บทเพลงสั่นไหวในใบแก้ว ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/828492018
Story Chapters
Story evidence
Paimon:เอ๋ ทำไมไม่เห็นแม้แต่เงาของ Razor เลยล่ะ เขายังไม่มาเหรอ?
Paimon:หรือว่าก่อนหน้านี้เหนื่อยเกินไป หลังกลับไปเขาก็เลยหลับสนิท... หลับจนเลยเวลาน่ะ!
Paimon:ก็ได้ เธอพูดถูก... งั้นเรารอกันอีกหน่อยเถอะ
Paimon:ใช้โอกาสนี้มาคุยกันก่อนเถอะ! วัตถุดิบหมักไวน์ที่นักร้องข้างถนนพูดถึงนี่ ฟังแล้วนามธรรมชะมัดเลย...
Paimon:"ความกล้าหาญในการเสาะแสวงหา ความอ่อนโยนของความเมตตา ความมุ่งมั่นที่จะปกป้อง แซ่ซ้อง... สายลมนับพัน..."
Paimon:เธอมีความคิดอะไรบ้างมั้ย?
Paimon:โอ้โห นามธรรมยิ่งกว่าเดิมอีก! ถ้าเป็น "คุณลักษณะ" ล่ะก็ ต้องหายังไงล่ะ? ไปหาที่ไหนเหรอ?
Traveler:กิลด์นักผจญภัยกับโบสถ์ Favonius...
Paimon:เอ๋? เธอหมายความว่าองค์กรพวกนี้ของเมือง Mondstadt มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยงั้นเหรอ?
Paimon:ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ แฮะ... ที่แท้ก็ไม่ได้หมายถึงวัตถุดิบหรือใครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นแนวคิดแบบกว้าง ๆ งั้นเหรอ?
Paimon:พอลองคิดดี ๆ แล้ว พวกเขาต่างก็เป็นผู้จัดเทศกาล Weinlesefest พอดีเลย
Paimon:...เดี๋ยวสิ บังเอิญเกินไปแล้ว! นักร้องข้างถนนคงไม่ได้แต่งขึ้นมาสด ๆ หรอกใช่มั้ย!
Traveler:บางทีอาจเป็นการชี้แนะให้เราช่วย Razor ก็ได้
Paimon:งั้นแซ่ซ้องไปพร้อมกับสายลมนับพันในท่อนสุดท้าย ก็สื่อเป็นนัยถึงพิธียกแก้วสินะ! อืม งั้นก็ชัดเจนแล้ว เรามาใช้ "แผนซ้อนแผน" กันเถอะ!
Paimon:รอให้ Razor ตามมาสมทบก่อน แล้วค่อยไปถามคนที่เรารู้จักตามสถานที่เหล่านั้นกันเถอะ น่าจะได้เบาะแสใหม่ ๆ นะ
Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ! Paimon น้อย!
Razor:ขอโทษ! ฉันมาสาย...
Paimon:ไม่เป็นไรน่า พวกเราก็กำลังคุยกันอยู่พอดี
Paimon:ต้องขอบคุณสมองอันชาญฉลาดของ Traveler มีเบาะแสเรื่องวัตถุดิบแล้ว!
Traveler:Klee, Razor สวัสดีนะ
Razor:อืม ระหว่างทาง เจอกับ Klee
Klee:เพราะถึงเทศกาล Weinlesefest แล้ว Klee ก็เลยถูกปล่อยออกมาน่ะ!
Klee:พี่ Albedo กำลังช่วยพี่ Timaeus ปรับแก้สูตรของยาสร่างเมาอยู่แหละ เลยมาเล่นเป็นเพื่อน Klee ไม่ได้ Klee ก็เลยต้องเล่นอยู่คนเดียว
Klee:พอ Klee วิ่งไปถึงถนนใหญ่นะ ก็เห็นผู้ใหญ่ในเมือง Mondstadt กำลังฉลองเทศกาลเต็มไปหมดเลย คึกคักสุด ๆ ทุกคนสนุกกันมากเลย!
Klee:เพราะงั้นน่ะนะ Klee ก็เลยเตรียมของดี ๆ ไว้เยอะม้ากมาก Klee จะใช้สิ่งที่ตัวเองถนัดมาฉลองกับทุกคนด้วย!
Paimon:สิ่งที่ Klee ถนัด... แย่แล้ว ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลย
Klee:จากนั้นก็เจอกับ Razor พอดีเลย
Klee:Klee เห็น Razor กำลังคิดหนัก ไม่เหมือนปกติ ก็เลยถามไปว่า "เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ"
Klee:จากนั้น... จากนั้น Razor ก็บอกว่าเขากำลังตามหามะม๊าอยู่
Razor:ไม่ได้ตามหามะม๊า
Klee:ไม่เป็นไรนะ มะม๊าเป็นคนที่สำคัญมาก การตามหามะม๊าเป็นเรื่องที่สำคัญมาก Klee จะมาช่วยอีกแรง!
Razor:...
Bennett:Razor... Razor... เฮ้อ ในที่สุดก็หานายเจอสักที
Razor:Bennett?
Bennett:อ่าฮ่าฮ่า ทุกคนอยู่นี่กันหมดเลยเหรอ สวัสดีนะทุกคน
Bennett:นี่ อันนี้ ให้นายนะ
Paimon:นี่คือ... Small Lamp Grass ไม่ใช่เหรอ?
Bennett:อืม ใช่แล้ว เมื่อเช้าฉันบังเอิญไปสะดุดมันเข้าน่ะ
Bennett:ฉันล้มจนปากจุ่มเข้ากับโคลน แต่มันกลับไม่เป็นอะไรเลย ฉันเลยคิดว่ามันคือวัตถุดิบหมักไวน์ที่นายต้องใช้แน่นอน!
Klee:พี่ Bennett ไปสะดุด Small Lamp Grass ได้ยังไงเหรอ?
Paimon:จริงด้วย Small Lamp Grass ส่องแสงได้ไม่ใช่เหรอ
Klee:ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ส่องไม่ส่องแสงซักกะหน่อย Klee หมายถึงว่า Small Lamp Grass ใหญ่และเห็นชัดมาก ๆ เลยนะ ยังไงก็ต้องมองเห็นนี่นา
Bennett:ฮ่า ๆ อาจเพราะฉันรีบวิ่งน่ะ ฉันผิดเองที่ไม่ทันระวัง
Bennett:(ถึงยังไงก็อย่าเล่าเรื่องที่หลังจากนั้นหกล้มไปอีกหลายครั้งออกมาดีกว่า...)
Bennett:ฉันเอาแต่ถามคนไปทั่วเลยว่า Razor อยู่ที่ไหน เช้านี้เราคลาดกันหลายรอบแล้ว
Bennett:ยังดีที่ตอนนี้หาเจอแล้ว ในที่สุดก็จะได้พักหายใจสักที...
Bennett:ขอบคุณนะ Traveler
Razor:นายรู้ได้ยังไงว่า ฉันต้องการวัตถุดิบ
Bennett:อ้อ เรื่องนี้น่ะเหรอ
Bennett:พี่สาวที่บอกว่าตัวเองเป็นบรรณารักษ์มาหาหัวหน้า Cyrus น่ะ เขาบอกว่าอยากให้คนของกิลด์นักผจญภัยเข้าร่วมเทศกาล Weinlesefest กันเยอะ ๆ และยังพูดเรื่องของนายด้วย บอกว่าอยากให้เราช่วย...
Paimon:คิดไม่ถึงว่าคุณ Lisa จะเลิกอู้งานแล้วนะเนี่ย?
Bennett:อ่า! ที่แท้คนนั้นก็คือคุณ Lisa นี่เอง ได้ยินทุกคนบอกว่าเขาเป็นคนที่ฉลาดมาก แต่ไม่ค่อยชอบออกจากบ้านเท่าไหร่... ฉันเพิ่งได้เจอเขาเป็นครั้งแรกเลย
Bennett:ส่วนเรื่องที่ว่าวัตถุดิบคืออะไรกันแน่ ฉันคิดอยู่นาน และเลือกวัตถุดิบอยู่หลายอย่างเลย ตอนแรกก็อยากปรึกษากับนายตรง ๆ อยู่หรอก...
Bennett:แต่ต่อมาก็รู้สึกว่า Small Lamp Grass ก็น่าจะดีที่สุดแล้ว ส่องแสงสว่างชี้นำทางให้กับนักสำรวจ ความหมายเยี่ยมไปเลยไม่ใช่เหรอ
Razor:โทษที ที่ทำให้ลำบาก
Bennett:โอ้ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก ฉันเข้าใจความรู้สึกนายดี อีกอย่าง การช่วยเหลือเพื่อนก็เป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว
Bennett:หากมีวันหนึ่งที่คนในครอบครัวของฉัน... อะแฮ่ม พวกคุณพ่อของฉันต้องการอะไร นายก็คงช่วยฉันเหมือนกัน
Razor:อื้ม
Klee:มีเรื่องอะไรที่ Klee ทำได้มั้ย? พา Klee ไปด้วย! Klee ก็อยากไปด้วย!
Paimon:Klee น้อยกระตือรือร้นจริง ๆ เลยนะ คนที่ได้รับผลกระทบจากบรรยากาศของเทศกาลมากที่สุดก็คงเป็นเธอแล้วล่ะ
Razor:Bennett นายไม่เคยพูดถึง... เรื่องครอบครัวของนายเลย
Bennett:เรื่องนี้เหรอ ฮ่า ๆ เพราะฉันไม่เคยเจอพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก แต่ถูกเหล่านักผจญภัยในกิลด์เลี้ยงดูจนโตน่ะ ไม่ค่อยเหมือนครอบครัวทั่วไปหรอก
Bennett:ถ้าอยากฟังเรื่องครอบครัวของฉันจริง ๆ อืม... งั้นก็เล่าเรื่องของพวกคุณพ่อแล้วกัน เริ่มจากเรื่องที่สุดยอดที่สุดก่อนแล้วกัน
Klee:พี่ Bennett...
Klee:มาเป็นลูกของมะม๊าด้วยกันกับ Klee เถอะ! มะม๊าใจดีมาก จะต้องดูแลพี่แน่นอน!
Paimon:ห๊าา?!
Bennett:...
Bennett:ขอบคุณสำหรับความหวังดีนะ น้อง Klee ตัวน้อย แต่เรื่องนี้ฉันตอบตกลงไม่ได้หรอก...
Bennett:เธอดูสิ ฉันมีพวกคุณพ่อแล้วก็ยังมีเพื่อนและสหายตั้งมากมาย... แถมฉันยังเป็นหัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยของ Benny ด้วยนะ ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก
Klee:งืม Klee เข้าใจแล้ว งั้นอันนี้ให้พี่นะ
Paimon:Jumpy Dumpty?
Klee:ใช่แล้ว! เป็น Jumpy Dumpty จอมขี้เกียจที่เอาแต่นอนทั้งวันล่ะ ไม่มีทางระเบิดแน่นอน หวังว่ามันจะเป็นเพื่อนกับพี่ Bennett ได้นะ
Bennett:...ได้จริง ๆ เหรอ
Klee:อืม! Jumpy Dumpty ก็คงจะดีใจเหมือนกันที่ได้เพื่อนใหม่
Razor:ฉันก็ดีใจกับพวกนายด้วยเหมือนกัน
Paimon:นั่นสิ ไม่แน่ Klee อาจจะส่งผลดีต่อดวงของ Bennet ก็ได้นะ การผจญภัยอาจจะราบรื่นขึ้นบ้าง แถมอาจได้เจอ "สมบัติ" ที่ปกติหาไม่เจอก็ได้นะ!
Paimon:แน่นอน แต่ก็อาจเป็นไปได้ว่า... คนที่โชคดีอาจมีแค่ Klee คนเดียว...
Paimon:แต่ว่าพอมาลองคิดดูอีกด้าน ถ้ามี Bennett อยู่ด้วย Klee ก็จะไม่ก่อเรื่อง... แบบนี้ก็จะสามารถฉลองเทศกาล Weinlesefest ได้อย่างมีความสุข!
Bennett:ได้ วางใจเถอะ! พวกเราจะดูแลกันและกันเอง
Klee:ผจญภัย! สมบัติ! เทศกาล Weinlesefest! โอ้เย้ ออกเดินทางกันเลย!
Klee:เอ๊ะ... ไม่สิ ขนนุ่ม ๆ โอ๋นะ ๆ... Razor จะต้องดีขึ้นแน่ พี่ชาย/พี่สาวอัศวินผู้มีเกียรติกับ Paimon น้อย ฝาก Razor กับพวกพี่ด้วยนะ สู้ ๆ กับการตามหามะม๊านะ
Razor:ฮืม...
Razor:...ต้องราบรื่น
Bennett:ไว้เจอกันเพื่อน ๆ
Paimon:ดีจังนะที่เห็นท่าทางมีชีวิตชีวาของพวกเขาแบบนั้น
Paimon:อ๊าา... เกือบลืมเรื่องสำคัญไปเลย!
Paimon:คือว่าแบบนี้ Razor เมื่อกี้ฉันกับ Traveler ปรึกษากันแล้ว รู้สึกว่าวัตถุดิบหมักไวน์ที่ Venti พูดถึงต่างเป็นวัตถุดิบที่มีคุณลักษณะแสนสำคัญ
Paimon:ไม่แน่พวกมันอาจจะหมายถึงจิตวิญญาณของสามองค์กรใน Mondstadt ก็ได้ ถ้าสามารถหาคนรู้จักที่อยู่ที่นั่นได้ ก็อาจจะสามารถพบสิ่งที่นายต้องการ
Razor:อืม...
Paimon:เป็นอะไรไป ยังมีเรื่องในใจอะไรอีกเหรอ? อยากระบายให้พวกเราฟังมั้ย?
Razor:อืม กลับไป คิดอยู่นานมาก
Razor:สมอง ไม่ฉลาดพอ ไม่เหมือนอาจารย์ ไม่เหมือน Traveler แต่... ไม่คิดก็ไม่ได้
Razor:จะเอาแต่ให้ ทุกคนช่วยฉันไม่ได้ ฉันเองก็ต้อง ทำอะไรบ้างเหมือนกัน
Razor:ไม่เข้าใจพ่อแม่มนุษย์ ก็ควรจะไปทำความเข้าใจ
Razor:เข้าใจพ่อแม่ของคนอื่น แล้วค่อยมาเข้าใจพ่อแม่ของตัวเอง
Razor:ดังนั้น จึงต้องถาม
Paimon:นี่เป็นเรื่องดีนะ! Razor กำลังพยายามตามหาคำตอบอยู่สินะ
Razor:คิดไม่ถึงว่า Bennett จะเหมือนกับฉัน...
Razor:แต่พอเขาพูดถึง "พวกพ่อ" กลิ่นก็ต่างออกไป
Razor:รู้สึกอบอุ่น เหมือนหญ้าแห้งที่ผ่านการตากแดด
Traveler:ลองไปถามหลาย ๆ คนดูสิ
Paimon:อืม! ต่อจากนี้เราก็ควรกลับไป Mondstadt กันได้แล้ว ไปกันเถอะ ไปขอความช่วยเหลือจากคนรู้จักที่โบสถ์ Favonius กัน!
Paimon:คนที่ค่อนข้างสนิทกับ Razor น่าจะเป็น...
Marcel:ขอโทษด้วยนะ ทุกคน เมื่อครู่ฉันได้ยินว่าพวกเธอเตรียมจะกลับ Mondstadt ใช่มั้ย?
Marcel:รถขนผลไม้จากในเมืองมาไม่ถึงสักที ฉันกังวลว่าจะเกิดเรื่องระหว่างทางขึ้นหรือเปล่า แต่ฉันก็ผละตัวออกจากทางฝั่งเทศกาล Weinlesefest ไปไม่ได้จริง ๆ...
Marcel:ไม่รู้ว่าระหว่างทาง จะขอให้พวกเธอช่วยดูสถานการณ์ของรถขนสินค้าให้หน่อยได้มั้ย?
Paimon:อ่า... ในเมื่อเป็นทางผ่านพอดี...
Razor:ได้ ไป ฉันก็จะไปเหมือนกัน
Razor:ทุกคนช่วยฉัน เมื่อมีโอกาส ฉันก็จะช่วยเหลือทุกคน
Marcel:โอเค ๆ งั้นขอบคุณมาก ๆ นะ!
Razor:กลิ่น อยู่ทางนี้
Paimon:โอ้ว! เห็นรถขนสินค้าแล้ว ทำไมมี Hilichurl ด้วยล่ะ! อุหวา หรือว่าพวกมันจะตามกลิ่นหอมของผลไม้มา?
Paimon:ลุยกันเถอะ Traveler ต้องรีบช่วยคน!
Marcel:เทศกาล Weinlesefest ต้องใช้ผลไม้จำนวนมากเลยนะ ขออย่าให้รถขนสินค้าเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นเลย
Razor:...
Paimon:ในที่สุดก็เรียบร้อยแล้ว Hilichurl พวกนี้จะเห็นแก่กินกันเกินไปแล้วนะ จะว่าไปแล้ว คุณโอเคใช่มั้ย? ไม่เป็นไรใช่เปล่า?
Rolf:ฟู่ววว... โชคดีที่มีพวกเธอเข้ามาช่วย ไม่อย่างนั้นเกรงว่าทั้งสินค้าและคนคงจะตกอยู่ในกำมือพวกมันกันหมด
Rolf:อืม ขอบคุณพวกเธอมากจริง ๆ! ฉันมัวมาเสียเวลาอยู่นี่ไม่ได้แล้ว ขอตัวก่อนล่ะ สุขสันต์เทศกาล Weinlesefest นะทุกคน!
Rolf:หนุ่มน้อย ขอบคุณเธอด้วยเหมือนกันนะ
Razor:อื้ม
Razor:มีศัตรูตามมา
Rosaria:มาเรียกฉันว่า "ศัตรู" นี่ ห่างเหินเกินไปหน่อยนะ
Rosaria:ในแง่หนึ่งแล้ว พวกเราน่าจะนับว่าเป็น "พี่น้อง" กันถึงจะถูก
Paimon:Rosaria! เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
Paimon:ไม่สิ... จริง ๆ Rosaria จะปรากฏตัวที่ไหนก็ดูไม่ค่อยแปลกแฮะ...
Paimon:ฉันเปลี่ยนคำถามแล้วกัน... "พี่น้อง" นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!
Rosaria:วิชาดาบของเธอ คงเรียนมาจาก Varka สินะ ทั้งรวดเร็วและดุดัน ฮึ คือสไตล์ของตาแก่นั่นเลย
Razor:...
Rosaria:เห็นว่าเธอไม่ถนัดเรื่องการแสดงออก บางทีก็ควรไปเรียนวิธีพูดพล่ามมากความกับ Varka หน่อยนะ ถือซะว่าเป็นการฝึกฝนการพูด แต่น่าเสียดาย ไม่รู้ว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่
Razor:ไม่เป็นไร ฉันจะรอ
Paimon:พี่น้อง... Varka...
Paimon:อ้อ! ฉันเข้าใจแล้ว ทั้งสองคนเห็น Varka เป็น"พ่อ" กันหมด เพราะฉะนั้นเลยกลายเป็น "พี่น้อง" ที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดสินะ
Rosaria:เดิมทีสายเลือดก็ไม่สามารถบ่งบอกอะไรได้ไม่ใช่เหรอ?
Rosaria:อ่า เกือบลืมไป เธอมีน้องสาว/พี่ชายอีกคนนี่นะ
Razor:ผู้ใหญ่ที่เย็น ๆ มืด ๆ คุณก็จำไม่ได้เหรอว่า พ่อแม่แท้ ๆ มีหน้าตาเป็นยังไง?
Rosaria:อะไรกัน Traveler เธอกำลังช่วยเขารวบรวมเบาะแสพ่อแม่แท้ ๆ และช่วยเขาสร้างแนวคิดเกี่ยวกับครอบครัวไปด้วยหรือไง?
Rosaria:ก็ได้ เธอพูดถูกแล้วล่ะ
Rosaria:ฉันมีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อแม่แท้ ๆ ไม่มากเท่าไรหรอก... ไม่เคยเจอพวกเขาตั้งแต่ก่อนรู้ความ
Rosaria:เรื่องแบบนี้เหมือนจะพบเห็นได้ทั่วไป จนทุกวันนี้ บนโลกก็ยังคงมีผู้คนมากมายที่คิดถึงครอบครัวทั้งวันทั้งคืน แต่กลับไม่อาจได้พบกัน
Rosaria:ยังไงก็ไม่ได้เจอกันอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ สิ่งที่สำคัญคือตัวเองอยากจะเป็นคนแบบไหนต่างหาก
Razor:ไม่ใช่! คุณ ความคิดนี้ ไม่ถูกต้อง
Razor:Lupical คอยปกป้องกันและกัน สำคัญมาก ครอบครัวชาวมนุษย์... ก็สำคัญเหมือนกัน ไม่ใส่ใจไม่ได้
Rosaria:...ก็ได้ ต่อให้เธอจะสืบจนเจอว่า พ่อแม่ที่แท้จริงทั้งสองเป็นคนดี หรือกลับกัน อาจเป็นคนชั่วที่ทำเรื่องไม่ดีก็ตาม... แต่แล้วจากนั้นล่ะ?
Rosaria:มันจะส่งผลต่อการตัดสินใจของตัวเธอเองมั้ย? เธอจะเลือกเดินไปบนเส้นทางแบบไหนกันล่ะ?
Razor:ฮืม...
Paimon:คำพูดของ Rosaria จริงจังเกินไปแล้วนะ... สำหรับ Razor แล้ว คงตอบได้ยาก
Rosaria:อย่าเข้าใจผิด ฉันไม่ได้มาสร้างความยุ่งยากเพิ่มให้พวกเธอ ในใจของเขาเต็มไปด้วยความสับสน ส่วนชาว Mondstadt ที่ฉันกับเธอคุ้นเคยเหล่านั้นต่างก็สดใสและใจดี ไม่ค่อยพูดอะไรออกมาตรง ๆ หรอก...
Rosaria:...ความสดใสสามารถดูแลฟูมฟักสิ่งของได้มากมาย แต่กลับไม่สามารถแก้ปัญหาที่ซ่อนอยู่ในมุมมืดได้
Paimon:Rosaria...
Rosaria:เอาล่ะ คุยกันแค่นี้แล้วกัน ดอกไม้นี้ให้เธอ มันเป็นสิ่งที่ "เย็น ๆ" เหมือนกับฉัน
Rosaria:ช่วงนี้ Barbara ยุ่งกับการเตรียมกิจกรรมอ่านบทกวีของเทศกาล Weinlesefest ปลีกตัวออกมาไม่ได้ชั่วคราว ฉันเลยเป็นคนเลือกวัตถุดิบของทางโบสถ์ให้น่ะ
Paimon:แต่ว่า Mist Flower จะใช้ได้จริง ๆ เหรอ? จะทำให้ไวน์ทั้งถังเย็นจนแข็งตัวหรือเปล่า?
Rosaria:ฉันจัดการไอเย็นของมันแล้ว นักกวีพเนจรก็บอกแล้วไงว่าให้ "ปล่อยใจเป็นอิสระหน่อย" รับไปเถอะ ไม่มีปัญหาหรอก
Paimon:อะไรกัน นึกไม่ถึงเลยว่า Rosaria จะใส่ใจขนาดนี้...
Paimon:...เดี๋ยวนะ นักกวีพเนจร? ตอนนั้นเธอก็อยู่ที่นั่นด้วยเหรอ?!
Razor:ขอบคุณ...
Rosaria:ไม่ต้องขอบคุณหรอก เรื่องเล็กน้อย ไม่ถือว่าเป็นการช่วยเหลือหรอก แค่เป็นการตอบแทนน้ำใจเท่านั้น ฉันได้รับความช่วยเหลือจาก Varka มาไม่น้อย ในฐานะที่เป็น "พี่สาว" ก็ควรทำอะไรบ้างเหมือนกัน
Rosaria:ขอให้เธอหาคำตอบเจอเร็ว ๆ นะ แล้วเจอกัน
Paimon:โห จากไปทั้งแบบนี้เลยแฮะ ...เหมือนว่าฉันจะเริ่มชินกับการมาเร็วไปเร็วเหมือนสายลมของเธอแล้ว
Paimon:"ความอ่อนโยนของความเมตตา" ...เอ่อ ถึงแม้จะรู้สึกว่ามันขัด ๆ ไปหน่อย แต่ก็ถือว่าได้มาอย่างราบรื่นมั้ยนะ? ทีนี้ก็เหลือแต่ส่วนของกองอัศวินแล้วสินะ
Razor:...
Paimon:Razor นายกำลังคิดถึงคำพูดของ Rosaria อยู่เหรอ?
Razor:คำพูดของเขา เหมือน Mist Flower เย็น ๆ ทำให้รู้สึกเจ็บ
Razor:แต่ว่า การประคบเย็นดีต่อบาดแผล เหมือนกับ Wolfhook
Razor:ฉันต้อง เก็บเอามาคิดดี ๆ ไม่แน่อาจจะส่งผลดี
Razor:อื้ม
Razor:ฉันจะเดินตามพวกเธอ คิดไป เดินไป
Lisa:...เพราะงั้น เธอถึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดไงล่ะ
Kaeya:โอ้ พวกเธอมาพอดีเลย Lisa กำลังคุยเรื่อง Razor กับฉันอยู่พอดี
Kaeya:พูดถึงไหนแล้วนะ... อ้อ ถังไวน์!
Paimon:เอ๋?! ทั้ง ๆ ที่สิ่งที่ต้องการคือ "ความมุ่งมั่นที่จะปกป้อง" แต่วัตถุดิบที่กองอัศวินเตรียมไว้... เป็นถังไวน์งั้นเหรอ?
Paimon:ชะ ใช่มั้ยล่ะ...
Lisa:ฮ่ะ ๆ... วัตถุดิบที่ Paimon น้อยพูดถึง ฉันได้ส่งคนไปจัดการเรียบร้อยแล้ว
Lisa:เพียงแต่ว่าเด็กคนนั้นจริงจังมาก เขาอยากตั้งใจศึกษาต่ออีกสักหน่อย พวกเธออดทนรอกันหน่อยนะ
Lisa:สำหรับถังไวน์... พวกเธอรวบรวมวัตถุดิบหลากหลายชนิดมา คงไม่ได้คิดจะใช้หม้อยักษ์ที่ Dadaupa Gorge มาเคี่ยวมันเข้าด้วยกันหรอกใช่มั้ย
Lisa:ดังนั้น พอคิดไปคิดมาก็คงได้แต่ต้องรบกวนหัวหน้ากองทหารม้าที่เข้าสังคมเก่ง และฉลาดไม่มีใครเกินไปยัง Dawn Winery สักครั้ง พร้อมถือโอกาสนำถังไวน์ชั้นดีกลับมาแล้วล่ะ
Kaeya:พอแล้ว ๆ คนกันเองทั้งนั้น ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธออยากช่วยลูกศิษย์ ไม่ต้องพูดเยินยอไปหรอก
Kaeya:...แต่นานทีปีหนจะกลับไปที เธอกลับให้ฉันทำเรื่องแบบนี้เนี่ยสิ ฉันลำบากใจมากนะ
Lisa:ทำไมถึงลำบากใจล่ะ? การเจรจาคือจุดแข็งของเธอนี่
Lisa:เทศกาล Weinlesefest เป็นหนึ่งในเทศกาลที่สำคัญที่สุดของพวกเรา Mondstadt นิสัยของ Diluc เธอก็น่าจะรู้ดีนี่?
Lisa:แค่ไปบอกเป็นนัยสักสองสามประโยคก็พอ อย่างเช่น... ชาว Mondstadt ไม่ได้ฉลองเทศกาลมานานแล้ว เนื่องจากเหตุผลหลาย ๆ อย่าง ไม่ขาดสิ่งนี้ก็ขาดสิ่งนั้น จะมีคนที่สามารถช่วยเหลือได้บ้างมั้ยนะ?
Lisa:พอเขาได้ยินเธอพูดแบบนี้ จะต้องเต็มใจสนับสนุนเรื่องการเงินและแหล่งวัตถุดิบกับเราแน่
Paimon:Lisa... คุณกำลังขู่กรรโชกนายท่าน Diluc อยู่ชัด ๆ เลยนี่นา!
Kaeya:อืม... เป็นความคิดที่ดีนะ งั้นฉันจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้แหละ
Paimon:โห ทางนี้ก็รับปากเร็วเชียวนะ!
Paimon:เฮ้อ เดิมทีฉันยังอยากขอบคุณ Lisa แทน Razor ที่คอยทำเรื่องดี ๆ ให้อยู่เบื้องหลัง...
Paimon:ตอนนี้ไม่รู้แล้วว่าตัวเองจะยืนอยู่ข้างไหนดี...
Razor:...
Razor:Traveler อาจารย์ทำอะไรไปมากมายเลย ลำบากกันมาก
Razor:แต่ว่า ปัญหา ไม่ได้คำตอบเลย ไม่มีประโยชน์เลยสักนิด
Lisa:โอ้ว? เจ้าหมาป่าน้อยสะเทือนใจอะไรมาเนี่ย ท้อแท้ไม่ได้นะ
Lisa:อ่า เข้าใจแล้ว
Lisa:งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน เจ้าตัวน้อยที่น่ารัก เธอไปด้วยกันกับ Kaeya นะ ฉันจะให้คำปรึกษาทางด้านจิตใจกับ Razor และจะได้ถือโอกาสสอนเสริมไปด้วย ทำหน้าที่ของฉันสักหน่อย
Lisa:อีกสักสองสามวันค่อยมารับเขา ถึงตอนนั้นวัตถุดิบอย่างสุดท้ายก็น่าจะพร้อมแล้ว
Kaeya:มีคนคอยพูดคุยด้วยระหว่างทาง ฉันไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว
Razor:ฉันไม่รู้ว่าอะไรถึงจะถูก แต่ถ้าเชื่อคำพูดของอาจารย์ ฉันคิดว่าน่าจะดี
Lisa:ไปกันเถอะ ฝากทักทาย Diluc แทนกองอัศวินด้วยนะ
Razor:ในใจ รู้สึกเหมือน Berry ที่เน่า มีรสเปรี้ยว ๆ
Razor:ฉันไม่ค่อยเข้าใจ เรื่องที่ควรทำ...
Lisa:อืม ฉันจะสอน "วิชาคลายกังวล" ที่น่ามหัศจรรย์ให้เธอเอง
Lisa:แต่ก่อนหน้านั้น มาลองเริ่มจากอะไรง่าย ๆ ที่ Razor สามารถทำได้กันก่อนดีมั้ย? เรามาฝึกพูดกันเถอะ
Lisa:ครั้งต่อไป ไม่ว่าเธอจะยอมรับความช่วยเหลือจากผู้อื่นหรือมีความเห็นที่แตกต่างจากทุกคน เธอต่างก็สามารถถ่ายทอดความคิดของเธอด้วยการแสดงออกที่ชัดเจนได้นะ
Razor:โอเค!
Razor:ฉัน จะพยายาม
Paimon:สวัสดี นายท่าน Diluc!
Diluc:อ้อ? ฉันยังคิดอยู่เลยว่าใครกันที่มาเยี่ยมเยียนในช่วงเทศกาล Weinlesefest ที่แท้ก็เป็นพวกเธอนี่เอง
Diluc:...แล้วก็นาย
Kaeya:โอ้ นายท่าน Diluc ท่าทางช่างเย็นชาเหลือเกิน ดูเหมือนนายท่าน Diluc จะไม่ค่อยต้อนรับฉันเท่าไหร่นะ
Kaeya:ถึงยังไงที่นี่ก็ถือว่าเป็นบ้านของฉันเหมือนกัน การกลับบ้านในช่วงเทศกาล ไม่ว่าในประเทศไหนล้วนถือว่าเป็นประเพณีล่ะนะ
Diluc:มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ
Kaeya:เรื่องที่จะพูดน่ะเหรอ ก็คือเทศกาล Weinlesefest ที่นายพูดถึงนั่นแหละ
Kaeya:เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองเทศกาล Weinlesefest ที่ห่างหายไปนาน รักษาการผู้บัญชาการได้ติดต่อโบสถ์และกิลด์นักผจญภัยเป็นพิเศษว่า ให้ร่วมกันจัดกิจกรรมฉลองเทศกาล
Kaeya:แต่สถานการณ์ทางการเงินของกองอัศวิน ไม่ต้องให้ฉันพูดนายก็คงพอจินตนาการออก...
Diluc:ปัญหาของกองอัศวินเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย?
Kaeya:เฮ้ คำพูดนี้ไร้เยื่อใยจัง แม้แต่ฉันก็ทนฟังไม่ไหวแล้ว ความตั้งใจของทุกคนต่างก็เพื่อ Mondstadt ไม่ใช่เหรอ
Kaeya:ฉันจำไม่ได้แล้วว่า ไม่ได้ดื่มไวน์ลิมิเต็ดของ Dawn Winery ที่มีขายเฉพาะในเทศกาล Weinlesefest มานานแค่ไหนแล้วนะ ...ชาว Mondstadt ก็คงเป็นเหมือนกัน
Kaeya:เป็นเพราะตัวนายไม่ชอบดื่มไวน์ก็เลยไม่ให้โอกาสคนอื่นได้ดื่มไวน์อย่างมีความสุขงั้นเหรอ?
Paimon:ดูสิ Kaeya กำลังขอสิ่งของต่าง ๆ อย่างหน้าด้าน ๆ เลยอ่า...
Traveler:เก่งสุดยอดเลย!
Kaeya:จะว่าไป นายรู้มั้ย? คนของกองอัศวินต่างก็ตั้งตารอให้รุ่นพี่ Diluc กลับไปยังครอบครัวที่แสนอบอุ่นของพวกเราอีกครั้งนะ
Kaeya:หากมีบารมีของรุ่นพี่ Diluc ร้านการกุศลของกองเราอาจมีแถวต่อยาวเหยียดถึง Falcon Coast เลยมั้ง...
Diluc:...เฮอะ
Diluc:คำพูดปลิ้นปล้อนใช้ไม่ได้ผลกับฉันหรอกนะ เก็บลิ้นนั้นของนายไว้ใช้รักษาความปลอดภัยในเทศกาลเถอะ
Diluc:ฉันรับรู้เรื่องค่าใช้จ่ายแล้ว เดี๋ยวฉันจะให้ Elzer นัดคุณ Hertha ไปคุยเรื่องรายละเอียด
Diluc:ช่วงนี้มีไวน์อยู่ล็อตนึง สามารถเอาไปตอบแทนคนงานที่ลำบากกันมานานได้พอดี
Diluc:นายอยากให้ลงชื่อของนายมั้ย?
Kaeya:อย่าคิดว่าฉันจะทำเกินเรื่องขนาดนั้นสิ ของที่ออกมาจาก Dawn Winery จะลงชื่อของหัวหน้ากองทหารม้าคนปัจจุบันได้ยังไง?
Diluc:ที่แท้นายก็รู้นี่ งั้นเรื่องนี้ให้ Adelinde เป็นคนจัดการแล้วกัน ฉันจะให้เธอส่งของออกไปในชื่อผู้ไม่ประสงค์ออกนาม
Kaeya:ต้องขอบคุณนายล่ะนะ
Paimon:ว้าว นายท่าน Diluc ใจกว้างมากเลย ต่อให้ฉันจะไม่ได้ดื่ม แต่แค่ฟังก็รู้สึกดีใจแทนแล้ว!
Diluc:พวกเธอสองคนมาหาฉันเพราะเทศกาล Weinlesefest เหมือนกันเหรอ?
บอกเรื่องที่จะช่วย Razor ทำ "ไวน์เทาซันด์วินด์" กับ Diluc...
Kaeya:Razor เด็กคนนี้ลำบากมากจริง ๆ แค่แป๊บเดียวก็โตขนาดนี้แล้วยังกำลังตามหาพ่ออยู่อีก นายท่าน Diluc ก็ช่วยเขาหน่อยสิ
Paimon:ทำไมคราว Klee ถึงมองว่าตามหาแม่ แต่พอมาถึง Kaeya กลับบอกว่าตามหาพ่อล่ะ... ถึงแม้พูดแบบนี้จะสะดวกกว่า แต่คนฟังจะต้องเข้าใจผิดแน่!
Diluc:ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจได้
Diluc:ในบริเวณของคฤหาสน์มีถังไวน์อยู่ถังหนึ่ง ค่อนข้างเก่าแล้ว แต่คุณภาพวัสดุมีการเสริมแต่งเป็นพิเศษ ต่อให้โดน Flaming Flower ย่างอยู่ครึ่งวันก็ไม่เป็นไร ฉันคิดว่านี่น่าจะเพียงพอกับคำขอของพวกเธอ
Paimon:ได้เลย ๆ! เราจะไปขนกันตอนไหนดี?
Diluc:ไม่ต้องหรอก ฉันจะสั่งคนให้ไปส่งที่ตลาดเอง พวกเธอรอรับอยู่แถวแผงร้านของ Angel's Share ก็พอแล้ว
Paimon:การพูดคุยกับนายท่าน Diluc นี่ชวนให้สบายใจจริง! ฮิฮิ งั้นพวกเราก็ขอบคุณแทน Razor ด้วยนะ
Diluc:ไม่ต้องเกรงใจ ระหว่างเพื่อน การช่วยเหลือกันเป็นเรื่องธรรมดา
Kaeya:นายท่าน Diluc นี่ช่างกระตือรือร้นจริง ๆ มีบุญคุณต้องทดแทน ไม่เลว ๆ
Diluc:...ถึงเวลาทานอาหารแล้ว พวกเธออยากมาร่วมโต๊ะด้วยกันมั้ย?
Kaeya:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันขอไม่รบกวนดีกว่า...
Diluc:ฮึ
Adelinde:"การกลับบ้านในช่วงเทศกาล ไม่ว่าประเทศไหนล้วนถือว่าเป็นประเพณีล่ะนะ"... นายน้อย Kaeya พูดถึงขนาดนี้แล้วก็อยู่ทานอาหารด้วยกันก่อนเถอะ
Kaeya:คุณ Adelinde ฉันจะกล้ารบกวนคุณอีกได้อย่างไร
Adelinde:คุณเกรงใจกันเกินไปแล้ว ทุกครั้งที่คุณกลับมาล้วนมาในนามหัวหน้ากองทหารม้า คิด ๆ ดูแล้วช่วงนี้ฉันได้แต่เสิร์ฟชาให้ "หัวหน้ากองทหารม้า" เท่านั้น แต่กลับยังไม่เคยได้เตรียมอาหารเย็นให้ "นายน้อย" เลย
Kaeya:เอ่อ...
Diluc:ท่าทางแบบเมื่อกี้ล่ะ? พูดเก่งนักไม่ใช่เหรอ
Kaeya:...อ่าฮ่า ๆ Diluc นาย...
Diluc:นายก็คงไม่อยากทำให้ Adelinde เสียน้ำใจหรอกใช่มั้ย
Traveler:คนเยอะ ๆ จะได้คึกคักไง
Kaeya:...ก็ดีเหมือนกัน งั้นฉันไม่เกรงใจล่ะนะ รบกวนคุณ Adelinde ช่วยเพิ่มมีดส้อมอีกชุดแล้ว
ทุกคนร่วมกันรับประทานอาหารเย็นท่ามกลางเสียงหัวเราะของ Kaeya และเสียง "ฮึ" ของ Diluc...
Paimon:อ่า อิ่มมากเลย... ฝีมือการทำอาหารของคุณ Adelinde นี่สุดยอดจริง ๆ รู้สึกอิ่มหนำสำราญจนหนังท้องตึงหนังตาหย่อนเลยแหละ
Diluc:ชอบก็ดีแล้ว หากอยากทานอะไรสามารถมาได้ทุกเมื่อเลยนะ
Kaeya:โอ๊ะ? งั้นฉันคงจะขอพึ่งใบบุญของ Traveler อีกสักสองสามครั้งแล้วล่ะ
Paimon:เฮ้อ เจ้า Kaeya นี่พูดจาไหลไปเรื่อยอีกแล้ว
Kaeya:เอาล่ะ เรื่องที่ต้องทำก็ทำเสร็จแล้ว ท้องก็อิ่มแล้ว ฉันกลับไปทำงานต่อก่อนล่ะ
Adelinde:นายน้อยเดินทางปลอดภัย ระหว่างทางระวังตัวด้วย
Paimon:เราก็ได้เวลาออกเดินทางแล้วเหมือนกัน ทางด้าน Razor ก็ฝาก Lisa ไว้แล้วกัน เทศกาล Weinlesefest ขาดความช่วยเหลือของเราไม่ได้แหละนะ
Paimon:นายท่าน Diluc แล้วเจอกัน!
Diluc:แล้วเจอกัน
Diluc:ครอบครัวงั้นเหรอ?
Diluc:...
Diluc:ไม่มีอะไร เธอก็รีบพักผ่อนเถอะ
Diluc:ฉันกับ Razor ไม่ถือว่าสนิทกันอะไร แต่ถ้าอยากให้ช่วยล่ะก็สามารถติดต่อฉันได้
Adelinde:ไม่ได้เห็นนายท่าน Diluc กับนายน้อย Kaeya ทานอาหารด้วยกันมานานแล้ว ส่วนบรรยากาศ... อืม ไม่ใช่สิ่งที่สาวใช้ที่ต่ำต้อยอย่างฉันจะสามารถวิจารณ์ได้หรอก
Adelinde:Traveler ขอขอบคุณเป็นอย่างสูงที่มาเยี่ยมเยียน หวังว่าหลังจากนี้จะได้เจอกันอีกบ่อย ๆ
Localized evidence
บทเพลงสั่นไหวในใบแก้ว ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/828492018No text in the selected or fallback locales.
ความผูกพันจากบทกวี
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1320354209Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/15910098
10097
EQ
4007912
UI_ChapterIcon_Vintage
4007902
event