ศัสตราและกุหลาบ: ฉากที่ 4
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3410688488
Story Chapters
Story evidence
Yoimiya:อรุณสวัสดิ์! เมื่อกี้ฉันกับ Ayaka เพิ่งพูดถึงพวกเธอพอดีเลย!
Kamisato Ayaka:วันนี้ Chevreuse... ก็ยังไม่มาด้วยกันเหรอ?
Paimon:อื้ม วันนี้พวกเรายังไม่ได้เจอเธอเลย
Yoimiya:อ๋า? น่าเสียดายจัง ได้ยินผู้กำกับบอกว่า วันนี้เหลือแค่ถ่ายฉากสุดท้ายเสร็จก็จะปิดกองแล้ว!
Yoimiya:ผู้กำกับยังบอกอีกว่า จะเตรียมฉากไว้ให้ พวกเราทุกคนจะได้มีโอกาสเข้ากล้องกับเขาด้วยแหละ!
Kamisato Ayaka:พวกเรากำลังเตรียมจัดงานเลี้ยงปิดกองหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เสร็จด้วย พวกเธอเองก็จะมาเหมือนกันใช่มั้ย?
Traveler:แน่นอนอยู่แล้ว
Yoimiya:ถ้า Chevreuse อยู่ก็ดีสิ ฉันอยากถ่ายรูปคู่กับเธอจัง!
Chiori:ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ฉันรู้ว่าถ้าทีมลาดตระเวนพิเศษยุ่งขึ้นมาจะหัวหมุนขนาดไหน
Kamisato Ayaka:แต่สิ่งที่ทำให้ฉันกังวลยิ่งกว่าก็คือคดีฆาตกรรมด้วยปืนคาบศิลาของ "หนังสือพิมพ์ The Steambird" เมื่อเช้านี้ ฆาตกร...ก็คือคนเขียน "สองทหารเสือ" คนนั้น
Yoimiya:อ๊ะ ใช่ ๆ! ฉันเองก็เห็นเหมือนกัน เขายอมรับสารภาพผิด แต่กลับไม่ยอมบอกว่าทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น
Yoimiya:ถึงพวกเราจะไม่ได้รู้เรื่องตั้งแต่ต้นจนจบก็เถอะ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้รับผลกระทบอะไรมั้ยนะ?
Furina:ในแง่ของผลลัพธ์ สิ่งนี้จะเพิ่มความนิยมให้กับภาพยนตร์ของพวกเรา แต่เราขอบอกก่อนเลยนะว่าไม่มีผู้กำกับคนไหนที่จะรู้สึกดีใจกับการดึงดูดความสนใจ ของผู้ชมด้วยวิธีอื่น นอกจากทักษะทางศิลปะ
Chiori:แค่มีชื่อคุณอยู่ในคอลัมน์ "ผู้กำกับ" บนโปสเตอร์ ก็เรียกผู้ชมได้ไม่น้อยแล้ว
Furina:การที่เราดังก็ไม่ใช่ความผิดของเราสักหน่อย! ประโยคนั้นพูดยังไงนะ? ที่ใช้เพื่ออธิบายความโด่งดังของเรา...
Chiori:อดีตเคยดังตอนนี้พังพินาศ?
Furina:ชื่อเสียงเลื่องลือระบือไกลต่างหาก!
Xavier:ขอโทษนะทุกคนแต่ขอรบกวนหน่อย
Paimon:Xavier! รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
Xavier:ช่วงนี้ฉันยุ่งกับการสื่อสารกับคนของสมาคมภาพยนตร์เกี่ยวกับเรื่องผลการโปรโมต เลยไม่มีเวลามาทางนี้จริง ๆ... ฉันจะต้องให้ความพยายามของทุกคนได้ยืนอยู่บนเวทีที่อลังการที่สุด! งดงามที่สุด!
Paimon:โอ้! เป็นการต่อสู้อีกสนามรบนึงสินะ!
Xavier:ฮ่าฮ่า จะพูดแบบนั้นก็ได้
Xavier:จริงสิ ก่อนที่ภาพยนตร์ของวันนี้จะฉาย ฉันขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก...
Xavier:คนนี้คือนักลงทุนภาพยนตร์ที่ฉันเคยพูดถึงก่อนหน้านี้ คุณ Morris
Morris:...สวัสดี
Kamisato Ayaka:สวัสดีคุณ Morris ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินมาว่าสถานการณ์ทางการเงินของคุณประสบปัญหา ฉันหวังว่าตอนนี้จะดีขึ้นแล้วนะ
Morris:อ่า... ดีขึ้นบ้างแล้วล่ะ
Yoimiya:ไม่เป็นไร! คุณ Morris เรื่องแบบนี้ไม่มีใครคาดเดาได้หรอก คุณเองก็ไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่กับเรื่องนี้
Yoimiya:ข่าวดีก็คือ พวกเรากำลังจะปิดกองแล้ว ฉันกล้าพูดเลยว่า นี่เป็นเรื่องที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยดูมา!
Morris:เอ่อ...งั้นก็ งั้นก็เยี่ยมไปเลย
Furina:เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนทักทายกันพอประมาณแล้ว พวกเราก็มาเริ่มกันเถอะ
Furina:วันนี้จะถ่ายทิวทัศน์และคนบนท้องถนนเป็นหลัก เพื่อถ่ายทอดสภาพแวดล้อมเฉพาะในภาพยนตร์
Furina:อีกสักครู่จะมีแขกรับเชิญ คุณ Ayato กับ Yoimiya มาเพื่อแสดงมุมมองของ "บุคคลภายนอกที่มีต่อทหารเสือของ Fontaine"
Kamisato Ayaka:อื้ม ท่านพี่บอกว่าอีกเดี๋ยวเขาจะถึง
Furina:เอาล่ะ งั้นพวกเรามาถ่ายฉากทิวทัศน์กันก่อนเถอะ ตากล้อง ผู้ควบคุมบท เตรียมตัวให้พร้อม
Paimon:ไว้ใจพวกเราได้เลย!
Furina:จำไว้นะ พวกเราต้องการถ่ายแค่ภาพระยะไกลทิวทัศน์ของถนนเท่านั้น ถ้ามีดอกไม้ใบหญ้าที่ดูน่าสนใจ ก็ถ่ายภาพมุมแคบมาด้วยละกัน
Furina:เตรียมตัว 3 2 1 แอ็กชัน!
Furina:ดี ปล่อยให้กล้องเคลื่อนไปช้า ๆ
Furina:พยายามโฟกัสไปที่บนดอกไม้นั่น...
Traveler:(ถ่ายภาพมุมแคบดอกไม้)
Furina:หื้อ? เป็นอะไร? แค่ปรับโฟกัสการถ่ายภาพก็พอ
Traveler:(ถ่ายภาพมุมแคบดอกไม้)
Furina:ตากล้อง?
Furina:หา? ก่อนหน้านี้ยังดี ๆ อยู่เลยนี่?
Furina:Veronique! เอากล่องถ่ายรูปมาเปลี่ยนหน่อย!
Veronique:ได้เลย มาลองเครื่องนี้ดู
Furina:งั้นพวกเราเริ่มใหม่ 3 2 1 แอ็กชัน!
???:(เสียงขัดข้อง)
Furina:ทำไมเครื่องนี้ก็พังเหมือนกันล่ะ!
Furina:Veronique พวกเรายังมีสำรองอีกมั้ย!
Veronique:เอ่อ...วันนี้ เอามาแค่สองเครื่อง
Furina:อะไรนะ? ถ้าอย่างนั้นก็ไปหาร้านซ่อมให้เร็วที่สุด! Bonnot กลับไปที่โกดังแล้วไปเอากล่องถ่ายรูปที่เหลือของพวกเรามา!
Veronique:รับทราบ! จะไปเดี๋ยวนี้!
Kamisato Ayato:ขอโทษ ฉันมาสายแล้ว หื้อ? Ayaka ตอนนี้...
Kamisato Ayaka:ดูเหมือนว่าการถ่ายทำในวันนี้จะเกิดอุบัติเหตุขึ้นหน่อย ๆ ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่...
Kamisato Ayato:อย่างงั้นเหรอ...
Furina:เอาเถอะ พวกเราอย่างรอให้เสียเวลาไปเปล่า ๆ เลย นักแสดงไปแต่งหน้าก่อน รอซ่อมกล่องถ่ายรูปเสร็จ พวกเราจะถ่ายทำฉากต่อไปทันที
หลังจากผ่านไปสักพัก Veronique ก็กลับมาพร้อมกับกล่องถ่ายรูปที่ซ่อมเสร็จแล้ว...
Veronique:คนในเวิร์กช็อปบอกว่าส่วนที่ยึดเลนส์หลุด แปลกจัง เมื่อวานยังปกติดีอยู่แท้ ๆ...
Furina:ไม่ต้องไปสนใจมาก พวกเรารีบถ่ายต่อเลย
Furina:ทั้งหมดเงียบ! นักแสดงเข้าที่! 3 2 1 แอ็กชัน!
คนที่คุยกันบนท้องถนน:คุณได้ยินเรื่องทหารเสือสองคนนั้นรึยัง?
คนที่คุยกันบนท้องถนน:อืม การเคลื่อนไหวของพวกเขาสร้างความวุ่นวายในเมืองอย่างมากเลยล่ะ
คนที่คุยกันบนท้องถนน:ฉันได้ยินมาว่าพุงกลม ๆ ของนายอำเภอกำลังจะระเบิดเพราะว่าจับคนไม่ได้!
คนที่คุยกันบนท้องถนน:เห? ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่าเจ้าพุงกลมนั่นยังจะ...
Bonnot:แย่แล้ว! ผู้กำกับ! แย่แล้ว!
Furina:ตอนนี้กำลังถ่ายทำอยู่นะ! มีเรื่องอะไรถึงรอถ่ายเสร็จก่อนค่อยพูดไม่ได้กัน?
Bonnot:ฟิล์มเนกาทีฟที่ถ่ายเสร็จแล้วใส่ไว้ในกล่อง ไม่รู้ทำไมถึงหายไปหมดเลย!
Furina:เจ้าว่าไงนะ?!
Kamisato Ayaka:...! คุณ Bonnot ช่วยพาฉันไปที่เกิดเหตุเร็วเข้า!
Yoimiya:ฉันไปด้วย!
Furina:Yoimiya เจ้าจะไปไม่ได้!
Furina:...
Furina:ฟังเรานะ ทุกคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับฉากที่ถ่ายอยู่ ให้ตาม Bonnot ไปค้นหาฟิล์มเนกาทีฟ ส่วนคนอื่น ๆ อยู่ที่เดิม และถ่ายทำต่อไป
Furina:เราไม่เชื่อหรอก...ว่าเรื่องร้าย ๆ จะเกิดขึ้นรัว ๆ ในวันเดียวน่ะ?
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง...
Chiori:พวกเรากลับมาแล้ว
Furina:เป็นไงบ้าง! หาเจอมั้ย?
Chiori:พบมันอยู่ในท่อระบายน้ำ
Furina:หา? แล้วฟิล์มเนกาทีฟไม่ได้เสียหายใช่มั้ย?
Chiori:ดีที่เจอได้ทันเวลา คงไม่มีปัญหาร้ายแรง คนอื่น ๆ กำลังตรวจสอบอยู่ว่ามีรอยขาดมั้ย
Furina:เฮ้อ...ตกใจแทบตาย นึกว่าความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมาจะสูญเปล่าซะแล้ว
Furina:ความรู้สึกสิ้นหวังแบบนั้น เราไม่อยากพบมันอีกเป็นครั้งที่สอง...
Paimon:แต่จะว่าไป ใครเป็นคนทำเรื่องพรรค์นี้กัน?
Furina:เป็นไปได้มั้ยว่าจะเป็นคู่แข่งจากทีมอื่น?
Paimon:แต่ทำไมทุกอย่างถึงเกิดขึ้นในวันนี้วันเดียวล่ะ?
Chiori:...
Furina:ไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้แล้ว มารีบถ่ายทำฉากสุดท้ายให้เสร็จตอนที่ยังไม่มีปัญหาอื่นเถอะ
Paimon:ใช่แล้ว! คุณพูดถูก!
ด้วยความพยายามของทุกคน ในที่สุดก็สามารถปิดฉากภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เสร็จสมบูรณ์โดยไม่มีอันตรายอะไรอีก...
ถึงจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นบ้างระหว่างถ่ายทำ แต่ทุกคนก็เอาชนะมันไปได้ทีละอย่าง...
Furina:เราขอประกาศว่า! การถ่ายทำ "สองทหารเสือ" เสร็จสมบูรณ์แล้ว!!
Paimon:เฮ้อ... เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด... นี่เย็นขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย...
Furina:ถึงแม้ว่าขั้นตอนการถ่ายทำจะยากลำบาก แต่ทุกคนที่นี่ก็มีส่วนทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของทุกคน!
Xavier:เช่นเดียวกับผู้กำกับ Furina ฉันรู้สึกขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือฉันจริง ๆ ฉัน... ฉัน...
Furina:เอาล่ะ ๆ เจ้ากลับไปฝึกพูดตอนขึ้นรับรางวัลในงานพิธีมอบรางวัลให้มาก ๆ เถอะ
Furina:ต่อไปก็ถึงเวลาปาร์ตี้แล้ว! พวกเราทุกคนไปที่ชายหาดแล้วจัดปาร์ตี้เลี้ยงฉลองที่ขนาด Blubberbeast ที่อยู่ที่ก้นทะเลยังได้ยินเสียงกันเถอะ!
Yoimiya:อรุณสวัสดิ์! เมื่อกี้ฉันกับ Ayaka เพิ่งพูดถึงพวกเธอพอดีเลย!
Kamisato Ayaka:วันนี้ Chevreuse... ก็ยังไม่มาด้วยกันเหรอ?
Paimon:อื้ม วันนี้พวกเรายังไม่ได้เจอเธอเลย
Yoimiya:อ๋า? น่าเสียดายจัง ได้ยินผู้กำกับบอกว่า วันนี้เหลือแค่ถ่ายฉากสุดท้ายเสร็จก็จะปิดกองแล้ว!
Yoimiya:ผู้กำกับยังบอกอีกว่า จะเตรียมฉากไว้ให้ พวกเราทุกคนจะได้มีโอกาสเข้ากล้องกับเขาด้วยแหละ!
Kamisato Ayaka:พวกเรากำลังเตรียมจัดงานเลี้ยงปิดกองหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เสร็จด้วย พวกเธอเองก็จะมาเหมือนกันใช่มั้ย?
Traveler:แน่นอนอยู่แล้ว
Yoimiya:ถ้า Chevreuse อยู่ก็ดีสิ ฉันอยากถ่ายรูปคู่กับเธอจัง!
Chiori:ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ฉันรู้ว่าถ้าทีมลาดตระเวนพิเศษยุ่งขึ้นมาจะหัวหมุนขนาดไหน
Kamisato Ayaka:แต่สิ่งที่ทำให้ฉันกังวลยิ่งกว่าก็คือคดีฆาตกรรมด้วยปืนคาบศิลาของ "หนังสือพิมพ์ The Steambird" เมื่อเช้านี้ ฆาตกร...ก็คือคนเขียน "สองทหารเสือ" คนนั้น
Yoimiya:อ๊ะ ใช่ ๆ! ฉันเองก็เห็นเหมือนกัน เขายอมรับสารภาพผิด แต่กลับไม่ยอมบอกว่าทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น
Yoimiya:ถึงพวกเราจะไม่ได้รู้เรื่องตั้งแต่ต้นจนจบก็เถอะ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้รับผลกระทบอะไรมั้ยนะ?
Furina:ในแง่ของผลลัพธ์ สิ่งนี้จะเพิ่มความนิยมให้กับภาพยนตร์ของพวกเรา แต่เราขอบอกก่อนเลยนะว่าไม่มีผู้กำกับคนไหนที่จะรู้สึกดีใจกับการดึงดูดความสนใจ ของผู้ชมด้วยวิธีอื่น นอกจากทักษะทางศิลปะ
Chiori:แค่มีชื่อคุณอยู่ในคอลัมน์ "ผู้กำกับ" บนโปสเตอร์ ก็เรียกผู้ชมได้ไม่น้อยแล้ว
Furina:การที่เราดังก็ไม่ใช่ความผิดของเราสักหน่อย! ประโยคนั้นพูดยังไงนะ? ที่ใช้เพื่ออธิบายความโด่งดังของเรา...
Chiori:อดีตเคยดังตอนนี้พังพินาศ?
Furina:ชื่อเสียงเลื่องลือระบือไกลต่างหาก!
Xavier:ขอโทษนะทุกคนแต่ขอรบกวนหน่อย
Paimon:Xavier! รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
Xavier:ช่วงนี้ฉันยุ่งกับการสื่อสารกับคนของสมาคมภาพยนตร์เกี่ยวกับเรื่องผลการโปรโมต เลยไม่มีเวลามาทางนี้จริง ๆ... ฉันจะต้องให้ความพยายามของทุกคนได้ยืนอยู่บนเวทีที่อลังการที่สุด! งดงามที่สุด!
Paimon:โอ้! เป็นการต่อสู้อีกสนามรบนึงสินะ!
Xavier:ฮ่าฮ่า จะพูดแบบนั้นก็ได้
Xavier:จริงสิ ก่อนที่ภาพยนตร์ของวันนี้จะฉาย ฉันขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก...
Xavier:คนนี้คือนักลงทุนภาพยนตร์ที่ฉันเคยพูดถึงก่อนหน้านี้ คุณ Morris
Morris:...สวัสดี
Kamisato Ayaka:สวัสดีคุณ Morris ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินมาว่าสถานการณ์ทางการเงินของคุณประสบปัญหา ฉันหวังว่าตอนนี้จะดีขึ้นแล้วนะ
Morris:อ่า... ดีขึ้นบ้างแล้วล่ะ
Yoimiya:ไม่เป็นไร! คุณ Morris เรื่องแบบนี้ไม่มีใครคาดเดาได้หรอก คุณเองก็ไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่กับเรื่องนี้
Yoimiya:ข่าวดีก็คือ พวกเรากำลังจะปิดกองแล้ว ฉันกล้าพูดเลยว่า นี่เป็นเรื่องที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยดูมา!
Morris:เอ่อ...งั้นก็ งั้นก็เยี่ยมไปเลย
Furina:เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนทักทายกันพอประมาณแล้ว พวกเราก็มาเริ่มกันเถอะ
Furina:วันนี้จะถ่ายทิวทัศน์และคนบนท้องถนนเป็นหลัก เพื่อถ่ายทอดสภาพแวดล้อมเฉพาะในภาพยนตร์
Furina:อีกสักครู่จะมีแขกรับเชิญ คุณ Ayato กับ Yoimiya มาเพื่อแสดงมุมมองของ "บุคคลภายนอกที่มีต่อทหารเสือของ Fontaine"
Kamisato Ayaka:อื้ม ท่านพี่บอกว่าอีกเดี๋ยวเขาจะถึง
Furina:เอาล่ะ งั้นพวกเรามาถ่ายฉากทิวทัศน์กันก่อนเถอะ ตากล้อง ผู้ควบคุมบท เตรียมตัวให้พร้อม
Paimon:ไว้ใจพวกเราได้เลย!
Furina:จำไว้นะ พวกเราต้องการถ่ายแค่ภาพระยะไกลทิวทัศน์ของถนนเท่านั้น ถ้ามีดอกไม้ใบหญ้าที่ดูน่าสนใจ ก็ถ่ายภาพมุมแคบมาด้วยละกัน
Furina:เตรียมตัว 3 2 1 แอ็กชัน!
Furina:ดี ปล่อยให้กล้องเคลื่อนไปช้า ๆ
Furina:พยายามโฟกัสไปที่บนดอกไม้นั่น...
Traveler:(ถ่ายภาพมุมแคบดอกไม้)
Furina:หื้อ? เป็นอะไร? แค่ปรับโฟกัสการถ่ายภาพก็พอ
Traveler:(ถ่ายภาพมุมแคบดอกไม้)
Furina:ตากล้อง?
Furina:หา? ก่อนหน้านี้ยังดี ๆ อยู่เลยนี่?
Furina:Veronique! เอากล่องถ่ายรูปมาเปลี่ยนหน่อย!
Veronique:ได้เลย มาลองเครื่องนี้ดู
Furina:งั้นพวกเราเริ่มใหม่ 3 2 1 แอ็กชัน!
???:(เสียงขัดข้อง)
Furina:ทำไมเครื่องนี้ก็พังเหมือนกันล่ะ!
Furina:Veronique พวกเรายังมีสำรองอีกมั้ย!
Veronique:เอ่อ...วันนี้ เอามาแค่สองเครื่อง
Furina:อะไรนะ? ถ้าอย่างนั้นก็ไปหาร้านซ่อมให้เร็วที่สุด! Bonnot กลับไปที่โกดังแล้วไปเอากล่องถ่ายรูปที่เหลือของพวกเรามา!
Veronique:รับทราบ! จะไปเดี๋ยวนี้!
Kamisato Ayato:ขอโทษ ฉันมาสายแล้ว หื้อ? Ayaka ตอนนี้...
Kamisato Ayaka:ดูเหมือนว่าการถ่ายทำในวันนี้จะเกิดอุบัติเหตุขึ้นหน่อย ๆ ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่...
Kamisato Ayato:อย่างงั้นเหรอ...
Furina:เอาเถอะ พวกเราอย่างรอให้เสียเวลาไปเปล่า ๆ เลย นักแสดงไปแต่งหน้าก่อน รอซ่อมกล่องถ่ายรูปเสร็จ พวกเราจะถ่ายทำฉากต่อไปทันที
หลังจากผ่านไปสักพัก Veronique ก็กลับมาพร้อมกับกล่องถ่ายรูปที่ซ่อมเสร็จแล้ว...
Veronique:คนในเวิร์กช็อปบอกว่าส่วนที่ยึดเลนส์หลุด แปลกจัง เมื่อวานยังปกติดีอยู่แท้ ๆ...
Furina:ไม่ต้องไปสนใจมาก พวกเรารีบถ่ายต่อเลย
Furina:ทั้งหมดเงียบ! นักแสดงเข้าที่! 3 2 1 แอ็กชัน!
คนที่คุยกันบนท้องถนน:คุณได้ยินเรื่องทหารเสือสองคนนั้นรึยัง?
คนที่คุยกันบนท้องถนน:อืม การเคลื่อนไหวของพวกเขาสร้างความวุ่นวายในเมืองอย่างมากเลยล่ะ
คนที่คุยกันบนท้องถนน:ฉันได้ยินมาว่าพุงกลม ๆ ของนายอำเภอกำลังจะระเบิดเพราะว่าจับคนไม่ได้!
คนที่คุยกันบนท้องถนน:เห? ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่าเจ้าพุงกลมนั่นยังจะ...
Bonnot:แย่แล้ว! ผู้กำกับ! แย่แล้ว!
Furina:ตอนนี้กำลังถ่ายทำอยู่นะ! มีเรื่องอะไรถึงรอถ่ายเสร็จก่อนค่อยพูดไม่ได้กัน?
Bonnot:ฟิล์มเนกาทีฟที่ถ่ายเสร็จแล้วใส่ไว้ในกล่อง ไม่รู้ทำไมถึงหายไปหมดเลย!
Furina:เจ้าว่าไงนะ?!
Kamisato Ayaka:...! คุณ Bonnot ช่วยพาฉันไปที่เกิดเหตุเร็วเข้า!
Yoimiya:ฉันไปด้วย!
Furina:Yoimiya เจ้าจะไปไม่ได้!
Furina:...
Furina:ฟังเรานะ ทุกคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับฉากที่ถ่ายอยู่ ให้ตาม Bonnot ไปค้นหาฟิล์มเนกาทีฟ ส่วนคนอื่น ๆ อยู่ที่เดิม และถ่ายทำต่อไป
Furina:เราไม่เชื่อหรอก...ว่าเรื่องร้าย ๆ จะเกิดขึ้นรัว ๆ ในวันเดียวน่ะ?
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง...
Chiori:พวกเรากลับมาแล้ว
Furina:เป็นไงบ้าง! หาเจอมั้ย?
Chiori:พบมันอยู่ในท่อระบายน้ำ
Furina:หา? แล้วฟิล์มเนกาทีฟไม่ได้เสียหายใช่มั้ย?
Chiori:ดีที่เจอได้ทันเวลา คงไม่มีปัญหาร้ายแรง คนอื่น ๆ กำลังตรวจสอบอยู่ว่ามีรอยขาดมั้ย
Furina:เฮ้อ...ตกใจแทบตาย นึกว่าความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมาจะสูญเปล่าซะแล้ว
Furina:ความรู้สึกสิ้นหวังแบบนั้น เราไม่อยากพบมันอีกเป็นครั้งที่สอง...
Paimon:แต่จะว่าไป ใครเป็นคนทำเรื่องพรรค์นี้กัน?
Furina:เป็นไปได้มั้ยว่าจะเป็นคู่แข่งจากทีมอื่น?
Paimon:แต่ทำไมทุกอย่างถึงเกิดขึ้นในวันนี้วันเดียวล่ะ?
Chiori:...
Furina:ไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้แล้ว มารีบถ่ายทำฉากสุดท้ายให้เสร็จตอนที่ยังไม่มีปัญหาอื่นเถอะ
Paimon:ใช่แล้ว! คุณพูดถูก!
ด้วยความพยายามของทุกคน ในที่สุดก็สามารถปิดฉากภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เสร็จสมบูรณ์โดยไม่มีอันตรายอะไรอีก...
ถึงจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นบ้างระหว่างถ่ายทำ แต่ทุกคนก็เอาชนะมันไปได้ทีละอย่าง...
Furina:เราขอประกาศว่า! การถ่ายทำ "สองทหารเสือ" เสร็จสมบูรณ์แล้ว!!
Paimon:เฮ้อ... เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด... นี่เย็นขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย...
Furina:ถึงแม้ว่าขั้นตอนการถ่ายทำจะยากลำบาก แต่ทุกคนที่นี่ก็มีส่วนทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของทุกคน!
Xavier:เช่นเดียวกับผู้กำกับ Furina ฉันรู้สึกขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือฉันจริง ๆ ฉัน... ฉัน...
Furina:เอาล่ะ ๆ เจ้ากลับไปฝึกพูดตอนขึ้นรับรางวัลในงานพิธีมอบรางวัลให้มาก ๆ เถอะ
Furina:ต่อไปก็ถึงเวลาปาร์ตี้แล้ว! พวกเราทุกคนไปที่ชายหาดแล้วจัดปาร์ตี้เลี้ยงฉลองที่ขนาด Blubberbeast ที่อยู่ที่ก้นทะเลยังได้ยินเสียงกันเถอะ!
Paimon:Ayato! งานราบรื่นดีมั้ย?
Kamisato Ayato:ทุกอย่างราบรื่นดี ขอบคุณทั้งสองคนที่ใส่ใจกันนะ
Kamisato Ayaka:ได้ยินท่านพี่บอกว่า กำหนดการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่าง Inazuma กับ Fontaine ได้ถูกกำหนดอย่างเป็นทางการแล้ว
Kamisato Ayaka:ครั้งต่อไปที่มาที่นี่ ก็จะมาในนามของสำนัก Yashiro แห่ง Inazuma ล่ะ
Paimon:ดีจังเลยนะ! ไม่แน่อีกหน่อยอาจจะได้เจอนิยายนักสืบของ Fontaine ใน Inazuma ก็ได้นะ!
Paimon:อ๊ะ! แต่ถ้าเป็นแบบนั้น Yae Miko คงไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ใช่มั้ย? เธอลองคิดดูสิ ยังไงนี่ก็เป็นการแย่งธุรกิจของเขานี่
Paimon:ก็ถูกนะ เขาชอบบ่นตลอดเลยนี่ว่าไลท์โนเวลในปัจจุบันขาดความแปลกใหม่
Kamisato Ayato:ไม่เพียงแต่โอกาสในการแลกเปลี่ยนระหว่างกันในด้านวรรณกรรมเท่านั้น แต่ยังมีการวางแผนสำหรับการแลกเปลี่ยนเรื่องอาหาร ของเล่น งานฝีมือต่าง ๆ จากทั้งสองประเทศอีกด้วย
Paimon:ว้าว ยิ่งน่าตั้งตารอขึ้นไปใหญ่เลย!
Kamisato Ayaka:พอถึงตอนนั้น ก็ขอฝากพวกเธอด้วยนะ
Paimon:Furina!
Furina:โอ้ นี่มันตากล้องกับผู้ควบคุมบทของพวกเรานี่? ถ่ายทำเหนื่อยหน่อยนะ
Paimon:Furina ต่างหากที่ลำบากกว่า พูดตามตรงนะ พอถึงช่วงท้าย ๆ ฉันก็เล่นตีสเลทจน...เบื่อไปหมดแล้วล่ะ
Paimon:สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ ทุกครั้งที่ฉันฝัน ก็จะได้ยินเสียงของ Furina ตะโกนว่า "3 2 1 แอ็กชัน!" พอคุณตะโกนเสร็จความฝันของฉันจะดำเนินต่อไป!
Furina:ภาพลักษณ์ของเราในความฝันของเจ้าควรจะยิ่งใหญ่กว่านี้สิ! พวกเราผ่านอะไรมาด้วยกันมากมาย แต่เจ้ากลับจำแต่เรื่องนี้?
Paimon:นะ...นี่ไม่ใช่ความผิดฉันสักหน่อย! ช่วงนี้ฉันตีสเลทเยอะเกินไปหน่อย...
Furina:จะยังไงก็เถอะ การถ่ายทำก็เสร็จสิ้นไปได้ด้วยดี เรามั่นใจมากว่าต้องได้รับรางวัลอันดับหนึ่ง!
Traveler:รางวัล "Furina" น่ะเหรอ
Furina:หยุดพูดถึงชื่อถ้วยรางวัลได้แล้ว!
Paimon:จริงด้วย ถ้าพวกเราชนะล่ะก็ ตอนที่ได้รับรางวัล Furina ก็ต้องกอดรูปปั้นของตัวเองไว้ใช่มั้ย?
Furina:เราไม่อยากทำตัวเด่นตอนนี้หรอก ให้ Xavier ขึ้นไปรับก็พอแล้วล่ะ
Paimon:Furina กอดถ้วยรางวัล Furina ไปรับรางวัล Furina...
Furina:...พวกเจ้าค่อย ๆ พูดไปละกัน เราจะไปกินของหวานของเราต่อแล้ว
Xavier:ฉันคิดว่า ถ้าภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จ ฉันสามารถขอให้เธอสองคนอยู่ในทีมภาพยนตร์ของฉันต่อได้มั้ย?
Xavier:แน่นอน ครั้งหน้า...ครั้งหน้าค่าตอบแทนเยอะกว่านี้แน่นอน!
Bonnot:แน่นอน คุณ Xavier ฉันยินดีมาก
Veronique:ขอบคุณสำหรับคำชวนของคุณนะ แต่หลังจากที่ภาพยนตร์นี้จบลงแล้ว ฉันอาจจะเดินทางไปต่างประเทศน่ะ...
Xavier:งั้นเหรอ... เอาเถอะ ขอให้การเดินทางของคุณราบรื่น แต่ทีมของฉันยินดีต้อนรับคุณเสมอนะ คุณ Veronique
Paimon:Chiori!
Chiori:ว่าไงทั้งสองคน
Paimon:Chiori ไม่ชอบสถานที่ที่คึกคักแบบนี้เหรอ?
Chiori:พอไหว ก็ยังดีกว่า Fontaine แฟชั่นวีค
Paimon:อิอิ ถ้าภาพยนตร์เรื่องนี้ดังละก็ แบรนด์ของ Chiori ก็จะเป็นที่รู้จักของผู้คนมากขึ้น!
Chiori:นั่นก็ต้องดูว่ามันจะสามารถออกฉายรอบปฐมทัศน์ตามที่วางแผนไว้ได้อย่างราบรื่นมั้ยก่อน
Paimon:เธอกำลังกังวลเกี่ยวกับคดีนั้นอยู่เหรอ?
Chiori:แถมวันนี้ก็เกิดแต่เรื่อง
Paimon:ใช่ เหมือนกับว่าเรื่องร้าย ๆ ทั้งหมดจะเกิดขึ้นพร้อมกันทีเดียวเลย
Chiori:ถ้าจะพูดว่าวันนี้มีอะไรไม่เหมือนเดิมละก็...
Paimon:หื้อ?
Chiori:...ไม่มีอะไร ยังไงซะฟิล์มเนกาทีฟก็ถูกส่งไปตัดต่อแล้ว ไม่น่ามีปัญหาแล้ว
Yoimiya:เป็นยังไงบ้าง? คุณ Morris? สนุกกับปาร์ตี้มั้ย?
Morris:เอ่อ...ก็ไม่เลวนะ งานปาร์ตี้จะจบลงตอนไหนเหรอ?
Yoimiya:ฮ่าฮ่า ดูจากท่าทางมีความสุขของทุกคนแล้ว เกรงว่าจะยาวยันดึกดื่นเลยมั้ง?
Yoimiya:คุณ Morris ยังมีเรื่องที่บ้านอะไรที่ต้องทำเหรอ?
Morris:อ่า... ฉันไม่ค่อยชินกับการนอนดึก อาจจะอยู่แค่แป๊บเดียวแล้วก็กลับ...
Yoimiya:อ๊ะ! ดูฉันสิ ทำไมฉันถึงลืมเรื่องสำคัญไปได้นะ!
Morris:ห๊ะ? เรื่องอะไร?
Yoimiya:ฉันลืมดอกไม้ไฟที่เตรียมไว้จุดในงานปาร์ตี้ไว้ในโกดังซะงั้น!
Morris:ดอกไม้ไฟ? โอ้... นั่นมันช่าง...น่าเสียดายแทนเธอจังนะ...
Yoimiya:คุณ Morris มาช่วยฉันถือหน่อยได้มั้ย? ฉันคนเดียวถือของเยอะขนาดนั้นไม่ไหวหรอก
Morris:ฉัน? คือ...เธอไปขอให้คนอื่นช่วยดีมั้ย?
Yoimiya:ฮ่าฮ่า ฉันอยากเซอร์ไพรส์ทุกคนน่ะ โกดังอยู่ไม่ไกลหรอก แป๊บเดียวก็ถึงแล้ว
Yoimiya:ขอร้องละน้า คุณ Morris! ฉันอยากให้คุณได้ดูดอกไม้ไฟพวกนี้ก่อนไปด้วย นี่เป็นผลงานที่ฉันภาคภูมิใจมากเลยนะ! มันสวยมากเลยล่ะ รับรองว่าคุณจะไม่มีวันลืม!
Morris:คือ...
Yoimiya:มาเถอะนะ มาเถอะ พวกเราแอบออกไปกัน อย่าให้คนอื่นเห็นนะ...
Morris:เฮ้อ... ก็ได้...
Yoimiya:คุณ Morris ดอกไม้ไฟน่ะสวยมากเลยนะ!
Morris:งั้นเหรอ... ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
Morris:...
Kamisato Ayaka:ไม่อยากกลับไปเลยจริง ๆ...
Kamisato Ayato:อีกไม่นานพวกเราก็จะได้มาอีกนะ
Furina:ต่อไปจะกินของหวานอะไรดีนะ...
Yoimiya:เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น? ในสคริปต์ไม่ได้บอกว่ามีฉากนี้ด้วยนะ!
Chevreuse:วางปืนลง! Veronique
Veronique:...ทำไมกัน? ทำไมถึงหยุดไม่ให้ฉันได้ฆ่าสัตว์เดรัจฉานตัวนี้!
Chevreuse:วาง ปืน ลง ซะ! ฉันจะไม่พูดเป็นครั้งที่สามนะ
Veronique:...
Morris:นะ...นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น...
Chevreuse:ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? Morris ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ มันคือการแสดงเพื่อให้คุณสารภาพต่อหน้ากล้องน่ะ
Chevreuse:แน่นอนว่าไม่นับรวมแขกที่ไม่ได้รับเชิญรายนี้
Veronique:...
Paimon:อ๋า Chevreuse เธอขอให้พวกเราช่วยแสดงละครแค่ครั้งเดียว แต่ไม่ได้บอกว่ามี "ทหารเสือคนที่สอง" เลยนะ!
Chevreuse:เพราะก่อนหน้านั้น ฉันไม่แน่ใจว่าการคาดเดาของฉันถูกต้องมั้ยน่ะ
Chevreuse:Yoimiya ขอบคุณสำหรับการแสดงของเธอนะ ขอรบกวนให้เธอช่วยไปแจ้งสมาชิกทีมลาดตระเวนพิเศษหน่อยได้มั้ย? ฉันสั่งให้พวกเขารอคำสั่งอยู่ไม่ไกลน่ะ
Chevreuse:แล้วก็ ขอให้ทุกคนในทีมไม่ต้องตื่นตระหนก อีกเดี๋ยวพวกเราจะออกไป
Yoimiya:ได้ ไม่มีปัญหา!
Chevreuse:เป็นยังไงบ้าง? Morris สนใจจะเล่าเรื่องราวในอดีตเมื่อยี่สิบปีก่อนหน่อยมั้ย?
Morris:...
Chevreuse:ความอดทนของฉันมีจำกัด อย่าบังคับให้ฉันพาคุณไปที่ห้องสอบสวนเพื่อซักถาม ฉันพนันได้เลยว่าคุณจะอยู่ในนั้นได้ไม่ถึงหนึ่งนาทีแน่
Chevreuse:ภาพที่บันทึกไว้เมื่อกี้ คุณไม่มีโอกาสชนะในศาล ตอนนี้ให้ความร่วมมือกับพวกเราดี ๆ จะดีกว่านะ
Morris:...ก็ได้ ฉันจะพูด
Morris:ฉันเองที่จ้างคนมาฆ่า Elisa
Morris:เธอเคยเป็นสาวใช้ในบ้านของฉัน และเธอก็สวยมาก พอเวลาล่วงเลยไป ฉันก็ตกหลุมรักเธอ...
Morris:พวกเราแอบคบกันมาสักพักโดยปิดบังทุกคน แต่...หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ตั้งท้อง
Morris:ถ้าพ่อแม่ของฉันรู้เรื่องนี้ พวกเขาจะต้องยึดทรัพย์สินของฉัน และไล่ฉันออกจากบ้านแน่นอน...
Morris:คิดไม่ถึงว่า Elisa ยืนยันที่จะคลอดลูก ทั้งยังให้ฉันละทิ้งครอบครัว แล้วโบยบินไปให้ไกลแสนไกลกับเธอด้วย
Chevreuse:เธอคิดว่าคุณรักเธอจริง ๆ
Morris:...ฉันไม่มีทางเลือก
Morris:ฉันให้เงินเธอไปจำนวนหนึ่ง และบอกให้เธอออกจากบ้านไป และอย่าให้กำเนิดลูก
Morris:ใครจะไปรู้ว่าไม่กี่ปีต่อมา เธอส่งจดหมายมาให้ฉัน ในจดหมายมีรูปภาพของเด็กสองคน โดยหวังว่าฉันจะมีเวลาไปเยี่ยม...
Paimon:ห๊ะ? เด็กสองคน ฉันนึกว่ามีแค่ Baptiste เท่านั้นซะอีก... เอ๊ะ! หรือว่า...
Chevreuse:ถึงเธอจะไม่ฟังคุณและให้กำเนิดลูก คุณก็ไม่จำเป็นต้องตอบกลับนี่ แล้วทำไมต้องฆ่าเธอกัน?
Morris:ฉันกำลังจะได้แต่งงานกับลูกสาวตระกูลเศรษฐีอีกตระกูล ถ้ามีใครรู้เรื่องนี้เข้า ชีวิตที่เหลือของฉันก็คงจะจบสิ้น! ฉันไม่มีทางเลือก!
Chevreuse:...ไม่ คุณไม่ใช่ไม่มีทางเลือก คุณแค่เลือกผิดอีกครั้ง
Veronique:...แกรู้มั้ยว่าการที่ได้เห็นแม่ของตัวเองถูกคนฆ่าต่อหน้าต่อตามันรู้สึกยังไง?
Veronique:ฉันกับพี่ชาย เด็กสองคนที่เพิ่งเริ่มจำความได้! ซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นจับมืออีกฝ่ายแน่นไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ!
Veronique:ได้แต่มองดูแม่ต่อสู้กับฆาตกร จากนั้นก็... ล้มลง...
Veronique:หลังจากที่ฆาตกรจากไปแล้ว ฉันกับพี่ชายก็ยังไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวว่าเขาจะกลับมา พวกเรารอจนถึงคืนที่สองก่อนที่จะคลานออกมาจากใต้พื้น
Veronique:แม่... ร่างของแม่เย็นชืด และแข็งทื่อไปนานแล้ว
Chevreuse:ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พวกเธอจึงตัดสินใจที่จะเปิดเผยความจริงของเหตุการณ์ให้ทุกคนรู้
Veronique:ไม่เพียงแค่นั้น พวกเรายังต้องการแก้แค้นอีกด้วย
Chevreuse:นี่คือเหตุผลที่พวกเธอกลายเป็นทหารเสือสินะ
Veronique:ไม่สิ เหตุผลที่ฉันกลายเป็นทหารเสือ คนก่อนหน้านี้ฉันก็เป็นคนฆ่า ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพี่ชายของฉันเลย
Chevreuse:ฉันรู้ว่าเขาไม่เกี่ยวข้อง
Veronique:...อะไรนะ?
Chevreuse:ฉันเคยพูดว่า เขาดูไม่เหมือนคนที่จะฆ่าใครได้เลย ท่าทางตอนเขายอมรับผิดในคืนนั้นมันเรียบง่ายเกินไป มันทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ
Chevreuse:สิ่งสำคัญที่สุดคือ...ฉันไม่รู้สึกถึง "ความเสียใจ" จากตัวเขาเลย
Veronique:...
Chevreuse:เขาสารภาพเร็วกว่านักโทษคนไหนที่ฉันเคยพบเจอ แต่เขาไม่พูดอะไรถึงเธอเลยสักคำ เขายืนกรานว่าเขาทำทุกอย่างเอง
Chevreuse:แต่หลังจากการสอบสวนจบลง ฉันก็ถอดชิ้นส่วนปืนคาบศิลาที่ขุดออกมาจากสวนหลังบ้านมาวางไว้ข้างหน้าเขา และขอให้เขาประกอบกลับเข้าไปใหม่ เธอลองเดาดูสิว่าเขาทำได้ถึงขั้นไหน?
Veronique:...
Chevreuse:แม้แต่ชิ้นเดียวก็ประกอบไม่ได้ คนคนนี้ไม่เคยจับปืนคาบศิลามาก่อน
Chevreuse:เพราะงั้น ฉันจึงสันนิษฐานว่าคนร้ายไม่ได้มีเพียงแค่คนเดียว ที่เขาทำแบบนี้ ก็เพื่อดึงดูดความสนใจแทนคนร้ายอีกคน และสร้างโอกาสในการแก้แค้น ฉันเลือกที่จะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้
Chevreuse:ซึ่งความจริงได้รับการพิสูจน์แล้วว่า ทันทีที่ทหารเสือคนที่สองเห็น Morris อยู่ตามลำพัง ก็รีบติดตามเขาไปทันทีโดยไม่ลังเล
Chevreuse:อีกอย่าง ชื่อของนิยายเล่มนี้ก็คือก็คือ "สองทหารเสือ" ไม่ใช่เหรอ?
Paimon:แต่... ทำไมถึงเป็น Veronique ล่ะ?
Chevreuse:ตอนที่ Baptiste บอกชื่อ Morris ให้ฉันฟังในคืนนั้น ฉันก็คิดออกทันทีเลย
Chevreuse:นักลงทุนประสบปัญหาด้านเงินทุน? นี่เป็นเรื่องหลอกลวงทั้งนั้น เขาแค่อยากจะยึดตำแหน่งของนักลงทุนเอาไว้ก่อน แล้วค่อยปล่อยให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกยกเลิกโดยไม่ต้องเสียเงินแม้แต่ Mora เดียว
Chevreuse:ยังไงซะ เขาก็เป็นคนที่ไม่อยากให้เรื่องนี้โด่งดังที่สุด ความคิดมักง่ายนี่ก็เหมือนกับที่ทำกับ Elisa ในตอนนั้นไม่มีผิด...
Veronique:...เดนมนุษย์ไร้ยางอาย
Chevreuse:แต่คิดไม่ถึงเลยว่า Xavier จะเอาชนะอุปสรรคทั้งหมดได้สำเร็จ แล้วก็ถ่ายทำภาพยนตร์นี้ออกมาได้จริง ๆ ซึ่งนั่นทำให้เขานั่งไม่ติด
Chevreuse:อีกอย่างฆาตกรก็ถูกจับตัวไปแล้ว เลยไม่มีเหตุผลที่เขาต้องหลบซ่อนอีกต่อไป เพราะงั้นฉันเลยเดาว่าวันนี้เขาจะต้องมาที่สถานที่ถ่ายทำแน่นอน
Paimon:อย่าบอกนะว่าปัญหาทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นฝีมือเธอทั้งหมดน่ะ!
Morris:...
Chevreuse:สำหรับตัวตนที่แท้จริงของผู้ต้องสงสัย "ทหารเสือคนที่สอง" ฉันเดาว่าคงจะอยู่รอบ ๆ Morris เพื่อหาโอกาส
Chevreuse:สมมติว่าบุคคลนี้รู้ว่า Morris เป็นผู้ลงทุนในภาพยนตร์เรื่องนี้ งั้นขอบเขตของผู้ต้องสงสัยก็จะถูกจำกัดให้แคบลงตามไปด้วย
Chevreuse:ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะช่างทำพร็อปทำให้ง่ายต่อการสั่งชิ้นส่วนบางส่วนในนามของ "คณะละคร" โดยไม่ถูกสงสัย
Chevreuse:พอลองคิดตามแนวคิดนี้ ฉันเลยไปดูบันทึกของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ Baptiste เคยอยู่ ลองทายดูสิว่าชื่อของใครปรากฏขึ้นในบันทึกในวันเดียวกันเมื่อยี่สิบปีก่อน?
Veronique:...
Veronique:พี่ชายเขาเชื่อเธอนะ...
Chevreuse:...
Chevreuse:หมายถึง "แก้แค้นแทนเขาให้สำเร็จ" เหรอ?
Veronique:เขาเชื่อว่าเธออยู่ข้าง "ความยุติธรรม"!
Chevreuse:ใช่ ฉันเป็นแบบนั้น
Veronique:ฉันก็เคยเชื่อแบบนั้นเหมือนกัน! ฉันเห็นสีหน้าของเธอหลังการแสดงครั้งนั้น ฉันยังคิดว่าเมื่อกี้เธอกำลังจะยิงเขาจริง ๆ!
Chevreuse:...
Veronique:เธอเองก็รู้แล้วนี่ว่าเขาเคยทำอะไร หรือเธอจะบอกฉันว่า คนแบบนี้ เธออยากให้เขาใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสุขสบายในป้อมปราการ Meropide มีทั้งอาหาร และเครื่องดื่มดี ๆ แทนที่จะป้อนกระสุนให้เขาน่ะนะ!
Veronique:จนถึงทุกวันนี้ฉันก็ยังลืมมืออันเย็นเฉียบของแม่ไม่ได้เลย นี่คือ "ความเที่ยงธรรม" ที่เธอพูดถึง? นี่น่ะเหรอ "ความยุติธรรม" ที่เธอพูดถึง?
Chevreuse:...
Chevreuse:ฉันจะบอกความจริงให้เธอฟังนะ Veronique ในคืนนั้นหลังจากที่พี่ชายของเธอเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟัง ฉันก็เกิดลังเลขึ้นมา
Chevreuse:ฉันเคยคิดว่า Morris สมควรถูกยิงหัวทิ้งจริง ๆ หรือไม่
Veronique:งั้นทำไม...
Chevreuse:แต่นี่ไม่ใช่ "ความยุติธรรม" ที่ควรมีในโลกแห่งความเป็นจริง!
Chevreuse:บางทีในสายตาของเธอ "ความยุติธรรม" คงหมายถึงชีวิตที่ต้องแลกด้วยชีวิตสินะ
Chevreuse:แต่ถ้าทุกคนมีความเข้าใจเรื่อง "ความยุติธรรม" เป็นของตัวเอง แล้วทุกคนต่างแสวงหา "ความยุติธรรม" ของตัวเองละก็ "กฎ" ก็จะไม่มีอีกต่อไป
Chevreuse:วันนี้เธอฆ่า Morris แล้วพรุ่งนี้ล่ะ? ลูก ๆ ของเขาเองก็มาฆ่าเธอได้
Chevreuse:ความจริงไม่สามารถตัดสินด้วยความแค้นเพียงอย่างเดียวได้ เพราะนั่นจะนำไปสู่วงจรแห่งการแก้แค้น "กฎ" จะมลายหาย "สังคม" จะไม่สามารถดำรงอยู่ได้
Chevreuse:ความจริงก็มี "ความยุติธรรม" และ "กฎหมาย" ของตัวเอง เพราะเหตุนี้ Fontaine ถึงได้ถูกเรียกว่าประเทศแห่ง "ความยุติธรรม"
Chevreuse:นอกจากนี้ฉันรับประกันกับเธอเลยว่าผู้ชายคนนี้จะไม่มีวันมีชีวิตที่ดีในป้อมปราการ Meropide ได้
Yoimiya:Chevreuse ฉันเรียกทีมลาดตระเวนพิเศษมาแล้ว
Chevreuse:เหนื่อยหน่อยนะ Letellier, Turenna พาพวกเขาไปซะ
Morris:...
Veronique:...ฉันยังไม่สามารถเข้าใจได้อยู่ดี
Chevreuse:...ฉันรู้
Veronique:"ความยุติธรรม" ยังไม่พุ่งทะลุหัวของเขา อย่างน้อยก็ไม่ใช่วันนี้
Chevreuse:...
Paimon:Chevreuse...
Chevreuse:..ไปกันเถอะ พวกเราไปอธิบายสถานการณ์ให้คนในทีมฟังกัน
Chevreuse:ขอบคุณนะ ฉันไม่เป็นไร
Chevreuse:ฉันแค่สงสัยว่า...อะไรกันที่ทำให้ผู้คนเลือกเส้นทางแบบนี้...
Xavier:ที่แท้ Morris... เฮ้อ... ที่แท้เขาก็โหดร้ายเหลือเกิน เขากล้าทำเรื่องเลวร้ายขนาดนี้ลงได้ยังไง!
Kamisato Ayaka:พวกเธอไม่เป็นไรก็ดีแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวพันกับคดีมากมายขนาดนี้...
Xavier:ตะ...ตอนนี้ทำยังไงต่อดี? ถึงการถ่ายทำจะเสร็จสิ้นหมดแล้ว... แต่ภาพยนตร์ยังจะทำต่ออีกเหรอ?
Chiori:นายคิดอะไรอยู่? ได้ยินแบบนี้ก็ไปต่อสิถึงจะถูก!
Chevreuse:Chiori พูดถูก ฉันเองก็หวังว่าผู้คนจะรู้จักเรื่องนี้มากขึ้น
Kamisato Ayato:แต่ตอนจบที่แท้จริงจะแตกต่างจากในเรื่องมากเลยนะ นี่จะไม่เป็นไรใช่มั้ย? คุณ Chevreuse
Chevreuse:...
Furina:คิดดีแล้วรึยัง? ยังไม่สายเกินไปที่จะถ่ายตอนจบใหม่นะ เราให้เจ้าตัดสินใจเองละกัน
Chevreuse:...ไม่ ไม่ต้องเปลี่ยนแล้ว ฉันชอบตอนจบแบบนี้
Chevreuse:ศิลปะควรมีความโรแมนติกอันเป็นเอกลักษณ์ของศิลปะ เพื่อเติมเต็มความเสียใจบางอย่างที่ไม่สามารถเติมเต็มได้ในความเป็นจริง
Chevreuse:ศิลปะก็มี "ความยุติธรรม" และ "กฎหมาย" ของตัวเองเช่นกัน นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงชอบนิยายตั้งแต่ครั้งแรก
Furina:งั้นก็ตกลงตามนี้นะ! เราชื่นชมการตัดสินใจของเจ้ามาก
Yoimiya:Veronique... จะไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Chevreuse:เร็ว ๆ นี้ตัวเธอกับพี่ชายของเธอแล้วก็ Morris จะต้องเผชิญหน้ากับ "การพิพากษา" พร้อมกัน
Chevreuse:เกรงว่าทั้งสามคนอาจจะถูกส่งไปที่ป้อมปราการ Meropide ฉันจะไปทักทาย Wriothesley สักหน่อย
Chiori:เป็น "การทักทาย" แบบที่ฉันเข้าใจใช่มั้ย?
Chevreuse:แน่นอน
Furina:อะแฮ่ม โอเค โอเค! ตอนนี้เรื่องได้รับการแก้ไขแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะต้องหน้านิ่วคิ้วขมวดแล้ว
Furina:วันนี้มากินดื่มให้สนุกกันเถอะ พรุ่งนี้ต้องเริ่มงานเบื้องหลังแล้วนะ
Furina:พอดีเลย ในปาร์ตี้เมื่อกี้ Chevreuse ไม่อยู่ ตอนนี้เจ้ามาเข้าร่วมได้แล้วสินะ?
Chevreuse:ได้เลย ฉันเอาด้วย
Kamisato Ayaka:งั้นฉันจะรอเธออยู่ที่นั่นนะ ยังมีข่าวดีมาบอก Chevreuse ด้วยนะ
Chevreuse:Traveler กับ Paimon หลังจบงานปาร์ตี้ ไปรอฉันที่ชายหาดนะ ฉันอยากจะเดินเล่นกับพวกเธอสักหน่อย
Chevreuse:อืม ขอบคุณพวกเธอนะ
Chevreuse:ขอโทษที่ให้รอนานนะ
Paimon:ไม่นานเลย ๆ Chevreuse มีเรื่องอะไรอยากจะคุยกับพวกเราเหรอ?
Chevreuse:ไม่ ไม่มีเรื่องสำคัญอะไรหรอก ในฐานะเพื่อนร่วมงานที่ผ่านคดีมาด้วยกัน ฉันอยากจะคุยกับพวกเธอสักหน่อย
Chevreuse:...
Chevreuse:Traveler ถ้าเป็นเธอ ในคืนนั้นเธอจะทำยังไง?
Chevreuse:งั้นเหรอ... ขอบคุณมากนะที่พูดแบบนี้
Chevreuse:...ตอนเด็ก ๆ พ่อมักจะพาฉันมาว่ายน้ำที่นี่ ไม่ว่าวันนั้นจะหนาวขนาดไหน เขาก็จะพาฉันมาที่นี่
Chevreuse:เขาบอกฉันว่า การว่ายน้ำเป็นกีฬาที่ออกกำลังกายได้ดีที่สุด เพราะเธอจะต้องไม่ยอมแพ้จนกว่าจะว่ายไปอีกฝั่งโดยเฉพาะในทะเลที่เย็นเฉียบ
Paimon:เอ๋? ทำไมอ่ะ?
Chevreuse:เพราะหากยอมแพ้ในตอนนั้น ก็เท่ากับต้องตายไงละ ในตอนนั้นฉันยังไม่มีวิชั่นน่ะ
Chevreuse:ในฤดูหนาวปีนึง สายลมหนาวเฉือนผ่านผิวหนังของฉันราวกับใบมีด น้ำทะเลเย็นเยียบเสียดแทงกระดูก เพียงแค่ใช้ปลายนิ้วเท้าแตะน้ำ ก็แทบสูญเสียความรู้สึกที่นิ้วเท้าไปทั้งหมด
Chevreuse:ฉันร้องไห้บอกพ่อว่าฉันไม่อยากว่ายน้ำ แต่พ่อก็ไม่ฟัง เขาเคยเป็นสมาชิกทีมลาดตระเวนพิเศษ นี่น่าจะเป็นวิธีการฝึกฝนที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา
Paimon:ฟังดูน่ากลัวมากเลยนะ...
Chevreuse:พอเห็นว่าฉันร้องไห้ไม่หยุด เขาก็อุ้มฉันขึ้นมาโดยไม่พูดอะไรสักคำแล้วโยนฉันลงไปในน้ำทะเลฤดูหนาว
Chevreuse:ความหนาวเย็นที่กัดกินกระดูกของฉัน นอกจากความกลัวและความโกรธแล้ว ฉันก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย
Chevreuse:ฉันอยากจะรอพ่อมาช่วยฉัน แต่พอหันมองไปแป๊บเดียวก็พบว่าเขาว่ายไปอีกฝั่งแล้ว ตอนนั้นฉันตระหนักได้ว่า ถ้ายอมแพ้ ฉันจะต้องตายที่นี่จริง ๆ
Chevreuse:ฉันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไล่ตามพ่อให้ทัน ไม่กี่นาทีตอนนั้นให้ความรู้สึกยาวนานกว่าชีวิตของฉันในตอนนั้นซะอีก แต่สุดท้ายฉันก็ว่ายไปถึงอีกฝั่งได้
Chevreuse:ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไม่กลัวอะไรอีก แล้วก็ไม่ร้องไห้อีกเลย
Paimon:วะ...วิธีนี้ใช้ไม่ได้ผลกับฉันอย่างแน่นอน
Chevreuse:ฉันก็ไม่คิดว่านี่เป็นวิธีการฝึกฝนที่ถูกต้องเหมือนกัน
Chevreuse:แต่ตอนนี้ ตอนที่ไล่ตามเส้นทางแห่ง "ความยุติธรรม" บางครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนได้กลับมาสู่ทะเลฤดูหนาวนั้นอีกครั้ง... ทั้งโกรธเคือง ทั้งไร้พลัง...
Paimon:Chevreuse...
Chevreuse:แต่เพราะแบบนี้ ฉันถึงรู้ดีว่าจะยอมแพ้ไม่ได้ ไม่งั้นก็จะถูกน้ำทะเลอันเย็นเยียบทำให้จมลงไป
Chevreuse:เป็นไง? อยากมาแข่งกันหน่อยมั้ย? พวกเราไม่มีใครจมน้ำตายได้นี่ แข่งความเร็วเป็นไง?
Traveler:ยินดีเลย
Paimon:เอ่อ พวกเธอแข่งไปนะ เดี๋ยวฉันส่งสัญญาณเริ่มให้เอง...
Chevreuse:ขอโทษที่ให้รอนานนะ
Paimon:ไม่นานเลย ๆ Chevreuse มีเรื่องอะไรอยากจะคุยกับพวกเราเหรอ?
Chevreuse:ไม่ ไม่มีเรื่องสำคัญอะไรหรอก ในฐานะเพื่อนร่วมงานที่ผ่านคดีมาด้วยกัน ฉันอยากจะคุยกับพวกเธอสักหน่อย
Chevreuse:...
Chevreuse:Traveler ถ้าเป็นเธอ ในคืนนั้นเธอจะทำยังไง?
Chevreuse:งั้นเหรอ... ขอบคุณมากนะที่พูดแบบนี้
Chevreuse:...ตอนเด็ก ๆ พ่อมักจะพาฉันมาว่ายน้ำที่นี่ ไม่ว่าวันนั้นจะหนาวขนาดไหน เขาก็จะพาฉันมาที่นี่
Chevreuse:เขาบอกฉันว่า การว่ายน้ำเป็นกีฬาที่ออกกำลังกายได้ดีที่สุด เพราะเธอจะต้องไม่ยอมแพ้จนกว่าจะว่ายไปอีกฝั่งโดยเฉพาะในทะเลที่เย็นเฉียบ
Paimon:เอ๋? ทำไมอ่ะ?
Chevreuse:เพราะหากยอมแพ้ในตอนนั้น ก็เท่ากับต้องตายไงละ ในตอนนั้นฉันยังไม่มีวิชั่นน่ะ
Chevreuse:ในฤดูหนาวปีนึง สายลมหนาวเฉือนผ่านผิวหนังของฉันราวกับใบมีด น้ำทะเลเย็นเยียบเสียดแทงกระดูก เพียงแค่ใช้ปลายนิ้วเท้าแตะน้ำ ก็แทบสูญเสียความรู้สึกที่นิ้วเท้าไปทั้งหมด
Chevreuse:ฉันร้องไห้บอกพ่อว่าฉันไม่อยากว่ายน้ำ แต่พ่อก็ไม่ฟัง เขาเคยเป็นสมาชิกทีมลาดตระเวนพิเศษ นี่น่าจะเป็นวิธีการฝึกฝนที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา
Paimon:ฟังดูน่ากลัวมากเลยนะ...
Chevreuse:พอเห็นว่าฉันร้องไห้ไม่หยุด เขาก็อุ้มฉันขึ้นมาโดยไม่พูดอะไรสักคำแล้วโยนฉันลงไปในน้ำทะเลฤดูหนาว
Chevreuse:ความหนาวเย็นที่กัดกินกระดูกของฉัน นอกจากความกลัวและความโกรธแล้ว ฉันก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย
Chevreuse:ฉันอยากจะรอพ่อมาช่วยฉัน แต่พอหันมองไปแป๊บเดียวก็พบว่าเขาว่ายไปอีกฝั่งแล้ว ตอนนั้นฉันตระหนักได้ว่า ถ้ายอมแพ้ ฉันจะต้องตายที่นี่จริง ๆ
Chevreuse:ฉันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไล่ตามพ่อให้ทัน ไม่กี่นาทีตอนนั้นให้ความรู้สึกยาวนานกว่าชีวิตของฉันในตอนนั้นซะอีก แต่สุดท้ายฉันก็ว่ายไปถึงอีกฝั่งได้
Chevreuse:ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไม่กลัวอะไรอีก แล้วก็ไม่ร้องไห้อีกเลย
Paimon:วะ...วิธีนี้ใช้ไม่ได้ผลกับฉันอย่างแน่นอน
Chevreuse:ฉันก็ไม่คิดว่านี่เป็นวิธีการฝึกฝนที่ถูกต้องเหมือนกัน
Chevreuse:แต่ตอนนี้ ตอนที่ไล่ตามเส้นทางแห่ง "ความยุติธรรม" บางครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนได้กลับมาสู่ทะเลฤดูหนาวนั้นอีกครั้ง... ทั้งโกรธเคือง ทั้งไร้พลัง...
Paimon:Chevreuse...
Chevreuse:แต่เพราะแบบนี้ ฉันถึงรู้ดีว่าจะยอมแพ้ไม่ได้ ไม่งั้นก็จะถูกน้ำทะเลอันเย็นเยียบทำให้จมลงไป
Chevreuse:เป็นไง? อยากมาแข่งกันหน่อยมั้ย? พวกเราไม่มีใครจมน้ำตายได้นี่ แข่งความเร็วเป็นไง?
Traveler:ยินดีเลย
Paimon:เอ่อ พวกเธอแข่งไปนะ เดี๋ยวฉันส่งสัญญาณเริ่มให้เอง...
Chevreuse:ฮ่า สดชื่นจัง!
Paimon:Chevreuse เธอว่ายน้ำเร็วจังเลย ว่ายเร็วกว่าฉันบินอีก...
Paimon:แต่ว่า ทำไมเธอถึงมาเป็นทีมลาดตระเวนพิเศษได้ล่ะ? ได้รับอิทธิพลจากคุณพ่อเหรอ?
Chevreuse:อาจจะมีนิดหน่อย แต่เป็นเพราะฉันชื่นชอบตัวละครที่ยุติธรรมในนิยายมาตั้งแต่เด็กด้วยล่ะนะ
Paimon:ดูเหมือนเธอจะชอบอ่านนิยายมาก ๆ เลยนะ
Chevreuse:หลังจากเข้าร่วมทีมลาดตระเวนพิเศษแล้ว ฉันถึงได้รู้ว่าความจริงกับนิยายมันแตกต่างกันมาก
Chevreuse:...มาเถอะ พวกเราไปกันต่ออีกหน่อย
Chevreuse:ขอบคุณพวกเธอที่มาเดินเล่นกับฉันนะ ได้พูดเรื่องพวกนี้ออกมา ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นมากเลยล่ะ
Paimon:อ๊ะ? พวกเราเดินมาถึงบ้านของนักเขียนคนนั้นโดยไม่ทันรู้ตัวเลย!
Chevreuse:จริงด้วย ฉันไม่ยักรู้ว่าอยู่ใกล้พวกเราขนาดนี้
Paimon:เขาปลูกดอกไม้ไว้เยอะมากจริง ๆ เหมือนที่เขียนไว้ในนิยายเลย
Chevreuse:...! Paimon กับ Traveler พวกเธอรีบดูนั่น!
Chevreuse:ดอก Rainbow Rose ในสวนบานแล้ว
Localized evidence
ศัสตราและกุหลาบ: ฉากที่ 4
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3410688488No text in the selected or fallback locales.
ดอกกุหลาบเบ่งบานอยู่ที่ใด
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1990219258Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/31510164
10161
EQ
4013515
UI_ChapterIcon_Fontaine
4013501
event