เรื่องเล่าสีสันวิจิตรแห่งสวนสีม่วง ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/134268234
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ทุกท่านเดินทางมาจาก Liyue เพื่อเข้าร่วมเทศกาล Irodori ของ Inazuma ใช่มั้ย พวกเราเป็นไกด์ของที่นี่ รับหน้าที่พาทุกคนไปที่เกาะ
Paimon:เอ๋ ฉันคิดไปเองรึเปล่านะ ทำไมรู้สึกว่าคุ้นหน้าคุณจังเลย
Xu:ฮ่าฮ่า ไม่ได้คิดไปเองหรอก ฉันคือ Xu จากสมาคมการค้า Feiyun บนเรือลำนี้ไม่ได้มีแค่นักเขียนอักษรวิจิตรหรือจิตรกรเท่านั้นนะ แต่ยังมีนักหมากรุกแห่ง Theater Mechanicus อีกด้วย
Xu:ก่อนหน้านี้ผู้ประดิษฐ์ Theater Mechanicus ได้มาที่สมาคมการค้า Feiyun เพื่อทาบทามให้เราร่วมลงทุนด้วย แม้ว่านายท่านจะไม่สนใจ แต่นายน้อยที่สองก็ต้องการจะสนับสนุนพวกเรา
Xu:ฉันได้ยินมาว่าเทศกาล Irodori จะมีการสาธิตและทดลองเล่น Theater Mechanicus ดังนั้นนายท่านเลยให้ฉันกับนายน้อยที่สองใช้โอกาสนี้มาที่ Inazuma เพื่อประเมินศักยภาพของผลิตภัณฑ์
Paimon:ถ้าอย่างนั้น แล้วนายน้อยของพวกคุณล่ะ?
Xu:นายน้อยเขา...
Paimon:โห Xingqiu นั่งหลับเหรอเนี่ย!
Xingqiu:...หืม!
Xingqiu:เอ๋ Traveler กับ Paimon นั่นเอง พวกเธอก็เป็นแขกของ Inazuma เหมือนกันเหรอ? ดูเหมือนว่าพวกเราจะมีดวงต่อกันนะ
Paimon:พวกเราไม่ได้มาเป็นแขกหรอก แต่มาเป็นไกด์ของเทศกาล Irodori ต่างหากล่ะ
Xingqiu:ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่อ่านนิยายบนเรือละดันติดขึ้นมาน่ะ พอรู้ตัวอีกทีฟ้าก็สว่างซะแล้ว
Xingqiu:จริงสิ สำนัก Kanjou บนเกาะคงจะขอดูจดหมายเชิญของทุกคนใช่มั้ย งั้นฉันไปหยิบจดหมายเชิญก่อนละกัน
Xingqiu:เอ๋ นี่มัน...
Traveler:ทำไมเหรอ?
Xingqiu:มีกระดาษอยู่ใต้กระเป๋าฉัน...แปลกจัง ก่อนหน้านี้ยังไม่มีเลย
Paimon:ไหน ๆ เอามาดูซิ!
Paimon:ไม่ผิดแน่ นี่เป็นเรื่องราวชุดเดียวกันกับที่เราได้รับก่อนหน้านี้ ขนาดลายมือบนกระดาษยังเหมือนกันเลย!
Xingqiu:เรื่องราวที่พวกเธอได้รับก่อนหน้านี้?
Paimon:ก็ในโก...
Traveler:อะแฮ่ม!
Paimon:โก...โก..."การแข่งขันซ่อนบทกวี"
Paimon:ใช่ใช่ใช่ เรามีเพื่อนคนหนึ่งกำลังวาดภาพเหมือนของ Kasen ทั้งห้าสำหรับเทศกาล Irodori บนเกาะ Ritou น่ะ แต่เรื่องราวของ Kasen ทั้งห้าถูกซ่อนไว้ในที่ต่าง ๆ!
Paimon:ถ้าสามารถตามหาเรื่องราวเหล่านั้นและมอบให้กับเขาได้ ก็มีโอกาสที่จะได้เป็นแบบให้เขาวาดภาพ!
Xingqiu:เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เธอบอกว่า...
Paimon:ก...ก็เวลาน้อยซะขนาดนั้น ฉันก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะแต่งเรื่องยังไงดี!
Xingqiu:...หมายความว่ามีโอกาสได้พบกับอาจารย์ชอล์กขาวงั้นเหรอ!
Paimon:เอ๊ะ? เอ่อ อื้ม...นะ น่าจะประมาณนั้นแหละ
Xingqiu:จริงเหรอ? เยี่ยมไปเลย! ก่อนหน้านี้ที่รู้ว่าอาจารย์ชอล์กขาวจะมาเข้าร่วมเทศกาล Irodori น่ะ ฉันก็รีบเอาเรื่องตรวจสอบการลงทุนใน Theater Mechanicus มาเป็นข้ออ้างโน้มน้าวให้พ่อยอมให้ฉันมา Inazuma
Xingqiu:หลังจากนั้นไม่กี่วันก็ได้ยินว่าอาจารย์ชอล์กขาวจะมาวาดภาพเหมือนของ Kasen ทั้งห้าในช่วงเทศกาลด้วย
Xingqiu:เมื่อคิดได้ว่าต้องลำบากลำบนกว่าจะได้มาที่ Inazuma กับอาจารย์ชอล์กขาว แต่กลับไม่มีโอกาสเจอเขาเลยสักนิด ฉันก็รู้สึกเสียใจไปพักหนึ่ง
Paimon:ไม่ต้องห่วงนะ Xingqiu ถึงแม้อาจารย์ชอล์กขาวจะมีงานที่ต้องทำ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีแม้แต่เวลาเจอเพื่อนฝูงหรอกนะ เดี๋ยวเราพานายไปเจอเขาเดี๋ยวนี้เลย
Paimon:อีกอย่างพวกเราได้ยินมาว่า อาจารย์ชอล์กขาวเป็นคนที่วาดภาพประกอบในหนังสือ "ตำนานของดาบ" ของนายด้วยนะ
Xingqiu:ที่แท้พวกเธอก็รู้หมดเลย
Xingqiu:บอกตามตรง หนังสือที่ฉันเขียนเล่มนี้ไม่ค่อยได้รับความนิยมใน Liyue มากนัก แต่กลับขายดีใน Inazuma ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะภาพประกอบที่สวยงามของอาจารย์ชอล์กขาวนั่นแหละ
Xingqiu:อาจารย์ชอล์กขาวไม่ใช่แค่วาดรูปเก่งเท่านั้น แต่ยังวาดได้เร็วมากด้วย ได้ยินมาว่าเขาใช้เวลาในการวาดภาพประกอบของตอนใหม่ล่าสุดแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง
Xingqiu:แต่สำหรับฉันแล้ว ลายเส้นพู่กันของภาพประกอบที่วาดนั้นกลับไม่ได้ดูเร่งรีบเลยแม้แต่น้อย มันดูประณีตและงดงามมาก ๆ เลยล่ะ
Xingqiu:โอ้ คุยกันจนลืมดูเวลาซะแล้ว เรารีบไปกันเถอะ
Paimon:เฮ้อ...ต้องขอบคุณ Albedo ที่ดึงดูดความสนใจของ Xingqiu ไปได้ ในที่สุดก็ปิดบังเรื่องนี้ไว้ได้ หวังว่าตอนที่เจอ Albedo จะไม่หลุดพูดไปนะ
Albedo:นักเดินทาง, Paimon สวัสดี อืม คนข้าง ๆ นี่คือใครกันเหรอ?
Xingqiu:คุณคืออาจารย์ชอล์กขาวใช่มั้ย เป็นเกียรติที่ได้พบจริง ๆ ฉันเป็นผู้เขียนหนังสือ "ตำนานของดาบ" ชื่อว่า Zhen...
Xingqiu:ไม่สิ...ได้เจอกันทั้งทีกลับแนะนำตัวด้วยนามแฝงซะอย่างนั้น ต้องขออภัยจริง ๆ เรียกฉันว่า Xingqiu ก็แล้วกัน
Albedo:งั้นคุณก็เรียกฉันว่า Albedo ได้เลย
Xingqiu:ไม่ ๆ แบบนั้นไม่ได้...
Albedo:ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ในเมื่อทุกคนต่างก็เป็นเพื่อนของ Traveler เรียกชื่อจริงของกันและกันนั่นแหละดีแล้ว
Albedo:อีกอย่าง ก่อนหน้านี้เราก็ติดต่อกันบ่อย ๆ คุณเกรงใจกันซะขนาดนั้น ทำเอาฉันรู้สึกไม่ค่อยชินเหมือนกัน
Paimon:ฮิฮิ ที่จริงไม่ใช่แค่ Albedo พวกเราเองก็ไม่เคยเห็น Xingqiu ลนลานแบบนี้มาก่อนเหมือนกัน
Xingqiu:อะแฮ่ม...จริง ๆ เลยนะ พวกเธอไม่ต้องใช้โอกาสนี้มาเยาะเย้ยฉันเลย
Xingqiu:อ้อ จริงสิ เมื่อกี้เราเจอเรื่องราวของ "การแข่งขันซ่อนบทกวี" ที่ท่าเรือ ได้ยินมาว่าคุณกำลังรวบรวมมันอยู่
Albedo:"การแข่งขันซ่อนบทกวี"?
Paimon:กะ...ก็กิจกรรมที่ให้ตามหากระดาษที่มีเรื่องราวของ Kasen ทั้งห้ายังไงล่ะ! ก่อนหน้านี้ Venti ก็หาเจอแผ่นหนึ่ง แล้วก็ได้เป็นแบบให้คุณวาดภาพไง
Albedo:หืม? ...อ๋อ ใช่ เป็นแบบนั้นแหละ
นำกระดาษให้ Albedo ดู
Albedo:ฉันเข้าใจเรื่องราวแล้วล่ะ ขอบคุณพวกเธอมากนะ ช่วยได้มากจริง ๆ
Xingqiu:งั้นก็ดีแล้วล่ะ แต่ว่าดูเหมือนเรื่องราวนี้จะจับต้นชนปลายไม่ค่อยถูกนะ พวกเธอช่วยอธิบายให้ฉันฟังอย่างละเอียดได้มั้ย
Albedo:ถ้าทุกคนมีเวลา เราไปหาที่นั่งทานข้าวไปด้วยคุยกันไปด้วยดีมั้ย?
Xingqiu:เอ่อ คือว่า...
Paimon:Xingqiu นายมีธุระต้องทำรึเปล่า?
Xingqiu:เปล่า ไม่มี ไม่มีธุระอะไรหรอก! จะว่าไปแล้ว Unagi Chazuke ของร้าน Shimura อร่อยใช้ได้เลยนะ เราไปที่นั่นกันดีมั้ย?
Albedo:ร้าน Shimura? แต่ว่าวันนี้ลมค่อนข้างแรงนะ เปลี่ยนไปที่ภัตตาคาร Uyuu ดีกว่ามั้ย?
Xingqiu:ก็ดีเหมือนกัน งั้นฉันเอากระเป๋าไปเก็บก่อนนะ เดี๋ยวไปเจอกันที่ภัตตาคาร Uyuu นะ
Albedo:อืม หลุดจริง ๆ ด้วย
Paimon:เอ๋ ไม่หรอกมั้ง ฉันว่าเมื่อกี้เราร่วมมือกันอย่างดีเลยนะ หรือว่าเราหลุดปากอะไรไปรึเปล่า?
Albedo:ไม่ใช่ Paimon ฉันไม่ได้ว่าเธอ Traveler เธอคิดว่ายังไง?
Traveler:Xingqiu เริ่มสงสัยหน่อย ๆ
Paimon:Xingqiu สงสัย? เฮ้ พวกเธอสองคนพูดอะไรเนี่ย?
Albedo:Paimon เมื่อกี้เธอได้อ่านบทกวีนี้แล้วใช่มั้ย แม้ว่าสำหรับ Xingqiu แล้ว นี่จะเป็นเพียงเรื่องราวที่จับต้นชนปลายไม่ถูก แต่ถ้าเขาได้อ่านต่อจากก่อนหน้านี้ล่ะจะเป็นยังไง?
Paimon:อ่านต่อกันเหรอ? ขอฉันดูหน่อยสิ...
Paimon:Suikou หลับไปเพราะความมึนเมา และได้ทำบทกวีของ Aoi no Okina หล่นหาย... Aoi no Okina นำบทกวีของตัวเองกลับคืนมา แล้วมอบให้กับบุคคลลึกลับ...
Paimon:เอ๊ะ เดี๋ยวนะ หรือว่าเรื่องราวในวันนี้กำลังบอกใบ้บางอย่างกับเรา คนร้ายที่ขโมยหนังสือ "ตำนานของดาบ" เล่มใหม่ก็คือ...Xingqiu?!
Paimon:จะเป็นไปได้ไง Xingqiu เพิ่งมาถึง Inazuma เมื่อเช้านี้เองไม่ใช่เหรอ?
Albedo:อันที่จริงจุดนี้ก็น่าสงสัยเหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่ Xingqiu เพิ่งจะมาถึง Inazuma แล้วเขาจะรู้ได้ยังไง Chazuke ของร้าน Shimura มีรสชาติอร่อย?
Albedo:และพอฉันพูดให้เปลี่ยนสถานที่เพราะลมแรง เขาก็ไม่ได้ถามอะไรเลย แสดงให้เห็นว่าเขารู้ว่าอยู่แล้วว่าร้าน Shimura เป็นร้านที่เปิดโล่ง
Paimon:คุณหมายความว่า ความจริงแล้ว Xingqiu อยู่ใน Inazuma มาสักพักแล้ว แต่กลับทำเหมือนว่าเพิ่งจะมาถึงงั้นเหรอ?
Albedo:ใช่ ฉันคิดแบบนั้น
Paimon:แต่ Xingqiu จะเป็นคนร้ายได้ยังไงล่ะ? ความฝันของเขาคือการผดุงความยุติธรรม ไม่มีทางที่จะทำเรื่องที่ขัดต่อศีลธรรมหรอก!
Albedo:Paimon ใจเย็น ๆ ก่อน ถึงแม้ว่าเมื่อกี้จะเป็นการพบกันครั้งแรกของฉันกับ Xingqiu แต่ว่าก่อนหน้านี้พวกเราได้เขียนจดหมายหากันตลอด ฉันพอรู้จักนิสัยของเขาอยู่
Albedo:น่าจะมีบางอย่างแอบแฝงอยู่แน่ ๆ ในเรื่องราวบทนี้ก็พูดถึงว่า Aoi no Okina เอาบทกวีของตัวเองกลับไปเพราะถูกคนอื่นคุกคาม
Paimon:Xingqiu คงไม่เจออันตรายอะไรหรอกใช่มั้ย?
Albedo:ตอนนี้ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่ภัตตาคาร Uyuu เป็นร้านอาหารปิด หากมีคนน่าสงสัยแอบตามหรือแอบฟังเรา ก็คงจะหาตัวได้ไม่ยาก การพูดคุยกันที่นั่นน่าจะปลอดภัยกว่า
Albedo:เดี๋ยวอีกสักครู่ฉันหวังว่าทุกคนจะร่วมมือกับฉัน แล้วมาค้นหาความจริงด้วยกัน
Traveler:ฉันเข้าใจแล้ว
Albedo:งั้นตอนนี้เราก็ไปภัตตาคาร Uyuu กันเถอะ
Albedo:ตอนนี้รอบ ๆ ไม่มีคนน่าสงสัย พวกเราเข้าไปรอ Xingqiu ในร้านกันดีกว่า
Paimon:ฮือ ทำยังไงดี ตอนนี้ฉันตื่นเต้นมากเลย! เดี๋ยวจะคุยอะไรกับ Xingqiu ดีนะ...
Albedo:อย่างแรก เราต้องยืนยันให้ได้ว่า Xingqiu ได้มาที่ Inazuma ก่อนกำหนดรึเปล่า ถ้าเราพบหลักฐานที่บ่งบอกว่าเขาโกหก เราก็จะสามารถใช้สิ่งนี้โน้มน้าวให้เขาบอกความจริงได้
Albedo:พวกเธอใช้โอกาสตอนที่เขายังไม่มาไปคุยกับแขกในร้านดีมั้ย? ไม่แน่อาจจะได้เบาะแสอะไรบางอย่างก็ได้
Okazaki Rikuto:พวกคุณจะกินอะไรดีล่ะ?
Paimon:เถ้าแก่ วันนี้มีอะไรแนะนำบ้างมั้ย?
Okazaki Rikuto:แน่นอนว่าต้องเป็นอาหารทะเลที่เพิ่งจับมาสด ๆ อยู่แล้ว! หลายวันก่อนฝนตกในทะเลหนักมาก เรือประมงหลายลำออกหาปลาไม่ได้เลย นี่ดีว่าวันนี้อากาศดีแล้วก็เลยมีอาหารทะเลพวกนี้ไงล่ะ
Paimon:หลายวันก่อนอากาศไม่ดีเหรอ?
Okazaki Rikuto:ใช่ เมื่อกี้ก็มีแขกจาก Liyue บอกว่าเรือโคลงเคลงตลอดทางเลย พวกเขาทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนั่ง ๆ นอน ๆ
Paimon:ดูเหมือนจะได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์แล้วล่ะ
Youta:สิ่งที่ฉันรอคอยมากที่สุดของงานเปิดตัวหนังสือใหม่ในช่วงสุดท้ายของเทศกาล Irodori ก็คือหนังสือ "ตำนานของดาบ"
Akito:ใช่ หนังสือฉบับแรกพร้อมลายเซ็นควรค่าที่จะเก็บสะสมไว้อยู่แล้ว ฉันจะต้องซื้อมันมาให้ได้!
Youta:ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็นลายเซ็นของอาจารย์ Zhenyu ลายมือของเขานั้นเรียบร้อยมาก ฉันรู้สึกได้เลยว่าเขาต้องเป็นคนที่จริงจังมากแน่ ๆ
Akito:เขาจะมาในวันงานเปิดตัวหนังสือด้วยนะ วันนั้นเราน่าจะได้เห็นตัวเป็น ๆ ของเขา ได้ยินมาว่าเขายังหนุ่มมากเลยล่ะ
Paimon:เดี๋ยวนะ ฉันได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย Xingqiu ไม่ใช่แค่จะแจกลายเซ็นในงานเปิดตัวหนังสือ แต่ลายมือก่อนหน้านี้ของเขายังเรียบร้อยมากด้วย?
Paimon:Albedo คุณคิดจะพูดคุยเรื่องอะไรเหรอ?
Albedo:ฉันเหรอ ก็คงจะชวน Xingqiu พูดคุยเรื่องการแต่งนิยายกับภาพประกอบละมั้ง
Albedo:ถ้าเขามีเรื่องปิดบังพวกเราจริง ๆ ไม่แน่เขาอาจจะร้อนรนมากกว่าพวกเราก็ได้ การสนทนาเรื่องการแต่งนิยายอาจทำให้เขาไม่ทันระวังตัว
Paimon:จะว่าไปแล้ว ก่อนหน้านี้ Xingqiu เคยบอกว่าเขารู้สึกขอบคุณคุณมากที่สามารถวาดภาพประกอบเสร็จได้ในเวลาอันสั้นโดยที่ลายเส้นไม่มีความเร่งรีบเลย
Albedo:เขาพูดแบบนี้จริง ๆ เหรอ? อืม นี่เป็นข้อมูลที่มีค่ามากทีเดียว
ไม่นานนัก Xingqiu ก็มา ทุกคนได้ทานอาหารร่วมกันอย่างมีความสุข หลังจากทานอาหารเสร็จ...
Xingqiu:อร่อยจริง ๆ อาหารของ Inazuma ส่วนใหญ่เป็นอาหารทะเลสด ถูกปากฉันจริง ๆ
Paimon:ฮี่ฮี่ งั้นก็ดีแล้ว พวกเราเป็นห่วงว่านายนอนไม่ค่อยเต็มอิ่มแล้วจะเบื่ออาหารเอา
Paimon:Traveler รีบใช้โอกาสนี้ชวน Xingqiu คุยเร็วเข้า ลองดูว่าจะถามอะไรได้มั้งมั้ย!
Paimon:ใช่ คุยเรื่องการเดินทางเลย!
Traveler:คุยเรื่อง "ความรู้สึกในการเดินทาง"
Xingqiu:ที่จริงฉันไม่เคยเดินทางไกลขนาดนี้มาก่อนเลย ถึงแม้ว่าตอนแรกจะตื่นเต้น แต่พออยู่กลางทะเลนาน ๆ ก็รู้สึกเบื่อเหมือนกัน
Paimon:แล้วระหว่างเดินทางไม่มีอะไรที่น่าประทับใจบ้างเลยเหรอ?
Xingqiu:ฮ่าฮ่า ถ้าต้องตอบจริง ๆ ก็คงจะเป็นการอ่านนิยายบนเรือละมั้ง
Paimon:เฮ้อ เหมือนจะไม่ได้ข้อมูลที่มีค่าอะไรเลยแฮะ
Traveler:คุยเรื่อง "หนังสือที่อ่านระหว่างทาง"
Paimon:จริงสิ Xingqiu แล้วระหว่างเดินทาง นายอ่านหนังสืออะไรเหรอ?
Xingqiu:อ๋อ เป็นนิยายเล่มหนึ่งที่บรรณาธิการส่งมาให้น่ะ ชื่อว่า "รบกวนด้วยนะ Kitsune Guuji ของฉัน"
Paimon:อ่านหนังสือบนเรือแบบนี้ นายไม่มึนหัวแย่เหรอ?
Xingqiu:ฮ่าฮ่า ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเคยฝึกกังฟูที่สำนัก Guhua มาก่อน แต่บนเรือก็มีคนเมาเรือหลายคนเหมือนกันนะ
Paimon:อืม คำพูดเมื่อกี้เหมือนจะไม่มีอะไรน่าสงสัยนะ
Traveler:คุยเรื่อง "ทิวทัศน์ระหว่างทาง"
Xingqiu:บอกตามตรง ทะเลก็เหมือนเดิมทุก ๆ วัน ไม่มีวิวอะไร ทุกคนก็อดทนรอจนแทบจะไม่ไหวกันแล้ว
Xingqiu:ดังนั้นเมื่อเข้าใกล้ Inazuma พอทุกคนเห็นยอด Mt. Yougou จากระยะไกลก็รีบวิ่งขึ้นไปดูบนดาดฟ้าเลย
Xingqiu:แต่เสียดายที่เรือแล่นช้าเกินไป จากจุดที่เห็นยอดเขาก็ต้องใช้เวลาอีกหนึ่งวันเต็ม ๆ กว่าจะถึงท่าเรือ
Paimon:รู้สึกเหมือนว่าคำพูดเหล่านั้นจะไม่มีอะไรน่าสงสัยนะ...
Traveler:ไม่ คำพูดพวกนั้นน่าสงสัยมาก
Paimon:อ้อ...จริงด้วย ถ้าต้องใช้เวลาหนึ่งวันกว่าจะถึงฝั่ง งั้นตอนที่ทุกคนเห็นยอดเขา ในทะเลก็ต้องมีฝนตกหนักสิถึงจะถูก!
Albedo:ถึงจะได้ข้อมูลเป็นประโยชน์มาบ้าง แต่เรามาหาหลักฐานเพิ่มอีกหน่อยดีกว่า ชวน Xingqiu คุยเรื่องนิยายก็แล้วกัน!
Xingqiu:ถึงแม้ว่าการอ่านนิยายจะสนุก แต่พอเริ่มเขียนกลับกลายเป็นคนละเรื่องเลย
Xingqiu:ทั้งการวางโครงเรื่อง สไตล์การเขียน เรียกได้ว่าเป็นความรู้ทั้งหมด
Xingqiu:และแม้ว่าจะสร้างจากเนื้อหาที่ตัวเองสนใจ แต่ก็ไม่สามารถแสดงผลลัพธ์ที่พึงพอใจออกมาได้เสมอไป
Albedo:เรื่องนี้ฉันเข้าใจเป็นอย่างดีเลย
Albedo:ไม่ว่าจะเป็นการเขียนหนังสือ วาดภาพ หรือเล่นแร่แปรธาตุ เมื่อศึกษาบางอย่างอย่างจริงจังแล้ว ก็ยากที่จะได้สัมผัสกับความสุขที่แท้จริง
Paimon:ดูเหมือนพวกเขาสองคนจะคุยกันในหัวข้อที่ลึกซึ้งมาก แต่ฉันกลับไม่พบสิ่งที่น่าสงสัยเลย...
Traveler:คุยเรื่อง "ภาพประกอบของ Albedo"
Xingqiu:พูดถึงเรื่องนี้ Albedo ที่จริงฉันอยากจะขอบคุณคุณมาตลอด ที่ช่วยวาดภาพประกอบให้นิยายของฉัน
Xingqiu:นิยายของฉันไม่ค่อยได้รับความนิยมใน Liyue มากนัก และฉันก็ไม่มั่นใจในเรื่องนี้เลยด้วย
Xingqiu:แต่ทุกครั้งที่คุณวาดภาพประกอบ จะเลือกวาดรายละเอียดที่ฉันคิดว่าสำคัญที่สุดในบท ทำให้รู้สึกว่า มีคนเข้าใจในสิ่งที่ฉันต้องการสื่อออกไปเหมือนกัน
Albedo:ขอบคุณนะ แต่การวาดภาพประกอบในครั้งนี้ค่อนข้างเสี่ยงอยู่นะ ที่จริงฉันก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเหมือนกัน
Traveler:เสี่ยง?
Albedo:ภาพประกอบของไลท์โนเวลส่วนใหญ่จะใช้ตัวละครดำเนินเรื่อง แต่ภาพประกอบในบทสุดท้ายนี้ฉันวาดอย่างอื่นลงไปแทนน่ะ
Xingqiu:แต่เนื้อเรื่องในส่วนนั้นพูดถึงการเปลี่ยนแปลงของโลก เพราะงั้นแค่วาดภาพทิวทัศน์ก็น่าจะเหมาะแล้วล่ะ
Paimon:ดูเหมือนจะไม่มีอะไรน่าสงสัยนะ...
Albedo:ไม่ Xingqiu เพิ่งจะหลุดปากออกมา ภาพประกอบของฉันถูกตีพิมพ์ทันทีที่ถึง Inazuma ตามหลักแล้ว Xingqiu ไม่น่าจะรู้รายละเอียดข้างในเลยด้วยซ้ำ
Albedo:Xingqiu พวกเรามีเรื่องสำคัญบางอย่างอยากจะถามคุณ
Xingqiu:มีอะไรเหรอ ทำไมจู่ ๆ พวกเธอสองคนถึงทำหน้าจริงจังแบบนั้นล่ะ...
Traveler:Xingqiu ทำไมนายต้องโกหกด้วย?
Xingqiu:เอ๊ะ นี่พูดเรื่องอะไรกันเหรอ?
Paimon:Xingqiu ที่จริงเมื่อกี้เถ้าแก่ Okazaki บอกเราว่าหลายวันก่อน สภาพอากาศในทะเลย่ำแย่มาก เพราะงั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าเมื่อเห็น Mt. Yougou
Albedo:นอกจากนี้ หนังสือ "ตำนานของดาบ" เล่มใหม่จะเปิดตัวในเทศกาล Irodori แม้แต่เราที่เป็นผู้เขียนก็ยังไม่ได้รับตัวอย่างใด ๆ เลย แล้วทำไมคุณถึงพูดถึงรายละเอียดของภาพประกอบได้ล่ะ?
Xingqiu:เอ่อ...
Paimon:Xingqiu ความจริงแล้ว นายมาถึง Inazuma ก่อนวันนี้อีกใช่มั้ย?
Paimon:นายตกอยู่ในอันตรายเลยไม่สามารถพูดความจริงได้ใช่มั้ย? ไม่ต้องกลัวนะ Traveler กับ Albedo เขาเก่งสุดยอดเลยนะ!
Xingqiu:ไม่ไม่ไม่ พวกเธอเข้าใจผิดแล้ว!
Xingqiu:เฮ้อ...เป็นเพราะหลายวันมานี้ฉันนอนไม่เพียงพอ สมองเลยเริ่มช้า จนไม่รู้ว่าพวกเธอกำลังทดสอบฉันอยู่
Xingqiu:เพื่อจัดการเรื่องบางอย่าง ฉันเลยมาที่ Inazuma ก่อนกำหนดจริง ๆ ขอฉันคิดก่อนนะว่าจะอธิบายให้พวกเธอยังไงดี...เฮ้อ พูดยากจังเลยแฮะ...
Venti:โอ๊ะ บังเอิญจัง พวกเธออยู่นี่กันหมดเลยเหรอเนี่ย
Paimon:เอ๋ Venti นายมาได้ไงเนี่ย?
Venti:ฮ่าฮ่า ฉันได้ยินมาว่าเจ้าของร้านนี้เก็บไวน์เก่าหลายปีไว้ แน่นอนว่าฉันก็ต้องอยากชิมสักหน่อยสิ
Paimon:ฮึ ฉันรู้อยู่แล้วว่าการเจอนายน่ะไม่มีเรื่องที่จริงจังอะไรหรอก
Venti:ใครบอก? ที่จริงฉันมีข่าวดีมาบอกพวกเธอด้วยแหละ
Venti:เมื่อกี้ฉันบังเอิญเจอ Kujou Sara เธอบอกว่าสำนัก Tenryou จับคนร้ายที่ขโมยหนังสือ "ตำนานของดาบ" ได้แล้ว พวกเธอไม่ต้องเป็นกังวลแล้วล่ะ
Xingqiu:คนร้ายที่ขโมยหนังสือ "ตำนานของดาบ"?!
Venti:เอ่อ ฉันพูดอะไรที่ไม่ควรพูดรึเปล่า...
Xingqiu:แย่แล้ว! คนที่สำนัก Tenryou จับได้ ใช่บรรณาธิการที่ชื่อว่า Onodera รึเปล่า?
Venti:Kujou Sara ไม่ได้เอ่ยถึงชื่อคนร้ายนะ แต่เห็นเธอพาเขาไปทาง Hanamizaka น่ะ
Xingqiu:ทุกคน ตอนนี้ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว พวกเราต้องรีบไปช่วยคุณ Onodera ก่อน!
Xingqiu:หยุดก่อน คุณ Onodera เป็นผู้บริสุทธิ์นะ!
Kujou Sara:เอ๋ ดูเหมือนท่านนี้จะเป็นผู้เขียนหนังสือ "ตำนานของดาบ" นี่ แต่คิดไม่ถึงเลยนะว่าแม้แต่คนอื่น ๆ ก็จะมาด้วย
Xingqiu:ยังไงก็ตามแต่ โปรดอย่าเพิ่งจับเขาไปเลย ฟังฉันอธิบายก่อน...
Onodera:อาจารย์ Zhenyu ไม่ต้องห่วงนะ! ความจริงแล้ว เมื่อกี้ฉันได้อธิบายเรื่องทั้งหมดกับท่าน Kujou แล้วล่ะ Kuroda ก็ช่วยเป็นพยานให้ฉันแล้วด้วย
Kujou Sara:ใช่ ที่จริงพวกเรากำลังจะกลับน่ะ
Xingqiu:เฮ้อ งั้นก็ดีแล้วล่ะ...
Xingqiu:ไม่สิ! พวกเธออยู่กันตั้งเยอะแยะ คงไม่ได้รู้กันหมดแล้วใช่มั้ย?
ทหารสำนัก Tenryou:...ฮ่าาาา
Kujou Sara:อะแฮ่ม! พูดให้ถูกก็คือ อันที่จริงเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ต้องสงสัยหลบหนี ยังมีอีกสองกลุ่มที่จะมาที่นี่
Xingqiu:เอ่อ...
Paimon:Xingqiu ดูเหมือนท้อแท้มากเลย นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
Traveler:น่าจะเกี่ยวกับเรื่องเซ็นชื่อ
Xingqiu:เฮ้อ...ถึงแม้ว่าพูดไปจะน่าขายหน้าสักหน่อย แต่ในเมื่อทุกคนรู้เรื่องหมดแล้ว งั้นตอนนี้ก็ไม่สำคัญแล้วล่ะ
Xingqiu:ความจริงแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นความรับผิดชอบของฉันเอง
Onodera:ไม่ อาจารย์ Zhenyu ฉันต่างหากที่ต้องรับผิดชอบ ทุกคน ให้ฉันอธิบายเอง
Onodera:ฉันเป็นคนเสนอความคิดเรื่องงานเปิดหนังสือพร้อมให้ผู้เขียนแจกลายเซ็นในงานเทศกาล Irodori ในครั้งนี้เองแหละ
Onodera:นี่นอกจากจะเป็นครั้งแรกที่ฉันรับผิดชอบโครงการใหญ่ตั้งแต่เข้าทำงานที่สำนักพิมพ์ Yae แล้ว ยังได้รับการสนับสนุนอย่างดีจากท่าน Yae ด้วย
Onodera:แต่ฉันไม่ได้พูดคุยรายละเอียดแผนการกับผู้เขียนคนอื่น ๆ ก่อนเสนอโครงการ ทำให้อาจารย์ Zhenyu ต้องประสบปัญหาอย่างมาก...
Xingqiu:บอกตามตรง ฉันไม่เก่งเรื่องคัดลายมือ และกิจกรรมแจกลายเซ็นก็ไม่เหมาะกับฉันเลย...
Onodera:แม้ว่าอาจารย์ Zhenyu จะลำบากใจมาก แต่หลังจากได้ยินว่าโครงการนี้สำคัญกับฉันมาก เขาก็รีบนั่งเรือมาที่ Inazuma เพื่อช่วยฉันหาทางออกนี้
Onodera:หลายวันมานี้อาจารย์พยายามฝึกคัดลายมือ แต่การเซ็นหนังสือให้สวยงามนั้นก็ใช้เวลานานเหมือนกัน เวลาที่เผื่อไว้สำหรับการแจกลายเซ็นจึงไม่เพียงพอ
Onodera:ฉันเลยคิดวิธีแก้ปัญหา โดยการย้ายหนังสือฉบับใหม่ทั้งหมดจากโกดังไปที่บ้านของฉัน เพื่อให้อาจารย์สามารถใช้เวลาสองสามวันนี้เซ็นหนังสือทั้งหมด
Onodera:ตอนแรกฉันคิดว่าสิ่งนี้ทำได้อย่างราบรื่น แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีคนพบว่าหนังสือหายไปทันทีแบบนี้
Onodera:บวกกับว่าฉันลาพักร้อนพอดี และสองสามวันนี้ก็อยู่กับอาจารย์ที่บ้าน ทำให้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นั่นจึงทำให้เรื่องราววุ่นวายขนาดนี้
Onodera:เฮ้อ ทั้งหมดเป็นเพราะฉันคาดหวังที่จะผ่านโครงการนี้เพื่อพิสูจน์ตัวเองมากเกินไป
Xingqiu:คุณ Onodera ที่ฉันยอมรับข้อเสนอของคุณ ก็เพราะฉันไม่ต้องการให้ผู้อ่านรู้ว่าลายมือของฉันน่าเกลียดเหมือนกัน
Xingqiu:และอีกเหตุผลก็เพราะว่าคุณ Onodera เข้าใจลายเซ็นก่อนหน้านี้ของฉันผิดไป
Xingqiu:ในกิจกรรมครั้งก่อน สำนักพิมพ์ Yae ขอให้ผู้เขียนทุกคนเซ็นชื่อด้วยลายมือตัวเองเพื่อจะนำไปจัดแสดง
Xingqiu:ตอนนั้นฉันฝึกเขียนอยู่ทั้งวันเพื่อให้ได้ลายเซ็นที่สวยงามทั้งรูปแบบ และลื่นไหลราวกับสายน้ำ
Xingqiu:แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ การพยายามเขียนลายเซ็นที่สวยงามเพื่อรักษาหน้านั้น จะเป็นเรื่องที่หาเหาใส่หัวจริง ๆ
Venti:เอาเถอะ พวกนายสองคนเลิกทำหน้างอได้แล้ว เรื่องขโมยเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้น อีกอย่าง คนเราก็มีด้านที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้เหมือนกันทั้งนั้นแหละ
Paimon:ช่าย แค่รู้ว่า Xingqiu ไม่เป็นไร และหนังสือไม่เป็นไร เท่านั้นก็เพียงพอสำหรับเราแล้วล่ะ
Kuroda:Onodera ความจริงนายควรไปอธิบายเรื่องหนังสือหายในครั้งนี้กับคนอื่น ๆ ใน Ritou ด้วยตัวเองนะ
Onodera:อื้ม ฉันจะไปขอโทษทุกคนเอง
Paimon:งั้นเราก็กลับไปที่ Ritou กับพวกเขาเถอะ
Hirayama:เอ๋ Onodera มาได้ยังไงเนี่ย นายลาพักร้อนอยู่ไม่ใช่เหรอ?
อธิบายรายละเอียดของเรื่องทั้งหมดให้บรรณาธิการฟัง
Onodera:ขอโทษจริง ๆ! ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นกังวล!
Hirayama:เฮ้อ Onodera นายนี่นะ...
Hirayama:ทำไมถึงไม่บอกทุกคนตั้งแต่เนิ่น ๆ ล่ะ? ทุกคนจะได้หาทางช่วยนายได้
Murata:ใช่ ยังไงทุกคนก็เป็นทีมเดียวกัน ถ้ามีปัญหาอะไรก็ต้องช่วยกันแก้ไขสิถึงจะถูก
Hirayama:ไม่ต้องพูดถึงเรื่องในอดีตแล้วล่ะ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือช่วยอาจารย์ Zhenyu แก้ไขปัญหาเรื่องการเซ็นชื่อก่อน ความคืบหน้าเป็นยังไงบ้าง?
Xingqiu:ความคืบหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แม้ว่าหลายวันมานี้ฉันจะทำงานหามรุ่งหามค่ำ แต่ก็เสร็จไปแค่หนึ่งในสิบเท่านั้น...
Paimon:มิน่าล่ะทำไมวันนี้ Xingqiu ถึงดูง่วง ๆ
Hirayama:ฉันเข้าใจแล้วล่ะ Murata เดี๋ยวกลับไปที่สำนักพิมพ์ Yae บอกให้ Aratani จองห้องบนชั้นสองของภัตตาคาร Uyuu ไว้นะ เราจะใช้มันเป็นห้องฝึกคัดลายมือพิเศษให้อาจารย์ Zhenyu
Murata:ค่ะ! หัวหน้าบรรณาธิการ พี่ชายของฉันเป็นนักเขียนอักษรวิจิตร ขอให้เขามาช่วยแนะนำด้วยดีมั้ย?
Hirayama:แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน จริงสิ เธอทำให้ฉันนึกออกพอดี วันนี้จะมีนักเขียนอักษรวิจิตรสองคนมาจาก Liyue ทั้งสองต่างก็เคยร่วมงานกับพวกเรา เดี๋ยวพวกเราไปขอให้พวกเขามาช่วยด้วยละกัน
Xingqiu:รู้สึกเหมือนตัวเองจะต้องลำบากแล้วสิ...
Onodera:ไม่ต้องกลัวหรอกอาจารย์ Zhenyu คุณต้องทำได้แน่! ก่อนหน้านี้คุณก็ใช้เวลาในการเขียนนิยายบทสุดท้ายแค่อาทิตย์เดียวไม่ใช่เหรอ?
Xingqiu:แต่การเขียนนิยายกับการคัดอักษรแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเลยนี่นา!
Paimon:แม้ว่า Xingqiu ยังคงต้องจัดการกับปัญหาการคัดลายมือของตัวเอง แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลย
Albedo:เมื่อก่อนฉันชอบอยู่คนเดียวในห้อง แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า การได้อยู่ด้วยกันและช่วยกันแก้ปัญหาก็มีข้อดีเหมือนกัน
Venti:และต้องขอบคุณบุคคลลึกลับคนนั้นด้วยนะที่ให้ข้อมูลสำคัญกับเรา
Paimon:นายหมายถึงคนที่ทิ้งเรื่องราวของ Kasen ทั้งห้าไว้น่ะเหรอ?
Xingqiu:เมื่อกี้พวกเธอพูดเรื่องอะไรกันเหรอ?
Paimon:จริงด้วย รู้สึกว่าเรายังไม่ได้อธิบายเรื่องนี้กับ Xingqiu เลยนะ
อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงหลายมาวันนี้ให้ Xingqiu ฟัง...
Xingqiu:อย่างนี้นี่เอง งั้นแสดงว่า ตอนที่ฉันกับคุณ Onodera ขนย้ายหนังสือ ก็ต้องมีคนเห็นน่ะสิ
Xingqiu:Albedo ฉันขอรบกวนคุณสักอย่างได้มั้ย ช่วยวาดฉันลงในภาพวาดของคุณด้วยได้มั้ย?
Xingqiu:เหตุการณ์วันนี้ได้รับการแก้ไขอย่างราบรื่น ฉันไม่ใช่แค่ต้องขอบคุณเรื่องราวในวันนี้เท่านั้น แต่ฉันยังหวังว่าตัวเองจะจดจำบทเรียนนี้ไว้ด้วย
Albedo:ไม่มีปัญหา เมื่อพิจารณาถึงความคล้ายคลึงกันของภาพแล้ว นี่ก็ถือเป็นข้อเสนอที่สมเหตุสมผลเหมือนกันนะ
Paimon:Albedo สุดยอดไปเลยอ่า ภาพเหมือนของ Aoi no Okina เสร็จอย่างรวดเร็วเลย
Paimon:ไม่รู้ว่าตอนนี้ Xingqiu ฝึกคัดลายมือที่ภัตตาคาร Uyuu ไปถึงไหนแล้วนะ... Traveler เธอว่า คนที่ทิ้งเรื่องราวเหล่านั้นไว้ แอบซ่อนตัวอยู่ใกล้ ๆ พวกเรารึเปล่า?
Traveler:ก็อาจเป็นไปได้
Paimon:เฮ้... เจ้าคนเขียนเรื่องราว! อยู่แถวนี้รึเปล่า? ช่วย Xingqiu หาทางออกหน่อยได้มั้ย?
Paimon:เขาเป็นเพื่อนของพวกเรา งานเปิดตัวหนังสือใหม่ในครั้งนี้สำคัญสำหรับเขามากนะ!
Paimon:เสียงอะไรน่ะ!
Paimon:ฮ่าฮ่า ที่แท้ก็แค่แมวตัวหนึ่ง ดูเหมือนเจ้าหมอนั่นจะไม่ปรากฏตัวง่าย ๆ แฮะ
Paimon:นี่ก็มืดแล้ว พวกเรากลับไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปรับคนที่ท่าเรืออีก
Localized evidence
เรื่องเล่าสีสันวิจิตรแห่งสวนสีม่วง ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/134268234No text in the selected or fallback locales.
สิ่งที่บุปผาสีครามหลงเหลือไว้
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1341413529Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/13010066
10065
EQ
4005610
UI_ChapterIcon_Irodori
4005604
event