ศัสตราและกุหลาบ: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2966357056
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Ayaka! Yoimiya! พวกเธอมาถึงแล้วเหรอ?
Kamisato Ayaka:อรุณสวัสดิ์นะทั้งสองคน พวกเราได้ยินคุณ Xavier บอกว่าความคืบหน้าของพวกเธอเมื่อวานตอนบ่ายเป็นไปด้วยดี
Paimon:Ayaka ล่ะ? เมื่อวานพวกเธอไปเที่ยวที่ไหนมาบ้างล่ะ?
Kamisato Ayaka:หลังจากแยกกันเมื่อวาน ท่านพี่ก็ไปที่พระราชวัง Mermonia เพื่อเยี่ยมเยียนคุณ Neuvillette ผู้พิพากษาสูงสุด
Kamisato Ayaka:ตอนแรกฉันอยากไปด้วยกัน แต่ท่านพี่บอกว่าเขาไปคนเดียวก็พอ อยากให้ฉันได้ชมวิวทิวทัศน์ของ Fontaine และสัมผัสกับวัฒนธรรมท้องถิ่นให้เยอะ ๆ
Kamisato Ayaka:เพราะงั้น ฉันกับ Yoimiya เลยนั่งเรือรางไปโรงอุปรากรที่เกาะ Erinnyes
Yoimiya:พวกเราเห็นข้าง ๆ โรงอุปรากรมีหุ่นจักรกลสองตัวกำลังเต้นรำอยู่! พวกเธอก็เคยเห็นมาแล้วใช่มั้ย!
Traveler:ฝังมรณะแห่ง Coppelia...
Traveler:แล้วก็ทัณฑ์นิรันดร์ของ Coppelius...
Yoimiya:ใช่ ๆ นั่นแหละ! ว้าว นั่นมันมหัศจรรย์มากเลยละ!
Kamisato Ayaka:พวกเรานั่งอยู่ตรงนั้นนานมาก รู้สึกว่าดูยังไงก็ไม่เบื่อเลย
Paimon:ฮี่ฮี่ ครั้งแรกพวกเราก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
Yoimiya:หลังจากนั้นเราก็ไปเล่นน้ำที่ชายหาด! พูดให้ถูกคือดำน้ำ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันหายใจใต้น้ำ!
Yoimiya:ฉันจับมือของ Ayaka และนับสาม สอง หนึ่ง...แล้ว "ป๋อม" ลงไปในน้ำ
Yoimiya:ตอนแรกฉันไม่กล้าอ้าปากเลย พอทนไม่ไหวแล้วก็เลยตัดสินใจสูดหายใจเข้าไปเฮือกใหญ่ ฮ่าฮ่า สุดท้ายก็ไม่มีรสชาติอะไรเลย! ไม่เค็มอย่างที่คิดไว้เลยสักนิด!
Yoimiya:แต่พอกลับมาตั้งสติได้ ฉันก็หายใจได้ตามปกติแล้ว! ช่างเป็นความรู้สึกที่น่าทึ่งจริง ๆ! ได้ยิน Ayaka บอกว่าฉันตื่นเต้นเกินไปเลยบีบมือเธอจนเจ็บไปหมด ส่วนเธอปรับตัวได้เร็วมากเลยล่ะ
Kamisato Ayaka:ใจฉันคิดว่าถ้า Traveler ทำได้ พวกเราก็ต้องทำได้เหมือนกัน ฉันก็เลยดำลงไปได้อย่างสบายใจ
Kamisato Ayaka:ที่ก้นทะเลของ Fontaine สวยมากจริง ๆ ฉันชอบดอก Romaritime Flower ที่เบ่งบานในน้ำพวกนั้น พวกมันดูเหมือนเทียนบนถนนตอนกลางคืนเลย
Yoimiya:นอกจากนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตอีกมากมายที่ฉันไม่เคยเห็นใน Inazuma ด้วย!
Yoimiya:ปลาที่สามารถปล่อยประกายเหมือนดาบ "ปิ๊วปิ๊ว" ออกมา แล้วก็ปลาอ้วนที่พอเห็นคนก็ "อุ๋งอุ๋ง" ใส่!
Paimon:อ้อ "Hunter's Ray" กับ "Blubberbeast" น่ะ
Yoimiya:ฮ่าฮ่า "Blubberbeast" ชื่อนี้น่ารักจัง ถ้ากลับไปบอกพ่อกับพวกลุง ๆ ล่ะก็ พวกเขาต้องไม่เชื่อแน่!
Kamisato Ayaka:Yoimiya ว่ายอยู่ในทะเลนานมาก จนกระทั่งฟ้ามืดพวกเราถึงได้ขึ้นเรือรางกลับมาที่นครว่าการ Fontaine จนฉันเป็นห่วงเลยว่าวันนี้เธอจะเหนื่อยจนตื่นสาย
Yoimiya:ฉันก็กลัวตัวเองลุกไม่ขึ้นเหมือนกัน! เมื่อคืนตอนเข้านอน ฉันยังรู้สึกว่าตัวเองยังโคลงเคลงไปตามเกลียวคลื่นอยู่เลย!
Yoimiya:แต่ตอนเช้าที่ลืมตาขึ้นมา พอคิดว่าจะได้ถ่ายภาพยนตร์กับทุกคน ก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นทันทีเลยล่ะ!
Paimon:พูดถึงถ่ายภาพยนตร์ คนอื่นไปไหนหมดล่ะ?
Kamisato Ayaka:ท่านพี่กับคุณ Xavier กำลังเจรจากับเจ้าของร้านเกี่ยวกับสถานที่ถ่ายทำด้วยกันน่ะ คงใกล้กลับมาแล้วล่ะ
Kamisato Ayaka:ส่วนคนอื่น...
Chiori:พวกเรามาแล้ว
Chevreuse:ขอโทษที่มาสาย ฉันเพิ่งเสร็จสิ้นการฝึกสิบกิโลเมตรตอนเช้าของทีมลาดตระเวนพิเศษน่ะ
Paimon:กี่กิโลเมตรนะ?
Furina:*หาว* เราง่วงมากเลย ได้ยินเสียงพวกเจ้าคุยกันถึงชั้นล่างเลย น่าอิจฉาจังนะพวกที่มีพลังล้นเหลือใช้ไม่หมดเนี่ย
Kamisato Ayaka:อรุณสวัสดิ์ทุกคน
Furina:อรุณสวัสดิ์ ใครก็ได้ช่วยสั่งกาแฟให้เราหน่อยได้มั้ย นมเยอะ ๆ น้ำตาลน้อย ๆ
Kamisato Ayaka:ฉันจะไปเอามาให้คุณสักแก้วนะ
Chiori:เธอไม่ต้องไป มานั่งตรงนี้ดี ๆ ฉันจะช่วยแต่งหน้าให้ ถ้าเสื้อผ้าเปื้อนกาแฟล่ะก็ มันจะยุ่งยากนะ
Yoimiya:ฉันไปเอง ๆ! นี่คือสิ่งที่ผู้ช่วยควรทำนะ!
Furina:นางดูมีชีวิตชีวาจัง มีเคล็ดลับอะไรรึเปล่านะ?
Paimon:Yoimiya เป็นแบบนี้ตลอดน่ะแหละ ว่าแต่ Furina ดูเหนื่อยมากเลยนะ ไม่ชินกับการตื่นเช้าเหรอ?
Furina:แน่นอนว่าไม่ใช่! เราใช้เวลาทั้งคืนเพื่ออ่านนิยายเรื่องนี้ใหม่ตั้งแต่ต้นจนจบ แล้ววงกลมท่อนที่เรารู้สึกว่าจำเป็นต้องลบ และท่อนที่เน้นย้ำทั้งหมดออกมา
Paimon:ว้าว คิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะใส่ใจเรื่องนี้ขนาดนี้!
Furina:หึ ไม่ว่าจะยังไงเราก็เป็นดาราดังอันดับหนึ่งของ Fontaine เชียวนะ จะปล่อยให้เสื่อมเสียชื่อเสียงได้ยังไง? ถึงเวลาที่ต้องจริงจังเราก็จริงจังนะ
Furina:ตอนที่เราสวมบทบาทเป็น "เทพ" เราก็พยายามอย่างเต็มที่นะ แล้วมีเหตุผลอะไรที่จะไม่ตีความชีวิตของ "ตัวเอง" อย่างจริงจังล่ะ?
Yoimiya:ผู้กำกับ Furina กาแฟของคุณมาแล้ว
Furina:อืม ขอบคุณนะ ไม่ว่าจะเป็นชื่อเรียกนี้หรือกลิ่นหอมของกาแฟ ต่างก็สดชื่นราวกับเสียงนกร้องในยามเช้า
Xavier:ดูเหมือนว่าทุกคนจะมาตรงเวลานะ
Kamisato Ayato:พวกเราได้เจรจากับเจ้าของที่นี่แล้ว พื้นที่ชั้น 2 ของโรงแรม พวกเราสามารถใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำได้ใช้ตามใจชอบ
Paimon:จริงเหรอ? งั้นเยี่ยมไปเลย!
Kamisato Ayato:เขาคาดหวังกับภาพยนตร์เรื่องนี้มาก อีกทั้งยังหวังว่ามันจะสามารถดึงดูดลูกค้าให้เขาได้มากขึ้น
Kamisato Ayato:ถ้างั้น คุณ Xavier ที่เหลือก็ให้คุณจัดการละกัน
Xavier:ได้เลย ขอบคุณ
Xavier:ขอแนะนำสมาชิกใหม่ทั้งสองคนก่อนนะ
Xavier:นี่คือช่างทำพร็อปของทีมเรา Veronique เธอจะรับผิดชอบสิ่งของที่ใช้ในการถ่ายทำ
Xavier:ส่วนนี่ช่างจัดแสงของพวกเรา Bonnot รับผิดชอบอุปกรณ์จัดแสงกับดูแลแสงโดยรอบในระหว่างการถ่ายทำ
Paimon:ว้าว! รู้สึกเหมือนเป็นทีมงานฝ่ายผลิตมืออาชีพจริง ๆ เลย!
Xavier:กรุณาให้ฉันได้ทำการขอบคุณทุกคนด้วยความจริงใจก่อน
Xavier:เมื่อวานตอนที่ผู้ลงทุนบอกฉันว่าเงินทุนไม่พอ ฉันนึกว่าภาพยนตร์เล่มนี้จะถ่ายทำต่อไปไม่ได้แล้วซะอีก
Xavier:แต่คิดไม่ถึงเลยว่า มีคนเต็มใจช่วยเหลือฉันเยอะขนาดนี้ ฉัน... ขอบคุณทุกคนมากจริง ๆ
Kamisato Ayaka:อย่าพูดแบบนั้นสิ คุณ Xavier พวกเราก็ต่างรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เข้าร่วมทีมภาพยนตร์ของคุณนะ
Kamisato Ayato:ตอนที่ยังอยู่ที่ Inazuma ผลงานของคุณทำให้ฉันประทับใจมากเลยนะ
Kamisato Ayato:ในอนาคต ผลงานนี้จะต้องกลายเป็นสะพานในการสื่อสารทางวัฒนธรรมระหว่าง Fontaine กับ Inazuma แน่นอน
Furina:เรามาที่นี่เพราะนิยายเรื่องนี้ เราไม่กล้าจินตนาการเลยว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะเป็นอย่างไรหากไม่มีผู้กำกับที่ดีที่สุด
Xavier:ยังไงฉันก็ขอสัญญากับทุกคน ในฐานะโปรดิวเซอร์ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะถูกฉายอย่างราบรื่น
Xavier:นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ของฉันแค่คนเดียว มันรวมจิตใจของทุกคนเอาไว้ และความทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจที่ไม่มีที่สิ้นสุดที่พวกเรากำลังจะทุ่มเทลงไป!
Xavier:งั้นฉันขอประกาศว่าการถ่ายทำ "สองทหารเสือ" ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!
Xavier:ผู้กำกับ Furina จากนี้ก็รบกวนท่านด้วย
Furina:เอาล่ะ ๆ ทุกคนดูทางนี้!
Furina:ฉากแรกจะถ่ายช่วงที่ทหารเสือทั้งสองคนตอนอาศัยอยู่ที่บ้านของท่านบารอนอย่างไร้เดียงสา ช่างจัดแสงกับช่างทำพร็อปเตรียมสถานที่หน่อย นักแสดงนำสองคนไปแต่งหน้าก่อน ตัวประกอบทบทวนตำแหน่งที่ต้องยืน...
Paimon:ว้าว Furina เป็นผู้กำกับที่มีพรสวรรค์จริง ๆ เลยนะ
Furina:ได้ยินกันหมดแล้วใช่มั้ย? เราไม่อยากให้มีคนเดินเตร่ไปเตร่มาแถวสถานที่ถ่ายทำเหมือนนกกระจอกร่มนะ
Furina:เอาล่ะ ทุกคนลงมือได้! รอจัดฉากเสร็จแล้ว จะเริ่มถ่ายทำทันที! เรามาทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กวาดผ่าน Fontaine เหมือนกับสึนามิกันเถอะ!
Furina:เอ่อ เราหมายถึง... ทำให้ผู้คนต้องทึ่ง ไม่ใช่จมน้ำนะ...
Paimon:ดูเหมือนจะยังเหลือปมทางจิตใจอยู่นะ...
Paimon:เอาล่ะ พวกเราไปดูกันเถอะว่ามีอะไรที่พอช่วยได้บ้าง!
Chiori:...
Kamisato Ayato:Ayaka เคยพูดเรื่องเธอกับฉันมาก่อน บอกว่าพวกเธอตอนเด็ก ๆ สนิทกันมาก
Chiori:อย่าเพิ่งพูด ฉันกำลังคิดถึงเรื่องการแต่งตาของนายอยู่นะ
Kamisato Ayato:เพื่อให้เข้ากับตัวละครหลักของเรื่อง?
Chiori:เพื่อหาทางแก้ไขปัญหาให้ฉากนี้ดู "ไร้เดียงสา"
Kamisato Ayato:ริ้วรอยรอบดวงตาของฉันลึกเกินไปเหรอ?
Chiori:เพราะนัยน์ตาของนายดูฉลาดลึกไปน่ะสิ
Kamisato Ayato:ฮ่า ยังพูดตรงไปตรงมาเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ
Chiori:...เงียบน่า
Yoimiya:วางไว้ตรงนี้ก็พอแล้วเหรอ?
Bonnot:ขยับไปทางซ้ายอีกนิด
Yoimiya:ได้เลย!
Paimon:Yoimiya ต้องการให้ช่วยมั้ย?
Yoimiya:โอ้ ไม่เป็นไร ๆ ฉันไม่ยุ่ง การจัดแสงคล้ายกับการจุดดอกไม้ไฟมาก พอจินตนาการถึงบรรยากาศที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ก็น่าตื่นเต้นมากเลยล่ะ!
Yoimiya:ฉันจำได้ว่า Traveler รับผิดชอบการถ่ายภาพ แล้วก็ Paimon รับผิดชอบเรื่องควบคุมบทใช่มั้ย ฮ่า ๆ มันเหมาะกับพวกเธอจริง ๆ
Paimon:เอ๋? เป็นเพราะว่าฉันบินได้เลยตีสเลทได้ง่ายเหรอ?
Yoimiya:นั่นก็ใช่อยู่ แต่ฉันไม่ได้หมายความว่าเหมาะแบบนั้น
Yoimiya:ฉันคิดว่า พวกเธอเดินทางด้วยกันมา พอทำงานร่วมกันแค่มองตาแล้วรู้ใจกันแล้วแน่ ๆ! ยังไงซะตากล้องจะต้องรอผู้ควบคุมบทตีสเลทก่อนถึงจะเริ่มถ่ายได้ ฉันไม่ได้จำผิดเนอะ?
Yoimiya:เป็นอย่างนี้นี่เอง! ฮ่าฮ่าฮ่า ภาพยนตร์นี่สุดยอดไปเลย!
Bonnot:คุณ Yoimiya ไฟทางนั้นก็รบกวนด้วยนะ!
Yoimiya:ได้เลย! มาแล้ว!
Yoimiya:งั้นฉันไปช่วยก่อนนะ เดี๋ยวค่อยคุยกัน ความรู้สึกที่ได้ร่วมมือกับคนเยอะขนาดนี้ในการถ่ายทำภาพยนตร์นี่ น่าตื่นเต้นจริง ๆ!
Paimon:Yoimiya ดูสนุกดีจังนะ
Paimon:Traveler พวกเราแค่มองตาก็รู้ใจกันเหมือนกับที่ Yoimiya พูดใช่มั้ย?
Traveler:ยังต้องพูดอีกเหรอ?
Paimon:เฮะเฮะ ได้ยินเธอพูดแบบนี้นี่ดีจังเลย!
Kamisato Ayaka:นี่คือปืนคาบศิลาเหรอ?
Veronique:เป็นแค่พร็อปที่ทำขึ้นมาเลียนแบบปืนคาบศิลาน่ะ
Chevreuse:ทำออกมาได้ไม่เลวเลย เธอเคยเห็นปืนของจริง?
Veronique:เคยเห็นแค่ในหนังสือกับหนังสือพิมพ์เท่านั้น นี่เป็นผลงานที่ฉันสร้างขึ้นโดยอ้างอิงจากขนาด และรูปร่างจากในภาพ
Veronique:ตอนที่ถ่ายทำ บนปากกระบอกมีดินปืนพิเศษเคลือบไว้ พอยิงจะมีทั้งแสงไฟกับควันออกมาด้วย
Chevreuse:หรือพูดได้ว่า แรงดีดของปืนจะต้องให้นักแสดงแสดงเอาเอง
Veronique:ใช่แล้ว แล้วก็เสียงปืนเองก็จะถูกเพิ่มเข้ามาจากการตัดต่อหลังการถ่ายทำ
Chevreuse:ขอบคุณนะ Veronique ฉันรู้แล้วว่าควรจะเริ่มแนะนำจากตรงไหน
Chevreuse:แต่ต้องปรับเกียร์กับหมุดยิงของปืนใหม่อีกหน่อย เพิ่มร่องรอยแรงเสียดทานของโลหะจะทำให้สมจริงยิ่งขึ้น
Chevreuse:นอกจากนี้ ให้เช็ดด้วยน้ำมันหนึ่งรอบก่อนถ่ายทุกครั้ง แบบนี้จะทำให้ดูเหมือนว่าอาวุธปืนได้รับการดูแลอย่างดี
Veronique:ฉันเข้าใจแล้ว
Kamisato Ayaka:สมกับเป็นคุณ Chevreuse ดูเหมือนว่าคุณจะจัดการปืนอยู่บ่อย ๆ สินะ
Chevreuse:ฉันดูแลรักษาอาวุธปืนของตัวเองทุกวันไม่เคยหย่อนยาน สำหรับทหารเสือแล้ว สิ่งนี้เป็นสิ่งที่จะไม่ลืมเหมือนกับการกิน และการนอน
Kamisato Ayaka:ฉันเองก็ดูแลดาบของฉันทุกวัน ทำความคุ้นเคยกับรูปร่าง และน้ำหนักของมัน ปล่อยให้มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของฉัน
Chevreuse:ซึ่งแบบนี้มันจะไม่ทรยศเธอในช่วงเวลาสำคัญ
Kamisato Ayaka:ถูกต้อง ดูเหมือนพวกเราจะมีความคล้ายกันมากในเรื่องนี้นะ
Paimon:ดูเหมือนทั้งสองคนนั้นจะเจอหัวข้อที่สนใจเหมือนกันแล้ว
Chevreuse:ปืนคาบศิลาที่ฉันใช้กับพร็อปอันนี้ไม่ค่อยเหมือนกัน แต่ฉันก็ยังบอกจุดสำคัญบางส่วนกับเธอได้
Kamisato Ayaka:ได้เลย งั้นต้องรบกวนคุณให้สอนสั่งแล้ว
Chevreuse:สิ่งแรกที่สำคัญที่สุดคือ อย่าเล็งปืนไปที่คนอื่นเด็ดขาด ไม่สำคัญว่าจะเป็นปืนจริงหรือปืนปลอม ปืนอยู่ในมือหรืออยู่บนโต๊ะ แต่สำหรับตอนที่เผชิญหน้ากับศัตรูแล้ว นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
Kamisato Ayaka:ฉันเข้าใจแล้ว
Chevreuse:ตอนที่ยกปืนขึ้นให้ยกมือให้เหยียดตรง และอยู่ในระนาบเดียวกับไหล่ ดวงตาเล็งไปที่เป้าหมายผ่านทางศูนย์เล็ง
Kamisato Ayaka:แบบนี้?
Chevreuse:ประมาณนั้น ลองพูดบทที่ต้องแสดงดู
Kamisato Ayaka:...นี่คือจุดจบของแก
Chevreuse:อืม เอนตัวไปด้านข้างอีกเล็กน้อย แบบนี้เป้าหมายที่เธอทิ้งไว้ให้ศัตรูจะยิ่งเล็ก ผ่อนคลายไหล่ ฉันจะสาธิตให้ดูครั้งหนึ่ง
Chevreuse:...นี่คือจุดจบของแก
Kamisato Ayato:...
Kamisato Ayato:...ขออนุญาตนะ คุณ Chiori
Kamisato Ayato:ผู้กำกับ Furina มีเรื่องอยากจะปรึกษาคุณ
Furina:หื้อ? เจ้าพูดมาสิ
Kamisato Ayaka:แบบนี้?
Chevreuse:อืม ดีขึ้นเยอะ
Kamisato Ayato:...คุณคิดว่ายังไง?
Furina:อืม เราเห็นแล้ว ที่เจ้าพูดก็มีเหตุผล แต่เจ้าแน่ใจเหรอว่าจะทำแบบนี้?
Kamisato Ayato:แบบนี้น่าจะเหมาะกว่า
Furina:ก็ได้ ดูจากที่เจ้ายืนกรานขนาดนี้... เราเข้าใจแล้ว
Furina:อะแฮ่ม คุณ Ayaka คุณ Chevreuse มาทางนี้หน่อยได้มั้ย?
Paimon:หื้อ? มีเรื่องอะไรเหรอ จะเริ่มถ่ายแล้วเหรอ?
Kamisato Ayaka:พวกเราไปดูกันเถอะ
Chevreuse:มีเรื่องอะไร?
Furina:งั้นเราจะถามตรง ๆ นะ คุณ Chevreuse เจ้าสนใจจะมาแสดงเป็นตัวละครทหารเสือมั้ย?
Chevreuse:...อะไรนะ?
Kamisato Ayato:พูดให้ถูกก็คือ ฉันอยากจะมอบบทของฉันให้กับคุณ Chevreuse
Kamisato Ayaka:แต่ว่า...ท่านพี่...
Kamisato Ayato:ไม่ต้องกังวล Ayaka นี่เป็นเรื่องที่ดีสำหรับพี่นะ
Kamisato Ayato:ตอนแรกพี่ยังคิดอยู่เลยว่าจะหาเวลานอกการถ่ายทำไปติดต่อคนของพระราชวัง Mermonia เพื่อพัฒนาความร่วมมือทางวัฒนธรรมได้ยังไงดีนะ ได้ยินมาว่าขั้นตอนของที่นี่ซับซ้อนมาก
Kamisato Ayato:ตอนนี้พี่สามารถโฟกัสกับงานได้แล้ว อีกอย่างน้องก็รู้ว่าพี่ไม่ค่อยเหมาะกับการแสดงที่ต้องปรากฏตัวในสังคมเท่าไหร่
Kamisato Ayaka:...จะไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ?
Furina:จากมุมมองของผู้กำกับ เราเองก็รู้สึกว่าความสัมพันธ์ของสองทหารเสือในต้นฉบับมีจุดที่ต้องปรับปรุง
Furina:ในเรื่องพี่ชายเป็นตัวดำเนินเรื่องราวต่าง ๆ ทั้งเย่อหยิ่ง และก้าวร้าว สิ่งนี้ขัดขวางบทบาทของน้องสาว และล้มเหลวในการสะท้อนถึงประเด็นที่บอกว่าทั้งสองสนับสนุนซึ่งกันและกัน พึ่งพาซึ่งกันและกัน
Furina:แต่ถ้าเปลี่ยนตัวละครหลักเป็นพี่สาวน้องสาววัยใกล้เคียงกัน... ภาพยนตร์เรื่องนี้จะน่าสนใจกว่าเดิม
Furina:อีกอย่างเราเห็นวิธีที่เจ้าคอยชี้แนะคุณ Ayaka แล้ว นิสัยที่เย็นชา และสง่างามนั้นเป็นตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบในการรับบทเป็นทหารเสือ
Kamisato Ayato:แน่นอน พูดมาขนาดนี้ สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับความคิดเห็นของคุณ Chevreuse อยู่ดี
Chevreuse:...
Paimon:ฉันจำได้ว่า Chevreuse ชอบนิยายเรื่องนี้มากเลยนี่ใช่มั้ย? เธออาจจะอยากแสดงนะ
Chevreuse:...ได้ ฉันจะรับบทนี้
Furina:งั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เราจะเริ่มแก้ไขสคริปต์ทันที
Furina:แสง พร็อป เครื่องแต่งกาย ต้องได้รับการปรับแก้ตามสถานการณ์ของนักแสดงทันที
Furina:อา เรามีลางสังหรณ์ว่า เรื่องนี้จะเป็นเรื่องราวที่เหนือชั้นกว่างานต้นฉบับแน่นอน!
Kamisato Ayato:ขอบคุณคุณ Chevreuse มาก ช่วยฉันไว้ได้มากเลย
Chevreuse:คุณก็พูดเกินไป ฉันชอบตัวละครนี้ ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ
Kamisato Ayaka:ในเมื่อเป็นสิ่งที่ท่านพี่ไตร่ตรองมาแล้ว งั้นฉันเองก็ไม่จำเป็นต้องกังวล
Kamisato Ayaka:ไปกันเถอะ คุณ Chevreuse ต่อไปก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับคุณด้วยนะ
Chevreuse:เรียกฉันว่า Chevreuse ก็พอ
Chiori:นี่นายแก้โจทย์ปัญหาสุดโหดหินในการแต่งหน้าของฉันแบบนี้เลยเหรอ?
Kamisato Ayato:เธอล้อเล่นแล้ว ฉันทำเพื่องานราชการต่างหาก
Chiori:เอาเถอะ เหตุผลนี้หลอกฉันไม่ได้หรอก "ท่านพี่" ของ Ayaka เป็นคนที่สามารถจัดการเรื่องทั้งหมดพร้อมกันสิบอย่างยังได้ นายต้องมีเหตุผลอื่นแน่ ๆ
Kamisato Ayato:คงอย่างนั้นแหละ Ayaka พูดมาตลอดเลยว่า เธออยากออกมาเปิดหูเปิดตาในโลกกว้างเหมือนอย่างที่ Traveler ทำ
Kamisato Ayato:แต่ฉันคิดว่า สิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่แค่วิวทิวทัศน์ที่แตกต่างกันไปในประเทศต่าง ๆ แต่ยังต้องการเพื่อนที่แตกต่างกันด้วย ถ้ามี "พี่ชาย" อยู่เคียงข้างตลอดล่ะก็ การหาเพื่อนใหม่ก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย
Chiori:"พี่ชาย" อย่างนายนี่ ก็โอ๋น้องสาวต่อไปเถอะ
Paimon:Ayato! น่าเสียดายจังเลย ฉันอยากเห็นจังว่าคุณจะแสดงเป็นทหารเสือยังไง
Kamisato Ayato:ทั้งสองคนอย่าล้อเลียนฉันเลย ฉันพนันได้เลยว่าในใจของคุณคงรู้สึกว่าฉันไม่เหมาะที่จะพูดบทอะไรแบบนี้
Paimon:อิอิ ที่จริงฉันยังจินตนาการไม่ออกเลยจริง ๆ น่ะแหละ
Traveler:ต่อไปก็จะไปทำงานเหรอ?
Kamisato Ayato:อืม นัดเจอคนของพระราชวัง Mermonia เอาไว้หลังจากนี้น่ะ ตอนนี้มีเวลาเตรียมตัวมากขึ้นแล้ว
Furina:ตากล้องเตรียมตัว! ผู้ควบคุมบทเตรียมตัว! นักแสดงเตรียมตัว! ฉากแรกจะเริ่มถ่ายทำแล้ว!
Kamisato Ayato:ไปเถอะ ฝาก Ayaka ด้วยนะ
Paimon:อื้ม ไม่ต้องเป็นห่วงนะ!
Kamisato Ayato:อืม จะรอชมผลงานของทุกคนนะ
Chiori:...
Furina:ทางเราไม่มีอะไรอยากให้ช่วย ไปหาคนอื่นดูสิ
Furina:โอเค ทุกคนอยู่ในตำแหน่งของตัวเองแล้ว เราจะขอพูดสั้น ๆ เกี่ยวกับประเด็นสำคัญหลักของฉากนี้...
Furina:นี่คือเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนที่ตัวละครหลักทั้งสองยังอาศัยอยู่ในตระกูลบารอน พวกเธอถูกคนในตระกูลกลั่นแกล้ง และพูดจาหยามเหยียดใส่ แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ต้องควบคุมความไร้เดียงสานี้ไว้ให้ดีนะ
Furina:Chevreuse รับบทเป็นพี่สาว "Tulipe" ส่วนคุณ Ayaka รับบทเป็นน้องสาว "Iris" ตากล้องต้องให้ความสำคัญกับการถ่ายภาพมุมแคบของตัวละครหลัก ในช่วงเวลาสำคัญ ๆ นะ
Furina:ถ้างั้น ทุกคนเงียบ! 3 2 1 แอ็กชัน!
Paimon:เย้!
"Iris":...พี่สาว คุณแม่ออกไปข้างนอกนานจังเลย
"Tulipe":อาจจะอ้อมไปเก็บดอกไม้ก็ได้นะ คุณแม่ชอบดอกไม้นี่
"Rain":Iris, Tulipe แม่กลับมาแล้ว
"Iris":...คุณแม่! ครั้งนี้คุณแม่ไปนานจังเลย หนูกับพี่สาวเป็นห่วงมากนะรู้มั้ย
"Rain":ขอโทษนะจ๊ะ ขอโทษนะ นี่แม่ก็กลับมาแล้วไง? ดูนี่สิ พายแอปเปิลของโปรดของพวกลูกไง
"Tulipe":คุณแม่...รอยฟกช้ำที่มือนี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ?
"Rain":เอ๋? มีเหรอ? นี่...ต้องเป็นเพราะแม่เผลอไปชนอะไรเข้าตอนทำงานเมื่อวานแน่เลย
"Tulipe":แต่ตอนเช้าหนูยังไม่เห็นรอยฟกช้ำนี่เลยนะ
"Rain":งั้นต้องเป็นตอนที่แม่ออกไปข้างนอกแล้วเผลอสะดุดล้มแน่ ๆ เลย
"Rain":จะว่าไป พวกหนูเล่นกันอยู่ในบ้านสนุกมั้ยเอ่ย?
"Iris":...
"Rain":เป็นอะไรไป? Iris
"Iris":จริง ๆ แล้ว ทุกคนไม่มีใครยอมเล่นกับพวกหนูเลย
"Tulipe":พวกเขายังแย่งตุ๊กตาของ Iris ไป แถมยังถุยน้ำลายใส่พวกหนูด้วย
"Rain":...
"Iris":พวกเขาด่าว่าพวกหนูเป็น... เป็น...
"Rain":ชู่วว ชู่วว... ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้ว... ลูกสาวทั้งสองของแม่ ฟังแม่พูดนะ...
"Rain":ไม่ว่าคนอื่นจะว่ายังไง มันก็ไม่สำคัญหรอกนะลูก พวกเขาไม่สามารถนิยามพวกหนูด้วยคำพูดมักง่ายพวกนั้นได้
"Rain":ชีวิตที่พวกลูกมีก็เหมือนกับชื่อของพวกลูก เป็นดอกไม้ที่งดงามอย่างยิ่ง
"Rain":ตอนนี้มันอาจจะยังเป็นดอกตูมอยู่ แต่สักวันหนึ่ง มันจะเบ่งบานสะพรั่งงดงามยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด
"Rain":อย่าปล่อยให้ดินในตอนนี้กีดขวางอนาคตของดอกไม้ไม่ให้เบ่งบานได้ เข้าใจมั้ย? ลูกสาวที่ดีแสนดีของแม่
Furina:...คัต!
Furina:ไม่เลวเลย อารมณ์ของนักแสดงก็ถ่ายทอดออกมาได้ตรงจุด ฉากนี้เก็บไว้ได้
Furina:อีกอย่าง ครั้งต่อไปตอนตีสเลทก็อย่าตะโกนออกมาอีกนะ
Paimon:เอ่อ... อะ...โอเค
Kamisato Ayaka:...ดีจังเลย ฉันแอบกังวลว่าเมื่อกี้ตัวเองจะตื่นเต้นเกินไปมั้ย Chevreuse เธอล่ะ?
Chevreuse:ฉันไม่เป็นไร บทเมื่อกี้ไม่ได้ยากเท่าไหร่ ผู้กำกับน่าจะแก้ให้ฉันน่ะ
Elain:โฮะโฮะ ทั้งสองคนแสดงได้ไม่เลวเลยนะเนี่ย ดูไม่เหมือนครั้งแรกที่ได้ถ่ายภาพยนตร์เลยสักนิด มั่นใจกว่านี้หน่อยก็ได้นะ
Kamisato Ayaka:ขอบคุณสำหรับคำชมของคุณนะ
Furina:นักแสดงประจำตำแหน่ง! มาลองอีกสักสองสามมุมกล้องก่อน ค่อยไปฉากต่อไป!
การถ่ายทำดำเนินไปอย่างราบรื่น หลังจากที่ Furina ปรับแก้รายละเอียดจนเธอพอใจแล้ว ก็เข้าสู่การถ่ายทำฉากที่สอง...
Furina:ฉากนี้เป็นฉากที่ตัวละครหลักทั้งสองกลับมาบ้านแล้วพบว่าแม่ถูกฆ่า เตรียมตัวให้พร้อม 3 2 1 แอ็กชัน!
"Iris":คุณแม่ พวกเรากลับมาแล้ว
"Iris":...คุณแม่ไม่อยู่เหรอ?
"Tulipe":...!
"Iris":เป็นอะไรไปพี่?
"Tulipe":Iris อย่าเข้ามา!
"Iris":เอ๋? ทำไมล่ะ...
"Iris":...! คุณแม่!
"Iris":พี่สาว... คุณแม่เขา...
"Tulipe":...
"Tulipe":ในแก้วชา...มียาพิษ
"Iris":ลักษณะแก้วแบบนี้...
"Tulipe":อึ่ก... เจ้าพวกชนชั้นสูงพวกนั้นไม่คิดแม้แต่จะปิดบังตัวตนด้วยซ้ำ!
"Iris":...
"Tulipe":...
"Tulipe":...Iris ไปกันได้แล้ว
"Iris":...ไป? คุณแม่ไม่อยู่แล้ว... พวกเรายังจะไปที่ไหนได้เหรอ...
"Tulipe":ไปที่ไหนก็ได้ พวกเราต้องไปจากบ้านหลังนี้
"Iris":แต่ว่า...จะปล่อยให้คนพวกนั้น...
"Tulipe":พวกเราต้องได้แก้แค้น พี่สัญญา... แต่ไม่ใช่ตอนนี้...
"Iris":...
"Tulipe":...ไปกันเถอะ
"Iris":ไม่ เดี๋ยวก่อน...
"Iris":จะปล่อยให้คุณแม่ตายไปแบบนี้ไม่ได้... อย่างน้อย... ขอวางกุหลาบดอกนึงไว้ที่อกของคุณแม่ก่อน...
"Iris":พวกเรา ออกไปซื้อเจ้าสิ่งนี้ก็เพื่อคุณแม่ไม่ใช่เหรอ...
"Tulipe":...เอาละ
"Tulipe":...ลาก่อนนะ คุณแม่ พวกเราจะกลับมาแก้แค้นให้คุณแม่แน่นอน
Furina:...คัต!
Furina:สวยงาม แสดงได้ถึงอารมณ์มาก!
Yoimiya:สุดยอดไปเลย Ayaka เธอสุดยอดไปเลย น้ำตาพวกนั้นเป็นของจริงเหรอ? ไหลออกมาได้ยังไงกันน่ะ?
Chevreuse:ฉันก็ประหลาดใจเหมือนกัน
Kamisato Ayaka:ขอบคุณสำหรับคำชมของพวกเธอนะ ที่จริงตอนที่ฉันได้ยินผู้กำกับตะโกนว่า "แอ็กชัน" ฉันก็บอกตัวเองว่าอย่าไปคิดอะไรทั้งนั้น แค่สัมผัสถึงอารมณ์ของตัวละครหลักในเรื่อง และดำดิ่งลงไป
Kamisato Ayaka:นี่คล้ายกับการฝึกวิชาดาบ ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น มุ่งความสนใจทั้งหมดไปกับทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า
Furina:(สาวน้อยคนนี้... หรือว่าจะเป็นอัจฉริยะด้านการแสดง?)
Furina:ทุกคนเงียบก่อน พวกเราจะเริ่มถ่ายฉากต่อไปแล้ว!
วันแห่งการถ่ายทำผ่านไปอย่างรวดเร็ว...
Paimon:เฮ้อ! นี่จบแล้วเหรอ? ฉันยังเล่นตีสเลทไม่หนำใจเลย
Paimon:เป็นยังไงบ้าง? ปวดแขนมั้ย? เธอถือกล้องตลอดเวลาเลย
Chevreuse:ทั้งสองคนเหนื่อยหน่อยนะ
Paimon:Chevreuse เองก็แสดงเก่งเหมือนกันนะ
Chevreuse:นิยายบทนี้ฉันอ่านมาหลายรอบแล้ว เลยสามารถเข้าใจจิตใจของตัวละครหลักได้
Chevreuse:เป็นยังไง? ยังจำคำขอของฉันเมื่อวานได้มั้ย?
Paimon:อ้อ! เล่นเพลินจนเกือบลืมเลย...
Paimon:หมายความว่าวิธีการก่อคดีค่อนข้างจะคล้ายกับในนิยายใช่มั้ย? อืม...มีส่วนไหนค่อนข้างคล้ายกันเหรอ?
Chevreuse:หลังจากที่ตัวละครหลักในเรื่องเติบโตขึ้น จะกลายเป็นทหารเสือสองคน ทุกครั้งจะใช้ปืนคาบศิลาในการแก้แค้น
Chevreuse:นอกจากนี้พวกเขาจะวางดอก Rainbow Rose บนตัวผู้ตายเพื่อส่งสัญญาณว่า "พวกเรากลับมาแล้ว"
Chevreuse:ถูกต้อง เธอเฉียบแหลมมาก ก็คือดอก Rainbow Rose ในนิยาย
Paimon:เอ๋! นะ...นี่ยิ่งทำให้คนรู้สึกกังวลขึ้นไปอีกนะเนี่ย
Paimon:โดยเฉพาะหลังจากที่ได้อ่านบทของวันนี้แล้ว แม้แต่ฉันยังอดสงสัยไม่ได้ว่ามีความลับอะไรซ่อนอยู่จริง ๆ รึเปล่า...
Paimon:Traveler เธอคิดว่าไง? ฉันเชื่อฟังสมองอันชาญฉลาดของเธออยู่แล้ว
Chevreuse:ได้ ฉันขอขอบคุณในนามของทีมลาดตระเวนพิเศษของ Fontaine สำหรับความยุติธรรมของเธอ
Chevreuse:เวลาไม่คอยท่า ตอนนี้พวกเราออกไปตรวจสอบกันเถอะ ตามฉันมา
Paimon:เอ๊ะ? ตอนนี้เหรอ? ฉันถ่ายทำมาทั้งวัน เหนื่อยจะแย่แล้ว...
Chevreuse:ข้อมูลที่มีค่ามักจะปรากฏออกมาหลังจากที่ฟ้ามืด พวกมันเหมือนเกาะโดดเดี่ยวในทะเล ถ้าไม่ตั้งสติให้ดี มันก็จะลอยผ่านเธอไปเหมือนกำลังหลงทางอยู่กลางสายหมอก
Chevreuse:หนังสือที่ฉันชอบบอกไว้แบบนั้น
Livre:ยินดีต้อนรับสู่เวิร์กชอปเครื่องลาน Leschots ทุกท่านมีอะไรให้รับใช้เหรอ?
Chevreuse:ฉันอยากรู้ว่าช่วงนี้มีใครเข้ามาซื้ออะไหล่ที่ค่อนข้างพิเศษบ้างมั้ย
Livre:อะไหล่ที่ค่อนข้างพิเศษ? คุณหมายถึง...
Chevreuse:ชนิดที่ไม่ใช้กับของเล่นไขลาน แต่ใช้กับอาวุธปืนน่ะ
Livre:นี่... ดูคุณพูดสิ พวกเราไม่ขายของแบบนั้นหรอกนะ...
Chevreuse:ฉันไม่ได้มาก่อปัญหาให้คุณ แค่กำลังสืบสวนคดีนี้ และหวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือ
Livre:พูดตามตรง ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไหล่อะไรสามารถใช้กับปืนได้บ้าง...
Chevreuse:มีใครมาซื้ออะไหล่ในนามบุคคลบ้างมั้ย?
Livre:คนที่ซื้อของเล่นมีไม่น้อย แต่คนที่มาซื้ออะไหล่ล้วนแต่เป็นลูกค้าประจำที่มาซื้อสินค้าในนามบริษัท
Chevreuse:งั้นเหรอ... เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ
Livre:ด้วยความยินดี นี่ก็เป็นสิ่งที่ฉันทำได้ละนะ
Estelle:หื้อ? นั่น Chevreuse ไม่ใช่เหรอ? ใช้น้ำมันบำรุงรักษาปืนคาบศิลาหมดอีกแล้วเรอะ?
Chevreuse:คุณ Estelle ฉันอยากทราบว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้มีใครสั่งอะไหล่อาวุธปืนจากคุณบ้างมั้ย
Estelle:อ้อ กำลังสืบคดีสินะ? ฉันนึกดูก่อนนะ...
Estelle:ดูเหมือนจะไม่มีจริง ๆ นะ ถึงช่วงนี้เทศกาลภาพยนตร์ Fontinalia จะมีคนบางส่วนมาขอให้ฉันทำปืนพร็อปให้ก็เถอะ แต่ฉันก็ปฏิเสธไปทั้งหมดเลย
Paimon:เอ๋? ทำไมกันล่ะ?
Estelle:เพราะไม่มีกำไรไงล่ะ! เครื่องจักรของฉันมีไว้สำหรับการผลิตของจริงนะ ไม่มีเวลาว่างไปสร้างแม่พิมพ์ใหม่สำหรับเทศกาลนี้โดยเฉพาะหรอก
Chevreuse:งั้นมีใครมาขออะไหล่บ้างมั้ย?
Estelle:เรื่องนี้... ปกติฉันมักจะขายเศษทองแดงและเหล็กทั้งหมดของฉันให้กับทางฝั่ง Fleuve Cendre ไม่ได้ให้ใครเพียงคนเดียว
Chevreuse:ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ
Estelle:ไม่ต้องเกรงใจ ขอแค่หน่วยปืนคาบศิลาอุดหนุนธุรกิจฉันเยอะ ๆ ก็พอ
Paimon:ดูเหมือนจะไม่มีข้อมูลอะไรที่น่าสืบต่อเลยนะ
Chevreuse:ตอนนี้ยังไม่มี พวกเราไปที่ Fleuve Cendre ต่อกันเถอะ
Paimon:เอ๋? จะไม่มีปัญหาเหรอ? ถ้าหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษไปปรากฏตัวที่นั่นละก็ คงไม่ได้รับการต้อนรับแหง?
Chevreuse:อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ที่แท้พวกเธอก็ไม่รู้สินะ
Paimon:รู้อะไรเหรอ?
Chevreuse:ฉันโตที่ Fleuve Cendre น่ะ
Chevreuse:ไม่เจอกันนานเลยนะ Tetreaux
Tetreaux:...มีอะไรก็พูดมา
Chevreuse:ฉันอยากจะรู้ว่าช่วงนี้มีใครพูดคุยถึงเรื่องปืนคาบศิลาบ้างมั้ย
Tetreaux:"ข่าวกรอง" มีราคาของมัน
Chevreuse:ได้ยินมาว่าช่วงนี้มีโจรอาละวาดอยู่ในป่า ทำให้ทรัพยากรในเมือง Poisson ได้รับผลกระทบ แล้วถ้าฉันจะเพิ่มกำลังคนเพื่อช่วยเหลือล่ะ?
Tetreaux:หึหึ ยังคุยกันง่ายเหมือนเดิมเลยนะ
Tetreaux:หนึ่งเดือนที่แล้ว คืนนั้นมีพี่ชายคนหนึ่งดื่มมากเกิน แล้วทำปืนหาย สามวันต่อมาก็พบมันตกอยู่ที่มุมร้านเหล้า
Paimon:เรื่องนี้มีอะไรแปลกเหรอ? เขาอาจจะลืมมันไว้ที่นั่นเองก็ได้นี่?
Tetreaux:ที่นี่คือ Fleuve Cendre นะสหาย ของมีค่าอะไรที่ไม่มีเจ้าของในร้านเหล้า ถึงจะเป็นแค่หนูตัวเดียวก็อยู่ไม่พ้นถึงวันที่สองหรอก
Tetreaux:สุดท้ายปืนคาบศิลานั้นก็ถูกคืนกลับมาเหมือนเดิมไม่บุบสลาย ไม่มีการใช้ยิง เป็นเพราะอะไรกันละ?
Chevreuse:ฉันเดาว่าเพราะปืนนั่นมีประวัติอาชญากรรม
Tetreaux:กลัวว่ารอยกระสุนจะถูกหน่วยล่าเงาตรวจหาจนพบ? อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ ล่ะก็ คนร้ายก็ระมัดระวังตัวมากเลยนะ
Chevreuse:ฉันไม่ได้บอกว่ามีคนก่อคดี
Tetreaux:ใน Fleuve Cendre การรู้ว่าใครถูกฆ่านั้นง่ายพอ ๆ กับการรู้ว่าวันนี้ตัวเองสวมชุดอะไร
Tetreaux:คนที่อาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกใช่มั้ย? ฉันไม่เคยชอบเขาเลย ทุกครั้งจะสั่งแค่เหล้าแก้วเดียว นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความคิดไม่ดี
Paimon:คนที่ทำปืนหายคือใครเหรอ?
Tetreaux:อย่าไปยุ่งเลย ต่อให้ไปถามเขาก็ไม่ยอมรับกับหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษหรือคนแปลกหน้าหรอกนะว่า ตัวเองมีปืน
Chevreuse:...เขาพูดถูก
Tetreaux:ฉันรู้ว่าเธอเติบโตที่นี่ Chevreuse
Tetreaux:ถึง "องค์กรกุหลาบหนาม" จะต้อนรับเธอ แต่เธอก็จากที่นี่ไปนานแล้ว มีคนหลายคนที่ไม่รู้จักเธอ อีกทั้งคนอีกมากมายที่ไม่ชอบทีมลาดตระเวนพิเศษ
Chevreuse:ฉันรู้
Tetreaux:เพราะงั้นเพื่อความปลอดภัยของเธอ ฉันจะให้คำแนะนำเธอสักอย่าง ทางที่ดีโผล่หน้ามาที่นี่ให้น้อยหน่อยจะดีกว่า
Chevreuse:ฉันอยากมาก็มาอยากไปก็ไป อีกอย่างด้วยเหตุผลเรื่องงาน เกรงว่าจะได้โผล่มาอีกหลายครั้งเลยล่ะ
Tetreaux:...เอาเถอะ ถือว่าคำแนะนำฉันก็ให้ไปแล้ว
Chevreuse:สวัสดี ฉันมีเรื่องอะไรอยากจะถามสักหน่อย
Emerald:ฉันไม่รู้อะไรเลย
Chevreuse:ไม่ต้องตื่นตูมไป ฉันไม่ได้คิดจะมาจับใคร
Emerald:ตอนแรกก็พูดแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ
Chevreuse:พูดจริง ฉันสัญญากับเธอเรื่องนี้ได้
Paimon:ฉะ...ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่มั้ย? หัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษกำลังติดสินบนประชาชน!
Emerald:ดูท่าเธอจะไม่ใช่กองตำรวจธรรมดาสินะ
Emerald:อยากรู้อะไรล่ะ?
Chevreuse:ช่วงนี้มีเหตุการณ์อะไรที่เกี่ยวข้องกับปืนคาบศิลาเกิดขึ้นใน Fleuve Cendre มั้ย? จะใหญ่หรือเล็กก็ได้
Emerald:ปืนคาบศิลาเหรอ... สิ่งที่ฉันรู้ก็มีแค่ เมื่อสองสัปดาห์ก่อน ตอนกลางคืนมีเสียงดังหลายครั้ง ทำเอาฉันตกใจจนตื่นจากฝันเลย
Chevreuse:เสียงปืน?
Emerald:น่าจะนะ ที่นี่ความแตกต่างไม่มาก
Emerald:ชายคาบ้านใครหลุด หรือจู่ ๆ ท่อประปาก็ระเบิด ...สรุปว่ามีเสียงดังโช้งเช้งไปหมด แต่เสียงดังหลายครั้งที่ฉันบอกเมื่อกี้นั่นได้ยินหลังจากที่เข้านอนไปแล้ว
Chevreuse:ระบุตำแหน่งที่ชัดเจนได้มั้ย?
Emerald:จำไม่ได้แล้ว
Chevreuse:จำไม่ได้หรือต้องนึกให้ดี ๆ?
Emerald:เธอคิดว่าไงล่ะ?
Chevreuse:งั้นก็รบกวนนึกให้ดี ๆ ละกัน
Paimon:เขาให้ Mora อีกแล้ว!
Emerald:ที่จุดสิ้นสุดของเส้นทางน้ำสายใต้ มีครั้งหนึ่งฉันหลับไม่ค่อยหลับ เลยออกไปดูมา แต่ไม่กล้าเข้าไปใกล้
Emerald:นั่นคือทั้งหมดที่ฉันรู้
Chevreuse:ได้ ฉันเชื่อเธอ
Emerald:ขอบคุณสำหรับ Pate de Fruit นะ
Paimon:...
Chevreuse:ไม่มีอะไรน่าตกใจนี่ ฉันบอกแล้วว่าฉันโตที่นี่ วิธีการพวกนี้ฉันรู้ดีเลยล่ะ
Chevreuse:ดูเหมือนเธอจะเป็นคนที่รักษาความลับได้ดีนะ
Chevreuse:พวกเราไปกันต่อเถอะ
Paimon:กระดานไม้หัก ๆ กับถังแตก ๆ แล้วก็... ขวดเหล้าไม่กี่ขวด?
Chevreuse:ดูให้ดี ๆ สิ Paimon
Paimon:หื้อ?
Chevreuse:ถึงจะถูกทำความสะอาดไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่เห็นได้ชัดว่านี่คือรอยไหม้ที่ถูกกระสุนปืนพุ่งทะลวงผ่าน
Chevreuse:ซึ่งนั่นหมายความว่า มีคนฝึกยิงปืนที่นี่ ขวดเหล้า และถังไม้ถูกใช้เป็นเป้ายิง
Paimon:หรือว่าจะเป็นฆาตกรคนนั้น!
Chevreuse:ฉันเดาว่าใช่ ถึงจะมีคนไม่น้อยใน Fleuve Cendre ที่มีปืน แต่ก็ไม่มีใครใส่ใจเกี่ยวกับรอยกระสุนที่พวกเขาทิ้งไว้ขนาดนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความพยายามในการกำจัดมัน
Chevreuse:ไปเถอะ พวกเราตรวจสอบกันต่อ
Chevreuse:น่าจะมีข้อมูลแค่เท่านี้แหละ
Paimon:รู้สึกว่าที่นี่มีเบาะแสเยอะกว่าข้างบนเยอะเลยเนอะ!
Chevreuse:อืม สมมติว่าเบาะแสพวกนี้ชี้ไปที่ผู้ต้องสงสัยของพวกเรา ถ้างั้นโดยทั่วไปจะสามารถอนุมานได้ดังนี้
Chevreuse:เมื่อเดือนก่อน มีคนเก็บปืนได้แล้วก็เอามันกลับบ้านไปแงะโครงสร้างออกมาดูอย่างละเอียดแล้วก็เอาไปคืน
Chevreuse:หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์ เขาก็สร้างปืนคาบศิลาขึ้นมากระบอกหนึ่ง แล้วเอาไปฝึกยิงที่ Fleuve Cendre
Chevreuse:หลังจากนั้น เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาก็พบเป้าหมายของตัวเอง เลยก่ออาชญากรรม และวาง Rainbow Rose ไว้เหมือนกับในนิยาย
Paimon:...เอิ่ม ถึงที่เธอวิเคราะห์มาจะสมเหตุสมผลดี แต่ก็ยังยากที่จะรู้ได้ว่าฆาตกรเป็นใครอยู่ดี
Traveler:เกี่ยวกับผู้ตาย...
Chevreuse:ผู้ตายใช้ชีวิตอยู่ใน Fleuve Cendre ว่ากันว่าไปมาอย่างอิสระคนเดียวตลอดทั้งปี และมีชีวิตที่ยากลำบาก
Traveler:ในนิยายเป็น "ชนชั้นสูง"
Chevreuse:อืม... นี่ก็เป็นจุดที่ฉันยังไม่เข้าใจเหมือนกัน
Chevreuse:ถ้ามีความลับที่ซ่อนอยู่เหมือนในนิยายจริง ๆ ล่ะก็ นี่น่าจะเป็นการฆ่าล้างแค้น แต่การสอบสวนพบว่าผู้ตายไม่มีศัตรูที่ชัดเจน
Chevreuse:ตัวเขาเองได้ทำสิ่งเลวร้ายไปไม่น้อย แต่ก็ไม่มีศัตรูแบบที่จะทำให้คนยิงเขา และทิ้งดอกกุหลาบไว้เลย
Chevreuse:คนร้าย... กำลังส่งข้อความอะไรกันแน่ แล้วจะส่งข้อความถึงใครกันแน่นะ...
Traveler:ผู้แต่งนิยายน่าสงสัย...
Chevreuse:พวกเราได้ตรวจสอบตั้งแต่แรกแล้วล่ะ
Chevreuse:เขาบอกว่า วันที่เกิดเหตุเขาอยู่ที่โรงอุปรากรทั้งวันเลย ซึ่งพนักงานตรวจตั๋วก็ได้ยืนยันคำพูดของเขา
Paimon:ซึ่งหมายความว่า เขามีพยานที่อยู่
Chevreuse:ไม่เพียงแค่นั้น เขายังขาด "แรงจูงใจ" อีกด้วย
Chevreuse:เขามีครอบครัวที่สมบูรณ์ พ่อแม่ของเขายังมีชีวิตอยู่ ฉันเคยตรวจสอบเบื้องลึกแล้ว พบว่าตอนเขาอายุ 6 ขวบได้ถูกรับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม ทั้งนี้ยังได้ปฏิบัติตามขั้นตอนอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ในช่วงก่อนอายุ 6 ขวบก็ยังมีบันทึกอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วย
Chevreuse:แม่ของตัวละครหลักสองคนในนิยายถูกฆ่าหลังจากที่พวกเขาอายุได้ 10 ขวบ ถึงนิยายจะดัดแปลงข้อเท็จจริงได้ แต่ฉันไม่อยากถูกความคิดนี้ดึงดูดเข้าไป
Chevreuse:ที่สำคัญกว่านั้นคือฉันได้คุยกับเขาแล้ว ซึ่งเขาดูไม่เหมือนคนที่จะกล้าหยิบปืนไปฆ่าคนเลย
Paimon:งั้นตอนนี้จะทำยังไงดีล่ะ? ฟังดูเหมือนเบาะแสจะถูกตัดขาดไปแล้ว...
Chevreuse:ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะจับคนร้ายได้ในวันเดียว การสอบสวนต้องใช้เวลา
Chevreuse:...เอาแบบนี้ละกัน ช่วงนี้พวกเรามาถ่ายทำภาพยนตร์กันตามปกติ แล้วหลังจากถ่ายทำเสร็จพวกเราค่อยไปตรวจสอบรอบ ๆ เบาะแสมักจะปรากฏขึ้นเสมอ
Paimon:แต่ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้พูดว่า "เกาะข่าวกรองที่โดดเดี่ยว" พวกนี้จะลอยผ่านไปได้อย่างง่ายดายเหรอ?
Chevreuse:Paimon ในหนังสือยังมีอีกประโยคที่ฉันยังไม่ได้บอกเธอ
Paimon:...อะไรเหรอ?
Chevreuse:แต่ยิ่งถ้าเธอล่องเรือไปในหมอกนานแค่ไหน จะต้องมีสักวันหนึ่งที่เธอจะชนกับเกาะที่โดดเดี่ยวในที่สุด
สำรวจ:ถังแตก ๆ กับขวดเหล้า... บางส่วนมีรอยไหม้ที่ถูกกระสุนปืนพุ่งทะลวงผ่าน...
Localized evidence
ศัสตราและกุหลาบ: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2966357056No text in the selected or fallback locales.
ความเป็นจริงทั้งภายในและภายนอกเฟรม
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1427760626Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/31310162
10161
EQ
4013309
UI_ChapterIcon_Fontaine
4013301
event