แสงสีสันแต่งแต้มท้องนภา - 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/2250745314
Story Chapters
Story evidence
Xingqiu:วางใจเถอะ Qingce Village ยังเรียบร้อยดี ฉันกับ Chongyun แบ่งกันคอยเฝ้าระวัง เขาอยู่ด้านนอก ฉันอยู่ด้านใน ไม่มีปัญหาแน่
Keqing:อืม การตรวจสอบของฉันเองก็มีความคืบหน้าบ้างแล้วเหมือนกัน
Xingqiu:พร้อมที่จะลงมือแล้วหรือยัง?
Paimon:พวกเราลงมือพร้อมกันเถอะ!
Keqing:นักเดินทาง, Paimon มาพอดีเลย
Keqing:ช่วงนี้ฉันได้ตรวจสอบไปทั่วทุกที่ แล้วก็ได้เจอเบาะแสของกองโจรล่าสมบัติ นอกจากร่องรอยของล้อรถแล้ว บนถนนยังมีเศษกระดาษห่อดอกไม้ไฟเล็กน้อยด้วย
Keqing:ฉันตามเบาะแสไปจนพบกับสินค้าที่หายไป แต่กลับไม่เจอคนของกองโจรล่าสมบัติเลย
Traveler:พวกเขาหนีไปแล้วงั้นเหรอ?
Keqing:ดูเหมือนปล่อยปละละเลยมากกว่าหนีไปนะ ฉันเดาว่าที่นั่นน่าจะเป็นสถานที่กักตุนสินค้าที่พวกเขาขโมยมา พวกเขาคงคิดว่าสถานที่กักตุนสินค้าถูกซ่อนไว้อย่างดีแล้ว ก็เลยจัดเวรยามคอยเฝ้าระวังเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
Keqing:จำนวนของดอกไม้ไฟมากมายจนน่าตกใจ ฉันคิดว่า น่าจะไม่ใช่แค่ส่วนของ Qingce Village เท่านั้น... แต่ดอกไม้ไฟที่วางไว้ที่อื่นก็คงถูกขโมยมาด้วย และเอาสินค้าทั้งหมดที่ขโมยมาถูกเก็บรวมกันไว้ที่นั่น
Keqing:ฉันให้กองทหาร Millelith ที่ประจำการอยู่ใน Qingce Village รีบไปรายงานให้ฝ่ายกิจการทั่วไปทราบแล้ว ทางฝ่ายกิจการทั่วไปจะรวบรวมกำลังคนเพื่อทำการตรวจสอบ โดยยึดจุดกักตุนสินค้าเป็นศูนย์กลาง
Paimon:ในเมื่อแจ้งทางกองทหาร Millelith แล้ว งั้นเธอก็คงไม่จำเป็นต้องออกโรงเองแล้วสินะ?
Keqing:กองโจรล่าสมบัติเจ้าเล่ห์มาก บางทีอาจจะวางกองโจรไว้ที่จุดอื่น ๆ อีก ถ้าพวกเขาสังเกตเห็นความผิดปกติ อาจจะทำการเคลื่อนย้ายดอกไม้ไฟชั่วคราว ถ้าเป็นแบบนั้นเบาะแสของพวกเราอาจจะขาดหายได้ ฉันจำเป็นต้องคอยจับตาดูไว้
Paimon:ธะ.. เธอกำลังคิดว่า ถ้าจำนวนคนไม่เยอะ ก็จะไปจัดการพวกเขาทั้งหมดคนเดียวใช่ไหม?
Keqing:ฮ่า บุ่มบ่ามแบบนั้น ไม่ใช่สไตล์ของฉันหรอกนะ ฉันก็แค่อยากจะตรวจสอบให้ดีก็เท่านั้นเอง
Keqing:แต่ว่านะ ตอนนี้มีพวกเธอคอยช่วย ฉันว่าความคิดแบบนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
Paimon:นี่คิดจริง ๆ เหรอเนี่ย!
Keqing:เอาล่ะ อย่ามัวแต่ช้าอยู่เลย พวกเราออกเดินทางกันเถอะ
Xingqiu:การรับมือกับกองโจร จะต้องระมัดระวังให้ดี
Keqing:กองโจรล่าสมบัติกลุ่มนั้นคงคิดจะกลับมาตรวจสอบดอกไม้ไฟ
Keqing:ทั้งสองคนซ่อนตัวเถอะ พวกเราคอยเฝ้าดูสถานการณ์เงียบ ๆ ไปก่อน
Xiuyong:ลูกพี่ ดอกไม้ไฟเยอะขนาดนี้น่าจะพอใช้แล้วมั้ง?
Xingxiu:พูดอะไรของนาย! มีแค่นี้จะไปพออะไร!
Xiuyong:แต่ว่า ลูกพี่... ถ้าอยากได้ดอกไม้ไฟมากกว่านี้ พวกเราก็ต้องเข้าไปขโมยในเมืองแล้วนะ!
Xingxiu:เฮ้อ... ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็หาอะไรที่มันไม่มีแสงแต่ส่งเสียงดังได้แบบ... แบบอะไรนะ ประทัด? อะไรนั่นก็ได้!
Xingxiu:สรุปเป้าหมายของพวกเราก็คือ ส่งเสียงดังสนั่นให้มากที่สุดเมื่อถึงเวลานั้น!
Xingxiu:ต้องล่อพวกกองทหาร Millelith กลุ่มนั้นไป พวกพี่น้องคนอื่น ๆ จะได้ลงมือง่ายขึ้น เข้าใจไหม?
Xiuyong:เข้าใจแล้ว ลูกพี่ฉลาดแท้! หึหึ ครั้งนี้ต้องได้กำไรก้อนโตแน่ ๆ!
Xiuyong:แต่ว่านะลูกพี่ เหล่าพี่น้องออกไปลาดตระเวนกันหมด คนที่เหลืออยู่ทางนี้... จะไม่น้อยไปหน่อยเหรอ?
Xingxiu:วางใจเถอะ แค่เทศกาล Lantern Rite พวกกองทหาร Millelith ก็งานล้นมือแล้ว พวกเขาไม่มีทางมาที่นี่หรอก ทุกคน พยายามเข้า! อีกแค่นิดเดียว พวกเราก็จะ...
Junming:ลูกพี่! ลูกพี่! แย่แล้ว แย่แล้วล่ะ!
Xingxiu:ทำไมเหรอ?
Junming:ข่าว.. ข่าวรั่วแล้ว! กอง.. กองทหาร Millelith กำลังมา แถมยังจัดการกับสายลับที่พวกเราส่งออกไปด้วย!
Junming:ถ้าไม่ใช่เพราะพี่น้องคนหนึ่งจุดดอกไม้ไฟเป็นสัญญาณเตือน ฉันก็คงหนีออกมาไม่ได้! ลูกพี่ พวกเรารีบหนีกันเถอะ!
Xingxiu:กองทหาร Millelith รู้ข่าวได้ยังไงกัน... แถมยังบุกมาเร็วขนาดนี้...
Xingxiu:ช่างเถอะ! วางดอกไม้ไฟไว้นี่แหละ พวกเราแยกย้าย! ตราบใดยังมีชีวิต ก็ย่อมมีความหวัง!
Keqing:ดูเหมือนว่า จะถึงเวลาพวกเราออกโรงแล้ว
Traveler:ได้เลย!
Paimon:ลุยกันเลย!
Keqing:ไม้อ่อนไม่ชอบ ชอบไม้แข็งสินะ
Xingxiu:ตกอยู่ในมือของ Yuheng แบบนี้ ฉะ...ฉันยอมแล้ว
Keqing:ถึงตาฉันถามแล้ว พวกแกสะสมดอกไม้ไฟไว้เยอะขนาดนี้ มีแผนอะไรกันแน่?
Xingxiu:พวกเรา...พวกเราแค่...
Keqing:สารภาพมาซะดี ๆ
Xingxiu:ฉัน...เฮ้อ! ช่างเถอะ
Xingxiu:พวกเราวางแผนจะขนดอกไม้ไฟพวกนี้เข้าไปในเมือง แล้วจะจุดพวกมัน ตอนเปิดงานเทศกาล Lantern Rite...
Xingxiu:ดอกไม้ไฟทั้งเสียงดังทั้งสว่างไสว ถ้าจุดแล้วมันจะต้องโกลาหลแน่ ๆ เรากะว่าจะถือโอกาสนี้บุกเข้าไปในตัวเมือง โกยเงินกองโตแล้วค่อยเผ่นน่ะ...
Xingxiu:ตะ...แต่ดูเหมือน...จะยังไม่พอ เพราะงั้น...
Keqing:โอ้? อย่างนี้นี่เอง พวกแกไม่ได้มีกลุ่มขโมยดอกไม้ไฟข้างนอกแค่กลุ่มเดียวใช่มั้ย?
Xingxiu:หึ ใช่...ทีแรกฉันส่งเหล่าพี่น้องหลายคนไปขโมยดอกไม้ไฟ แต่จู่ ๆ ก็ได้ยินว่ามีคนประมาทจนถูกสมาคมการค้า Feiyun จับตัวส่งทางการ...
Xingxiu:ฉะ...ฉันรู้สึกว่ามันแปลก ๆ! แล้วมันไปเกี่ยวอะไรกับสมาคมการค้า Feiyun ด้วย เราขโมยของของทางการแท้ ๆ...
Xingxiu:อะแฮ่ม! ไม่สิ สรุปคือ...ฉันกลัวว่าเด็กที่ถูกจับตัวไปจะสารภาพทุกอย่างออกมา
Xingxiu:ถ้าเป็นอย่างงั้นจริง ๆ อาจจะเสียหายหนักมาก ฉันเลยเรียกตัวพี่น้องส่วนใหญ่กลับมา
Xingxiu:ใครจะคิดว่าผ่านไปได้ไม่ทันไรก็...ถูกเธอจับซะแล้ว
Paimon:เฮ้! คนของพวกแกบอกว่ากองทหาร Millelith ก็มาด้วยไม่ใช่เหรอ?
Junming:ใช่แล้ว ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ากองทหาร Millelith รู้ได้ยังไง... แต่ดูเหมือนพวกเขาจะรู้ที่ซ่อนของเราล่วงหน้าแล้ว...
Junming:พวกเขามาอย่างไม่ให้สุ้มให้เสียง และจัดการสายลับของพวกเราซะหมด...ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนส่งข่าวมา พวกเราคงถูกจับแล้ว...
Paimon:ตอนนี้ก็ถูกจับแล้วไม่ใช่รึไง
Junming:เอ่อ...คะ...คือ...
Keqing:ดูท่าทางกองทหาร Millelith คงเปิดปากกองโจรล่าสมบัตินั่นได้แล้ว
Keqing:ไม่แน่ว่าแถวนี้อาจจะยังมีพวกกองโจรล่าสมบัติอยู่ เพื่อความปลอดภัย เราเปลี่ยนที่กันดีกว่า
Keqing:นักเดินทาง ฉันอยากขอให้เธอช่วยพากองโจรล่าสมบัติกลุ่มนี้กลับไปที่ Qingce Village เพื่อส่งตัวให้กับรักษาการณ์ของกองทหาร Millelith ที่ประจำการอยู่
Keqing:ฉันอยากจะตรวจสอบอีกสักรอบนึง แล้วค่อยกลับไปน่ะ
Traveler:ระวังตัวด้วยนะ
Keqing:อื้ม เธอก็เหมือนกัน ไว้เจอกันที่ Qingce Village นะ
Pengyi:เฮ้อ นี่เป็นดอกไม้ไฟล็อตสุดท้ายที่ฉันได้มา หวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะ
Jingcheng:วางใจได้เลย นายท่านแห่ง Yuheng ออกโรงจัดการด้วยตัวเอง แถมยังมีพวกเราคอยเฝ้าอยู่ที่นี่ด้วย รับรองว่าปลอดภัยแน่นอน
Xingqiu:ก็นั่นสินะ หืม? นักเดินทาง เธอกลับมาแล้วเหรอ
Xingqiu:แถมยังมีอีกสองคนตามมาด้วย หรือว่า...
Traveler:พวกเขาก็คือคนที่ขโมยดอกไม้ไฟ
บอกทุกคนถึงกระบวนการจับกุมโจรกลุ่มนี้...
Chongyun:การแทรกตัวเข้าไปในค่าย เป็นอะไรที่อันตรายมาก ๆ ถ้าฉันไปด้วยก็ดีสิ...
Xingqiu:อย่าพูดแบบนั้นเลย เธอเองก็รู้ถึงความแข็งแกร่งของนักเดินทางดี แต่คิดไม่ถึงเลย ว่าเราจะได้ทำเรื่องที่ยอดเยี่ยมโดยบังเอิญแบบนี้?
Paimon:นั่นน่ะสิ! บังเอิญซะจริง ๆ!
Xingqiu:ดูท่าทางความชอบธรรมของผู้กล้าคงจะอยู่ระหว่างโลกและสวรรค์ เมื่อโอกาสและโชคชะตามาถึง ก็จะเกิดเรื่องให้ต้องประหลาดใจ
Pengyi:จะ จะ จะ...เจ้าวายร้ายสองคนนี้! พวกแกเป็นคนขโมยดอกไม้ไฟงั้นเหรอ? ฮึ่ย น่าโมโหชะมัด
Jingcheng:คะ...คุณใจเย็น ๆ ก่อน! จับตัวคนร้ายได้ก็ดีแล้ว ต้องขอบคุณนักเดินทางด้วย ว่าแต่...ทำไมท่าน Keqing ถึงไม่กลับมาด้วยล่ะ?
Paimon:Keqing กลัวว่าแถวนั้นจะยังมีกองโจรล่าสมบัติคนอื่น ๆ อยู่น่ะ ก็เลยจะตรวจสอบรอบ ๆ นั้นอีกครั้งนึง
Jingcheng:อย่างนี้นี่เอง...ท่าน Keqing ทำอะไรรอบคอบซะจริง ๆ เมื่อกี้ก็มีกองทหาร Millelith กลุ่มหนึ่งมาที่นี่ น่าจะเป็นกลุ่มที่ทางฝ่ายกิจการทั่วไปส่งตัวมา
Jingcheng:ได้ยินมาว่าสมาชิกกองโจรล่าสมบัติส่วนใหญ่ที่หลบหนีได้ถูกจับหมดแล้ว พวกเราก็พอจะเบาใจได้บ้าง
Jingcheng:สมาชิกกองโจรล่าสมบัติเหล่านี้ให้พวกเราจัดการเอง เดี๋ยวฉันพาพวกเขากลับไปในเมือง รับรองว่าพวกเขาจะถูกสอบสวนพร้อมกันกับพวกพ้อง
Xingqiu:ทีนี้เรื่องราวต่าง ๆ ก็คลี่คลายแล้วสินะ ถึงแม้จะอยากอยู่ดูดอกไม้ไฟต่อ...แต่เราคงต้องไปแล้วล่ะ
Paimon:ที่ Xingqiu รีบกลับสมาคมการค้า Feiyun เพราะมีงานที่รออยู่งั้นเหรอ?
Traveler:ยุ่งขนาดนี้เลย?
Xingqiu:ในช่วงเทศกาล ก็จะยุ่ง ๆ เป็นธรรมดา แต่ไม่ต้องห่วง เพราะพ่อบ้านเค้ามาช่วยจัดการให้ด้วย และถ้าไม่ไหว Chongyun เองก็สามารถช่วยได้เหมือนกัน
Chongyun:ทำไมถึงหางานให้ฉันอีกแล้วล่ะ?
Xingqiu:ในฐานะเพื่อนซี้ มันก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วนี่! เสร็จงานแล้วค่อยไปสนุกกันต่อ หลักการนี้นายเองก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้ว
Chongyun:อื้ม...ก็ใช่ว่าจะไม่ได้ซะเมื่อไหร่
Xingqiu:ว่ากันว่า "คนเยอะยิ่งมีกำลังมาก" ขอแค่แบ่งงานให้ถูกคน ก็ไม่มีปัญหาแล้วล่ะ
Chongyun:ฉันว่าการช่างพูดช่างเจรจา คือสิ่งสำคัญที่จะทำให้สามารถแบ่งงานได้อย่างราบรื่น...
Xingqiu:เอาล่ะ ๆ อย่าใส่ใจเลย เสร็จงานแล้วฉันเลี้ยงเอง!
Xingqiu:งั้นเราต้องขอตัวก่อนล่ะนะ นักเดินทาง
Chongyun และ Xingqiu เดินจากไป...
Pengyi:ว่าแต่นักเดินทาง เธอรู้มั้ยว่าเมื่อไหร่ท่าน Keqing จะกลับมา?
Pengyi:ดอกไม้ไฟล็อตสองที่ฉันเอามาที่ Qingce Village นั้นมีจำนวนจำกัด เลยกลัวว่าพอจุดแล้วอาจจะไม่อลังการพอ... ฉันกำลังคิดว่า ถ้าเอาดอกไม้ไฟที่พวกโจรเหล่านั้นขโมยไป กลับมาได้ก็คงจะดี...
Paimon:เอ๊ะ นั่นเสียงระเบิดนี่! หรือว่า...จะเป็นดอกไม้ไฟ...ฝีมือกองโจรล่าสมบัติงั้นเหรอ?!
Traveler:เสียงมาจากทาง Keqing!
Paimon:แย่แล้ว หรือเธอจะเจอกับศัตรูเข้าให้? รีบไปช่วยเธอเร็วเข้า!
Keqing:อะ...อะไรกัน...
Paimon:เฮ้...! Keqing!
Keqing:เอ๊ะ? กองโจรล่าสมบัติ?
Paimon:เมื่อกี้เราได้ยินเสียงระเบิด ใช่พวกกองโจรล่าสมบัติใช้ดอกไม้ไฟส่งข่าวอีกรึเปล่า?
Keqing:อ่า...ไม่ใช่นะ พอดีฉันเห็นดอกไม้สองสามอันตกอยู่ที่พื้นก็เลย...ไปขยับมันน่ะ
Keqing:แต่คิดไม่ถึงว่าจะไปจุดสายชนวนเข้าให้ ฉันยังไม่ทันรู้ตัวดอกไม้ไฟก็...พุ่งขึ้นไปบนฟ้าแล้ว...
Traveler:ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง
Paimon:ไม่มีศัตรูใช่มั้ย? งั้นก็ดี...เราก็นึกว่าเธอถูกพวกคนร้ายล้อมอยู่ซะอีก!
Keqing:ขอโทษด้วยที่ทำให้พวกเธอเป็นห่วง โชคดีที่ไม่มีพวกคนร้ายอยู่แถว ๆ นี้ เอาเป็นว่าเรื่องนี้ถือว่าจบแล้วล่ะ
Paimon:เยี่ยมเลย! ทีนี้เราก็แก้ไขเรื่องดอกไม้ไฟที่ถูกขโมยไปเรียบร้อยแล้วสินะ แล้วยังหยุดเจ้าพวกคนเลว ไม่ให้ทำแผนชั่วได้สำเร็จด้วย
Paimon:ไม่งั้นดอกไม้ไฟแสนสวยทั้งหมดก็คงจะสูญเปล่า แล้วเรามีอะไรให้ดูล่ะ?
Traveler:นั่นน่ะสิ
Paimon:จริงสิ ๆ ในเมื่อ Keqing เป็นคนรับผิดชอบเรื่อง "งานแสดงดอกไม้ไฟ" งั้นจะต้องรู้จักสถานที่ที่ดีที่สุดในการชมดอกไม้ไฟสินะ?
Keqing:แน่นอนสิ สถานที่ที่ดีที่สุดในการชมดอกไม้ ก็ต้องเป็น Jade Chamber เท่านั้น
Keqing:ไม่ต้องห่วง ฉันยังจำนัดของเราได้ แต่ตอนนี้ฉันต้องไปฝ่ายกิจการทั่วไปเพื่อปิดคดีดอกไม้ไฟก่อนน่ะ
Keqing:เรื่องที่เกี่ยวข้องปล่อยให้ฉันจัดการเอง ลำบากพวกเธอสองคนแล้วล่ะนะ ถือโอกาสในช่วงที่ว่างนี้ ไปเดินเล่นในเมืองสิ ไว้ฉันเสร็จธุระแล้วจะตามไปนะ
Paimon:ก็ได้...ต้องตามมานะ!
Keqing:อื้ม ตกลงตามนี้
Keqing เดินจากไป...
Paimon:เฮ้อ Keqing นี่ยุ่งจังเลยเนอะ
Paimon:"เสร็จธุระแล้วจะตามไป"...เราจะรอจนเธอเสร็จธุระได้จริง ๆ เหรอ?
Paimon:ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไม Ningguang ถึงเป็นห่วง Keqing ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เธอคงพลาดเทศกาล Lantern Rite แน่ ๆ
Traveler:ไปหา Zhongli กันเถอะ
Paimon:จริงด้วยสิ เรารับปากว่าจะไปเจอเขานี่นา! และเรายังได้รวบรวมความคิดเห็นเกี่ยวกับ "การพักผ่อน" ไว้แล้วด้วย
Paimon:Zhongli เคยบอกว่าจะรอเราอยู่ที่ "Third-Round Knockout" รีบไปหาเขาที่นั่นกันเถอะ!
Paimon:เอ๊ะ นั่นมัน...
Yun Jin:คุณพูดถูก ฉันจะจำคำแนะนำของคุณให้ขึ้นใจ เชื่อว่ามันจะเป็นประโยชน์ต่อการแสดงของฉันในครั้งต่อไป
Zhongli:อาจารย์ Yun จะเกรงใจกันเกินไปแล้ว คุณรับฟังทุกคำแนะนำ ไม่แปลกเลยที่การแสดงงิ้วของอาจารย์ Yun จะยิ่งร้องยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ
Yun Jin:ไม่หรอก ๆ ถึงแม้ฉันจะอายุยังน้อย แต่ก็มีความทะนงตัวอยู่บ้าง และก็ไม่ได้เชื่อใครไปซะหมดทุกอย่าง แต่คุณเป็นคนที่มีความรู้มากมาย ถึงได้โน้มน้าวใจฉันได้
Paimon:คุณ Zhongli! เรากลับมาแล้ว!
Zhongli:โอ้?
Yun Jin:หืม? ที่แท้พวกเธอก็รู้จักกันเหรอ
Paimon:รู้จัก ๆ!
Traveler:พอจะคุ้นเคยกันอยู่น่ะ
Yun Jin:ไม่ใช่ว่าใครก็จะมีโอกาสได้เจอคนที่รอบรู้และถ่อมตัวอย่างคุณ Zhongli หรอกนะ
Yun Jin:นักเดินทาง นี่เป็นที่รักของทุกคนจริง ๆ เลยนะ
Zhongli:อาจารย์ Yun จะชมกันเกินไปแล้ว คนเรื่อยเปื่อยอย่างฉันต่างหาก ที่รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รู้จักกับนักเดินทาง
Paimon:เขาช่างกล้าพูดจริง ๆ นะ...
Traveler:(ไม่กล้าแฉเลยแฮะ)
Yun Jin:มีเรื่องที่จะคุยใช่มั้ย? งั้นฉันไม่รบกวนแล้ว ฉันนัดกับ Xinyan ไว้พอดีน่ะ ขอตัวก่อนล่ะ เชิญทั้งสองคนคุยกันตามสบาย
Zhongli:อาจารย์ Yun เดินทางปลอดภัยนะ
Paimon:อื้ม ๆ แล้วเจอกัน!
Zhongli:คราวนี้ทั้งสองคนได้เรื่องอะไรบ้างมั้ย?
Traveler:พวกเราถามความคิดเห็นของทุก ๆ คนมาแล้ว...
เล่าถึงความเห็นของทุกคนเกี่ยวกับ "การพักผ่อน" ให้ Zhongli ฟัง...
Zhongli:ความคิดเห็นต่าง ๆ เหล่านี้ เธอคิดว่ายังไงบ้างล่ะ?
Traveler:ฉันว่าสามารถเอามาแต่งเป็นเรื่องราวได้
Paimon:ใช่ ๆ! ระหว่างทางที่มา ฉันได้แต่งมาแล้วด้วย เป้าหมายของเราคือพูดเกลี้ยกล่อม Keqing ด้วยเรื่องราวที่เข้าใจง่ายสินะ?
Paimon:ฉันว่าเอาเรื่อง "กิน" เป็นหัวข้อหลักก็แล้วกัน!
Paimon:ใครกันจะไม่ชอบของกินอร่อย ๆ พอพูดถึงเรื่องกินแล้วต่างคนต่างก็มีประสบการณ์มากมาย ด้วยมุมมองนี้แล้ว รับรองว่าเอาอยู่แน่นอน
Paimon:หึหึ คราวนี้ฉันมั่นใจมากเลยนะขอบอก!
Paimon:สมมุติว่ามีเชฟฝีมือดีชาว Liyue มาทำอาหารอร่อย ๆ ให้กิน...
Paimon:เขาเป็นเชฟที่เปิดร้านอาหารใหญ่บิ๊กเบิ้มใน Liyue ซึ่งแต่ละวันจะมีลูกค้าแวะเวียนมาทานอาหารมากมาย ดังนั้นในทุก ๆ วันเขาจึงยุ่งจนไม่ได้วางมือ
Paimon:แล้วก็ แล้วก็ เอิ่ม...เอ่อ...จะแต่งยังไงต่อดีนะ...
Traveler:อาหารของเขานับวันจะยิ่งไม่อร่อย?
Paimon:ก็ได้นะ! ว่าแต่ทำไมล่ะ ทั้ง ๆ ที่เมื่อกี้บอกเขาฝีมือดีนี่นา
Traveler:ก็เธอพูดเองทั้งนั้นนี่!
Zhongli:ไม่ต้องรีบแต่งตอนจบ แล้วเล่าถึงเรื่องของเชฟให้มากขึ้นอีกหน่อยเป็นไง?
Paimon:เรื่องของเชฟ...ทั้งเรื่องที่ดีหรือไม่ดีก็ได้เหรอ?
Zhongli:ใช่แล้ว การรู้จักตัวตน จะทำให้รู้ถึงใจของคนคนนั้นได้ ฉันอยากรู้จักตัวละครที่เธอเอ่ยถึงก่อนน่ะ
Paimon:แต่ฉันไม่ได้คิดถึงขนาดนั้นนี่นา... Traveler ให้เธอจัดการก็แล้วกัน!
Zhongli:ในเมื่อฟังความเห็นจากคนอื่นมาตั้งมากมายแล้ว ก็น่าจะรวมเอาสิ่งเหล่านี้เข้าไปในเรื่องราวได้ ถ้าฟังดูมีเหตุผลและมีที่มาที่ไปแล้ว ก็จะยิ่งน่าเชื่อถือ
Paimon:โอ้! ฉันคิดก่อน...จ้าววังวนเมฆาเคยบอกไว้ว่ายังไงนะ...
Paimon:"ปลูกสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น จงรอคอยความสุขในการเก็บเกี่ยว!"
Zhongli:ฟังดูเคลิบเคลิ้มทีเดียว
Paimon:ใช่มั้ย? ฉันนึกออกแล้ว จ้าววังวนเมฆาเคยบอกว่า ถ้าทุ่มเทสร้างกลไกสุดตัวแบบไม่กินไม่นอน ก็อาจไม่มีเวลาได้ตรวจเช็กผลงานด้วยตัวเอง
Paimon:เช่นเดียวกับเชฟที่ยุ่งซะจนไม่ได้กินฝีมือของตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่านั่นอาจจะทำให้เกิดปัญหาได้
Zhongli:เรียงลำดับความสำคัญไม่ถูกต้อง ใช้ไม่ได้
Paimon:ใช่ ๆ จ้าววังวนเมฆาก็บอกแบบนั้นเหมือนกัน! เพราะงั้นเชฟในเรื่องนี้ก็แบบนี้แหละ ทำอาหารแสนอร่อยออกมา แต่กลับไม่ได้ลิ้มรสมันด้วยตัวเอง
Zhongli:การที่ไม่ได้ทานอาหารชั้นเลิศที่ตัวเองทำ จะต้องมีเหตุผลอื่นแน่ ๆ
Paimon:อืม เพราะเขายุ่งมากไงล่ะ! ในทุก ๆ วันเขาต้องดูแลลูกค้าเอง รับออเดอร์เอง และทำอาหารเอง...
Paimon:แค่เรื่องพวกนี้ก็สุด ๆ แล้วล่ะ แต่ละวัน เขายุ่งหัวหมุนตั้งแต่เช้ายันค่ำ จนแทบไม่มีเวลาพัก ก็เลยไม่มีเวลากินข้าวเป็นธรรมดา
Traveler:ชักจะเกินเบอร์ไปแล้วมั้ง...
Paimon:ก็เล่าเรื่องนี่นา มันก็ต้องเกินจริงกันหน่อย ถึงจะระเบิดตู้ม! เหมือนกับดอกไม้ไฟยังไงล่ะ!
Zhongli:เชฟไม่ยอมที่จะส่งมอบอาชีพอันเป็นที่รักให้กับเพื่อนร่วมงาน และเชื่อมั่นในฝีมือของตัวเองมากเกินไป จนไม่ว่าเรื่องอะไรก็จะลงมือทำด้วยตัวเอง
Paimon:ฟังดูเหนื่อยชะมัดยาด...
Traveler:"คนเยอะยิ่งมีกำลังมาก"!
Paimon:ใช่ ๆ เขาไม่เข้าใจในหลักการนี้!
Paimon:ดูเหมือนจะยังมีประโยคที่สำคัญอีกประโยคนึง...เอ่อ...มันคืออะไรนะ...
Paimon:นึกออกแล้ว Yanfei บอกว่า "การพักผ่อนก็เพื่อทำงานให้ดีขึ้น"!
Paimon:นับวันเชฟจะยิ่งยุ่งขึ้นเรื่อย ๆ ยุ่งจนเอวคด ใต้ตาดำเป็นหมีแพนด้า! บรรดาลูกค้าต่างพากันบอกให้เขาปิดร้านสักสองสามวันเพื่อพักผ่อน แต่เชฟกลับไม่ฟัง
Zhongli:เป็นเพราะม่านหมอกบังตา ไม่แปลกเลยที่จะเอาแต่สนใจเรื่องเล็กน้อยที่อยู่ตรงหน้า จนมองไม่เห็นยอดเขาสูงที่อยู่ไกล ๆ
Paimon:ต่อมาจิตใจของเชฟก็ย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ รสชาติอาหารก็เริ่มไม่ดีเหมือนเดิม...ลูกค้าพูดแล้วเขาก็ไม่ฟัง แถมยังไม่ได้กินอาหารอร่อย ๆ ลูกค้าจึงค่อย ๆ หายไป ไม่มาที่ร้านอีก
Zhongli:คำว่าพักผ่อนสองคำนี้ มีความสำคัญมาก ถึงแม้ชีวิตในโลกนี้จะมีปัญหาต่าง ๆ นานา แต่ที่สุดแล้ว...การฝืนก็ไม่ใช่แผนการที่ดีนัก
Zhongli:เนื้อเรื่องเรียบง่าย แต่กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยเหตุผล ถ้าผู้ฟังเปิดใจ ก็จะเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริง
Paimon:หมายความว่ายังไง? จะบอกว่าฉันแต่งเรื่องได้ดีมากน่ะเหรอ?
Zhongli:ความจริงใจสามารถทำให้ผู้คนเข้าใจถึงความมุ่งมั่นอันแรงกล้า และคำเตือนที่จริงใจสามารถชี้ให้เห็นถึงความหลงผิดได้ ช่างดีเสียจริง ๆ
Zhongli:Yuheng นั้นฉลาดหลักแหลม จะต้องเข้าใจในสิ่งที่พวกเธอต้องการจะสื่อแน่นอน
Paimon:จริงเหรอ? งั้นก็เยี่ยมเลย!
Zhongli:คดีจบลงแล้ว Keqing เองก็คงจะเหนื่อยอยู่เหมือนกัน การเข้าไปพูดในเวลานี้ ถือว่าเหมาะสมแล้วล่ะ
Zhongli:ในความคิดของฉัน ทั้งสองคนจะต้องทำสำเร็จแน่นอน
Paimon:ฮี่ฮี่ คุณ Zhongli นี่ช่างพูดจริง ๆ เลยนะ! ถ้าคุณพูดแบบนี้ เราเองก็เบาใจ
Paimon:ไป...รีบไปหา Keqing กันเถอะ!
Keqing:ถึงแม้เรื่องนี้จะจบลงแล้ว แต่เราจะหละหลวมไม่ได้ การลาดตระเวนรอบ ๆ Qingce Village จะต้องเพิ่มความเข้มงวดให้มากขึ้น ส่วนดอกไม้ไฟก็ต้องจัดวางให้เหมาะสม เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์แบบเดียวกัน
Jingcheng:รับทราบ ท่าน Keqing
Keqing:จริงสิ คราวก่อนฝ่ายกิจการทั่วไปบอกว่า ให้กองทหาร Millelith เพิ่มแนวป้องกัน เรื่องนี้ไปถึงไหนแล้วล่ะ?
Jingcheng:จัดการเรียบร้อยแล้ว เพียงแต่...ด้วยเหตุผลหลาย ๆ อย่าง มุมอับสายตาหลายจุดในเมือง จึงยังไม่ถูกรวมอยู่ในแนวป้องกัน
Keqing:แล้วแผนที่ลาดตระเวนฉบับใหม่เรียบร้อยแล้วรึยัง? ขอให้ฉันแผ่นนึงนะ ไว้ถ้ามีเวลาฉันจะไปตรวจสอบดู
Jingcheng:รับทราบ! แผนที่ลาดตระเวนกำลังวาดอยู่ คุณอาจจะต้องรออีกสักหน่อย
Keqing:อืม แล้วก็...
Jingcheng:ท่าน Keqing เพื่อนของคุณมาน่ะ
Paimon:Keqing ทำไมเธอถึงยังยุ่งอยู่อีกล่ะ ไม่ไปดูดอกไม้ไฟเหรอ?
Keqing:เอ๋? เรานัดเจอกันที่ Jade Chamber นี่นา ทำไมพวกเธอถึงมาที่นี่ได้ล่ะ?
Traveler:ก็เธอบอกให้เราเดินเที่ยวรอบ ๆ นี่นา
Paimon:เราก็เลยเดินเที่ยวในเมืองตามที่เธอบอก วิวใช้ได้เลยล่ะ ถ้าเธออยู่ด้วยจะดีมากเลย! ว่าแต่ ยังมีเรื่องอะไรที่ยังทำไม่เสร็จอีกรึเปล่า?
Keqing:รีบน่ะไม่ได้รีบหรอก แค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ฉันแค่อยากจะรีบจัดการน่ะ...
Jingcheng:ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ก็ปล่อยให้พวกเราจัดการเถอะ ท่าน Keqing ยุ่งมาตั้งนานขนาดนี้ ควรจะพักผ่อนได้แล้ว ถ้าเดาไม่ผิด นักเดินทางก็คงมาเพื่อขอให้คุณพักผ่อนสินะ
Traveler:อื้ม มีเรื่องที่อยากจะบอก Keqing น่ะ
Paimon:เป็นเรื่องที่สำคัญมาก ๆ ด้วย! แบบชนิดที่ต้องลากเธอไปคุยตอนนี้เลย!
Keqing:ยะ...อย่างนั้นเหรอ? งั้น Jingcheng เรื่องทางนี้ก็รบกวนด้วยนะ
Jingcheng:รับทราบ
Keqing:นักเดินทาง Paimon เราไปคุยกันบน Jade Chamber ดีกว่า ที่นั่นวิวสวย คนก็น้อยด้วย เหมาะที่จะคุยกันมากกว่า
Zhongli:ขอให้ทุกอย่างราบรื่นนะ นักเดินทาง
Keqing:อืม ที่นี่น่าจะได้แล้วล่ะ
Keqing:ว่าแต่จะคุยเรื่องอะไรเหรอ?
Traveler:เรามีเรื่องจะเล่าให้ฟังน่ะ...
Paimon:อื้ม! อยากให้เธอชมวิวสวย ๆ พร้อมกับฟังเราเล่าเรื่องไปด้วยจะได้มั้ย?
Keqing:ได้สิ ฉันจะตั้งใจฟังละกันนะ
Paimon:คือเรื่องเป็นอย่างงี้นะ เราได้ยินมาว่า Teyvat เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น! มีเชฟสุดยอดฝีมือคนนึงกำลังเจอปัญหาหนัก!
Keqing:โอ้? เป็นเชฟชื่อดังของ Liyue เหรอ? เป็นคนของ Liuli Pavilion หรือ Xinyue Kiosk ล่ะ?
Paimon:ไม่ใช่ ๆ ปะ...เป็นเชฟของ Mondstadt! ชนิดที่เก่งสุด ๆ อะไรแบบนั้นน่ะ!
Paimon:เดิมทีเขาเปิดร้านอาหารอยู่ที่ประตูเมือง ฝีมือของเขายอดเยี่ยมมาก ทั้งทำอาหารได้ไวและอร่อย บรรดาลูกค้าต่างพากันไปกินอาหารที่ร้านเขา และนับวันจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
Paimon:พนักงานร้านดอกไม้ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเขายุ่งจนหัวหมุน เลยบอกเขาไปว่า: "คุณคงได้เวลาหาคนมาช่วยงานในครัวแล้วล่ะ"
Paimon:แต่เชฟกลับไม่ชอบใจและบอกว่า วัตถุดิบชั้นดีเหล่านี้ จะกลายมาเป็นอาหารเลิศรสได้ด้วยฝีมือของเขาเท่านั้น คนอื่นช่วยไม่ได้หรอก
Keqing:ต้องคนที่มั่นใจเท่านั้นถึงจะทำอาหารได้ดี เขาคงจะเป็นเชฟที่ใช้ได้ทีเดียวสินะ
Paimon:คนรอบ ๆ ตัวเขาก็คิดแบบนั้น แต่คิดไม่ถึงว่าผ่านไปได้แค่ครึ่งปี ร้านนี้ก็ไม่มีใครไปแวะเวียนไปซะแล้ว!
Keqing:หืม?
Paimon:น่าแปลกใจมากใช่มั้ยล่ะ? อยากลองเดาเหตุผลดูหน่อยมั้ย?
Keqing:เอ่...เป็นเพราะเชฟยุ่งจนป่วย หรือว่า...?
Paimon:แอ๊ด แอ๊ด! ผิดคร้าบบ! ไหน Traveler ลองตอบสิ!
Traveler:เป็นเพราะเขาดื้อรั้นเกินไป
Paimon:ถะ...ถูกต้องนะคร้าบบ! ที่เชฟกลายเป็นแบบนั้นก็เพราะเขาดื้อรั้นเกินไป!
Paimon:เขายุ่งมากจริง ๆ ในทุกวันเขาเอาแต่คิดว่าอยากจะทำอาหารให้ดีขึ้น เพื่อให้ลูกค้ารู้สึกเหมือนอยู่บ้าน...แต่กลับลืมไปว่าตัวเองก็เป็นคนที่ต้องกินต้องนอนเหมือนกัน
Paimon:เขายุ่งเสียจนไม่มีเวลากินข้าว และยุ่งจนไม่ได้ชิมรสชาติอาหารที่ตัวเองทำ
Paimon:เวลาง่วงก็ไม่ยอมหาคนมาช่วย เอาแต่คิดว่ามีแค่เขาเท่านั้นที่ทำอาหารได้อร่อยที่สุดในโลก
Paimon:จนต่อมา ผู้คนต่างรู้สึกว่าไม่สามารถช่วยเขาได้และเริ่มจากเขาไป ส่วนตัวเขาที่ลืมรสชาติอาหารดั้งเดิมของตัวเอง ก็กลายเป็นเชฟที่ไม่ได้เก่งกาจอีกต่อไปแล้ว
Paimon:จนสุดท้าย แม้แต่ร้านก็เป็นอันต้องเจ๊งไป!
Keqing:......
Keqing:...อย่างนี้นี่เอง เป็นเพราะเชื่อมั่นในตัวเองเกินไป จนทำให้คนอื่นผิดหวัง และรีบร้อนเกินจนเสียจุดยืนไป
Keqing:......
Keqing:ว่าแต่ เรื่องจบแล้วเหรอ?
Paimon:ห๊ะ? ชะ...ใช่แล้ว...นะ...น่าจะจบแล้วนะ
Paimon:เอ๊ะ ไหนบอกว่าฉันแต่งเรื่องได้ดีไม่ใช่เหรอ?
Keqing:แต่งเรื่อง?
Paimon:อ๊ะ! มะ...ไม่ใช่นะ เราแค่...
Keqing:...เฮ้อ
Keqing:อืม...จะว่ายังไงดีล่ะ เรื่องนี้ค่อนข้างเรียบง่าย แล้วก็ไม่ได้มีความแปลกใจอะไรให้น่าติดตาม
Traveler:...!
Keqing:ไม่ว่าเรื่องอะไร ต้องคิดก่อนลงมือทำ และพยายามให้ดีที่สุดเท่าที่ไหว แน่นอนว่าฉันเข้าใจในหลักการนี้ดี เพียงแต่พอเป็นเรื่องของตัวเองแล้ว บางครั้งก็มักจะลืมตัวไป
Traveler:เรียกว่า "ม่านหมอกบังตา" ใช่มั้ย?
Keqing:ใช่แล้วล่ะ เมื่อขึ้นไปบนภูเขาสูง ก็จะมองเห็นเมฆบนภูเขา แต่ถ้าขึ้นเรือ ก็จะมองเห็นแค่หมอกในทะเลเท่านั้น ดังนั้นจึงต้องคอยดูว่าตัวเองอยู่ที่ไหนแล้วเป็นระยะ ๆ และต้องคอยหลบหมอก ถึงจะเห็นถึงความตั้งใจที่แท้จริงได้อย่างชัดเจน
Paimon:แล้วในเวลานี้ ความตั้งใจที่แท้จริงของ Keqing คืออะไรเหรอ?
Keqing:ความตั้งใจที่แท้จริงของฉัน...
Keqing:......
Keqing:ความตั้งใจที่แท้จริงของฉัน ก็คืออยากให้เวลาเดินช้าลงอีกนิด แล้วถือโอกาสนี้เดินไปรอบ ๆ เมือง เพื่อพบปะผู้คน และชมดอกไม้ไฟที่ควรต้องชม
Keqing:พอมาย้อนคิดดูแล้ว เมื่อก่อนฉันมักจะทำงานด้วยความรีบร้อน คนที่ทำงานกับฉันมักจะทนได้ไม่เกินสามเดือนก็ต้องลาออก...
Keqing:เธอพูดถูกแล้ว ความพอเหมาะพอดีเป็นสิ่งที่สำคัญมาก
Keqing:แต่ฉันก็พัฒนาขึ้นบ้างแล้วนะ! น่าจะดูออกใช่ไหม?
Keqing:อีกอย่าง ฉันเคยรับปากเธอกับ Paimon ไว้แล้ว...
Keqing:พวกเราตกลงกันแล้ว ว่าจะชม "งานแสดงดอกไม้ไฟ" ปีนี้ด้วยกัน ดังนั้น...
Traveler:ดังนั้น...
Keqing:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ นักเดินทาง, Paimon ฉันมีความสุขมากที่ได้อยู่กับพวกเธอที่นี่
Keqing:ฉันเป็นคนรับผิดชอบ "งานแสดงดอกไม้ไฟ" ในครั้งนี้ ซึ่งฉันได้พยายามทำให้ดีที่สุดในมุมมองของฉันแล้ว และไม่ว่ายังไง ฉันก็หวังว่าพวกเธอจะสนุกไปกับงานในครั้งนี้
Keqing:พอได้หยุดแล้วมาดูดอกไม้ไฟ ดูท่าเรือ Liyue แบบนี้ มันช่างมีความสุขซะจริง ๆ
Traveler:Keqing สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ
Paimon:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite!
Keqing:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite แล้วก็...ขอบใจพวกเธอมากนะ
Jingcheng:ทางนี่ให้ฉันจัดการเอง
Localized evidence
แสงสีสันแต่งแต้มท้องนภา - 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2250745314No text in the selected or fallback locales.
ดวงดาวโบยบินหลากสีสัน ร่วมกันอวยพรปีใหม่
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1601011809Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/12110054
10052
EQ
4003712
UI_ChapterIcon_SeaLamp
4003703
event