถมยังช่วยเพิ่มชื่อเสียงให้แบรนด์ได้อีก แน่นอนว่าฉันไม่พลาดอยู่แล้ว

Furina:เทศกาลภาพยนตร์ปีนี้ยังเพิ่มรางวัลมาอีกเยอะเลยนะ ทั้ง "ผู้กำกับยอดเยี่ยม", "ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม"... อ้อ ยังมีรางวัล "ถ่ายภาพยอดเยี่ยม" ที่แค่ถ่ายรูปก็ลงสมัครได้ด้วย

Paimon:โอ้! งั้นก็หมายความว่าพวกเรามีอะไรให้ทำแล้วน่ะสิ! เร็วเข้า ๆ บอกมาหน่อยสิว่าปีนี้ "ทหารเสือพิคเจอร์" จะถ่ายทำเรื่องอะไรเหรอ?

Xavier:เอ่อ... เรื่องนี้...

Paimon:ปะ...เป็นอะไรไปเหรอ Xavier? ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ? อ๊ะ! หรือว่าคุณโดนนักลงทุนน่าสงสัยหลอกอีกแล้ว!

Xavier:ไม่ ไม่! ถึงยังไงฉันก็คงไม่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากแบบเดิม ซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรอกนะ?

Xavier:และต้องขอบคุณสุภาพบุรุษสุภาพสตรีทุกท่านด้วย ตอนนี้ "ทหารเสือพิคเจอร์" มีเงินทุนเหลือเฟือ ที่จะถ่ายทำภาพยนตร์ได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องมีนักลงทุนแล้วล่ะ

Chiori:แต่มันก็อิสระเกินไปหน่อย...

Paimon:หือ? หมายความว่าไง?

Xavier:อ่าฮะฮะ... คือว่า... ตอนแรกพวกเราตั้งใจว่า จะเอาประสบการณ์ที่เคยประสบความสำเร็จมาใช้ซ้ำ โดยการสร้างภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ ที่ดัดแปลงจากนิยายยอดนิยมเรื่องหนึ่ง

Xavier:เมื่อเช้าวันนี้ พวกเรากำลังทำการคัดเลือกนางเอกอยู่ แต่แล้วก็มีสาวน้อยคนหนึ่ง เผลอเข้ามาในพื้นที่คัดเลือกของพวกเรา

Xavier:ทั้งอารมณ์ที่แสนเลื่อนลอย ทั้งแววตาที่ดูเศร้าสร้อย...โอ้ เพื่อนเอ๋ย ฉันอยากให้เธออยู่ที่นั่นด้วยจริง ๆ! ฉันบรรยายความรู้สึกตกตะลึงในตอนนั้นออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลย

Traveler:เวอร์ขนาดนั้นเลยเหรอ...

Xavier:โอ้ เธอต้องไปเห็นด้วยตาตัวเองถึงจะเข้าใจ ผู้หญิงคนนั้นแค่ไปยืนอยู่ตรงไหนก็ได้ โลกรอบ ๆ ตัวเธอรวมถึงอากาศ ก็ดูเหมือนจะกลายเป็นภาพทิวทัศน์ที่สวยงามในภาพยนตร์ไปเลย

Paimon:แสดงว่า... คุณก็เจอนางเอกที่เหมาะสมแล้วสิ?

Xavier:ไม่ ตรงกันข้ามเลยต่างหาก เพื่อนเอ๋ย สคริปต์ของฉันต่างหากที่ไม่คู่ควรกับผู้หญิงคนนั้น

Traveler:ขนาดนั้นเลยเหรอ?

Xavier:ใช่ ฉันเลยอดไม่ได้ที่จะเข้าไปถามถึงภูมิหลังของเธอ และถามว่าทำไมเธอถึงมาที่ Fontaine ได้

Paimon:แล้วเธอตอบว่าไงล่ะ?

Xavier:เธอบอกว่าจริง ๆ แล้วเธอเพิ่งกลับมาที่บ้านเกิดได้ไม่นาน แต่เพื่อนสนิทที่สุดของเธอจากไปแล้ว เธอเลยอยากจะมาดูบ้านเกิดของเพื่อนคนนั้นสักหน่อย ถือเป็นการระลึกถึงอย่างหนึ่ง

Paimon:มิน่าล่ะ คุณถึงบอกว่าผู้หญิงคนนั้นดูเศร้า ๆ

Xavier:ใช่แล้วล่ะ แต่หลังจากได้ฟังเรื่องราวของเธอแล้ว ฉันก็เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาว่า... ทำไมเราไม่สร้างภาพยนตร์แนวศิลปะโดยให้ผู้หญิงคนนี้เป็นตัวเอก และมีเนื้อหาเกี่ยวกับการตามหาเพื่อนเก่าของเธอล่ะ?

Paimon:เอ๋?! นี่หมายความว่าให้เริ่มเขียนสคริปต์ใหม่ตอนนี้เลยเหรอ? บะ...แบบนี้จะไม่ฉุกละหุกไปหน่อยเหรอ? การเตรียมงานภาพยนตร์ซับซ้อนมากไม่ใช่เหรอ? ถ้าสุดท้ายถ่ายทำไม่เสร็จจะทำยังไงล่ะ?

Xavier:เพื่อนเอ๋ย ลองนึกถึงความลำบากที่เราเจอ ตอนที่เริ่มถ่ายทำ "สองทหารเสือ" จากศูนย์ดูสิ สถานการณ์ตอนนี้ดีกว่าตอนนั้นตั้งเยอะ

Paimon:ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ...

Furina:ไม่ต้องห่วงนะ Paimon เรากับคุณ Chiori ได้ประเมินแผนงานของภาพยนตร์ศิลปะแล้ว พวกเราสนับสนุนการตัดสินใจของ Xavier

Chiori:ยังไงซะชุดที่ใช้ในการแสดงส่วนใหญ่ ก็ต้องรอจนกว่าจะเลือกนักแสดงได้ก่อน ถึงจะเริ่มทำอยู่แล้ว งานฝั่งฉันก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นเท่าไหร่หรอก

Xavier:โอ้! คุณสุภาพสตรีทั้งสอง จะขอบคุณพวกคุณยังไงดีล่ะเนี่ย?

Chiori & Furina:รีบเขียนสคริปต์ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ

Furina:แต่ว่า ถ้าเทียบกับพวกหนังตลาดที่ดูไปกินป๊อปคอร์นไปแล้ว ฉันอยากจะทำภาพยนตร์ศิลปะ ที่ทำให้คนดูจบแล้วยังรู้สึกตราตรึงใจไม่รู้ลืมมากกว่า

Chiori:อันนี้ฉันก็เห็นด้วย คนที่เป็นผู้นำแฟชั่น มักจะเป็นคนกล้าตัดสินใจในสิ่งที่แตกต่างจากคนอื่น

Paimon:โอ้... สมแล้วที่เป็นผู้กำกับใหญ่อย่าง Furina ไม่สิ ต้องบอกว่าสมแล้วที่เป็น "ทหารเสือพิคเจอร์" สินะ? ทุกคนมีความมุ่งมั่นทางศิลปะกันจริง ๆ!

Paimon:ว่าแต่ว่า ต้องเป็นนางเอกแบบไหนกันนะ ถึงทำให้พวกเธอตัดสินใจสร้างภาพยนตร์ศิลปะ เกี่ยวกับเขาโดยไม่ได้นัดหมายกันแบบนี้ได้?

???:...เฮ้!

Paimon:หาาา...! Columbina?! ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?

Columbina:สวัสดี เมื่อกี้ฉันกำลังเดินเล่นอยู่แถวนี้ แล้วได้ยินว่าพวกเธอเหมือนจะคุยเรื่องของฉัน ก็เลยแอบย่องเข้ามาน่ะ

Xavier:เอ๊ะ? นี่พวกเธอรู้จักคุณ Columbina คนนี้ด้วยเหรอ?

Paimon:รู้จักสิ เอ๊ะ? หรือว่า... Columbina ก็คือนางเอกที่พวกคุณพูดถึงกันน่ะเหรอ?!

Paimon:ใช่เลย...

Columbina:หืม...?

Paimon:ว่าแต่ Columbina เธอมาที่ Fontaine คนเดียวเหรอ?

Columbina:อื้ม ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยบอกแล้วว่า ถ้า Nod-Krai เข้าที่เข้าทางแล้ว ก็อยากจะไปดูประเทศอื่น ๆ บ้าง

Columbina:ฉันก็เลยไปที่ "เคหาสน์แห่งความลับ" เพื่อถาม Nefer ว่ามีอะไรแนะนำมั้ย เธอบอกว่าช่วงนี้ที่ Fontaine กำลังจัดเทศกาลภาพยนตร์อยู่ ให้ลองมาเที่ยวดู น่าจะสนุกดี

Columbina:ตอนที่ออกมาฉันแวะไปบอก Lauma แล้วด้วย เธอดูดีใจมากที่ฉันยอมออกไปข้างนอกบ้าง แต่ว่า... เธอกับ Nefer ให้คำแนะนำการเดินทางที่ต่างกันนิดหน่อยน่ะ

Paimon:หืม? ต่างกันตรงไหนเหรอ?

Columbina:Lauma บอกว่า ในระหว่างการเดินทาง ฉันควรจะหาประสบการณ์จากสิ่งที่ไม่เคยเห็นให้มากขึ้น แล้วก็ลองทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ ๆ ดูบ้าง

Furina:ก็เป็นคำแนะนำที่ดีออกนี่นา? การเดินทางก็ควรจะสนุกแบบนี้แหละถึงจะถูก

Paimon:แล้วคำแนะนำของ Nefer ล่ะ?

Columbina:"อย่าไว้ใจคนแปลกหน้าง่าย ๆ" "อย่าคุยกับคนแปลกหน้า"

Paimon:เอ่อ... ก็สมกับเป็น Nefer นั่นแหละนะ...

Chiori:ฉันเข้าใจคำแนะนำของคนหลังนะ แสดงว่าเธอเป็นห่วงคุณ Columbina มากเลย

Columbina:อืม เพราะงั้นฉันเลยว่าจะรวมคำแนะนำของพวกเธอเข้าด้วยกัน เปลี่ยนคนแปลกหน้าให้เป็นเพื่อนก่อน แล้วค่อยคุยกับพวกเขา

Paimon:ฟังดูเหมือนจะมีเหตุผลนะ แต่ก็รู้สึกแปลก ๆ ยังไงไม่รู้...

Conversation 2 · 62 linesOpen full page →

Chevreuse:เฮ้ Chiori อ้าว พวกเธอก็กลับมาเหมือนกันเหรอ สุขสันต์เทศกาล Fontinalia นะ

Chiori:อ้าว? หัวหน้า Chevreuse ฮ่า หรือว่าในช่วงเทศกาลภาพยนตร์ ฉันควรเรียกเธอว่าซุปเปอร์สตาร์ Chevreuse ดีล่ะ ขอลายเซ็นหน่อยสิ?

Chevreuse:ให้มันน้อย ๆ หน่อย

Columbina:(หืม...?)

Chiori:ธุระเสร็จแล้วเหรอ?

Chevreuse:อื้ม คุยกับท่านดยุกเรียบร้อยแล้ว แล้วก็แจ้งให้ผู้พิพากษาสูงสุดทราบแล้วด้วย ในช่วงเทศกาล Fontinalia จะให้โอกาสกับนักโทษที่ประพฤติตัวดี ให้ออกมาสูดอากาศข้างนอกบ้าง

Wriothesley:แต่ต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า ทีมลาดตระเวนพิเศษจะคอยจับตาดูนักโทษเหล่านั้น

Paimon:ดยุก! ไม่ได้เจอกันนานเลย! สุขสันต์เทศกาล Fontinalia นะ!

Furina:ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า Veronique กับพี่ชายของเธอ ก็มาเข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์ได้สินะ?

Wriothesley:ได้แค่ตามเวลาที่กำหนดนะ แต่ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ทุกคนรอคอยในแต่ละปีแหละ ได้ออกมารับแดดบ้างก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับใครอยู่แล้ว

Wriothesley:ผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนใหม่ที่พวกเธอเพิ่งรู้จักระหว่างการเดินทางเหรอ? ดูเหมือนพวกเธอกำลังคุยกันเรื่องการเดินทางกันอยู่

Paimon:อื้ม! ถือโอกาสแนะนำให้ Chevreuse กับดยุกรู้จักด้วยเลยละกัน เธอชื่อ Columbina เป็นเพื่อนที่พวกเรารู้จักที่ Nod-Krai น่ะ

Wriothesley:สวัสดีคุณ Columbina ยินดีต้อนรับสู่ Fontaine ชินกับอากาศของที่นี่รึยัง?

Columbina:เฮ้...!

Wriothesley:เอ่อ... ดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบงั้นเหรอ?

Columbina:ชอบสิ เหมือนว่าจะอุ่นกว่า Nod-Krai เยอะเลย

Wriothesley:...แล้วทำไมฉันถึงโดนต่อยล่ะ?

Columbina:หืม? ไม่ได้เหรอ? ดอกไม้ริมทางที่นี่ผลิบานงดงามเป็นพิเศษ ผู้คนก็ใจดีมาก แถมยังคุยกับฉันได้อย่างเป็นธรรมชาติด้วย ฉันอยากจะเป็นเพื่อนกับทุกคนเร็ว ๆ

Chevreuse:หรือว่า... คุณ Columbina จะนิยามการกระทำแบบนี้ว่าเป็นสิ่งที่เพื่อนเขาทำกัน?

Columbina:...แล้วไม่ใช่เหรอ?

Chiori:ก็ใช่อยู่หรอก... แต่ลำดับก่อนหลังของเรื่องนี้มันดูแปลก ๆ ไปหน่อยน่ะ

Chiori:เพื่อนคนนี้ของพวกเธอนี่ออกจะ...

Paimon:ถ้าพวกเราไม่พูดอะไร Columbina เธอคงไม่ได้คิดจะต่อยทุกคนที่เจอใน Fontaine หรอกใช่มั้ย?

Columbina:ฉันจะต่อยแค่คนที่อยากเป็นเพื่อนด้วยเท่านั้น

Paimon:บะ...แบบนั้นก็ไม่ถูกเหมือนกัน! เอาเป็นว่า นี่เป็นเรื่องที่ต้องเป็นเพื่อนกับอีกฝ่ายก่อนถึงจะทำได้นะ

Columbina:อื้ม ฉันจะจำไว้นะ

Wriothesley:ฮ่าฮ่า... เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริง ๆ เลยนะ

Columbina:งั้นตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้วใช่มั้ย?

Wriothesley:แน่นอน เพื่อนของ Traveler ก็คือเพื่อนของฉัน

Columbina:เฮ้...!

Wriothesley:เอ่อ...

Traveler:(เฮ้...!)

Wriothesley:พวกเธอสองคนนี่หาเพื่อนเก่งจริง ๆ เลยนะ

Paimon:พรืด...

Chevreuse:คุณ Columbina คือนางเอกที่พวกเธอพูดถึงเหรอ? ฉันพอจะสัมผัสได้ถึง... ออร่าแบบที่พวกเธอว่าแล้วล่ะ

Paimon:แล้ว Chevreuse ล่ะ? ครั้งนี้เธอจะมาถ่ายหนังกับพวกเราด้วยมั้ย?

Chevreuse:ตอนแรกก็แพลนไว้แบบนั้น แต่หลังจากที่คุณ Xavier แก้ไขทิศทางของภาพยนตร์ ก็เหมือนว่าฉันจะไม่ค่อยมีบทบาทแล้วล่ะ

Chevreuse:พอดีก่อนหน้านี้ฉันก็ได้รับคำเชิญจากคนอื่นเหมือนกัน งั้นฉันไปแนะนำตัวละครที่เกี่ยวข้องกับปืนคาบศิลาให้กองละครอื่นดีกว่า

Chiori:โห ทหารเสือระดับหัวหน้านี่เป็นที่ต้องการจังเลยนะ

Chevreuse:ก็แค่ใช้ความสามารถให้ถูกที่ถูกเวลาเท่านั้นแหละ ระหว่างที่ทุกคนถ่ายทำกัน ถ้าอยากให้ช่วยอะไร ฉันก็ยินดีช่วยเต็มที่นะ

Xavier:พูดถึงเรื่องช่วยเหลือ... คุณ Chevreuse ฉันขอถามหน่อยสิ รอบ ๆ เมือง Fontaine มีสถานที่ไหนที่วิวสวย ๆ และยังไม่มีกองละครอื่นยื่นขอใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำบ้างรึเปล่า

Chevreuse:อืม... แทบไม่เหลืออะไรแล้วล่ะ เทศกาลภาพยนตร์ครั้งนี้มีคนเข้าร่วมเยอะมาก บางที... อาจจะต้องลองคุยกับกองละครอื่น เพื่อขอใช้สถานที่ร่วมกันดูนะ

Xavier:เป็นแบบนี้เองสินะ...

Wriothesley:พวกคุณกำลังกังวลเรื่องสถานที่ถ่ายทำกันอยู่เหรอ?

Furina:อืม กองละครของเราเปลี่ยนแนวเรื่องกะทันหันน่ะ ฉากในร่มที่จองไว้ก็เลยไม่ค่อยได้ใช้แล้ว ส่วนฉากกลางแจ้งที่วิวสวย ๆ ก็โดนกองละครอื่นจองไปเกือบหมดแล้ว

Wriothesley:ถ้าอย่างนั้นให้ฉันแนะนำสถานที่ถ่ายทำสวย ๆ ให้พวกคุณดีมั้ยล่ะ? ทั้งสวยงามโอ่อ่า แล้วก็ยังไม่มีกองละครอื่นจองด้วย

Paimon:มีที่ดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ? รีบบอกมาให้ไวเลย!

Wriothesley:จะให้พูดตรงนี้เลยเหรอ? นาน ๆ ทีฉันจะได้เซอร์ไพรส์ทุกคนสักหน่อย

Chiori:งั้นฉากเซอร์ไพรส์ที่ว่านั่น พวกเราขอไม่เข้าร่วมด้วยละกัน สู้แยกกันตรงนี้เลยจะดีกว่า

Chiori:ฉันกับผู้กำกับ Furina จะพาคุณ Columbina ไปเดินเล่นในเมืองด้วยกัน เพื่อหารือเกี่ยวกับแสงเงาและการแต่งหน้าตอนถ่ายทำ ได้มั้ย คุณ Columbina?

Columbina:ได้ไหม?

Paimon:อื้ม! ไปเถอะไม่ต้องห่วง! ทุกคนต่างก็เป็นเพื่อนที่เรารู้จักกันทั้งนั้น ส่วน Columbina ก็ขอให้สนุกกับการเดินทางครั้งนี้นะ!

Columbina:ฮ่าฮ่า ได้สิ

Xavier:งั้นฉันกับ Traveler จะไปดูสถานที่ที่ท่านดยุกพูดถึงด้วยกัน บางทีอาจจะทำให้ฉันมีแรงบันดาลใจ ในการเขียนสคริปต์ขึ้นมาบ้าง

Chevreuse:ในเมื่อมีดยุกอยู่ด้วย ฉันก็จะไม่ไปกับพวกเธอแล้วนะ ไม่แน่ว่าหลังจากนี้เราอาจจะได้เจอกันอีกที่กองถ่ายไหนสักแห่งก็ได้

Paimon:อิอิ งั้น... สถานที่ถ่ายทำนั่นมันที่ไหนกันแน่เนี่ย? ทำเป็นลึกลับไปได้ ดยุก คุณรีบนำทางไปเลยสิ!

Wriothesley:ใครบอกว่าการไปที่นั่นต้องใช้ "ทาง" กันล่ะ?

Paimon:...เอ๋?

4

ไปยังเรือ Wingalet

Open step page →
Conversation 1 · 25 linesOpen full page →

Paimon:ว้าว! ไม่จริงน่า! นี่ดยุก คุณเอาเรือ Wingalet ขึ้นมาบนผิวน้ำเลยเหรอ?!

Wriothesley:เป็นจุดชมวิวที่สวยและดูดีมากเลยใช่มั้ยล่ะ?

Paimon:ประเด็นมันไม่ใช่เรื่องนั้นซะหน่อย! ปกติเรือ Wingalet ไม่ได้อยู่ใต้น้ำที่ป้อมปราการ Meropide หรอกเหรอ?

Wriothesley:ใช่แล้วล่ะ แถมการบำรุงรักษาเรือลำใหญ่ขนาดนี้ มันกินแรงมากเลยด้วย Paimon เธอนึกภาพออกมั้ยว่า แต่ละวันต้องมีคนคอยดูแลมันกี่คน?

Paimon:เอ๋...? กะ...ก็นึกภาพไม่ออกจริง ๆ แฮะ ฉันนึกว่าแค่จอดทิ้งไว้เฉย ๆ พอจะใช้เมื่อไหร่ค่อยเอาออกมาก็พอแล้วซะอีก...

Wriothesley:ฉันก็หวังว่ามันจะง่ายแบบนั้นเหมือนกัน แต่ความจริงก็คือค่าบำรุงรักษามันสูงมาก สู้เอาไปให้เช่าช่วงเทศกาล Fontinalia เพื่อหาเงินมาหมุนจะดีกว่า

Wriothesley:อีกอย่าง ปกติแล้วเรือลำนี้ ก็มีพวกนักโทษของป้อมปราการ Meropide เป็นคนดูแลอย่างดี การที่ได้เห็นผลงานจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในเทศกาล Fontinalia ได้ ก็ถือเป็นการขัดเกลาและช่วยให้พวกเขาปรับตัวเข้ากับสังคมได้ดีขึ้นด้วยนะ

Paimon:ว้าว ที่แท้ก็มีเรื่องให้คิดเยอะขนาดนี้ด้วย

Paimon:เป็นยังไงบ้าง Xavier ที่นี่เหมาะกับการถ่ายทำภาพยนตร์ศิลปะของพวกเรารึเปล่า

Xavier:โอ้! ฉันคิดออกแล้ว! สุภาพบุรุษสุภาพสตรีทุกท่าน ฉันคิดออกแล้ว!

Paimon:เอ่อ... ดูเหมือนว่าจะเหมาะมากเลย

Xavier:เขาว่ากันว่าการเริ่มต้นน่ะยากที่สุด ก่อนหน้านี้ฉันปวดหัวกับ การคิดหาฉากเปิดของภาพยนตร์เรื่องนี้มาตลอด แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าจะเริ่มถ่ายทำเรื่องราวนี้จากตรงไหน!

Wriothesley:ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ

Paimon:ขอบคุณที่พาพวกเรามาที่นี่นะ ดยุก

Wriothesley:ขอบคุณเร็วไปหน่อยนะ เรือลำนี้จะให้พวกเธอยืมไปถ่ายทำได้รึเปล่าก็ยังไม่แน่เลย

Paimon:...เอ๊ะ? หมายความว่ายังไงเหรอ อะ! หรือว่า... เรือ Wingalet ถูกเช่าไปแล้ว?

Wriothesley:ใช่ เพิ่งถูกเช่าไปเมื่อวานนี้เอง ฝ่ายนั้นใจป้ำมาก ไม่ต่อราคาเลยด้วยซ้ำ ราคาเช่านั้นทำให้กองละครที่อยากมาถ่ายทำหลายกองถอดใจไปเลยล่ะ

Xavier:งั้นขอถามท่านดยุกหน่อยว่า พอจะรู้มั้ยว่าผู้เช่าคนนี้เช่าเรือ Wingalet ไปทำอะไร ฉันอยากจะรู้ข้อมูลก่อนที่จะเข้าไปเจรจาน่ะ

Wriothesley:ฉันไม่ได้ถามรายละเอียดซะด้วยสิ แต่ฉันเหมือนจะเหลือบไปเห็น "ใบอนุญาตทำการประมง" กับ "ใบอนุญาตประกอบกิจการ" บนโต๊ะของเธอน่ะ

Wriothesley:เดาว่าถ้าไม่ได้คิดจะเปิดร้านอาหาร ก็คงเป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำอะไรทำนองนั้นมั้ง

Paimon:ร้านอาหารลอยน้ำเหรอ? ฟังดูน่าสนใจดีนะ แต่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำก็ดูไม่เลวเหมือนกัน วิวบนเรือสวยมาก เป็นสถานที่เดตที่ดีเลยล่ะ

Wriothesley:ถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะไม่ใช่กัปตันแล้ว แต่ฉันก็ยังดีใจที่พวกเธอชอบ Wingalet นะ

Xavier:การถ่ายทำภาพยนตร์สามารถช่วยโปรโมตเรือ Wingalet ได้ในระดับหนึ่ง หวังว่าจะตกลงผลประโยชน์ที่ลงตัวกับกัปตันคนปัจจุบันได้นะ

Paimon:ก็ได้ ดูเหมือนว่าไม่ว่ายังไง ก็ต้องไปถามเขาคนนั้นดูอยู่ดีสินะ

Wriothesley:ขอให้โชคดีนะ

5

เจรจากับ "กัปตัน"

Open step page →
Conversation 1 · 92 linesOpen full page →

Paimon:ว้าว พอมาดูแบบนี้แล้ว เรือ Wingalet นี่ใหญ่จริง ๆ เลยนะ... ข้างในยังมีห้องที่กว้างขนาดนี้ด้วย

Paimon:พวกเธอว่าใครกันนะที่เช่าเรือลำใหญ่ขนาดนี้ไป?

Paimon:สวัสดี มีใครอยู่มั้ย?

Traveler:เหมือนจะไม่มีใครอยู่นะ...

Xavier:หรือว่าเขาจะออกไปทำธุระข้างนอก?

Paimon:เช่าเรือลำใหญ่ขนาดนี้แล้วก็ปล่อยทิ้งไว้เฉย ๆ เนี่ยนะ? แล้วก็ไม่ทิ้งโน้ตอะไรไว้เลยด้วย อะแฮ่ม ฉันจะลองอีกที...

Paimon:มีใครอยู่มั้ย...? ขอรบกวนหน่อย...!

???:...ใครน่ะ? กลางวันแสก ๆ...

???:...อุตส่าห์หาที่ที่นอนหลับสบาย ๆ ได้ทั้งที... ก็ไม่ยอมให้ฉันได้นอนต่ออีกหน่อย...

Citlali:เอ่อ... ขอโทษนะ ตอนนี้พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำยังไม่... เอ๊ะ?!

Paimon:Cit...Citlali?!

Citlali:Traveler! Paimon! เธอ... พวกเธอเดี๋ยวก่อนนะ!!

Citlali:อ๊า!! บ้าเอ๊ย จะออกไปทั้งชุดแบบนี้ได้ยังไงกัน! แล้วชุดปกติของฉันอยู่ไหนล่ะเนี่ย?!

Citlali:...! เหมือนว่าเมื่อวานจะดื่มหนักไปหน่อยเลยตกลงไปในน้ำพุ... แล้วก็เอาไปซักรึเปล่านะ? ไม่จริงน่า! ฉันต้องใส่ชุดนี้ไปเจอพวกเขาจริง ๆ เหรอเนี่ย?!

Paimon:นี่พวกเรา... มาไม่ถูกจังหวะรึเปล่านะ...

Citlali:...

Paimon:Citlali...?

Citlali:...ห้ามพูดออกมาแม้แต่คำเดียว

Paimon:...อะไรนะ?

Citlali:เรื่องเสื้อผ้าของฉัน พวกเธอห้ามพูดแม้แต่คำเดียว! ห้ามวิจารณ์อะไรทั้งสิ้น! ได้ยินมั้ย?!

Paimon:อะ...อ๋า ได้เลย...จะไม่พูดอะไรสักคำเลย

Citlali:เอ๋...? จะ...จริงเหรอ?

Citlali:ไม่สิ บอกว่าห้ามพูดแม้แต่คำเดียวไม่ใช่รึไง!!

Traveler:ฉันไม่ได้พูดสักหน่อย!

Citlali:ก็เธอ...

Citlali:(เดี๋ยวก่อนนะ...! เมื่อกี้นี้คือเสียงในใจของ Traveler เหรอ? อ๊ะ! ฉันลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงกัน!)

Citlali:(น่าอายชะมัดเลย! แบบนี้ก็ดูเหมือนว่าฉันดีใจจนเนื้อเต้นที่โดนเขาชมไม่ใช่รึไง!)

Citlali:(เอ๊ะ...? ศาสตร์ลับนี่เป็นแบบสองทาง หรือว่า...ความคิดของฉันในตอนนี้ Traveler ก็...!)

Traveler:(ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย...)

Citlali:เธอได้ยินชัด ๆ เลยนี่นา!!

Paimon:เอ๊ะ... เอ๋? ได้ยินอะไรเหรอ? คุณพูดอะไรน่ะ?

Citlali:...ไม่! ไม่มีอะไร! ไม่ต้องมาสนใจเรื่องพวกนี้หรอก! อะแฮ่ม... พวกเธอ พวกเธอมาที่นี่มีธุระอะไรรึเปล่า?

Citlali:แล้วคนนี้คือใครเหรอ?

Xavier:อ่าฮะฮะ... สวัสดี ฉันชื่อ Xavier เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และโปรดิวเซอร์จาก Fontaine ขอโทษด้วยที่เมื่อกี้ไม่ได้แนะนำตัว คือไม่มีจังหวะให้พูดแทรกเลยน่ะ ฮ่าฮ่า...

Citlali:ภาพยนตร์...? อ๋อ มิน่าล่ะ ฉันก็ว่าทำไมถึงเจอพวกเธอที่นี่ พวกเธอก็มา Fontaine เพื่อร่วมงานเทศกาลภาพยนตร์ Fontinalia เหมือนกันสินะ?

Paimon:ใช่แล้วล่ะ พูดให้ถูกก็คือ พวกเรากำลังถ่ายหนังกับผู้กำกับ Xavier อยู่พอดี กะว่าจะมาถามว่าขอขึ้นไปถ่ายทำบนเรือลำนี้หน่อยได้มั้ย

Paimon:แสดงว่า... Citlali เป็นคนเช่าเรือลำนี้เองเหรอ?

Citlali:อะไรนะ? ฉันเหรอ? เช่าเรือ? ถ้าฉันมีเงินเหลือและมีเวลาว่างขนาดนั้นก็คงดีน่ะสิ...

Citlali:บอกไว้ก่อนนะ! ต่อให้ฉันจะแก่แค่ไหน ก็ไม่ใช่ยายแก่ประเภทที่อยากจะเช่าเรือท่องรอบโลก เพื่อใช้ชีวิตหลังเกษียณหรอกนะ!

Paimon:แล้วทำไมคุณถึงแต่งตัว... เอ่อ ฉันหมายถึง แล้วคุณมาอาศัยอยู่ในเรือ Wingalet ได้ยังไงล่ะ?

Citlali:เฮ้อ ก็เพราะว่าฉันได้ยินมาว่าไลท์โนเวลที่ฉันชอบ จะถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในช่วงเทศกาลภาพยนตร์ Fontinalia นี้ ฉันก็เลยคิดว่าจะมาที่ Fontaine เพื่อดูรอบปฐมทัศน์ซะเลย

Citlali:ตอนแรกฉันจองห้องไว้ใกล้กับโรงอุปรากร Epiclese แต่สงสัยเพราะอายุมากขึ้นแล้วล่ะมั้ง เลยหลับยากหน่อย หลายคืนมานี้ก็เลยนอนไม่หลับเลย

Citlali:ก็เลยคิดว่าจะคืนห้องแล้วย้ายไปหาโรงแรมอื่น แต่ปรากฏว่าโรงแรมแถว ๆ นี้ดันถูกจองเต็มหมดเลยเพราะเป็นช่วงเทศกาล!

Citlali:ต่อให้ตกอับแค่ไหนฉันก็ไปนอนใต้สะพานไม่ได้หรอกนะ! ซึ่งตอนที่กำลังคิดแบบนั้นอยู่ ฉันก็เหลือบไปเห็นป้ายประกาศรับสมัครงานข้างทางเข้า...

Paimon:อ๋อ! หรือว่าจะเป็นงานเฝ้าเรือเหรอ?

Citlali:ชิ เป็นงานต้อนรับต่างหาก ถึงเงินเดือนจะน้อยไปหน่อย แต่ช่วงเทศกาลภาพยนตร์ก็มีอาหาร ที่พัก แล้วก็เครื่องดื่มให้พร้อม เนื้องานก็ง่าย ๆ ฉันเลยลองมาสมัครดู

Paimon:สุดท้ายแล้วพวกเขาก็จ้างคุณจริง ๆ สินะ

Citlali:อย่าพูดเหมือนฉันทำงานนี้ไม่ได้สิ...

Citlali:เจ้านายคนนี้บอกฉันแค่ว่า ให้บอกคนที่มาสอบถามว่า "ขออภัย พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำยังไม่เปิดให้บริการ" ก็พอแล้ว ส่วนเรื่องอื่น ๆ จะทำอะไรก็ตามสบายเลย อิสระจะตายไป

Paimon:ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

Citlali:อืม ฉันก็แปลกใจเหมือนกัน แต่พวกเธอลงไปดูชั้นล่างก็จะรู้เอง ในถังน้ำว่างเปล่าจนน่าสงสาร ไม่มีอะไรเลย เพราะงั้นคำตอบตอนนี้ก็เป็นความจริงแหละ

Xavier:แล้วกัปตันของคุณได้บอกไว้มั้ย ว่าให้ตอบคำถามเรื่องการถ่ายทำไว้ยังไง? กองถ่ายของพวกเราอยากจะยืมพื้นที่ดาดฟ้าเรือเพื่อถ่ายทำฉากสวย ๆ น่ะ

Citlali:เอ่อ... เหมือนจะไม่ได้บอกไว้นะ... พวกเธอลองไปถามเขาเองดูมั้ยล่ะ?

Paimon:อ๋อ เจ้านายของคุณก็อยู่ด้วยเหรอ แล้วคุณคิดว่ากัปตันคนนี้เป็นคนยังไงบ้างเหรอ? ขอแอบถามไว้ก่อนสิ

Citlali:นิสัย... ก็รู้สึกว่าดีอยู่แหละมั้ง เป็นคนมีเหตุผลดี แถมยังถามฉันด้วยความเป็นห่วงว่า ที่พักของฉันเล็กไปรึเปล่า อยากจะเปลี่ยนเป็นห้องที่ใหญ่ขึ้นมั้ยด้วย

Citlali:ปกติตอนอยู่ที่จ้าวแห่งลมราตรี ฉันเป็นคนสั่งคนอื่นตลอด แต่พอมาอยู่กับหล่อน ฉันกลับไม่รู้สึกว่าถูกสั่งเลย ออกจะเคารพความรู้สึกของฉันด้วยซ้ำ

Paimon:โอ้! ฟังดูเป็นหัวหน้าที่ดีเลยนะ

Citlali:แต่ดูเหมือนว่าหล่อนจะยุ่งอยู่กับอะไรสักอย่างคนเดียวตลอดเลย แล้วก็บอกว่าไม่อยากให้ใครมารบกวนด้วย ฉันแนะนำว่าไปคุยกับหล่อนให้สั้นที่สุดละกันนะ

Paimon:ได้เลย ขอบคุณที่เตือนนะ

Citlali:ฉันขอดูก่อนนะ ห้องกัปตันอยู่... ทางนี้

Citlali:เดี๋ยวก่อน...! ใส่ชุดนี้ไปพบ... โอ๊ย ช่างมันเถอะ ดูแล้วหล่อนคงไม่สนใจหรอก พวกเธอตามฉันมาสิ

Citlali:...

Citlali:สวัสดี คุณ Guillotin แขกพวกนี้มีเรื่องอยากจะถามหน่อยน่ะ

Traveler:(Guillotin...?)

???:ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่รึไง? พยายามอย่ามารบกวนฉัน

???:ก็บอกพวกเขาไปว่าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำยังไม่...

???:...!

Paimon:!!

Traveler:...Sandrone? เธอคือ... Sandrone ใช่มั้ย?!

Citlali:เอ๋? พวกเธอ... รู้จักกันเหรอ?

Paimon:Sandrone... เธอไม่เป็นอะไรใช่มั้ย ยังจำพวกเราได้รึเปล่า หลังจากที่เธอจากไป เพื่อน ๆ เสียใจกันมากเลยนะ... ทุกคน... ทุกคนคิดถึงเธอมากเลยด้วย!

Marionette:...

Marionette:...คุณ Citlali ช่วยพาผู้ชายคนนั้นไปดื่มชาที่ส่วนรับรองก่อนได้มั้ย? ฉันมีเรื่องจะคุยกับแขกสองคนนี้

Citlali:อ้อ...ได้สิ คุณ Xavier เชิญทางนี้

Paimon:Sandrone...?

Marionette:เฮ้อ... ทำไมถึงต้องเจอพวกเธอทุกที่เลยเนี่ย...?

Traveler:เธอสบายดีอยู่มั้ย? ในการต่อสู้ครั้งนั้น... แกนกลางของเธอ...

Marionette:...ถูกไอ้สารเลว Dottore นั่นทำลายไป ใช่แล้ว แต่ก็อย่างที่พวกเธอเห็น ตอนนี้ฉันสบายดี ไม่ได้เป็นอะไรมาก น่าจะไม่เป็นน่ะนะ...

Paimon:ดีจังเลย ดีจริง ๆ เลย! ทำไมไม่บอกพวกเราให้เร็วกว่านี้ว่ากลับมาแล้ว ทำไมไม่มาเจอเพื่อน ๆ ให้เร็วกว่านี้ล่ะ?

Traveler:ที่จริงฉันก็มีเรื่องที่อยากจะบอกเธอมาตลอดเหมือนกัน...

Marionette:หืม?

Traveler:ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ตอนนั้นนะ

Marionette:ห๊ะ? อย่าเข้าใจผิดสิ ตอนนั้นที่ฉันช่วยเธอไว้ ก็แค่เพื่อทำพิธีกรรมนั้นให้มันสมบูรณ์ จะได้เอาชนะ Dottore เท่านั้นแหละ... อ๊ะ... ถึงหลังจากนั้นดูเหมือนเขาจะไปก่อเรื่องวุ่นวายอีกก็เถอะ...

Traveler:แต่ไม่ว่าจะยังไง เธอก็เป็นคนช่วยทุกคนเอาไว้นะ

Marionette:พอแล้ว ๆ นี่ไม่ใช่ผลงานของฉันคนเดียวสักหน่อย สมองอันชาญฉลาดของฉัน ก็แค่มีส่วนในแผนการนิดหน่อยเท่านั้นเอง ถึงฉันจะไม่ปฏิเสธว่ามันเป็นส่วนสำคัญก็เถอะ

Paimon:อิอิ ฉันรู้สิ เธอน่ะสุดยอดมาตลอดอยู่แล้วล่ะ!

Paimon:ว่าแต่... ตกลงแล้วเธอออกมาจาก... เอ่อ...

Marionette:จากกองชิ้นส่วนจักรกลที่ไร้ชีวิต กลายมาเป็นสภาพแบบนี้ได้ยังไงน่ะเหรอ?

Paimon:ถึงฉันจะอยากจะพูดแบบอ้อม ๆ หน่อยก็เถอะ แต่ก็ประมาณนั้นแหละ...

Marionette:ฮ่า... จะเริ่มเล่าให้พวกเธอฟังจากตรงไหนดีนะ...

6

เจรจากับ "กัปตัน"

Open step page →
7

เมื่อไม่นานมานี้...

Open step page →
Conversation 1 · 36 linesOpen full page →

Marionette:...!

Marionette:แค่ก... อึก...!

Marionette:แฮ่ก... แฮ่ก... บ้าเอ๊ย...!

Marionette:ที่นี่มัน... ที่ไหนกัน?!

Marionette:(สุดท้ายแล้วพวกเราชนะรึเปล่า? เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว? ฉันคงไม่ได้อยู่ในโกดังทดลองของเจ้าบ้านั่นหรอกใช่มั้ย?)

Marionette:(ของตกแต่งของ Fontaine... หนังสือของศูนย์วิทยาศาสตร์... เฮ้อ... ใจเย็นไว้...)

Marionette:เริ่มโปรแกรมตรวจสอบตัวเอง...!

Marionette:ประเมินขอบเขตความเสียหาย หยุดจ่ายพลังงานให้กับส่วนที่ไม่จำเป็น ซึ่งเสียหายจนซ่อมแซมไม่ได้... และสร้างโมดูลการเคลื่อนไหวขึ้นมาใหม่ตามพื้นฐานนี้

Marionette:ชิ... แกนกลางเสียหายอย่างรุนแรง... Dottore แกนะแก...

Marionette:...! Pulonia...?

Marionette:Pulonia! ตื่นสิ เปิดใช้งาน!

Pulonia:...

Marionette:...

Marionette:นี่แก... เจ็บหนักกว่าฉันอีกเหรอ...

Marionette:(เฟืองกับวงจรพลังงานของตัวเครื่อง แทบไม่มีส่วนไหนที่สมบูรณ์เลย... แกนกลางก็เสียหายร้ายแรงเหมือนกับฉัน... แม้แต่จะรีบูตก็ยังทำไม่ได้...)

Marionette:(ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็... ต่อให้ฉันจะเป็นคนซ่อมเองก็คงจะ...)

Marionette:...ในตอนสุดท้าย แกคงทุ่มพลังงานสำคัญทั้งหมดไปกับการปกป้องแกนกลางของเจ้าหนุ่มหมวกนั่น กับ "อาร์เรย์เลขศาสตร์" สินะ?

Marionette:"อาร์เรย์เลขศาสตร์"...

Marionette:...ดีล่ะ! ต้นแบบอาเรย์ยังอยู่

Marionette:(ร่างกายจักรกลที่แตกสลายของฉัน... จะยังใช้ "อาร์เรย์เลขศาสตร์" ได้รึเปล่านะ...)

Marionette:(ช่างมันเถอะ... ลองดูก่อน ฉันแค่ต้องยืนยันเรื่องเดียวก็พอ...)

Marionette:เปิดใช้งาน "อาร์เรย์เลขศาสตร์" เชื่อมต่อแกนคำนวณของอาร์เรย์เข้ากับร่างกายของ "ฉัน"

Marionette:(แค่ก... อย่างที่คิดเลย มันต้องใช้พลังงานคำนวณมากเกินไปจริง ๆ ด้วย...)

Marionette:...หยุดการจ่ายพลังงานการเคลื่อนไหวทั้งหมดของ "ฉัน" บันทึกไว้แค่โมดูลความคิด

Marionette:(ได้โปรดล่ะ แค่คำถามง่าย ๆ ข้อเดียว...)

Marionette:ค้นหา... จำนวนของเทพจันทรา ผู้มีพลังแห่งจันทราทั้งสามและยังมีชีวิตอยู่ หรือก็คือจำนวนของ "เทพธิดาจันทราทั้งสาม"

Marionette:...หนึ่งคน

Marionette:...ฮ่าฮ่าฮ่า เธอทำได้จริง ๆ ด้วยสินะ Columbina เธอกลับมาแล้ว เราทำสำเร็จแล้ว

Marionette:(แต่... ทำไม "ฉัน" ถึงยังมีชีวิตอยู่ล่ะ?)

Marionette:(ผลลัพธ์จากการตรวจสอบตัวเองเมื่อกี้ แสดงให้เห็นว่า ความเสียหายที่แกนกลางของฉันได้รับ มากพอที่จะทำให้ฉันหยุดทำงานอย่างถาวรแล้วนี่... แล้วอะไรที่รีบูตกระบวนการทำงานของแกนกลางฉันล่ะ?)

Marionette:...หืม? มีข้อความภายในงั้นเหรอ? จะดูได้ก็ต่อเมื่อรีบูตแกนกลาง?

Marionette:"มรดกชิ้นสุดท้าย"...

Marionette:...! Alain... ที่แท้... คุณเองเหรอที่มอบโอกาสครั้งที่สองนี้ให้ฉัน...

Marionette:(แต่ทำไม "มรดก" ถึงเพิ่งจะถูกปลุกขึ้นมาในตอนนี้ล่ะ? อะไรคือเงื่อนไขที่ปลุกมันขึ้นมากันแน่?)

Marionette:เอ๊ะ? นั่นมัน...?

Marionette:วิชั่น? ไม่สิ นี่มัน... "สลักดารา"?

8

กลับไปยังเรือ Wingalet

Open step page →
Conversation 1 · 55 linesOpen full page →

Paimon:"สลักดารา" งั้นเหรอ?

Marionette:ถูกต้อง พวกเธอจะเข้าใจว่ามันเป็นวิชั่นชนิดที่หายากมาก ๆ ก็ได้ ส่วนสาเหตุที่มันปรากฏขึ้นมา ก็ยังไม่มีใครรู้จนถึงทุกวันนี้

Marionette:แต่ใน Snezhnaya หรือจะให้พูดให้ถูกก็คือ จากงานวิจัยที่ผ่านมาของ "Fatui" โดยทั่วไปเชื่อกันว่ามันมีความเกี่ยวข้องกับ "ผู้มาเยือนคนที่สาม" อยู่บ้าง

Paimon:"ผู้มาเยือนคนที่สาม"? เมื่อก่อนพวกเรารู้แค่ว่า "โนซิส" คือซากกระดูกของเขา แต่ไม่เคยได้ยินเรื่องที่เกี่ยวกับ "สลักดารา" มาก่อนเลย

Marionette:พวกเธอรู้เรื่องซากกระดูกด้วยเหรอ? ก็ได้... ถ้าเป็นพวกเธอล่ะก็ คิดดูดี ๆ แล้วก็ไม่แปลกหรอก

Marionette:สรุปก็คือ กฎแห่งสวรรค์ใช้ซากกระดูกของผู้มาเยือนคนที่สาม สร้างโนซิสขึ้นมาเจ็ดชิ้น เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับระบบเทพทั้งเจ็ดที่ตนเองได้สร้างขึ้น

Marionette:และวิชั่นก็คือผลผลิตของระบบเทพทั้งเจ็ดนั่นเอง พูดอีกอย่างก็คือ การปรากฏขึ้นของวิชั่นก็มีความเกี่ยวข้องกับผู้มาเยือนคนที่สามในระดับหนึ่งเหมือนกัน ตามทันอยู่มั้ย?

Traveler:พอได้อยู่...

Marionette:ผู้ครอบครอง "วิชั่น" สามารถใช้ "วิชั่น" เพื่อควบคุมพลังธาตุได้ ผู้ครอบครอง "สลักดารา" ก็เหมือนกัน

Marionette:ความแตกต่างอยู่ที่ ขณะที่ผู้ครอบครอง "สลักดารา" ควบคุมพลังธาตุ บางครั้งจะแสดงคุณสมบัติของพลังที่พิเศษออกมา ซึ่งดูเหมือนจะมาจากนอก Teyvat

Marionette:พลังนี้เชื่อกันว่าเกิดจากการที่ สิ่งเจือปนในซากกระดูกของผู้มาเยือนคนที่สาม ปะปนเข้ามาในตอนที่วิชั่นปรากฏขึ้น ก็เลยถูกเรียกว่า "สลักดารา"

Paimon:ฉันจำได้ว่า ขอแค่คนคนหนึ่งมีความปรารถนาที่แรงกล้าพอ เขาก็จะมีโอกาสได้รับวิชั่น งั้น "สลักดารา" ที่มีความคล้ายกัน ก็คงจะเหมือนกัน... รึเปล่า

Marionette:หืม? อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันเคยบอกไปแล้วนี่ ว่าฉันไม่มีความปรารถนาพิเศษอะไร แต่เรื่องที่เกลียดน่ะมีเป็นกองเลย ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมของสิ่งนี้ถึงปรากฏขึ้นต่อหน้าฉัน...

Marionette:แต่แกนกลางของฉันเสียหายหนักเกินไปในการต่อสู้ "มรดก" ก็เลยไม่ได้เปิดใช้งาน และต้องขอบคุณการปรากฏตัวของ "สลักดารา" ชิ้นนี้ด้วยแหละ ที่ช่วยเปิดใช้งานโอกาสครั้งที่สองที่ Alain ทิ้งไว้ให้ฉัน...

Marionette:หลังจากที่แกนกลางรีบูตใหม่ ฉันก็ซ่อมแซมลำตัวที่เสียหายของฉัน และหาวิธีนำสูตรคำนวณส่วนที่ยังเหลือของ Pulonia กับ "อาร์เรย์เลขศาสตร์" มารวมไว้ในร่างกายนี้

Paimon:อย่าบอกนะว่า... Pulonia...

Marionette:...ก็น่าเสียดายแหละ แต่คงจะซ่อมไม่ได้แล้วล่ะ

Paimon:ขอโทษนะ... อีกอย่าง เมื่อกี้เธอพูดถึง "มรดกชิ้นสุดท้าย"...

Marionette:อืม ตอนที่ Alain ยังมีชีวิตอยู่ ก็เคยคุยกับฉันเรื่อง "ความปรารถนา" เหมือนกัน

Marionette:ฉันเดาว่า เขาคงคิดว่าสักวันหนึ่งฉันอาจจะยอมสละชีวิต เพื่อให้ความปรารถนาบางอย่างเป็นจริง เขาเลยได้ทิ้งโอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งไว้ให้คนอย่างฉัน

Marionette:ไม่เลย ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

Marionette:Alain เคยบอกว่าฉันเป็นผลงานชิ้นเอกที่เขาภูมิใจที่สุด แม้จะฟังดูเหมือนเป็นการอวดตัวเอง แต่ก็เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้

Marionette:หลังจาก Alain จากไป ฉันลองศึกษากลไกภายในของตัวเองกับของ Pulonia ดู โดยพื้นฐานแล้ว Pulonia เป็นจักรกลคำนวณ การจะทำความเข้าใจหลักการทำงานของมัน ก็เลยไม่ใช่เรื่องยากอะไร

Marionette:แต่พอได้ตรวจสอบโครงสร้างของตัวเอง ฉันถึงได้สัมผัสถึงความยิ่งใหญ่ของ Alain... 'เจ้าแห่งกลไกเครื่องลาน' ผู้นั้นอีกครั้ง

Marionette:ฉันเลียนแบบโครงสร้างกลไกของตัวเอง และสร้าง "Katheryne" ที่พวกเธอรู้จักกันดีขึ้นมา แต่นั่นก็เป็นแค่การลอกเลียนแบบรูปลักษณ์ภายนอกของร่างนี้

Paimon:เอ๋?! แต่...แต่แค่สร้าง Katheryne ขึ้นมาได้นี่ก็น่าทึ่งมากแล้วไม่ใช่เหรอ! ตอนที่พวกเรารู้ว่าเธอเป็นหุ่นเชิดครั้งแรก พวกเราอึ้งกันหมดเลยนะ!

Marionette:ไม่เลย นี่แทบจะเทียบกับเทคโนโลยีของ Alain ไม่ติดเลย หลักการทางเทคนิคบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับแก่นแท้ของ "ฉัน" จนถึงตอนนี้ แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังไม่เข้าใจมันทุกอย่างเลย

Marionette:การซ่อน "มรดก" เอาไว้ กลับง่ายดายสำหรับ Alain มาก ๆ

Marionette:เสียดายที่ฉันเสียโอกาสนี้ไปตอนที่รับมือกับ Dottore ตอนนั้นฉันแค่ไม่อยากเห็นเขาทำสำเร็จก็เท่านั้นเอง

Marionette:หึ ถ้าพูดแบบนี้ งั้นโลกใบนี้ก็เป็นหนี้ฉันเยอะมาก ๆ เลยน่ะสิ

Paimon:เอ๊ะ? แต่คุยกันมาตั้งเยอะ ฉันกลับยิ่งไม่เข้าใจเลยว่าทำไม Sandrone ถึงมาอยู่ที่นี่ได้

Paimon:ฉันได้ยินดยุกบอกว่าเธอเช่าเรือลำนี้มา แล้วยังทำ... "ใบอนุญาตตกปลา" อะไรอีกเหรอ?

Marionette:อ๋อ ก็เพราะว่าฉันอยากกลับไปที่บ้านที่เคยอยู่ เป็นที่ที่ฉันกับ Alain เคยอยู่ด้วยกันตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่น่ะ

Marionette:ข้อความใน "มรดก" บอกไว้ว่า นอกจากโอกาสครั้งที่สองนี้แล้ว Alain ยังได้ทิ้งของอย่างอื่นไว้ให้ฉันด้วย พวกมันน่าจะถูกเก็บไว้ที่บ้านเก่าของฉันกับ Alain

Marionette:ไม่แน่ว่า... พวกมันอาจจะช่วยฉันแก้ไข "ความผิดพลาด" บางอย่างในแกนกลางที่รีบูตใหม่นี้ และทำให้ฉันเข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้รับ "สลักดารา" มาก็ได้

Paimon:งั้นกลับไปเลยไม่ได้เหรอ มันเกี่ยวอะไรกับการ "ตกปลา" ด้วยล่ะ?

Marionette:นี่เธอเป็นคนช่วยแก้ไขวิกฤติของ "Fontaine" จริงมั้ยเนี่ย ลืมไปแล้วเหรอว่าในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา ระดับน้ำของ Fontaine สูงขึ้นมาโดยตลอด? บ้านเก่าของฉันจมอยู่ใต้น้ำไปนานแล้ว

Paimon:อ๋า... เหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงด้วยแฮะ

Marionette:ระดับน้ำสูงขึ้น แถมภูมิประเทศก็เปลี่ยนไป... ถ้าฉันจะกลับบ้านก็ต้องตามหาที่อยู่เดิมให้เจอ แถมยังต้องจัดการกับตะกอนและสิ่งกีดขวางอีก

Marionette:แต่กฎหมายของ Fontaine กำหนดไว้ว่าไม่อนุญาตให้บุคคลและองค์กรที่ยังไม่ได้รับอนุมัติ ทำการขุดค้นโบราณสถานใต้น้ำโดยพลการ วันแรกที่ฉันลงน้ำก็โดนเมลูซีนจับได้เลย

Paimon:งั้นเธอก็ไปยื่นขอใบอนุญาตก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ?

Marionette:พอเถอะ ตอนที่ฉันยังอยู่ที่นี่ ก็รู้แล้วว่าการทำงานของนครว่าการ Fontaine มีประสิทธิภาพแค่ไหน

Marionette:อีกอย่าง ฉันเป็นถึงผู้บริหาร "Fatui" ลำพังแค่ปัญหาทางการทูตที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ก็ทำให้พวกเจ้าหน้าที่กรมกิจการทั่วไปของพระราชวัง Mermonia ปวดหัวมากพออยู่ละ

Marionette:ฉันก็เลยไปทำ "ใบอนุญาตตกปลา" ที่ขอได้ง่ายที่สุดใน Fontaine ซะเลย เอกสารที่ต้องใช้ก็ไม่เยอะ แค่ใช้ชื่อ "Guillotin" ก็ขอได้สบาย ๆ แล้ว

Paimon:นะ...นี่ก็เท่ากับว่า เป็นการหาช่องโหว่ทางกฎหมายรึเปล่าเนี่ย...

Marionette:ใช่เหรอ? บ้านใต้น้ำนั่นเป็นทรัพย์สินของฉันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ฉันก็แค่หาทางกลับบ้านระหว่างที่ "ตกปลา" ไปด้วยก็เท่านั้นเอง

Marionette:แน่นอนว่าบางครั้งก็ต้องจับปลาขึ้นมาสักตัวสองตัว เพื่อเอาไปใส่ไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเป็นตัวอย่างหน่อย แบบนี้เวลาเจอเจ้าหน้าที่กรมกิจการทั่วไปมาสุ่มตรวจจะได้อธิบายได้ ฉันถึงได้จ้างพนักงานต้อนรับมาไว้โดยเฉพาะไงล่ะ

Paimon:ก็ได้... แต่กว่าจะขอใบอนุญาตเปิดพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมาได้ แถมยังเช่าเรือลำใหญ่ขนาดนี้อีก รู้สึกว่าแอบน่าเสียดายอยู่นะ

Marionette:ถ้าพวกเธออยากเปิดพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำนัก ก็ไปเปิดเลยสิ ฉันไม่ห้ามอยู่แล้ว สิ่งอำนวยความสะดวกบนเรือก็ใช้ได้ตามสบาย

Marionette:ตอนนี้ฉันแค่อยากกลับไปที่บ้านหลังก่อน ไปดูว่า "มรดก" ที่ Alain พูดถึงคืออะไรกันแน่

Marionette:แล้วนี่... สรุปพวกเธอมาโผล่บนเรือฉันได้ยังไงเนี่ย?

9

คุยกับ Citlali

Open step page →
Conversation 1 · 43 linesOpen full page →

Citlali:...

Citlali:(อ๊ะ! ให้ตายสิ! Traveler กับยัยหนูนั่น คุยกันอยู่ในนั้นนานเกินไปแล้วนะ!)

Citlali:(เมื่อกี้บรรยากาศตอนเจอกันก็ดูไม่ธรรมดาเลยด้วย! ฉันอุตส่าห์ออกจากห้องเพื่อให้พวกเขาได้คุยกันแบบส่วนตัวแล้วนะ! ถ้าเป็นตอนอยู่ที่จ้าวแห่งลมราตรีล่ะก็นะ มีแต่ฉันนี่แหละที่จะเตะคนอื่นออกไป!)

Citlali:(แต่ก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าพวกเขาคุยอะไรกันแน่... หรือว่าจะใช้อาคมแอบฟังหน่อยดี?)

Citlali:(ไม่ได้นะ Citlali เธอน่ะเป็นถึง "ชาแมนผู้ยิ่งใหญ่" และ "คุณยาย Itztli" เชียวนะ! จะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน?!)

Citlali:(อ๊า! โมโหจะตายอยู่แล้ว! ไม่รู้จักเคารพผู้หลักผู้ใหญ่บ้างรึไง! กล้าดียังไงถึงปล่อยให้ยายคนนี้ รออยู่ข้างนอกนานขนาดนี้เนี่ย!!)

Xavier:โอ๊ะ? ดูเหมือนว่าพวกเขาจะออกมาแล้วแฮะ

Citlali:ไม่ได้มีเรื่องทะเลาะอะไรกันใช่มั้ย ทำไมคุยกันนานจัง

Xavier:ดูเหมือนว่าพวกเธอสองคนจะเคยรู้จักกับคุณ Guillotin มาก่อนนะ

Paimon:แต่ไม่ต้องห่วงนะ เราคุยทุกอย่างเรียบร้อยแล้วล่ะ Sandrone ก็ยอมให้พวกเราถ่ายทำกันที่นี่แล้ว แต่ต้องตอนที่เธอไม่อยู่เท่านั้น

Citlali:ตอนที่ไม่อยู่เหรอ?

Paimon:อะฮ่าฮ่า ใช่แล้ว...

Marionette:ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อยากจะเจอใครหรอก แต่การบังเอิญมาเจอพวกเธอมันก็ช่วยไม่ได้นี่

Marionette:อย่างที่ฉันเคยบอกไป แกนกลางของฉันเสียหายอย่างหนัก ถึงแม้ว่า "มรดก" จะเริ่มทำงานแล้ว แต่เหมือนว่าในกระบวนการยังมี "ความผิดพลาด" ที่ไม่เสถียรอยู่

Marionette:ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าต่อจากนี้ ตัวฉันเองจะทำงานได้เสถียรมั้ย ฉันเลยอยากจะจัดการ "ความผิดพลาด" พวกนี้ และจัดการปัญหาของตัวเองให้เสร็จก่อน แล้วค่อยไปเจอทุกคน

Paimon:เอาเป็นว่า Xavier แค่บอกเวลาถ่ายทำให้ Sandrone รู้ล่วงหน้าก็พอแล้วล่ะ เดี๋ยวเธอก็จะหาทางหลบไปเอง

Xavier:ถ้างั้นนี่... ก็รบกวนคุณ Guillotin แย่เลย

Paimon:เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกน่า แต่ว่าเธออยากให้ Xavier ช่วยเก็บเป็นความลับหน่อย เพราะว่า... เอ่อ เหตุผลมันซับซ้อนน่ะ เธอไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองอยู่ที่นี่

Xavier:ได้เลย ฉันจะจำไว้ให้ขึ้นใจเลย

Paimon:อ้อ อีกอย่างนะ Citlali

Citlali:หืม?

Traveler:เธอมีเรื่องจะคุยกับคุณ

Citlali:เธอเหรอ? คุณ Guillotin เนี่ยนะ?

Citlali:เขามีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันกันนะ? อ๋า... หรือว่าจะเป็นเรื่องชุดนอนนี่?

Citlali:อะไรนะ?! "ผู้บริหาร" อันดับที่เจ็ดของ Fatui?

Citlali:ทำไมถึงบอกเรื่องพวกนี้กับฉันล่ะ?

Marionette:ฉันไปถามเรื่องของคุณจาก Traveler มานิดหน่อย พอได้ฟังแล้วก็คิดว่าไม่ควรปิดบังคุณ

Marionette:ด้วยฐานะของคุณแล้ว ถ้าจะไม่เต็มใจทำงานให้ผู้บริหารของ "Fatui" ฉันก็เข้าใจได้นะ

Marionette:แต่ไม่ต้องห่วง ฉันจะยังเก็บห้องบนเรือนี้ไว้ให้คุณอยู่ คุณเป็นเพื่อนของ Traveler ฉันก็ต้องดูแลอยู่แล้ว

Citlali:(โอ๊ะ? ยัยนี่เป็นคนดีเหมือนกันแฮะ)

Citlali:ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้ถือสาอะไรขนาดนั้น ก่อนหน้านี้ The Captain ของ Fatui ก็เคยช่วย Natlan เอาไว้เยอะ พวกเรารู้ว่า Fatui ไม่ได้มีแต่คนไม่ดี

Citlali:อีกอย่าง ฉันก็อยู่มานานขนาดนี้ พอจะเข้าใจกฎของสังคมที่ต้องพึ่งพาตัวเองอยู่แล้วล่ะ ไม่ถึงกับว่าพอไปประเทศอื่นแล้ว จะต้องมาอวดเบ่งเรื่องอาวุโสอะไรหรอก แล้วงานต้อนรับก็ไม่ใช่งานที่เหนื่อยอะไรขนาดนั้น

Marionette:ขอบคุณที่พูดแบบนั้นนะ ชาแมนผู้ยิ่งใหญ่ Citlali

Citlali:เรียกฉันว่า Citlali ก็พอ ตำแหน่งนี้ฟังแล้วดูแก่แปลก ๆ...

Marionette:ได้เลยคุณ Citlali ช่วงนี้ฉันอาจจะต้องลงน้ำไปหาของกับ Traveler บ่อย ๆ ไว้ถึงตอนนั้นฉันจะฝากเรือลำนี้ไว้กับคุณด้วยนะ

Citlali:ละ...ลงน้ำด้วยกัน? บ่อย ๆ เหรอ?

Marionette:ก็ไม่บ่อยเท่าไหร่หรอก ถ้ามีอะไรก็ยังมาหาฉันที่นี่ได้เหมือนเดิม แต่ว่าเดี๋ยวพวกเราต้องออกไปข้างนอกกันสักหน่อย

Citlali:คะ...คุณไปคนเดียวไม่ได้เหรอ?

Marionette:ฉันก็อยากจะไปคนเดียวอยู่หรอก แต่ Traveler ห่วงเรื่อง...สภาพร่างกายของฉัน ก็เลยเสนอตัวว่าจะไปเป็นเพื่อนน่ะ

Citlali:แล้วไม่มีใครสนใจสภาพจิตใจของยายแก่คนนี้บ้างเลยรึไง!

Marionette:...หา?

10

ไปยังใต้น้ำกับ Sandrone

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Marionette:ไปกันเถอะ ไปที่ Beryl Region กับฉันก่อน หลังจากที่ Alain ออกจากศูนย์วิทยาศาสตร์ Fontaine เขาก็ใช้ชีวิตอย่างสันโดษอยู่แถว ๆ นั้น

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Citlali:พะ...พวกเธออย่าไปนานเกินไปนะ!

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Xavier:คุณ Guillotin ใจกว้างดีจริง ๆ ฉันคุยกับเธอไว้แล้วว่าช่วงที่พวกเธอออกไปข้างนอก ฉันจะให้คนจาก "ทหารเสือพิคเจอร์" มาลองใช้กล้องดู

11

สำรวจใต้น้ำใน Beryl Region

Open step page →
12

กลับไปบนบก

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Marionette:อีกไม่ไกลก็ถึงเมือง Poisson แล้วสินะ? ชวนให้คิดถึงจริง ๆ ตอนอยู่ใน Fontaine รอบ ๆ นี้ยังเป็นทิวทัศน์บนบกอยู่เลย

Marionette:ได้ ฉันพอจะเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของภูมิประเทศ และสภาพการทับถมของตะกอนโดยรวมแล้ว ครั้งนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน

13

กลับไปบนบก

Open step page →
Conversation 1 · 16 linesOpen full page →

Marionette:การตรวจสอบราบรื่นกว่าที่คิด ขอบคุณทุกคนมากนะ

Paimon:ไม่ต้องเกรงใจหรอก! ว่าแต่ Sandrone เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย? ที่นี่คงเปลี่ยนไปเยอะ จากความทรงจำของเธอเลยสินะ

Marionette:ไม่เป็นไร เวลาเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยนไป เป็นธรรมดาแหละ ฉันชินแล้วล่ะ

Traveler:(...)

Marionette:พวกเธอกลับไปที่เรือก่อนเถอะ ปลาที่เพิ่งจับมาได้ก็ต้องเอาไปใส่ในตู้ปลาด้วย เดี๋ยวฉันจะกลับไปเองทีหลัง ทางนี้เสร็จเร็วกว่าที่แพลนไว้ กองละครของพวกเธอน่าจะยังใช้สถานที่อยู่

Paimon:อ้อใช่ ก่อนที่เราจะไปเหมือน Xavier จะบอกว่าจะมาลองถ่ายสักสองสามฉากนะ

Traveler:ไม่ต้องให้พวกเราอยู่เป็นเพื่อนจริง ๆ เหรอ?

Marionette:ไม่ต้องหรอก ฉันอยากจะเดินดูอะไรไปเรื่อย ๆ คนเดียวน่ะ

Paimon:ก็ได้ งั้นจะรอให้ทางนั้นถ่ายเสร็จก่อน แล้วค่อยให้พวกเรามาบอกเธอมั้ย?

Marionette:ไม่จำเป็นหรอก ยัย Columbina นั่นใช้แรงจันทราผันในการรับรู้สิ่งรอบตัว แต่จะมีความไวเป็นพิเศษเฉพาะในที่ที่เต็มไปด้วยแรงจันทราผันอย่าง Nod-Krai เท่านั้นแหละ

Marionette:พอออกจาก Nod-Krai ตราบใดที่เธอไม่ได้ตั้งใจใช้ความสามารถ ขอบเขตการรับรู้ของเธอก็จะพอ ๆ กับระยะการมองเห็นของคนทั่วไป เรื่องนี้ฉันสืบมาอย่างชัดเจนแล้วตอนอยู่ที่ Snezhnaya

Paimon:เธอนี่รู้ดีจังเลยนะ...

Marionette:ถึงแม้ว่าหลังจากที่เธอกลายเป็น "เทพธิดาจันทราทั้งสาม" แล้ว ข้อสรุปนี้อาจจะคลาดเคลื่อนไปบ้าง แต่ฉันว่ามันก็ไม่ได้ต่างไปจากเดิมเท่าไหร่หรอก เรื่องหลบหน้าเธอน่ะ มีเหรอที่ฉันจะไม่ชำนาญ?

Marionette:เอาเป็นว่าพวกเธอกลับไปก่อนเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัน

Paimon:ก็ได้ ในเมื่อเธอพูดแบบนั้น งั้นถ้ามีอะไรให้ช่วยก็มาหาพวกเราบนเรือได้เลยนะ!

Marionette:Alain... คุณทิ้ง "มรดก" อะไรไว้ให้ฉันกันแน่? คุณรู้รึเปล่าว่าฉันจะกลับมา? หรือว่า... คุณอยากให้ฉันกลับมา?

14

กลับไปยังเรือ Wingalet

Open step page →
Conversation 1 · 58 linesOpen full page →

Paimon:Xavier! พวกเรากลับมาแล้ว

Furina:ชู่ว! เบาเสียงหน่อยสิ ทางนั้นกำลังถ่ายทำกันอยู่นะ

Paimon:อ๋อ ๆ โทษที ๆ

???:หัวหน้าตำรวจ คุณคิดว่าไง?

"หัวหน้าตำรวจ":อืม... ผู้ตายถูกยิงที่หน้าอก เสื้อผ้ามีคราบดินปืน เป็นบาดแผลจากปืนในระยะใกล้

???:คุณสงสัยว่าเป็นฝีมือของคนรู้จักเหรอ?

"หัวหน้าตำรวจ":ใช่ ฉันสันนิษฐานว่าเหยื่อได้รับคำเชิญจากฆาตกร ถึงได้มาเจอกันที่นี่

"Hurlock":อืม ก็มีเหตุผล แต่... ทุกคนมองข้ามเบาะแสที่สำคัญมาก ๆ ไป!

"หัวหน้าตำรวจ":...อะไรนะ?

"Hurlock":...นาฬิกาพกของเหยื่อหายไป

Lepine-Pauline:...คัต!

Lepine-Pauline:เทคนี้ใช้ได้แล้ว ขอบคุณทุกคนมาก!

Charlotte:ฟู่ว... ในที่สุดก็ผ่านสักที...!

Chevreuse:ผ่อนคลายหน่อย เดี๋ยวก็ค่อย ๆ ชินไปเอง ครั้งแรกฉันก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน

Paimon:Chevreuse แล้วก็ Charlotte!

Charlotte:อ้าว! Traveler กับ Paimon! สวัสดีนะ!

Paimon:พวกเธอก็มาถ่ายหนังที่นี่ด้วยเหรอ? อ๋อ หรือว่าคนที่เชิญ Chevreuse ก็คือกองละครของ Charlotte?

Chevreuse:อื้ม พวกเขาบอกว่าได้ยินเกี่ยวกับสถานที่ใหม่ ๆ มา ก็เลยอยากจะมาลองดู

Charlotte:แต่กลายเป็นว่าพวกเธอเจอก่อนซะได้! ฮิฮิ โชคดีที่ผู้กำกับ Lepine-Pauline ของเรากับ Xavier รู้จักกันมานานแล้ว พวกเราเลยยืมสถานที่ของกันและกันซะเลย

Chevreuse:ทีนี้ "ทหารเสือพิคเจอร์" ก็ไม่ต้องเครียดเรื่องไม่มีสถานที่กลางแจ้งถ่ายทำที่วิวสวย ๆ แล้ว

Paimon:แบบนี้นี่เอง แต่ว่าดูจากส่วนที่ถ่ายทำไปเมื่อกี้แล้ว นักแสดงนำของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ Charlotte งั้นเหรอ?

Charlotte:ฮิฮิ! เป็นไง? ชุดนักสืบชุดนี้เหมาะกับฉันมากเลยใช่มั้ยล่ะ?

Chiori:ก็จริง นึกภาพเธอที่คอยซุ่มอยู่ในเงามืด แล้วก็ถ่ายรูปไปจดโน้ตไปด้วยออกเลย

Charlotte:ขอบคุณที่ชมนะ คุณ Chiori!

Paimon:ฟังดูไม่ค่อยเหมือนคำชมเลยนะ...

Columbina:ที่แท้ที่นี่ก็คือสถานที่ถ่ายทำ "ภาพยนตร์" สินะ? ดูน่าสนุกจังเลย

Furina:เป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับคุณ Columbina มากเลยเหรอ?

Columbina:อื้ม เมื่อก่อนฉันเคยดูหนังกับเพื่อนแค่ไม่กี่เรื่อง แต่หลัง ๆ มานี้เธอมองว่าถ้าฉันไม่ลืมตาดูหนัง มันก็ไม่มีความหมายอะไร ก็เลยไม่ได้ชวนฉันอีก

Columbina:พอมองแบบนี้ ก็เหมือนฉันจะพลาดอะไรไปเยอะเลยนะ

Traveler:ตอนนี้ก็ยังไม่สายนะ

Columbina:อืม คุณก็พูดถูกนะ แต่ว่าพวก "นักแสดง" ในภาพยนตร์น่ะ ดูเหมือนจะไม่ง่ายเลยเนอะ...

Furina:เอ๊ะ? คนทั่วไปเขาจะอิจฉางานของนักแสดงกันไม่ใช่เหรอ ทั้งมีหน้ามีตา แถมค่าตอบแทนก็สูงด้วย...

Columbina:แต่พวกเขาต้องแสดงบทบาทในชีวิต ที่ไม่ใช่ของตัวเองให้คนอื่นดูไม่ใช่เหรอ? หากหย่อนยานเมื่อไหร่ ก็จะทำให้ทุกคนต้องผิดหวัง

Furina:(อื้ม! เราเข้าใจความรู้สึกที่นางบอกดี! อ่า... มุมมองความคิดของผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนใครดีแฮะ...)

Furina:คุณพูดถูกแล้วล่ะ แต่นักแสดงทุกคนก็เต็มใจเข้าร่วมเองนี่นา แถมยังสนุกกับมันด้วย เอ่อ... ส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็นงั้นนะ...

Chiori:อีกอย่าง ภาพยนตร์ศิลปะที่เราถ่ายทำกันครั้งนี้ ก็สร้างขึ้นโดยมี Columbina เป็นต้นแบบอยู่แล้ว เพราะงั้นแค่แสดงด้านที่แท้จริงของตัวเองออกมาก็พอแล้ว

Columbina:ไม่ต้องแสร้งทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเองงั้นเหรอ?

Furina:น่าจะบอกว่าพวกเราคาดหวังที่จะได้เห็นความสมจริงมากกว่า อย่างเช่นฉากแรกที่เรากำลังจะถ่ายทำกัน จะเริ่มจากฉากที่คุณนั่งเรือกลับมายังบ้านเกิดของเพื่อนน่ะ

Furina:คุณแค่ต้องปล่อยใจไปและสัมผัสดูว่า คุณจะมีปฏิกิริยากับมันยังไงก็พอ

Columbina:ได้เลย ฉันจะจำไว้นะ

Xavier:ดูเหมือนจะมากันครบแล้วสินะ? งั้นเราไปเริ่มถ่ายทำกันที่ดาดฟ้าเรือเลยเถอะ ลำบากทุกคนหน่อยนะ

Xavier:อ้อ จริงสิ คุณท่าน Paimon จ๋า นี่คือสเลทตบฉากของคุณนะ

Paimon:ตายแล้ว! อย่าบอกนะว่า... นี่เป็นอันที่ฉันใช้ตอนถ่ายทำเรื่อง "สองทหารเสือ"?

Xavier:ถูกต้องแล้ว ฉันตั้งใจเก็บไว้ให้คุณ Paimon โดยเฉพาะเลยนะ

Paimon:ขอบคุณนะ Xavier! ว้าว เหมือนได้เจอเพื่อนเก่าจริง ๆ เลยนะเนี่ย!

Traveler:กล่องถ่ายรูปของฉันล่ะ ยังเก็บไว้ด้วยรึเปล่า?

Xavier:ฮ่าฮ่า เก็บไว้อยู่แล้ว แต่ว่าคุณ Traveler ครั้งนี้ฉันอยากให้คุณลองรับผิดชอบงานในส่วนอื่นดู

Traveler:ส่วนไหนล่ะ?

Xavier:เนื่องจากภาพยนตร์ของเราในครั้งนี้ มีตัวเอกแค่คนเดียว เพราะงั้นการแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปนิด ๆ หน่อย ๆ ของตัวละครเลยสำคัญมาก

Xavier:และในภาพยนตร์ ส่วนที่จะสะท้อนความเปลี่ยนแปลงในใจของตัวละครได้ นอกจากฝีมือการแสดงของนักแสดงแล้ว ก็คือ "แสงไฟ" ในสภาพแวดล้อมไงล่ะ

Paimon:เอ๊ะ? แต่ฉันจำได้ว่าในกองละครมี "ช่างจัดแสง" อยู่นี่นา

Xavier:ใช่แล้ว แต่ฉันมองออกว่า Traveler กับคุณ Columbina ดูสนิทสนมกัน บางทีคุณอาจจะเข้าใจสภาพจิตใจของคุณผู้หญิงคนนั้น ในบางสถานการณ์ได้ดีกว่านะ

Paimon:ที่แท้คุณก็คิดแบบนี้นี่เอง

Xavier:ว่าไงล่ะ? อยากมาเป็น "ช่างจัดแสง" ของฉันมั้ย?

Xavier:งั้นตกลงตามนี้นะ! งานแสดงโลกภายในจิตใจของนางเอก ฝากคุณจัดการด้วยล่ะ!

15

ไปที่ดาดฟ้าเรือ Wingalet

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Xavier:งั้นฉันขอประกาศว่า... ภาพยนตร์เรื่อง "กลับสู่บ้านเกิด" จะเริ่มถ่ายทำอย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้!

Xavier:ท่านผู้กำกับ Furina กระผมขอมอบกองถ่ายนี้ ให้ท่านเหมือนเดิมนะ

Furina:เอาล่ะ ทุกคนตรวจสอบเนื้อหาในส่วนที่ตัวเองรับผิดชอบให้เรียบร้อย ตากล้องกับผู้ควบคุมบทเข้าประจำที่ พอปรับไฟเสร็จแล้วก็บอกเราด้วย

Furina:เดี๋ยวคุณ Columbina ช่วยสังเกตตำแหน่งกล้องด้วยนะ ส่วนเรื่องอื่นก็ไม่ต้องเป็นห่วง แค่จดจ่ออยู่กับความรู้สึกของตัวเองก็พอ

Columbina:ได้เลย

Furina:แสงไฟ! ไฟพร้อมรึยัง?

16

จัดเตรียมแสงไฟภาพยนตร์

Open step page →
17

เริ่มถ่ายทำภาพยนตร์

Open step page →
Conversation 1 · 14 linesOpen full page →

Traveler:ไฟพร้อม!

Furina:เอาล่ะ ทุกคนเตรียมพร้อม ทั้งกองเงียบ! สาม สอง หนึ่ง แอ็กชัน!

Columbina:...

Columbina:ที่นี่สินะ... บ้านเกิดของเธอ...

Marionette:...

Marionette:Columbina...

Columbina:...เอ๋?

Furina:...คัต!

Furina:อืม อารมณ์ใช้ได้เลยนะเนี่ย แต่ว่าคราวหน้าตอนพูดบท ลองทำให้เป็นธรรมชาติกว่านี้อีกหน่อยนะ

Furina:ท่าทางที่ดูเหมือนจะรู้สึกสะเทือนใจจากข้างในเมื่อกี้นี้ บันทึกแยกไว้ได้เลยนะ ดูสมจริงมาก ถ้าพร้อมแล้วพวกเรามาถ่ายกันอีกเทค

Furina:หืม? คุณ Columbina...?

Columbina:...

Columbina:(เมื่อกี้ ฉันเหมือนจะรู้สึกถึง...)

Columbina:...Sandrone?

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 506491072
ประกายหน้าร้อน! สู่บ้านเกิด? เทศกาล Fontinalia!: ฉากที่ 1
ประกายหน้าร้อน! สู่บ้านเกิด? เทศกาล Fontinalia!: ฉากที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/506491072
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
หากเราได้พบกันอีกครั้ง
หากเราได้พบกันอีกครั้ง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1571630450

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Aquarium
Chapter iconchapterIcon211 × 198 · 10 KBUI_ChapterIcon_AquariumResource name

Properties

8

chapter10271

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/410
id
10271
cityId
5
groupId
10271
questType
EQ
endQuestId
4024416
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Aquarium
beginQuestId
4024401
chapterCategory
event