ทัวร์ชีวิตร็อกสีรุ้งของ Arataki II
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1694114008
Story Chapters
Story evidence
Dvorak:ขอบคุณทั้งคู่มาก ในที่สุดทุกอย่างในลิสต์นี้ก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว
Dvorak:ขอให้ฉันเตรียมการขั้นสุดท้ายก่อนนะ แล้วเจอกันที่นี่ในวันถัดไปนะ ถึงตอนนั้นก็เริ่มงานฉลองครั้งสุดท้ายได้แล้ว!
Arataki Itto:เพื่อนรัก! พวกเธอมาแล้วเหรอ ต้องขอบคุณพวกเธอ ที่นี่ดีกว่าที่คิดไว้ซะอีก! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
Kuki Shinobu:ดูเหมือนจะเตรียมตัวพร้อมแล้วสินะ Traveler, Paimon ขอบคุณพวกคุณมากนะ
Paimon:อย่าพูดจาห่างเหินแบบนั้นซี่ พวกเธอทำแบบนี้ไม่เห็นจะร็อกแอนด์โรลเลย
Arataki Itto:Lavender Melon แคระ เธอนี่เรียนรู้ได้ไวดีนะ! ฉันได้ยินมาว่าคืนนี้เธอจะขึ้นเวทีด้วย จะมาประชันฝีมือกับฉันเรอะ?
Paimon:ฉะ...ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้นแหละ... ให้ตายสิ! ตาลุง Dvorak นี่ก็นะ!
Arataki Itto:ไม่กล้าล่ะสิท่า ยังไงซะลูกพี่คนนี้ก็เป็น แชมป์ชนะรวดติดต่อกันหลายสมัยของงานประกวดร้องเพลงอันองอาจเชียวนะ
Paimon:หน็อยยย! ฉันถ่อมตัว! แค่ถ่อมตัว! ฉันกำลังร็อกอยู่ต่างหาก!
Arataki Itto:งั้นก็มาวัดกันเลยมา
Paimon:วัดกัน! จะมาก็มาเซ่ ใครเขากลัวกัน? เชอะ!
Traveler:จะว่าไปแล้ว พวกเธอหาสุนัขเจอมั้ย?
Arataki Itto:...มืดแปดด้านเลยล่ะ พี่ Gorou บอกว่าไม่รู้ ส่วนพวก Mamoru เองก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรจากในเมือง Inazuma เลย
Arataki Itto:หรือว่าสุนัขตัวนั้นจะอยู่ที่ Tenshukaku จริง ๆ? เพราะงั้นถึงหามันไม่เจอ?
Paimon:นายอย่าบุกเข้าไปใน Tenshukaku สุ่มสี่สุ่มห้าอีกล่ะ ไม่งั้น Sara คงปวดหัวตายแน่
Arataki Itto:เธอพูดถูก เอาแต่สร้างปัญหาให้ยัยนั่นบ่อย ๆ ลูกพี่คนนี้อาจจะโดนฟ้าผ่าเข้าจริง ๆ ก็ได้...
Arataki Itto:เพราะงั้นครั้งนี้ฉันก็เลยโยนกระดาษโน้ตเล็ก ๆ เข้าไปใน Tenshukaku หวังว่าโชกุน Raiden คนนั้นจะเห็นมัน จากนั้นก็ส่งมอบสุนัขออกมา
Paimon:เฮ้ ๆ นั่นเป็นการกระทำที่อันตรายมากเลยนะ...
Kuki Shinobu:ดูเหมือนว่าการคาดเดาของ Doushin Shikanoin จะถูกต้อง บางทีนี่อาจจะเป็นแค่ตำนานในชนบทก็ได้
Arataki Itto:น่าเสียดายเกินไปแล้ว! น่าเสียดายที่ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว ฉันต้องไปหาที่ซ้อมการแสดงคืนนี้แล้ว
Arataki Itto:Lavender Melon แคระ เนื้อเพลงกับโน้ตเพลงอยู่ตรงโซนซ้อมดนตรีตรงนั้นนะ คืนนี้อย่าคิดหนีเชียวล่ะ!
Paimon:อวดดีให้มันน้อย ๆ หน่อย คนเลี้ยงวัว เรามาวัดกันดีกว่า ว่าใครคือคนที่ร็อกแอนด์โรลที่สุดกันแน่!
Arataki Itto:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! งั้นคืนนี้พวกเราเจอกัน!
Paimon:เดี๋ยวฉันจะไปฝึกที่โซนซ้อมดนตรีเหมือนกัน ฉันไม่อยากแพ้ให้เจ้า Itto นั่นหรอกนะ!
Kuki Shinobu:จริงสิ Traveler ครั้งนี้พวกเราส่งจดหมายเชิญไปไม่น้อยเลย เพื่อนบางส่วนก็มาถึงแล้ว เมื่อกี้ยังถามถึงคุณอยู่เลย อยากไปเจอพวกเขาหน่อยมั้ย?
Paimon:ว้าว! เพื่อนที่แก๊ง Arataki เชิญมางั้นเหรอ? ไม่รู้ว่ามีใครมากันบ้าง พวกเราไปหาพวกเขากันก่อนเถอะ!
Sangonomiya Kokomi:คุณ Hina นี่... ดูคุ้น ๆ จังเลยนะ... เสื้อผ้าเองก็...
Gorou:ท่าน Sangonomiya ฉันเองก็รู้สึกเหมือนกัน...
Sangonomiya Kokomi:เธอดูเหมือน...
Gorou:เหมือนกับ...?
Paimon:Gorou! Kokomi! ไม่เจอกันนานเลยนะ!
Gorou:ไม่เจอกันนานเลยนะ Traveler กับ Paimon!
Sangonomiya Kokomi:ดีใจจังที่ได้เจอพวกเธอ เมื่อกี้พวกเรายังไปหาพวกเธอที่คุณ Shinobu ด้วยนะ ฮิฮิ
Paimon:คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเธอจะมาร่วมงานเทศกาลดนตรีของแก๊ง Arataki ด้วย!
Traveler:ได้ยินมาว่าเป็นสถานที่ที่ Gorou จัดเตรียมเอาไว้ให้สินะ
Gorou:ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก
Gorou:ไม่กี่วันก่อนฉันได้รับคำปรึกษาแบบนี้จาก "เรื่องอลเวงรายเดือน" ก็เลยคิดว่าจะช่วย ที่แท้ก็เป็นคุณ Arataki Itto คนนี้นี่เอง
Gorou:อีกอย่าง ท่าน Sangonomiya ก็สนับสนุนเรื่องนี้ด้วย
Sangonomiya Kokomi:อืม... เทศกาลดนตรีร็อกแอนด์โรลที่มาจากต่างแดน น่าจะดึงดูดนักท่องเที่ยวได้ไม่น้อยเลย อีกอย่างธีมเกี่ยวกับชีวิตก็ค่อนข้างมีความหมายเหมือนกันนะ
Paimon:พอพูดถึงเรื่องนี้ ได้ยินมาว่ามันเกี่ยวข้องกับลูกสุนัขในสนามรบ แต่น่าเสียดายที่มันเป็นแค่ข่าวลือเท่านั้น พวกเธอเคยได้ยินมั้ย...
Sangonomiya Kokomi:เคยได้ยินมาบ้าง... แต่ก็ไม่รู้เรื่องราวเบื้องลึกเบื้องหลังหรอกนะ
Gorou:เอ... ฉันก็เหมือนกัน
Paimon:ตอบเร็วเกินไปปะเนี่ย!
Sangonomiya Kokomi:ฮ่าฮ่า ก็เพราะว่าคุณ Arataki Itto มาถามเรื่องนี้ตั้งแต่แรก ๆ แล้วน่ะสิ ที่จริงพวกเราก็คิดอยากจะช่วยมาก ๆ เลย
Gorou:ใช่แล้ว ใช่แล้วล่ะ... เอ่อ คือว่า อันที่จริงฉันก็มีเรื่องอยากจะถามพวกเธอเหมือนกัน
Traveler:เรื่องอะไรเหรอ?
Gorou:พวกเธอรู้สึกมั้ยว่าหน้าตาของคุณ Hina คนนี้ดูคุ้น ๆ มาก ฉันรู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย...
Paimon:เอิ่ม... คือว่า...
Gorou:แต่นึกไม่ออกใช่มั้ย?
Paimon:อ๊าา แหม! ก็แค่หน้าตาเหมือนใครสักคนเองมั้ยล่ะ! Traveler กับน้องสาว/พี่ชายของเขา/เขาเองก็เหมือนกันมากนี่? เรื่องนี้ไม่เห็นแปลกเลยสักนิด นายเองก็อย่าไปคิดมากเลย
Gorou:อย่างนี้นี่เอง... พอพูดมาแบบนี้ก็มีเหตุผล...
Paimon:Traveler พวกเราเผ่นกันก่อนเถอะ
Thoma:สุดยอดไปเลยนะคุณ Yoimiya เนี่ย สามารถขนส่งดอกไม้ไฟมาถึงที่ที่ไกลขนาดนี้ได้ด้วย
Yoimiya:เพราะก่อนหน้านี้สัญญากับ Itto ไว้แล้วว่าจะเตรียมดอกไม้ไฟสำหรับงานเทศกาลให้พวกเขา จะผิดสัญญาไม่ได้ไงล่ะ
Paimon:เฮ้! Thoma! Yoimiya~
Yoimiya:Traveler, Paimon พวกเธอเองก็มาเหรอ! ดีจังเลย!
Traveler:ไม่เจอกันนานเลยนะ!
Thoma:ฮ่าฮ่า คราวนี้คงต้องขอบคุณแก๊ง Arataki ซะแล้วสิ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาจัดกิจกรรมนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอกับ Traveler อีกเมื่อไหร่
Yoimiya:ฟังออกรึยังล่ะ คุณ Thoma บ่นพวกเธออยู่นะ ว่าไม่กลับมาเจอหน้าเพื่อนเก่าเลย
Thoma:พูดได้ถูก ถึงการเดินทางจะสำคัญมาก แต่ถ้าเหนื่อยก็อย่าลืมกลับมาพักผ่อนบ้างนะ พวกเราพร้อมที่จะเลี้ยงดูปูเสื่อพวกเธออยู่แล้ว
Traveler:ขอบคุณนะ Thoma แล้วก็ Yoimiya ด้วย
Yoimiya:ไม่ต้องเกรงใจหรอก จริงสิ ฉันมีเรื่องน่าสนุกจะเล่าให้พวกเธอฟังด้วยนะ
Yoimiya:Itto บอกว่าธีมของเทศกาลดนตรีในครั้งนี้ มาจากสุนัขที่ช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตตัวน้อยในสนามรบแหละ น่าทึ่งมากเลย!
Yoimiya:คุณ Thoma ผู้มีหูตากว้างไกล รู้เรื่องนี้บ้างมั้ย?
Thoma:ยุ่งยากซะแล้วสิ ดูเหมือนว่าเพื่อนของฉันจะยังขาดสุนัขสุดสำคัญไปตัวหนึ่งนะ ฮ่าฮ่า
Thoma:แต่ถ้ามีเรื่องแบบนั้นจริง ๆ ล่ะก็ ฉันว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับเกาะ Watatsumi
Thoma:เพราะไม่ว่าเจ้านั่นจะแข็งแกร่งแค่ไหน ถ้าอยากจะเข้าสู่สนามรบโดยไม่ทิ้งร่องรอย แล้วปรากฏตัวอย่างลึกลับต้องมีใครสักคนช่วยปิดบังร่องรอยให้ได้
Thoma:เท่าที่ฉันรู้ ในกองทัพแห่งโชกุนไม่มีเรื่องแบบนี้นะ
Paimon:งั้นจริง ๆ แล้วมันคือสุนัขของกองทัพ Sangonomiya ที่รับผิดชอบการช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตตัวน้อยในสนามรบเหรอ?
Yoimiya:น่าแปลกจัง... ในช่วงสงครามจะส่งสุนัขตัวหนึ่งไปช่วยสิ่งมีชีวิตตัวน้อยโดยเฉพาะ... กองทัพ Sangonomiya มีพลังขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ?
Paimon:อ๋อ ถ้าไม่ใช่ฝั่งกองทัพ Sangonomiya ก็คงเป็นฝั่งกองทัพแห่งโชกุน!
Traveler:กองทัพแห่งโชกุน คงไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกมั้ง...
Thoma:เพราะงั้นฉันเลยคิดว่ามีความเป็นไปได้มากว่า นี่เป็นเรื่องที่คุณ Dvorak แต่งขึ้นมาเพื่อแสดงออกถึงบางสิ่ง
Thoma:ถึงยังไงเขาก็เป็นนักดนตรีร็อกแอนด์โรล ที่ต้องใช้ร็อกแอนด์โรลเพื่อแสดงออกถึงสิ่งที่พวกเราไม่เข้าใจใช่มั้ยล่ะ?
Yoimiya:ก็เหมือนดูดอกไม้ไฟนั่นแหละ ไม่ต้องตั้งข้อสงสัยให้มากความ แค่ใช้ความรู้สึกไปสัมผัสก็พอแล้ว?
Paimon:อืม... ฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะ Yoimiya ก็เป็นศิลปินเหมือนกันสินะ ศิลปินดอกไม้ไฟ
Yoimiya:ฮิฮิ งั้นคืนนี้ก็อย่าพลาดช่วงของศิลปินคนนี้เชียวนะ!
Shikanoin Heizou:เฮะเฮะ Traveler มาแล้วเหรอ หลายวันมานี้ได้รับจดหมายที่ฉันส่งไปบ้างมั้ย?
Paimon:โอ้โอ้โอ้โอ้! หรือว่า Heizou มีเบาะแสแล้ว?
Shikanoin Heizou:มีเบาะแสอยู่บ้าง แต่ยังขาดชิ้นส่วนสุดท้ายของจิ๊กซอว์อยู่น่ะ
Traveler:Heizou รู้เรื่องอะไรมาบ้างเหรอ?
Shikanoin Heizou:ฉันยังยืนยันอะไรไม่ได้ แต่ฉันเดาว่าข่าวลือนี้เกี่ยวข้องกับทั้งสำนัก Yashiro และ Sangonomiya เลย
Paimon:สำนัก Yashiro! ศาลเจ้า Sangonomiya? ในช่วงสงคราม?!
Shikanoin Heizou:ชู่ว์... ไม่ต้องตื่นตระหนกขนาดนั้นหรอกน่า นี่เป็นแค่การคาดเดาเท่านั้น
Shikanoin Heizou:ฉันเขียนจดหมายกลับไปที่กองปราบปรามแล้ว อีกไม่นานก็จะได้คำตอบแล้ว Yoriki Owada น่าจะช่วยหาสิ่งที่ฉันต้องการได้นะ
Shikanoin Heizou:เพราะงั้นพวกเธอก็อดทนรอหน่อยนะ
Shikanoin Heizou:ถ้าไม่ใช่เพราะไม่อยากพลาดการขึ้นร้องเพลงบนเวทีของพี่ Itto คืนนี้ ฉันคงกลับไปที่กองปราบปรามเองแล้วล่ะ
Traveler:จะว่าไปแล้ว คืนนี้ Paimon เองก็จะขึ้นเวทีเหมือนกัน
Shikanoin Heizou:ว้าว น่าสนใจขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย? การที่ฉันอยู่ที่นี่เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริง ๆ
Shikanoin Heizou:คืนนี้ "ว่าซั่น" จะสามารถกดพลังของราชาปีศาจร็อกแอนด์โรลแห่ง Hanamizaka แล้วเลื่อนขั้นเป็น "ว่าจังซั่น" ได้มั้ยนะ?
Traveler:เป็นอาหารสไตล์ร็อกแอนด์โรลที่บินได้น่ะ
Shikanoin Heizou:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ฉันจะรอดูนะ!
Paimon:พวกเธอสองคน! อย่าตั้งฉายาอะไรแปลก ๆ ให้ฉันสิ!
Paimon:ฮาย! ลุง Dvorak! คุณยังอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย
Dvorak:อืม ฉันกำลังตรวจสอบอุปกรณ์, โน้ตเพลงแล้วก็เนื้อเพลงที่จะใช้ในคืนนี้น่ะ
Dvorak:ได้ยินคุณ Shinobu บอกว่าไลท์โนเวลได้รับความนิยมใน Inazuma มาก ฉันเลยปรับเปลี่ยนท่วงทำนอง และเนื้อเพลงเล็กน้อย ทำให้ตอนนี้เหมาะกับแก๊ง Arataki กับไลท์โนเวลมาก
Paimon:เพลงร็อกบวกไลท์โนเวล... เพลงไลท์แอนด์โรล!
Dvorak:ฮ่าฮ่า ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากขนาดนั้นหรอกนะ ก็แค่ลบบทของสุนัขตัวนั้นออกแล้วเปลี่ยนมันเป็น Onikabuto ที่น้อง Itto ชอบ
Dvorak:ยังไงซะ การที่สามารถจัดกิจกรรมครั้งนี้ได้ ก็เป็นผลงานของน้อง Itto ทั้งนั้น ถือซะว่าเป็นการขอบคุณเขาละกัน
Paimon:เอ๋? ลบบทสุนัข? แต่นั่นไม่ใช่... แรงบันดาลใจ... ของเทศกาลดนตรีครั้งนี้หรอกเหรอ?
Dvorak:ก็เพราะว่ามันเป็นแค่แรงบันดาลใจเท่านั้นแหละ ถ้าเปลี่ยนมันเป็น Onikabuto ไม่ก็เธอ หรือฉัน หรืออะไรอย่างอื่นล่ะก็จิตวิญญาณของมันก็ยังคงอยู่
Paimon:จิตวิญญาณ? จิตวิญญาณอะไร?
Dvorak:เอิ่ม... จิตวิญญาณร็อกแอนด์โรล?
Paimon:พูดก็เหมือนไม่พูดนี่...
Traveler:หรือว่ามีคนให้ความสนใจสุนัขตัวนั้นมากเกินไป?
Dvorak:ฮ่าฮ่า เพื่อน ๆ พวกเราแค่สัมผัสจอย ๆ ไปกับเสียงดนตรีก็พอแล้วล่ะ
Paimon:ก็ได้... ลุง Dvorak งั้นขอฉันลองจอย ๆ ดูก่อนได้มั้ย...
Paimon:เพราะฉันเองก็ต้องเตรียมตัวเหมือนกัน คืนนี้จะปล่อยให้เจ้าคนเลี้ยงวัวนั่นได้ซีนคนเดียวไม่ได้เด็ดขาด!
Dvorak:ไม่มีปัญหาแน่นอน ดูท่า Paimon เองก็ตัดสินใจขึ้นเวทีแล้วสินะ
Dvorak:รับโน้ตเพลงกับเนื้อเพลงนี่ไปสิ ช่างน่าตื่นเต้นจริง ๆ
Paimon:ฮี่ฮี่ ไหนดูซิ ชื่อเพลงคือ...
Paimon:เกิดใหม่เป็น Onikabuto... จากนั้นก็ชนโลกให้พลิกคว่ำ...
Paimon:หวาาา! ชื่อเพลงประหลาดนี่อะไรกันเนี่ย นี่คือเพลงร็อกแอนด์โรลเหรอ?
Dvorak:ซอฟต์ร็อกน่ะ
Traveler:ฉันก็อยากดูบ้าง
Paimon:Traveler อย่าเพิ่งดูเซ่ รอหน่อย เดี๋ยวคืนนี้ฉันก็ขึ้นเวทีร้องให้เธอฟังแล้วนะ!
Paimon:ฉันจะต้องร็อกแอนด์โรลกว่าเจ้าคนเลี้ยงวัวนั่นให้ได้!
เวลาผ่านไป... ราตรีมาเยือน...
คนรักดนตรีต่างขึ้นเวทีทีละคน เพื่อนำผลงานเพลงที่ตนสร้างสรรค์ออกมาแสดง
ผู้คนเพิ่มมากขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมเสียงเฮเป็นครั้งคราว
และแล้วช่วงสุดท้ายก็มาถึง
Dvorak:ท่านสุภาพสตรี และท่านสุภาพบุรุษที่รักทุกท่าน!
Dvorak:คืนนี้เป็นคืนแห่งการเฉลิมฉลอง และไม่ควรมีใครรู้สึกเศร้า...
Dvorak:ในตอนท้ายของค่ำคืนร็อกแอนด์โรลที่ไม่มีวันเลิกรา ฉันอยากจะเชิญแขกรับเชิญสองคนสุดท้ายในค่ำคืนนี้ด้วยความเคารพอย่างสูงส่ง...
Dvorak:คุณ Arataki Itto!
Dvorak:และคุณ Paimon!
Dvorak:ทั้งสองจะแสดงบทเพลงธีมสุดท้ายของงานเฉลิมฉลองนี้มาให้พวกเราฟัง...
Dvorak:"เกิดใหม่เป็น Onikabuto... จากนั้นก็ชนโลกให้พลิกคว่ำ"!
Dvorak:เรียนเชิญ!!!
Kuki Shinobu:Traveler จะไปหาเพื่อน ๆ หน่อยมั้ย?
Gorou:เหมือนใครกันแน่นะ...
Sangonomiya Kokomi:ฮุฮุ...
Yoimiya:ดูเหมือนว่าคุณ Thoma จะมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับศิลปะเหมือนกันนะ
Thoma:ศิลปะเหรอ? การถักชุดไหมพรมนับมั้ย?
Yoimiya:แน่นอนอยู่แล้ว! ศิลปินถักชุดไหมพรม!
Thoma:แต่รู้สึกว่าไม่ค่อยร็อกแอนด์โรลเท่าไหร่เลยแฮะ ไม่เห็นจะเอามาใช้กับวันนี้ได้เลยสักนิด
Yoimiya:งั้นก็... ถักทอคำว่าร็อกแอนด์โรลลงบนชุดไหมพรม แล้วแจกจ่ายให้ทุกคนได้ใส่ดีมั้ย
Thoma:โอ๊ะ? ไอเดียดีนี่! คราวหน้าฉันจะลองดูนะ
Shikanoin Heizou:ถ้าท่าน Kujou Sara ได้รับจดหมายของฉันแล้ว คงไม่ได้จงใจไม่ตอบฉันหรอกใช่มั้ย?
Dvorak:ท่านสุภาพสตรี และท่านสุภาพบุรุษที่รักทุกท่าน!
Dvorak:คืนนี้เป็นคืนแห่งการเฉลิมฉลอง และไม่ควรมีใครรู้สึกเศร้า...
Dvorak:ในตอนท้ายของค่ำคืนร็อกแอนด์โรลที่ไม่มีวันเลิกรา ฉันอยากจะเชิญแขกรับเชิญสองคนสุดท้ายในค่ำคืนนี้ด้วยความเคารพอย่างสูงส่ง...
Dvorak:คุณ Arataki Itto!
Dvorak:และคุณ Paimon!
Dvorak:ทั้งสองจะแสดงบทเพลงธีมสุดท้ายของงานเฉลิมฉลองนี้มาให้พวกเราฟัง...
Dvorak:"เกิดใหม่เป็น Onikabuto... จากนั้นก็ชนโลกให้พลิกคว่ำ"!
Dvorak:เรียนเชิญ!!!
งานเทศกาลสิ้นสุดลงด้วยบรรยากาศที่ครึกครื้น ผู้ชมต่างพากันเดินจากไป...
แต่คุณ และเพื่อน ๆ มาที่ด้านข้างของเวที เพื่อเตรียมต้อนรับนักดนตรีร็อกแอนด์โรลผู้โด่งดังทั้งสอง...
Yoimiya:ที่แท้ดนตรีร็อกแอนด์โรลก็เป็นแบบนี้นี่เอง ไม่ค่อยเหมือนที่ฉันจินตนาการไว้เลยแฮะ
Thoma:ไม่เหมือนกับที่ฉันเคยได้ยินมาก่อนหน้านี้เลย... น่าจะเป็นเพลงร็อกแอนด์โรลแนวใหม่ละมั้ง
Arataki Itto:เป็นยังไงบ้าง? การแสดงของฉันโอเคมั้ย? Lavender Melon แคระถูกการแสดงอันเหนือชั้นของฉันเบียดตกไปแล้วใช่มะ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
Paimon:หยุดพูดซี้ซั้วได้แล้ว เจ้าคนเลี้ยงวัว นายต่างหากที่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างราบคาบ!
Yoimiya:เลิกทะเลาะกันได้แล้ว ฉันว่าพวกเธอทั้งคู่เก่งมากเลยนะ!
Thoma:ใช่แล้ว พวกเราเปิดโลกมากเลยล่ะ!
Kuki Shinobu:เรียกได้ว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อเลย
Arataki Itto:จริงเหรอ? เพื่อนรัก นาย/เธอคิดว่าไงล่ะ? นาย/เธอคิดว่าเมื่อกี้ใครร็อกแอนด์โรลกว่ากัน?
Arataki Itto:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! สมแล้วที่เป็นเพื่อนรักของฉัน... ราชาร็อกแอนด์โรลแห่ง Hanamizaka มาแล้วเฟ้ย!
Paimon:อ๊ากก! Traveler ฉันโกรธแล้วนะ ฉันจะเมินเธอหนึ่งนาที!
Dvorak:ฮ่าฮ่า ทุกคนอย่าเถียงกันเรื่องนี้เลยนะ ไม่ว่าจะเป็นการร้องของน้อง Itto หรือ Paimon ต่างก็ทำให้ฉันประทับใจมากเลยล่ะ...
Dvorak:ถ้าไม่ได้ทุกคนช่วยเหลือละก็ ก็คงไม่มีเทศกาลดนตรีครั้งนี้ ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีเลย
Arataki Itto:พี่ Jack-Attack! พูดอะไรกันเกรงใจกันเกินไปแล้ว ถ้าไม่ได้เจอพี่ละก็ ฉันคงยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรคือจิตวิญญาณร็อกแอนด์โรล!
Yoimiya:จิตวิญญาณร็อกแอนด์โรล... คืออะไรเหรอ? ดนตรีร็อกแอนด์โรลก็มีจิตวิญญาณด้วยเหรอ?
Arataki Itto:เป็นจิตวิญญาณที่โยกไปข้างหน้าอย่างมั่นคง! เหมือนกับแก๊ง Arataki ของพวกเราเลย!
Paimon:ไม่ใช่ซะหน่อย ลุง Dvorak รีบใช้คำตอบมาตรฐานวิจารณ์เจ้าคนคิดเองเออเองคนนี้เร็วเข้า
Dvorak:ฮ่าฮ่า คำตอบมาตรฐานงั้นเหรอ? แต่ร็อกแอนด์โรลเป็นความรู้สึกอย่างนึงน่ะ สิ่งที่พวกเรารู้สึกถึงคือเรื่องราวของตัวเอง
Thoma:มิน่าล่ะ... เมื่อกี้ฉันรู้ว่าจิตวิญญาณร็อกแอนด์โรลเหมือนกับ Onikabuto ในเพลงเลย ไม่กลัวความยากลำบากใด ๆ และมุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ
Thoma:ดูเหมือนว่าความสามารถในการรับรู้ของฉันจะไม่แย่นะ ฮ่าฮ่า
Paimon:แล้ว Yoimiya ล่ะ?
Yoimiya:ฉันน่ะเหรอ... เพราะฉันคิดมาตลอดว่าจะได้ยินเรื่องราวของสุนัขผ่านบทเพลง แต่สุดท้ายก็ไม่...
Yoimiya:ฉันก็เลยคิดว่า นี่เป็นการอุปมารึเปล่านะ? ถ้าไม่มีสุนัขตัวนั้น บางทีก็อาจจะไม่มีสิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่ได้รับบาดเจ็บก็ได้...
Yoimiya:ไม่มีสิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่ได้รับบาดเจ็บ ก็แปลว่าไม่มีสงคราม ถ้าไม่มีสงคราม ก็แปลว่าโลกนี้มีแต่สันติภาพ...
Paimon:โอ้! ที่แท้จิตวิญญาณร็อกแอนด์โรลของ Yoimiya ก็คือโลกนี้มีแต่สันติภาพสินะ
Traveler:งั้น Shinobu ล่ะ?
Kuki Shinobu:ฉันเหรอ? ฉันไม่ได้คิดมากขนาดนั้นหรอก ฉันแค่กังวลว่ากระดาษโน้ตเล็ก ๆ ที่ลูกพี่จะโยนเข้าไปใน Tenshukaku ครั้งนี้ ไม่รู้ว่าจะทำให้สำนัก Tenryou มาถามหาความรับผิดชอบมั้ย?
Thoma:ฮ่าฮ่า! ดูแล้วจิตวิญญาณร็อกแอนด์โรลของคุณ Shinobu ก็คือการปกป้องแก๊ง Arataki สินะ
Arataki Itto:Shinobu ไม่ต้องกังวลเรื่องเล็กน้อยพวกนั้นหรอกน่า ถ้าโชกุน Raiden คนนั้นเห็นกระดาษโน้ตล่ะก็ จะต้องมาเข้าร่วมงานฉลองของพวกเราแน่นอน!
Paimon:ฉันก็คิดว่าไม่มีปัญหาหรอก ไม่งั้นตอนนี้ Heizou คงจับ Itto รวบตึงไปแล้ว!
Paimon:เอ๊ะ? จริงสิ Heizou ไปไหนแล้วน่ะ? แล้วก็ดูเหมือน Kokomi กับ Gorou เองก็ไม่อยู่ด้วย...
Kuki Shinobu:อ๋อ เมื่อกี้ Doushin Shikanoin บอกว่ามีเรื่องด่วนในกองปราบปราม ก็เลยไม่ได้บอกลาพวกคุณ แต่เขาทิ้งของบางอย่างไว้ให้พวกคุณนะ มันอยู่ตรงนั้น
Kuki Shinobu:ส่วนอีกสองคนที่เหลือ บอกว่าคืนนี้มีประชุมทางราชการ ก็เลยขอตัวก่อน แล้วก็ฝากฉันมาบอกพวกคุณด้วยเหมือนกัน
Dvorak:พวกเขารีบร้อนมาเข้าร่วมงานเทศกาลขนาดนี้ ดูท่าทางน้อง Itto จะพูดจริงสินะแก๊ง Arataki เป็นองค์กรเล็ก ๆ ที่มีอำนาจในท้องถิ่นจริง ๆ
Dvorak:น้อง Itto ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้ร่วมงานกับนาย
Arataki Itto:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! พี่ Jack-Attack เวลายกความดีความชอบก็อย่าลืม Traveler สิ!
Arataki Itto:เพื่อนหลายคนต่างก็มาเพื่อเขา/เธอ เพราะงั้นถ้ามีครั้งหน้า ต้องหาวิธีเชิญชวน เขา/เธอมาขึ้นเวทีให้ได้
Arataki Itto:เป็นไงบ้าง? เพื่อนรัก ครั้งหน้าก็ให้พวกเราได้เห็นจิตวิญญาณร็อกแอนด์โรลของเธอบ้างสิ!
Gorou:ท่าน Sangonomiya นักสืบจากสำนัก Tenryou คนนั้น...
Sangonomiya Kokomi:Gorou ไม่ต้องกังวลไปหรอก "สมาคมน้องหมา" เป็นแผนการร่วมมือกันของเราและสำนัก Yashiro หลีกเลี่ยงผู้คนได้ก็จะดีกว่า แต่นั่นไม่ใช่เป้าหมาย
Sangonomiya Kokomi:อย่างน้อยตอนนั้นก็ช่วยคนไว้ได้บ้าง แค่นี้ก็พอแล้วล่ะ
Gorou:สิ่งที่ฉันกังวลยิ่งกว่าคือชื่อเสียงของท่าน Sangonomiya... เพราะในหมู่ผู้บาดเจ็บที่ได้รับการช่วยเหลือในตอนนั้น ก็มีคนของทาง Shogunate อยู่ด้วย...
Gorou:ถ้ามีคนตั้งใจใช้มันเขียนบทความละก็...
Sangonomiya Kokomi:ไม่ต้องกังวล บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสก็ได้
Gorou:โอกาส?
Sangonomiya Kokomi:ตอนนี้พวกเรา และเกาะ Narukami ต่างก็เดินอยู่บนเส้นทางการอยู่ร่วมกัน
Sangonomiya Kokomi:มันคงไม่ใช่เรื่องเลวร้ายถ้าผู้คนได้รับรู้ถึงเรื่องสงคราม และความพยายามของพวกเรากับสำนัก Yashiro
Gorou:อย่างนี้นี่เอง...
Sangonomiya Kokomi:Gorou ฉันว่าแทนที่จะเป็นห่วงเรื่องนี้ สู้เป็นห่วงคุณ Hina จะดีกว่านะ
Gorou:เอ๋? คุณ Hina?
Sangonomiya Kokomi:ได้ยินมาว่าคุณ Hina เองก็ทำงานใน "เรื่องอลเวงรายเดือน" และเป็นคนที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ด้วยรูปลักษณ์ที่ดูอ่อนเยาว์ และงดงาม
Sangonomiya Kokomi:ด้วยพรสวรรค์ด้านการปลอบประโลมจิตใจผู้คน ดูเหมือนจะไม่ได้ด้อยไปกว่านายเลย เพราะงั้นจะบอกว่าเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของนายเลยก็ได้นะ
Gorou:อะแฮ่ม... ท่าน Sangonomiya ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะพยายามนะ!
Yae Miko:โฮ่ วันนี้ฉันเพิ่งรู้ว่าดนตรีร็อกแอนด์โรลของประเทศแห่งน้ำ สามารถทำให้เกิดสายฟ้าฟาดได้จริง ๆ ด้วย
Ei:Miko หลายวันก่อนมีกระดาษแปลก ๆ ปลิวเข้ามาใน Tenshukaku ในนั้นเขียนว่าขอให้ฉันส่งสุนัขตัวนึงออกมา... เพราะงั้นฉันเลยมาดูว่ามีเรื่องอะไรกัน
Yae Miko:ฮ่าฮ่า ฉันนึกว่าเธอมีงานอดิเรกในการเลี้ยงสัตว์เลี้ยงซะอีก
Ei:นอกจากนี้ Sara ยังส่งจดหมายเชิญมาให้ฉันด้วย
Ei:ถึงจะไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของ Arataki มาก่อน... แต่ในเมื่อเป็นความปรารถนาของประชาชน งั้นฉันก็ต้องตอบรับสินะ
Yae Miko:ฮุฮุ ตอบรับเจ้าเผ่าโอนิน้อยนั่นงั้นเหรอ...
Yae Miko:งั้นนักดนตรีจาก Fontaine คนนี้ควรจะตอบรับยังไงดีล่ะ? เพลงของเขา เหมือนกำลังพูดถึงสงครามอยู่เลยนะ...
Ei:สงคราม...
Ei:บางทีคำตอบของฉันก็อาจไม่สมบูรณ์แบบเหมือนกัน...
Ei:แต่ฉันรู้ดีว่าสงครามไม่ควรเกิดขึ้นอีก และผู้คนก็ไม่ควรต้องทนทุกข์ทรมานเพราะมันอีกแล้ว
Yae Miko:ฮืม...
Yae Miko:แต่ถ้าเกิดสงครามที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นขึ้นล่ะ?
Ei:ถ้ามันจะต้องเกิดขึ้นจริง ๆ ล่ะก็...
Ei:...งั้นก็ใช้ร่างกายนี้ออกไปต่อสู้เถอะ
Yae Miko:อุ๊ยแหม ถ้าถึงวันนั้นจริง ๆ ล่ะก็...
Yae Miko:ผู้คนที่อยู่ที่นี่ในคืนนี้ น่าจะยืนอยู่เคียงข้างเธอนะ
Localized evidence
ทัวร์ชีวิตร็อกสีรุ้งของ Arataki II
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1694114008No text in the selected or fallback locales.
เป็นทัวร์ชีวิตร็อกสีรุ้งของ Arataki
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/295442514Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/34010191
EQ
4015811
UI_ChapterIcon_GreatFestivalV2
4015802
event