ศัสตราและกุหลาบ: ฉากที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/854664464
Story Chapters
Story evidence
Furina:ทุกคนเหนื่อยหน่อยนะ! วันนี้เป็นฉากปิดกองของตัวละครหลักทั้งสองแล้ว ความสำเร็จของพวกเราอยู่อีกไม่ไกลแล้ว
Paimon:"ปิดกอง" หมายความว่าไงอ่ะ?
Paimon:โห! เธอรู้อะไรเยอะจัง!
Furina:ฉากนี้เป็นการเผชิญหน้ากันครั้งสุดท้ายระหว่าง สองทหารเสือกับท่านบารอน โดยจะมีฉากแอ็กชันค่อนข้างเยอะ ทุกคนทำตามที่ฝึกก่อนหน้านี้ก็พอแล้วล่ะ
Furina:เตรียมตัว 3 2 1 แอ็กชัน!
"ท่านบารอน":ค่ำคืนวันนี้งดงามมากเลย ว่างั้นมั้ย? ทำให้ฉันนึกถึงคืนนั้นเมื่อสิบปีก่อนเลยนะ
"ท่านบารอน":อื้มม พอสูดหายใจเข้าแบบนี้ ฉันก็ได้กลิ่นหอมของชาสมุนไพรด้วย
"Iris":หุบปาก ไอ้เจ้าคนชั่วที่ฆ่าคุณแม่
"ท่านบารอน":Iris ที่รัก พูดจากับฉันแบบนี้ได้ยังไง? ฉันเป็นพ่อของแกนะ
"Tulipe":ต่อให้จะเลาะฟันซี่สุดท้ายในปากของฉันออกมา ก็อย่าหวังว่าฉันจะพูดคำนี้
"ท่านบารอน":...เหล่าลูกสาวของฉัน พวกแกยังคงดื้อรั้นเหมือนแม่ที่โง่เขลาของพวกแกไม่มีผิด
"ท่านบารอน":ในสังคมนี้ การมีทั้งเงิน และตำแหน่งนั้นก็หมายถึงการมีอำนาจเบ็ดเสร็จ
"ท่านบารอน":หล่อนคิดว่าจะสามารถใช้ลูกมาบีบบังคับขอร้องฉันได้งั้นเหรอ? ไม่ไม่ไม่ หล่อนไร้เดียงสาเกินไปแล้ว
"Iris":คุณแม่ไม่เคยขอร้องอะไรแกเลย คุณแม่แค่อยากให้พวกเรามีชีวิตที่สงบสุขเหมือนคนอื่น ๆ
"Tulipe":เป็นสองมือของพวกแกที่ปรุงยาพิษที่เรียกว่า "อคติ" มาฆ่าคุณแม่
"Tulipe":ถ้าเทียบกับยาพิษนี้แล้ว กระสุนสองนัดที่แกกำลังจะได้กินนั้นถือว่าหวานกว่าเยอะเลยล่ะ
"ท่านบารอน":ฮ่าฮ่าฮ่า เพราะงั้นถึงได้บอกว่าพวกแกไร้เดียงสาเหมือนหล่อนเลย คิดว่ามีปืนสองกระบอกก็ชนะแล้วเหรอ?
"ท่านบารอน":ไหนขอฉันดูหน่อยสิ ว่าเงินกับตำแหน่ง หรือว่าปืนในมือพวกแก อันไหนจะร้ายกาจกว่ากัน
"Tulipe":แกแพ้แล้ว
"ท่านบารอน":ชิ... คิดไม่ถึงเลย ว่าจะแพ้ให้กับยัยหนูสองคนนี่...
"Iris":พวกเราไม่ใช่ยัยหนูของแก และพวกเราก็ไม่ได้คิดว่าที่นั่นคือบ้านด้วย
"ท่านบารอน":เหอะ... บอกฉันที ว่าทั้งหมดนี้ทำเพื่ออะไร?
"ท่านบารอน":พวกเธอสูญเสียแม่ไปแล้ว ทั้งยังฆ่าพ่อของตัวเองอีก... นอกจากโทษฐานความผิดแล้ว ยังจะเหลืออะไรไว้อีก?
"Tulipe":เหลือ "ความยุติธรรม" ไว้ไง...
"Tulipe":(เสียงปืน)
"Tulipe":...มันจบแล้ว
"Iris":...ในที่สุดมันก็จบสักที
"Iris":พี่สาว ต่อไปพี่จะไปที่ไหน?
"Tulipe":พี่เองก็ไม่รู้ Iris บางทีอาจจะไปสถานที่ที่เต็มไปด้วยดอกไม้สดสวยอย่างที่คุณแม่เคยบอกบ่อย ๆ ก็ได้ น้องล่ะ?
"Iris":หนูอยากไปทำความสะอาดหลุมศพให้คุณแม่ก่อน
"Tulipe":อืม เป็นความคิดที่ไม่เลว...
"Iris":...! พี่ ดูนั่นสิ!
"Tulipe":อะไรเหรอ?
"Iris":ดอก Rainbow Rose ที่คุณแม่ชอบบานแล้ว
Furina:(แปะ แปะ)
Furina:วิเศษ วิเศษเหลือเกิน! เราเองยังนึกไม่ถึงเลยว่าฉากนี้จะถ่ายออกมาได้ราบรื่นถึงเพียงนี้ เทคเดียวผ่าน
Furina:เราขอประกาศว่า การแสดงปิดกองของตัวละครหลักเสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!
Paimon:Ayaka! Chevreuse! ยินดีด้วยนะ!
Kamisato Ayaka:ขอบคุณทุกคนนะ คิดไม่ถึงเลยว่าบทของฉันกับ Chevreuse จะถ่ายเสร็จเร็วขนาดนี้ ยังรู้สึกเสียดายอยู่นิดหน่อย
Paimon:ฉันเข้าใจได้ พอคิดว่าอีกไม่กี่วันก็จะไม่ได้เล่นตีสเลทแล้ว ก็รู้สึกเสียดายจังเลยน้า การถ่ายทำภาพยนตร์นี่เป็นเรื่องที่สนุกจังเลยเนอะ!
Paimon:Chevreuse เองก็เก่งมากเลย ประโยคนั้น "เหลือความยุติธรรมไว้ไง" นั่นน่ะ สุดจะเท่เกินต้าน!
Chevreuse:นี่เป็นบทพูดที่ฉันชอบที่สุดในหนังสือเลย เมื่อก่อนพออ่านถึงตรงนี้ทีไร ก็มักจะทำท่าทำทางอยู่ในห้องตัวเองทุกครั้งเลย
Paimon:คิดไม่ถึงจริง ๆ นะว่า Chevreuse เองก็มีมุมแบบนี้อยู่ด้วย
Chevreuse:ผู้ชั่วร้ายถูกลงทัณฑ์ ความยุติธรรมมีชัยเหนือความชั่วร้าย จะมีใครไม่ชอบตอนจบแบบนี้บ้างล่ะ? อย่าลืมสิว่าฉันคือหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษของ Fontaine นะ
Letellier:รายงาน! หัวหน้า มีสถานการณ์ฉุกเฉินจำเป็นต้องรายงาน
Chevreuse:...ขอโทษนะทุกคน ฉันคงต้องขอตัวก่อน
Paimon:เธอวางใจแล้วไปทำธุระเถอะ!
Furina:ทำไมถึงถูกเรียกตัวไปซะแล้วล่ะ เราว่าจะมาชมนางสักหน่อย
Kamisato Ayaka:ดูเหมือนว่าจะมีงานสำคัญที่ต้องทำนะ
Furina:อ้อ งั้นก็ยังดีที่วันนี้การถ่ายทำในส่วนของพวกเจ้าผ่านไปได้ด้วยดี ไม่งั้นถ้าต้องปรับแผนการถ่ายทำละก็ คงยุ่งยากน่าดู
Furina:จริงสิ เราจะมาบอกทุกคนว่า วันนี้เลิกกองก่อนเวลาได้ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ
Furina:แล้วก็ Ayaka ทักษะการแสดงของเจ้ายังเข้าถึงบทบาทเหมือนเดิม ไม่คิดจะเป็นนักแสดงมืออาชีพจริง ๆ เหรอ? พอดีว่าเราบังเอิญรู้จักคณะละครหนึ่งที่กำลังรับสมัครตำแหน่งนักแสดงนำหญิงอยู่พอดี
Kamisato Ayaka:ขอบคุณผู้กำกับ Furina ที่ชมเชย แต่สำนัก Yashiro ที่ Inazuma ยังมีเรื่องที่ต้องจัดการอีกมากมาย ฉันไม่สามารถอยู่ที่ Fontaine เพื่อทำงานแสดงนาน ๆ ได้
Kamisato Ayaka:ฉันจะเก็บประสบการณ์ความร่วมมือนี้ไว้ในใจดั่งสมบัติล้ำค่า
Furina:ก็ได้ น่าเสียดายซะจริง แต่ถ้าเจ้าเปลี่ยนใจละก็ มาหาเราได้ทุกเมื่อเลยนะ
Kamisato Ayaka:ฉันเองก็คงต้องขอตัวเหมือนกัน ถึงบทของฉันจะหมดแล้ว แต่หลังจากนี้ฉันก็ยังอยากมาช่วยที่กองถ่ายนะ
Kamisato Ayaka:Traveler กับ Paimon เจอกันพรุ่งนี้นะ
Paimon:อื้ม! เจอกันพรุ่งนี้!
Paimon:พวกเราจะไปที่ไหนต่อกันดีล่ะ? ไม่รู้ว่าวันนี้ต้องไปตรวจสอบด้วยกันกับ Chevreuse รึเปล่านี่สิ
Chevreuse:Traveler กับ Paimon ตามฉันมา
Paimon:เอ๋? ปะ...ไปไหนเหรอ?
Chevreuse:ในที่สุดเรือของพวกเราก็ชนเข้ากับ "เกาะโดดเดี่ยว" แล้ว
Paimon:เฮ้อ... เหนื่อยชะมัดเลย ถ่ายทำเสร็จแล้วยังต้องหอบมาไกลขนาดนี้อีก
Paimon:เพราะงั้น Chevreuse เธอพาพวกเรามาถึงที่นี่ทำไมเหรอ?
Traveler:มีเบาะแสอะไรเหรอ?
Chevreuse:ถูกต้อง ถึงจะไม่ใช่หลักฐานที่ชัดเจน แต่ก็เป็นขั้นตอนที่สำคัญ
Chevreuse:พวกเธอเคยได้ยินชื่อ Emilie มั้ย?
Paimon:อ้อ นักปรุงน้ำหอมชื่อดังคนนั้นสินะ?
Chevreuse:เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับฉัน และบางครั้งก็ช่วยฉันแก้ไขปัญหาบางอย่าง
Chevreuse:ก่อนหน้านี้ไม่นานฉันเพิ่งส่งดอก Rainbow Rose ที่อยู่ในที่เกิดเหตุให้เธอ เพราะเธอทำงานอยู่กับดอกไม้ทุกวัน
Paimon:แล้วผลลัพธ์เป็นไงบ้าง?
Chevreuse:ไม่มีร่องรอยอื่น ๆ หลงเหลืออยู่บนดอกไม้เลย แถมตัวอย่างดินเองก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษด้วย
Chevreuse:แต่ Emilie พบว่า ดอก Rainbow Rose ที่ถูกทิ้งไว้ในที่เกิดเหตุ เป็นสายพันธุ์ที่หายากมาก
Paimon:Rainbow Rose ก็มีหลากหลายพันธุ์เหรอ? ดอกไม้ชนิดนี้ไม่ได้พบได้ทั่วไปใน Fontaine หรอกเหรอ?
Chevreuse:ดอกไม้อะไรก็ตามที่ถูกปลูกโดยมนุษย์ กับดอกไม้ที่เติบโตตามธรรมชาติ ย่อมต้องมีความแตกต่างกัน
Chevreuse:ก่อนหน้านี้พวกเรารู้ว่าสายพันธุ์ที่อยู่ในที่เกิดเหตุถูกมนุษย์เพาะพันธุ์ขึ้นมา แต่ Emilie ใช้ความเชี่ยวชาญด้านอาชีพของเธอจำกัดขอบเขตให้แคบลง
Paimon:โอ้! หมายความว่า ขอแค่รู้ว่าใครเป็นคนปลูกพืชชนิดนี้ คนนั้นก็อาจจะเป็นคนร้ายก็ได้สินะ!
Chevreuse:ถูกต้อง หลังจากเปรียบเทียบบันทึกการซื้อเพิ่มเติมแล้ว พวกเราก็พบว่าใน Fontaine มีเพียงคนเดียวที่สามารถปลูกดอก Rainbow Rose ชนิดนี้ได้
Paimon:จริงเหรอ? ใครกัน?
Chevreuse:ก็คือ "นักเขียน" คนนั้น
Paimon:เอ๋? แต่เธอไม่ได้บอกว่า...
Chevreuse:จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังยืนหยัดในความคิดของตัวเองเหมือนกัน ฉันไม่คิดว่าเขาจะเคยฆ่าคนมาก่อน
Chevreuse:แต่นี่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนร้ายจะไม่เคยไปบ้านของเขา หรือเขาไม่ได้ขายดอกกุหลาบที่ตัวเองปลูกให้กับคนร้าย
Chevreuse:ไม่ว่าจะยังไง ก็หลีกเลี่ยงการสอบสวนไม่ได้แล้วล่ะ
Paimon:งั้นที่ที่พวกเราต้องไปตอนนี้...
Chevreuse:ก็คือบ้านของ "นักเขียน"
Chevreuse:บ้านหลังนั้นแหละ
Paimon:รอบ ๆ มีหุ่นรักษาการณ์เยอะแยะเลย บ้านของคนธรรมดาไม่ใช่แบบนี้นี่?
Chevreuse:ครั้งล่าสุดที่มาพบเขา เขาบอกว่านี่เป็นเพราะไม่ต้องการให้ใครมารบกวน
Paimon:ในสวนของเขาปลูกดอกไม้ไว้เยอะแยะเลย เอ่อ... แต่จะหลีกเลี่ยงหุ่นรักษาการณ์พวกนี้ไปเก็บมันก็จะยากเกินไป
Chevreuse:เพราะงั้นฉันเลยคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคนร้ายต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ
Paimon:พวกเราไปเคาะประตูดูมั้ย?
Chevreuse:เพื่อความปลอดภัย ให้ฉันจัดการกับหุ่นรักษาการณ์บางส่วนก่อนแล้วค่อยไปดีกว่า
Paimon:อยู่ไกลขนาดนี้ เธอจะจัดการยังไงน่ะ?
Chevreuse:Paimon คงลืมไปแล้วว่าฉันน่ะเป็น "ทหารเสือ" ของจริงนะ
Chevreuse:เรียบร้อยแล้ว พวกเราไปกันเถอะ
Paimon:เดี๋ยวก่อน ๆ ๆ พอคิดว่าที่นั่นอาจจะมีฆาตกรอยู่ ฉันก็รู้สึกประหม่าขึ้นมานิดหน่อย บอกฉันอีกรอบได้มั้ยว่าต้องทำอะไร
Chevreuse:ฉันจะไปเคาะประตูก่อน เพื่อตรวจสอบความปลอดภัยภายในบ้าน แล้วก็ถามเขาว่ายินยอมที่จะไปที่กองตำรวจกับฉันมั้ย พวกเรามีคำถามบางอย่างต้องการถามเขา
Paimon:จับกุมเขาไปเลยไม่ได้เหรอ?
Chevreuse:พวกเรายังไม่มีหลักฐานที่เพียงพอในการพิสูจน์ว่าเขาคือฆาตกร หรือให้การช่วยเหลือฆาตกรรึเปล่า
Chevreuse:แต่ฉันหวังว่าตอนที่ฉันเคาะประตู พวกเธอจะช่วยเก็บดอก Rainbow Rose ของเขามาให้ฉันสักดอก จะได้นำกลับไปเปรียบเทียบที่หน่วยล่าเงา
Paimon:ได้ ไม่มีปัญหา Chevreuse เองก็ระวังตัวด้วยนะ
Chevreuse:คุณ Baptiste คุณอยู่บ้านมั้ย?
Baptiste:ดึกขนาดนี้แล้ว... โอ้ เจ้าหน้าที่ Chevreuse นี่เอง
Chevreuse:คุณ Baptiste คุณคงไม่รังเกียจที่จะไปที่กองตำรวจกับฉันสักรอบนะ? ฉันมีคำถามบางอย่างที่อยากจะถามคุณเกี่ยวกับคดีนี้
Baptiste:ยังเป็นคดีเกี่ยวกับปืนคาบศิลาครั้งที่แล้วสินะ?
Chevreuse:ตอนนี้ฉันยังบอกไม่ได้
Baptiste:งั้นก็คงไม่ผิด
Chevreuse:คุณ Baptiste คำตอบของคุณล่ะ?
Baptiste:เฮ้อ... คุณ Chevreuse ฉันจะช่วยคุณประหยัดเวลาละกัน แล้วก็พวกคุณสองคนทางนั้นก็เลิกพยายามเด็ดดอกไม้ของฉันสักที ดอกตูมพวกนั้นยังไม่ถึงวันที่ต้องผลิบานนะ
Paimon:เอ่อ...
Chevreuse:"ประหยัดเวลา" ที่คุณว่าคือ...
Baptiste:คนน่ะ ฉันเป็นคนฆ่าเอง
Chevreuse:...!
Paimon:ขะ...เขายอมรับแล้ว!
Baptiste:สบายใจเถอะ ตอนนี้บนตัวฉันไม่มีอาวุธ ส่วนปืนถูกฝังอยู่ในสวนหลังบ้าน
Chevreuse:...คุณ Baptiste ฉันขอเตือนคุณว่า ทุกคำที่คุณพูดตอนนี้จะกลายเป็นหลักฐานสำคัญในชั้นศาล
Baptiste:แน่นอนว่าฉันรู้
Chevreuse:...ฉันเกลียดความรู้สึกแบบนี้ชะมัด
Baptiste:เกลียดที่ฉันยอมรับผิด หรือว่าเกลียดตัวเองที่ผิด?
Chevreuse:ก็ทั้งคู่นั่นแหละ
Baptiste:เหตุผลก็เหมือนกับที่ฉันเขียนไว้ในนิยายนั่นแหละ... เพื่อแก้แค้น
Chevreuse:...
Baptiste:ฉันรู้ว่าพวกเธอไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเขา ไม่อย่างนั้นฉันคงไปอยู่ในกองตำรวจตั้งนานแล้ว
Baptiste:แต่ฉันจำใบหน้าของเขาได้ไม่มีวันลืม เป็นเขานั่นแหละที่ฆ่าแม่ของฉัน
Chevreuse:...แม่ของคุณยังมีชีวิตอยู่
Baptiste:คุณก็รู้ว่าฉันถูกรับเลี้ยง ที่ฉันพูดหมายถึงแม่ผู้ให้กำเนิดน่ะ
Chevreuse:เรื่องพวกนี้ไม่ได้มีเขียนไว้ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเลย...
Baptiste:การที่เด็ก 6 ขวบเห็นแม่ตายลงต่อหน้าต่อตา มันมากพอที่จะทำให้เด็กคนหนึ่งเรียนรู้ที่จะปกป้องตัวเองด้วยคำโกหก
Paimon:แสดงว่า... ที่เขียนในนิยายพวกนั้นทั้งหมดเป็น... เรื่องจริงงั้นเหรอ?
Baptiste:ไม่ แน่นอนว่าไม่ใช่ ในนิยายมีการเสริมเติมแต่งทางศิลป์เข้าไปด้วย
Baptiste:แต่... ฉันเป็นลูกนอกสมรสของคนรวยคนหนึ่ง ซึ่งเรื่องที่คนรวยคนนั้นฆ่าแม่ของฉันก็เป็นความจริงเหมือนกัน
Chevreuse:คนที่คุณฆ่าไปไม่มีเงินหรอกนะ
Baptiste:เขาเป็นนักฆ่าที่ถูกจ้างมาด้วยเงิน เขาเป็นสัตว์เดรัจฉานที่ทำเพื่อ Mora ถึงกับต้องลงมือฆ่าแม่ที่ไร้ทางสู้ ที่ไม่มีแม้แต่อาวุธในมือ
Chevreuse:ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ คุณก็ไม่ควรบอกพวกเราเรื่องนี้นะ คุณยังไม่ได้ฆ่าคนที่บงการอยู่เบื้องหลังตัวจริงเลย
Baptiste:...ฮ่าฮ่า คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้ออกมาจากปากของหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษ
Chevreuse:ฉันกำลังสงสัยแรงจูงใจของคุณในการทำเรื่องทั้งหมดนี้
Baptiste:ง่ายมาก ฉันเหนื่อยแล้วน่ะ ไม่อยากแบกรับเรื่องทั้งหมดนี้อีกต่อไปแล้ว
Baptiste:คุณอาจคิดว่าฉันเป็นคนประเภทที่ไม่กล้าลั่นไก ซึ่งคุณพูดถูก หลังจากที่ลั่นไกไปแล้วสิ่งที่ตามมาคือความทุกข์ทรมานที่แท้จริง
Chevreuse:คุณก็เลยยอมแพ้เรื่องการแก้แค้น?
Baptiste:คนคนนั้นมีอำนาจ และเงินมากเหลือเกิน ฉันรู้ว่าลำพังฉันตัวคนเดียวคงไม่สามารถแก้แค้นได้สำเร็จ
Chevreuse:แล้วยังไงล่ะ? ในหนังสือของคุณไม่ได้เขียนไว้แบบนี้นี่
Baptiste:ฉันนึกว่าระหว่างเราสองคนฉันคือคนร้ายซะอีก นี่คุณกำลังยุยงให้ฉันก่ออาชญากรรมรึเปล่า? คุณตำรวจ
Chevreuse:คนรวยคนนั้นชื่ออะไร? คุณจะพิสูจน์ได้ยังไงว่าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง?
Baptiste:...ฉันอยากจะคุยกับคุณตามลำพัง
Chevreuse:ไปคุยกันที่กองตำรวจจะดีกว่ามั้ย?
Baptiste:ไม่ มีแค่ที่นี่เท่านั้นที่จะไม่ถูกคนอื่นได้ยิน
Chevreuse:...ได้ คุณพูดเถอะ
Baptiste:"คนอื่น" ที่ฉันหมายถึงทุกคนยกเว้นคุณ
Baptiste:...ฉันจะบอกแค่กับคุณคนเดียว
Chevreuse:...ตกลง รบกวนพวกเธอด้วยนะ
Paimon:Chevreuse ระ...ระวังตัวด้วยนะ
Chevreuse:คุณพูดเถอะ
Baptiste:...คุณจะเชื่อฉันจริง ๆ เหรอ?
Chevreuse:ฉันต้องฟังสิ่งที่คุณพูดก่อนถึงจะตัดสินใจ
Baptiste:ฮ่าฮ่า... ก็ได้ งั้นคุณฟังให้ดีล่ะ...
Baptiste พูดชื่อหนึ่งออกมา...
Chevreuse:...
Chevreuse:เรื่องราวทั้งหมดเชื่อมโยงกันหมดแล้ว
Baptiste:ดูท่า คุณจะเชื่อสิ่งที่ฉันพูดนะ
Chevreuse:คุณอยากให้ฉันเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมั้ย?
Baptiste:ไม่ แน่นอนว่าไม่อยู่แล้ว อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้...
Chevreuse:งั้นคุณบอกเรื่องนี้กับฉันทำไม?
Baptiste:คุณเคยอ่านนิยายของฉันนี่ คุณคิดว่าไงล่ะ?
Chevreuse:...
Baptiste:ต่อให้ตอนนี้คุณไปเปิดเผยข้อมูลพวกนี้ให้สำนักข่าวรู้ แต่สิ่งที่คุณได้รับก็คงจะมีเพียงการปฏิเสธของเขาเท่านั้น
Baptiste:เรื่องมันผ่านมานานมากแล้ว...เกือบยี่สิบปีแล้ว หลักฐานได้สลายหายไปนานแล้ว ต่อให้มี "เกาะโดดเดี่ยว" อยู่บนผิวน้ำ แต่ตอนนี้มันก็คงจมลงสู่ท้องทะเลลึกไปแล้ว
Baptiste:"ความยุติธรรม" ไม่มีวันถึงตัวเขาได้...
Chevreuse:ถ้าไม่ลองแล้วจะรู้ได้ไง?
Baptiste:ฉันรู้ว่าในฐานะหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษอย่างคุณ คงยืนอยู่ฝั่งเดียวกับ "ความยุติธรรม"
Baptiste:แต่...คุณคิดว่าความสงบสุขในคุกคือ "ความยุติธรรม" สำหรับเขาจริง ๆ เหรอ? ฉันพนันได้เลยว่าเขาจะสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในป้อมปราการ Meropide ได้แน่นอน
Chevreuse:คุณอยากพูดอะไรกันแน่?
Baptiste:ฉันไปที่สถานที่ที่พวกคุณถ่ายทำมาแล้วนะ คุณแสดงเป็นทหารเสือได้เท่มากเลยล่ะ
Baptiste:นำพาความยุติธรรมมาสู่คนบาป คุณไม่คิดว่านี่เป็นการพิพากษาที่เขาสมควรได้รับเหรอ?
Chevreuse:...ตอนนี้คุณอยากให้ฉันยอมปล่อยคุณไป เพื่อให้คุณไปแก้แค้นให้สำเร็จสินะ
Baptiste:ไม่ เจ้าหน้าที่ Chevreuse ฉันรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
Baptiste:ฉันหวังว่าคุณจะช่วยแก้แค้นแทนฉันให้สำเร็จ
ในขณะเดียวกัน ไม่ไกลจากที่นี่...
Paimon:เอ่อ... Chevreuse ช้าจังเลย พวกเขาคุยอะไรกันอยู่นะ?
Paimon:ฉันเป็นห่วงจัง เธอคงไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายอะไรหรอกใช่มั้ย?
Paimon:เรื่องนี้...ฉันเองก็รู้น่า
Paimon:เธอว่า ใครคือคนที่บงการอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้กันแน่? ทำไมนักเขียนคนนั้นถึงไม่ยอมให้พวกเราฟังล่ะ?
Chevreuse:Traveler กับ Paimon ให้พวกเธอรอซะนานเลย
Paimon:Chevreuse! พวกเธอคุยกันเป็นไงบ้าง?
Chevreuse:ฉันได้เรียกให้คนมาพา Baptiste กลับไปที่กองตำรวจเพื่อทำการสอบสวนแล้ว อย่างที่เขาบอก อาวุธปืนที่ใช้ในการก่ออาชญากรรมถูกซ่อนอยู่ในสวนหลังบ้าน
Paimon:คนที่บงการอยู่เบื้องหลังชื่ออะไร?
Chevreuse:เขาบอกฉันแล้ว แต่ตอนนี้ต้องกลับไปที่ทีมลาดตระเวนพิเศษเพื่อดำเนินการขั้นต่อไป
Traveler:(เกิดอะไรขึ้น? ทำไมรู้สึกเหมือน Chevreuse ปิดบังอะไรบางอย่างกับพวกเราไว้เลย)
Chevreuse:หลายวันต่อจากนี้ฉันคงต้องยุ่งวุ่นวายกับคดี คงไม่ไปที่สถานที่ถ่ายทำแล้วล่ะ
Paimon:เอาเถอะ ดูท่าจะไม่สะดวกที่จะบอกพวกเรา งั้นพวกเรารออ่านใน "หนังสือพิมพ์ The Steambird" ละกัน!
Chevreuse:...ความจริงแล้ว ฉันยังมีเรื่องที่อยากจะขอร้องพวกเธออีกเรื่องนึง
Localized evidence
ศัสตราและกุหลาบ: ฉากที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/854664464No text in the selected or fallback locales.
เกาะโดดเดี่ยวที่ซ่อนอยู่ในสายหมอก
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/702270834Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/31410163
10161
EQ
4013404
UI_ChapterIcon_Fontaine
4013401
event