ยันต์ไม้ท้อรอรับวสันต์ - ตอนที่สอง
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/988596664
Story Chapters
Story evidence
Paimon:คุณผู้ดูแล พวกเรามาอีกแล้ว ฮิฮิ
Ferrylady:สวัสดีทั้งสอง มาหาหัวหน้าโถงฯ ล่ะสิ? เสียใจด้วยนะ เธอยังไม่กลับมาเลย
Paimon:เอ๋? นี่มันสองวันแล้วนะ Hu Tao ยังไม่กลับมาอีกเหรอ?
Traveler:เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยเหรอ?
Ferrylady:อืม... ถึงจะไม่บ่อยแต่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก หัวหน้าโถงฯ มีนิสัยต่างจากคนทั่วไป เธอเคยหายตัวไปสิบวันบ้าง ครึ่งเดือนบ้างก็เคยมาแล้ว
Paimon:อ่า ฟังดูเหมือนจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่ นั่นแหละน้า Hu Tao นี่นะ
Gaming:เฮ้! นี่มัน Traveler กับ Paimon นี่นา! เราไม่ได้เจอกันนานเลยใช่มั้ยเนี่ย? สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ!
Paimon:Gaming นี่เอง สวัสดีนะ!
Traveler:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ Gaming
Paimon:ฮิฮิ ทำไมถึงเจอเธอที่นี่ได้ล่ะเนี่ย?
Gaming:ฉันรับงานคุ้มกันพัสดุที่ต้องไปส่งในหุบเขา Chenyu แล้วพ่อก็เร่งให้ฉันกลับบ้านมาฉลองเทศกาลพอดี ยังไงก็ทางเดียวกันแหละนะ
Paimon:เดี๋ยวนะ! สินค้าที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ส่งกลับไปที่หุบเขา Chenyu... อย่าบอกนะว่าเป็นของ... สมาคมการค้า Feiyun?
Gaming:ให้ตายสิ Paimon บอกมาซะดี ๆ เธอไปหัดเรียนการทำนายมาจากไหน? ทำไมถึงทายแม่นขนาดนี้ล่ะ?
Paimon:อ่า พวกเราเพิ่งเจอกับ Xingqiu เมื่อสองวันก่อน ได้ยินเรื่องบางอย่างมานิดหน่อย...
Gaming:ตกใจหมดเลย ฉันก็นึกว่าตัวเองเผลอทำข่าวรั่วไหลไปตอนไหนซะอีก สำนักงานผู้คุ้มกันบอกไว้ว่า ครั้งนี้ต้องทำแบบเงียบ ๆ หน่อย... แต่พวกเธอกลับรู้ซะแล้ว งั้นฉันก็ไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้วล่ะ
Gaming:คุณผู้ดูแล ของอยู่นี่หมดเลยมั้ย? ฉันจะนับของหน่อย ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็จะขนไปแล้วล่ะ
Ferrylady:ของพร้อมแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันจะพาเข้าไปดูนะ
Paimon:เดี๋ยวนะ Gaming ถามหน่อยสิ ได้ยินมาว่าคุณ Bai จาก Bubu Pharmacy กำลังหาทางช่วยท่านผู้เฒ่าอยู่ แต่ยังไม่ได้ผลอีกเหรอ?
Gaming:ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องของคุณ Bai เท่าไหร่... แต่นายน้อยของสมาคมการค้า Feiyun บอกว่า วันนี้แค่ส่งของกลับไปก่อน จะได้เตรียมการไว้ล่วงหน้า
Gaming:ดูเหมือนจะแค่คิดจะทำหลายอย่างเท่านั้นละมั้ง ไม่ต้องห่วงน่า คงยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก
Paimon:งั้นเหรอ Traveler พวกเราไปหา Xingqiu กันหน่อยดีมั้ย?
Gaming:นายน้อย Xingqiu? เขากลับไปที่หุบเขา Chenyu แล้ว ไปกับพี่ชายเขาน่ะ เห็นบอกว่าจะไปดูว่าต้องซ่อมแซมบ้านของครอบครัวรึเปล่า... พวกเธออย่าไปเสียเที่ยวเลย
Paimon:เอ๋? ทำไมรู้สึกไม่ค่อยดีเลยแฮะ...
Traveler:เดี๋ยวลองไปถาม Baizhu ละกัน
Paimon:อื้ม! เขาน่าจะรู้สถานการณ์ตอนนี้
Gaming:งั้นฉันไปทำงานก่อนนะ เสร็จงานแล้วไปดื่มชากันนะ!
Paimon:Baizhu! ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ? เรากำลังจะไปหาคุณอยู่พอดีเลย
Changsheng:บังเอิญจริง เขาก็กำลังตามหาพวกเจ้าอยู่เหมือนกัน
Baizhu:อืม Traveler เรื่องนี้คงต้องรบกวนเธอแล้วล่ะ
Traveler:เกิดปัญหากับท่านผู้เฒ่าเหรอ?
Baizhu:สถานการณ์ของท่านผู้เฒ่ายังปกติดี แต่คนที่มีปัญหาตอนนี้คือ Qiqi
Paimon:Qiqi? เธอเป็นอะไรเหรอ? เธอก็สลบไปเหมือนกันเหรอ?
Baizhu:เธอออกไปเก็บสมุนไพรเมื่อวานนี้ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมาเลย ตามแผนเดิมแล้ว เธอควรจะกลับมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
Paimon:งั้น... หรือจะเป็นเพราะสมุนไพรนั้นเก็บยาก ก็เลยใช้เวลาเก็บนาน หรือไม่ก็อาจเล่นสนุกเพลิน จนไปเที่ยวเล่นที่อื่นแล้ว?
Baizhu:ร่างกายของ Qiqi มีความพิเศษมาก ก่อนออกเดินทาง พวกเราจะตกลงเวลากลับมาไว้เสมอ แล้วจะจดไว้ในสมุดบันทึกของเธอ
Changsheng:กฎของสมุดบันทึกเล่มนี้ก็คือ เก็บสมุนไพรไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ต้องกลับบ้านให้ตรงเวลา แต่นี่ก็ผ่านมาตั้งวันหนึ่งแล้ว
Paimon:เอ๋?! เมื่อก่อนเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มั้ย?
Changsheng:ไม่เคยเลย พวกเรากลัวว่าเธอจะเจอปัญหาบางอย่างบนเขา เมื่อวานก็เลยไปที่กิลด์นักผจญภัยเพื่อส่งคำขอ
Baizhu:แต่นักผจญภัยที่ฉันติดต่อด้วยบ่อย ๆ ก็มีแต่คนธรรมดาทั่วไป ถ้าจะให้ไปตามหา Qiqi ฉันไม่ค่อยจะวางใจเท่าไหร่
Changsheng:ใช่ เช้านี้ก็มีนักผจญภัยคนหนึ่งที่กลับมาอย่างรวดเร็ว เขาบอกว่าสถานที่ที่ Qiqi หายตัวไปมีผีสิง น่ากลัวมากเลย ส่วนตัว Qiqi นั้น แน่นอนว่าไม่เจออยู่แล้ว
Baizhu:เพราะงั้นตอนนี้คนที่ไว้ใจได้ ก็มีแค่ Traveler เท่านั้นแหละ
Traveler:Qiqi ไปเก็บสมุนไพรที่ไหนเหรอ?
Baizhu:ภูเขา Qingce, Wuwang Hill
Paimon:ภูเขา Qingce อีกแล้วเหรอ?
Baizhu:อืม บางที... ภูเขา Qingce อาจจะเกิดวิกฤตที่เราไม่รู้ก็ได้
Baizhu:เมื่อวานฉันไปตรวจรักษาผู้ป่วยใหม่อีกสองราย อาการของพวกเขาเหมือนกับ Timaeus และท่านผู้เฒ่าไม่มีผิดเลย
Traveler:อย่ามัวแต่พูดอยู่เลย พวกเรารีบออกเดินทางกันเถอะ
Paimon:ใช่ รีบไปตามหา Qiqi ก่อนเถอะ ยังไงก็รอฟังข่าวจากเรานะ
Baizhu:งั้นก็รบกวนทั้งสองด้วยนะ
Paimon:ดูนั่นสิ! นั่นมันตุ๊กตาหุ่นหวายของอาจารย์ Lan ไม่ใช่เหรอ? หรือว่าเธอเคยมาที่นี่?
Traveler:งั้นก็แปลว่า Hu Tao ก็อาจจะเคยมาที่นี่เหมือนกัน
Paimon:พวกเขาสองคน... อ๋อ ฉันรู้แล้ว! Hu Tao กับ Lan Yan มาจับผี!
Paimon:คนจากกิลด์นักผจญภัยบอกว่า Wuwang Hill มีผี คนที่รู้เรื่องพวกนี้ก็มีแต่ Hu Tao เท่านั้นแหละ และบนหุ่นหวายของคุณ Lan Yan ก็มีผนึกปราบอสูรอยู่ เธอน่าจะรู้เรื่องนี้เหมือนกัน!
Traveler:แล้ว Qiqi ล่ะ?
Paimon:อืม... ขอฉันคิดก่อนนะ... Qiqi เป็นซอมบี้ ซอมบี้มีข้อต่อที่ไม่คล่องแคล่ว เลยวิ่งช้า จนถูกผีจับได้เลยหายตัวไป!
Traveler:มีเหตุผล แต่ไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่เลย
Paimon:ฮึ พวกเราลองหาดูแถวนี้ก่อนเถอะ เจอเมื่อไหร่ก็รู้เองแหละ
Paimon:เอ๋? เสียงอะไรน่ะ?
Paimon:หวา! อย่าบอกนะว่ามีผีจริง ๆ?!
Yelan:ทั้งสอง เดี๋ยวก่อนสิ
Paimon:Y...Yelan? ทำไมถึงเป็นเธอล่ะ?! นึกว่าโดนผีหลอกซะแล้ว ที่แท้ก็เป็น Yelan นี่เอง...
Yelan:ฮ่าฮ่า ก่อนหน้านี้ฉันก็ทำให้นักผจญภัยตกใจหนีไปหลายคนแล้ว แต่ดูเหมือนจะทำอะไรพวกเธอไม่ได้เลย ข้างหน้านั้นอันตราย พวกเธออย่าไปต่อดีกว่านะ
Paimon:แต่ว่า... พวกเรามาตามหา Qiqi น่ะ เธอหายตัวไปแถวนี้นี่แหละ ตอนนี้อาจจะมีสิ่งอันตรายกว่าเกิดขึ้นก็ได้
Yelan:ฉันรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว สายข่าวของกิลด์นักผจญภัยรายงานมาแล้วล่ะ
Yelan:ฉันเจอตะกร้าสมุนไพรอยู่บนไหล่เขา อาจจะเป็นของ Qiqi แหละ แต่เธอน่าจะไม่อยู่ที่นี่แล้วนะ
Paimon:เอ๋? Qiqi ไม่ได้อยู่บนเขานี้เหรอ?
Yelan:ฉันขุดพื้นที่โดยรอบอย่างละเอียด และตรวจสอบหมดแล้ว ตอนนี้ตรงที่เราอยู่ถือว่าปลอดภัยอยู่ แต่ถ้าไปข้างหน้าต่อฉันก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง
Traveler:เธอก็ตามหา Qiqi อยู่เหรอ?
Yelan:เปล่า ฉันกำลังตรวจสอบความผิดปกติที่ไม่ทราบสาเหตุของพื้นที่นี้
Yelan:ประมาณหนึ่งเดือนก่อน ฝ่ายกิจการทั่วไปสังเกตเห็นว่า มีคนแก่ในหมู่บ้าน Qingce ป่วยเพิ่มขึ้นอย่างผิดปกติ และยังไม่รู้ว่าเป็นโรคอะไร
Paimon:อ่า Baizhu ก็เจอเรื่องแบบนี้นะ! เขาก็สงสัยว่าหมู่บ้าน Qingce มีปัญหาเหมือนกัน
Yelan:แต่ต่อมาพวกเราก็ค้นพบว่า ต้นตอของปัญหาไม่ได้อยู่ที่หมู่บ้าน Qingce แต่เป็นที่ Wuwang Hill ที่เรากำลังยืนอยู่ตอนนี้ต่างหาก
Yelan:คนแก่ในหมู่บ้าน Qingce อยู่ไม่ไกลกันนัก และร่างกายของพวกเขาก็ไม่แข็งแรงเหมือนคนหนุ่มสาว จึงได้รับผลกระทบมากที่สุด
Paimon:Wuwang Hill งั้นเหรอ...
Traveler:บางที Hu Tao กับ Lan Yan อาจจะรู้อะไรบางอย่างก็ได้
Paimon:ใช่แล้ว แต่ตอนนี้พวกเขาก็หายตัวไปเหมือนกัน...
Yelan:ฉันอาจจะรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
Paimon:อยู่ไหนเหรอ?!
Yelan:ที่ไหนสักแห่งที่ไปได้ยากน่ะ มาเถอะ กลับไปหา Ningguang กับฉันก่อน
Paimon:ปะ...ไปหา Ningguang?
Yelan:ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ? พวกเธอคงไม่ได้คิดว่าฉันจะปล่อยพวกเธอไปง่าย ๆ หลังจากที่บอกข้อมูลลับมากมายขนาดนี้หรอกใช่มั้ย?
Paimon:เอ๋?! เธอจะทำอะไรน่ะ?!
Yelan:ล้อเล่นน่า Ningguang รู้เรื่องหัวหน้าโถงฯ Hu ดีอยู่แล้วล่ะ ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ฉันว่าหัวหน้าโถงฯ Hu, Lan Yan และ Qiqi น่าจะอยู่ที่เดียวกันแหละ
Yelan:ไปกันเถอะ เดี๋ยวพอเจอ Ningguang พวกเธอก็รู้เองแหละ
Beidou:ถ้าเป็นเมื่อก่อน คงจะทำเรื่องนี้ไม่ได้แน่
Beidou:ฉันไปกับเธอก็ได้ แต่ยังไงก็ต้องให้พี่น้อง The Alcor กลับไปฉลองเทศกาลนะ
Ningguang:ก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละ แต่สิ่งที่ฉันอยากฟัง... คือประโยคต่อไปต่างหาก
Beidou:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! เธอนี่นะ ชอบพูดจาอ้อมโลกซะจริง... ก็ได้ ๆ!
Beidou:เรื่องประตูวิตกที่ Guyun Stone Forest ใช่มั้ย? เดี๋ยวฉันจัดการเอง
Ningguang:รู้อยู่แล้วล่ะ ว่ากัปตันต้องยอมช่วยอยู่แล้ว
Beidou:เลิกพูดอะไรไร้สาระได้แล้ว แค่เธอทุ่มค่าจ้างให้พวกพ้องฉันก็พอ ช่วงเทศกาล Lantern Rite ต้องเพิ่มเงินห้าเท่านะ
Ningguang:กัปตันหลอกฉันทีไม่ปรานีเลยนะ! ช่างเถอะ ส่วนของเธอก็ได้เหมือนกัน
Beidou:พูดอะไรแบบนั้นล่ะ! ฉันจะหลอกใครก็ได้ แต่ไม่มีทางหลอกท่าน Tianquan ได้หรอก งั้นเอางี้มั้ย ฉันยกส่วนของตัวเองให้เธอก็ได้ เธอเอาไปซื้อปิ่นปักผมอันใหม่ซะไป
Beidou:เรื่องนี้ไม่ต้องให้ฉันช่วยหรอกมั้ง? ฮ่าฮ่าฮ่า
Beidou:เฮ้! นี่มัน Traveler กับ Paimon ไม่ใช่เหรอเนี่ย?
Paimon:สวัสดี Beidou!
Beidou:Paimon น้อย ไม่เจอกันนานเลยนะ เธอยังคึกเหมือนเดิมเลยนะ เดี๋ยว Ningguang ต้องใช้งานเธอแน่ ๆ
Paimon:หา?
Beidou:ฮ่าฮ่า มีงานด่วนน่ะ ขอตัวก่อนนะทุกคน
Beidou:อ่า จริงสิ สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ
Ningguang:Yelan รู้ใจฉันจริง ๆ ฉันยังไม่ทันเอ่ยปาก เขาก็เรียกพวกเธอสองคนมาซะแล้ว
Traveler:Beidou บอกว่าเธอจะใช้แรงงานเรา
Ningguang:กัปตัน Beidou ก็ชอบแกล้งฉันอยู่ตลอดแหละ
Yelan:ก็ประมาณนั้นแหละ Traveler กับ Paimon เคยไปที่นั่นแล้ว พวกเขาเหมาะสมกว่าใคร ๆ เลยล่ะ
Paimon:ที่นั่น? ที่ไหน?
Ningguang:ฉันรู้ว่าพวกเธอสองคนกำลังตามหาคนอยู่ เพื่อไม่ให้เสียเวลา ฉันจะเข้าประเด็นเลยละกัน
Ningguang:เท่าที่ฉันรู้ หัวหน้าโถงฯ Hu Tao, Qiqi และ Lan Yan น่าจะติดอยู่ที่ในเขตแดน
Paimon:เขตแดน?! ใช่... ใช่เขตแดนนั่นรึเปล่า?
Yelan:ก็เขตแดนนั้นแหละ เขตแดนแห่งความเป็นและความตายของ Liyue
Paimon:เดี๋ยวนะ นี่พวกเธอรู้จักเขตแดนด้วยเหรอ? ไม่สิ... พวกเธอรู้ได้ยังไงว่าฉันกับ Traveler เคยไปที่นั่น?
Yelan:หืม?
Paimon:อ๋อ... Yelan... ก็ได้... เธอนี่สุดยอดไปเลย...
Traveler:แน่ใจนะว่าพวกเขา อยู่ในเขตแดนแห่งความเป็นและความตาย?
Ningguang:ฉันรู้ว่าเธอมีข้อสงสัย แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว ฉันจะอธิบายสถานการณ์ตอนนี้ให้ฟังคร่าว ๆ ละกัน
Ningguang:เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ฝ่ายกิจการทั่วไปได้พบว่า มีคนแก่ในหมู่บ้าน Qingce เกิดอาการป่วยอย่างผิดปกติ
Ningguang:ครึ่งเดือนต่อมา หัวหน้าโถงฯ Hu มาแจ้งว่า อาจมีความผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้น บนเขตแดนแห่งความเป็นและความตายของ Liyue ฝ่ายกิจการทั่วไปได้ส่งคนไปตรวจสอบแล้ว และรู้สึกถึงกลิ่นอายแห่งลางร้ายจากบริเวณ Wuwang Hill
Ningguang:สามวันก่อนหัวหน้าโถงฯ Hu มาหาเราอีกครั้ง แล้วบอกว่าตัวเองได้เตรียมการพร้อมแล้ว เธอจะไปสำรวจเขตแดนแห่งความเป็นและความตายของ Liyue เอง
Ningguang:เรานัดกันว่าจะเจอกันในอีกสองวัน แต่ตอนนี้ก็ผ่านมาตั้งหลายวันแล้ว แต่หัวหน้าโถงฯ ก็ยังไม่มา ฉันเลยไหว้วานให้ Yelan ไปตรวจสอบให้
Yelan:สถานที่สุดท้ายที่หัวหน้าโถงฯ ปรากฏตัวก็คือ Wuwang Hill นอกจากนี้ร่องรอยของ Qiqi และ Lan Yan ก็หายไปจากที่นั่นเช่นกัน เป็นไปได้สูงว่าพวกเขาอาจจะติดอยู่ในเขตแดนนั้น
Paimon:ขนาด Hu Tao ก็ยังติดอยู่ในนั้นเหรอ? ดูเหมือนว่าเขตแดนจะมีปัญหาจริง ๆ แล้วล่ะ...
Ningguang:เรื่องก็ประมาณนี้แหละ พวกเธอสองคนมีประสบการณ์ ในการสำรวจเขตแดนแห่งความเป็นและความตาย งั้นพวกเธอไปช่วยหัวหน้าโถงฯ Hu กับคนอื่น ๆ หน่อยได้มั้ย?
Paimon:ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ต่อให้เธอไม่ถาม เราก็ไปอยู่แล้วล่ะ!
Paimon:แต่มีปัญหาอย่างหนึ่ง ครั้งก่อนที่พวกเราไปที่เขตแดน พวกเรามี Hu Tao นำทางให้ พวกเราไม่สามารถเปิดทางเข้าได้เองเหมือนกัน
Traveler:Ningguang น่าจะมีวิธีใช่มั้ย?
Ningguang:ไปเชิญผู้กำราบอสูรที่ Wangshu Inn เถอะ เขาน่าจะช่วยได้
Paimon:โอ๊ะ! Xiao นี่นา
Ningguang:ฮ่าฮ่า ก่อนที่พวกเธอจะมา Yelan กำลังวางแผนที่จะไปที่เขตแดน เธอเลยติดต่อเรื่องนี้มาแล้วล่ะ
Traveler:เข้าใจแล้ว งั้นก็ไปกันเถอะ
Ningguang:Traveler นี่เป็นเรื่องใหญ่ ต้องรับรองความปลอดภัยของพวกหัวหน้าโถงฯ Hu ด้วยนะ
Traveler:รอฟังข่าวดีจากฉันนะ
Ningguang:อื้ม งั้นฉันจะรอฟังข่าวดีอยู่ที่นี่นะ
Yelan:เป็นเพราะพวกเขาเลย ไม่งั้นฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะพาหัวหน้าโถงฯ Hu กลับมาอย่างปลอดภัยมั้ย
Ningguang:แต่เสียดายที่ Yelan ยังพักตอนนี้ไม่ได้
Yelan:...ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น แล้วยังมีเรื่องอะไรอีกล่ะ?
Ningguang:รู้ตำแหน่งของประตูเกิด ประตูหลบภัย ประตูวิตก ประตูบาดเจ็บแล้วล่ะ
Yelan:หืม?
Ningguang:ประตูเกิด กับประตูหลบภัย มี Keqing กับ Ganyu รับผิดชอบแล้วล่ะ ก่อนหน้านี้กัปตัน Beidou ก็มาช่วยด้วยเหมือนกัน ส่วนประตูวิตก ทางกองเรือ Crux ก็คอยคุ้มกันอยู่
Ningguang:เหลือก็แต่ประตูบาดเจ็บ ฉันคิดว่านอกจากผู้กำราบอสูรแล้ว ก็คงไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าเธออีกแล้วล่ะ
Yelan:หืม? เอ่อ...
Yelan:...Chasm
Ningguang:ถูกต้อง ตำแหน่งของประตูอีกสี่บาน เรากำลังคำนวณตำแหน่งอยู่ คงใช้เวลาไม่นานหรอก
Ningguang:ตามที่หัวหน้าโถงฯ Hu พูด ถ้าเจอสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดละก็ เราอาจต้องอาศัยค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตูในตำนานก็ได้
Yelan:...
Ningguang:กังวลอะไรเหรอ? พูดมาได้เลย
Yelan:ถึงแม้ฉันจะยังไม่เข้าใจค่ายกลนี้เท่าไหร่ แต่จากข้อมูลที่มีอยู่ในตอนนี้ ถ้าจะตั้งค่ายกลนี้ขึ้น เราก็ต้องซ่อนคนคนหนึ่งสินะ?
Ningguang:...
Ningguang:เฮ้อ เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน... ไว้ค่อยว่ากันทีหลังเถอะ
Paimon:Xiao! ที่แท้เธอก็อยู่ที่นี่แล้วเหรอ
Xiao:ทำไมเป็นพวกเธอล่ะ? Yelan ไปไหนแล้ว?
Traveler:Yujing Terrace เปลี่ยนแผนแล้วล่ะ
Xiao:พวกเธอรู้มั้ยว่าการเดินทางนี้อันตรายแค่ไหน?
Paimon:ไม่เป็นไรหรอก มีที่ไหนที่ Traveler ไม่เคยไปบ้าง จริงมั้ย?
Xiao:เขตแดนแห่งความเป็นและความตายนั้นลึกลับอยู่แล้ว และตอนนี้ยังมีความผิดปกติที่ไม่รู้จักเพิ่มขึ้นมาอีก บางทีอาจจะเป็นอันตรายหรือยากลำบากมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็ได้
Traveler:ไม่ว่ายังไง พวกเราก็ต้องพาตัวพวกเขากลับมาให้ได้
Paimon:ใช่ เรารับปาก Ningguang ไว้แล้ว
Xiao:...เธอรีบกลับไปบอกพวกเขา ให้เปลี่ยนคนอื่นมาแทนเลย
Paimon:หา?! พวกเราทำไม่ได้เหรอ?
Xiao:ถ้าเป็น Yelan ก็ไม่มีปัญหาหรอก เธอมีวิชาลับที่สืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษ และเธอก็ผ่านการต่อสู้มาอย่างโชกโชน แต่ถ้าเป็น Traveler... เกิดมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาล่ะก็...
Paimon:ที่แท้ก็เป็นห่วง Traveler นี่เอง แต่เขาก็เป็นคนที่ผ่านการต่อสู้มาเยอะแล้วเหมือนกันนะ!
Xiao:...
Paimon:Traveler รีบคิดหาวิธีเร็วเข้า!
Traveler:พวกเราสัญญากับ Zhongli ไว้แล้วด้วย
Paimon:หืม? อะไรนะ...
Traveler:(หยิบเหรียญ Rex ที่ Zhongli ให้ออกมา)
Paimon:อ๋อ... อ๋อ! อันนี้... ใช่ ๆ นี่เป็นเครื่องรางที่ Zhongli ให้มานี่นา ด้านบนมีสัญลักษณ์ของราชาแห่งหินด้วย ใช่มั้ย?
Paimon:เขาบอกพวกเราว่า ต้องพา Hu Tao กลับมาด้วยนะ ไม่งั้นพวกเราต้องแย่แน่ ๆ!
Xiao:ไม่ต้องโกหกฉันหรอก เหรียญนี้มีสัญลักษณ์ของราชาแห่งหินอยู่ก็จริง แต่ไม่มีพลังของ Rex Lapis อยู่เลย มันเป็นของปลอม
Paimon:หึ... คนอย่าง Zhongli นี่พึ่งพาไม่ได้เลยจริง ๆ!
Traveler:Xiao กังวลอะไรอยู่เหรอ?
Xiao:ฉันมีกรรมชั่วร้าย และกลัวว่าจะกระทบกับเขตแดน เลยได้แต่ออกมาหาทางเข้าที่ด้านนอก แต่ไม่สามารถเข้าไปด้วยกันได้
Paimon:ที่แท้เธอก็กลัวว่า ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจะช่วยอะไรเราไม่ได้สินะ? อืม ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอนะ... แต่ว่า...
Traveler:ตอนนี้มีคนที่เราควรเป็นห่วงมากกว่านะ
Paimon:ใช่แล้ว! Hu Tao เข้าใจเรื่องเขตแดนดีที่สุดแล้ว ถ้าเธอไม่กลับมา พวกเราคงไม่รู้จะทำยังไงกัน
Traveler:อีกอย่างพวกเราก็เคยไปที่เขตแดนแล้วด้วย
Paimon:ใช่แล้ว ๆ นอกจาก Hu Tao แล้ว ก็พวกเรานี่แหละที่มีประสบการณ์น่ะ!
Traveler:เชื่อใจพวกเราเถอะนะ
Xiao:เฮ้อ...
Xiao:งั้นพวกเธอจับฉันไว้ให้แน่นนะ
Ningguang:ทั้งสองคนได้ข่าวดีมาแล้วเหรอ?
Paimon:ยะ...ยังเลย เราจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้แหละ!
Paimon:เหวอ! Xiao เร็วจัง!
Xiao:เขตแดนน่าจะอยู่แถวนี้แหละ
Paimon:ว่าแต่ Xiao ก็รู้อาคมเปิดเขตแดนเหมือนกันเหรอ?
Xiao:การรักษาสมดุลระหว่างความเป็นและความตาย เป็นหน้าที่ของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ฉันไม่เข้าใจหลักการของมันหรอก
Xiao:แต่ตอนนี้เขตแดนเกิดความผิดปกติ และมีกลิ่นอายความตายรั่วไหลออกมา มันต้องมีช่องทางหลุดออกมาแน่ ๆ เราแค่ต้องตามรอยไปก็พอ
Xiao:ระบำพิชิตมาร!
Paimon:สุดยอดไปเลย... Xiao สามารถมองเห็นกลิ่นอายความตายได้งั้นเหรอ?
Xiao:ผู้มีสามตาห้าร่าง สามารถมองเห็นสิ่งผิดปกติ จะใช่กลิ่นอายความตายรึเปล่า เดี๋ยวพวกเราก็รู้เองแหละ ไปเถอะ
Xiao:ที่นี่แหละ
Paimon:ดูเหมือนว่าที่ Xiao เห็นเมื่อกี้ จะเป็นกลิ่นอายความตายจริง ๆ นะ!
Xiao:แต่ก็อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้สถานการณ์แย่ลงกว่านี้ ฉันเข้าไปไม่ได้ คงต้องพึ่งพวกเธอแล้วล่ะ
Traveler:วางใจได้เลย
Xiao:อืม... เอนหัวเข้ามาใกล้ ๆ หน่อย
Xiao:ท้าววิรุฬหก! ผนึก!
Paimon:เอ๋? Xiao นี่คือ...?
Xiao:ฉันได้ประทับผนึกปราบอสูรไว้บนหน้าผากของเธอ มันจะช่วยให้เธอมองเห็นสิ่งที่ฉันเห็น และช่วยให้เธอมองเห็นกลิ่นอายความตายได้ สถานการณ์ในเขตแดนไม่แน่ชัดนัก บางทีมันอาจจะมีประโยชน์ก็ได้
Xiao:ถ้าพวกเธอเจอคนที่ติดอยู่แล้ว ก็เรียกชื่อฉัน แล้วฉันจะเปิดเส้นทางรับพวกเธอออกมาเอง
Paimon:ฮี่ฮี่ Xiao รอบคอบจังเลย! งั้นพวกเราเข้าไปกันเถอะ
Xiao:ระวังตัวด้วยนะ
Xiao:ระวังตัวด้วยนะ
(test)台词文本
Qiqi:Qiqi ง่วง...
Hu Tao:นอนไม่ได้นะ! Qiqi เธอสูดกลิ่นอายความตายเข้าไปเยอะเกินไปแล้ว ถ้าเธอหลับ เธอก็จะไม่ตื่นอีกแล้วนะ!
Qiqi:แต่ว่า ง่วง...
Lan Yan:ฟังฉันนะ Qiqi เธอไม่ง่วงเลยสักนิด เธอเป็นคนที่ตื่นตัวที่สุดในโลก ต่อให้ทุกคนจะหลับไป เธอก็ยังตื่นและมีสติเต็มเปี่ยม
Qiqi:โลก... นอนหลับ... Qiqi... ตื่น...
Hu Tao:คุณ Lan นี่เก่งจังเลยนะ สะกดจิตแบบย้อนกลับได้ด้วย
Lan Yan:แต่ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่...
Hu Tao:อดทนอีกนิดนะ ฉันใกล้จะหาทางออกเจอแล้วล่ะ
Qiqi:Qiqi... อยากนอนฝัน...
Lan Yan:Qiqi... พยายามเข้านะ!
Hu Tao:ฝัน? งั้นก็ไม่ยากหรอก Qiqi เดี๋ยวฉันจะช่วยเธอฝันเอง ฟังให้ดีนะ ฝันของเธอมันเป็นแบบนี้...
Hu Tao:พระอาทิตย์ส่องแสง Qiqi ไปเก็บสมุนไพร
Qiqi:Qiqi... เก็บสมุนไพร...
Hu Tao:ปีนขึ้นไปบนภูเขาลูกหนึ่ง บนเขานั้นมีวัดอยู่แห่งหนึ่ง
Qiqi:บนเขา... มีวัด...
Hu Tao:ในวัดมีนักพรตผู้เก่งกาจคนหนึ่งชื่อว่า Hu Tao!
Qiqi:Hu... Hu Tao?
Hu Tao:ตอนที่ Hu Tao เห็น Qiqi เดินเข้ามา เขาก็จับเธอฝังเข้าไปในดิน! แม้แต่ลอร์ดแห่งหินก็ยังหาไม่เจอเลย!
Qiqi:อย่า! อย่าฝัง! ช่วยด้วย...
Hu Tao:ตอนนี้ไม่ง่วงแล้วใช่มั้ย?
Qiqi:ไม่ง่วงแล้ว น่ากลัวจัง...
Lan Yan:หืม?
Lan Yan:แย่แล้ว หัวหน้าโถงฯ Hu ข่ายลวงตาของฉันถูกทำลายแล้ว!
Hu Tao:ฝีมือมอนสเตอร์คลั่งพวกนั้นเหรอ?
Qiqi:มอนสเตอร์...
Lan Yan:ไม่ต้องกลัวนะ Qiqi เราจะปกป้องเธอเอง
Paimon:Hu Tao! อาจารย์ Lan แล้วก็ Qiqi ในที่สุดก็เจอพวกเธอสักที!
Hu Tao:อ๋า? พวกเธอนี่เอง!
Qiqi:Traveler กับ Paimon...
Lan Yan:ตกใจหมดเลย นึกว่ามอนสเตอร์จะทำลายข่ายลวงตาของฉันซะอีก พวกเธอเข้ามาได้ยังไงเหรอ?
Hu Tao:ฝีมือของท่าน Tianquan คนนั้นสินะ? พอฉันผิดนัด เขามีแผนการไว้จริง ๆ ซะด้วย
Paimon:Hu Tao ฉลาดมาก! เขาวางแผนไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ต่อให้พวกเราไม่มา คนอื่นก็ต้องมาอยู่ดี
Traveler:ที่นี่อันตรายมากนะ ออกไปก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ
Lan Yan:แต่พื้นที่นี้เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา หัวหน้าโถงฯ Hu เจอทางออกหลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่มันก็ปิดลงก่อนที่เราจะไปถึงทุกที
Paimon:ฮิฮิ เราเตรียมการมาแล้วล่ะ
Traveler:(ตะโกนชื่อของ Xiao)
Xiao:เจอ... พวกเขาแล้ว?
Hu Tao:ที่แท้ผู้กำราบอสูรก็มาด้วย ขอบคุณมากนะ!
Xiao:ไม่เป็นไร... ฉันจะเปิดเส้นทางเอง...
Qiqi:มะ...มอนสเตอร์!
Lan Yan:แย่แล้ว พวกมันต้องสัมผัสได้ถึงทางออก ที่มีกลิ่นอายความตายแน่ ๆ เลย
Hu Tao:หึ จะมอนสเตอร์อะไรฉันก็ไม่สนทั้งนั้น หัวหน้าโถงฯ คนนี้จะจัดการให้หมดเอง
Xiao:ขอเวลาหนึ่งนาที...
Paimon:Traveler รีบหยุดมอนสเตอร์พวกนั้นเร็วเข้า!
Qiqi:Qiqi จะช่วยด้วย
Paimon:อิอิ Xiao เห็นมั้ยล่ะ บอกแล้วว่าพวกเราทำได้
Xiao:ออกมาได้ก็ดีแล้ว
Lan Yan:คนนี้คือผู้กำราบอสูรในตำนานงั้นเหรอ?
Xiao:ไม่ต้องมากพิธีไปหรอก ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย?
Hu Tao:พวกเราไม่เป็นอะไร แต่ Qiqi ดูดซับกลิ่นอายความตายเข้าไปมากเกินไป
Traveler:สรุปว่าเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
Qiqi:Qiqi เก็บสมุนไพร เจอถ้ำ...
Qiqi:อยากจะปิดทาง...
Qiqi:แต่ตกลงไป...
Lan Yan:ดูเหมือนว่า Qiqi จะไม่ใช่คนธรรมดา เธอสามารถดูดซับกลิ่นอายความตายได้ ถ้าฉันทำแบบนั้นละก็ ฉันคงจะ...
Hu Tao:ถึงแม้ Qiqi... จะมีร่างกายพิเศษ แต่แบบนี้ก็มีความเสี่ยงเหมือนกัน
Paimon:งั้นพวกเราพาเธอกลับไปที่ Bubu Pharmacy ก่อนเถอะ?
Xiao:ฉันจัดการเอง พวกเธอยังมีงานที่ต้องทำ กลับไปที่ Yujing Terrace ก่อนดีกว่านะ
Paimon:ก็จริง... Ningguang คงจะรอจนร้อนใจเหมือน Slime ที่อยู่บนหม้อร้อน ๆ แล้วล่ะ
Traveler:ฉันว่าไม่น่าจะถึงขนาดนั้นมั้ง
Paimon:เอาเป็นว่า พวกเรากลับกันก่อนเถอะ ส่วนเรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง
Paimon:Ningguang! Ningguang! พวกเราพาคนกลับมาหมดแล้ว!
Ningguang:Traveler เก่งมากจริง ๆ เร็วกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีกนะ
Paimon:อะไรกัน นึกว่าจะร้อนใจมากกว่านี้ซะอีก แต่กลับอยู่ใน Yujing Terrace อย่างสงบโดยไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิดเนี่ยนะ...
Traveler:บอกแล้ว เธอไม่เหมือน Slime เลยสักนิด
Ningguang:ฮึฮึ ถ้าแม้แต่ Traveler ก็ยังเชื่อใจไม่ได้ ฉันก็ไม่รู้จะไปเชื่อใจใครได้อีกแล้วล่ะ
Hu Tao:ขอโทษจริง ๆ ท่าน Tianquan ปกติหัวหน้าโถงฯ คนนี้ไม่เคยมาสายเลยนะ แต่ครั้งนี้มาสายไปหนึ่งวัน ช่วยยกโทษให้ด้วยนะ!
Ningguang:หัวหน้าโถงฯ Hu พูดเป็นเล่นไป ฉันประมาทเกินไปต่างหาก ที่ยอมให้เธอไปยังเขตแดนเพียงลำพัง ฉันเองก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ ที่ทำให้พวกเธอติดอยู่ที่นั่นเหมือนกัน
Hu Tao:จะพูดแบบนั้นได้ไงล่ะ ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่า สถานการณ์จะเลวร้ายขนาดนี้
Traveler:เลวร้ายแค่ไหนเหรอ?
Ningguang:ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่า มันวิกฤตระดับไหนแล้ว และมันต่างจากเมื่อก่อนยังไง?
Hu Tao:สาหัสกว่าเดิมเยอะเลย เยอะแบบเยอะมาก ๆ
Lan Yan:เอ๋? เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมากกว่าหนึ่งครั้งเหรอ? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยล่ะ
Hu Tao:อืม เขตแดนไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ มันก็เป็นเหมือนบ้านเก่า ๆ ที่อาจจะเกิดปัญหาได้ทุกเมื่อ
Hu Tao:ระยะสั้นก็หลักสิบปี ระยะยาวก็หลายร้อยปี ต้องมีคนคอยดูแลอยู่ตลอดเวลา ส่วนคนที่ดูแลนั้น ก็ต้องเป็นคนของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng อย่างเรานี่แหละ
Hu Tao:แต่เมื่อก่อนมันก็แค่ปัญหาเล็กน้อย อย่างเกิดจากการรั่วไหลของกลิ่นอายความตายเท่านั้น พอใช้วิชาลับก็สามารถกำจัดมันได้อย่างสิ้นซากแล้ว แต่ครั้งนี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย แม้แต่ด้านในเขตแดนก็ยังกลับตาลปัตรเลย
Ningguang:หัวหน้าโถงฯ พอจะรู้สาเหตุมั้ย?
Hu Tao:ฉันก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน
Traveler:หรือจะเป็นเพราะ Abyss?
Hu Tao:แต่ฉันยังไม่เจอร่องรอยที่ Abyss ทิ้งไว้เลยนะ
Paimon:Traveler เธอนึกถึง Natlan ใช่มั้ย! ฉันว่ามันแอบคล้ายกันอยู่นะ... แต่ก็รู้สึกมีบางอย่างแตกต่างออกไป...
Paimon:อาณาจักรราตรีของ Natlan จะเหมือนกับเขตแดนแห่งความเป็นและความตายของ Liyue มั้ยนะ?
Ningguang:ฉันก็เคยได้ยินเรื่องวิกฤตของที่นั่นมาบ้าง แต่เท่าที่รู้ อาณาจักรราตรีเป็นดินแดนแห่งความตายที่แท้จริง และเขตแดนนั้น... มันเป็นเหมือนประตู ที่กั้นระหว่างความเป็นและความตาย
Hu Tao:ใช่แล้ว ตรงนี้คือความเป็น ตรงนั้นคือความตาย ถ้าเส้นทางนี้พังลง ความวุ่นวายในปรโลก และความโกลาหลของความเป็น และความตายเมื่อหลายพันปีก่อน ก็อาจปรากฏขึ้นอีกครั้ง
Paimon:ไม่แปลกใจเลยที่ผู้ป่วยถึงได้แก่ลง... และอายุขัยลดลงแบบนี้...
Hu Tao:นี่คือการแสดงออกถึงการรุกรานแห่งความตาย...
Lan Yan:งั้นตอนนี้เราควรทำยังไงดีล่ะ?
Hu Tao:ลำพังแค่การเผากลิ่นอายความตาย คงจะจัดการไม่ได้แล้วล่ะ เพราะปัญหาหลักอยู่ที่เขตแดน ท่าน Tianquan ค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตูที่ฉันพูดถึงก่อนหน้านี้ มีอะไรคืบหน้าบ้างมั้ย?
Ningguang:มี และเราเจอตำแหน่งของประตูสี่บานแล้วล่ะ ที่เหลือก็อีกไม่นานก็คงจะเจอแล้ว
Hu Tao:เร็วขนาดนี้เลย? สมแล้วที่เป็นท่าน Tianquan!
Ningguang:โชคช่วยน่ะ เป็นเพราะโชคดีของ Liyue เรา
Paimon:เดี๋ยวนะ ๆ! ที่พวกเธอพูดถึง คงไม่ใช่ค่ายกลของแปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou อะไรนั่นใช่ปะ?!
Hu Tao:อันนั้นแหละ พวกเธอก็เห็นสภาพของเขตแดนแล้วนี่ นอกจากการสร้างขึ้นมาใหม่ทั้งหมดแล้ว ฉันก็นึกวิธีอื่นไม่ออกแล้วล่ะ
Paimon:ชำระล้างเขตแดนใหม่งั้นเหรอ?!
Hu Tao:ไม่ใช่ชำระล้างเขตแดนใหม่ทั้งหมดหรอก แต่ทำเฉพาะขอบเขตใหม่ในส่วนที่มีปัญหาเท่านั้น ถึงจะฟังดูคล้าย ๆ กัน แต่มันง่ายกว่ากันเยอะ
Traveler:ค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตูเป็นยังไงเหรอ?
Hu Tao:ที่บอกว่าแปดประตู จริง ๆ แล้วเป็นจุดสำคัญทั้งแปดของกระแสพลังใน Liyue ได้แก่ ประตูเกิด ประตูตาย ประตูพักพิง ประตูหลบภัย ประตูเปิด ประตูทิวทัศน์ ประตูวิตก และประตูบาดเจ็บ ซึ่งพวกมันสามารถชี้นำพลังของกระแสพลังได้
Paimon:แล้วเจ็ดจักระล่ะ?
Hu Tao:เป็นเงื่อนไขในการใช้ค่ายกล ผู้ควบคุมจะเลือกหนึ่งในแปดประตูเพื่อปราบปีศาจ และใช้พลังของกระแสพลังซ่อนตัวเองไว้ เพื่อตัดขาดทางหนีของสิ่งชั่วร้าย
Paimon:...ซ่อน?
Lan Yan:ก็คือซ่อนตัวอยู่ในกระแสพลังร่วมกับสิ่งชั่วร้าย และหายไปจากโลกมนุษย์
Paimon:งะ...งั้นก็เท่ากับตายไปเลยไม่ใช่เหรอ? พวกเราต้องตั้งค่ายกลนี้เหรอ? งั้นก็หมายความว่า...
Hu Tao:โธ่ ใจเย็น ๆ ก่อน ที่ทุกคนคิดแบบนี้กัน ก็เพราะเซียนผีเสื้อพิศวงในตำนาน เสียสละชีวิตตัวเองไปด้วยเหตุนี้
Hu Tao:แต่นั่นเป็นการชำระล้างเทพอสูร ถึงแม้ว่าเรื่องในวันนี้จะรุนแรงมากเหมือนกัน แต่ก็ยังห่างไกลจากตอนนั้นมาก และเขตแดนก็ยังไม่ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ และไม่จำเป็นต้องชำระล้างใหม่ขนาดนั้นหรอก
Hu Tao:ฉันว่า ตราบใดที่ผู้ที่ถือครองค่ายกลสามารถรับแรงกระแทก จากกลิ่นอายความตายจำนวนมากได้ ก็จะไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตหรอก
Ningguang:หืม? หัวหน้าโถงฯ Hu พูดแบบนี้มีหลักฐานอะไรรึเปล่า?
Hu Tao:หลักฐานก็คือ ฉันรู้เรื่องความเป็นความตาย ดีกว่าทุกคนที่อยู่ตรงนี้ ฮิฮิ เป็นไงล่ะ? ไม่มีใครอยากเถียงเลยใช่มั้ยล่าาา?
Hu Tao:อืม ไม่มีใครพูดอะไร ดูเหมือนว่าทุกคนจะเห็นด้วยกับฉันแล้วนะ งั้นเรารอท่าน Tianquan คำนวณตำแหน่งประตูที่เหลืออีกสี่บาน แล้วค่อยวางแผนขั้นต่อไปกันดีกว่าเนอะ
Ningguang:หัวหน้าโถงฯ Hu...
Hu Tao:เอ๋? ท่าน Tianquan มีความเห็นอื่นงั้นเหรอ?
Ningguang:ไม่... ฉันมีเรื่องอื่นที่อยากจะถามหน่อย อาจจะดูเสียมารยาทไปหน่อย ถ้าหัวหน้าโถงฯ Hu ไม่อยากตอบ ก็ถือซะว่าฉันไม่ได้ถามก็แล้วกันนะ
Hu Tao:เรื่องอะไรเหรอ?
Ningguang:หัวหน้าโถงฯ Hu คิดว่า ภัยพิบัติที่ Wuwang Hill เมื่อสิบกว่าปีก่อน เกี่ยวข้องกับวิกฤตเขตแดนในตอนนี้รึเปล่า?
Hu Tao:...
Paimon:เอ๋? Wuwang Hill เมื่อสิบกว่าปีก่อน? เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
Lan Yan:ใช่ภัยพิบัติธรรมชาติอะไรสักอย่างรึเปล่า? เดิมทีที่นั่นเหมือนจะมีหมู่บ้านอยู่ แต่หลังจากนั้นก็มีน้ำป่าไหลหลากอะไรสักอย่าง จนทำให้มีคนตายไปมากมาย ส่วนที่เหลือก็ย้ายออกไปกันหมด
Lan Yan:อ่า... แต่นี่ก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไม Wuwang Hill ถึงกลายเป็นสภาพในตอนนี้ได้ หรือว่า... จะมีเรื่องอะไรซ่อนอยู่?
Hu Tao:ฟู่ว...
Hu Tao:ท่าน Tianquan สองเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกันหรอก
Ningguang:อื้ม งั้นฉันก็สบายใจแล้วล่ะ ทุกคน เดี๋ยวอีกสองวันพวกเราค่อยกลับมาเจอกันที่นี่นะ ถึงตอนนั้นก็คงรู้ตำแหน่งของทั้งแปดประตูแล้ว
Hu Tao:เอาล่ะทุกคน ฉันมีเรื่องที่ต้องเตรียมอีกเยอะ ยังไงก็ขอตัวกลับโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ก่อนนะ
Lan Yan:อื้ม ถ้าไม่มีอะไรแล้วล่ะก็ ฉันเองก็ต้องขอตัวเหมือนกัน
Paimon:จริงสิ Lan Yan ฉันลืมถามเลย ก่อนหน้าที่เธอจะมาหา Hu Tao เธอรู้เรื่องปัญหาเขตแดนอยู่แล้วเหรอ?
Lan Yan:ฮ่าฮ่า เรื่องนี้น่ะเหรอ? ฉันควรจะบอกพวกเธอตั้งแต่แรก ถ้างั้นเดี๋ยวมาหาฉันที่กิลด์นักผจญภัยมั้ยล่ะ? ฉันอยากจะเขียนจดหมายไปบอกที่บ้านว่าฉันปลอดภัยดี แล้วค่อยถามเรื่องอื่น ๆ กัน
Paimon:งั้นเดี๋ยวเจอกันที่กิลด์นักผจญภัยนะ!
Ningguang:อื้ม...
Traveler:Ningguang ยังคิดอะไรอยู่อีกงั้นเหรอ?
Ningguang:ฉันไม่เคยสบายใจกับภัยพิบัติที่ Wuwang Hill เมื่อสิบกว่าปีก่อนเลย แต่ในเมื่อหัวหน้าโถงฯ Hu คิดว่าทั้งสองเหตุการณ์นี้ไม่เกี่ยวข้องกัน ฉันก็ไม่อยากจะถามอะไรอีก...
Lan Yan:Traveler, Paimon! ทางนี้ ๆ! พวกเธอมาพอดีเลย ฉันเพิ่งส่งจดหมายกลับไปเมื่อกี้นี้เอง
Lan Yan:ว่าแต่ พวกเธอคงคิดว่าฉันมีอาคมที่เก่งกาจ และสามารถทำนายวิกฤตเขตแดนใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ใช่ ๆ ก็เขาบอกว่าตระกูล Lan แห่งหุบเขา Chenyu รู้วิชา Qimen อะไรสักอย่าง และเก่งมาก ๆ ด้วย ไม่ใช่เหรอ?
Lan Yan:เฮ้อ พวกเธอเข้าใจผิดแล้วล่ะ ตระกูล Lan มีวิชา Qimen ที่สืบทอดกันมาก็จริง บรรพบุรุษในบันทึกของตระกูล ก็มีผู้อ่านสายลมท่านนั้นอยู่จริง ๆ นั่นแหละ
Lan Yan:แต่พวกเราแยกตัวออกมาจากตระกูลใหญ่มานานแล้ว วิชา Qimen ของบรรพบุรุษถูกสืบทอดต่อมาจากคุณปู่ของฉัน จนถึงตอนนี้ก็เหลือแค่วิชาธรรมดา ๆ เท่านั้นแหละ
Lan Yan:พูดตามตรงเลยก็คือ เขาหาเลี้ยงชีพด้วยการดูดวงให้คนในท่าเรือ Yilong แต่เงินที่ได้ก็ยังไม่เท่าเงินจากงานฝีมือของฉันเลย
Paimon:เอ๋? แล้วคุณมาหา Hu Tao ทำไมเหรอ?
Lan Yan:จริง ๆ เมื่อไม่นานมานี้ การดูดวงของคุณปู่เกิดปัญหา เรื่องความรักกับเรื่องอาชีพก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่เรื่องอายุขัยกลับไม่เป็นอย่างที่ว่า ไม่ว่าจะดูดวงให้ใคร ก็จะออกมาว่าอายุขัยสั้นทุกคน ทำเอาคุณปู่ตกใจกลัวไปเลย
Lan Yan:เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ลูกค้าด่า คุณปู่เลยปิดร้านกลับบ้าน และล็อกประตูขังตัวเองไว้ เขาคำนวณทั้งวันทั้งคืน แต่สุดท้ายก็ได้มาแค่คำว่า "โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng" เท่านั้น แต่เขาก็ไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
Lan Yan:พอดีกับที่ฉันได้รับเชิญจากฝ่ายกิจการทั่วไป ให้มาช่วยจัดงานถนนคนเดิน ก็เลยคิดว่าจะแวะมาที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ดู บางทีหัวหน้าโถงฯ Hu อาจจะรู้อะไรบางอย่างก็ได้
Paimon:อ่า... งั้นก็หมายความว่า... ที่จริงคุณปู่ไม่ได้คำนวณผิด? แต่เขาคำนวณได้ถึงผลลัพธ์ของวิกฤติที่จะเกิดขึ้น และรู้ว่าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng มีวิธีแก้ไขด้วย!
Lan Yan:ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนั้นนะ ผู้ที่มีชีวิตในตอนนี้ กำลังเผชิญหน้ากับภัยคุกคามจากความตาย แต่มีเพียงพวกเราเท่านั้นที่รู้
Traveler:แล้วหุ่นหวายนี่คืออะไรยังไงเหรอ?
Lan Yan:เอ๋? นี่มันหุ่นที่ฉันทิ้งไว้ที่ร้านของคุณ Ying'er ไม่ใช่เหรอ? นี่เป็นวิชา Qimen ที่แท้จริงน่ะ มีตราปราบปีศาจโบราณสลักไว้ด้านบน ซึ่งสามารถดูดซับพลังแห่งความชั่วร้าย และป้องกันภัยพิบัติให้แก่ผู้คนได้
Lan Yan:ไม่คิดว่าจะอยู่ที่นี่ ฮ่าฮ่า ดูเหมือนจะเป็นโชคชะตานะ ถ้าไม่รังเกียจเธอก็ช่วยเก็บไว้เถอะ
Lan Yan:ตอนที่เพิ่งมาที่ท่าเรือ Liyue เป็นครั้งแรก ฉันเดินผ่านคฤหาสน์หลังหนึ่ง แล้วรู้สึกว่าที่นั่นมีบรรยากาศเย็นยะเยือกมาก เลยทำหุ่นหวายนี้ขึ้นมา แล้วมอบให้กับนายน้อยของที่นั่น
Lan Yan:หลังจากนั้นฉันก็รู้สึกถึงกลิ่นอายแบบเดียวกันจากตัวของ Timaeus เลยทำหุ่นหวายนี้ แล้วทิ้งไว้ที่ร้าน Scent of Spring
Lan Yan:หลังจากนั้นฉันก็ตามหัวหน้าโถงฯ Hu มาจนถึง Wuwang Hill แต่เธอกลับหายตัวไป ฉันเดินไปรอบ ๆ แล้วก็เจอเข้ากับ Qiqi เธอกำลังนั่งขดตัวอยู่ในซอกภูเขา เหมือนกับว่ากำลังขวางอะไรบางอย่างอยู่
Lan Yan:ฉันไปช่วยดึงเธอออกมา แต่ยังไม่ทันดึงออกมาได้ ฉันกับ Qiqi ก็หลุดเข้าไปในที่ที่เย็นยะเยือกแทน ซึ่งก็อย่างที่รู้นั่นแหละ ตรงนั้นคือเขตแดน
Lan Yan:ต่อมาพวกเราก็เดินเตร็ดเตร่ไปทั่ว จนได้เจอกับหัวหน้าโถงฯ Hu เธอกำลังจุดธูป แถมยังเอาคบเพลิงมาเผาทำลายกลิ่นอายความตายทั้งหมดด้วย
Lan Yan:แต่เสียดายที่กลิ่นอายความตายมีมากเกินไป นอกจากจะเผาไม่หมดแล้ว มันยังบังปากทางเข้าของพวกเราอีกต่างหาก พวกเราก็เลยต้องมาติดอยู่ในนั้น โชคดีที่ภายหลังพวกเธอมาช่วยไว้!
Paimon:ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง... ตระกูลของ Lan Yan นี่เก่งกาจกันมากจริง ๆ ด้วย! เธอวางข่ายลวงตาไว้ข้างในแล้วไม่ใช่เหรอ?
Lan Yan:ที่จริงมันก็เหมือนกับตุ๊กตาหุ่นหวายอันนั้นแหละ ฉันเองก็เรียนรู้มาจากพี่สาวในตระกูล เธอฝึกวิชา Qimen มาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว และที่ฉันเขียนจดหมายไป ก็เพราะมีเรื่องจะถามเขานั่นแหละ
Traveler:เกี่ยวกับค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตูเหรอ?
Lan Yan:นี่เธอเดาได้ด้วยเหรอ? ใช่แล้ว ฉันก็แค่อยากยืนยันว่า ค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตูนี้จำเป็นต้องซ่อนคนไว้จริงรึเปล่า บางทีพี่สาวของฉันอาจจะรู้
Paimon:เอ๋? แต่ Hu Tao บอกว่าไม่จำเป็นไม่ใช่เหรอ? เขาบอกว่าแค่ทนรับกลิ่นอายความตายให้ได้ก็พอแล้วนี่นา
Lan Yan:อืม... ฉันก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น แต่ก็ยังไงก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจอยู่ดี ถึงฉันกับหัวหน้าโถงฯ Hu จะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ฉันรู้สึกว่า... เขาเป็นคนที่ชอบซ่อนความรู้สึกน่ะ
Lan Yan:เห็นเขาเป็นคนพูดจาเยอะ ที่พูดทั้งเรื่องน่าฟังและไม่น่าฟังแบบนี้ แต่เขาแทบไม่เคยพูดว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ เหมือนกับว่าเขาจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
Paimon:เธอหมายถึง... เขาโกหกพวกเรางั้นเหรอ...?
Lan Yan:ก็ไม่ใช่ว่าโกหกหรอก... แต่พวกเธอยังจำที่ท่าน Tianquan พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสิบกว่าปีก่อนที่ Wuwang Hill ได้มั้ย?
Paimon:จำได้สิ! Hu Tao บอกว่ามันไม่เกี่ยวกับวิกฤตในตอนนี้นี่นา หรือว่า... มันจะเกี่ยวกันจริง ๆ?
Traveler:แล้ว Lan Yan รู้เรื่องนั้นบ้างมั้ย?
Lan Yan:เมื่อก่อนฉันรู้แค่ว่ามีน้ำป่าไหลหลาก แต่พอคิดถึงสถานการณ์ในตอนนี้ ไม่แน่อาจจะเกี่ยวข้องกับเขตแดนก็ได้ ซึ่งมันก็อธิบายสภาพอากาศประหลาดของ Wuwang Hill ได้ดีเลย
Lan Yan:ฉันยังได้ยินพี่สาวของตระกูลบอกว่า ตอนนั้นโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ได้ตั้งแท่นบูชาไว้ที่ Wuwang Hill ตอนแรกฉันนึกว่าเป็นพิธีรำลึกถึงความตาย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นพิธีกรรมบางอย่าง ที่เกี่ยวข้องกับเขตแดนมากกว่า
Lan Yan:คนที่จัดการเรื่องนี้ในตอนนั้น ก็คือหัวหน้าโถงฯ สองรุ่นก่อนของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng หรือก็คือปู่และพ่อของหัวหน้าโถงฯ Hu นั่นเอง
Paimon:ปู่กับพ่อของ Hu Tao?! เหมือน Hu Tao จะไม่เคยพูดถึงพ่อเลยนะ... เธอพูดแบบนี้ หรือว่าจะมีเรื่องราวเบื้องหลังอะไรอยู่จริง ๆ?
Lan Yan:อืม... แต่เมื่อกี้ขนาดท่าน Tianquan เป็นคนถาม หัวหน้าโถงฯ Hu ก็ยังไม่พูดอะไรเลย... นับประสาอะไรกันฉันที่เพิ่งรู้จักกันแค่สองวันล่ะ
Traveler:พวกเราไปหา Hu Tao กันเถอะ
Paimon:เอ๋? จะไปถามเขาเหรอ...? จากความสัมพันธ์ของเรา... ถ้าเขาไม่อยากบอกเราจะทำยังไง?
Paimon:เฮ้อ เอาเป็นว่าลองไปดูกันก่อนเถอะ
Hu Tao:...
Paimon:Hu Tao!
Hu Tao:Traveler, Paimon! เป็นไง เราเพิ่งจะแยกกันไปไม่นาน ก็คิดถึงฉันซะแล้วเหรอ?
Paimon:ใช่แล้ว เราก็เลยมาเล่นกับเธอไงล่ะ ฮิฮิ เมื่อกี้เธอดูอะไรอยู่เหรอ?
Hu Tao:ดูของดีไงล่ะ แต่พวกเธอห้ามดูนะ
Traveler:คงไม่ได้แอบซ่อนรูปถ่ายของฉันไว้หรอกใช่มั้ย?
Hu Tao:ฮ่าฮ่า มุกนี้ตลกดีนะ แต่ไม่ค่อยเป็นมงคลเท่าไหร่เลย
Traveler:ไม่เป็นมงคล?
Hu Tao:ช่วงนี้ฉันชอบฝันถึงคนในภาพนี้อยู่บ่อย ๆ และนอกจากฉันแล้ว คนอื่น ๆ ก็จากไปกันหมดแล้วล่ะ
Hu Tao:ฮ่าฮ่า ไม่แกล้งแล้ว ฉันให้พวกเธอดูก็ได้
Paimon:เอ๋? นี่คือ...?
Hu Tao:อืม คุณปู่กับคุณพ่อน่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะภาพนี้ ฉันก็คงจำไม่ได้แล้วว่าคุณพ่อหน้าตาเป็นยังไง ตอนที่เขาจากไป ฉันยังเด็กมาก ยังจำอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
Hu Tao:เรื่องทุกอย่างที่รู้เกี่ยวกับพ่อ ก็เป็นคุณปู่นี่แหละที่เล่าให้ฉันฟัง
Traveler:งั้นพ่อของเธอ...?
Hu Tao:เมื่อสิบกว่าปีก่อนที่ Wuwang Hill มีความผิดปกติเกิดขึ้น เขาใช้วิชาลับของ Homa เพื่อเผากลิ่นอายความตายแล้ว แต่เขาดันแปดเปื้อนมันมากเกินไป จนทำให้เขาต้องเสียชีวิตไป
Paimon:อ๊ะ? ทำไมถึงเป็นแบบนี้... งั้น Wuwang Hill ในวันนี้...
Hu Tao:อืม เป็นเพราะความล้มเหลวของพ่อเองแหละ นอกจากตัวเองจะต้องตายแล้ว คนในหมู่บ้านกว่าครึ่งก็ไม่รอด ทำให้ Wuwang Hill กลายเป็นอย่างที่เห็นในตอนนี้
Hu Tao:ต่อมา คุณปู่ก็เป็นคนจัดการแทนเขา ตอนที่คุณปู่กลับมาเขาก็ไม่ได้เป็นอะไร แต่เขากลับอยู่ไม่ถึงหกสิบด้วยซ้ำ...
Traveler:คุณปู่ก็ได้รับผลกระทบเหมือนกันเหรอ?
Hu Tao:แน่นอนว่าคุณปู่ปฏิเสธอยู่แล้ว แต่เขาเป็นคนมีสุขภาพดีมาโดยตลอด ที่จริงเขาควรจะมีชีวิตอยู่อีกหลายปีด้วยซ้ำ...
Paimon:Hu Tao... เธอคงไม่ได้กำลังโทษพ่อของตัวเองใช่มั้ย...
Hu Tao:ทำไมจะโทษไม่ได้ล่ะ? ถ้าเขาเป็นมือสมัครเล่น ไม่มีความรู้ความสามารถอะไรละก็ ฉันจะไม่โทษเขาเลย แต่นี่เขาเป็นถึงอัจฉริยะ อาคมของเขาเก่งกว่าพวกเราซะอีก
Hu Tao:คุณปู่มักจะบอกว่าฉันมีพรสวรรค์ ฉันสามารถเรียนรู้วิชาแห่งการเกิดใหม่ ได้ตั้งแต่อายุแปดขวบ แต่ตอนพ่อแปดขวบ เขาสามารถจัดพิธีกรรม และเผากลิ่นอายความตายได้ด้วยตัวเองแล้ว
Hu Tao:แต่คนแบบนี้กลับไม่สามารถแก้ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนั้นได้ แล้วแบบนี้ใครจะไม่โทษเขาล่ะ?
Paimon:ตะ...แต่ว่าเพราะอะไรล่ะ?
Hu Tao:เพราะเขาเป็นหัวหน้าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ที่ไม่เหมาะสมไงล่ะ ก่อนที่จะจากไป หัวหน้าโถงฯ ทุกรุ่น จะนำสิ่งของของตัวเองไปด้วย อย่างมากก็จะเหลือแค่ของสองสามชิ้น ส่วนที่เหลือจะถูกเผาทิ้งจนหมดสิ้น
Hu Tao:คุณปู่เหลือไว้แค่หมวกของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng แต่พ่อกลับเหลือของไว้เป็นกอง รวมถึงภาพถ่ายที่ไร้ความหมายใบนี้ด้วย...
Paimon:แต่นี่ก็หมายความว่าพวกเธอเป็นคนสำคัญสำหรับเขานะ...
Hu Tao:ไม่หรอก มันแสดงว่าเขาปล่อยวางไม่ได้ และสาเหตุที่เขาล้มเหลวก็เพราะเขาปล่อยวางไม่ได้
Hu Tao:เขาไม่อยากจากคุณปู่ที่แก่ชราขึ้น ไม่อยากจากฉันที่ยังแบเบาะ และไม่อยากจากโลกที่ทุกคนอยู่
Hu Tao:เพราะงั้นในช่วงสุดท้ายเขาถึงได้ลังเล กลัว และเสียสมาธิ จนทำให้ต้องแพ้ให้กับความตาย และทำให้ผู้คนจำนวนมากต้องมาพัวพันกับเรื่องนี้
Hu Tao:ในสายอาชีพของเรา สิ่งที่พบเจอบ่อยที่สุดก็คือการไม่ปล่อยวาง แต่เมื่อได้เป็นหัวหน้าโถงฯ แล้ว สิ่งที่เราอยากจะเลี่ยงที่สุดก็คือการไม่ปล่อยวางเช่นกัน
Hu Tao:คุณปู่มักจะบอกว่า จงใช้ชีวิตอย่างผู้มีชีวิต ตายอย่างผู้ตาย... ทุกอย่างที่เกี่ยวกับโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng นั้น ล้วนอยู่ในคำพูดแค่นี้แหละ
Hu Tao:แต่เสียดายที่พ่อฟังแล้วก็เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา น่าโมโหจริง ๆ เลย
Paimon:เธออย่าพูดถึงเขาแบบนี้สิ... เขาคงไม่อยากให้เป็นแบบนี้หรอก...
Hu Tao:Paimon น้อยยังไม่เข้าใจ ก็เพราะเป็นพ่อนั่นแหละ ฉันถึงพูดถึงเขาแบบนี้ได้
Hu Tao:พ่อทุกคนบนโลกนี้ ไม่มีใครจะตำหนิลูกสาวที่เอาแต่ใจหรอก เพราะพวกเขากลัวว่าเมื่อตัวเองไม่อยู่แล้ว ลูกสาวจะไม่สามารถเป็นเด็กน้อยที่ชอบทำอะไรตามอำเภอใจได้อีก
Hu Tao:เพราะงั้น ฉันเลยจะพูดถึงเขาแบบนี้ไงล่ะ ถ้าเขาได้ยินเข้า ก็น่าจะรู้ว่าฉันสบายดี แล้วก็คงวางใจได้แล้ว...
Hu Tao:เอาเถอะ นี่เป็นเรื่องราวในอดีตของ Wuwang Hill น่ะ อยากรู้อะไรอีกมั้ย?
Traveler:ขอบคุณที่เล่าให้ฟังนะ
Hu Tao:ฮิฮิ พวกเธอคิดว่าฉันจะปิดบังใช่มั้ยล่ะ? อะไรกัน พวกเราเป็นเพื่อนกันนะ
Hu Tao:และเธอก็ช่วยฉันกลับมาจากเขตแดนด้วย ฉันยังคิดอยู่เลยว่าจะขอบคุณเธอยังไงดี เพราะงั้นฉันก็ต้องตอบทุกคำถามอยู่แล้วสิ ถึงไม่ถามก็จะบอกเหมือนกัน
Paimon:งั้นฉันขอยืนยันอีกสักเรื่องนะ! ที่วันนี้ Hu Tao บอกว่าในค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตู จะไม่มีใครเป็นอะไรทั้งนั้น ใช่ความจริงมั้ยอะ?
Hu Tao:ใช่สิ ฉันคิดแบบนั้นแหละ!
Paimon:งั้นฉันก็สบายใจละ
Hu Tao:อย่าคิดมากเลยน่า ยังเหลืออีกสองวัน ไปเที่ยวในถนนคนเดินกันเถอะ Traveler บอกเองนะ ว่าต้องทำงานและพักผ่อนให้สมดุลกันนี่นา
Hu Tao:อีกสองวันพวกเราไปเจอกันที่ Yujing Terrace นะ ครั้งนี้ เราจะเผาความตายให้กลายเป็นผุยผงเลย
Lan Yan:หวังว่าจะได้รับจดหมายตอบกลับเร็ว ๆ นะ
Localized evidence
ยันต์ไม้ท้อรอรับวสันต์ - ตอนที่สอง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/988596664No text in the selected or fallback locales.
โถงฯ ไร้ผู้นำมาสามวัน Yujing Terrace จึงส่งทหารมาประจำการ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2112973298Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/36410219
10218
EQ
2036
4018520
UI_ChapterIcon_SeaLamp
4018502
event