Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_SeaLamp

Story Chapters

ดวงดาวโบยบินหลากสีสัน ร่วมกันอวยพรปีใหม่

Event StoriesChapter number: แสงสีสันแต่งแต้มท้องนภา - 3

Story evidence

Chapter quests

1

ดวงดาวโบยบินหลากสีสัน ร่วมกันอวยพรปีใหม่

Open quest →
Quest flow
1

รอให้ถึงเวลานัดหมาย (8:00 - 12:00 ของวันถัดไป)

Open step page →
2

กลับไปเจอกับ Keqing

Open step page →
Conversation 1 · 22 linesOpen full page →

Xingqiu:วางใจเถอะ Qingce Village ยังเรียบร้อยดี ฉันกับ Chongyun แบ่งกันคอยเฝ้าระวัง เขาอยู่ด้านนอก ฉันอยู่ด้านใน ไม่มีปัญหาแน่

Keqing:อืม การตรวจสอบของฉันเองก็มีความคืบหน้าบ้างแล้วเหมือนกัน

Xingqiu:พร้อมที่จะลงมือแล้วหรือยัง?

Paimon:พวกเราลงมือพร้อมกันเถอะ!

Keqing:นักเดินทาง, Paimon มาพอดีเลย

Keqing:ช่วงนี้ฉันได้ตรวจสอบไปทั่วทุกที่ แล้วก็ได้เจอเบาะแสของกองโจรล่าสมบัติ นอกจากร่องรอยของล้อรถแล้ว บนถนนยังมีเศษกระดาษห่อดอกไม้ไฟเล็กน้อยด้วย

Keqing:ฉันตามเบาะแสไปจนพบกับสินค้าที่หายไป แต่กลับไม่เจอคนของกองโจรล่าสมบัติเลย

Traveler:พวกเขาหนีไปแล้วงั้นเหรอ?

Keqing:ดูเหมือนปล่อยปละละเลยมากกว่าหนีไปนะ ฉันเดาว่าที่นั่นน่าจะเป็นสถานที่กักตุนสินค้าที่พวกเขาขโมยมา พวกเขาคงคิดว่าสถานที่กักตุนสินค้าถูกซ่อนไว้อย่างดีแล้ว ก็เลยจัดเวรยามคอยเฝ้าระวังเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

Keqing:จำนวนของดอกไม้ไฟมากมายจนน่าตกใจ ฉันคิดว่า น่าจะไม่ใช่แค่ส่วนของ Qingce Village เท่านั้น... แต่ดอกไม้ไฟที่วางไว้ที่อื่นก็คงถูกขโมยมาด้วย และเอาสินค้าทั้งหมดที่ขโมยมาถูกเก็บรวมกันไว้ที่นั่น

Keqing:ฉันให้กองทหาร Millelith ที่ประจำการอยู่ใน Qingce Village รีบไปรายงานให้ฝ่ายกิจการทั่วไปทราบแล้ว ทางฝ่ายกิจการทั่วไปจะรวบรวมกำลังคนเพื่อทำการตรวจสอบ โดยยึดจุดกักตุนสินค้าเป็นศูนย์กลาง

Paimon:ในเมื่อแจ้งทางกองทหาร Millelith แล้ว งั้นเธอก็คงไม่จำเป็นต้องออกโรงเองแล้วสินะ?

Keqing:กองโจรล่าสมบัติเจ้าเล่ห์มาก บางทีอาจจะวางกองโจรไว้ที่จุดอื่น ๆ อีก ถ้าพวกเขาสังเกตเห็นความผิดปกติ อาจจะทำการเคลื่อนย้ายดอกไม้ไฟชั่วคราว ถ้าเป็นแบบนั้นเบาะแสของพวกเราอาจจะขาดหายได้ ฉันจำเป็นต้องคอยจับตาดูไว้

Paimon:ธะ.. เธอกำลังคิดว่า ถ้าจำนวนคนไม่เยอะ ก็จะไปจัดการพวกเขาทั้งหมดคนเดียวใช่ไหม?

Keqing:ฮ่า บุ่มบ่ามแบบนั้น ไม่ใช่สไตล์ของฉันหรอกนะ ฉันก็แค่อยากจะตรวจสอบให้ดีก็เท่านั้นเอง

Keqing:แต่ว่านะ ตอนนี้มีพวกเธอคอยช่วย ฉันว่าความคิดแบบนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

Paimon:นี่คิดจริง ๆ เหรอเนี่ย!

Keqing:เอาล่ะ อย่ามัวแต่ช้าอยู่เลย พวกเราออกเดินทางกันเถอะ

3

ไปยังตำแหน่งที่ Keqing พูดถึง

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Xingqiu:การรับมือกับกองโจร จะต้องระมัดระวังให้ดี

4

คุยกับ Keqing

Open step page →
Conversation 1 · 20 linesOpen full page →

Keqing:กองโจรล่าสมบัติกลุ่มนั้นคงคิดจะกลับมาตรวจสอบดอกไม้ไฟ

Keqing:ทั้งสองคนซ่อนตัวเถอะ พวกเราคอยเฝ้าดูสถานการณ์เงียบ ๆ ไปก่อน

Xiuyong:ลูกพี่ ดอกไม้ไฟเยอะขนาดนี้น่าจะพอใช้แล้วมั้ง?

Xingxiu:พูดอะไรของนาย! มีแค่นี้จะไปพออะไร!

Xiuyong:แต่ว่า ลูกพี่... ถ้าอยากได้ดอกไม้ไฟมากกว่านี้ พวกเราก็ต้องเข้าไปขโมยในเมืองแล้วนะ!

Xingxiu:เฮ้อ... ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็หาอะไรที่มันไม่มีแสงแต่ส่งเสียงดังได้แบบ... แบบอะไรนะ ประทัด? อะไรนั่นก็ได้!

Xingxiu:สรุปเป้าหมายของพวกเราก็คือ ส่งเสียงดังสนั่นให้มากที่สุดเมื่อถึงเวลานั้น!

Xingxiu:ต้องล่อพวกกองทหาร Millelith กลุ่มนั้นไป พวกพี่น้องคนอื่น ๆ จะได้ลงมือง่ายขึ้น เข้าใจไหม?

Xiuyong:เข้าใจแล้ว ลูกพี่ฉลาดแท้! หึหึ ครั้งนี้ต้องได้กำไรก้อนโตแน่ ๆ!

Xiuyong:แต่ว่านะลูกพี่ เหล่าพี่น้องออกไปลาดตระเวนกันหมด คนที่เหลืออยู่ทางนี้... จะไม่น้อยไปหน่อยเหรอ?

Xingxiu:วางใจเถอะ แค่เทศกาล Lantern Rite พวกกองทหาร Millelith ก็งานล้นมือแล้ว พวกเขาไม่มีทางมาที่นี่หรอก ทุกคน พยายามเข้า! อีกแค่นิดเดียว พวกเราก็จะ...

Junming:ลูกพี่! ลูกพี่! แย่แล้ว แย่แล้วล่ะ!

Xingxiu:ทำไมเหรอ?

Junming:ข่าว.. ข่าวรั่วแล้ว! กอง.. กองทหาร Millelith กำลังมา แถมยังจัดการกับสายลับที่พวกเราส่งออกไปด้วย!

Junming:ถ้าไม่ใช่เพราะพี่น้องคนหนึ่งจุดดอกไม้ไฟเป็นสัญญาณเตือน ฉันก็คงหนีออกมาไม่ได้! ลูกพี่ พวกเรารีบหนีกันเถอะ!

Xingxiu:กองทหาร Millelith รู้ข่าวได้ยังไงกัน... แถมยังบุกมาเร็วขนาดนี้...

Xingxiu:ช่างเถอะ! วางดอกไม้ไฟไว้นี่แหละ พวกเราแยกย้าย! ตราบใดยังมีชีวิต ก็ย่อมมีความหวัง!

Keqing:ดูเหมือนว่า จะถึงเวลาพวกเราออกโรงแล้ว

Traveler:ได้เลย!

Paimon:ลุยกันเลย!

5

กำจัดเหล่ากองโจรล่าสมบัติ

Open step page →
6

คุยกับกองโจรล่าสมบัติ

Open step page →
Conversation 1 · 26 linesOpen full page →

Keqing:ไม้อ่อนไม่ชอบ ชอบไม้แข็งสินะ

Xingxiu:ตกอยู่ในมือของ Yuheng แบบนี้ ฉะ...ฉันยอมแล้ว

Keqing:ถึงตาฉันถามแล้ว พวกแกสะสมดอกไม้ไฟไว้เยอะขนาดนี้ มีแผนอะไรกันแน่?

Xingxiu:พวกเรา...พวกเราแค่...

Keqing:สารภาพมาซะดี ๆ

Xingxiu:ฉัน...เฮ้อ! ช่างเถอะ

Xingxiu:พวกเราวางแผนจะขนดอกไม้ไฟพวกนี้เข้าไปในเมือง แล้วจะจุดพวกมัน ตอนเปิดงานเทศกาล Lantern Rite...

Xingxiu:ดอกไม้ไฟทั้งเสียงดังทั้งสว่างไสว ถ้าจุดแล้วมันจะต้องโกลาหลแน่ ๆ เรากะว่าจะถือโอกาสนี้บุกเข้าไปในตัวเมือง โกยเงินกองโตแล้วค่อยเผ่นน่ะ...

Xingxiu:ตะ...แต่ดูเหมือน...จะยังไม่พอ เพราะงั้น...

Keqing:โอ้? อย่างนี้นี่เอง พวกแกไม่ได้มีกลุ่มขโมยดอกไม้ไฟข้างนอกแค่กลุ่มเดียวใช่มั้ย?

Xingxiu:หึ ใช่...ทีแรกฉันส่งเหล่าพี่น้องหลายคนไปขโมยดอกไม้ไฟ แต่จู่ ๆ ก็ได้ยินว่ามีคนประมาทจนถูกสมาคมการค้า Feiyun จับตัวส่งทางการ...

Xingxiu:ฉะ...ฉันรู้สึกว่ามันแปลก ๆ! แล้วมันไปเกี่ยวอะไรกับสมาคมการค้า Feiyun ด้วย เราขโมยของของทางการแท้ ๆ...

Xingxiu:อะแฮ่ม! ไม่สิ สรุปคือ...ฉันกลัวว่าเด็กที่ถูกจับตัวไปจะสารภาพทุกอย่างออกมา

Xingxiu:ถ้าเป็นอย่างงั้นจริง ๆ อาจจะเสียหายหนักมาก ฉันเลยเรียกตัวพี่น้องส่วนใหญ่กลับมา

Xingxiu:ใครจะคิดว่าผ่านไปได้ไม่ทันไรก็...ถูกเธอจับซะแล้ว

Paimon:เฮ้! คนของพวกแกบอกว่ากองทหาร Millelith ก็มาด้วยไม่ใช่เหรอ?

Junming:ใช่แล้ว ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ากองทหาร Millelith รู้ได้ยังไง... แต่ดูเหมือนพวกเขาจะรู้ที่ซ่อนของเราล่วงหน้าแล้ว...

Junming:พวกเขามาอย่างไม่ให้สุ้มให้เสียง และจัดการสายลับของพวกเราซะหมด...ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนส่งข่าวมา พวกเราคงถูกจับแล้ว...

Paimon:ตอนนี้ก็ถูกจับแล้วไม่ใช่รึไง

Junming:เอ่อ...คะ...คือ...

Keqing:ดูท่าทางกองทหาร Millelith คงเปิดปากกองโจรล่าสมบัตินั่นได้แล้ว

Keqing:ไม่แน่ว่าแถวนี้อาจจะยังมีพวกกองโจรล่าสมบัติอยู่ เพื่อความปลอดภัย เราเปลี่ยนที่กันดีกว่า

Keqing:นักเดินทาง ฉันอยากขอให้เธอช่วยพากองโจรล่าสมบัติกลุ่มนี้กลับไปที่ Qingce Village เพื่อส่งตัวให้กับรักษาการณ์ของกองทหาร Millelith ที่ประจำการอยู่

Keqing:ฉันอยากจะตรวจสอบอีกสักรอบนึง แล้วค่อยกลับไปน่ะ

Traveler:ระวังตัวด้วยนะ

Keqing:อื้ม เธอก็เหมือนกัน ไว้เจอกันที่ Qingce Village นะ

7

กลับไปที่ Qingce Village

Open step page →
Conversation 1 · 33 linesOpen full page →

Pengyi:เฮ้อ นี่เป็นดอกไม้ไฟล็อตสุดท้ายที่ฉันได้มา หวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะ

Jingcheng:วางใจได้เลย นายท่านแห่ง Yuheng ออกโรงจัดการด้วยตัวเอง แถมยังมีพวกเราคอยเฝ้าอยู่ที่นี่ด้วย รับรองว่าปลอดภัยแน่นอน

Xingqiu:ก็นั่นสินะ หืม? นักเดินทาง เธอกลับมาแล้วเหรอ

Xingqiu:แถมยังมีอีกสองคนตามมาด้วย หรือว่า...

Traveler:พวกเขาก็คือคนที่ขโมยดอกไม้ไฟ

บอกทุกคนถึงกระบวนการจับกุมโจรกลุ่มนี้...

Chongyun:การแทรกตัวเข้าไปในค่าย เป็นอะไรที่อันตรายมาก ๆ ถ้าฉันไปด้วยก็ดีสิ...

Xingqiu:อย่าพูดแบบนั้นเลย เธอเองก็รู้ถึงความแข็งแกร่งของนักเดินทางดี แต่คิดไม่ถึงเลย ว่าเราจะได้ทำเรื่องที่ยอดเยี่ยมโดยบังเอิญแบบนี้?

Paimon:นั่นน่ะสิ! บังเอิญซะจริง ๆ!

Xingqiu:ดูท่าทางความชอบธรรมของผู้กล้าคงจะอยู่ระหว่างโลกและสวรรค์ เมื่อโอกาสและโชคชะตามาถึง ก็จะเกิดเรื่องให้ต้องประหลาดใจ

Pengyi:จะ จะ จะ...เจ้าวายร้ายสองคนนี้! พวกแกเป็นคนขโมยดอกไม้ไฟงั้นเหรอ? ฮึ่ย น่าโมโหชะมัด

Jingcheng:คะ...คุณใจเย็น ๆ ก่อน! จับตัวคนร้ายได้ก็ดีแล้ว ต้องขอบคุณนักเดินทางด้วย ว่าแต่...ทำไมท่าน Keqing ถึงไม่กลับมาด้วยล่ะ?

Paimon:Keqing กลัวว่าแถวนั้นจะยังมีกองโจรล่าสมบัติคนอื่น ๆ อยู่น่ะ ก็เลยจะตรวจสอบรอบ ๆ นั้นอีกครั้งนึง

Jingcheng:อย่างนี้นี่เอง...ท่าน Keqing ทำอะไรรอบคอบซะจริง ๆ เมื่อกี้ก็มีกองทหาร Millelith กลุ่มหนึ่งมาที่นี่ น่าจะเป็นกลุ่มที่ทางฝ่ายกิจการทั่วไปส่งตัวมา

Jingcheng:ได้ยินมาว่าสมาชิกกองโจรล่าสมบัติส่วนใหญ่ที่หลบหนีได้ถูกจับหมดแล้ว พวกเราก็พอจะเบาใจได้บ้าง

Jingcheng:สมาชิกกองโจรล่าสมบัติเหล่านี้ให้พวกเราจัดการเอง เดี๋ยวฉันพาพวกเขากลับไปในเมือง รับรองว่าพวกเขาจะถูกสอบสวนพร้อมกันกับพวกพ้อง

Xingqiu:ทีนี้เรื่องราวต่าง ๆ ก็คลี่คลายแล้วสินะ ถึงแม้จะอยากอยู่ดูดอกไม้ไฟต่อ...แต่เราคงต้องไปแล้วล่ะ

Paimon:ที่ Xingqiu รีบกลับสมาคมการค้า Feiyun เพราะมีงานที่รออยู่งั้นเหรอ?

Traveler:ยุ่งขนาดนี้เลย?

Xingqiu:ในช่วงเทศกาล ก็จะยุ่ง ๆ เป็นธรรมดา แต่ไม่ต้องห่วง เพราะพ่อบ้านเค้ามาช่วยจัดการให้ด้วย และถ้าไม่ไหว Chongyun เองก็สามารถช่วยได้เหมือนกัน

Chongyun:ทำไมถึงหางานให้ฉันอีกแล้วล่ะ?

Xingqiu:ในฐานะเพื่อนซี้ มันก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วนี่! เสร็จงานแล้วค่อยไปสนุกกันต่อ หลักการนี้นายเองก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้ว

Chongyun:อื้ม...ก็ใช่ว่าจะไม่ได้ซะเมื่อไหร่

Xingqiu:ว่ากันว่า "คนเยอะยิ่งมีกำลังมาก" ขอแค่แบ่งงานให้ถูกคน ก็ไม่มีปัญหาแล้วล่ะ

Chongyun:ฉันว่าการช่างพูดช่างเจรจา คือสิ่งสำคัญที่จะทำให้สามารถแบ่งงานได้อย่างราบรื่น...

Xingqiu:เอาล่ะ ๆ อย่าใส่ใจเลย เสร็จงานแล้วฉันเลี้ยงเอง!

Xingqiu:งั้นเราต้องขอตัวก่อนล่ะนะ นักเดินทาง

Chongyun และ Xingqiu เดินจากไป...

Pengyi:ว่าแต่นักเดินทาง เธอรู้มั้ยว่าเมื่อไหร่ท่าน Keqing จะกลับมา?

Pengyi:ดอกไม้ไฟล็อตสองที่ฉันเอามาที่ Qingce Village นั้นมีจำนวนจำกัด เลยกลัวว่าพอจุดแล้วอาจจะไม่อลังการพอ... ฉันกำลังคิดว่า ถ้าเอาดอกไม้ไฟที่พวกโจรเหล่านั้นขโมยไป กลับมาได้ก็คงจะดี...

Paimon:เอ๊ะ นั่นเสียงระเบิดนี่! หรือว่า...จะเป็นดอกไม้ไฟ...ฝีมือกองโจรล่าสมบัติงั้นเหรอ?!

Traveler:เสียงมาจากทาง Keqing!

Paimon:แย่แล้ว หรือเธอจะเจอกับศัตรูเข้าให้? รีบไปช่วยเธอเร็วเข้า!

8

ไปทางแหล่งที่มาของเสียง

Open step page →
9

คุยกับ Keqing

Open step page →
Conversation 1 · 27 linesOpen full page →

Keqing:อะ...อะไรกัน...

Paimon:เฮ้...! Keqing!

Keqing:เอ๊ะ? กองโจรล่าสมบัติ?

Paimon:เมื่อกี้เราได้ยินเสียงระเบิด ใช่พวกกองโจรล่าสมบัติใช้ดอกไม้ไฟส่งข่าวอีกรึเปล่า?

Keqing:อ่า...ไม่ใช่นะ พอดีฉันเห็นดอกไม้สองสามอันตกอยู่ที่พื้นก็เลย...ไปขยับมันน่ะ

Keqing:แต่คิดไม่ถึงว่าจะไปจุดสายชนวนเข้าให้ ฉันยังไม่ทันรู้ตัวดอกไม้ไฟก็...พุ่งขึ้นไปบนฟ้าแล้ว...

Traveler:ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง

Paimon:ไม่มีศัตรูใช่มั้ย? งั้นก็ดี...เราก็นึกว่าเธอถูกพวกคนร้ายล้อมอยู่ซะอีก!

Keqing:ขอโทษด้วยที่ทำให้พวกเธอเป็นห่วง โชคดีที่ไม่มีพวกคนร้ายอยู่แถว ๆ นี้ เอาเป็นว่าเรื่องนี้ถือว่าจบแล้วล่ะ

Paimon:เยี่ยมเลย! ทีนี้เราก็แก้ไขเรื่องดอกไม้ไฟที่ถูกขโมยไปเรียบร้อยแล้วสินะ แล้วยังหยุดเจ้าพวกคนเลว ไม่ให้ทำแผนชั่วได้สำเร็จด้วย

Paimon:ไม่งั้นดอกไม้ไฟแสนสวยทั้งหมดก็คงจะสูญเปล่า แล้วเรามีอะไรให้ดูล่ะ?

Traveler:นั่นน่ะสิ

Paimon:จริงสิ ๆ ในเมื่อ Keqing เป็นคนรับผิดชอบเรื่อง "งานแสดงดอกไม้ไฟ" งั้นจะต้องรู้จักสถานที่ที่ดีที่สุดในการชมดอกไม้ไฟสินะ?

Keqing:แน่นอนสิ สถานที่ที่ดีที่สุดในการชมดอกไม้ ก็ต้องเป็น Jade Chamber เท่านั้น

Keqing:ไม่ต้องห่วง ฉันยังจำนัดของเราได้ แต่ตอนนี้ฉันต้องไปฝ่ายกิจการทั่วไปเพื่อปิดคดีดอกไม้ไฟก่อนน่ะ

Keqing:เรื่องที่เกี่ยวข้องปล่อยให้ฉันจัดการเอง ลำบากพวกเธอสองคนแล้วล่ะนะ ถือโอกาสในช่วงที่ว่างนี้ ไปเดินเล่นในเมืองสิ ไว้ฉันเสร็จธุระแล้วจะตามไปนะ

Paimon:ก็ได้...ต้องตามมานะ!

Keqing:อื้ม ตกลงตามนี้

Keqing เดินจากไป...

Paimon:เฮ้อ Keqing นี่ยุ่งจังเลยเนอะ

Paimon:"เสร็จธุระแล้วจะตามไป"...เราจะรอจนเธอเสร็จธุระได้จริง ๆ เหรอ?

Paimon:ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไม Ningguang ถึงเป็นห่วง Keqing ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เธอคงพลาดเทศกาล Lantern Rite แน่ ๆ

Traveler:ไปหา Zhongli กันเถอะ

Paimon:จริงด้วยสิ เรารับปากว่าจะไปเจอเขานี่นา! และเรายังได้รวบรวมความคิดเห็นเกี่ยวกับ "การพักผ่อน" ไว้แล้วด้วย

Paimon:Zhongli เคยบอกว่าจะรอเราอยู่ที่ "Third-Round Knockout" รีบไปหาเขาที่นั่นกันเถอะ!

10

ไปที่ร้าน Third-Round Knockout

Open step page →
Conversation 1 · 72 linesOpen full page →

Paimon:เอ๊ะ นั่นมัน...

Yun Jin:คุณพูดถูก ฉันจะจำคำแนะนำของคุณให้ขึ้นใจ เชื่อว่ามันจะเป็นประโยชน์ต่อการแสดงของฉันในครั้งต่อไป

Zhongli:อาจารย์ Yun จะเกรงใจกันเกินไปแล้ว คุณรับฟังทุกคำแนะนำ ไม่แปลกเลยที่การแสดงงิ้วของอาจารย์ Yun จะยิ่งร้องยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ

Yun Jin:ไม่หรอก ๆ ถึงแม้ฉันจะอายุยังน้อย แต่ก็มีความทะนงตัวอยู่บ้าง และก็ไม่ได้เชื่อใครไปซะหมดทุกอย่าง แต่คุณเป็นคนที่มีความรู้มากมาย ถึงได้โน้มน้าวใจฉันได้

Paimon:คุณ Zhongli! เรากลับมาแล้ว!

Zhongli:โอ้?

Yun Jin:หืม? ที่แท้พวกเธอก็รู้จักกันเหรอ

Paimon:รู้จัก ๆ!

Traveler:พอจะคุ้นเคยกันอยู่น่ะ

Yun Jin:ไม่ใช่ว่าใครก็จะมีโอกาสได้เจอคนที่รอบรู้และถ่อมตัวอย่างคุณ Zhongli หรอกนะ

Yun Jin:นักเดินทาง นี่เป็นที่รักของทุกคนจริง ๆ เลยนะ

Zhongli:อาจารย์ Yun จะชมกันเกินไปแล้ว คนเรื่อยเปื่อยอย่างฉันต่างหาก ที่รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รู้จักกับนักเดินทาง

Paimon:เขาช่างกล้าพูดจริง ๆ นะ...

Traveler:(ไม่กล้าแฉเลยแฮะ)

Yun Jin:มีเรื่องที่จะคุยใช่มั้ย? งั้นฉันไม่รบกวนแล้ว ฉันนัดกับ Xinyan ไว้พอดีน่ะ ขอตัวก่อนล่ะ เชิญทั้งสองคนคุยกันตามสบาย

Zhongli:อาจารย์ Yun เดินทางปลอดภัยนะ

Paimon:อื้ม ๆ แล้วเจอกัน!

Zhongli:คราวนี้ทั้งสองคนได้เรื่องอะไรบ้างมั้ย?

Traveler:พวกเราถามความคิดเห็นของทุก ๆ คนมาแล้ว...

เล่าถึงความเห็นของทุกคนเกี่ยวกับ "การพักผ่อน" ให้ Zhongli ฟัง...

Zhongli:ความคิดเห็นต่าง ๆ เหล่านี้ เธอคิดว่ายังไงบ้างล่ะ?

Traveler:ฉันว่าสามารถเอามาแต่งเป็นเรื่องราวได้

Paimon:ใช่ ๆ! ระหว่างทางที่มา ฉันได้แต่งมาแล้วด้วย เป้าหมายของเราคือพูดเกลี้ยกล่อม Keqing ด้วยเรื่องราวที่เข้าใจง่ายสินะ?

Paimon:ฉันว่าเอาเรื่อง "กิน" เป็นหัวข้อหลักก็แล้วกัน!

Paimon:ใครกันจะไม่ชอบของกินอร่อย ๆ พอพูดถึงเรื่องกินแล้วต่างคนต่างก็มีประสบการณ์มากมาย ด้วยมุมมองนี้แล้ว รับรองว่าเอาอยู่แน่นอน

Paimon:หึหึ คราวนี้ฉันมั่นใจมากเลยนะขอบอก!

Paimon:สมมุติว่ามีเชฟฝีมือดีชาว Liyue มาทำอาหารอร่อย ๆ ให้กิน...

Paimon:เขาเป็นเชฟที่เปิดร้านอาหารใหญ่บิ๊กเบิ้มใน Liyue ซึ่งแต่ละวันจะมีลูกค้าแวะเวียนมาทานอาหารมากมาย ดังนั้นในทุก ๆ วันเขาจึงยุ่งจนไม่ได้วางมือ

Paimon:แล้วก็ แล้วก็ เอิ่ม...เอ่อ...จะแต่งยังไงต่อดีนะ...

Traveler:อาหารของเขานับวันจะยิ่งไม่อร่อย?

Paimon:ก็ได้นะ! ว่าแต่ทำไมล่ะ ทั้ง ๆ ที่เมื่อกี้บอกเขาฝีมือดีนี่นา

Traveler:ก็เธอพูดเองทั้งนั้นนี่!

Zhongli:ไม่ต้องรีบแต่งตอนจบ แล้วเล่าถึงเรื่องของเชฟให้มากขึ้นอีกหน่อยเป็นไง?

Paimon:เรื่องของเชฟ...ทั้งเรื่องที่ดีหรือไม่ดีก็ได้เหรอ?

Zhongli:ใช่แล้ว การรู้จักตัวตน จะทำให้รู้ถึงใจของคนคนนั้นได้ ฉันอยากรู้จักตัวละครที่เธอเอ่ยถึงก่อนน่ะ

Paimon:แต่ฉันไม่ได้คิดถึงขนาดนั้นนี่นา... Traveler ให้เธอจัดการก็แล้วกัน!

Zhongli:ในเมื่อฟังความเห็นจากคนอื่นมาตั้งมากมายแล้ว ก็น่าจะรวมเอาสิ่งเหล่านี้เข้าไปในเรื่องราวได้ ถ้าฟังดูมีเหตุผลและมีที่มาที่ไปแล้ว ก็จะยิ่งน่าเชื่อถือ

Paimon:โอ้! ฉันคิดก่อน...จ้าววังวนเมฆาเคยบอกไว้ว่ายังไงนะ...

Paimon:"ปลูกสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น จงรอคอยความสุขในการเก็บเกี่ยว!"

Zhongli:ฟังดูเคลิบเคลิ้มทีเดียว

Paimon:ใช่มั้ย? ฉันนึกออกแล้ว จ้าววังวนเมฆาเคยบอกว่า ถ้าทุ่มเทสร้างกลไกสุดตัวแบบไม่กินไม่นอน ก็อาจไม่มีเวลาได้ตรวจเช็กผลงานด้วยตัวเอง

Paimon:เช่นเดียวกับเชฟที่ยุ่งซะจนไม่ได้กินฝีมือของตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่านั่นอาจจะทำให้เกิดปัญหาได้

Zhongli:เรียงลำดับความสำคัญไม่ถูกต้อง ใช้ไม่ได้

Paimon:ใช่ ๆ จ้าววังวนเมฆาก็บอกแบบนั้นเหมือนกัน! เพราะงั้นเชฟในเรื่องนี้ก็แบบนี้แหละ ทำอาหารแสนอร่อยออกมา แต่กลับไม่ได้ลิ้มรสมันด้วยตัวเอง

Zhongli:การที่ไม่ได้ทานอาหารชั้นเลิศที่ตัวเองทำ จะต้องมีเหตุผลอื่นแน่ ๆ

Paimon:อืม เพราะเขายุ่งมากไงล่ะ! ในทุก ๆ วันเขาต้องดูแลลูกค้าเอง รับออเดอร์เอง และทำอาหารเอง...

Paimon:แค่เรื่องพวกนี้ก็สุด ๆ แล้วล่ะ แต่ละวัน เขายุ่งหัวหมุนตั้งแต่เช้ายันค่ำ จนแทบไม่มีเวลาพัก ก็เลยไม่มีเวลากินข้าวเป็นธรรมดา

Traveler:ชักจะเกินเบอร์ไปแล้วมั้ง...

Paimon:ก็เล่าเรื่องนี่นา มันก็ต้องเกินจริงกันหน่อย ถึงจะระเบิดตู้ม! เหมือนกับดอกไม้ไฟยังไงล่ะ!

Zhongli:เชฟไม่ยอมที่จะส่งมอบอาชีพอันเป็นที่รักให้กับเพื่อนร่วมงาน และเชื่อมั่นในฝีมือของตัวเองมากเกินไป จนไม่ว่าเรื่องอะไรก็จะลงมือทำด้วยตัวเอง

Paimon:ฟังดูเหนื่อยชะมัดยาด...

Traveler:"คนเยอะยิ่งมีกำลังมาก"!

Paimon:ใช่ ๆ เขาไม่เข้าใจในหลักการนี้!

Paimon:ดูเหมือนจะยังมีประโยคที่สำคัญอีกประโยคนึง...เอ่อ...มันคืออะไรนะ...

Paimon:นึกออกแล้ว Yanfei บอกว่า "การพักผ่อนก็เพื่อทำงานให้ดีขึ้น"!

Paimon:นับวันเชฟจะยิ่งยุ่งขึ้นเรื่อย ๆ ยุ่งจนเอวคด ใต้ตาดำเป็นหมีแพนด้า! บรรดาลูกค้าต่างพากันบอกให้เขาปิดร้านสักสองสามวันเพื่อพักผ่อน แต่เชฟกลับไม่ฟัง

Zhongli:เป็นเพราะม่านหมอกบังตา ไม่แปลกเลยที่จะเอาแต่สนใจเรื่องเล็กน้อยที่อยู่ตรงหน้า จนมองไม่เห็นยอดเขาสูงที่อยู่ไกล ๆ

Paimon:ต่อมาจิตใจของเชฟก็ย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ รสชาติอาหารก็เริ่มไม่ดีเหมือนเดิม...ลูกค้าพูดแล้วเขาก็ไม่ฟัง แถมยังไม่ได้กินอาหารอร่อย ๆ ลูกค้าจึงค่อย ๆ หายไป ไม่มาที่ร้านอีก

Zhongli:คำว่าพักผ่อนสองคำนี้ มีความสำคัญมาก ถึงแม้ชีวิตในโลกนี้จะมีปัญหาต่าง ๆ นานา แต่ที่สุดแล้ว...การฝืนก็ไม่ใช่แผนการที่ดีนัก

Zhongli:เนื้อเรื่องเรียบง่าย แต่กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยเหตุผล ถ้าผู้ฟังเปิดใจ ก็จะเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริง

Paimon:หมายความว่ายังไง? จะบอกว่าฉันแต่งเรื่องได้ดีมากน่ะเหรอ?

Zhongli:ความจริงใจสามารถทำให้ผู้คนเข้าใจถึงความมุ่งมั่นอันแรงกล้า และคำเตือนที่จริงใจสามารถชี้ให้เห็นถึงความหลงผิดได้ ช่างดีเสียจริง ๆ

Zhongli:Yuheng นั้นฉลาดหลักแหลม จะต้องเข้าใจในสิ่งที่พวกเธอต้องการจะสื่อแน่นอน

Paimon:จริงเหรอ? งั้นก็เยี่ยมเลย!

Zhongli:คดีจบลงแล้ว Keqing เองก็คงจะเหนื่อยอยู่เหมือนกัน การเข้าไปพูดในเวลานี้ ถือว่าเหมาะสมแล้วล่ะ

Zhongli:ในความคิดของฉัน ทั้งสองคนจะต้องทำสำเร็จแน่นอน

Paimon:ฮี่ฮี่ คุณ Zhongli นี่ช่างพูดจริง ๆ เลยนะ! ถ้าคุณพูดแบบนี้ เราเองก็เบาใจ

Paimon:ไป...รีบไปหา Keqing กันเถอะ!

11

ไปหา Keqing ที่ฝ่ายกิจการทั่วไป

Open step page →
Conversation 1 · 19 linesOpen full page →

Keqing:ถึงแม้เรื่องนี้จะจบลงแล้ว แต่เราจะหละหลวมไม่ได้ การลาดตระเวนรอบ ๆ Qingce Village จะต้องเพิ่มความเข้มงวดให้มากขึ้น ส่วนดอกไม้ไฟก็ต้องจัดวางให้เหมาะสม เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์แบบเดียวกัน

Jingcheng:รับทราบ ท่าน Keqing

Keqing:จริงสิ คราวก่อนฝ่ายกิจการทั่วไปบอกว่า ให้กองทหาร Millelith เพิ่มแนวป้องกัน เรื่องนี้ไปถึงไหนแล้วล่ะ?

Jingcheng:จัดการเรียบร้อยแล้ว เพียงแต่...ด้วยเหตุผลหลาย ๆ อย่าง มุมอับสายตาหลายจุดในเมือง จึงยังไม่ถูกรวมอยู่ในแนวป้องกัน

Keqing:แล้วแผนที่ลาดตระเวนฉบับใหม่เรียบร้อยแล้วรึยัง? ขอให้ฉันแผ่นนึงนะ ไว้ถ้ามีเวลาฉันจะไปตรวจสอบดู

Jingcheng:รับทราบ! แผนที่ลาดตระเวนกำลังวาดอยู่ คุณอาจจะต้องรออีกสักหน่อย

Keqing:อืม แล้วก็...

Jingcheng:ท่าน Keqing เพื่อนของคุณมาน่ะ

Paimon:Keqing ทำไมเธอถึงยังยุ่งอยู่อีกล่ะ ไม่ไปดูดอกไม้ไฟเหรอ?

Keqing:เอ๋? เรานัดเจอกันที่ Jade Chamber นี่นา ทำไมพวกเธอถึงมาที่นี่ได้ล่ะ?

Traveler:ก็เธอบอกให้เราเดินเที่ยวรอบ ๆ นี่นา

Paimon:เราก็เลยเดินเที่ยวในเมืองตามที่เธอบอก วิวใช้ได้เลยล่ะ ถ้าเธออยู่ด้วยจะดีมากเลย! ว่าแต่ ยังมีเรื่องอะไรที่ยังทำไม่เสร็จอีกรึเปล่า?

Keqing:รีบน่ะไม่ได้รีบหรอก แค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ฉันแค่อยากจะรีบจัดการน่ะ...

Jingcheng:ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ก็ปล่อยให้พวกเราจัดการเถอะ ท่าน Keqing ยุ่งมาตั้งนานขนาดนี้ ควรจะพักผ่อนได้แล้ว ถ้าเดาไม่ผิด นักเดินทางก็คงมาเพื่อขอให้คุณพักผ่อนสินะ

Traveler:อื้ม มีเรื่องที่อยากจะบอก Keqing น่ะ

Paimon:เป็นเรื่องที่สำคัญมาก ๆ ด้วย! แบบชนิดที่ต้องลากเธอไปคุยตอนนี้เลย!

Keqing:ยะ...อย่างนั้นเหรอ? งั้น Jingcheng เรื่องทางนี้ก็รบกวนด้วยนะ

Jingcheng:รับทราบ

Keqing:นักเดินทาง Paimon เราไปคุยกันบน Jade Chamber ดีกว่า ที่นั่นวิวสวย คนก็น้อยด้วย เหมาะที่จะคุยกันมากกว่า

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Zhongli:ขอให้ทุกอย่างราบรื่นนะ นักเดินทาง

12

ไปที่ Jade Chamber

Open step page →
Conversation 1 · 56 linesOpen full page →

Keqing:อืม ที่นี่น่าจะได้แล้วล่ะ

Keqing:ว่าแต่จะคุยเรื่องอะไรเหรอ?

Traveler:เรามีเรื่องจะเล่าให้ฟังน่ะ...

Paimon:อื้ม! อยากให้เธอชมวิวสวย ๆ พร้อมกับฟังเราเล่าเรื่องไปด้วยจะได้มั้ย?

Keqing:ได้สิ ฉันจะตั้งใจฟังละกันนะ

Paimon:คือเรื่องเป็นอย่างงี้นะ เราได้ยินมาว่า Teyvat เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น! มีเชฟสุดยอดฝีมือคนนึงกำลังเจอปัญหาหนัก!

Keqing:โอ้? เป็นเชฟชื่อดังของ Liyue เหรอ? เป็นคนของ Liuli Pavilion หรือ Xinyue Kiosk ล่ะ?

Paimon:ไม่ใช่ ๆ ปะ...เป็นเชฟของ Mondstadt! ชนิดที่เก่งสุด ๆ อะไรแบบนั้นน่ะ!

Paimon:เดิมทีเขาเปิดร้านอาหารอยู่ที่ประตูเมือง ฝีมือของเขายอดเยี่ยมมาก ทั้งทำอาหารได้ไวและอร่อย บรรดาลูกค้าต่างพากันไปกินอาหารที่ร้านเขา และนับวันจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

Paimon:พนักงานร้านดอกไม้ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเขายุ่งจนหัวหมุน เลยบอกเขาไปว่า: "คุณคงได้เวลาหาคนมาช่วยงานในครัวแล้วล่ะ"

Paimon:แต่เชฟกลับไม่ชอบใจและบอกว่า วัตถุดิบชั้นดีเหล่านี้ จะกลายมาเป็นอาหารเลิศรสได้ด้วยฝีมือของเขาเท่านั้น คนอื่นช่วยไม่ได้หรอก

Keqing:ต้องคนที่มั่นใจเท่านั้นถึงจะทำอาหารได้ดี เขาคงจะเป็นเชฟที่ใช้ได้ทีเดียวสินะ

Paimon:คนรอบ ๆ ตัวเขาก็คิดแบบนั้น แต่คิดไม่ถึงว่าผ่านไปได้แค่ครึ่งปี ร้านนี้ก็ไม่มีใครไปแวะเวียนไปซะแล้ว!

Keqing:หืม?

Paimon:น่าแปลกใจมากใช่มั้ยล่ะ? อยากลองเดาเหตุผลดูหน่อยมั้ย?

Keqing:เอ่...เป็นเพราะเชฟยุ่งจนป่วย หรือว่า...?

Paimon:แอ๊ด แอ๊ด! ผิดคร้าบบ! ไหน Traveler ลองตอบสิ!

Traveler:เป็นเพราะเขาดื้อรั้นเกินไป

Paimon:ถะ...ถูกต้องนะคร้าบบ! ที่เชฟกลายเป็นแบบนั้นก็เพราะเขาดื้อรั้นเกินไป!

Paimon:เขายุ่งมากจริง ๆ ในทุกวันเขาเอาแต่คิดว่าอยากจะทำอาหารให้ดีขึ้น เพื่อให้ลูกค้ารู้สึกเหมือนอยู่บ้าน...แต่กลับลืมไปว่าตัวเองก็เป็นคนที่ต้องกินต้องนอนเหมือนกัน

Paimon:เขายุ่งเสียจนไม่มีเวลากินข้าว และยุ่งจนไม่ได้ชิมรสชาติอาหารที่ตัวเองทำ

Paimon:เวลาง่วงก็ไม่ยอมหาคนมาช่วย เอาแต่คิดว่ามีแค่เขาเท่านั้นที่ทำอาหารได้อร่อยที่สุดในโลก

Paimon:จนต่อมา ผู้คนต่างรู้สึกว่าไม่สามารถช่วยเขาได้และเริ่มจากเขาไป ส่วนตัวเขาที่ลืมรสชาติอาหารดั้งเดิมของตัวเอง ก็กลายเป็นเชฟที่ไม่ได้เก่งกาจอีกต่อไปแล้ว

Paimon:จนสุดท้าย แม้แต่ร้านก็เป็นอันต้องเจ๊งไป!

Keqing:......

Keqing:...อย่างนี้นี่เอง เป็นเพราะเชื่อมั่นในตัวเองเกินไป จนทำให้คนอื่นผิดหวัง และรีบร้อนเกินจนเสียจุดยืนไป

Keqing:......

Keqing:ว่าแต่ เรื่องจบแล้วเหรอ?

Paimon:ห๊ะ? ชะ...ใช่แล้ว...นะ...น่าจะจบแล้วนะ

Paimon:เอ๊ะ ไหนบอกว่าฉันแต่งเรื่องได้ดีไม่ใช่เหรอ?

Keqing:แต่งเรื่อง?

Paimon:อ๊ะ! มะ...ไม่ใช่นะ เราแค่...

Keqing:...เฮ้อ

Keqing:อืม...จะว่ายังไงดีล่ะ เรื่องนี้ค่อนข้างเรียบง่าย แล้วก็ไม่ได้มีความแปลกใจอะไรให้น่าติดตาม

Traveler:...!

Keqing:ไม่ว่าเรื่องอะไร ต้องคิดก่อนลงมือทำ และพยายามให้ดีที่สุดเท่าที่ไหว แน่นอนว่าฉันเข้าใจในหลักการนี้ดี เพียงแต่พอเป็นเรื่องของตัวเองแล้ว บางครั้งก็มักจะลืมตัวไป

Traveler:เรียกว่า "ม่านหมอกบังตา" ใช่มั้ย?

Keqing:ใช่แล้วล่ะ เมื่อขึ้นไปบนภูเขาสูง ก็จะมองเห็นเมฆบนภูเขา แต่ถ้าขึ้นเรือ ก็จะมองเห็นแค่หมอกในทะเลเท่านั้น ดังนั้นจึงต้องคอยดูว่าตัวเองอยู่ที่ไหนแล้วเป็นระยะ ๆ และต้องคอยหลบหมอก ถึงจะเห็นถึงความตั้งใจที่แท้จริงได้อย่างชัดเจน

Paimon:แล้วในเวลานี้ ความตั้งใจที่แท้จริงของ Keqing คืออะไรเหรอ?

Keqing:ความตั้งใจที่แท้จริงของฉัน...

Keqing:......

Keqing:ความตั้งใจที่แท้จริงของฉัน ก็คืออยากให้เวลาเดินช้าลงอีกนิด แล้วถือโอกาสนี้เดินไปรอบ ๆ เมือง เพื่อพบปะผู้คน และชมดอกไม้ไฟที่ควรต้องชม

Keqing:พอมาย้อนคิดดูแล้ว เมื่อก่อนฉันมักจะทำงานด้วยความรีบร้อน คนที่ทำงานกับฉันมักจะทนได้ไม่เกินสามเดือนก็ต้องลาออก...

Keqing:เธอพูดถูกแล้ว ความพอเหมาะพอดีเป็นสิ่งที่สำคัญมาก

Keqing:แต่ฉันก็พัฒนาขึ้นบ้างแล้วนะ! น่าจะดูออกใช่ไหม?

Keqing:อีกอย่าง ฉันเคยรับปากเธอกับ Paimon ไว้แล้ว...

Keqing:พวกเราตกลงกันแล้ว ว่าจะชม "งานแสดงดอกไม้ไฟ" ปีนี้ด้วยกัน ดังนั้น...

Traveler:ดังนั้น...

Keqing:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ นักเดินทาง, Paimon ฉันมีความสุขมากที่ได้อยู่กับพวกเธอที่นี่

Keqing:ฉันเป็นคนรับผิดชอบ "งานแสดงดอกไม้ไฟ" ในครั้งนี้ ซึ่งฉันได้พยายามทำให้ดีที่สุดในมุมมองของฉันแล้ว และไม่ว่ายังไง ฉันก็หวังว่าพวกเธอจะสนุกไปกับงานในครั้งนี้

Keqing:พอได้หยุดแล้วมาดูดอกไม้ไฟ ดูท่าเรือ Liyue แบบนี้ มันช่างมีความสุขซะจริง ๆ

Traveler:Keqing สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ

Paimon:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite!

Keqing:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite แล้วก็...ขอบใจพวกเธอมากนะ

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Jingcheng:ทางนี่ให้ฉันจัดการเอง

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 2250745314
แสงสีสันแต่งแต้มท้องนภา - 3
แสงสีสันแต่งแต้มท้องนภา - 3

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2250745314
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ดวงดาวโบยบินหลากสีสัน ร่วมกันอวยพรปีใหม่
ดวงดาวโบยบินหลากสีสัน ร่วมกันอวยพรปีใหม่

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1601011809

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_SeaLamp
Chapter iconchapterIcon199 × 194 · 15 KBUI_ChapterIcon_SeaLampResource name

Properties

7

chapter10054

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/121
id
10054
groupId
10052
questType
EQ
endQuestId
4003712
chapterIcon
UI_ChapterIcon_SeaLamp
beginQuestId
4003703
chapterCategory
event